Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Υστατο Αντίο στον μεγάλο θεολόγο Νικόλαο Σωτηρόπουλο



Μ πολλ θλίψη λλ κα χαρμολύπη κολουθήσαμε στν τελευταία του κατοικία τν γωνιστή, τν μολογητή, τν κάματοργάτη το Εαγγελίου, τν δειν θεολόγο, τν δάσκαλο κι δελφό μας Νικόλαο Σωτηρόπουλο. Ασθανόμαστε φτωχότεροι δ στ γ,φο να  τεράστιο κεν φησε  κλιπν στν ρένα τοντιοικουμενιστικο γνα, λλ πλουσιώτεροι στς οράνιες σκηνές, που θ βρίσκεται  αώνια κατοικία του, διότι π κε θπρεσβεύει γι λους τους ναπομείναντες δελφούς του, στε νσυνεχίσουμε ως θανάτου τν καλν γνα πρ τς μωμήτου πίστεως πως κριβς κανε κι κενος.
Τν εχαριστομε γι τν βοήθεια πο μς πρόσφερε μ τν καρδιά του π τν ρχ τςδρύσεως το Συλλόγου μας, γιδέκα πτ συνεχ τη, ταν σ κάθε κάλεσμά μας νταποκρινόταν κιτρεχε ν κηρύξει τ θεο λόγο καν συνδράμει στν γνα μαςναντίον το Οκουμενισμο κα τοΠαπισμοταν παρ’ λες τς δυσκολίες πο ντιμετώπιζε  μ τν γεία του, πάντοτε κάματος, καλόκαρδος, πρόσχαρος ποδεχόταν τν πρόσκλησή μας κι νωνε τν βροντερ φωνή του μ τν δύναμη δική μας κα ξεσήκωνε τς συνειδήσεις λων ατν πο γέμιζαν τς αθουσες γι ν τνκούσουν, που κι ταν τν καλούσαμε. ταν  πρτος μιλητς στν πρώτη κδήλωση το Συλλόγου μας, κα δν θ ξεχάσουμε ποτ τν περίγραπτη συγκίνηση πο νοιώσαμε  γι τ σα μς συμβούλευσε κα μς εχήθηκε σ κενο τ πρτο μας ξεκίνημα.
Πάντοτε χοντας τ μικρ τετραβάγγελο στν κόρφο του, σ ,τι κι ν μς δίδασκε, σ ,τι κι ν λεγε ναφερόταν μ τόση εχέρεια στν γ. Γραφή, μς παρέπεμπε μεσα στ κατάλληλο χωρίο, μςρωτοσε κα μς ξηγοσε δίνοντας τν ντύπωση τι ζοσε μ τν Χριστ γι τν Χριστό. Μς συγκινοσε διαίτερα  βαθειά του γνώση κα  προθυμία του ν μς καταστήσει κοινωνος τς χαρς πο ζοσε, μ τν τρόπο πο βίωνε  τν ν Χριστ πίγεια ζωή του. πλότητα κι  καλωσύνη του μς φώπλιζαν πάντοτε κα δνπρχε  παραμικρς δισταγμς ν τν προσεγγίσουμε καρδιακκα ν ζητήσουμε ν πάσα στιγμ τ συμβουλή του.  ταν σν να μικρ παιδί, πο μερικς φορς κδήλωνε τ ντονη συμπεριφορά του, κόμη κα τν ερ γανάκτηση κα ργή του, χωρς μωςμπάθεια μ μία διαίτερη ελικρίνεια κι πλότητα. Εχαριστομε τν Θε πο τν γνωρίσαμε π κοντά, τν φιλοξενήσαμε, τν ζήσαμε στν καθημερινότητά του, στω κα γι λίγο, κα μς κανε κοινωνος τς γιότητός του.
 Δν θ ξεχάσουμε τν τελευταία φορ πο λθε στ Βόλο, μετπ να φοβερ κρυολόγημα, ν βηχε διαρκς κα μ κίνδυνο νπιδεινωθε  δη πιβαρυμένη γεία του μετ π να μεγάλο χειρουργεο, ατς προσευχόταν ν το δώσει  Θες δύναμη νμπορέσει ν μιλήσει κα ν μολογήσει κα ν λέγξει τος παναιρετικος οκουμενιστς πισκόπους κα πατριάρχες, πωςκανε πάντοτε. Μ τ βοήθεια το Θεο, τ θέληση κα τνπέραντη ψυχικ δύναμη, πο διέθετε πάντοτε ταν γωνιζόταν, τκατάφερε. Μίλησε μ τόση παρρησία κα τόλμη πο δν πέτρεψε Θες ν βήξει οτε μία φορά. ταν να πραγματικ θαμα.
Δν φοβόταν κανένα, παρ μόνο τ Θε κα τ διο μας δίδαξε νκάνουμε κι μες. λα τ γνήσια πνευματικ παιδιά του, κόμη κι ατ πο δν νκαν στν δελφότητα τοῦ «Σταυρο», εχαμε λάβει ατ τν παρακαταθήκη π τν δάσκαλό μας, ν μν φοβόμαστε κανένα, παρ μόνο τ Θεό. Ν λέγχουμε μ παρρησία τν κάθεψηλ στάμενο χωρς φόβο, γι ,τι κακ γίνεται μέσα στνκκλησία, πο εναι τ σπίτι μας, γιατί τσι θ κερδίσουμε τν αωνιότητα, πως λεγε, ψηφώντας κάθε κίνδυνο, διωγμ καπιτίμιο.
Δν εναι τυχαο πο  Θες τν πρε κοντ Του, τν δια μέρα πο πρε κα τν μακαριστ γέροντά του, τν είμνηστο Αγουστίνο Καντιώτη. Τν δια παρακαταθήκη πο παρέλαβε π τνγαπημένο του   πνευματικ Πατέρα κα Δάσκαλο, σ γνήσιο καπιστ σ λα τέκνο του,  κριβς τν δια παρέδωσε κα σ λουςμς.
 Τν εχαριστομε γι τνποστήριξη κα τν κτίμηση πο τρεφε γι τν διωκόμενο γέροντά μας, τν π. Εθύμιο Τρικαμην κα γι τν συμπαράσταση πο δειξε καθ’λο τ διάστημα τς δίκης του στ κκλησιαστικ ΣυνοδικΔικαστήρια, στ ποα δν δίστασε ν παρευρίσκεται μτόσο κόπο κα ν συμμετέχει μλο τ πλθος το κόσμου πο συνέρρεε γι ν διαμαρτυρηθε γιτν δικη καθαίρεσή του. Τν εχαριστομε πο δν παρέλειψε ποτν γράφει λόκληρα ρθρα γι τν δικο διωγμ το π. Εθυμίου στ περιοδικ «Σταυρός», λλ κα ν κάνει λόκληρες μιλίες γιν προβάλει τν γνα του κα τ παράδειγμά του. Εναι χαρακτηριστικ  φράση πο παναλάμβανε: « π. Εθύμιος εναι καθαίρετος πύργος τς ρθοδοξίας».
Εχόμαστε  Θες ν τν ναπαύσει, ν το χαρίσει ,τι τοστέρησαν στν πίγεια ζωή του, ατο πο τν δίκησαν κα τνδίωξαν, ν κερδίσει τ φς κα τ δόξα τς αωνίου βασιλείας τοΘεοῦ, τν ποία πάντοτε στεντόρεια πικαλονταν στν πίλογο τν μιλιν του κα ν πρεσβεύει γι τ σωτηρία λων σων τν εχαν σν παράδειγμα στ ζωή τους.
 Σν λάχιστο φόρο τιμς κι εγνωμοσύνης στν μεγάλο ατνδρα, στν μισθο ατ στρατιώτη το Χριστο, πο λη του τζω τν φιέρωσε στ κήρυγμα το Θείου Λόγου, ντ στεφάνου, προσφέρουμε να συμβολικ  ποσ σ δρυμα τς περιοχς μας.


ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΕ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΕ. ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ  ΣΥΛΛΟΓΟ
«ΑΓ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ»

            Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                             Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ

       ΓΡΗΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ                               ΧΡΙΣΤΙΝΑ  ΞΑΝΘΑ - ΝΑΚΟΥ
http://paterikiparadosi.blogspot.gr/