Οι απαρχές της αιρέσεως του Οικουμενισμού (Το κολλυβάδικον ζήτημα)

 

                                

(Α και Β μέρος)

Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΗΤΗΣ

Το έτος 1754 η Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, αποφάσισε να κτίσει μεγαλύτερο Κυριακό. Χρειάσθηκαν πολλά χρήματα. Οι Χριστιανοί έστειλαν από παντού βοήθεια εις μνημόσυνον γονέων και συγγενών. Τα μνημόσυνα όμως που έπρεπε να γίνουν στη σκήτη, και που εντάσσονταν σε αγρυπνίες, κούραζαν τους μοναχούς και δεν μπορούσαν να δουλέψουν την επομένη. Για το λόγο αυτόν, ύστερα από συμβουλή του κοινού τους πνευματικού παπά – Φιλοθέου του Πελοποννησίου, άρχισαν να κάνουν τα μνημόσυνα τις Κυριακές που, λόγω της αργίας, δεν επρόκειτο έτσι και αλλιώς να δουλέψουν.

Ἡ ρωσοφοβία καὶ ἡ σερβοφοβία ὡς συνέπεια τῆς ἀντιπαραδόσεως τοῦ ἐκδυτικισμένου οἰκουμενισμοῦ

Ἡ ρωσοφοβία καὶ ἡ σερβοφοβία ὡς συνέπεια τῆς ἀντιπαραδόσεως τοῦ ἐκδυτικισμένου οἰκουμενισμοῦ1

Τοῦ κ. Γκόραν Ἴγκιτς2

  Ἡ ἔννοια τῆς ἐσφαλμένα νοούμενης ἰσότητας βρίσκεται στὴ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πνευματικὸ προϊόν τῆς μινιμαλιστικῆς δογματικῆς ἀντίληψης τοῦ Ὁλλανδοῦ ὀρθολογιστῆ Βαροὺχ Σπινόζα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἄθεος. Συγκεκριμένα, προκειμένου νὰ συμφιλιώσει Καθολικοὺς καὶ Προτεστάντες, πρότεινε οἱ κοσμικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀρχὲς νὰ διαμορφώσουν ἕνα ἐλάχιστο ἀριθμὸ δογμάτων, στὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ συμφωνοῦν καὶ οἱ δύο πλευρές, ἐνῶ γιὰ τὰ ὑπόλοιπα ὁ καθένας θὰ μποροῦσε νὰ πιστεύει, ὅπως ἐπιθυμεῖ.

  Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴ λογική, ὅ,τι δὲν ἀπαγορεύεται ρητὰ ἐπιτρέπεται· ἔτσι ὅμως στὴν πράξη ὁδηγούμαστε στὸ συμπέρασμα ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ βρίσκεται στὸν ἀδογματισμό. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς οἰκουμενιστικῆς λογικῆς, ἐνῶ αὐτὸ ποὺ ἀναπτύχθηκε στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τῆς ἀγγλοσαξονικῆς γεωπολιτικῆς ἀποτελεῖ συν­έχεια αὐτοῦ τοῦ τρόπου σκέψης.

Ἀναρριχήσεις μέσῳ παπικών χειροφιλημάτων

 

Ὁ Ἐπίσκοπος Χαλκηδόνος Ἐμμανουὴλ ἔχει χειροφιλήσει ὅλους τοὺς τελευταίους Πάπας. Προσκυνοῦντες τὸν αἱρεσιάρχην Πάπαν θέτονται τὰ θεμέλια διὰ τὴν ἀναρρίχησιν εἰς τὸν πατριαρχικὸν θῶκον, διὰ δὲ τοὺς ρασοφόρους τοῦ Φαναρίου, ὅπως τὸν  Ἐκκλησιάρχην Ἀέτιον, τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ἰδιαιτέρου Πατριαρχικοῦ Γραφείου, διὰ τὴν ἐπισκοποίησίν του.

Συμφώνως πρὸς δημοσίευμα τῆς ἱστοσελίδος “Ὀρθοδοξία News Agency” τῆς 1ης Ἰουλίου:

«Δεκτὴ ἀπὸ τὸν Πάπα Λέοντα ΙΔ’ ἔγινε τὴν Τρίτη 30 Ἰουνίου 2026, στὸ Βατικανό, ἡ Ἀντιπροσωπία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία μετέβη ἀπὸ τὸ Φανάρι, γιὰ νὰ παραστεῖ στὴν Θρονικὴ ἑορτὴ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας. Ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπίας ἦταν ὁ Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Ἐμμανουὴλ (πρόεδρος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὶς σχέσεις μὲ τὴν Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία), ἐνῶ συμμετεῖχαν ὁ Μέγας Ἐκκλησίαρχης Ἀέτιος -διευθυντὴς τοῦ ἰδιαίτερου Πατριαρχικοῦ Γραφείου- καὶ ὁ Πατριαρχικὸς Διάκονος Ἀνατόλιος Δοξαστάκης».

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἀνθεῖ, διότι ἀρνοῦνται οἱ πιστοὶ νὰ ἐργασθοῦν

«Ὁ Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως Ἐμμανουὴλ (κατὰ κόσμον Ἰωάννης Σφιατκὸς) τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως εὑρέθη προσφάτως εἰς τὴν Γερμανίαν εἰς οἰκουμενικὴν λατρευτικὴν σύναξιν, ὅπου προσ­ηύχετο καὶ ἐμοίραζε σταυροὺς μαζὶ μὲ Προτεστάντισσα «ἐπίσκοπον»!!!

Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος: Μαρτυρίες Αγιασμένων Μορφών της Εκκλησίας για την Ψευδοσύνοδο της Κρήτης.

 

Ομιλεί* ο Αρχιμανδρίτης π. Παύλος Δημητρακόπουλος.

Να δούμε, εν ολίγοις πάλι και επί τροχάδην, τί είπαν για αυτήν την μέλλουσα να συγκληθεί Σύνοδο μεγάλες οσιακές μορφές της εποχής μας, που και η γνώμη τους φυσικά έχει μεγάλη βαρύτητα διότι πρόκειται περί Αγίων ανθρώπων.

Σύγχρονες οσιακές μορφές της εποχής μας, παρακολουθώντας από κοντά την όλη πορεία των αλλεπαλλήλων πανορθοδόξων διασκέψεων και διαβουλεύσεων και την προετοιμασία της ‘Συνόδου της Κρήτης’, διέκριναν με τον θείο φωτισμό που είχαν μέσα τους την ολέθρια οικουμενιστική γραμμή πάνω στην οποία βάδιζε η όλη προετοιμασία. Αλλά και τα σαθρά οικουμενιστικά θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχθηκε η όλη προσπάθεια και προείδαν ότι η μέλλουσα να συγκληθεί ‘Αγία και Μεγάλη Σύνοδος’ δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά μια οικουμενιστική αιρετική ψευδεσύνοδος.

Ἡ ἀποστασία τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων.

Προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστοῦ.

Στυλιανός Μπούρης 
Testimonianza Ortodossa

Ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἁγία Πόλις, ὅπου τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐλύτρωσε τὸν κόσμο καὶ ὅπου ὁ Πανάγιος Τάφος φυλάσσει τὸ Μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν Γολγοθᾶ. Καὶ ὅμως, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον ἐπραγματοποιήθη μία πράξις ποὺ προδίδει τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν: ἡ ἀναγνώρισις ἑνὸς ἀνυποστάτου ἱερωσύνης, ἐκείνης μιᾶς γυναικὸς καὶ μάλιστα αἱρετικῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὡς «ἀρχιεπίσκοπος».

Φιλοπαπικοί καί οἰκουμενιστές θέτουν σέ κίνδυνο τήν Ὀρθοδοξία.

Ἀποσπάσματα ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ βιβλίου ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ καί ΠΑΠΙΣΜΟΣ, τοῦ ἀρχιμανδρίτου Σπυρίδωνος Μπιλάλη, ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», Ἀθῆνα 2014.

Ὁ παπικός θεσμός ἀποδεικνύεται ἀντιβιβλικός, ἀντιπαραδοσιακός καί ἄγνωστος εἰς τήν ζωήν καί τήν ἱστορίαν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας.

Τό συνοδικόν σύστημα καί ὁ παπικός θεσμός, συγκριτικῶς μελετώμενα, παρουσιάζουν τήν μεγάλην ἐκκλησιολογικήν ἀντίθεσιν μεταξύ Ἀνατολῆς καί Δύσεως.

Ὅταν προδίδεται ἡ ἀλήθεια ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης, τότε πᾶσα ἀπόπειρα ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν καταδικάζεται ἐκ τῶν προτέρων εἰς πλῆρες ναυάγιον.

Ἡ ἀγάπη, ὅταν τίθεται εἰς τήν ὑπηρεσίαν τῆς σκοπιμότητος καί ὄχι τῆς ὀρθοδόξου ἀληθείας, μεταβάλλεται εἰς κακέκτυπον ἀγάπης, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσα μέ τήν «καινήν ἐντολήν» τοῦ Χριστοῦ.

Οικουμενισμός και Ορθοδοξία: Ποιος τελικά βρίσκεται εντός και ποιος εκτός Εκκλησίας;

Γεώργιος Επιφανίου καθηγητής Θεολογίας

Απάντηση στις πρόσφατες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου περί όσων «τίθενται εκτός Εκκλησίας» και εξέταση της πατερικής διδασκαλίας για την αίρεση, την αποτείχιση και τα όρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, σύμφωνα με τις οποίες όσοι αντιδρούν στον Οικουμενισμό και υιοθετούν αντιοικουμενιστικές ή αποτειχιστικές θέσεις «τίθενται εκτός Εκκλησίας», άνοιξαν εκ νέου μια συζήτηση που δεν αφορά απλώς διοικητικά ζητήματα ή προσωπικές αντιπαραθέσεις. Αγγίζει τον πυρήνα της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας και θέτει ένα θεμελιώδες ερώτημα: ποιος τελικά απομακρύνεται από την πίστη των Αγίων Πατέρων; Εκείνος που αντιστέκεται στον Οικουμενισμό ή εκείνος που τον θεωρεί θεμιτή και αναγκαία έκφραση της εκκλησιαστικής ζωής;

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ (Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 8η Ιουνίου 2026

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

(Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

     Έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας ότι η έκπτωση από τη σώζουσα πίστη και την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας μας οδηγεί ταυτόχρονα και σε έκπτωση του ήθους. Και τούτο διότι η απομάκρυνση από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας, όπου διαχέεται η άκτιστη χάρη του Θεού, και η υιοθέτηση αιρετικών δοξασιών αίρουν τη θεία χάρη, η οποία αγιάζει τον άνθρωπο και τον καθιστά αυθεντικό, ολοκληρωμένη ψυχοσωματική οντότητα.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΤΟΥ FILIOQUE.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως - ιατρού.

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Ιουνίου 2026. 

 

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το  ελληνικό κείμενο.

Μοιχεπιβάτης Πάφου Γρηγόριος: Ανυπομονησία να γνωρίσει τον κόσμο της επαρχίας, διαβεβαιώνοντας πως θα πορευτεί «μαζί με τον λαό» στη βάση του Ευαγγελίου και της παράδοσης της Εκκλησίας.

Νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Τριμυθούντος και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της Κύπρου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ιωαννίδης.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο από την πρώτη ψηφοφορία με 11 θετικές ψήφους.

26.05.2026

Νέος Μητροπολίτης Πάφου Γρηγόριος: «Θα έχουμε ανοιχτές πόρτες για όλους»

Με αισθήματα συγκίνησης, ευθύνης και βαθιάς ευγνωμοσύνης προς τον Θεό υποδέχθηκε την εκλογή του  o νέος Μητροπολίτης Πάφου Ιωαννίδης, στις πρώτες του δηλώσεις μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜ.ΣΥΝΟΔΟΥ «Ἡ ἑ­νό­τη­τα τῶν πι­στῶν και η αίρεση του Οικουμενισμού» 19-5-1991] Β246

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ

      Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

     «Ἡ ἑ­νό­τη­τα τῶν πι­στῶν και η αίρεση του Οικουμενισμού»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-5-1991] Β246                                       

    Σή­με­ρα ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας, ἀ­γα­πη­τοί μου, τι­μᾶ τήν μνή­μη τῶν ἁ­γί­ων τρι­α­κο­σί­ων δε­κα­ο­κτώ Πα­τέ­ρων τῆ ς Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κῆς Συ­νό­δου, τῆς ἐν Νι­καί­ᾳ. Καί τήν τι­μᾶ ἀ­φε­νός μέν γιά νά δο­ξά­σει τόν Ἅ­γιο Τρι­α­δι­κό Θε­ό, πού πάν­το­τε δι­α­σώ­ζει τήν ἀ­λή­θεια μέ­σα στήν Ἐκ­κλη­σί­α Του –δι­ό­τι οἱ Σύ­νο­δοι πάν­το­τε δι­έ­σω­ζαν τήν ἀ­λή­θεια τήν δογ­μα­τι­κή– καί ἀφετέρου δέ γιά νά τι­μή­σει τούς θε­ο­φό­ρους Πα­τέ­ρες πού συγ­κρο­τοῦ­σαν αὐ­τές τίς Οἰ­κου­με­νι­κές Συ­νό­δους.

Πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνομάζουμε σήμερα τούς παπικούς «ἀδελφή ἐκκλησία» καί νά πολυχρονίζουμε τόν πάπα μέσα στό ἴδιο μας τό πατριαρχεῖο;

ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

Ὁ διωγμός τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἀπό τούς Φράγκους, οἱ ὁποῖοι, μέ τήν προσθήκη τοῦ Φιλιόγκβε στό Σύβολο τῆς Πίστεως, εἶχαν καταστεῖ αἱρετικοί. 

Ὁ π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ὁ ἅγιος τῶν φυλακισμένων, στό βιβλίο του «Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξιας», ἀναφερόμενος στούς ἐνθεώτατους φωτιστές τῶν Σλάβων ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει:

Βίντεο Ημερίδας με θέμα : Ενότητα της Εκκλησίας και ένωση των εκκλησιών

Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.

 Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι σ΄αὐτὴ τἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργανώνει τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα :  Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον

Ἡμερίδα 3 Μαΐου στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο: Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ke i enosi ton eklision

 

Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων Πολεμικοῦ Μουσείου
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026 - 16.30
Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν 

Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον
Συντονιστής: πρωτ. Ἰω. Φωτόπουλος, Νομικός-Θεολόγος, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς
16:30 ΕΝΑΡΞΗ-ΠΡΟΣΕΥΧΗ
16:35 Χορωδία μαθητῶν τοῦ ¨Σχολείου Ψαλτικῆς¨ ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ κ. Κων/νου Φωτοπούλου.
16:55 Χαιρετισμοί
17:15 Μπορεῖ νά ὑπάρχει ἑνότητα χωρίς τήν Ἀλήθεια; Λέων Μπράνγκ, Δρ. Θεολογίας
17:35 Οἰκουμενισμός, ἱστορία, θεολογία-προβληματισμοί - Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης, πρώην καθηγητής ἁγιογραφίας τῆς Ἀθωνιάδος Σχολῆς

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΡΟΚΛΗΘΕΝ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 20^η  Απριλίου 2026

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΡΟΚΛΗΘΕΝ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ

       Στις 25 Μαρτίου έγινε η ενθρόνιση της Most Rev Dame Sarah Mullally ως 106ου «Αρχιεπισκόπου» του Καντέρμπουρι, πρώτης γυναίκας «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας».

     Για την εκλογή της το Γραφείο μας είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση, με τίτλο: «Σχόλιο στην ανάδειξη γυναίκας ως «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» [1]. Σε αυτό εκθέσαμε τις απόψεις μας σχετικά με την αποστασία του δυτικού Χριστιανισμού η οποία είναι ραγδαία, φανερώνοντας το απύθμενο χάσμα, που τον χωρίζει από την Ορθοδοξία μας, η Οποία, μόνον Αυτή διασώζει επακριβώς, χωρίς προσθαφαιρέσεις, την αρχέγονη και σώζουσα διδασκαλία της Εκκλησίας, και για τούτο μπορεί να ταυτιστεί με την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.

Η Οικουμενιστική Αλλοίωση της Εκκλησιολογίας του Αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη. (Η Ερμηνευτική Αλλοίωση στη Μονή Bose)

Επιμέλεια έρευνας: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

Η πνευματική κληρονομιά του Αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη, του συγγραφέα της Κλίμακος, αποτελεί διαχρονικό θεμέλιο της Ορθόδοξης ασκητικής. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, θεσμοί όπως η Μονή Bose στην Ιταλία —ένα κέντρο διεθνών οικουμενιστικών συναντήσεων— επιδίδονται σε μια συστηματική επανανάγνωση του Αγίου, η οποία, υπό το πρόσχημα του «διαλόγου της αγάπης», τείνει να αλλοιώσει την αυθεντική εκκλησιολογική του ταυτότητα. Ενώ το Bose προβάλλει τον Σιναΐτη ως «κοινό Άγιο» και σύμβολο μιας αόριστης οικουμενικής συμπερίληψης, η προσεκτική μελέτη των πηγών αποκαλύπτει έναν Πατέρα που υπήρξε αμετακίνητος φύλακας της Ορθοδοξίας και της διάκρισης μεταξύ αλήθειας και πλάνης.

Ιταλία - Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενιστικό Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας.

 

Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ιταλία. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, κ.κ. Πολύκαρπος, ήταν ο δεύτερος μεταξύ των 18 υπογραφόντων...

Στις 23 Ιανουαρίου 2026, στον καθεδρικό ναό του Μπάρι, με την ευκαιρία του πρώτου Συμποσίου των Χριστιανικών Εκκλησιών, υπεγράφη με κάθε επισημότητα ένα ιστορικό κείμενο: το πρώτο εθνικό Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών που βρίσκονται στην Ιταλία.

Το κείμενο, με τίτλο «Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας», αποτελείται από έξι άρθρα και αντιπροσωπεύει ένα θεμελιώδη σταθμό για την αποκαλούμενη «ιταλική οδό διαλόγου».

Καθηγητής Δρ Νεκτάριος Δαπέργολας, «Οἱ Ἱεροί Κανόνες, οἱ συμπροσευχές καί ἡ βδελυρή πορεία πρός τήν Πανθρησκεία» …

Νεκτάριος Δαπέργολας

Οἱ συμπροσευχές, οἱ διαχριστιανικοί «διάλογοι», ἡ προδοσία τῶν ποιμένων, τί προβλέπουν ρητά οἱ Ἱεροί Κανόνες καί πῶς παραβιάζονται σήμερα ἐν πλήρει συνειδήσει, ὁ Οἰκουμενισμός καί ἡ πορεία πρός τήν Παγκόσμια Πανθρησκεία ἦταν κάποια ἀπό τά ἐπί μέρους θέματα τῆς πρόσφατης συνέντευξης τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα στήν Βίκυ Μπαϊρακτάρη («Θέμα τῆς Χαλκιδικῆς», 10-12-2025). Παραθέτουμε πιό κάτω ὁλόκληρη τήν συζήτηση, πού εἶχε καί καίριες ἐρωτήσεις, ἀλλά καί πλήρως κατατοπιστικές ἀπαντήσεις…

1. Κύριε Δαπέργολα ποιό εἶναι τό βασικό ἐπιχείρημα κατά τῶν συμπροσευχῶν μέ τούς Παπικούς;

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: Για πολλοστή φορά επανελήφθησαν οι ίδιες οικουμενιστικές πλάνες στη φετινή θρονική εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- Ιατρού- συγγραφέως- Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 3η Δεκεμβρίου 2025

    Με πολλή θλίψη και πικρία παρακολουθήσαμε και φέτος από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο όσα φρικτά και άξια θρήνων και οδυρμών διαδραματίσθηκαν και διακηρύχθηκαν κατά την φετινή θρονική εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η οποία εορτή είχε κάτι το ιδιαίτερο, διότι περιελάμβανε τόσο την συμμετοχή του νέου Πάπα Λέοντος του 14^ου, όσο και το κοινό προσκύνημα του Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου με τον Πάπα στη Νίκαια, για να τιμήσουν την 1.700η επέτειο από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο.