Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ Ν. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ «ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ» ΕΠΟΧΗ
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
«Του ἑωσφόρου τῆς Ῥώμης, φυσιωθέντος δεινῶς, καὶ θρόνον αὐτοῦ θέντος ὑπεράνω τῶν ἄστρων, σὺ μόνος ζηλώσας ὡς Μιχαήλ, ἀνεβόησας, ἔνδοξε· στώμεν καλῶς, στώμεν πάντες ἐν ταῖς σεπταῖς τῶν Πατέρων παραδόσεσι». (Ύμνος υπέρ Αγίου Μάρκου του Ευγενικού)
Αγαπητοί, αναλογιζόμενοι α) τα εκατοντάδες βίντεο, τις δε, χιλιάδες χιλιάδων προβολές τους, όπου ο νυν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως συμπροσεύχεται εντός ιερών Ναών μετά διαφόρων αιρετικών, και εκτός Αυτών μετα ποικιλώνυμων ειδολολατρών, β) την πρόσφατη δημοσιογραφική είδηση όπου «Σύμφωνα με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο το Άγιο Πνεύμα θέλει όλοι οι Χριστιανοί να γιορτάζουν το Πάσχα την ίδια ημερομηνία.»[1] και γ) την «σκωπτική απάντηση» του Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Ειρηναίου: «Γιατί; Είναι κακό το ‘κοινό Πάσχα’; Να, στη Σύρο οι Ορθόδοξοι γιορτάζουν το Πάσχα μαζί με τους Καθολικούς. Ο καθένας κρατάει τις παραδόσεις του, αλλ’ όμως γιορτάζουν το Πάσχα μαζί. Είναι κακό αυτό;»[2]
Ερχόμαστε να εξετάσουμε το «Εάν κάνουν το κοινό Πάσχα, τι θα γίνει;», και μαζί το κατά πόσο το Άγιο Πνεύμα «θέλει» ή καλύτερα «συμφωνεί» με τα όσα προαναγγέλλει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ότι δήθεν Αυτός που θέλει τον κοινό συνεορτασμό είναι Ένας της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα της Αληθείας! (Άπαγε της Βλασφημίας).
Χωρίς να κατέχουμε την ακριβή-πλήρη θεολογική γνώση περί του αιρετικού δόγματος του Φιλιόκβε, έχει ενδιαφέρον να μας πουν, όσοι Ορθόδοξοι Δογματολόγοι, αν τελικά το Άγιον Πνεύμα εκπορεύεται «και εκ του Βαρθολομαίου»…! Επίσης, αν το «αλάθητο» του Πάπα, ερμηνεύεται πως ό,τι «λέγει ο Πάπας» έχει ισχύ ακόμη κι αν το Άγιο Πνεύμα, δηλαδή ο ίδιος ο Θεός, διαφωνεί! Τότε, η θέση του νυν Πατριάρχη ότι το Άγιο Πνεύμα «ΔΕΝ διαφωνεί, αλλά ενεργεί ό,τι ο Βαρθολομαίος θέλει», τι εστί; Γίνεται εδώ λόγος περί νέας (εκκλησιολογικής) «αίρεσης του Βαρθολομαίου» για το Άγιο Πνεύμα ή περί παλαιάς; Ο νοών νοείτω!
1. H «δυσσεβής αίρεσις» του filioque θεωρείται «φορητοτέρα» συγκρινόμενη με την «αίρεση Βαρθολομαίου» για το Άγιο Πνεύμα
Αδελφοί, αναγκαία διευκρίνηση-παρένθεση, επί του θέματός αυτού αποτελεί η διερεύνηση της πρώτης αίρεσης στην εκκλησιαστική ιστορία, της γνωστής ως «αίρεσης Σίμωνος»! Τόσο «το αλάθητο» του Πάπα, όσο και «το Άγιο Πνεύμα θέλει…», του Πατριάρχη! θεμελιώνονται, δυστυχώς, στην εξαγορά «του Αποστολικού χαρίσματος της διαχειρίσεως και μεταδόσεως της Θείας Χάριτος» [3]!
Περί Σιμωνίας διαβάζουμε: «Η Σιμωνία είναι βαρύ έγκλημα, βαρύτατο παράπτωμα, χριστεμπορία, νόσος και νόσημα, το μέγιστο των αμαρτημάτων, δυσσέβημα πάνδεινον, άηθες ατόπημα, βδεληρά και ασεβής συνήθεια, γάγγραινα που διατηρήθηκε στον χρόνο, παρά τις εναντίον της πολλές συνοδικές και κανονικές καταδίκες. Αυτό (λοιπόν) είναι το ανησυχητικό μήνυμα, το σήμα κινδύνου που λαμβάνουμε μέσα από την εξέταση όλου του κανονικού υλικού, ότι η σιμωνία στον εκκλησιαστικό χώρο καλά κρατεί». Συνεχίζει ο πονήσας την εν λόγω μεταπτυχιακή εργασία τονίζοντας ότι : «Η απόρριψη και καταδίκη της σιμωνίας έχει το έρεισμά της σε τρεις κυρίως σαφείς και αναντίρρητες ρήσεις του Κυρίου: «δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε» (Ματθ. 10,8)∙ «ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά» (Ματθ. 6,24)∙ «πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοις ανθρώποιος, η δε του πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται» (Ματθ. 12,31). Και τα τρία αυτά ορίζουν την σιμωνία ως φιλαργυρία, ως βλασφημία του Αγίου Πνεύματος και ως αλλοίωση των εκκλησιαστικών αρχών» (σ. 13-14)!
2. «Η σιμωνία είναι δαιμονική υποτίμηση και καταφρόνηση του Αγίου Πνεύματος», «οι σιμωνιακοί εαυτών δούλον αυτό ποιούσι»
Αγαπητοί, εν κατακλείδι η «δυσσεβής αίρεσις» του Μακεδονίου (δηλ. των Πνευματομάχων) θεωρείται «φορητοτέρα» (Άγιος Ταράσιος Κωνσταντινουπόλεως) συγκρινόμενη με την «αίρεση Σίμωνος» και το γιατί μας το λέγει και πάλι η μεταπτυχιακού τύπου «Γραφή»:
«Οι (του Μακεδονίου) “ελοιδόρουν” το Άγιον Πνεύμα ως κτίσμα του Θεού Πατρός, ενώ “οι σιμωνιακοί εαυτών δούλον αυτό ποιούσι”… Η σιμωνία υπερβαίνει την αίρεση γενικώς σε επίπεδο ύβρης και βλασφημίας έναντι του Τριαδικού Θεού (σ.σ. όταν ο κ. Βαρθολομαίος λέγει πως «το Άγιο Πνεύμα θέλει…», εννοεί ή όχι ότι και την ΕΝΩΣΗ, Διαχριστιανική και Διαθρησκειακή την θέλει και την ευλογεί «ο Άγιος Τριαδικός Θεός»;), καθώς στη Σιμωνία ο άνθρωπος φαίνεται όχι μόνο να υποτιμά το Άγιο Πνεύμα, όπως συμβαίνει στην αίρεση, αλλά ακόμα περισσότερο να το θεωρεί ως μέσο για την προσωπική του ανάδειξη και προβολή στη διαχείριση της ουράνιας και επίγειας δόξας. Είναι προφανές –καταλήγει – ότι η αίρεση του Σίμωνος είναι βλασφημία του Αγίου Πνεύματος, η οποία, κατά τον ευαγγελικό λόγο, “ουκ αφεθήσεται” (Ματθ. 12, 31-32), γι’ αυτό και επισύρει, κατ’ εξαίρεση, διπλή τιμωρία: αφορισμό και καθαίρεση». Και καταλήγει ως εξής: «Αυτό σημαίνει ασφαλώς ότι η ενοχή του Σίμωνος δεν ευρίσκεται στη μαγεία που ασκούσε, αλλά στην αίρεσή του για το Άγιο Πνεύμα» (σ.17-18).
Ομοίως, αδελφοί, το σημαινόμενο της αυτής υποθέσεως –περί της ενώσεως των «δύο Εκκλησιών»– είναι η «νέα αίρεση» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για το Άγιο Πνεύμα, μια αίρεση που έχει το αυτό ακάθαρτο (σιμωνιακό) πνεύμα! Εννοείται πως το αυτό σιμωνιακό πνεύμα (το της φιλαργυρίας) εμφωλεύει και στο Ουκρανικό αυτοκέφαλο…
1. Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΩΤΗΡΩΠΟΥΛΟΥ
«Εάν την κάνουν (ενν. την ένωση), τι θα γίνει;».
Αδελφοί, ο αείμνηστος Νικόλαος Σωτηρόπουλος είχε πει πως εμείς, οι ζώντες επί της γης (αν και Ορθόδοξοι), τιμούμε μεν τους κεκοιμημένους Αγίους της Εκκλησίας μας, όμως συκοφαντούμε, υβρίζουμε, βλασφημούμε και καταδιώκουμε τους εν ζωή αγίους Αυτής! Αλλ’ όμως ήλθε η ημέρα και ώρα της εκδημίας του νέου αυτού Ομολογητή (τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Αυγούστου 2014, δηλαδή την ίδια ημέρα με την του Αυγουστίνου Καντιώτη εκδημία, 4 χρόνια μετά!) και αυτό που μένει, 12 χρόνια αργότερα, είναι να δούμε ή καλύτερα να κρίνουμε εν πρώτοις το αν αυτά που κήρυττε, κατά του νυν Πατριάρχη, ήταν από τον άγιο Τριαδικό Θεό, αν το Πνεύμα το Άγιον έθετε αυτά εν τη Καρδία αυτού ή όχι (Και αναλόγως ας πράξουμε…)! Λοιπόν,
Χωρίς να αγνοούμε τόσο τη νέα «κοινή δήλωση» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου μετά του Πάπα Λέοντος ΙΔ’ : «Τα επόμενα βήματα ενότητας, και το κοινό Πάσχα…» [4], ας ακούσουμε κλήρος και λαός «τι το Άγιον Πνεύμα λέγει εις την Εκκλησίαν» δια στόματος Νικολάου (κυρίως οι της σήμερον ημέρα καλοί Επίσκοποι, αλλά και όσοι αδιάβλητοι υποψήφιοι προς Αρχιεροσύνη Αρχιμανδρίτες):
(Φωνή Νικολάου) «Υπάρχει όμως Θεός που περισσότερο απ’ όλα ενδιαφέρεται για την Πίστη και θα κάνει την κρίση Του. Εάν κάνουν, όπως λένε, εντός ολίγου την ψευδένωση, επισήμως∙ Γιατί ανεπισήμως την έχουν κάνει! Λαμβάνω τηλεφωνήματα από το εξωτερικό, για το τί γίνεται στο εξωτερικό μέσα στους Ορθόδοξους Ναούς! Μπαίνουν παπικοί, μπαίνουν πάστορες, προτεστάντες, μπαίνουν καρδινάλιοι και συμπροσεύχονται και προσφωνούνται και αντιφωνούνται! Κατ’ ουσίαν δηλαδή στο εξωτερικό έχουν κάνει την Ένωση, ε, και θέλουν να την κάνουν επισήμως, γενικώς για όλη τη Χριστιανοσύνη,
Εάν την κάνουν, τι θα γίνει;
Θα συσπειρωθούμε γύρω από λίγους Επισκόπους που έχομε στην Πατρίδα μας. Έχουμε 5,6,7,10 ίσως 15. Και γύρω από τους ολίγους καλούς ιερείς – κι ας δώσει το Κράτος τους Ναούς στους Οικουμενιστάς. Οι καλοί Επίσκοποι, οι ολίγοι θα διακηρύξουν ότι ΕΜΕΙΣ είμαστε η ΕΚΚΛΗΣΙΑ! Και θα καταγγείλει τους άλλους (επισκόπους), τους προδότες ως αιρετικούς. Και οι ολίγοι Επίσκοποι θα ερευνήσουν τον Ελληνικό χώρο να βρουν 50 αδιάβλητα τίμια πρόσωπα, Αρχιμανδρίτες να τους χειροτονήσουν Επισκόπους και να επανδρώσουν την Εκκλησία της Ελλάδος.
Και θα πηγαίνουν, οι καλοί Επίσκοποι και οι καλοί Ιερείς και οι πιστοί στην Ορθοδοξία, σε αίθουσες όπως εδώ, σε σπίτια, σε άλλους χώρους∙ έξω από τους Ναούς, γιατί τους Ναούς θα τους δώσει το Κράτος στους Οικουμενιστάς! Και θα τελείται η Θεία Λειτουργία και θα Κοινωνούμε και θα αισθανόμαστε χαρά και αγαλλίαση»[5].
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
(Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ)
«Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ Θερμοπύλες. Δὲν θὰ περάσει ὁ Παπισμός. Δὲν θὰ περάσουν οἱ Αἱρέσεις… Γιὰ νὰ κάνουν τὴν ἕνωση τῶν “Ἐκκλησιῶν”… Παλαιὸ παραμύθι τοῦ διαβόλου αὐτό· “ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν”. Ἕνωση Ἐκκλησιῶν ὑπάρχει μὲ τὸν Θεόν, καὶ “Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν” μὲ τὸν Διάβολον. Ἡμεῖς εἴμεθα Ἕνωση Ἐκκλησιῶν μὲ τὸν Θεόν, μὲ τὴν Ὀρθοδοξίαν, καὶ ὄχι “ἕνωση Ἐκκλησιῶν” μὲ θυσίαν τῆς Ὀρθοδοξίας. Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ, Ποτέ!» [6].
(Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ…)
«Πρέπει -σύμφωνα και με τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς- να προβούμε σε αποφασιστική ρήξη με τον Οικουμενισμό, και δεν πρέπει να έχουεμ καμία κοινωνία με τους συνοδοιπόρους του. Ο δρόμος μας δεν είναι δικός τους. Πρέπει να το πούμε αυτό με αποφασιστικότητα και να το δείξουμε με τις πράξεις μας… Έχει έρθει η ώρα της πλήρους απομονώσεώς μας. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να έχουμε καμία κοινωνία με αποστάτες της αληθινής Ορθοδοξίας, και πρέπει να είμαστε έτοιμοι, εάν απαιτηθεί, να ανχωρήσουμε στις ‘κατακόμβες’. Η θέση μας ως μαχητές και ομολογητές της καθαρής και αμόλυντης αλήθειας του Χριστού, μας θέτει κάτω από μεγάλη υποχρέωση, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν.»[8] (Γραμμένο το 1969)
(ΚΑΙ Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΑΡΑΣΙΟΥ)
«Ο Ταράσιος εξήγησε την αίρεση του Σίμωνος σε σχέση με τον ορθόδοξο τρόπο λήψεως του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή ως αγορά και όχι καταξίωση του Πνεύματος, και σε σύγκριση και αναλογία με την αίρεση του Μακεδονίου, τον οποίο υπερέβη σε ασέβεια, θεωρήσας αυτό κτήμα του προς εκμετάλλευση» [3/σ. 107]
[Ας αναλογιστούμε εδώ το του Βαρθολομαίου «σιμωνιακό (Ουκρανικό) αυτοκέφαλο», κι ας κλαύσωμεν!]
Αδελφοί, καλό υπόλοιπο Τεσσαρακοστής.
Σημειώσεις:
[1] https://orthodoxostypos.gr/
[2] https://orthodoxostypos.gr/
[3] «Η ΣΙΜΩΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ», ΜΑΡΙΑ Ι. ΚΑΜΠΟΥΡΗ, ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 2011
[4] https://www.naftemporiki.gr/
[5]ΒΙΝΤΕΟ: https://www.youtube.com/watch?v=B3RQyuSOkRg
[6] https://orthodoxostypos.gr/
[7] «ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ», ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ΕΚΔΟΣΙΣ Β΄, ΑΘΗΝΑΙ 1993, Σελ 14.