Ομιλία Μεγάλου Βασιλείου εις τους Αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρας

   ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

    Ποιος κορεσμός θα μπορούσε να υπάρξει από την μνήμη των μαρτύρων, γι΄ αυτόν ο οποίος αγαπά τους μάρτυρες; Διότι η τιμή προς τους ανδρείους από μέρους των συνδούλων τους αποδεικνύει την εύνοια προς τον κοινό Κύριο. Είναι άλλωστε ολοφάνερο ότι αυτός ο οποίος παραδέχεται τους γενναίους άνδρες δεν θα υστερήσει κατά την μίμηση, όταν βρεθεί σε παρόμοιες περιστάσεις. Να μακαρίσεις αληθινά αυτόν που μαρτύρησε, για να γίνεις μάρτυρας κατά την διάθεση και θα καταλήξεις να αξιωθείς τους ίδιους μισθούς με εκείνους, χωρίς να διωχθείς, χωρίς να καείς στη φωτιά, χωρίς να μαστιγωθείς.

Άγιος Νικόλαος Πλανάς 1851 – 1932 -Βίος - εικόνες -βίντεο

Έλληνας ιερωμένος, από τους νεώτερους Αγίους της Ορθοδοξίας.

Ο Νικόλαος Πλανάς γεννήθηκε στη Νάξο το 1851 από εύπορη και ευσεβή οικογένεια. Ο πατέρας του, Ιωάννης Πλανάς, είχε ένα εμπορικό καΐκι και η μητέρα του, Αυγουστίνα Μελισσουργού, ήταν κόρη του ιερέα Γεωργίου Μελισσουργού. Ο μικρός Νικόλας ανατράφηκε σε χριστιανικό περιβάλλον και βοηθούσε στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα τον παππού του, από τον οποίον έμαθε τα πρώτα γράμματα.
βίντεο: 
Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς -Μέρος Α'

https://www.youtube.com/watch?v=zoDnICS30OU

     

  Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς - Μέρος Β'

https://www.youtube.com/watch?v=fSxJy5i7Tk4

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=DvzQcLBM6Hc

Δύο Ἅγιοι ἐπίκαιροι, δύο φωτεινά παραδείγματα πρός μίμηση γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, καί ἰδιαιτέρως γιά τούς Πατριάρχες καί τούς Ἐπισκόπους μας.

Στίς 25 τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη δύο μεγάλων ἁγίων: τοῦ ἁγίου Ταρασίου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, ἐπισκόπου Σκοπέλου.

Ὁ πρῶτος, ὁ ἅγιος Ταράσιος, διακρίθηκε γιά τούς ἀγῶνες του ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας, καί ὡς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως πρωτοστάτησε τό 783 στήν συγκρότηση τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία καταδικάσθηκε ἡ εἰκονομαχία, ἀναθεματίστηκαν οἱ εἰκονομάχοι καί ἐπανῆλθε στήν Ἐκκλησία ἡ σεπτή παράδοση τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. 

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: MNHMH AΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ 22-2-1999

 

ΚMNHMH AΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ

[εκφωνήθηκε Καθαρά Δευτέρα εσπέρας στις 22-2-1999]

 

      Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμην του αποστολικού Πατρός και ιερομάρτυρος αγίου Πολυκάρπου. Ο Άγιος Πολύκαρπος εγεννήθη κατά το τρίτον τέταρτον του πρώτου αιώνος. Στη Σμύρνη· την ελληνικοτάτη Σμύρνη. Εχειροτονήθη επίσκοπος από τον άγιον Ευαγγελιστήν Ιωάννην. Γι’ αυτό και λέγεται «αποστολικός πατήρ».

Όχι απόστολος· αποστολικός πατήρ. Αγωνίστηκε πολύ κατά των αιρέσεων και μάλιστα κατά των Γνωστικών. Οι Γνωστικοί, ή καλύτερα, οι σημερινοί Μασόνοι, έχουν πάτρωνές τους τους Γνωστικούς· γιατί στο βάθος ο μασονισμός είναι αναβίωσις του Γνωστικισμού. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν.

Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης και ιερομάρτυρος ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ

            

       Ο Πολύκαρπος και οι πρεσβύτεροι που είναι μαζί του προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στους Φιλίππους, εύχονται να δίνεται πλούσιο το έλεος και η ειρήνη από τον παντοκράτορα Θεό και τον Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα μας.

Ὁ Ἅγιος Δαμιανὸς ὁ Ὁσιομάρτυρας έκ Μυριχόβου Ἀγράφων 1568 14- Φεβρ.

 Ὁ Ἅγιος Δαμιανὸς ὁ Ὁσιομάρτυρας  

 (14 Φεβρουαρίου)

  

Eυαγγελίου καρπόν είληφας μάκαρ,

Ω Δαμιανέ αγχόνη λαβείν τέλος.

Ὅν ἀγχόνη ζῆν ἐκκοπεῖσα ἠξίου,

Χριστοῦ λάτρην φλέγουσιν παῖδες τῆς Ἄγαρ,

ἔρωτι θείῳ πρὶν ψυχὴν πεφλεγμένον.

Δαμιανὸν δεκάτῃ φλέξαν πῦρ εἶλε τετάρτῃ.

Δαμιανὸν γ’ ἄλκιμος ὤν φερωνύμως,

Δάμασι σαρκὸς ταὰ πάθη ῥωμαλέως.

Δάμνησι δ’ ἄρα καὶ φάλαγγας δαιμόνων.

Ἀχθεὶς δ’ εἴκει πυρὶ Χριστῷ θυσία.

Ὁ Ἅγιος Δαμιανὸς γεννήθηκε στὸ χωριὸ Μυρίχοβο Ἀγράφων (σήμερα Ἁγία Τριάδα) περὶ τὸ 1510 μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἀπὸ τὴν παιδικὴ ἀκόμη ἡλικία ἀγάπησε τὸν μοναχικὸ βίο καὶ θέλησε νὰ ἐνδυθεῖ τὸ ἀγγελικὸ σχῆμα τοῦ μοναχοῦ. Ἔτσι ἄφησε τὴ γενέτειρά του καὶ μετέβη στὸ Ἅγιον Ὄρος, στὴ μονὴ Φιλοθέου, ὅπου ἐκάρη μοναχός.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΝΤΑΝΙΕΛΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ

                                         

Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη ρουμανική γη το 1967.Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό.Οταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία. Γι’αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά:

Που ήσουν; Ολη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου;Τι σου προσφερε ο Θεός;
Αυτή δεν έλεγε τίποτα, μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της.

Ηταν εύλαβης και προσευχόνταν πολλές ώρες.Στο σχολικό χορό ,όταν τελείωσε το λύκειο δεν ήθελε να πάει.Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους,ενώ εκείνη έλεγε:

Ο λυτρωτής-προστάτης των φυλακισμένων: Ο Άγιος Ελευθέριος1 15.12 [και η αγία μητέρα του Ανθία]

Κων/νος Αθ. Οικονόμου, Δάσκαλου - Συγγραφέας

  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Ο Άγιος Ελευθέριος καταγόταν από τη Ρώμη και γεννήθηκε στις αρχές του δευτέρου αιώνα. Μικρός έμεινε ορφανός από πατέρα και μεγάλωσε με τη μητέρα του Ανθία. Η Ανθία, κατά την παράδοση, διδάχθηκε το Χριστιανισμό από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο. Όταν ο Ελευθέριος ήταν ακόμη παιδί, η μητέρα του τον εμπιστεύτηκε στον επίσκοπο της Ρώμης, Ανίκητο, για να μάθει τα ιερά γράμματα. Έφηβος ακόμη, χειροτονήθηκε αναγνώστης και εν συνεχεία διάκονος. Πριν συμπληρώσει καλά-καλά το εικοστό έτος της ηλικίας του, λόγω της αγίας του βιωτής, χειροτονήθηκε ιερέας. (Τότε δεν είχαν δημιουργηθεί ακόμη οι ηλικιακοί κανόνες χειροτονίας.) Δυο ή τρία χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε επίσκοπος στην επαρχία του Ιλλυρικού.

Η ζωή, το έργο και το ηρωικό φρόνημα του Αγίου Αμβροσίου Μεδιολάνων

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η Δυτική Εκκλησία, όσο ήταν ορθόδοξη, είχε αναδείξει μεγάλες πατερικές μορφές, εφάμιλλους των αγίων Πατέρων της Ανατολής. Επειδή μιλούσαν την λατινική γλώσσα, τους ονομάζουμε Λατίνους Πατέρες. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Αμβρόσιος επίσκοπος Μεδιολάνων, του σημερινού Μιλάνου της Ιταλίας.

Γεννήθηκε περί το 340 στην πόλη Τρέβηρα της Γερμανίας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Αμβρόσιος και ήταν ένθερμος χριστιανός και ανήκε σε ευγενή οικογένεια.

Ο Χιλιανός νεομάρτυρας Χοσέ (Ιωσήφ) Μουνιόθ-Κορτέζ (1997)

Νεομάρτυρες της Ορθοδοξίας στον 20ό και 21ο αιώνα
Μέρος Δεύτερο. Κεφάλαιο Δέκατο Τρίτο
Χαραλάμπους Χ. Άνδραλη
Αναβάσεις


Ο Νεομάρτυρας Χοσέ Μουνιόθ-Κορτέζ γεννήθηκε το 1950 στη Χιλή της Νότιας Αμερικής. Η οικογένειά του ήταν βαθιά θρησκευόμενη αλλά ανήκε στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Σε ηλικία 12 ετών γνώρισε τον Ορθόδοξο Επίσκοπο Χιλής Λεόντιο, ο οποίος τον έπεισε να βαπτιστεί Ορθόδοξος δύο χρόνια αργότερα.

Τον εντυπωσίαζε ο τρόπος ζωής των μοναχών και παρότι ζούσε μέσα στην πόλη, προσπαθούσε να εφαρμόζει όσα έκαναν η μοναχοί. Επιδόθηκε σε νηστείες, προσευχή, αγρυπνίες. Κάποια στιγμή, έφυγε από τη Χιλή και μετακόμισε στον Καναδά. Εκεί εργάστηκε ως δάσκαλος ζωγραφικής στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Παράλληλα ο ίδιος θέλησε να μάθει Βυζαντινή Αγιογραφία.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

  

 "...Κάποτε, όμως, ο γείτονάς του μοναχός τον πίεσε να γράψει ένα νεκρώσιμο ύμνο. Εκείνος συνέθεσε το γνωστό σε μας τροπάριο «Πάντα ματαιότης τὰ ἀνθρώπινα…» και το έψαλλε κατανυκτικά στο κελί του.
Ο γέροντας τυχαία τον άκουσε.
Κι επειδή του είχε απαγορεύσει να συγγράφει και να ψάλλει, τον κανόνισε με το επιτίμιο να καθαρίσει όλα τα αποχωρητήρια της μονής. Ο Ιωάννης υπάκουσε πρόθυμα, αρχίζοντας από το αποχωρητήριο του μοναχού που έμενε στο διπλανό κελί.
Ύστερα από λίγες μέρες, παρουσιάζεται η Υπεραγία Θεοτόκος στον γέροντα, την ώρα που αυτός κοιμόταν, και του λέει:
–Γιατί έφραξες τέτοια πηγή, που αναβλύζει ουράνιο νέκταρ; Άφησέ την να τρέξει, για να ποτίσει ολόκληρη την οικουμένη. Ο Ιωάννης θα υπερβεί τη λύρα του Δαβίδ, θα συνθέσει ύμνους καλύτερους κι από την ωδή του Μωυσή και θα μελωδήσει πιο τεχνικά κι από τον Ορφέα ακόμη· θα στηλιτεύσει με το λόγο του τις αιρέσεις και θα ορθοτομήσει τα δόγματα της πίστεως.
Από τότε ο όσιος, με την ευλογία του γέροντά του, σαν άλλος χείμαρρος πνευματικός, άρχισε να ψάλλει, να στιχουργεί, να μελοποιεί και να συγγράφει προς δόξαν Θεού, της Παναγίας Μητέρας Του και των Αγίων.

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Βαρβάρα προστάτις των παρθένων, των ψυχορραγούντων, των πυροβολητών

http://www.pemptousia.gr/

Η Αγία Βαρβάρα έζησε κατά τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο διώκτης των χριστιανών Διοκλητιανός (284-305). Γεννήθηκε στην Ηλιούπολη (σημερινό Μπάαλμπεκ) του Λιβάνου και υπήρξε θυγατέρα του πλουσίου ειδωλολάτρη και τοπάρχη Διόσκορου.

Η κόρη ήταν πολύ όμορφη και καθώς ήταν ορφανή από μητέρα και χωρίς αδέλφια, ο πατέρας της την πρόσεχε ιδιαιτέρως. Ήθελε να την κρατήσει ανύπανδρη, απομακρυσμένη από τις βιωτικές μέριμνες και τις ανθρώπινες συντυχίες. Γι’αυτόν τον λόγο έκτισε ένα ψηλό πύργο και την απομόνωσε εκεί. Μια χριστιανή θεραπαινίδα ανέλαβε την ανατροφή και διαπαιδαγώγησή της και απ’αυτήν σίγουρα μυήθηκε στην κατά Θεόν ζωή.

Ο Άγιος Στυλιανός ο Παφλαγών [26/11]

 του Κωνσταντίνου ΑΘ. Οικονόμου δασκάλου

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Οι πληροφορίες που έχουμε για τον Άγιο Στυλιανό είναι ιδιαίτερα φτωχές. Σύμφωνα με το Συναξαριστή, καταγόταν από την Παφλαγονία, όπου και φυλασσόταν το λείψανό του. Έζησε μεταξύ του τέλους του 4ου αιώνα και των αρχών του 6ου. Μόλις ενηλικιώθηκε, μοίρασε την πατρική του περιουσία στους φτωχούς και έζησε σε ερημικό τόπο με νηστεία και επίπονο άσκηση μέσα σε σπήλαιο. Απέκτησε, συν τω χρόνω, τη φήμη του ιατρού πολλών νόσων, κυρίως όμως για τη θαυματουργική του προσευχή που βοήθησε πολλές γυναίκες που δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά, να αποκτήσουν τελικά απογόνους. 

Ο διορατικός όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

 

Μία ημέρα μία γυναίκα από το χωριό Λιβαδερό καθάριζε σιτάρι στην αυλή του μοναστηριού. Ο όσιος Γεώργιος ήταν στο κελλί του. Κάποια στιγμή της είπε: «Πήγαινε στην καρυδιά και να πεις σ’ αυτή, που παίρνει τα καρύδια δίχως ευλογία, ας αφήσει λίγα και για μας». Ας σημειωθεί ότι η καρυδιά δεν φαινόταν από εκεί που καθόταν ο όσιος και ήταν κάπως μακριά.

✶✶✶

Ένας ζήτησε του οσίου να κάνει σαρανταλείτουργο για τους γονείς του. Μετά το πέρας του σαρανταλείτουργου ο όσιος του είπε επακριβώς πού και πώς τελείωσαν τον βίο τους: Ξεψύχησαν κάτω από ένα δένδρο από την πείνα.

Βίος Αγίας Μαρίνας της Μεγαλομάρτυρος

"... Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπίγειων τήν σχέσιν πάσαν κατέλιπες".

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς τιμάται στις 17 Ιουλίου

Γέννηση και ανατροφή
Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.
Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα.

Ο Άγιος Αχίλλιος (15 Μαϊου)

                                                  

 

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου 

Ο Άγιος Αχίλλιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία πριν το τέλος του 3^ου αιώνα, από γονείς πλούσιους και ευσεβείς. Αυτοί τον ανέθρεψαν χριστιανικά και τον μόρφωσαν πλουσιοπάροχα. Μετά το θάνατο των γονέων του, μοίρασε την περιουσία τους στους φτωχούς και πήγε στους Αγίους Τόπους. Κατόπιν επισκέφτηκε διάφορα ασκητήρια όπου ασκήθηκε με νηστεία, προσευχή, αγρυπνία και άλλες χριστιανικές αρετές. Ύστερα πήγε στη Ρώμη και στη Θεσσαλία, όπου κήρυξε το Χριστό και έκανε πολλά θαύματα. Έτσι διαδόθηκε πολύ η φήμη του και όταν χήρευσε ο θρόνος της Λαρίσης, αναδείχτηκε Αρχιεπίσκοπος της (315 περίπου). Ο Άγιος έλαβε μέρος μαζί με τον Οικουμένιο Τρίκκης και το Ρηγίνο Σκοπέλου, στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 325, στην οποία καταδικάστηκε η αίρεση του Αρείου. Εκεί ο Άγιος θαυματούργησε, αναδεικνύοντας τη δύναμη της ορθής πίστης. Διαβάζουμε κατά λέξη σε κώδικα της Μονής Βαρλάαμ των Μετεώρων: «Τον Θεόν επικαλεσάμενος και έλαιον δι’ ευχής βλύσαι ποιεί (την πέτρα)».

Βίος του Αγίου νέου ιερομάρτυρος Εφραίμ της Νέας Μάκρης (5 Μαΐου)

Ο άγιος Μεγαλομάρτυρας και θαυματουργός Εφραίμ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία μαζί με τα άλλα έξι αδέλφια του, την δε φροντίδα τους, μετά τον Θεό, ανέλαβε η ευσεβής μητέρα του.

Σε ηλικία 14 ετών ο πανάγαθος Θεός οδήγησε τα βήματα του αγίου Εφραίμ στην ακμάζουσα τότε Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου του όρους των Αμώμων (Καθαρών) της Αττικής, όπου με προθυμία σήκωσε στους ώμους του τον χρηστό σταυρό του Κυρίου με επισφράγιση της αφοσιώσεώς του το φρικτό και πανένδοξο μαρτυρικό του τέλος.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου: «Ο Παπα-Τύχων» (+10 Σεπτεμβρίου 1968)

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Γέροντας Τύχων

O Παπα – Τύχων γεννήθηκε στη Ρωσία, στη Νόβια Μιχαλόσκα το 1884. Οι γονείς του, ο Παύλος και ή Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι, και επόμενο ήταν και ο καρπός τους, ο Τιμόθεος κατά κόσμον, να έχη κληρονομική την ευλάβεια και την αγάπη προς τον Θεό και να θέλη να αφιερωθή στον Θεό από μικρό παιδί.

« Ἐναντιούμενος καί μισῶν τάς συναγωγάς τῶν κακοδόξων»

Μνήμη ἁγίου, μίμησις ἁγίου.

« Ἐναντιούμενος καί μισῶν τάς συναγωγάς τῶν κακοδόξων»

12 Ἀπριλίου, τιμᾶται ἡ μνήμη ἑνός ἀκόμη ὁμολογητοῦ τῆς

πίστεως, τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Βασιλείου, Ἐπισκόπου Παρίου.

Ὁ ἅγιος Βασίλειος ἔζησε στά χρόνια τῶν δυσσεβῶν εἰκονομάχων.

Διακρινόταν ἰδιαιτέρως γιά τήν ὑπερβολική του ἀρετή καί τήν ἔνθεο ζωή του.

Ἐπειδή δέν θέλησε νά συμφωνήσει μέ τήν αἵρεση τῶν εἰκονομἀχων, πέρασε ὅλη του τήν ζωή μέ θλίψεις, μέ στεναχώριες καί μέ συνεχεῖς διωγμούς.

Φώτης Μιχαήλ: Τούς Ἁγίους μας τούς μιμούμεθα ἤ τούς τιμᾶμε μονάχα στά λόγια;

 

Φώτης Μιχαήλ: Τούς Ἁγίους μας τούς μιμούμεθα ἤ τούς τιμᾶμε μονάχα στά λόγια;

 

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ ἰατρός

Ἡ ἁγία μάρτυς Ματρῶνα ἦταν ὑπηρέτρια σέ μιά Ἑβραία, σύζυγο ἀρχιστρατήγου τῆς Θεσσαλονίκης.

Ὅταν ἡ κυρία της πήγαινε στήν συναγωγή τῶν Ἑβραίων, τήν ἀκολουθοῦσε, ἀλλά ποτέ δέν ἔμπαινε μέσα. Γύριζε πίσω καί πήγαινε στήν Ἐκκλησία τῶν Χριστιανῶν.

Ἡ ἄρνηση τῆς Ματρῶνας νά ἀκολουθεῖ τήν κυρία της καί νά μπαίνει μαζί της μέσα στήν συναγωγή τῶν Ἑβραίων ἔγινε αἰτία νά κλειστεῖ στίς φυλακές δύο φορές καί νά ὑποστεῖ ἀνελέητους ξυλοδαρμούς καί κακοποιήσεις. Ἐξαντλημένη ἀπό τήν κακοπάθεια παρέδωσε τήν ψυχή της στά χέρια τοῦ Θεοῦ μέσα στίς φυλακές τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ μνήμη της τιμᾶται στίς 27 Μαρτίου.  

Συνηθίζουμε νά λέμε «μνήμη ἁγίου, μίμησις ἁγίου». Στίς ἡμέρες μας τήν μιμούμεθα ἄραγε τήν ἁγία μάρτυρα Ματρῶνα;

Πῶς δικαιολογοῦνται οἱ ἐπίσημες παρουσίες ἀρκετῶν ἐκκλησιατικῶν μας ἀξιωματούχων μέσα στίς Ἑβραϊκές συναγωγές; Πῶς ἀπολογοῦνται ἐνώπιον τοῦ Τριαδικοῦ μας Θεοῦ, ἀλλά καί μπροστά στό μαρτύριο τῆς ἁγίας Ματρῶνας, ὅσοι ἐπίσκοποι καί πατριάρχες συμμετέχουν στό τελετουργικό τῶν Ἑβραίων ἀνάβοντας τήν ἑπτάφωτη λυχνία μέσα στίς συναγωγές τους;

Καί κάτι πιό ἐπίκαιρο: Τί θά ἔλεγε σήμερα ἡ Ἁγία Μάρτυς Ματρῶνα βλέποντας μητροπολίτες καί πατριάρχες νά μπαινοβγαίνουν σέ χώρους λατρείας αἱρετικῶν καί ἀλλοθρήσκων συμπροσευχόμενοι καί συνευωχούμενοι μαζί τους;

Τελικά τούς Ἁγίους μας τούς μιμούμεθα ἤ τούς τιμᾶμε μονάχα στά λόγια;

«Πᾶνος»