Γυμνοί και στους ναούς; (Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου)

 

                                  

                           Ἐπίκαιρη διδαχὴ κατὰ τὸ θέρος

               Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

                                 Γυμνοί και στους ναούς;

Ἂς πάρουμε, ἀγαπητοί μου, τὸν ἔλεγχο τῆς ἠ­θι­κῆς ἀσχημίας καὶ κοινωνικῆς ἀ­θλιότητός μας ἀ­πὸ τὸ ἱερὸ Εὐ­αγγέλιο· αὐτὸ εἶνε ὁ καλύτερος πνευματικὸς καθρέφτης γιὰ ὅλους μας.

Τὸν καιρὸ τῆς ἐπιγείου ζωῆς τοῦ Κυρίου ἕ­νας ἄν­θρωπος στὴ χώρα τῶν Γαδαρηνῶν ἄ­φη­σε ἀνοιχτὴ τὴ θύρα του καὶ μπῆκε μέσα σὰν λῃστὴς ἀκάθαρτο δαιμό­νιο. Ἀπὸ τότε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀλλοιώθηκε· ὑπὸ τὴν ἐξ­ουσία τοῦ Ἑωσφόρου ἄλ­λαξε ἡ διάνοια, ἡ καρδιά, ἡ θέλησί του.

Η αιδώς και η σεμνότητα στην χριστιανική ζωή (Ορθόδοξη Θεώρηση της Ενδυμασίας και της Γύμνιας)

05.07.2026
Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος

Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, μιας από τις ωραιότερες και πλέον ευχάριστες περιόδους του έτους. Δυστυχώς, όμως, η εποχή αυτή συνοδεύεται συχνά από φαινόμενα που μαρτυρούν τη βαθιά ηθική και πνευματική κρίση της σύγχρονης κοινωνίας. Με πρόσχημα τις υψηλές θερμοκρασίες, πολλοί άνθρωποι εμφανίζονται δημόσια με ενδυμασία που αφήνει εκτεθειμένο το σώμα τους σε βαθμό ασύμβατο με τη χριστιανική αντίληψη περί αιδούς και σεμνότητας. Η δημόσια αυτή έκθεση του σώματος, όταν μάλιστα συνοδεύεται από πρόθεση επίδειξης ή πρόκλησης, δεν αποτελεί απλώς προσωπική επιλογή, αλλά μπορεί να γίνει αφορμή σκανδαλισμού των συνανθρώπων και πρόκλησης πνευματικής βλάβης.

Σεβασμός στην δημόσια αιδώ!

 

              

«Ψυχή μεγάλη και γλυκειά, μετά χαράς σ’ το λέω: Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ’ όνομά τους μνέω...."

                    

Τα ορφανά κορίτσια κ οι χήρες μάνες του μαρτυρικού Διστόμου Βοιωτίας  

.Επιχρωματισμενη φωτογραφία του 1944 από τον όλεθρο των Νεάντερταλ ναζι τότε που άφησαν καμένη γη και αβάσταχτο πόνο στους ανθρώπους.Δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Με σεβασμό...

Το μαντίλι στην ορθόδοξη εκκλησία.

Επιμέλεια Στυλιανή

Πᾶσα γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτῆς,  Α΄Κορ. 11,5 γράφει ο Απόστολος Παύλος στην πρώτη επιστολή προς Κορινθίους, θεμελιώνοντας όχι ένα τοπικό έθιμο, αλλά μια αποστολική διάταξη που συνέχει ολόκληρη την πνευματική ζωή της Εκκλησίας από τον πρώτο αιώνα έως σήμερα. Η εντολή δεν παραδίδεται ως κοινωνικός κανόνας ή σύμβαση μιας εποχής, αλλά ως πνευματική αρχή που ρυθμίζει με λεπτότητα την ευλάβεια της ψυχής όταν πλησιάζει την παρουσία του Θεού. Η Εκκλησία την παρέλαβε όχι από ανθρώπινη συνήθεια, αλλά από το στόμα του Αποστόλου, και την φύλαξε με ευλάβεια μέσα στους αιώνες.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας στάθηκαν πάντοτε ομόφωνοι: η κάλυψη της κεφαλής στις γυναίκες αποτελεί σημείο σεμνότητας, ταπεινοφροσύνης και εσωτερικής τάξεως. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι η γυναίκα καλύπτει την κεφαλή της γιατί γράφεται πάνω της η αιδώς, και ο Μέγας Βασίλειος αναφέρει ότι η ευταξία στην λατρεία είναι τμήμα της υπακοής του ανθρώπου προς τον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, το μαντίλι γίνεται μια σιωπηλή ομολογία πίστεως, ένα μικρό αλλά ουσιαστικό στοιχείο της εσωτερικής ζωής που φανερώνει την διάθεση της ψυχής να στέκεται μπροστά στον Θεό με σεβασμό και καθαρότητα.