Ἥρωες, μάρτυρες, ἀγῶνες κι ἀγωνία γιά τό αὔριο

 "... Ὅταν πεθάνω, θά πάω στόν Θεό καί θά τόν παρακαλέσω

νά εἶμαι ὁ τελευταῖος πού ἀπαγχονίζεται".

Εὐαγόρας Παλληκαρίδης.

Ταξίδι στήν Κύπρο, ταξίδι στόν χρόνο. Ἥρωες, μάρτυρες, ἀγῶνες κι ἀγωνία γιά τό αὔριο. Πίσω ἀπό τήν καλοδεχούμενη εὐμάρεια, μνῆμες ἀπό τό χθές...

Τά εἶπαν φυλακισμένα μνήματα. Σέ μιά ἀλάνα τῶν φυλακῶν ἔθαψαν κρυφά οἱ Ἄγγλοι τά μαρτυρικά σώματα τῶν νεαρῶν παλληκαριῶν, πού ἄλλο δέν ζητοῦσαν παρά τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδας τους...

Φώτης Βαρέλης: Ευαγόρας Παλληκαρίδης ΥΠΕΡΟΧΟ !!!

Φώτης Βαρέλης: Ευαγόρας Παλληκαρίδης
(παιδί της Ε Γυμνασίου που κρεμάστηκε στην Κύπρο)

Εψές πουρνό, μεσάνυχτα, στης φυλακής την μάντρα
πα στης κρεμάλας τη θηλειά σπαρτάραγε ό Βαγόρας
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τάκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ό κύρης του δεμένος
η νια που τον ορμήνεβε δεν είδε νυχτοπούλι
κι οι νιοι συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δεν είδαν...

Εψές πουρνό, μεσάνυχτα, θάψαν τον Ευαγόρα...

Σήμερα, Σάββατο ταχιά, όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζί, εκείνος πάει στον κάμπο.
Ψηλώνει ό χτίστης εκκλησία, πανίν απλώνει ο ναύτης
και στο σκολειόν ό μαθητής συλλογισμένος πάει.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: «Είναι ωραίο να πεθαίνεις για την Ελλάδα!»

 

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: «Είναι ωραίο να πεθαίνεις για την Ελλάδα!»

ΠΗΓΗ: 14 Μαρτίου 2021kimintenia

14 Μαρτίου 1957

«Γιατί, ρωτάει στενάζοντας η μάνα, πού ’ναι ο γιος μου;
Κι όλες οι μάνες απορούν πού να ’ναι το παιδί!
Γιατί, ρωτάει ο σύντροφος, πού να ’ναι ο αδερφός μου;
Κι όλοι του οι σύντροφοι απορούν, πού να ’ναι ο πιο μικρός!..
Ήταν γενναίο παιδί.
Tο κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής
Kαι το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο…
Ω! μην κοιτάτε, από πού του ’φυγε η ζωή.
Μην πείτε πώς ανέβηκε ψηλά ο καπνός του ονείρου
Έτσι λοιπόν η μια στιγμή παράτησε την άλλη
Kι ο ήλιος ο παντοτινός έτσι μεμιάς τον κόσμο!»
Οδυσσέας Ελύτης

Ο νεαρός αγωνιστής Ευαγόρας Παλληκαρίδης, οραματιστής και ποιητής, γεννήθηκε στο χωριό Τσάδα, της επαρχίας Πάφου, στις 27 Φεβρουαρίου 1938. Γονείς του ήταν ο αστυνομικός Μιλτιάδης Παλληκαρίδης και η Αφροδίτη Παπαδανιήλ και είχε ακόμα τέσσερα αδέρφια, τον Λευτέρη, τον Ανδρέα, τη Γεωργία και τη Μαρούλα. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας, η δε καταγωγή του πατέρα του ήταν από τη Λάπηθο Λάρνακας και ο ίδιος ήταν εγγονός του Θεοδώρου Παλληκαρά, απ’ τον οποίο πήρε το επίθετό του. Στην οικογένεια του Ευαγόρα ανήκει -δεύτερος ξάδερφος- και ο ήρωας Στέλιος Μαυρομμάτης, επίσης απαγχονισθείς ήρωας της ΕΟΚΑ.

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957 - ΒΙΝΤΕΟ

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957 - ΒΙΝΤΕΟ
του Κων/νου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα Πάφου της μαρτυρικής Κύπρου μας στις 27/2/1938. Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθειά της να διώξει το ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι ουδέποτε θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους, παρά το δημοψήφισμα υπέρ της Ένωσης με τη μητέρα πατρίδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά άλλη εποχή της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου δεν εμπνεύστηκαν τόσοι πολλοί και διαλεχτοί νέοι να αγωνιστούν και να πέσουν στο βωμό της ελευθερίας, γιατί το όραμα ήταν διπλό: Ελευθερία και Ένωση. Σ' αυτό το πνεύμα, ο Ευαγόρας έγινε ένας φλογερός αγωνιστής, ένας δυναμικός επαναστάτης, που με την προσωπικότητά του ενέπνεε τους συμμαθητές του, αλλά και όλους τους Έλληνες της Κύπρου.

«Κουράγιο, μικροκόρη μας, πού μᾶς ἐγίνης μάνα»

Δημήτρης Νατσιός

δάσκαλος-Κιλκίς

Πρίν ἀπό 25 περίπου χρόνια, στήν Κύπρο, σέ κάποιο σηµεῖο τῆς «νεκρῆς ζώνης», πέφτει νεκρός ἀπό σφαῖρες ἄνανδρων Τούρκων ἕνα 26χρονο παλληκάρι, ὁ Σολωµός Σπύρου Σολωµός. Σκαρφάλωνε ἄοπλος στόν ἱστό, γιά νά κατεβάσει τό κατοχικό σύµβολο τοῦ ψεύδους καί τοῦ αἴµατος: τήν «τουρκοκυπριακή σηµαία». Ἐκεῖ τόν βρῆκε τό βόλι... Καί τό ἡρωικό ἑλληνόπουλο - ποῦ εἶχε ἴδιο καί τό όνοµα καί τό ἐπίθετο µε τόν ποιητή ποῦ ἔγραψε τόν «Ὕµνο στήν Ἐλευθερία»! - πέρασε ἐλεύθερα στήν ἀθανασία! Πῆγαν μετά ἀπό μέρες στόν πατέρα τοῦ ἥρωα, γιά νά τοῦ προσφέρουν οἰκονομική ἐνίσχυση, ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἀρνιόταν πεισματικά, ὄντας φτωχός μά περήφανος. Πείστηκε, ὅταν τοῦ εἶπαν πώς δέν... ἔπρεπε νά προσβάλει τούς ἐκπροσώπους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, γιατί ἤθελαν μόνο νά τιμήσουν τόν ἥρωα γιο τους. Μόλις πῆρε τήν ἐπιταγή, τήν κατέθεσε ἀμέσως στό Ταμεῖο Ἄμυνας τῆς Κύπρου. Ὅταν τόν ρώτησαν, γιατί τό ἔκανε, ἀπάντησε ὁ λεβεντόγερος. «Τί νόμισαν, ὅτι θά ἔτρωγα ἐγώ ἀπό τό αἷμα τοῦ παιδιοῦ μου; Φαντάζεστε νά πήγαιναν στόν Πιερή Αὐξεντίου μέ μιά ἐπιταγή καί τοῦ λέγαν: «Αὐτά εἶναι γιά τή θυσία τοῦ γιοῦ σου; Θά τούς σκότωνε!».

"Θά πάρω μιάν ἀνηφοριά

θά πάρω σκαλοπάτια

νά βρῶ τά μονοπάτια

πού πᾶν στή λευτεριά".

ΤΟ " ΣΤΕΜΜΑ " ΤΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ KAI H ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ : " ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΔΩΣΩ ΧΑΡΗ ΣΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ!!! "

Λίγο πριν από τον απαγχονισμό του,

σαν σήμερα στις 14 Μαρτίου τού 1957,

ο Ευαγόρας έκανε αστεία στη γλυκιά του μητέρα,

και λίγο πιο μετά θα έγραφε σ᾽ ένα χαρτί:

" Είναι ωραίο

να πεθαίνεις για την Ελλάδα!!

Ώρα 7:30 μ.μ.

Η πιο όμορφη μέρα τής ζωής μου.

Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί ... "

Πρωτύτερα,

κι ενώ όλη η υφήλιος

έστελνε την περίοδο εκείνη του 1957

διαβήματα διαμαρτυρίας

τόσο στην αγγλική κυβέρνηση

όσο και στο παλάτι με σκοπό

την αποτροπή τού

επικείμενου απαγχονισμού

τού 18 χρονου Ευαγόρα,

η τότε νεαρά " υψηλοτάτη " Ελισσάβετ,

αρνήθηκε να χαρίσει τη ζωή

σ᾽ένα μικρό παιδί,

Ελευθέριος Μουφτόγλου - (Μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος): Στον Ευαγόρα

  Σαν σήμερα οι Άγγλοι "φίλοι" μας απαγχόνισαν τον νεαρό Ευαγόρα Παληκαρίδη, διότι έκανε το έγκλημα να ξεσηκωθεί για την απελευθέρωση της πατρίδας του!!! 

  Οι Άγγλοι "Δημοκράτες", οι οποίοι, με τους Κύπριους στο πλάι τους, πολέμησαν τον ναζιστή Χίτλερ για την ελευθερία των λαών!!!

   Όπως και οι Σοβιετικοί, οι Γάλλοι, οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί, κλπ. οι οποίοι εκείνη την εποχή είχαν σκλαβωμένο τον μισό κόσμο!!!

  Μικρός φόρος τιμής στον ήρωα το παρακάτω βραβευμένο από τους Κυπρίους (ΕΠΟΚ) ποίημά μου.

                                                              (Διπλό Πετραρχικό σονέτο)

(Ελευθέριος Μουφτόγλου -Ταμίας της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος)

Στον Ευαγόρα 

--------------------

Κολόμβε λευτεριάς, Κύπρου πλουμίδι,

περήφανε αϊτέ της Μακαρίας,

τα σκαλοπάτια της ελευθερίας

ανέβηκες στης δόξας το ταξίδι.

Και βρήκες ’κει ψηλά, Παλληκαρίδη,

τους αδελφούς σου έμπλεους πικρίας,

που, ένεκα της πατριδολατρείας,

σκαρφάλωσαν πριν από σένα ήδη.

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957

“Θα πάρω μιαν ανηφοριά, Θα πάρω μονοπάτια,

Να βρώ τα σκαλοπάτια Που παν στη Λευτεριά.

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957

του Κων. Α. Οικονόμου, δασκάλου - συγγραφέα

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου της μαρτυρικής Κύπρου μας στις 27 Φεβρουαρίου 1938. Το 1949 η οικογένειά του μετακόμισε στο Κτήμα. Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθειά της να διώξει το ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι ουδέποτε θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους. Πίστευε ακράδαντα στο δίκαιο του αγώνα της Κύπρου και η όλη πορεία του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, στα 13 του χρόνια, από το ιστορικό Δημοψήφισμα του 1950 όπου με συντριπτικό ποσοστό οι Έλληνες της Κύπρου αξίωναν την Ένωση με τη μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά άλλη εποχή της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου δεν εμπνεύστηκαν τόσοι πολλοί και διαλεχτοί νέοι να αγωνιστούν και να πέσουν στο βωμό της ελευθερίας, γιατί το όραμα ήταν διπλό: Ελευθερία και Ένωση. 

Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών 1.4.1955 Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα

Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών 1.4.1955

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Η Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) ήταν οργάνωση Ελλήνων της Κύπρου που έδρασε την περίοδο 1955-9 για την απελευθέρωση του μαρτυρικού νησιού από το βρετανικό ζυγό και την Ένωση με την Ελλάδα.

Στρατιωτικός αρχηγός ήταν ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής. Πολιτικός αρχηγός της ΕΟΚΑ ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Η ΕΟΚΑ υποστηρίχθηκε από το σύνολο του λαού και του πολιτικού κόσμου της Ελλάδας, πλην ΚΚΕ. Μάλιστα το επίσημο ΚΚΕ, κατέδωσε στους Άγγλους ότι ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ, Διγενής, είναι ο Στρατηγός Γρίβας1. Η έναρξη του αγώνα, την 1η Απριλίου σηματοδοτήθηκε με επίθεση σε κυβερνητικά κτίρια, αστυνομικούς σταθμούς, τον ραδιοσταθμό και σε βρετανικό στρατόπεδο Αμμοχώστου. Η δραστηριότητα της ΕΟΚΑ συνεχίστηκε με επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ενέδρες σε βρετανικά οχήματα και εκτελέσεις Βρετανών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων συνεργατών των Βρετανών.

Η δραστηριότητα της ΕΟΚΑ έληξε την 24η/12/1959 όταν υπεγράφη η συμφωνία της Ζυρίχης. Τελικά η ανεξαρτησία αλλά όχι η Ένωση, κυρήχθηκε στις 15/8/1960. Η αρχή είχε γίνει αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για τους αγωνιστές του ΕΟΚΑ. Η ένωση με την Ελλάδα ήταν ο απώτερος στόχος. Αν και η ανεξαρτησία έφερε προσωρινά την ειρήνη στο νησί, εντούτοις το νέο Σύνταγμα απαγόρευε τόσο την ένωση της Κύπρου με κάποιο άλλο κράτος όσο και κάθε πιθανή διχοτόμηση

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957 του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου στο 16ο Δ.Σ. Λάρισας

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957
του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου στο 16ο Δ.Σ. Λάρισας

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα Πάφου της μαρτυρικής Κύπρου μας στις 27/2/1938. Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθειά της να διώξει το ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι ουδέποτε θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους, παρά το δημοψήφισμα υπέρ της Ένωσης με τη μητέρα πατρίδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά άλλη εποχή της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου δεν εμπνεύστηκαν τόσοι πολλοί και διαλεχτοί νέοι να αγωνιστούν και να πέσουν στο βωμό της ελευθερίας, γιατί το όραμα ήταν διπλό: Ελευθερία και Ένωση. Σ' αυτό το πνεύμα, ο Ευαγόρας έγινε ένας φλογερός αγωνιστής, ένας δυναμικός επαναστάτης, που με την προσωπικότητά του ενέπνεε τους συμμαθητές του, αλλά και όλους τους Έλληνες της Κύπρου. Ο έφηβος Ευαγόρας παθιασμένος για ελευθερία, έβρισκε διέξοδο στην ποίηση. Το ταλέντο και η αγνότητα της ψυχής του μας έδωσαν στίχους, που αντηχούν στις ψυχές όλων των αγωνιζόμενων Ελλήνων. 

ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ του Ιατρού Λυκούργου Νάνη

Η θυσία του μακαριστού Ευαγόρα (13 προς 14/3/1957) μας υπενθυμίζει το έπος της ΕΟΚΑ που άρχισε τη θρυλική ημερομηνία της 1/4/1955. Παραθέτω σχετικό σχόλιό μου, προ ετών δημοσιευθέντος, σχετικά με την επέτειο που δεν τιμάται πρεποντως από την ελληνική πολιτεία και πολλούς "λωτοφάγους" Έλληνες.
Η πλειοψηφία των εθνομαρτύρων του Κυπριακού έπους 1955-59 είχε φοιτήσει στα τόσο μα τόσο διαβληθέντα κατηχητικά σχολεία που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν τα θρησκευτικά και εθνικά ιδεώδη κι όχι στα μαρξιστικά-εθνομηδενιστικά "φροντιστήρια" που εκκολάπτουν αποδομητές των εθνικοθρησκευτικών αξιών ποτισμένους με το διεθνιστικό δηλητήριο.
Στις ημέρες μας  σύσσωμος ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να τιμά τη μνήμη των ηρώων της ΕΟΚΑ που ταπείνωσαν μία κραταιή αυτοκρατορία κατάγοντας καίριο πλήγμα στην απαίσια και αποκρουστική αποικιοκρατία. Παλληκάρια στο άνθος της ηλικίας τους υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του επίσης διαβληθέντος απ τον εσμό των ψευτοπροοδευτικών και θολοκουλτουριαρέων στρατηγού Γεωργίου Γρίβα-Διγενή, του πανάξιου αυτού εθνικού μας ήρωα, με παράτολμο θάρρος και στέρεη αποφασιστικότητα και πυρπολούμενα από τα ιδανικά της εθνικής ελευθερίας και αυτοδιάθεσης έγραψαν σελίδες δόξας στη μαρτυρική νήσο του αποστόλου Βαρνάβα που κατέπληξαν τη διεθνή κοινή γνώμη, αναπτέρωσαν το ηθικό του λαού και συνέσφιξαν ακόμη περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΤΗΚΕ 14/03/1957 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ

 

Ο αθάνατος ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης 14/3/1957 του Κων. Α. Οικονόμου, δασκάλου - συγγραφέα

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου της μαρτυρικής Κύπρου μας στις 27 Φεβρουαρίου 1938. Το 1949 η οικογένειά του μετακόμισε στο Κτήμα. Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθειά της να διώξει το ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι ουδέποτε θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους. Πίστευε ακράδαντα στο δίκαιο του αγώνα της Κύπρου και η όλη πορεία του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, στα 13 του χρόνια, από το ιστορικό Δημοψήφισμα του 1950 όπου με συντριπτικό ποσοστό οι Έλληνες της Κύπρου αξίωναν την Ένωση με τη μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι καμιά άλλη εποχή της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου δεν εμπνεύστηκαν τόσοι πολλοί και διαλεχτοί νέοι να αγωνιστούν και να πέσουν στο βωμό της ελευθερίας, γιατί το όραμα ήταν διπλό: Ελευθερία και Ένωση.