Πατριαρχικαὶ ἀπονομαὶ ὑψηλῶν ἐκκλησ. διακρίσεων εἰς ὑψηλοβάθμους ὑπάτους1 καὶ ἡγεμόνας2 τῆς ἑλλην. Μασονίας!

Ἔγιναν καὶ αὐτά; Ναί, γίνονται, Ἀπὸ ποίους γίνονται;

Γίνονται ἀπὸ μερικούς, σεβαστούς, Πατριάρχες τῆς πολύπαθης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας! Σεβαστοὺς γιὰ τὸ ὑψηλὸ πατριαρχικό τους ἀξίωμα καὶ λειτούργημα. Καταφεύγουμε λοιπὸν -ὅπως πάντα – σὲ ἀσφαλῆ πηγή, ἀντλώντας ἀπὸ ἐκεῖ τὶς σχετικὲς ἀποδείξεις δι’ ὅσα γράφουμε παρακάτω.

Διαβάζουμε ἔτσι τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὶς ὑψηλὲς τιμητικὲς ἐκκλησιαστικὲς διακρίσεις ποὺ ἀπενεμήθησαν εἰς ἀξιόλογο γενικότερα πρόσωπο τῆς ἑλλην. κοινωνίας, ΑΛΛΑ – ἀλλά ποὺ εἶναι ὑψηλόβαθμος καὶ ὑψηλότιτλος τέκτων, πρόσωπο δηλαδὴ ποὺ εἶναι δραστήριο μέλος – ἡγέτης, Ὀργανώσεως σφόδρα ἀποδοκιμαζόμενης ὑπὸ τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, Συνοδικῶς καὶ πολλάκις.

Διαβάζουμε ἔτσι ἀπὸ τὴν ἀσφαλῆ μας πηγή, ἐκπληττόμενοι, τὰ ἑξῆς σχετικῶς:

Οἱ «μόδες» ἀπὸ τὸν παρηκμασμένον Δυτικὸν κόσμον Μετέβαινον εἰς τὰ μέντιουμ καὶ οἱ ἄλλοτε βασιλεῖς μας;

Ὁ πνευματισμὸς μεντιουμισμὸς ἦλθε στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν γνωστὴ φύση τῆς παρακμῆς, περὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Οἱ πρῶτοι ποὺ προσχώρησαν- μυήθηκαν σ’ αὐτὴν τὴ «μόδα» ἦσαν οἱ τῆς πλουτοκρατικῆς Ἀριστοκρατίας μας καὶ μερικοὶ τῶν γραμμάτων, ἐπειδὴ ὅμως ἐδῶ ἡ πατρίδα μας εἶναι ἡ χώρα τοῦ Κοσμάδων τῶν Αἰτωλῶν, τοῦ Παπουλάκου, τῶν Μακρυγιάννηδων, τοῦ Παπαδιαμάντη, τῶν Κόντογλου, καὶ λίγο πιὸ πέρα εἶναι οἱ τόποι τὸν Ἰουστίνων Πόποβιτς, γι’ αὐτὸ καὶ στοὺς ντόπιους πνευματιστικοὺς κύκλους ἐδῶ, συνέβησαν κωμικοτραγικὰ περιστατικὰ ποὺ ἄν εἴχαμε τὸν καιρὸ νὰ τὰ διηγηθοῦμε ὅλα, θὰ γελοῦσε ὁ κάθε πικραμένος… Ἀποδοκιμάστηκε δηλαδὴ ἐν τοῖς πράγμασι ὁ πνευματισμός.

Ὀλίγα περὶ τοῦ τί εἶναι ὁ πνευματισμὸς – μεντιουμισμὸς

Μήπως μᾶς συνέλαβον ἐντέλει εἰς ὕπνον βαρούχειον;

Εἰς ποῖον μέγαν Ἱερὸν Ναὸν τῆς Ἀττικῆς μνημονεύεται τιμητικῶς καὶ ἀνελλιπῶς παρὰ τῶν λειτουργῶν αὐτοῦ ὁ Μέγας Διδάσκαλος[1] τῆς Μασονίας;

Εἶναι γνωστὴ ἡ ρήση, ὅτι ἑνὸς κακοῦ δοθέντος μύρια ἕπονται. Ποῦ εἶναι ἐδῶ τὸ «κακό»; Εἶναι ὅτι ἡ τιμὴ καὶ ἡ εὐθύνη γιὰ τὴν ἐπανοικοδόμηση ἑνὸς μεγάλου καὶ λαμπροῦ ἱεροῦ Ναοῦ κάπου εἰς τὸ κέντρον τῆς Ἀττικῆς δόθηκε πρὶν ἀπὸ χρόνια σ’ ἕνα, ἀξιόλογο κατὰ τὰ ἄλλα, πρόσωπο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, τὸν Πρόεδρο δηλαδὴ ἑνὸς μεγάλου Συλλόγου…

…Ἀλλὰ – φεῦ! – ὁ Πρόεδρος ἐκείνου τοῦ Συλλόγου τῆς Ἀττικῆς ἦτο ΚΑΙ ὁ Μέγας Διδάσκαλος τῆς μεγάλης -μασονικῆς – ΣΤΟΑΣ τῆς Ἑλλάδος, ἦταν δηλαδὴ ὁ «Ἀρχηγὸς» τῆς Ἑλληνικῆς Μασονίας!

Διατί προετοιμάζουν αἰσχρῶς τὴν Νεότητα οἱ πατέρες τοῦ Ἀνάποδου Κόσμου;

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Ἔρχεται: Ὁ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ ἵππου καθήμενος!

Προηγεῖται: «Ἡ ἔλευση τοῦ Μεγάλου Ἐκπαιδευτοῦ»…

Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς στὴν Δευτέρα Του παρουσία. Αὐτὸν ἀναμένουμε.

Ὁ δεύτερος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ προηγηθεῖ. Αὐτὸν περιμένουν «οἱ ἄλλοι». Τὸν κάπηλο, τὸν ψευδόχριστο. Τὸν Ἀντίχριστο περιμένουν.

Γιὰ τὴν «ὑποδοχή» τοῦ ψευδόχριστου αὐτοῦ οἱ σχετικὲς «διαταγές» ἔχουν ἤδη γραπτῶς διατυπωθεῖ:

-Νὰ προετοιμασθῆ γιὰ τὴν ὑποδοχὴ αὐτοῦ, προπαντὸς ἡ νεότητα!

Καί:

-Νὰ προετοιμασθῆ γενικότερα ἡ νοοτροπία τῶν ἀνθρώπων!

Ὅταν μερικοὶ «αἰχμάλωτοι» τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου Ἀρχιερεῖς «κτυποῦν»

 

Ὅταν μερικοὶ «αἰχμάλωτοι» τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου Ἀρχιερεῖς «κτυποῦν»

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Οἱ «Πατέρες» τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων εἰς νέαν θεολογικήν διερμήνευσιν τῶν Δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας μας;!

  Ὅταν οἱ διὰ Συνοδικῶν Ἀποφάσεων καταδικασμένοι πνευματικῶς ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας σὲ ἐγκωμιάζουν, πόσο μεγάλο κακό, ἆραγε ἔχει κάνει στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ;

Γιὰ νὰ μὴ μακρυγοροῦμε πλαγιοδρομοῦντες, μπαίνουμε κατ’ εὐθεῖαν στὸ θέμα μας.

Σὲ παλαιότερο περιοδικὸ τοῦ θεοσοφικο/Τεκτονικοῦ κόσμου διαβάζουμε ἐκπληττόμενοι τὰ ἀκόλουθα, ἡ συνέχεια καὶ ἡ συνέπεια τῶν ὁποίων ταλανίζει καὶ θὰ ταλαιπωρεῖ ἐπὶ μακρὸν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.

Τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο τοῦ θεοσοφικο/μασονικοῦ περιοδικοῦ ἔχει τὸν τίτλο «Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ εἶναι ΕΙΣ ἐν τῷ κόσμῳ, μήνυμα κατὰ τῶν διαιρέσεων τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα».

Ἕνας Μητροπολίτης μὲ ὁμολογιακὸν θάρρος ἀνέκραξε: – «ΟΧΙ» μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Δυτικοὺς – «Ναί» μὲ τοὺς Ὁμοδόξους τοῦ Βορρᾶ, τῆς Ρωσίας!

 

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Γιὰ νὰ μὴ «τρομάξει» κανένας ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς ἐπισκόπους μας σπεύδουμε νὰ εἰποῦμε, ὅτι τὸ «ΟΧΙ» στοὺς αἱρετικοὺς δυτικοὺς καὶ τὸ «ΝΑΙ» μὲ τούς, ὁμόδοξους τοῦ Βορρᾶ, Ρωσίας κ.λπ. Ἐτόλμησε νὰ τὸ εἰπεῖ πρὸς τὸν μασόνο1 Πατριάρχη Ἀθηναγόρα ὁ τότε Μητροπολίτης Κερκύρας Μεθόδιος Κοντοστάνος. (Τὸ εἶπαν βεβαίως τότε καὶ ἄλλοι Μητροπολίτες μας τὸ «Ὄχι» στὰ οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα τοῦ Ἀθηναγόρα).

Πότε ἔγινε αὐτό;

Ἔγινε ὅταν ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἐζήτησε δι’ ἐπιστολῆς του ἀπὸ τὸν Μητροπολίτην ἐκεῖνον τὴν συνεργασίαν αὐτοῦ γιὰ τὰ διαβόητα οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα τοῦ Πατριαρχείου2 πρὸς «Ἕνωσιν τῶν Ἐκκλησιῶν»!

Ἔγραψε λοιπὸν εὐθαρσῶς ὁ Μεθόδιος Κοντοστάνος πρὸς τὸν Πατριάρχην Ἀθηναγόραν:

ΔΩΡΕΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

 

Τὸ ἀδιαφανὲς παρασκήνιον εἰς συνεχῆ οἰκονομικὴν δρᾶσιν

 

ΔΩΡΕΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

 

Ὅπως οἱ ἴδιοι οἱ τέκτονες ἔγραψαν!
Τὰ ντοκουμέντα διὰ τὰς ἀξιοσημειώτους δωρεὰςτῶν μασόνων πρὸς τὴν ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας

 

Γράφει ὁ Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Τὸ δηλώνουμε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς: ὅτι διὰ τῆς ἐρευνητικῆς ἐργασίας μας δὲν ἐννοοῦμε μήτε ὑπονοοῦμε τὸ παραμικρὸ εἰς βάρος τετιμημένων προσώπων, κεκοιμημένων ἢ ζώντων, τῆς πολύπαθης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας ἢ ἄλλου τινός.

Τὰ ἀνήκουστα καὶ τὰ ἀπαράδεκτα Ἱεράρχαι παγιδεύονται* εἰς τὸ σκοτεινὸν παρασκήνιον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐκθέτουν τὴν ἰδίαν τὴν Ἐκκλησίαν μας!

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

   Τὸ πόσα ἔχουν «ποιήσει», ἐπὶ θεμάτων ἁπτομένων τῆς Πίστεως, μερικοὶ κατὰ καιροὺς Ἱεράρχες τῆς εὐρύτερης Ἑλληνόφωνης Ἐκκλησίας μας δὲν περιγράφονται, μήτε καὶ γίνονται εὔκολα πιστευτά!… Ἀφοῦ πρῶτα παγιδευτοῦν οἱ ἴδιοι -ὄχι ὅλοι- ἐν συνεχείᾳ ἐκθέτουν τὴν Ἐκκλησία, δίχως νὰ ἔχουν βεβαίως οἱανδήποτε πρὸς τοῦτο «ἐξουσιοδότηση» οὔτε παρὰ τοῦ Ποιμνίου μήτε καὶ παρὰ τῶν συνεπισκόπων τους.

Ἔτσι ἐξηγοῦνται

Προηγεῖται ἡ «καταστροφή» τῶν σημερινῶν θρησκειῶν

 

Προηγεῖται ἡ «καταστροφή» τῶν σημερινῶν θρησκειῶν

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Τὸ μέχρι πρότινος «μυστικὸν» τοῦ σκοτεινοῦ κόσμου διὰ τὴν δημιουργίαν παγκοσμίου θρησκείας!

  Στὸ προηγούμενο δημοσίευμά μας παρουσιάσαμε τὸ «μυστικὸ» τοῦ σκοτεινοῦ κόσμου γιὰ τὴν δημιουργία μιᾶς παγκόσμιας διακυβέρνησης – Δικτατορίας. Μὲ ντοκουμέντα. Στὸ σημερινὸ κομμάτι μας θὰ παρουσιάσουμε τὸ δεύτερο «Μυστικὸ» τοῦ ἀδιαφανοῦς αὐτοῦ κόσμου, τὸ ἀναφερόμενο στὴν ἐπιχειρούμενη ἤδη δημιουργία τῆς παγκόσμιας θρησκείας. Πάλι ἀπὸ αὐθεντικὰ ντοκουμέντα:

  Τί προηγεῖται;

  Τῆς δημιουργίας μιᾶς παγκόσμιας θρησκείας προηγεῖται, δολίως, ἡ σκοπούμενη ἀνυποληψία τῶν ὑπαρχουσῶν ἤδη θρησκειῶν, μὲ πρώτη τὴν εὐρύτερη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἡ ἀποδογματοποίηση, ὁ πάσης μορφῆς «ἀποχρωματισμός», ἡ γενικότερη ἀποδυναμωσή τους καὶ ἡ πλήρης ἐντέλει αὐτῶν κατεδάφιση. Ἐπὶ τῶν ἐρειπίων ποὺ θ’ ἀπομείνουν θὰ ἐπιχειρήσει ὁ σκοτεινὸς κόσμος νὰ «κτίσει» τὴ νέα θρησκεία του, γιὰ νὰ ἐπιβεῖ αὐτῆς ἕνας Ἀντίχριστος ἤ καὶ ὁ ἴδιος ὁ προφητευμένος Ἀντίχριστος ὡς ὁ ἕνας Ποιμένας αὐτοῦ τοῦ συν­ονθυλεύματος.

Πότε θὰ ἔλθη καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τῶν «Ὀρθοδόξων» τὸ πολιτικὸν βάπτισμα εἰς τὸ κρασί;

 

Πότε θὰ ἔλθη καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τῶν «Ὀρθοδόξων» τὸ πολιτικὸν βάπτισμα εἰς τὸ κρασί;

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Εἰς τὴν γειτονικὴν Ἰταλίαν ἐδοκιμάσθη πρὸ πολλοῦ!

Εἰς τὴν Ἑλλάδα τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καὶ τῶν 85 περίπου Ἐπισκόπων μας[1], ἔχουμε ἤδη «ἀπολαύσει»:

– Τὸν πολιτικὸ γάμο.

– Τὴν «ἰσότητα στὸν Γάμο» (= νὰ νυμφεύονται οἱ ἄνδρες μὲ ἄνδρες, ὅπως οἱ ἄνδρες μὲ τὶς γυναῖκες!)

– Τὴν πολιτικὴ κηδεία.

– Τὸν πολιτικὸ ὅρκο.

– Τὶς σοροὺς τῶν κεκοιμημένων νὰ τὶς ρίχνουμε στὴ φωτιά!…

Τί μένει λοιπὸν νὰ ἔλθει ἀκόμη ἐδῶ, τώρα, στὴν πατρίδα μας, κυπτομένης τῆς κεφαλῆς ἐπισκόπων τινων πρὸ τοῦ Καίσαρα;

– Μένει νὰ δοκιμάσουμε ΚΑΙ τὸ πολιτικὸ βάπτισμα νεογνῶν, ὄχι σὲ νερὸ χλιαρό, ἀλλὰ σὲ κρασί!  Εἰς «καμπανίτην οἶνον» ἢ καὶ σὲ οἶνον ρητινίτην, τὴν γνωστή μας ρετσίνα τῶν Σπάτων!

Ὅσα πικρὰ ἔρχονται – μόνον ἀπὸ αὐθεντικὰ ντοκουμέντα.

– Παγκόσμιον ἡμερολόγιον
– Κοινὸν Πάσχα
– Πανθρησκειακὸν Σύμβολον Πίστεως
– Τὸ «Εὐαγγέλιον» τοῦ Ἀντιχρίστου!

Φαίνεται ὅτι ἀπὸ χρόνων πολλῶν οἱ Σκοτεινὲς Δυνάμεις «μᾶς ἔχουν πιάσει στὸν ὕπνο»… Ἀκόμη καὶ μὲ τὴν παγίδευση μερικῶν κατὰ καιροὺς κληρικῶν μας! Ἰδοὺ εὐθὺς ἀμέσως τί ἀνιχνεύουμε σὲ ἔντυπα τοῦ ἀδιαφανοῦς παρασκηνίου, ποὺ ὁσονούπω ἐνσκήπτουν:

1. Τὸ «Παγκόσμιον Ἡμερολόγιον»…

Διαβάζουμε: «Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἡμερολογίου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν[1] προέκρινε τὸ σχέδιον τῆς μὶς Ἀχέλις γιὰ ἕνα Ἡμερολόγιο Παγκόσμιο. Ἰδοὺ τὰ χαρακτηριστικά του:

«Τιμὴ καὶ σέβας εἰς ἐκείνους ποὺ ἀντιστέκονται!»

Πατρ. Ἀθηναγόρας: Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «ὀφείλει νὰ κατέλθη»… – ΟΧΙ! τοῦ ἀπαντᾶ μὲ σθένος ὁ μακαριστὸς Κερκύρας Μεθόδιος Κοντοστάνος

Ἡ ἔκπτωση ἐπί θεμάτων ἀκριβείας τῆς Πίστεως- βιβλικῶς καὶ πατερικῶς- ἐκ μέρους μερικῶν κατὰ καιροὺς μονομερῶς δυτικόφιλων μασόνων κληρικῶν, εἶναι τραγική.

Δόξα τῷ Θεῷ, ὅμως, ὑπάρχουν ἐπίσης πανάξιοι κληρικοὶ- ὄχι τόσο πολλοὶ ἐκ μέρους τῶν Ἐπισκόπων μας – οἱ ὁποῖοι σθεναρῶς ἀντιστέκονται. Ἀντιστέκονται δηλαδὴ στὴν δόλια[1] προσπάθεια γιὰ τὴν «ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν» καὶ τῶν θρησκειῶν, μὲ προετοιμαζομένη παρομοίως τὴν ἔλευση ὡς παγκόσμιου «ποιμένα» καὶ κυβερνήτη, ἑνὸς ἀντίχριστου ἢ καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ προφητευμένου Ἀντίχριστου[2]!

Ὅλα ἐτοῦτα τὰ ἔχουμε κατὰ καιροὺς γράψει- ἀπὸ αὐθεντικὰ ντοκουμέντα – εἰς τὸν Ὀρθόδοξο Τύπο καὶ στὸ σχετικά, μεγάλο βιβλίο μας[3], τὸ διατιθέμενο εἰς τὰ Γραφεῖα τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, Κάνιγγος 10, στὴν ὁμώνυμη πλατεῖα τῶν Ἀθηνῶν.

Τὸ σημερινὸ θέμα μας εἶναι ἡ σθεναρὴ ἀντίσταση ποὺ προέταξε στὸ ζήτημα τῆς «ἑνώσεως τῶν ἐκκλησιῶν» ὁ ἄλλοτε Μητροπολίτης Κερκύρας, μακαριστὸς Μεθόδιος Κοντοστάνος (1942- 1967).

Παγκόσμιος Θρησκεία

 

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Α´

Ἡ Παγκόσμιος Θρησκεία καὶ οἱ ἐμπνευσταί της –Τὸ «Βασιλικὸν Μυστικόν» τοῦ τεκτονισμοῦ: Ἡ δημιουργία Παγκοσμίου Θρησκείας – Ἰχνηλασία μιᾶς μακροχρονίου ἑωσφορικῆς προσπαθείας

Τὸ χειρότερο ποὺ θὰ µποροῦσε νὰ µηχανευθεῖ ἀνθρώπινος νοῦς κατ᾽ ἔµπνευση τοῦ Ἑωσφόρου τῆς Πτώσεως, εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀπὸ µακροῦ χρόνου ἐπιχειρεῖται καὶ προχωρεῖ: Ἡ δηµιουργία ΜΙΑΣ, παγκόσµιας θρησκείας, ὑπὸ «ἕνα ποιµένα», τὸν Ἀντίχριστο (ἢ ἕνα προποµπὸ τοῦ ἀντιχρίστου)! Κατὰ τὰ νεώτερα χρόνια, ἰδίως ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ ΙΘ´ αἰώνα, τὴν σκυτάλη γιὰ τὴν δηµιουργία µιᾶς παγκόσµιας θρησκείας ἀνέλαβαν οἱ θεοσοφιστές, µὲ ἐπικεφαλῆς τὴν Ἕλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ, καὶ οἱ µασόνοι, συνεπικουρούµενοι ἀπὸ τοὺς πνευµατιστές, καθὼς καὶ ὑπὸ πλήθους ἄλλων θυγατρικῶν ἢ παράλληλων πρὸς ὅλους αὐτοὺς Ὀργανώσεων. Ἀπὸ κοντὰ βεβαίως, καὶ µερικοὶ κατὰ καιροὺς ἐπίσκοποι τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας µας, κατὰ τὰ βεβαιούµενα παρὰ τῆς ἴδιας τῆς µασονίας στὶς ἐπετηρίδες και τὰ ἐπίσηµα περιοδικά της, µετὰ φωτογραφιῶν, ἐνίοτε, χωρὶς οὐδέποτε νὰ ἔχουν διαταχθεῖ ἐπ᾽ αὐτῶν ἐκκλησιαστικὲς ἀνακρίσεις, κανονικὲς ἀνακρίσεις.

Ἐξ οἰκείων συνήθως τὰ φαρμακερὰ βέλη…

 

Ἐξ οἰκείων συνήθως τὰ φαρμακερὰ βέλη…

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

-ΔΕΝ προσγειώθηκε ὁ Θεὸς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Του; (Λόγοι βεβήλως ἀλλόκοτοι, οἰκουμενιστοῦ Ἱεράρχου…)

Δεκαετίες ὁλόκληρες, δίχως τελειωμό, συνεχίζονται οἱ «διαχριστιανικοὶ καὶ διαθρησκειακοὶ διάλογοι».

Ἡ ἔναρξη τῶν νεώτερων αὐτῶν συναντήσεων ἄρχισε περὶ τὰ μέσα τοῦ ΙΘ΄ αἰώνα, μὲ πρῶτο πρόσχημα π.χ. -νὰ τὰ βροῦμε μεταξύ μας, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὶς ὑλιστικὲς θεωρίες τοῦ ΙΘ΄ αἰώνα (μαρξισμό, δαρβινισμό κ.λπ.).

Ἀργότερα -περὶ τὸ ἔτος 1912-, νὰ καθήσουμε στὸ ἴδιο τραπέζι νὰ ἐργασθοῦμε ἀπὸ κοινοῦ, γιὰ νὰ σταματήσουν οἱ πόλεμοι.