«Μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστὸς»

† Στεφάνου Νταλιάνη, πρωτοπρεσβυτέρου

  Εἰς τὸν μακαριστὸν π. Στέφανον Νταλιάνην ἔκαιε ἄσβεστος ἡ φλὸξ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν. Ἐντός του ἦτο ἀκλόνητος καὶ τεθεμελιωμένη βαθέως ἡ πίστις αὕτη, ἡ ὁποία τὸν συνέπαιρνεν εἰς τὰ κηρύγματά του, τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν τὴν εἶχον ὡς κεντρικὸν ἄξονα ἀναμφιβόλως τὴν προϋπέθετον. Ἐνέπνεεν εἰς τοὺς πιστοὺς τὴν βεβαιότητα τῆς προνοίας τοῦ Θεοῦ μὲ προοπτικὴν τὴν τελικὴν Ἀνάστασιν ὅλων, εἰς τὴν ὁποίαν «ὅλοι θὰ ἀνταμώσουμε καὶ θὰ ζήσουμε αἰωνίως μὲ χαρὰ μαζὶ μὲ τὸν Χριστό», ὡς ἔλεγε. Ἐπὶ τῇ ἀφορμῇ τοῦ πενταετοῦς μνημοσύνου του παραθέτομεν τὸ ἀκόλουθον γραπτὸν κήρυγμά του, τὸ ὁποῖον ἐξεφωνήθη πρὸ πολλῶν ἐτῶν, προοίμιον ὅλης τῆς μετέπειτα πνευματικῆς του πορείας καὶ ἰδιαζόντως χαρακτηριστικὸν διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συμπλέκει τὸ ἐρευνᾶν μὲ τὴν πίστιν.

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ

Ο Άγιος Παϊσιος συνομιλεί με τον π. Αθανάσιο Μυτιληναίο εις την Παναγούδα

              

«Μοῦ ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος, πού τόν εἴχαμε ἐπισκεφτεῖ πρότινος [27-3-1978], τό ἑξῆς. Μοῦ εἶπε καί κάτι καταπληκτικά πράγματα, δέν μπορῶ νά σᾶς τά πῶ. Μοῦ εἶπε λοιπόν τό ἑξῆς: Ὅτι πολλοί λένε ὅτι ἔνιωσαν μιά χαρά, γιατί εἶδαν κάτι κτλ., ἴσως πνευματικό πρᾶγμα κτλ. Μοῦ εἶπε ὅτι εἶναι πάρα πολύ χοντρική αὐτή ἡ χαρά. Εἶναι χοντροειδέστατη, εἶναι σάν τή χαρά πού αἰσθάνεται κανείς ἀπό τήν ἐρωτική ζωή, ἀπό τόν ρημαγμόν τῆς καρδιᾶς. Ἡ πνευματική χαρά ἔχει μιά τέτοια λεπτότητα, ἡ ὁποία εἶναι ἀσύλληπτη! Λοιπόν, σέ ἄπειρο βαθμό ὑπάρχει αὐτός ὁ ρημαγμός τῆς καρδιᾶς, ὅταν πληγωθεῖ ἀπό τό βέλος «Ἰησοῦς Χριστός!».

Θα έρθουν πιο δύσκολες στιγμές, παιδιά μου.Θα φανερωθούν άνθρωποι που μιλούσαν για τον Χριστό αλλά μέσα τους είχαν θρόνο τον εαυτό τους.

«Να ξέρετε παιδιά μου πρώτα κάτι. Η Εκκλησία δεν κινδυνεύει από τις φωνές των έξω τόσο όσο κινδυνεύουν οι άνθρωποι της Εκκλησίας από την απροσεξία των μέσα. Ο Χριστός δεν πέφτει επειδή έπεσε ένας κληρικός. Η Εκκλησία δεν παύει να είναι Εκκλησία επειδή κάποιοι άνθρωποι της Εκκλησίας αστόχησαν. Αλλά όταν οι άνθρωποι που φορούν ράσο, που κρατούν ευθύνη, που στέκονται μπροστά στον λαό, ξεχάσουν ότι πρώτα πρέπει να κλαίνε για τον εαυτό τους και ύστερα να διδάσκουν τους άλλους, τότε ο Θεός επιτρέπει να γίνει ένα τράνταγμα. Και το τράνταγμα αυτό δεν γίνεται για να καταστραφεί η Εκκλησία. Γίνεται για να ξυπνήσουν όσοι κοιμήθηκαν μέσα στην άνεση, στο αξίωμα, στα χρήματα, στη συνήθεια, στην ανθρώπινη δόξα.

Ιατρός Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης: Να βλέπουμε τον ασθενή σαν τον Χριστό. Αυτό βοηθάει, ειδικά τον ασθενή.

 Ο γιατρός που σήμερα υμνείτε, είναι ο ίδιος που χθες διώκατε.

                            

           

Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης: «Οποιος άλλος έχει ανάγκη, πείτε του εδώ είμαι»

Λίνα Γιάνναρου

Πέτυχα την Ι. ακριβώς έξω από το Βοστάνειο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Η μαμά της είχε μόλις πάρει εξιτήριο. Οι δύο γυναίκες περπατούσαν αγκαζέ, μιλούσαν και γελούσαν. «Αποκλείεται κάποιος να πιστέψει ότι αυτή η γυναίκα υπεβλήθη σε επέμβαση στο κεφάλι λίγες ημέρες πριν! Κι εγώ αν δεν είχα δει την ουλή δεν θα το πίστευα», έλεγε με φανερό ενθουσιασμό – και ανακούφιση. Η αλήθεια είναι ότι ούτε ο πιο αισιόδοξος δεν θα μπορούσε να προβλέψει ένα τέτοιο happy end σε αυτήν την περιπέτεια. Ούτε ότι ως μουσουλμάνοι της Ξάνθης θα έβρισκαν έναν (χριστιανό) φύλακα άγγελο.

Η διάγνωση

Η 55χρονη γυναίκα υπέφερε από πονοκεφάλους από μικρή ηλικία, αλλά διαγνώστηκε με ένα μικρό ανεύρυσμα μόλις το 2020. «Επειδή όμως τότε ο μπαμπάς μου έδινε μάχη με τον καρκίνο, ο γιατρός έτρεχε μαζί του και το άφησε». Ο μπαμπάς έφυγε και οι πονοκέφαλοι συνεχίζονταν. Οι νέες εξετάσεις έδειξαν τριπλό ανεύρυσμα. «Ο γιατρός μάς είπε ότι κακώς το άφησε και ότι το μεγαλύτερο από τα τρία πρέπει να χειρουργηθεί άμεσα», λέει η Ι. Τους παρέπεμψε σε αγγειολόγο σε μεγάλο νοσοκομείο της Βόρειας Ελλάδας. «Τον πήραμε τηλέφωνο και είπε ότι πρέπει να γίνει αγγειογραφία, η οποία στα μεγάλα νοσοκομεία γίνεται αλλά καθυστερεί και στα ιδιωτικά κοστίζει 1.000 ευρώ». Εφόσον ήταν επείγον, έτρεξαν σε ιδιωτική μονάδα και έκαναν την εξέταση (τελικά κόστιζε 1.500 ευρώ). Βλέποντας τα αποτελέσματα ο γιατρός έκρινε ότι ήταν επείγουσα η κατάσταση, το ανεύρυσμα ήταν μεγάλο και η γυναίκα έπρεπε να χειρουργηθεί άμεσα. Ο ίδιος πρότεινε τον εμβολισμό. «Ωραία, λέμε, να χειρουργηθεί! “Δεν είναι τόσο απλό”, μας είπε. “Στα δημόσια νοσοκομεία ο ασθενής μπαίνει σε λίστα και τα χειρουργεία γίνονται κατά προτεραιότητα. Αν το κάνουμε έξω, θα σας βάλω μέσα σε 2-3 μέρες το πολύ”». Το αντίτιμο; Περί τις 20.000 ευρώ.

Τζόνο Λάνκαστερ: Απορρίφθηκε από τους γονείς του αλλά αγκάλιασε τον κόσμο!

Κωνσταντίνος Οικονόμου

Οι γεννήτορές του [''γονείς''], αποχώρησαν από το νοσοκομείο πριν την συμπλήρωση 48 ωρών από τον τοκετό του. Στο αρχείο γράφτηκε ότι δεν ήταν από εκείνους αποδεκτός! Όμως, μια απλή γυναίκα επέλεξε διαφορετικά. Κι αυτό άλλαξε την ιστορία του γεννημένου παιδιού.

Όταν ο Τζόνο (Λάνκαστερ) είδε το πρώτο φως του κόσμου τούτου, στην Αγγλία, το 1985, η αίθουσα τοκετών βυθίστηκε σε μια παράξενη σιωπή! Ο λόγος ήταν πως το βρέφος γεννήθηκε με το σπάνιο σύνδρομο Τρέατσερ Κόλινς. Όσοι γεννιούνται με αυτό το σύνδρομο έχουν σοβαρό πρόβλημα με την ανάπτυξη οστών και ιστών του προσώπου. Έτσι, το προσωπάκι του Τζόνο δεν έμοιαζε μ΄ αυτό που αναμενόταν από ένα νεογέννητο. Ο πατέρας μαζί με τη μητέρα τον κοίταξαν άπαξ και απομακρύνθηκαν για το θάλαμο αρχικά και την επομένη για το σπίτι τους! Πριν αποχωρήσουν, οριστικά, από το νοσοκομείο, υπέγραψαν την παραίτησή τους από κάθε γονεϊκό δικαίωμα! Στο ιατρικό αρχείο που διασώθηκε περιέχει μία μόνο σημείωση: ''Καμία επαφή από γονείς. Δεν θέλουν να τον δουν''!

Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά

« Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά. Τώρα ἡ συμφορά εἶναι παγκόσμια. Ἀλλά σέ μᾶς ἡ συμφορά δέν εἶναι τό ἴδιο πράγμα ὅπως στούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους. Ὅ,τι ἱερότερο ὑπάρχει στόν οὐρανό, τό ἔδωσε ὁ Θεός σέ μᾶς στούς Ὀρθοδόξους, ἐδῶ στή γῆ. Ἐμεῖς ἀντί νά κρατήσουμε τό καντήλι τῆς πίστης μας ἀναμμένο καί νά τό παραδώσουμε στόν κόσμο ὁλόκληρο, τό σβήσαμε καί τό ξανανάψαμε μέ τά φῶτα τῶν ἀλλοδόξων καί ἀλλοπίστων. Γέμισε ἡ ζωή μας μαυρίλα, καπνό καί σκοτάδι.

ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος

             

 μέντοιγε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος, πλὴν μάτην ταράσσεται· θησαυρίζει καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά.(Ψαλ.38,7)

 Ναί, ἀληθῶς· ὡσὰν σκιώδης εἰκών, ποὺ μετ’ ὀλίγον σβήνει, πορεύεται διὰ μέσου τοῦ ὁρατοῦ τούτου κόσμου καὶ διαβαίνει δι’ αὐτοῦ ὁ ἄνθρωπος. Ἀλλ’ ὄμως μὴ συνετιζόμενος ὑπὸ τῆς ματαιότητος καὶ βραχύτητος τῆς ζωῆς, ταράττεται καὶ καταλαμβάνεται ἀπὸ ἀνωφελεῖς καὶ βασανιστικὰς φροντίδας, μάτην μοχθῶν καὶ κοπιάζων. Θησαυρίζει καὶ δὲν γνωρίζει διὰ ποῖον συνάζει τὰ ἀγαθὰ ταῦτα καὶ ποῖος θὰ κληρονομήσῃ αὐτά.

                                      

κατανοήσατε τὰ κρίνα πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· λέγω δὲ ὑμῖν, οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. (Λουκ. 12,27)

Προσέξτε και διδαχθήτε από τα κρίνα, πως μεγαλώνουν.Δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουν και όμως, σας διαβεβαιώνω ότι ούτε ο σοφός Σολομών με όλην αυτού την δόξαν και μεγαλοπρέπειαν δεν εφόρεσε ποτέ ένα τόσον λαμπρόν ένδυμα, ώσαν αυτό που φορεί ένα από τα κρίνα του αγρού.    

                                            

                                                    

π. Αυγουστίνος Καντιώτης...ΝΑ ΜΙΛΆΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ .

 ...ΝΑ ΜΙΛΆΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ . 

Είσαι πατέρας;

Οταν βραδιάζει φώναξε την γυναίκα και τα παιδιά σου και μίλα τους για τον Χριστό. 

Πάρε και διάβασε το Ευαγγέλιο.

Θα πεθάνεις μια μέρα και όλα θα τα ξεχάσουν τα παιδιά και τα λεφτά και τα πλούτη. 

Ενα δεν θα ξεχάσουν ποτέ. 

Οτι τους μιλούσες για τον Χριστό. 

Δεν θα ξεχάσουν ποτέ τη μάνα, τον πατέρα και τη γιαγιά που τους μιλούσαν για τον Χριστό.

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ (ΒΑΛΕΡΙΟΥ ΠΟΥΡΝΤΕΑ) (29/12/1978 - 17/4/2026)

 

                                     

Ποιος ήταν ο μοναχός Θεοφάνης (Valeriu Purdea) που επέλεξε να αναπαυθεί στη Μονή Καλλίπετρας;

του Αρχιμ.Παλαμά,

Ηγουμένου της Ιεράς Μονής

Θεοτόκου Καλλίπετρας

Ποιος είναι αυτός, όμως ο καλλιτέχνης, που επέλεξε να αναπαυθεί αιώνια, στη Σκήτης της Βέροιας, την ευλογημένη κοιλάδα του Αλιάκμονα και συγκεκριμένα στη Μονή της Καλλίπετρας;

Σοφία Σειράχ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΟΜΕΝΟΙ

 Σοφία Σειράχ

ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΟΜΕΝΟΙ

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Παπαγιάννη

«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).

Ὀ σοφός καί συνετός ἄρχοντας θά διαπαιδαγωγήση καλά τόν λαό του, καί ἡ ἐξουσία του θά εἶναι ὀρθά τακτοποιημένη. 

Ὁ καλός καί συνετός ἄρχοντας φροντίζει γιά τήν καλή διακυβέρνησι τοῦ κράτους. Ὀργανώνει καλά τίς διάφορες ὑπηρεσίες καί θεσπίζει νόμους σοφούς, ὥστε ἡ κρατική μηχανή νά λειτουργῆ εὔρυθμα καί ἀποδοτικά.

Ο αββάς Ζήνων και ο νηστευτής

Σε μια κωμόπολη ζούσε κάποιος που τόσο πολύ νήστευε, ώστε όλοι να τον διαφημίζουν σαν μεγάλο νηστευτή. Η φήμη του έφθασε και στον αββά Ζήνωνα.

Τότε ο αββάς τον κάλεσε κοντά του. Εκείνος ήρθε. Χαιρετήθηκαν και κάθισαν. Ο αββάς άρχισε το εργόχειρo του και η ώρα περνούσε σε απόλυτη σιωπή. Ο νηστευτής, μη μπορώντας να μιλήσει, άρχισε να στεναχωριέται και να αδημονεί. Στο τέλος δεν άντεξε και είπε:

– Ευχήσου για μένα, αββά, γιατί θέλω να φύγω.

– Γιατί; τον ρώτησε εκείνος.

Πορφυρίτης: πνευματική πατρότητα καί ἡ πνευματική ὀρφάνια.

Πορφυρίτης

Τί μεγάλη εὐλογία εἶναι ὁ πνευματικός Πατέρας! Ὁ καλός, ὁ παραδοσιακός, ὁ ἅγιος πνευματικός Πατέρας εἶναι εὐλογία Θεοῦ! Ὁ λόγος του «ὕδωρ ζῶν»[1], «πηγὴ ὕδατος ζωῆς ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον»[2]· πηγαῖος, γάργαρος, καθαρός, ἀληθινός καί ἁγιασμένος, ὅπως εἶναι ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ.

 Ἀσυμβίβαστος μέ τούς ἐπιβαλλόμενους νεωτερισμούς καί κακοδοξίες, ἀνυποχώρητος στίς ἐκβιαστικές πιέσεις, «κουφός» πρός τίς κοσμικές σειρῆνες. Ἕνας ὀρθόδοξος πνευματικός Πατέρας μπορεῖ νά ἀλλάξει, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνα χωριό, μιά πόλη μία ὁλόκληρη χώρα! Μπορεῖ νά ἀλλάξει ριζικά καί νά ἁγιάσει τίς καρδιές τῶν λογικῶν προβάτων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.

ΕΠΕΙΔΉ Η ΓΝΏΣΗ ΣΏΖΕΙ.ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟ !

                          

Από εκεί στον Άρειο Πάγο μίλησε ο κορυφαίος Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους με εκείνα τα θεσπέσια λόγια τα οποία είναι χαραγμένα σε αυτή τη χάλκινη πλάκα που διακρίνεται στο βάθος,επαληθεύοντας το σοφό Σωκράτη που αιώνες πριν, προτού τον καταδικάσουν σε θάνατο οι Αθηναίοι τους είχε πει "άνδρες Αθηναίοι τόν λοιπόν βίον καθεύδοντες διατελοῖτε ἄν, εἰ μή τινα ἄλλον ὁ Θεός ὑμῖν ἐπιπέμψειε κηδόμενος ὑμῶν». Δηλαδή, θά κοιμᾶσθε διά παντός, ἐκτός ἐάν σᾶς λυπηθῇ ὁ Θεός καί σᾶς ἀποστείλῃ κάποιον ἄλλον ὁ ὁποῖος θά σᾶς φροντίζη και θά σᾶς πῆ γιατί ζῆτε.

         

Η κυρα-Φωτεινιώ και το άκτιστο φως (Αληθινή ιστορία)

         

    

                    

Πριν δέκα χρόνια, δώδεκα χρόνια γνώρισα μία Ψυχή. Μία Αγία Ψυχή. Θα πούμε ένα όνομα για να κρατήσουμε πάλι το προσωπικό δεδομένο. Την λένε Φωτεινιώ…Ή εγώ την λέω Φωτεινιώ.
Η κυρά Φωτεινιώ ήρθε με οικογένεια στο σπίτι της μητέρας μου, εκεί που φιλοξενούμουνα τότε, γιατί δεν είχα σπίτι και είχανε τακτοποιήσει τότε το χώρο – καλοσύνη της η μητέρα μου – είχε κάνει ένα μικρό Αρχονταρίκι με τα Εικονίσματά μας, με το Καντήλι, με τα κεράκια μας, με τα Άγια Λείψανα και είχαμε ένα μικρό καναπέ που με χωρούσε εμένα.

Το οσιακό τέλος μιάς απλοϊκής Μετσοβίτισσας γυναίκας

Μιχαήλ Γ. Τρίτου-Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ήμουν μαθητής τού Γυμνασίου Μετσόβου, όταν έβλεπα τίς απογευματινές ώρες μιά συμπαθέστατη γριούλα, ντυμένη τήν τοπική μετσοβίτικη στολή, νά πηγαίνη στήν Αγία Παρασκευή νά παρακολουθήση τήν ακολουθία τού Εσπερινού. Κρατούσε στά χέρια της ένα μικρό μεταλλικό δοχείο μέ λάδι γιά νά ανάψη τά καντήλια τού ναού. Ήταν η Μαρία Μπίσα, μία ευλογημένη από τόν Θεό ψυχή!

   

Μετά τό πέρας τού Εσπερινού πήγαινε στό κέντρο τού ναού καί μέ μία εκ βαθέων δοξολογητική κραυγή έλεγε τό "Δόξα Σοι Κύριε", χωρίς κάν νά γνωρίζη τήν σημασία αυτής τής φράσης.

Τό πρόσωπό της έλαμπε καί από τά γεροντικά της μάτια έβγαιναν δάκρυα ικεσίας πρός τόν δωρεοδότη Θεό. Ήταν η εξωτερίκευση τής βιωμένης πίστεως καί η έκφραση τής γνήσιας ορθοδόξου πνευματικότητος.

Ἀφήσαμε τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας ἀθωράκιστη.

                                                                                 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ

(Γέροντας Ἰωαννίκιος Κοτσώνης) 

Ἀφήσαμε τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας ἀθωράκιστη.

Ἔτσι σύν τῷ χρόνῳ ἐπῆλθε ἰσχυρή ἀλλοτρίωση τῆς ταυτότητάς μας. Ἐξ αὐτῆς ἡ ἐπακολουθοῦσα κρίση καί φθορά. Ἀπό τό Κοινοβούλιο καί τήν οἰκογένεια ἕως τό σχολειό καί τήν ἀγορά. 

Ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας εἶναι ἡ σπονδυλική στήλη τοῦ Ἔθνους. Προσβάλλοντας αὐτήν ἀσθενεῖ, καταρρέει, παραλύει τό Ἔθνος. 

Ἡ Παράδοση γιά μᾶς τούς Ρωμηούς εἶναι ἡ δεύτερη πηγή τῆς Πίστεώς μας, εἶναι ἡ Ρωμηοσύνη ἐπάνω στήν ὁποία ἑνώνονται ἀδιάσπαστα Ἑλληνισμός καί Ὀρθοδοξία. Καί γιά τόν λόγο αὐτό ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση καλύπτει ὅλες τίς φάσεις καί τίς ἐκφράσεις τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καί ἐθνικοῦ μας βίου.

Διδαχὲς Γέροντος Γαβριὴλ Ἁγιορείτου

1) Ἔχασα τὰ πάντα ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἔδωσα.
2) Τίποτα δὲν εἶναι δικό μου, ὅταν εἶναι μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό μου.
3) Τὰ χέρια τοῦ κουλοῦ εἶναι καλύτερα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ τσιγκούνη.
4) Θέλεις νὰ γίνεις φτωχὸς καὶ ἐσὺ καὶ ἐγώ; Θησαύριζε!
5) Θέλεις νὰ γίνεις φτωχός; Νὰ κλέβεις καὶ νὰ δουλεύεις Κυριακές.
6) Θέλεις νὰ ἔχεις ἀφθονία; Σκόρπιζε!
7) Θέλεις νὰ γίνεις ζητιάνος; Ἀποθήκευε!

Έτσι τιμούν τους ήρωες οι Ορθόδοξοι Σέρβοι τον ΕΛΛΗΝΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΜΑΡΙΝΟ ΡΙΤΣΟΥΔΗ

 ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ...

Έτσι τιμούν τους ήρωες οι Ορθόδοξοι..μεγάλο γράφιτι στο κέντρο Dorcel του Βελιγραδίου με τον ΕΛΛΗΝΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΜΑΡΙΝΟ ΡΙΤΣΟΥΔΗ, ο οποίος αποτάχτηκε από το ΠΝ γιατί αρνήθηκε να λάβει μέρος στους βομβαρδισμούς κατά  της Σερβίας το 1999!!!

Ο Ριτσούδης, ο οποίος για την κίνηση του αποτάχθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και κυνηγήθηκε από την κυβερνηση Σημίτη, αρνήθηκε ακόμα και την οικονομική ενίσχυση που του πρόσφερε η Σερβία προκειμένου να τον τιμήσει.

Στην απολογία του στο ναυτοδικείο Πειραιά όπου δικάστηκε, είπε: «Είχα δύο δρόμους να διαλέξω. Επέλεξα αυτόν που έχετε πάνω από εσάς» δείχνονταν την εικόνα του Χριστού πάνω από το Προεδρείο «τον οποίο και εγώ βάζω πάνω από όλα, γιατί ο νόμος του Θεού είναι πάνω από όλους. Είναι η συνείδηση του καθενός».

Σήμερα, εργάζεται ως καπετάνιος σε γιοτ, αλλά οι σέρβοι δεν τον ξέχασαν και το πρόσωπο του κοσμεί τους δρόμους του Βελιγραδίου

Εμείς ούτε το γνωρίζουμε...

Δύο Ἅγιοι ἐπίκαιροι, δύο φωτεινά παραδείγματα πρός μίμηση γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, καί ἰδιαιτέρως γιά τούς Πατριάρχες καί τούς Ἐπισκόπους μας.

Στίς 25 τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη δύο μεγάλων ἁγίων: τοῦ ἁγίου Ταρασίου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, ἐπισκόπου Σκοπέλου.

Ὁ πρῶτος, ὁ ἅγιος Ταράσιος, διακρίθηκε γιά τούς ἀγῶνες του ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας, καί ὡς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως πρωτοστάτησε τό 783 στήν συγκρότηση τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία καταδικάσθηκε ἡ εἰκονομαχία, ἀναθεματίστηκαν οἱ εἰκονομάχοι καί ἐπανῆλθε στήν Ἐκκλησία ἡ σεπτή παράδοση τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. 

π. Θεόδωρος Ζήσης, "Τά γηρατειά. Ἕνα μεγάλο ὑπαρξιακό καί κοινωνικό πρόβλημα"

 

             

               π. Θεόδωρος Ζήσης, "Τά γηρατειά. Ἕνα μεγάλο ὑπαρξιακό καί κοινωνικό πρόβλημα".

"Ἡ ἀξιοποίηση τοῦ Γήρατος καί ἡ συμπεριφορά ἀπέναντι στούς ἡλικιωμένους". Τήν Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου (Ἀπόκρεω) 2026, στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3) καί στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 - 13:00) ὁ Πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης ἀνέπτυξε τό θέμα: "Τά Γηρατειά. Ἕνα μεγάλο ὑπαρξιακό καί κοινωνικό πρόβλημα". Ἀφορμή γιά τήν ἐπαναπαρουσίαση τοῦ θέματος ἔδωσε εἴδηση σέ διαδικτυακούς ἱστοτόπους μέ τίτλο: "Ἀπόβλητα τῆς κοινωνίας οἱ ἡλικιωμένοι ; " (entaksis, tasthyras, aktines, 06.02.2026), σύμφωνα μέ τήν ὁποία τό Καντονικό Συμβούλιο τῆς Ζυρίχης ἐνέκρινε νόμο πού ὑποχρεώνει ὅλα τά γηροκομεῖα νά ἐπιτρέπουν στούς χώρους τους τήν ὑποβοηθούμενη αὐτοκτονία (εὐθανασία).