ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!

«Πωλεῖται ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων 

τοῦ Ἰούδα τό Σινᾶ»

Μανιφέστον Σινᾶ: Ἱερὰ ἐξέγερσις καὶ ἐπανάστασις τῶν Πατέρων — Ἕτοιμοι πρὸς ἡρωικὸν ἐγκλεισμὸν καὶ αὐτοθυσίαν!

ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!

Ἡ πανίερος παρακαταθήκη καὶ αἱ ἐθνικαὶ μειοδοσίαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης 

[Ὁ προδότης προςῆλθεν πρῶτος ἑκουσίως]: «Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα͵ // ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης͵ // πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς εἶπεν͵ // Τί θέλετέ μοι δοῦναι // κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; // οἱ δὲ ἔστησανῃ αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια» (Ματθ. κστ’ 14-15).

1. Ἀπὸ τῆς αὐτοκρατορικῆς ἐξουσίας εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἀπεμπόλησιν

Ἡ δέλτος τῆς βυζαντινῆς ἱστορίας διδάσκει ἐμφαντικῶς ὅτι ἡ σύμπλεξις τῆς ἐκκλησιαστικῆς μετὰ τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας δύναται νὰ ἀποβῇ ὀλεθρία, ὁσάκις ὁ ἐκκλησιαστικὸς οἴαξ λησμονεῖ ὅτι οὐκ ἔστι δυνάστης, ἀλλὰ διάκονος ταπεινὸς τοῦ θεσμοῦ, ὅστις θεόθεν αὐτῷ ἐνεπιστεύθη.

Ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μιχαὴλ τοῦ Κηρουλαρίου ἀναδείκνυται πᾶσα ἡ ἰσχύς, ἀλλὰ ταυτοχρόνως καὶ ὁ μέγιστος κίνδυνος τῆς ἐκκλησιαστικῆς παρεμβάσεως εἰς τὰ τῆς πολιτείας· ὡς καὶ τὸ ἀντίστροφον, βεβαίως. Εἰς τὴν παράδοσιν διασῴζεται ἡ δραματικὴ καὶ ἔμπλεως ἐπάρσεως φράσις: «Ἐγώ, φούρνε μου, σὲ ἔκτισα, καὶ ἐγὼ θὰ σὲ γκρεμίσω!». Τοῦτο διετύπωσεν ἀπειλητικῶς ὁ ἐν λόγῳ Πρωθιεράρχης, ὁ ἀνεβοκατεβάζων αὐτοκράτορας καὶ ῥυθμίζων τὰς τύχας τῆς Βασιλευούσης. Τὰ ἀνάλογα, ἀντιστρόφως, συμβαίνουσιν ἐφ' ἡμερῶν ἡμῶν καθ’ ὑπερβολήν.

«Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ» (Β΄ Τιμ. α΄, 7).

ΕΙΚΟΝΟΛΑΤΡΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΑΝΕΥ ΗΘΟΥΣ

Ὁ Βασιλεύς κατέστη ἀκάλυπτος καί εὐτράπελος  

ΕΙΚΟΝΟΛΑΤΡΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΑΝΕΥ ΗΘΟΥΣ 

Ἡ ματαιότης τῆς ἐπιδείξεως καὶ τὸ αἴγλη τῆς ταπεινώσεως

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Ἡρώδης σκωληκόβρωτος]: «ὁ Ἡρῴδης ἐνδυσάμενος ἐσθῆτα βασιλικὴν [καὶ] // καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος // ἐδημηγόρει πρὸς αὐτούς· // ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει͵ // Θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου. // παραχρῆμα δὲ //  ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος κυρίου // ἀνθ΄ ὧν οὐκ ἔδωκεν τὴν δόξαν» (Πραξ. ιβ’ 21-23).

Α΄ Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΛΑΜΨΕΩΣ ΚΑΙ Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΠΟΜΠΗ

1. Ἐξωτερική λάμψις ἤ ἁγιότης

Ἡ πορεία τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῷ κόσμῳ ὑπῆρξε πάντοτε μία συνεχὴς μαρτυρία ἀληθείας, ἐλευθερίας καὶ πνευματικῆς ἀνακαινίσεως. Ἐν τούτοις, ὁ κίνδυνος τῆς ἐκκοσμικεύσεως καὶ τῆς ἀλλοτριώσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους παραμονεύει ἀ διαλείπτως, ἀπειλῶν νὰ μετατρέψῃ τὸ μυστηριακὸν σῶμα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἕνα σχήμα κοσμικῆς ἐξουσίας καὶ ἐπιδείξεως. Ἐπιχειρεῖται μία κριτικὴ προσέγγισις τῶν φαινομένων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προσβάλλουσι τὴν εὐαγγελικὴν ἁπλότητα καὶ τὴν πατερικὴν παράδοσιν. 

Ἀπὸ τὴν εἰκονολατρίαν τῆς ὑπερβολικῆς πολυτελείας καὶ τὸ ψεῦδος τῆς κοσμικῆς μεγαλοπρεπείας, μέχρι τὴν φιλοδοξίαν τῆς προβολῆς καὶ τὴν δόλιον χρῆσιν τοῦ λόγου, ἀναδεικνύεται ἡ ἀνάγκη ἐπιστροφῆς εἰς τὴν γνησίαν ταπείνωσιν. Ἡ ἐξέτασις αὕτη δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἰσοπέδωσιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς εὐπρεπείας, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀφύπνισιν τῆς συνειδήσεως, ὥστε ἡ ἐξωτερικὴ λάμψις νὰ μὴ συσκοτίζῃ ποτὲ τὴν ἐσωτερικὴν ἁγιότητα, ἥτις ἀποτελεῖ τὴν μόνην ἀληθῆ δόξαν τῆς Ἐκκλησίας.

2. Ἡ εἰκονολατρία τῆς πολυτελείας

Ἡ ἱστορία παρέχει πλῆθος παραδειγμάτων, τὰ ὁποῖα μαρτυροῦσιν ὅτι ἡ ἐπιδεικτικὴ πολυτέλεια ἀποτελεῖ γνώρισμα κοσμικῆς ματαιοδοξίας καὶ οὐχὶ ἀληθοῦς μεγαλείου. Λέγεται ὅτι ὁ Πέρσης μονάρχης Ἀρταξέρξης περιεβάλλετο βασιλικὸν μανδύαν ἀνεκτιμήτου ἀξίας, στοιχίζοντα δώδεκα χιλιάδας καὶ πεντακόσια τάλαντα. Ἡ βασιλικὴ αὕτη χλιδὴ ἀπετέλει σύμβολον κοσμικῆς ἐξουσίας, ἀλλ’ οὐδέποτε ἀπόδειξιν ἀρετῆς.

ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ-ΜΟΣΧΟΒΙΑ ΚΡΑΤΑΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ἵσταται κραταιός πρό τοῦ ἄφρονος “Πυρηνάρχου” Ντ. Τραμπ (4/6/26) 

Οἱ Ῥῶσοι ἐπιστηρίζουσι τὴν “Ἁγίαν Γῆν”· Βραχίων “Ἠπίας Ἰσχύος»”.

Τιτανομαχία τῶν “Ἱερο-Σολύμων”

ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ-ΜΟΣΧΟΒΙΑ ΚΡΑΤΑΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Ἡ ξυνωρὶς τοῦ πυρηνικοῦ Τραμπ καὶ τοῦ ἐσβησμένου Βαρθολομαίου ἀποχαλινοῦται κατὰ τῆς “Μητρός τῶν Ἐκκλησιῶν”, τῆς διαφυλασσούσης ἀλώβητον καὶ ἱερὰν τὴν παρακαταθήκην αὐτῆς

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Ἀπαρέσκεια προσφορῶν]: « ... ἀνώτερον λέγων // ὅτι θυσίας καὶ προσφορὰς // καὶ ὁλοκαυτώματα // καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας // οὐδὲ εὐδόκησας͵ ...» (Ἑβρ. ι’ 8).

Α. ΕΠΙΣΤΗΡΗΞΙΣ ΑΠΟ ΡΩΣΟΥΣ

1. Πυριφλεγεῖς προκλήσεις καὶ γεωστρατηγικαὶ πιέσεις κατὰ τῆς “Μητρὸς τῶν Ἐκκλησιῶν”

Ἐν μέσῳ τῶν πυριφλεγῶν γεωπολιτικῶν ἐντάσεων, ἡ Μήτηρ τῶν Ἐκκλησιῶν, τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ἀγωνίζεται νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ νὰ διατηρήσῃ ἀλώβητον τὴν ἱερὰν αὐτοῦ ἀποστολήν. Προσπαθεῖ νὰ πορεύηται ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς, μεταξὺ διασταυρουμένων πυρῶν, ἀπειλῶν καὶ ποικίλων γεωστρατηγικῶν ἀνταγωνισμῶν, ἐντὸς περιβάλλοντος ἔνθα ἡ ἐπιβίωσις τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας οὐδόλως θεωρεῖται δεδομένη.

Ἡ ἀρωγή, ἡ ὁποία παρέχεται ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καὶ τοῦ ἀπανταχοῦ Ἑλληνισμοῦ, τυγχάνει ἀναμφιβόλως σπουδαία καὶ πολυτίμητος. Προσέτι, ἡ Κυπριακὴ Κυβέρνησις —καὶ οὐχὶ ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία— ἀναλαμβάνει τὴν μισθοδοσίαν τῶν ἐκ Κύπρου ὁρμωμένων μελῶν τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος. Ἀλλὰ καὶ ἡ προσφορὰ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ῥωσίας εἶναι ἐμφανής, τόσον εἰς πνευματικὸν ὅσον καὶ εἰς ὑλικὸν ἐπίπεδον.

Κατὰ τὴν ἐκτίμησιν πολλῶν παρατηρητῶν, ἀσκοῦνται ἰσχυραὶ πιέσεις, ἐκ μέρους ἀμερικανικῶν κύκλων καὶ τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, πρὸς τὸ Σεπτὸν Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ὥστε νὰ περιορίσῃ ἢ καὶ νὰ διακόψῃ τοὺς κανονικοὺς καὶ πνευματικοὺς αὐτοῦ δεσμοὺς μετὰ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας.

Ο Ευτελισμός των Αρχιερέων

Ἡ πρέσβειρα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ τῶν ΗΠΑ στὴν Ἀθήνα καθιστή καί ὁ Προκαθήμενος ὄρθιος “προσοχή”

Ὁ Ἱερώνυμος ὡς «δομεὺς» ὑποκληρικῶν καὶ ἀντικανονικῶν Βοηθῶν Ἐπισκόπων

Ο ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ

Ἡ Ἀποστολικὴ Διαδοχή, ἡ Συνοδικότης καὶ ἡ κανονικὴ διάκρισις ἑκάστης ἐπισκοπικῆς διακονίας

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

«Οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, // ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, // καθάπερ καὶ Ἀαρών» (Ἑβρ. ε΄, 4).

Α. ΠΛΗΘΩΡΑ ΒΟΗΘΩΝ ΥΠΟΤΙΜΗΜΕΝΩΝ

1. Ἡ ἐκκλησιολογικὴ ἔκπτωσις εἰς «μηχανὴν ὑποκληρικῶν»

Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὁ Προκαθήμενος Ἱερώνυμος Λιάπης προβαίνει εἰς ἀκατάσχετον χειροτονίαν Βοηθῶν Ἐπισκόπων. Ἐν πάσῃ συγκλήσει τῆς Ἱεραρχίας ἡ κανονικὴ τάξις ἐκτροχιάζεται διὰ τῆς τεχνητῆς δημιουργίας ὑποτιμημένων Ἀρχιερέων. Πρόκειται οὐσιαστικῶς περὶ μιᾶς ἰδιοτύπου «μηχανῆς» πρὸς συντέλεσιν ὑποκληρικῶν μετὰ μίτρας. Διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν, ἡ τοιαύτη πρακτικὴ τυγχάνει προφανέστατα ἀντικανονικὴ καὶ ἀλλοιωτικὴ τοῦ τε Ἀρχιερατικοῦ καὶ Ἀποστολικοῦ ἀξιώματος.

Αὕτη ἡ κανονικὴ ἐπιταγὴ ἐμφαίνεται σαφῶς καὶ ἐν τῷ ἀρχικῷ Καταστατικῷ Χάρτῃ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Νόμος 590/1977, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς σχετικὰς νομοθετικὰς ῥυθμίσεις) [1700/1987], ὅπου κατηργήθησαν ὁλοσχερῶς οἵ τε Βοηθοὶ Ἐπίσκοποι καὶ παραλλήλως οἱ ἀποκαλούμενοι Τιτουλάριοι Μητροπολῖται, πρὸς διασφάλισιν τῆς αὐθεντικότητος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ θεσμοῦ.

Ὀφείλομεν, λοιπόν, νὰ ἐξετάσωμεν τὸ συντελούμενον τοῦτο δρᾶμα τῶν φιλοδόξων ῥασοφόρων, τὸ ὁποῖον ἀλλοιώνει ἐκ θεμελίων τὴν γνησίαν ἐκκλησιαστικὴν διακονίαν, ὡς αὕτη ὁρίζεται κατωτέρω.

Ἀθ. Πλεύρης: Εἶχε συνεργασίαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 2012 μετὰ τῶν ἰατρῶν Θεοδωροπούλου καὶ Γάκα, μεθ' ὧν ὑπέβαλον ἀπὸ κοινοῦ αἴτησιν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον πρὸς ἵδρυσιν τοῦ «Ἑλληνικοῦ Ἰατρονομικοῦ Συμβουλίου»

Ἡ πολιτικὴ συνυπευθυνότης ἔναντι τῆς ἐμπορίας τῶν ψευδαισθήσεων: Ὁ Σπ. Γεωργιάδης καὶ ἡ προβολὴ τῶν «νανογιλέκων» ὡς πανακείας

ΧΑΛΕΠΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΔΑΓΚΑΝΑ ΤΩΝ “ΜΑΥΣΩΛΕΙΩΝ” ΤΗΣ ΛΑΟΠΛΑΝΙΑΣ

Λαθραίως καὶ ὑπὸ τὰ "ῥαντάρ" τῆς ἐπιστημονικῆς ἐποπτείας: Ὁ δόλιος πόλεμος καὶ ἡ πλάνη τῶν λεγομένων ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

«Μηδεὶς ὑμᾶς ἐξαπατάτω κενοῖς λόγοις... // βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε,  ///μὴ ὡς ἄσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί,  // ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν,  // ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι»(Ἐφεσ. ε΄, 6, 15-16).

1. Ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἀσθενείας, τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐλπίδος

Κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, σύμπασα σχεδὸν ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία παρακολουθεῖ μετὰ βαθείας συγκινήσεως καὶ ἐντόνου προβληματισμοῦ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ αἰφνιδίου θανάτου τοῦ λαοφιλοῦς ἀοιδοῦ Γεωργίου Μαζωνάκη, συμβάντος εἰς «μαυσωλεῖον» τῆς παραϊατρικῆς ἐν Κολωνακίῳ. 

Ὁ περιώνυμος καλλιτέχνης, συμφώνως πρὸς τὰ σχετικὰ δημοσιεύματα, προσῆλθεν εἰς ἰδιωτικὸν ἰατρεῖον, προκειμένου νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς “πλασμαφαιρέσεως”, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας κατέρρευσεν αἰφνιδίως. Ἡ ὑπόθεσις ἐρευνᾶται ἤδη ἐνδελεχῶς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν. 

Τὸ τραγικὸν τοῦτο συμβὰν ἐπαναφέρει μετὰ ἐπιτάσεως εἰς τὸ προσκήνιον γενικώτερον καὶ σοβαρώτατον ζήτημα: τὴν ἀνεξέλεγκτον ἐξάπλωσιν ποικίλων πρακτικῶν, αἵτινες ἐμφανίζονται εὐσχήμως ὡς «ἐναλλακτικαὶ θεραπεῖαι», «ὁλιστικαὶ μέθοδοι» ἢ μέθοδοι ἀνανεώσεως καὶ ἀναζωογονήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ. 

Τὸ πρόβλημα καθίσταται ἔτι σοβαρώτερον, ὁσάκις πρακτικαὶ ἀμφιβόλου ἐπιστημονικοῦ κύρους συνδέονται μετὰ ψευδῶν ἰατρικῶν τίτλων καὶ ἐπαγγελματικῆς ἰδιότητος, ἐμποιούσαι τῷ πάσχοντι τὴν ψευδῆ ἐντύπωσιν ὅτι τὰ προτεινόμενα κέκτηνται ἀποδεδειγμένην ἐπιστημονικὴν βάσιν.

ΛΥΚΟΦΙΛΙΑ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ - ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ, ΤΩΝ ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΩΝ

Ἀνίερος πατροκτονία: Ὁ Προκαθήμενος Ἱερώνυμος  ἀπογυμνώνει καί εὐτελίζει τόν μέντορα καί εὐεργέτην αὐτοῦ Ἀμβρόσιον 

ΛΥΚΟΦΙΛΙΑ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ - ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ, ΤΩΝ ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΩΝ 

Ἰδού ἡ ὥρα τῆς μετανοίας, Σεβ. Ἀμβρόσιε! Μέμνησθε  τοῦ κλάματος τοῦ σεβ. Νικοδήμου 

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

«Προσέχετε δὲ ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, // .... Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, // ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου // λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς // μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου» (Πραξ. κ΄ 28-29).

α. Κατάπτυσις Ἀμβροσίου: σύλησις τοῦ τιμητικοῦ Σταυροῦ 

Πρό ἡμερῶν (10/09/2026) συνῆλθεν ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς  Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὑπό τήν νέαν αὐτῆς σύνθεσιν -προεδρεύο ντος τοῦ κ. Ἱερωνύμου, τί εἰρωνεία- καί ἔλαβε μίαν δεινήν ἀπόφασιν·  ἀπεφάσισε νά ἀφαιρέσῃ τό “μετάλλιον” —τόν Χρυσοῦν Σταυρόν μετ’ ἀστέρος τοῦ Παρασήμου τοῦ Ἀποστόλου Παύλου— τό ὁποῖον  εἶχεν ἀπονείμει εἰς τόν πρώην Μητροπολίτην Καλαβρύτων καί  Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιον μόλις πρό δεκαπέντε ἡμερῶν (26/08/2026) ἡ  προλαβοῦσα Δ.Ι.Σ. Γεγονός τραγικόν καί ἐπαίσχυντον. Ὡς  δικαιολογία τῆς ἀφαιρέσεως ταύτης προβάλλεται ὅτι ἐκεῖνος ἐξετράπη καί οὐδέν ὑπολογίζει. 

Σημειοῦμεν ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη εἶναι πρωτοφανής εἰς τά ἐκκλησιαστικά χρονικά· συνέβη ὅμως πρό ὀλίγων ἡμερῶν καί εἰς πολιτικόν  ἐπίπεδον, ὅτε ἡ Πολωνία ἀφῄρεσε τιμητικούς τίτλους ἀπό τήν  Οὐκρανίαν τοῦ Ζελένσκι, ὅταν ὁ τελευταῖος ἀνεκήρυξεν ὡς εὐεργέτην συγκεκριμένον ναζί δολοφόνον τῶν Πολωνῶν. 

Ὁ Σεβασμιώτατος Ἀμβρόσιος, ὁ ἀφορίσας τόν Πρωθυπουργόν κ.  Μητσοτάκην, ἀπέστειλε δριμεῖαν ἐπιστολήν πρός τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἱερώνυμον. Ἐν αὐτῇ οὐδέν ἕτερον πράττει ἤ νά  ἐπαναλαμβάνῃ τό πνεῦμα καί τά ἐπιχειρήματα τῆς ὀρθοδόξου ἐφημερίδος “Ὀρθόδοξος Τύπος”. 

ΝΕΟΠΑΓΗΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Διασάλευσις τῶν δεκατεσσάρων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν;

ΝΕΟΠΑΓΗΣ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ 

Ὑπότιτλος: «Τυφλὸς τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματ᾽ εἶ»

(Σοφοκλέους, Οἰδίπους Τύραννος, στ. 371)

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης  

[Ταύτισις μέ Κύριον]: « Ἵνα πάντες ἕν ὦσιν, // καθώς σύ, // πάτερ ἐν ἐμοί, // καγώ ἐν σοί, // ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσιν͵ ...» (Ἰωάνν. ιζ’ 21).

Α. ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥ

1. Εἷς Προκαθήμενος μεταξύ δεκατεσσάρων

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εὑρίσκεται σήμερον ἐνώπιον μιᾶς ἐκ τῶν κρισιμωτέρων περιόδων τῆς συγχρόνου ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἡ ὑπόθεσις αὕτη δὲν ἀφορᾷ ἁπλῶς εἰς διαφωνίας μεταξύ προσώπων ἢ εἰς διαφορετικὰς ἐκτιμήσεις ἐπὶ ἐπιμέρους ζητημάτων, ἀλλ’ ἀγγίζει τὸ βαθύτερον ζήτημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος, τῆς συνοδικῆς τάξεως καὶ τῆς κανονικῆς ἐκκλησιολογίας.

Ὑπάρχει εἷς Πατριάρχης, ὡ Πρῶτος μεταξύ ἴσων (Primus inter pares) τῶν προκαθημένων τῶν δεκατεσσάρων αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἡ θέσις αὕτη οὐδόλως σημαίνει ἐξουσίαν ὑπεράνω τῶν λοιπῶν Προκαθημένων, οὔτε ἀνατρέπει τὴν συνοδικὴν φύσιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἅπασαι αἱ Σύνοδοι εἰσὶν ἰσόκυροι, οἱ δὲ Ἐπίσκοποι κέκτηνται ἴσην ψῆφον καὶ φωνήν, συμφώνως πρὸς τὸν ΛΔ΄ Ἀποστολικὸν Κανόνα, ὅστις ἐπιτάσσει τοὺς Ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους εἰδέναι τὸν ἐν αὐτοῖς πρῶτον, ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνον πράττειν τι ἄνευ τῆς πάντων γνώμης, ἵνα ὁμόνοια γένηται καὶ δοξασθῇ ὁ Θεός. Ὄντες καὶ οἱ Προκαθήμενοι ἀπολύτος ἴσοι καὶ ἀταλαντεύτως ὁμότιμοι.

MONON Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΚΤΟΞΕΥΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

 

Ἡ πανολέθριος χρονιογραφία τῶν πυρηνικῶν ὅπλων ὑπὸ τοῦ κράτους τοῦ κακοῦ. Τί πράξομεν ἐὰν ῥιφθῶσι πυρηνικὰ ὅπλα;              

MONON Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΚΤΟΞΕΥΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

Ἡ ἀπειλὴ τοῦ πυρηνικοῦ ὀλέθρου καὶ ἡ εὐθύνη τῶν λαῶν, τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Τράμπ δίκην Ναζὶ ἀπειλεῖ: «Ἐπαναφέρω ὑμᾶς εἰς τὴν λίθινον ἐποχήν!».   

  Γράφει ο κ.  Παναγιώτης Κοσμίδης 

[Ἐπαχύνθησαν]: «ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου͵ // καὶ τοῖς ὠσὶν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν // καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν͵ // μήποτε ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς // καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσιν // καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν // καὶ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἰάσομαι αὐτούς» (Ἡσαϊας στ 10).

Α. ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΦΩΤΙΑ ΕΞ ΑΔΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ

1. Ἀρχικατάσκοπος τῆς χώρας τοῦ κακοῦ

Τὴν εἰκοστὴν πέμπτην Αὐγούστου τοῦ ἔτους δισχιλιοστοῦ εἰκοστοῦ ἕκτου (2026), ὁ ἀρχικατάσκοπος καὶ διευθυντὴς τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν (CIA) τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, Τζὼν Ῥάτκλιφ (John Ratcliffe), ἀφίχθη αἰφνιδίως εἰς Μόσχαν διὰ στρατιωτικοῦ ἀεροσκάφους. Παρέμεινε δ' ἐκεῖ ἐπί τινας μόνον ὥρας, καθ' ἃς ἔσχε συνομιλίας μετὰ τῶν ἐπικεφαλῆς τῶν ῥωσικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, καὶ μετέπειτα ἀνεχώρησεν. 

Ἡ ἀκριβὴς αἰτία τῆς ἐπισκέψεως ταύτης οὐδόλως ἀνεκοινώθη ἐπισήμως. Κατά, μέντοι, δημοσιογραφικὰς πληροφορίας, αἱ συζητήσεις ἐπεκεντρώθησαν εἰς κρίσιμα ζητήματα στρατηγικῆς ἀσφαλείας, τὸν διεξαγόμενον πόλεμον ἐν Οὐκρανίᾳ, τὴν ἀντίδρασιν ἔναντι τῆς διεθνοῦς κρίσεως, ὡς καὶ εἰς τὸν ἐμφολεύοντα ἐκεῖνον πυρηνικὸν κίνδυνον.

Μοντανιέ: «Οἱ ἀνεμβολίαστοι θά σώσουν τόν κόσμον

 

Ὕβρις καὶ ἔγκλημα καθοσιώσεως· ὅταν οἱ ρασοφόροι μεταλλάσσωσιν εἰς “ἱερὰ” τὰ μιαρὰ “ἐμβόλια”

ΜΟΝΤΑΝΙΕ: «ΟΙ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»

Γάμος “μετέωρος” καὶ γονιμότης βρίθουσα ἀλλοιώσεων,

ἀφ᾽ οὗ ἀλάστορες ἐβεβήλωσαν ἀλαζονικῶς τὸ θεόπλαστον μυστήριον

Τοῦ κ. Παναγιώτου Κοσμίδη

[Δοῦλοι ὄχι Κυρίου]: «λυσιτελεῖ αὐτῷ // εἰ λίθος μυλικὸς περί­κειται // περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ // καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν // ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ τῶν μικρῶν    τού­των ἕνα» (Λουκ. Ιζ’ 2).

Λουκ. Μοντανιέ:

«Οἱ ἀνεμβολίαστοι διασώσουσι τὸν κόσμον»

«Οἱ μὴ ἐμβολιασθέντες, οἱ ἀλώβητοι, διασώσουσι τὸν κόσμον». Ταῦτα τὰ συγκλονιστικὰ κατέγραψεν ὁ περιώνυμος Γάλλος ἰολόγος Λουκᾶς Μοντανιέ (Luc Montagnier, 1932-2022), ἐν Μιλάνῳ κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ ἔτους 2022· ὅστις, ὦ τοῦ θαύματος ἢ τῆς τραγῳδίας, εὐθέως μετέπειτα ἀπεβίωσεν. Ἆρά γε φυσικῷ τῷ τρόπῳ μετήλλαξε τὸν βίον ἢ βιαίως ἐσιγήθη, ἵνα ἐμφραχθῇ τὸ στόμα αὐτοῦ;—, ὁ τιμηθεὶς διὰ τοῦ βραβείου Νόμπελ ἐπὶ τῇ ἀνακαλύψει τοῦ ἰοῦ HIV.