Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΑΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ 15 ΜΑΪΟΥ 2015

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ :ΑΓΩΝΑΣ Εφημερίδα Αγωνιζομένων Χριστιανών Λαρίσης Μαϊος  α.φ.216  2015-http://www.agonas.org/





«Μιλάμε για παράδοση και ζούμε το παράδοξο! Μιλάμε για Εκκλησία και ζούμε πανηγύρια φρικτής φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικού θρησκευτικού «χαβαλέ»! Μιλάμε για τιμή μαρτύρων και ζούμε τη λάμψη της πολυτέλειας ακόμα και στις λάρνακες…. Μητροπολίτες περιφέρονται (ευτυχώς όχι όλοι) διαρκώς από πανηγύρι σε πανηγύρι, από ονομαστήρια σε ονομαστήρια, από χειροτονία σε χειροτονία, από υποδοχές σε υποδοχές, από λιτανεύσεις σε λιτανεύσεις, από ταξίδια σε ταξίδια…» (π. Δανιήλ Αεράκης). Και ενώ η χώρα διέρχεται την πιο δύσκολη οικονομική κατάσταση, και φέτος μαζεύτηκε στην εορτή του πολιούχου Αγίου Αχιλλείου ένα τσούρμο δεσποτάδων (9 στον αριθμό να μην χαλάσουν την παράδοση!) για να επιδείξουν αρχιερατικές στολές, μίτρες, πατερίτσες, εγκόλπια, σταυρούς… στο δεσποτικό φεστιβάλ! Και γιατί να μην έρθουν, αφού όλα είναι πληρωμένα απ’ το κεράκι του «φιλόχριστου»λαού; Τσάμπα ήρθαν, τσάμπα (καλο)έφαγαν στα καλύτερα κέντρα δύο ημέρες, τσάμπα (καλο)κοιμήθηκαν σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο, τσάμπα θα επιστρέψουν παίρνοντας και τα δωράκια τους. Τι θέλετε σεις αδέλφια να κάνουν οι άνθρωποι; Να αφήσουν την καλοπέραση και να τρέχουν σε σπίτια δυστυχισμένων, αρρώστων, ανέργων ή σε πενθούντες για να τους παρηγορήσουν; Σιγά!!! Είναι ευαίσθητοι οι άνθρωποι και δεν αντέχουν τέτοια σεκλέτια. Βλέποντας αναγνώστες μας στην τηλεόραση και ακούγοντας από το ραδιόφωνο τις φαφλάτες και τις φιγουρομανίες μέσα στον άγιο χώρο του θυσιαστηρίου, μας ζήτησαν να κάνουμε μερικές ερωτήσεις στους πανηγυρτζήδες δεσποτάδες, που «τίμησαν» με την παρουσία τους το πανηγύρι της Λάρισας, ώστε να πληροφορηθούν από τους ίδιους τα συμβάντα κι αν όντως αυτά αληθεύουν, γιατί εμείς πολλά δεν τα γνωρίζουμε και σε πολλά δεν συμφωνούμε, είμαστε όμως υποχρεωμένοι, για χάρη της αντικειμενικής πληροφόρησης, να ρωτήσουμε κάνοντας δεκτή κάθε απάντηση.




Α) Πολλές ερωτήσεις αφορούσαν τον Πειραιώς Σεραφείμ και ζητούσαν να τους απαντήσει σε διάφορα θέματα. Μερικές από τις απαντήσεις περιλαμβάνονται στο άρθρο «ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ» στην πρώτη σελίδα. Για τις υπόλοιπες θ’ ασχοληθούμε προσεχώς.











Β)

 Από τον «άγιο» Γλυφάδας ζητούν να πληροφορηθούν τί συνέβη στη δίκη του Γιοσάκη, που έγινε τον Αύγουστο του 2012 και στην οποία ένας από τους Συνοδικούς Δικαστές ήταν και ο ίδιος (Παύλος). Τότε έλαβε χώρα ένα ανεπανάληπτο κωμικοτραγικό γεγονός όπως το περιέγραψαν τα μέσα ενημέρωσης εκείνων των ημερών: «… Μετά από 5-6 χρόνια και δεκαπέντε περίπου αναβολές είπαν επιτέλους να δικάσουν τον Ιάκωβο Γιοσάκη. Μετά την ανάγνωση του κατηγορητηρίου, ο Γιοσάκης απολογούμενος άρχισε να περιγράφει με «γλαφυρό» τρόπο την «καθαρή και αγία ζωή» του καθενός εκ των Συνοδικών δικαστών δεσποτάδων. Τότε συνέβη το … «έλα να δεις». Ένας εκ των «καθαρών» έπεσε κάτω ξηρός και οδηγήθηκε με το φορείο στον Ευαγγελισμό. Άλλος «άγιος» λιποθύμησε και για να συνέλθει του ‘ριχναν νερό. Και οι υπόλοιποι εξαφανίστηκαν και άφησαν το Γιοσάκη μόνο!!!». Και από τότε ο φάκελος μπήκε στο χρονοντούλαπο.

Μήπως θυμάται - μας ρωτούν - να μας πει ποιοι ήταν οι Συνοδικοί Δικαστές που λιποθύμησαν, και τί εννοούσε και ποιον φωτογράφιζε ο Δωδώνης όταν έλεγε «να χτενίσει και να παίξει με τις κούκλες».

Όταν ξαναπεράσει θα του κάνουμε 5-6 ερωτήσεις ακόμη.



Γ)

 Μας ρωτούν για τον ανατείλαντα αστέρα στη μητρόπολη Θεσσαλιώτιδας και Φαναριοφαρσάλων κ. Τιμόθεο Ανθή, που με τόση ευκολία έβαλε φωτοστέφανο στον αντικανονικό δεσπότη Λάρισας, εάν είπε και συνεχίζει και σήμερα να πιστεύει ότι: «Οι Έλληνες είναι Ρατσιστές και οι λαθρομετανάστες είναι «Περιφερόμενοι Χριστοί», και στο ραδιοσταθμό της Εκκλησίας στις 6 Δεκεμβρίου 2010 εορτή του Αγίου Νικολάου δήλωσε: «Μη ξεχνάμε πού είναι τα Μύρα της Λυκίας… Στην Τουρκία είναι η πόλη αυτή, ως εκ τούτου, λοιπόν, κι Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ, αλλά ήταν ένας άνθρωπος του Χριστού!». Δηλαδή ήταν Τούρκος ο άγιος, δέσποτα; Αυτό εννοείτε;».

Είναι να μην απορεί κανείς με τις πρωτόγνωρες απόψεις του «αγίου» δεσπότη; Γι’ αυτό ο κόσμος ζητάει απάντηση.

Έχουμε και άλλες ερωτήσεις τις οποίες, όταν ξανάρθει, θα του τις υποβάλλουμε.

Πολλά άλλα ερωτήματα αφορούν και όλους τους άλλους.

Θα συνεχίσουμε.





ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΝΤΙ



Δεν πρόλαβαν να φορτώσουν τις τσάντες με τα συμπράγκαλά τους οι πανηγυρτζήδες δεσποτάδες της εορτής του πολιούχου Αγ. Αχιλλείου και το πρόγραμμα ήταν έτοιμο όσον αφορά το που θα παρευρεθούν και «τιμήσουν» με την παρουσία τους άλλα πανηγύρια, ονομαστήρια, χειροτονίες, ενθρονίσεις, λιτανεύσεις κ.ά. Τους παπάδες όμως τους ήρθε κατακέφαλα το μπουγιουρντί κατανεμημένο σε 500 και σε άλλους 1000 ως 2000 ευρώ για την κάλυψη των εξόδων του διημέρου που περιελάμβανε λουκούλια τσιμπούσια με ψάρια εισαγόμενα (ευλογηθέντα έγιναν νηστίσιμα καλαμάρια), μαύρες γαρίδες, αστακούς, ουίσκι και άλλα ευγενή ποτά, σουίτες διαμονής για πασαλίδικο ύπνο, «δωράκια» στους ίδιους και τους συνοδούς τους  μια και μας έκαναν τη τιμή να λαμπρύνουν τις φεστιβαλικές πανηγυρικές εκδηλώσεις και στους χειριζόμενους τα τηλεοπτικά κανάλια που κάλυπταν την πανηγυρική «πανδαισία».

Φέτος είχαμε και νέο παρατράγουδο. Με την περιφορά της λειψανοθήκης και της εικόνας του αγίου, επιστρέφοντας στο ναό, ο δεσπότης Ιγνάτιος άφησε στην Αγία Τράπεζα το Σταυρό «Ευλογίας» - αξίας μερικών χιλιάδων ευρώ - και απ’ εκείνη τη στιγμή εξαφανίστηκε, λες και άνοιξε η γη και τον κατάπιε, παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες της Αστυνομίας για την εξεύρεσή του.

Παπάδες, που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, μονολογώντας έλεγαν ότι κάθε χρόνο και κάτι μας συμβαίνει, διερωτώμενοι μήπως ο άγιος μας εγκατέλειψε;





ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΟΣ