Η ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου ἀπό τόν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).

Μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἕνα σοβαρό καί θλιβερό γεγονός, πού ἔγινε αἰτία νά ἔλθει ὁ Χριστός στόν κόσμο καί νά πάθει. Μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἔξωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο. 

Ἡ ἔξωση ἀπ’ τόν Παράδεισο εἶναι τό γεγονός τοῦ πνευματικοῦ θανάτου τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ χωρισμοῦ του ἀπό τόν Θεό διά τῆς ἁμαρτίας. Τό τραγικότερο δέ σημεῖο τῆς γνωστῆς ἁγιογραφικῆς διηγήσεως εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἐδόθη ἀπό τόν Θεό στόν ἄνθρωπο ἡ δυνατότητα τῆς μετανοίας μέσα στόν Παράδεισο, ἀκόμη, ὁ ἄνθρωπος δέν θέλησε νά παραδεχθεῖ τήν πτώση του.

Φώτιος Μιχαήλ: ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Καρναβάλια στήν Πάτρα, καρναβάλια στήν Ξάνθη, διονυσιακό καρναβάλι στόν Τύρναβο, καρναβαλική παρέλαση στήν Ἀθήνα, θαλασσινό καρναβάλι στήν Χαλκίδα, καί ὁ κατάλογος τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τέλος δέν ἔχει! 

Ἡ συνείδησή μας ἡ Ρωμαίικη, ὅσο κι ἄν τήν ἔχουμε ἀποκοιμήσει, προβληματίζεται καί συλλογιέται:

π. Θεόδωρος Ζήσης:Τὸ καρναβάλι λοιμικὴ νόσος

                                                                                             

 (Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.) 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ λοιμικῆς νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο τὸ καρναβάλι. 

Καὶ δὲν εἶναι βέβαια μόνο ἡ σπατάλη τόσων χρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ διατεθοῦν σὲ κὰλυψη ἄλλων σπουδαίων ἀναγκῶν, ... ἀλλὰ τὸ σημαντικώτερο εἶναι ἡ ἠθικὴ ζημία καὶ βλάβη ἀπὸ τὴν ἀναισχυντία τῆς γύμνιας, τὴν ξετσιπωσιὰ τῆς αἰσχρότητας, τὶς βωμολοχίες καὶ τὰ πορνικὰ ἄσματα καὶ θεάματα, τὴν παρότρυνση σὲ σαρκικὰ ἁμαρτήματα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀκόρεστη. Ἐνῷ κοντά στό Θεό ὁ ἄνθρωπος χορταίνει.

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀκόρεστη. Ἐνῷ κοντά στό Θεό ὁ ἄνθρωπος χορταίνει.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

...Καί ἦλθε ὁ νεώτερος υἱός πρός τόν πατέρα καί τοῦ εἶπε: «Δός μοι τό ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας». 

Σχολιάζει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ποιά εἶναι αὐτή ἡ οὐσία σέ πνευματικό ἐπίπεδο. Ποιά εἶναι ἡ περιουσία; Καί μᾶς λέγει, πολύ σύντομα, ὅτι οὐσία τοῦ ἀνθρώπου, περιουσία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ νοῦς. Καί ὅταν ὁ νοῦς μας εἶναι γύρω ἀπό τόν Θεό, εἶναι συγκεντρωμένος, δέν σκορπίζεται, δέν χάνεται. Ὅταν εἴμαστε στήν πατρική οὐσία, στήν πατρική οἰκία, κοντά στόν Θεό, ὁ νοῦς μας εἶναι συγκεντρωμένος καί ὁ πλοῦτος μας εἶναι συγκεντρωμένος. 

Γύρισε πίσω· ἐπέστρεψε ὁ ἄσωτος υἱός.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

«Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγώ δέ λιμῷ ἀπόλλυμαι!».

Μέ βάση αὐτό τό «μίσθιοι» ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς κάνει διάκριση τριῶν κατηγοριῶν χριστιανῶν, τριῶν κατηγοριῶν ἀνθρώπων. Καί λέει ὅτι ὑπάρχουν οἱ δοῦλοι, ὑπάρχουν οἱ μισθωτοί, ὑπάρχουν καί οἱ υἱοί.

... Δοῦλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ ἀπό φόβο.

Φοβοῦνται τήν κόλαση. Ποιός φοβᾶται σήμερα τήν κόλαση; 

Ὁ Θεός στέλνει μηνύματα, καταστροφές, κατολισθήσεις, πλημμύρες. Δέν φοβᾶται κανένας!

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς Ἅγιος, Χριστιανός ἀνθρωπιστής, μεγάλος ἱεραπόστολος καί σπουδαῖος θεολόγος.--- Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς γνώμονας χρηστῆς διοίκησης

Ὁ Μέγας Φώτιος ὡς Ἅγιος, Χριστιανός ἀνθρωπιστής, μεγάλος ἱεραπόστολος καί σπουδαῖος θεολόγος. 

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ἐπιτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ὁ Μέγας Φώτιος εἶναι μία έντελῶς ἐξαιρετική καί ἐξέχουσα μορφή Ἁγίου, διδασκάλου, λογίου, ὁμολογητοῦ, ἱεραποστόλου, διπλωμάτου. 

Ὁ Μἐγας Φώτιος θεωρεῖται ἕνας μεγάλος ἀνθρωπιστής· εἶναι ἐραστής καί λάτρης τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν γραμμάτων, ὄχι ὅμως σάν τόν τῦπο τῶν ἀνθρωπιστῶν τῆς Ἀναγεννήσεως, τῶν ἀθέων, οἱ ὁποῖοι ἐστράφησαν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἐναντίον τῶν Πατέρων, ἐστράφησαν ἐναντίον τῶν παραδόσεων. Ὁ ἅγιος Φώτιος εἶναι μεγάλος ἀνθρωπιστής, ἀλλά Χριστιανός ἀνθρωπιστής, ὁ  ὁποῖος τιμᾶ καί τήν Ἁγία Γραφή καί τιμᾶ, ἐπίσης, ὑπερβαλλόντως καί τούς Ἁγίους Πατέρας, ἐπί τῇ βάσει τῶν ὁποίων πορεύεται. 

Φώτιος Μιχαήλ: Ματωμένοι φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας.

Στίς 4 Φεβρουαρίου τιμᾶται ἡ μνήμη ἑνός ὁμολογητοῦ τῆς Πίστεως, τοῦ ὁσίου Νικολάου τοῦ Στουδίτου.

Εὑρεθείς ὁ ὅσιος στήν Κωνσταντινούπολη ἐκάρη μοναχός στό μοναστήρι τοῦ Στουδίου. Ἐκεῖ μαθήτευσε δίπλα  στόν μεγάλο ὁμολογητή τῆς Πίστεως, τόν ὅσιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη, ὁ ὁποῖος ἦταν καί ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς.  Ὡς μοναχός διακρίθηκε στήν ἄσκηση τῶν ἀρετῶν, γι’ αὐτό καί χειροτονήθηκε ἱερέας.   

Βρισκόμαστε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας. Ὁ ὅσιος Νικόλαος μαζί μέ τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς, τόν ὅσιο ὁμολογητή Θεόδωρο Στουδίτη, συλλαμβάνονται μέ διαταγές τῶν εἰκονομάχων αὐτοκρατόρων καί στέλνονται στήν  ἐξορία τέσσερις φορές! 

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Ἡ ‘Υπαπαντή τοῦ Κυρίου Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ἐπιτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ὑπαπαντή σημαίνει ὑποδοχή (ὑπαντῶ =ὑποδέχομαι).
 

Μᾶς λέγει ὁ Εὐαγγειστής Λουκᾶς, ὅτι ἀφοῦ συμπληρώθηκαν 40 ἡμέρες ἀπό τήν γέννηση τοῦ Κυρίου μας, ἔφεραν τόν Χριστό ὁ Ἰωσήφ καί ἡ Παναγία εἰς τά Ἱεροσόλυμα. Γιά ποιό λόγο; «Παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ». Γιά νά Τόν παρουσιάσουν στόν Κύριο. Καί γιά ποιόν ἄλλο λόγο; Ἐπίσης γιά νά προσφέρουν θυσία, νά εὐχαριστήσουν.

Το δημογραφικό για τον Έλληνα δεν είναι πρόβλημα μόνο αριθμών.

 

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Οἱ εὐρωπαῖοι προσκύνησαν τόν διάβολο ἀλλά ἐκεῖνος δέν τούς ἔκανε θεούς, ὅπως τούς ὑποσχέθηκε, ἀλλά δαίμονες. Αὐτή ἦταν ἡ ἀπάτη του. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

(Olivier Hoslet, Pool Photo via AP)

                             
Ὁ εὐρωπαῖος ἄνθρωπος, ὁ διανοούμενος, ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἀκάθαρτη καρδιά καί τό ρυπαρό μυαλό, ὁ ἄνθρωπος μἐ τόν ἡδυπαθῆ χαρακτῆρα, ἔκανε συμβόλαιο μέ τό διάβολο, ἀνανέωσε τό παλιό συμβόλαιο τοῦ Ἀδάμ, γιά νά πραγματοποιήσει τό θέλημα τοῦ διαβόλου καί θέλησε, μέ τή βοήθειά του, νά γίνει θεός. Πράγματι οἱ εὐρωπαῖοι ἄνθρωποι ἄν καί βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὑποτάχθηκαν στόν διάβολο, ἀρνούμενοι τόν Χριστό, γιά νά πάρουν τό παράσημο πού θά τούς ἔκανε θεούς. Καθένας τους ἀρνήθηκε τόν Χριστό, ἔφτυσε τό σταυρό, γονάτισε στό διάβολο καί ἀμέσως πῆρε τίτλους, λόρδος, βαρόνος, στρατηγός...

Ἡ βάπτιση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία θεοφάνεια, δηλαδή φανέρωση τοῦ Θεοῦ.

Ἡ βάπτιση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία θεοφάνεια, δηλαδή φανέρωση τοῦ Θεοῦ

Ὅταν ὁ Χριστός ἄρχισε τή δημόσια δράση Του, ἡ πρώτη πράξη ἦταν ἡ

βάπτισή Του ἀπό τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Μέ τήν βάπτισή Του ὁ

Κύριος ἐγκαινίασε τό βάπτισμα τῆς Ἐκκλησίας, καί μέ τήν κάθοδό Του στά

ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου καί τήν ἄνοδό Του ἀπό αὐτά, προτύπωσε τόν θάνατο καί

τήν ἀνάστασή Του. Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς μέ τήν βάπτισή μας συμμετέχουμε μέ

μυστηριακό τρόπο στά πάθη καί τήν ἀνάστασή Του.

Σταχυολογήματα διδακτικών διδαχών από τον ιατρό Φώτιο Μιχαήλ

Επιμέλεια : Ελευθερία

Χριστούγεννα: Τό μέγα Μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

(Θεία Οἰκονομία εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου).

Μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «φθόνῳ τοίνυν Διαβόλου ἠττήθη ὁ ἄνθρωπος»· νικήθηκε ὁ ἄνθρωπος ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι ὁ Διάβολος τόν ἐφθόνησε. Δέν ἄντεχε νά βλέπει τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα νά εἶναι κοντά στόν Θεό καί αὐτός νά εἶναι μακριά ἀπό τόν Θεό. Γι αὐτό καί μέ τήν  ἐλπίδα τῆς θεότητος ξεγέλασε τόν Πρωτόπλαστο, «καί πρός τό ἴδιον τῆς ἐπάρσεως ὕψος ἀναγαγών», κι ἀφοῦ τούς ἀνἐβασε τούς Πρωτοπλάστους στό ἴδιο ὕψος τῆς ὑπερηφανείας, τούς ὁδήγησε στήν πτώση.

Βλάπτουν ποτέ ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή στό Θεό καί τά ἔργα μετανοίας;

Βλάπτουν ποτέ ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή στό Θεό καί τά ἔργα μετανοίας;

(Νικόλαος Σωτηρόπουλος)

Τί κήρυττε ὁ Παῦλος, ὥστε νά κατηγορῆται, νά διώκεται, νά σύρεται στά δικαστήρια καί νά ἐπιδιώκεται ὁ θάνατός του; Ὁ Παῦλος κήρυττε μετάνοια, ἐπιστροφή στό Θεό καί ἔργα μετανοίας. Βλάπτουν ποτέ ἡ μετάνοια, ἡ ἐπιστροφή στό Θεό καί τά ἔργα μετανοίας; Ἄν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μετανοούσαμε καί κάναμε ἔργα μετανοίας, ἡ γῆ θά ἦταν παράδεισος. 

Ὁ Παῦλος ἐπίσης κήρυττε γιά τό Χριστό συμφώνως πρός τήν διδασκαλία τῶν προφητῶν. Δίδασκε ὅτι ὁ Χριστός, συμφώνως μέ τούς προφήτας, ἔμελλε νά πάθῃ, ν’ ἀναστηθῇ ἐκ νεκρῶν γιά νά μή ἐπανέλθῃ πλέον στό θάνατο, καί νά κηρύξει φῶς ὄχι μόνο γιά τόν Ἰσραηλιτικό λαό, ἀλλά καί γιά τά ἕθνη. Συνεπῶς τό Εὐαγγέλιο δἐν εἶναι καινοτομία, ἀλλ’ ἐκπλήρωσις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. 

Ο Επίσκοπος Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος, γυμνή την κεφαλή όπως λέει ο 15ος κανόνας της πρωτοδευτερας συνόδου) κηρύσσει αίρεση λέγοντας ότι: Ο πάπας έχει αρχιερωσύνη

            

(όπως λέει ο 15ος κανόνας της πρωτοδευτερας συνόδου) κηρύσσει αίρεση λέγοντας ότι:

1)Ο πάπας  έχει αρχιερωσύνη

 2) Ο Χριστός θέλει να γίνει η ένωση των δύο εκκλησιών δηλ της ορθοδοξίας με την αίρεση του παπισμού...

Πανηγυρική Αρχιερατική θ. λειτουργία Αγίου Νικολάου Ελευθερουπόλεως Καβάλας 6/12/25

Εἶναι σφάλμα νά νομίζῃ κανείς, ὅτι οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες δέν πρέπει νά κρίνωνται καί νά θίγωνται.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΤΟΝ ΑΙΡΕΤΙΚΟ

(Σχόλιο: Ὁ Ἅγιος Νικόλαος, ὅπως ἀναφέρεται στό ἀπολυτίκιό του, ἦταν μέν εἰκόνα πραότητος, ἀλλά ἦταν συγχρόνως καί κανόνας πίστεως. Γι’ αὐτό καί ἤλεγξε μέ δρυμύτητα τόν αἱρετικό τόν Ἄρειο, χαστουκίζοντάς τον δυνατά).

Στά χρόνια τοῦ ἁγίου Νικολάου ζοῦσε ὁ αἱρετικός καί βλάσφημος Ἄρειος. Αὐτός ἀρνεῖτο ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦταν Θεός - ὁμοούσιος μέ τόν Πατέρα- καί τόν παρουσίαζε ἁπλῶς ὡςκτίσμα. (σημ.: παραδεχόταν, δηλαδή, μονάχα τήν ἀνθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ)

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός: Ἡ μάνδρα τῆς Ὀρθοδοξίας ἔχει μείνει ἐντελῶς ἀφύλακτη. Οἱ φύλακες ἔχουν ἐξαφανισθεῖ.

 

Ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ κάνει θραύση κι ἐμεῖς κοιμόμαστε μέ τά τσαρούχια, ἔλεγε ὁ ἀγαπημἐνος μας Ἅγιος Παΐσιος.

Τά νωπά θλιβερά γεγονότα ἀπό τήν Νίκαια καί τό Φανάρι, δέν ἀφήνουν πλέον περιθώρια περαιτέρω ἐφησυχασμοῦ. Ὁ ὀδοστρωτῆρας τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἰσοπεδώσει τά πάντα! Ἡ ἀλήθεια ἑνώνεται τεχνηέντως μέ τό ψέμα καί τό μήνυμα τῆς σωτηρίας σβήνει καί χάνεται στόν ὑποκριτικό ἐναγκαλισμό πατριάρχη καί πάπα.

Κλαῖνε καί ὀδύρονται στόν Οὐρανό γιά τήν κατάντια μας οἱ 25 ἀντιστασιακοί Ζωγραφίτες πατέρες, πού παραδόθηκαν στήν φωτιά ἀπό τούς παπικούς, τούς ἐχθρούς τῆς Παναγίας καί τοῦ Χριστοῦ μας.

Πονάει ἡ καρδιά τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ καί ὁ ἅγιος Νεκτάριος γονατιστός μπροστά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ παρακαλάει μέ δάκρυα νά μᾶς συγχωρέσει, πού περιφρονοῦμε τίς θεοδίδακτες ποιμαντικές διδαχές του γιά τόν πάπα καί τίς αἱρετικές του κακοδοξίες.

Ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αἱρετικούς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια.

 ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ, ΜΙΜΗΣΙΣ ΑΓΙΟΥ... 

Σήμερα, 11 τοῦ μηνός Νοεμβρίου, ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου.                              

 Ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αἱρετικούς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια.   

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

«Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο».(P.G. 99. 1049 Α).

Λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος μέ φωνή βροντερή, ὅτι εἶναι ἐχθροί τοῦ Θεοῦ, ὄχι μονάχα οἱ αἱρετικοί, ἀλλά καί ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἔχουν κοινωνία μαζί τους.

Καί ἀλλοῦ λέγει: «Οἱ μέν τέλεον περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν· οἱ δέ, εἰ καί τοῖς λογισμοῖς ού κατεποντίσθησαν, ὅμως τῆ κοινωνία τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται»                                                                                       (P.G. 99, 1164 Α).

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.

Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς – θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο – σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!

8 Νοεμβρίου: Σύν. Ἀρχιστρατήγων Μιχαήλ, Γαβριήλ καί λοιπῶν Ἀγγέλων.

Τό πρῶτο δημιούργημα τῆς θείας ἀγάπης εἶναι οἱ ἐπουράνιες δυνάμεις.

Ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἕνα ξεχείλισμα τῆς τριαδικῆς ἀγάπης ... γιά νά γίνουν περισσότερα τά ὑπό τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ εὐεργετούμενα.

Τό πρῶτο δημιούργημα τῆς θείας ἀγάπης εἶναι οἱ ἐπουράνιες δυνάμεις. Ὁ τρόπος τῆς δημιουργίας τους εἶναι θεοπρεπής καί ἀκατάληπτος.

Ὁ παντοδύναμος καί πανάγαθος Θεός «δημιούργησε τούς Ἀγγέλους, τούς Ἀρχαγγέλους καί τίς ἄλλες ἀσώματες οὐσίες μόνον ἀπό ἀγαθότητα»(1). Δηλαδή, νά εὐφραίνονται πάντοτε ἀπό τήν ἀδιάκοπη θεωρία τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ.

Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ

Ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, μέ ἀφορμή τούς ἐναγκαλισμούς καί τίς συμπροσευχές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη μέ τόν Πάπα, χτυπάει τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου:

«Ὀρθόδοξο εἶναι μόνον ἐκεῖνο, τό ὁποῖον εἶναι τῶν Ἁγίων Πατέρων».

«Τό δόγμα περί τοῦ ἀλαθήτου τοῦ Πάπα εἶναι ὄχι μόνον αἵρεσις, ἀλλά παναίρεσις... Τό δόγμα αὐτό εἶναι ἡ αἵρεσις τῶν αἱρέσεων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατά τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ... Νέα προδοσία τοῦ Χριστοῦ· νέα σταύρωσις τοῦ Κυρίου...ἐπί τοῦ χρυσοῦ σταυροῦ τοῦ Παπικοῦ Οὐμανισμοῦ».

«Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινό ὄνομα γιά τούς ψευδοχριστιανισμούς, γιά τίς ψευδοεκκλησίες τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμό.... Ἐδῶ δέν ὑπάρχει οὐσιαστική διαφορά μεταξύ τοῦ Παπισμοῦ, τοῦ Προτεσταντισμοῦ, Οἰκουμενισμοῦ καί ἄλλων αἱρέσεων, ὧν τό ὄνομα ‘’λεγεών’’».