Ἀφήσαμε τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας ἀθωράκιστη.

                                                                                 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ

(Γέροντας Ἰωαννίκιος Κοτσώνης) 

Ἀφήσαμε τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας ἀθωράκιστη.

Ἔτσι σύν τῷ χρόνῳ ἐπῆλθε ἰσχυρή ἀλλοτρίωση τῆς ταυτότητάς μας. Ἐξ αὐτῆς ἡ ἐπακολουθοῦσα κρίση καί φθορά. Ἀπό τό Κοινοβούλιο καί τήν οἰκογένεια ἕως τό σχολειό καί τήν ἀγορά. 

Ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας εἶναι ἡ σπονδυλική στήλη τοῦ Ἔθνους. Προσβάλλοντας αὐτήν ἀσθενεῖ, καταρρέει, παραλύει τό Ἔθνος. 

Ἡ Παράδοση γιά μᾶς τούς Ρωμηούς εἶναι ἡ δεύτερη πηγή τῆς Πίστεώς μας, εἶναι ἡ Ρωμηοσύνη ἐπάνω στήν ὁποία ἑνώνονται ἀδιάσπαστα Ἑλληνισμός καί Ὀρθοδοξία. Καί γιά τόν λόγο αὐτό ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση καλύπτει ὅλες τίς φάσεις καί τίς ἐκφράσεις τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καί ἐθνικοῦ μας βίου.

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ: «Πειθήνια ὄργανα τοῦ Σατανᾶ οἱ Παπικοί»

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.

... Ἐπάθαμε δυστυχῶς πολλά, διότι στήν ἀρχή τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰῶνα, πού ἐκτιμοῦσαν πολλοί ὅτι θά ἦταν ὁ αἰῶνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Διάβολος διά τοῦ πάπα καί τῶν φιλοπαπικῶν ἐχάραξε ἄλλη πορεία, φιλοπαπική, φιλοδυτική, οἰκουμενιστική, ἐκκοσμικευμένη, ἀνατρεπτική τῶν θεσμῶν καί τῶν Παραδόσεων τῆς Ὀρθοδοξίας. 

... Μεταλλάξαμε τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τό ψεῦδος τῶν αἱρέσεων τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’ αὐτό καί μᾶς παρέδωσε ὁ Θεός σέ πάθη ἀτιμίας καί ἀκαθαρσίας, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ρωμ. 1, 24-25).

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ . ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ . Ἀποσπάσματα κηρύγματος.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ἡ εἰκονομαχία ἦταν μία πραγματική θύελα, μία πραγματική πνευματική καταστροφή, ἡ ὁποία συνετάραξε τό Βυζάντιο (τήν Ρωμηοσύνη) περισσότερο ἀπό ἕναν αἱῶνα. 

Ἄρχισε τό 726, καταδικάστηκε ἀπό τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τό 787 καί ἔληξε τό 843, ὅταν ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα μαζί μέ τόν υἱόν της τόν Μιχαήλ ἀποφάσισαν νά ἀναστηλώσουν τίς Ἅγιες Εἰκόνες, τίς ὁποῖες εἶχαν βγάλει ἀπό τούς ναούς εἰκονομάχοι ἀρχιερεῖς καί αὐτοκράτορες.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ «Ο μη πιστεύων κατά την παράδοσιν της Εκκλησίας άπιστος έστιν»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 

«Ο μη πιστεύων κατά την παράδοσιν της Εκκλησίας άπιστος έστιν»
(Αποσπάσματα από τον ένθρονιστήριον λόγον του Αγίου Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου, 1974)
*****
 

*  Η Εκκλησία του Χριστού είναι Καθολική με την έννοιαν, ότι κατέχει όλο το πλήρωμα της αληθείας και της χάριτος διά τον φωτισμόν και την απολύτρωσιν του κό­σμου και επί πλέον είναι Καθολική με την έννοιαν ότι «δυνάμει» τείνει, όχι να κατακτήση, αλλά να αγιάση τον κόσμον. Κεφαλή της Εκκλησίας ο Χριστός και ημείς μέ­λη εκ μέρους συνδεόμενοι διά της κοινής πίστεως «εν τω συνδέσμω της αγάπης».

Δύο Ἅγιοι ἐπίκαιροι, δύο φωτεινά παραδείγματα πρός μίμηση γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, καί ἰδιαιτέρως γιά τούς Πατριάρχες καί τούς Ἐπισκόπους μας.

Στίς 25 τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη δύο μεγάλων ἁγίων: τοῦ ἁγίου Ταρασίου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, ἐπισκόπου Σκοπέλου.

Ὁ πρῶτος, ὁ ἅγιος Ταράσιος, διακρίθηκε γιά τούς ἀγῶνες του ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας, καί ὡς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως πρωτοστάτησε τό 783 στήν συγκρότηση τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία καταδικάσθηκε ἡ εἰκονομαχία, ἀναθεματίστηκαν οἱ εἰκονομάχοι καί ἐπανῆλθε στήν Ἐκκλησία ἡ σεπτή παράδοση τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. 

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ «Τόν τῆς Νηστείας καιρόν, φαιδρῶς ἀπαρξώμεθα, πρός ἀγῶνας πνευματικούς ἑαυτούς ὑποβάλλοντες»

                  Οι Δέκα Κυριακές του Τριωδίου.

Οἱ παλιοί ἔλεγαν «παχεῖα γαστήρ λεπτόν οὐ τίκτει νόον». Ἡ παχιά κοιλιά χοντραίνει καί τήν σκέψη. 

Ἡ παχυσαρκία δέν ζημιώνει μόνο τήν καρδιά καί δέν φέρνει μόνο καί ἄλλες ἀρρώστιες, ἀλλά ζημιώνει καί τήν σκέψη, ζημιώνει καί τήν προσευχή. Νά νιώθεις κατάνυξη στήν προσευχή χορτάτος, δέν μπορεῖς. 

Η ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου ἀπό τόν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).

Μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἕνα σοβαρό καί θλιβερό γεγονός, πού ἔγινε αἰτία νά ἔλθει ὁ Χριστός στόν κόσμο καί νά πάθει. Μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἔξωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο. 

Ἡ ἔξωση ἀπ’ τόν Παράδεισο εἶναι τό γεγονός τοῦ πνευματικοῦ θανάτου τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ χωρισμοῦ του ἀπό τόν Θεό διά τῆς ἁμαρτίας. Τό τραγικότερο δέ σημεῖο τῆς γνωστῆς ἁγιογραφικῆς διηγήσεως εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἐδόθη ἀπό τόν Θεό στόν ἄνθρωπο ἡ δυνατότητα τῆς μετανοίας μέσα στόν Παράδεισο, ἀκόμη, ὁ ἄνθρωπος δέν θέλησε νά παραδεχθεῖ τήν πτώση του.

Φώτιος Μιχαήλ: ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Καρναβάλια στήν Πάτρα, καρναβάλια στήν Ξάνθη, διονυσιακό καρναβάλι στόν Τύρναβο, καρναβαλική παρέλαση στήν Ἀθήνα, θαλασσινό καρναβάλι στήν Χαλκίδα, καί ὁ κατάλογος τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τέλος δέν ἔχει! 

Ἡ συνείδησή μας ἡ Ρωμαίικη, ὅσο κι ἄν τήν ἔχουμε ἀποκοιμήσει, προβληματίζεται καί συλλογιέται:

π. Θεόδωρος Ζήσης:Τὸ καρναβάλι λοιμικὴ νόσος

                                                                                             

 (Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.) 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ λοιμικῆς νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο τὸ καρναβάλι. 

Καὶ δὲν εἶναι βέβαια μόνο ἡ σπατάλη τόσων χρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ διατεθοῦν σὲ κὰλυψη ἄλλων σπουδαίων ἀναγκῶν, ... ἀλλὰ τὸ σημαντικώτερο εἶναι ἡ ἠθικὴ ζημία καὶ βλάβη ἀπὸ τὴν ἀναισχυντία τῆς γύμνιας, τὴν ξετσιπωσιὰ τῆς αἰσχρότητας, τὶς βωμολοχίες καὶ τὰ πορνικὰ ἄσματα καὶ θεάματα, τὴν παρότρυνση σὲ σαρκικὰ ἁμαρτήματα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀκόρεστη. Ἐνῷ κοντά στό Θεό ὁ ἄνθρωπος χορταίνει.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀκόρεστη. Ἐνῷ κοντά στό Θεό ὁ ἄνθρωπος χορταίνει.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

...Καί ἦλθε ὁ νεώτερος υἱός πρός τόν πατέρα καί τοῦ εἶπε: «Δός μοι τό ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας». 

Σχολιάζει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ποιά εἶναι αὐτή ἡ οὐσία σέ πνευματικό ἐπίπεδο. Ποιά εἶναι ἡ περιουσία; Καί μᾶς λέγει, πολύ σύντομα, ὅτι οὐσία τοῦ ἀνθρώπου, περιουσία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ νοῦς. Καί ὅταν ὁ νοῦς μας εἶναι γύρω ἀπό τόν Θεό, εἶναι συγκεντρωμένος, δέν σκορπίζεται, δέν χάνεται. Ὅταν εἴμαστε στήν πατρική οὐσία, στήν πατρική οἰκία, κοντά στόν Θεό, ὁ νοῦς μας εἶναι συγκεντρωμένος καί ὁ πλοῦτος μας εἶναι συγκεντρωμένος. 

Γύρισε πίσω· ἐπέστρεψε ὁ ἄσωτος υἱός.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

«Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγώ δέ λιμῷ ἀπόλλυμαι!».

Μέ βάση αὐτό τό «μίσθιοι» ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς κάνει διάκριση τριῶν κατηγοριῶν χριστιανῶν, τριῶν κατηγοριῶν ἀνθρώπων. Καί λέει ὅτι ὑπάρχουν οἱ δοῦλοι, ὑπάρχουν οἱ μισθωτοί, ὑπάρχουν καί οἱ υἱοί.

... Δοῦλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ ἀπό φόβο.

Φοβοῦνται τήν κόλαση. Ποιός φοβᾶται σήμερα τήν κόλαση; 

Ὁ Θεός στέλνει μηνύματα, καταστροφές, κατολισθήσεις, πλημμύρες. Δέν φοβᾶται κανένας!

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς Ἅγιος, Χριστιανός ἀνθρωπιστής, μεγάλος ἱεραπόστολος καί σπουδαῖος θεολόγος.--- Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς γνώμονας χρηστῆς διοίκησης

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς Ἅγιος, Χριστιανός ἀνθρωπιστής, μεγάλος ἱεραπόστολος καί σπουδαῖος θεολόγος. 

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ἐπιτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ὁ Μέγας Φώτιος εἶναι μία έντελῶς ἐξαιρετική καί ἐξέχουσα μορφή Ἁγίου, διδασκάλου, λογίου, ὁμολογητοῦ, ἱεραποστόλου, διπλωμάτου. 

Ὁ Μἐγας Φώτιος θεωρεῖται ἕνας μεγάλος ἀνθρωπιστής· εἶναι ἐραστής καί λάτρης τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν γραμμάτων, ὄχι ὅμως σάν τόν τῦπο τῶν ἀνθρωπιστῶν τῆς Ἀναγεννήσεως, τῶν ἀθέων, οἱ ὁποῖοι ἐστράφησαν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἐναντίον τῶν Πατέρων, ἐστράφησαν ἐναντίον τῶν παραδόσεων. Ὁ ἅγιος Φώτιος εἶναι μεγάλος ἀνθρωπιστής, ἀλλά Χριστιανός ἀνθρωπιστής, ὁ  ὁποῖος τιμᾶ καί τήν Ἁγία Γραφή καί τιμᾶ, ἐπίσης, ὑπερβαλλόντως καί τούς Ἁγίους Πατέρας, ἐπί τῇ βάσει τῶν ὁποίων πορεύεται. 

Φώτιος Μιχαήλ: Ματωμένοι φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας.

Στίς 4 Φεβρουαρίου τιμᾶται ἡ μνήμη ἑνός ὁμολογητοῦ τῆς Πίστεως, τοῦ ὁσίου Νικολάου τοῦ Στουδίτου.

Εὑρεθείς ὁ ὅσιος στήν Κωνσταντινούπολη ἐκάρη μοναχός στό μοναστήρι τοῦ Στουδίου. Ἐκεῖ μαθήτευσε δίπλα  στόν μεγάλο ὁμολογητή τῆς Πίστεως, τόν ὅσιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη, ὁ ὁποῖος ἦταν καί ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς.  Ὡς μοναχός διακρίθηκε στήν ἄσκηση τῶν ἀρετῶν, γι’ αὐτό καί χειροτονήθηκε ἱερέας.   

Βρισκόμαστε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας. Ὁ ὅσιος Νικόλαος μαζί μέ τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς, τόν ὅσιο ὁμολογητή Θεόδωρο Στουδίτη, συλλαμβάνονται μέ διαταγές τῶν εἰκονομάχων αὐτοκρατόρων καί στέλνονται στήν  ἐξορία τέσσερις φορές! 

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Ἡ ‘Υπαπαντή τοῦ Κυρίου Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ἐπιτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ὑπαπαντή σημαίνει ὑποδοχή (ὑπαντῶ =ὑποδέχομαι).
 

Μᾶς λέγει ὁ Εὐαγγειστής Λουκᾶς, ὅτι ἀφοῦ συμπληρώθηκαν 40 ἡμέρες ἀπό τήν γέννηση τοῦ Κυρίου μας, ἔφεραν τόν Χριστό ὁ Ἰωσήφ καί ἡ Παναγία εἰς τά Ἱεροσόλυμα. Γιά ποιό λόγο; «Παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ». Γιά νά Τόν παρουσιάσουν στόν Κύριο. Καί γιά ποιόν ἄλλο λόγο; Ἐπίσης γιά νά προσφέρουν θυσία, νά εὐχαριστήσουν.

Το δημογραφικό για τον Έλληνα δεν είναι πρόβλημα μόνο αριθμών.

 

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Οἱ εὐρωπαῖοι προσκύνησαν τόν διάβολο ἀλλά ἐκεῖνος δέν τούς ἔκανε θεούς, ὅπως τούς ὑποσχέθηκε, ἀλλά δαίμονες. Αὐτή ἦταν ἡ ἀπάτη του. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

(Olivier Hoslet, Pool Photo via AP)

                             
Ὁ εὐρωπαῖος ἄνθρωπος, ὁ διανοούμενος, ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἀκάθαρτη καρδιά καί τό ρυπαρό μυαλό, ὁ ἄνθρωπος μἐ τόν ἡδυπαθῆ χαρακτῆρα, ἔκανε συμβόλαιο μέ τό διάβολο, ἀνανέωσε τό παλιό συμβόλαιο τοῦ Ἀδάμ, γιά νά πραγματοποιήσει τό θέλημα τοῦ διαβόλου καί θέλησε, μέ τή βοήθειά του, νά γίνει θεός. Πράγματι οἱ εὐρωπαῖοι ἄνθρωποι ἄν καί βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὑποτάχθηκαν στόν διάβολο, ἀρνούμενοι τόν Χριστό, γιά νά πάρουν τό παράσημο πού θά τούς ἔκανε θεούς. Καθένας τους ἀρνήθηκε τόν Χριστό, ἔφτυσε τό σταυρό, γονάτισε στό διάβολο καί ἀμέσως πῆρε τίτλους, λόρδος, βαρόνος, στρατηγός...

Ἡ βάπτιση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία θεοφάνεια, δηλαδή φανέρωση τοῦ Θεοῦ.

Ἡ βάπτιση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία θεοφάνεια, δηλαδή φανέρωση τοῦ Θεοῦ

Ὅταν ὁ Χριστός ἄρχισε τή δημόσια δράση Του, ἡ πρώτη πράξη ἦταν ἡ

βάπτισή Του ἀπό τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Μέ τήν βάπτισή Του ὁ

Κύριος ἐγκαινίασε τό βάπτισμα τῆς Ἐκκλησίας, καί μέ τήν κάθοδό Του στά

ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου καί τήν ἄνοδό Του ἀπό αὐτά, προτύπωσε τόν θάνατο καί

τήν ἀνάστασή Του. Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς μέ τήν βάπτισή μας συμμετέχουμε μέ

μυστηριακό τρόπο στά πάθη καί τήν ἀνάστασή Του.

Σταχυολογήματα διδακτικών διδαχών από τον ιατρό Φώτιο Μιχαήλ

Επιμέλεια : Ελευθερία

Χριστούγεννα: Τό μέγα Μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

(Θεία Οἰκονομία εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου).

Μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «φθόνῳ τοίνυν Διαβόλου ἠττήθη ὁ ἄνθρωπος»· νικήθηκε ὁ ἄνθρωπος ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι ὁ Διάβολος τόν ἐφθόνησε. Δέν ἄντεχε νά βλέπει τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα νά εἶναι κοντά στόν Θεό καί αὐτός νά εἶναι μακριά ἀπό τόν Θεό. Γι αὐτό καί μέ τήν  ἐλπίδα τῆς θεότητος ξεγέλασε τόν Πρωτόπλαστο, «καί πρός τό ἴδιον τῆς ἐπάρσεως ὕψος ἀναγαγών», κι ἀφοῦ τούς ἀνἐβασε τούς Πρωτοπλάστους στό ἴδιο ὕψος τῆς ὑπερηφανείας, τούς ὁδήγησε στήν πτώση.

Βλάπτουν ποτέ ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή στό Θεό καί τά ἔργα μετανοίας;

Βλάπτουν ποτέ ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή στό Θεό καί τά ἔργα μετανοίας;

(Νικόλαος Σωτηρόπουλος)

Τί κήρυττε ὁ Παῦλος, ὥστε νά κατηγορῆται, νά διώκεται, νά σύρεται στά δικαστήρια καί νά ἐπιδιώκεται ὁ θάνατός του; Ὁ Παῦλος κήρυττε μετάνοια, ἐπιστροφή στό Θεό καί ἔργα μετανοίας. Βλάπτουν ποτέ ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή στό Θεό καί τά ἔργα μετανοίας; Ἄν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μετανοούσαμε καί κάναμε ἔργα μετανοίας, ἡ γῆ θά ἦταν παράδεισος. 

Ὁ Παῦλος ἐπίσης κήρυττε γιά τό Χριστό συμφώνως πρός τήν διδασκαλία τῶν προφητῶν. Δίδασκε ὅτι ὁ Χριστός, συμφώνως μέ τούς προφήτας, ἔμελλε νά πάθῃ, ν’ ἀναστηθῇ ἐκ νεκρῶν γιά νά μή ἐπανέλθῃ πλέον στό θάνατο, καί νά κηρύξει φῶς ὄχι μόνο γιά τόν Ἰσραηλιτικό λαό, ἀλλά καί γιά τά ἕθνη. Συνεπῶς τό Εὐαγγέλιο δἐν εἶναι καινοτομία, ἀλλ’ ἐκπλήρωσις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. 

Ο Επίσκοπος Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος, γυμνή την κεφαλή όπως λέει ο 15ος κανόνας της πρωτοδευτερας συνόδου) κηρύσσει αίρεση λέγοντας ότι: Ο πάπας έχει αρχιερωσύνη

            

(όπως λέει ο 15ος κανόνας της πρωτοδευτερας συνόδου) κηρύσσει αίρεση λέγοντας ότι:

1)Ο πάπας  έχει αρχιερωσύνη

 2) Ο Χριστός θέλει να γίνει η ένωση των δύο εκκλησιών δηλ της ορθοδοξίας με την αίρεση του παπισμού...

Πανηγυρική Αρχιερατική θ. λειτουργία Αγίου Νικολάου Ελευθερουπόλεως Καβάλας 6/12/25

Εἶναι σφάλμα νά νομίζῃ κανείς, ὅτι οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες δέν πρέπει νά κρίνωνται καί νά θίγωνται.