Η αρχαιολογική σκαπάνη στην καρδιά της αρχαίας Βιθυνίας, στη Νίκαια, έφερε πρόσφατα στο φως ένα εύρημα που αποτελεί ένα κεφαλαιώδες ιστορικό τεκμήριο για τον χριστιανικό κόσμο. Μέσα σε έναν υπόγειο οικογενειακό τάφο του 3ου αιώνα μ.Χ., οι ερευνητές ανακάλυψαν μια εξαιρετικά διατηρημένη τοιχογραφία που απεικονίζει τον Ιησού Χριστό ως «Καλό Ποιμένα».
Η ανακάλυψη αυτή αναγκάζει τους ιστορικούς να επανεκτιμήσουν όσα γνωρίζαμε για την εξάπλωση του Χριστιανισμού στην Ανατολή, την κοινωνική θέση των πρώτων πιστών και, κυρίως, τη χρήση των εικόνων στη λατρεία.
Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη ρουμανική γη το 1967.Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό.Οταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία. Γι’αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά:
Που ήσουν; Ολη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου;Τι σου προσφερε ο Θεός;
Αυτή δεν έλεγε τίποτα, μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της.
Ηταν εύλαβης και προσευχόνταν πολλές ώρες.Στο σχολικό χορό ,όταν τελείωσε το λύκειο δεν ήθελε να πάει.Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους,ενώ εκείνη έλεγε:
Επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο για διεκδίκηση της έδρας του
Με επιστολή που απέστειλε προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός ενημερώνει τα μέλη της ότι προτίθεται να κινηθεί νομικά στα πολιτικά δικαστήρια, διεκδικώντας την επιστροφή της Μητροπολιτικής έδρας Πάφου, την οποία, όπως αναφέρει, του παραχώρησε νόμιμα και μέσω εκλογικής διαδικασίας το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Πάφου.
ΟΤΑΝ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ
Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΥΠΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ
Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ
Η υπόθεση της Isabel Vaughan-Spruce, στην οποία αναφέρεται το άρθρο, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας νέας νομικής πραγματικότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο, την ποινικοποίηση της «σιωπηλής προσευχής» μέσω των Ζωνών Προστασίας Δημόσιου Χώρου (Public Space Protection Orders – PSPOs), γνωστών και ως «ζωνών ασφαλείας» (buffer zones).
«Αν δεν προσευχόμουν στο μυαλό μου, δεν θα ήμουν εδώ. Με συνέλαβαν για τις σκέψεις μου.»
Isabel Vaughan-Spruce
Νο 2
——–
——-
Νο 1
——
——-
Ἡ ὁμιλία ὁλόκληρη εἶναι πολύ παρήγορη, τις δυσκολες ἡμέρες ποὺ περνουμε και ἡ προσευχή εἶναι το παντοδύναμο ὅπλο μας. Ξεμοναχιάστηκε ἐπὶ κορονοϊου τὸ σημεῖο ἀπὸ τὸ παντοδύναμο ὅπλο τῆς προσευχῆς, ποὺ θὰ ἐξουδετέρωνε ὄχι μόνο τὸν φόβο, ἀλλα & τὴν ἐπιδημία. Θὰ ἔδινε θάρρος και θὰ καλοῦσε τὸν πιστό λαό, ὅπως παλαιότερα στὰ ὑψίπεδα τῆς προσευχῆς. Οἱ εἰδικοί τῆς μασονοκρατούμενης κυβέρνησης ποὺ μὲ κάθε τρόπο προσπαθοῦσαν νὰ τρομοκρατήσουν τοὺς ἕλληνες για νὰ τοὺς σπρώξουν στὰ θανατηφόρα ἐμβόλια, ὅπως φαινεται, πρωτοι τὸ ἀνακάλυψε τὸ συγκεκριμένο σημεῖο
Η αναπληρώτρια επικεφαλής της επιτροπής γεωργίας της ρωσικής Δούμας, Όλγα Ογκλόμπλινα, δήλωσε ότι τα τρόφιμα με βάση τα έντομα «δεν θα εμφανιστούν ποτέ στη Ρωσία», επιμένοντας ότι είναι κατάλληλα μόνο για ζωοτροφές και ιχθυοτροφές.
Σε αντίθεση με τη Δυτική Ευρώπη, όπου πολλά έντομα έχουν εγκριθεί για ανθρώπινη κατανάλωση, κάτι που περιέγραψε ως ένδειξη γεωργικής αδυναμίας.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου - Ιατρός - συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 5η Ιανουαρίου 2026
Θεοφάνεια, (από το Θεός και φαίνω=φανερώνω, αποκαλύπτω), είναι η φανέρωση, η αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός φανερώνει τον εαυτόν του και το θέλημά του στον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος, ο μεταπτωτικός άνθρωπος, αδυνατεί να ανακαλύψει με τις ιδικές του διανοητικές και πνευματικές δυνάμεις τον Θεόν, αδυνατεί να έρθει σε κοινωνία με τον Θεόν. Βέβαια ο Θεός δεν έπλασε εξ’ αρχής έτσι τον άνθρωπο. Οι πρωτόπλαστοι προ της πτώσεως βρισκόταν σε κατάσταση συνεχούς θεωρίας και κοινωνίας με τον Θεόν. Όπως παρατηρεί ο Μέγας Αθανάσιος, ο Θεός έδωσε στον Αδάμ «της ιδίας αϊδιότητος έννοιαν και γνώσιν», έτσι ώστε με την δύναμη της Χάριτος του Θεού «αγάλληται και συνομιλεί τω θείω», δηλαδή να χαίρεται και να συνομιλεί με τον Θεόν. Έχων δε την ψυχήν του καθαράν και αμόλυντον από κάθε αμαρτία «κατετρύφα αυτής κατά πρόσωπον της θείας εμφανείας», δηλαδή απολάμβανε την παρουσίαν του Θεού πρόσωπον προς πρόσωπον. Τα πράγματα όμως στη συνέχεια άλλαξαν.
Στον τόπο που βαπτίστηκε ο Χριστός, χιλιάδες κόσμου φθάνουν καθημερινά από όλα τα σημεία του πλανήτη για να βαφτιστούν στα νερά του Ιορδάνη ποταμού.
Οι περισσότεροι ταξιδεύουν στην κοιλάδα του Ιορδάνη τις γιορτινές μέρες για να ζήσουν την εμπειρία των Θεοφανίων και να βρεθούν ανάμεσα στους πιστούς που περιμένουν υπομονετικά να μπουν στα νερά του εις ανάμνηση της μεγάλης στιγμής της βαπτίσεως.
Η περιοχή της βάπτισης του Θεανθρώπου είναι αυστηρά στρατιωτική. Δεξιά και αριστερά υπάρχουν συρματοπλέγματα και Ισραηλινοί στρατιώτες επιτηρούν τον τόπο.
Έχουμε εμείς υποχρέωση να γιορτάζουμε με εγκώμια τη μνήμη του Ιωάννη, που βρίσκεται στην πιο ψηλή κορφή, πάνω απ’ όλους τους οσίους και τους δικαίους..του Ιωάννη που από Αυτόν το Θεό Λόγο επίσης ανακηρύχθηκε και ομολογήθηκε δημόσια ως ανώτερος απ’ όλους τους προφήτες, τους δικαίους και τους οσίους όλων των αιώνων;..ολόκληρη η ζωή του μεγαλύτερου απ’ όλους όσους ποτέ γεννήθηκαν πάνω στη γη, ξεπερνάει κάθε θαύμα.
ΣΥΝΑΞΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ο ΑΛΗΘΙΝΑ
ΜΕΓΑΛΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-1-2001] (Γ 204 Α) (Β΄έκδοσις)
Μας εκπλήσσει, αγαπητοί μου, πώς ο Κύριος ομιλεί για τον Πρόδρομόν Του, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Όταν κάποτε έφτασαν από τον φυλακισμένο Ιωάννη, που τον είχε φυλακίσει ο Ηρώδης –εγγονός εκείνου του Μεγάλου Ηρώδου ο οποίος επεχείρησε να φονεύσει τον Κύριον· και λέγεται «μεγάλος» - εγκληματίας ήταν, κακούργος ήταν, όλοι οι Ηρώδαι κακούργοι ήσαν, όλη η γενεά τους και η οικογένειά τους, αλλά επειδή είχε ανοικοδομήσει τον ναόν του Σολομώντος εκ των ερειπίων, περίπου εκ των ερειπίων, γι΄αυτό ακριβώς τον ονομάζει η Ιστορία «μεγάλον» – ωστόσο έφτασαν κάποιοι άνθρωποι, απεσταλμένοι του Ιωάννου, που ήταν ήδη στη φυλακή, να ρωτήσουν τον Κύριον: «Σύ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἤ ἕτερον προσδοκῶμεν;». «Συ είσαι ο Μεσσίας που περιμένομε, ο ερχόμενος, ή άλλον περιμένομε;».
ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα:
«ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΒΑΠΤΙΣΘΗ;»
[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 6-1-1991] (Γ 126)
«Ποιός εἶναι ὁ Θεός;», ἔλεγε ὁ ἀρχαῖος κόσμος. «Τί εἶναι ὁ Θεός;», ξαναρωτοῦσε ὁ ἀρχαῖος κόσμος. Καὶ οἱ ἀπαντήσεις πολλές. Γιατί δὲν ὑπῆρχε ἀπάντησις. Ὅμως ἡ ἀγάπη καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ ὄντως ἀληθινοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔμενε κρυμμένος ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο ἢ καλύτερα, ἡ ἁμαρτία ἐτύφλωσε τὸν ἄνθρωπο καὶ δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ, ἦλθε καὶ ἔγινε φανερός. Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴ σημερινὴ ἀποστολική του περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε, πρὸς Τίτον: «Ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ». «Ἐπεφάνη». Ἔγινε φανερή. Αὐτὸ θὰ πεῖ «ἐπιφάνεια». Θὰ πεῖ «φανέρωσις». Ἡ Θεοφάνεια. Θὰ πεῖ: «Φάνηκε ὁ Θεός».
Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Εἰς τά Ἅγια Θεοφάνεια– ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 06-01-2001
Ο αγιασμός αποτελεί το βασικό στόχο κάθε πιστού, ο οποίος μετέχοντας στη λατρεία της Εκκλησίας, ευεργετείται με την ευλογία του Θεού, ως στήριγμα και συνοδοιπόρο στην πορεία προς τη Σωτηρία. Μια από τις αγιαστικές τελετές της Εκκλησίας είναι και η ακολουθία του Αγιασμού των Υδάτων, ο οποίος διακρίνεται σε Μικρό και Μεγάλο. Η διάκριση των δύο τύπων της ακολουθίας του Αγιασμού θεμελιώνεται στην εορτή των Θεοφανείων, οπότε, και μόνο τότε, τελείται η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού.
1. Ὑπάρχει διαφορά ἀνάμεσα στό Μεγάλο Ἁγιασμό πού τελεῖται τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων καί ἐκεῖνον τῆς κύριας ἡμέρας τῆς ἑορτῆς;
Την επιστημονική θέση ότι οι αλλαγές στο κλίμα και η άνοδος της θερμοκρασίας, σκοπίμως αποδίδονται στην αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα και την αλλαγή του καιρού μέσα από κλιματικά μοντέλα θεωρητικά και όχι από αξιόπιστες μετρήσεις, διατύπωσε ο καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας Σταύρος Αλεξανδρής, μιλώντας στον 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη και παραθέτοντας στοιχεία 140 χρόνων για την Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι οι υψηλές θερμοκρασίες υπήρχαν και στο παρελθόν και δεν οφείλονταν σε καμία κλιματική κρίση.
Κατά τον ίδιο πίσω από την αφήγηση για τις συνέπειες και τις αιτίες που προκαλούν ακόμη και τον επιστημονικό πλεονασμό, με την χρήση του όρου κλιματική αλλαγή, κρύβεται ένα παγκόσμιο δομημένο σύστημα τεράστιων οικονομικών συμφερόντων που επιβάλει πλέον πολιτικές μονοκρατορίας .
Τον περασμένο χρόνο καταγράφηκαν περισσότερες από 73 εκατομμύρια αμβλώσεις, αριθμός που ξεπέρασε τον αριθμό των θανάτων από όλες τις άλλες αιτίες μαζί.
Οι αμβλώσεις έγιναν η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο το 2025, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του ιστότοπου Worldometers, που βασίζονται σε δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Αυτό αναφέρει το LifeNews.
Φωτογραφία: Glomex/ EPT
https://www.youtube.com/watch?v=1gvpmqVLONo
 Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης Σε μια εποχή που προετοιμάζεται πυρετωδώς να υποδεχθεί τον ηγέτη της Παγκόσμιας Κυβέρνησης, κινηματογραφικά έργα τα οποία αναδεικνύουν εμβληματικούς Εθνικούς Κυβερνήτες του βεληνεκούς του Καποδίστρια δεν μπορεί παρά να είναι παντελώς ανεπιθύμητα από το νεοταξίτικο σύστημα. |
ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΡΥΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ
ΥΠΕΡΤΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΧΟΣ ΠΑΣΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
1922 – 1994 (+)
ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
Ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Υπέρτιμος και έξαρχος πάσης Βορείου Ηπείρου, Σεβαστιανός (κατά κόσμον Σωτήριος Οικονομίδης) γεννήθηκε την 20η Ιουνίου 1922 στα Καλογρηανά Καρδίτσης.
Μετά την αποπεράτωση των μαθημάτων του Δημοτικού Σχολείου της ιδιαιτέρας πατρίδος και του ημιγυμνασίου Φαρσάλων, εφοίτησεν στο Ιεροδιδασκαλείον Κορίνθου και μετά την κατάργηση του εγράφη στο Γυμνάσιον Καρδίτσης, από το οποίο έλαβε απολυτήριο το 1941. Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία ανεκηρύχθη πτυχιούχος το 1949.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου - Ιατρού - συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 4η Ιανουαρίου 2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Κυριακή προ των Φώτων επειδή προηγείται της μεγάλης δεσποτικής εορτής των Θεοφανείων του Κυρίου μας. Το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την Β΄ προς Τιμόθεο επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 1ο κεφάλαιο του κατά Μάρκον Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή, που είναι οι πρώτοι 8 στίχοι του ευαγγελίου, ο ευαγγελιστής Μάρκος μας παραθέτει την αρχή, το ξεκίνημα του απολυτρωτικού έργου του Κυρίου μας, την αρχή της ενσάρκου θείας οικονομίας. Και η αρχή αυτή ήταν το προπαρασκευαστικό έργο που εκλήθη από τον Θεόν να φέρει εις πέρας ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ[:Ματθ.3,1-12]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 2-1-1994] (Β 289) [β΄έκδοσις]
Η Κυριακή προ των Φώτων, αγαπητοί μου, η σημερινή, δηλαδή, Κυριακή, είναι προδρομική της μεγάλης εορτής των Θεοφανείων. Όπως η επομένη Κυριακή, η Κυριακή μετά τα Φώτα, είναι η Κυριακή η οποία δίδει τον απόηχον της εορτής των Θεοφανείων. Αυτό συμβαίνει όποτε έχομε ένα πολύ μεγάλο γεγονός. Όπως έχομε Κυριακή προ των Χριστουγέννων και Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Γι'αυτό και η Εκκλησία μας φροντίζει να θέσει εγκαίρως το φυσικόν πλαίσιον της εορτής, που είναι η παρουσία και το Βάπτισμα του Ιωάννου του Βαπτιστού. Εξάλλου, έτσι ακούσαμε τη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Και αυτό το πλαίσιον αποτελείται από τα εξής κύρια στοιχεία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ[:Β΄Τιμ.
4,5-8]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-1-1999] [Β 389, έκδοσις β΄]
Τελειώνοντας, αγαπητοί μου, η περασμένη χρονιά, αρκετοί Χριστιανοί θα πρέπει να αυτοσυγκεντρώθηκαν και να σκέφτηκαν τι γεγονότα συνέβησαν εις την ζωήν των και ενδεχομένως και τι ακόμη θα μπορούσε να φέρει μπροστά τους η νέα χρονιά. Αν μάλιστα ο πιστός αισθάνεται ότι πλέον τελειώνει η ζωή του, τότε θα πρέπει πολύ πιο έντονα να κάθισε και να έκανε έναν απολογισμό. Απολογισμό πεπραγμένων- ίσως μιας ολοκλήρου ζωής… Γιατί τι άλλο είναι η συμβατική Πρωτοχρονιά, συμβατική Πρωτοχρονιά, όταν τον κομματιάζομε τον χρόνον, παρά για να μας βοηθήσει αυτή έστω η συμβατικότητα, να μας βοηθήσει να καταμερίσουμε ευθύνες και πεπραγμένα εις τον εαυτόν μας; Να βλέπει το παρελθόν ο άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα να ατενίζει και το μέλλον.
