Πρώτη ἡ Θεοτόκος εἶδε τὸν Ἀναστάντα

 

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Μυροφόρες εἶναι οἱ γυναῖκες ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸ Κύριο μαζὶ μὲ τὴ Μητέρα του, ἔμειναν μαζί της κατὰ τὴν ὥρα τοῦ σωτηριώδους πάθους καὶ φρόντισαν νὰ ἀλείψουν μὲ μύρα τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Toῦ Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου

 

ΣHMEPA, αγαπητοί μου, η Eκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Zωοδόχου Πηγής. H εορτή αυτή ανήκει στις λεγόμενες κινητές εορτές του εκκλησιαστικού έτους.
    Kινητές λέγονται οι εορτές του Tριωδίου και του Πεντηκοσταρίου, που έχουν ως κέντρο την ημέρα του Πάσχα. Tο Tριώδιο (10 εβδομάδες, δηλαδή 70 ημέρες) προηγείται της Kυριακής του Πάσχα, το δε Πεντηκοστάριο (7 εβδομάδες, δηλαδή 50 ημέρες) ακολουθεί. Oι εορτές αυτές ονομάζονται κινητές, γιατί δεν έχουν σταθερά ημερομηνία, εν αντιθέσει με τις άλλες εορτές του εκκλησιαστικού έτους που έχουν σταθερά ημερομηνία και λέγονται ακίνητες. Tών κινητών εορτών η ημερομηνία κάθε χρόνο αλλάζει. Eξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Όταν το Πάσχα είναι πρώιμο, έρχονται και αυτές ενωρίτερα· όταν το Πάσχα είναι όψιμο, αυτές έρχονται αργότερα.
    H εορτή της Zωοδόχου Πηγής εορτάζεται την Παρασκευή της Διακαινησίμου, δηλαδή την εβδομάδα που ακολουθεί αμέσως μετά το Πάσχα. Mετά την Aνάστασι είναι η πρώτη εορτή του Πεντηκοσταρίου. Eορτάζεται την ωραία εποχή της ανοίξεως μέσα στο κλίμα της πασχαλινής χαράς και αγαλλιάσεως.

Το θαύμα της Παναγίας στους Αμπελοκήπους (Ταμπάκικα) και η Ζωοδόχος Πηγή [ομώνυμοι ναοί Κωνσταντινούπολης και Λάρισας]

[Παρασκευή Διακαινησίμου] 17.4.26

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου 

Επιμέλεια : ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

   ΣΥΝΑΞΑΡΙ: Ένα από τα πολλά ονόματα της Θεοτόκου είναι και το “Ζωοδόχος Πηγή”, αφού γέννησε την Ζωή, που είναι ο Χριστός. Το όνομα αυτό αποδόθηκε στην Παναγία από τον Ιωσήφ τον Υμνογράφο (9ος αι.). Η γιορτή αναφέρεται στα εγκαίνια του Ναού της Παναγίας, γνωστού ως «Ζωοδόχος Πηγή στο Μπαλουκλί», έξω από τα θεοδοσιανά τείχη της Κωνσταντινούπολης, όπου και τα λεγόμενα "παλάτια των πηγών", θέρετρα Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Εκεί υπήρχε αγίασμα που επιτελούσε και επιτελεί πολλά θαύματα.

  Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ: Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής στην Πόλη ανεγέρθηκε από τον αυτοκράτορα Λέοντα τον Θράκα, που, πριν γίνει αυτοκράτορας, ως απλός στρατιώτης, συνάντησε έναν τυφλό έξω από την Χρυσή Πύλη της Βασιλεύουσας. Ο τυφλός του ζήτησε νερό να πιει και ο Λέων αναζήτησε την πηγή του νερού στην κατάφυτη περιοχή, αλλά δεν μπόρεσε να την ανακαλύψει.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΊΤΙΣΣΑ [Τετάρτη της Διακαινησίμου - 15.4.2026]

 ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΥΜΝΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ + ανάγνωση AUDIOBOOK

    Διαβάζει ο Κων/νος Οικονόμου

   Η θαυματουργή Πορταΐτισσα, η εξέχουσα μεταξύ των θεομητορικών εικόνων του Αγίου Όρους, ήταν αρχικά φυλαγμένη, καθώς διασώζει η παράδοση, στη μικρασιατική Νίκαια. Εκεί, μία ευσεβής γυναίκα με τον μοναχογιό της, την είχαν τοποθετήσει μέσα στην ιδιόκτητη εκκλησία τους και την τιμούσαν. Στα χρόνια της δεύτερης εικονομαχίας βασιλικοί κατάσκοποι ανακάλυψαν την εικόνα και απείλησαν τη γυναίκα πως θα τη σκοτώσουν αν δεν τους δωροδοκήσει. Εκείνη υποσχέθηκε ότι την επομένη θα τους έδινε τα χρήματα. Τη νύχτα εκείνη, αφού προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα, τη σήκωσε με ευλάβεια, κατέβηκε στην παραλία και την έριξε στη θάλασσα λέγοντας:

- Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ έχεις τη δύναμη κι εμάς να διασώσεις από την οργή του Βασιλιά, αλλά και την εικόνα σου από τον καταποντισμό.

Η περιγραφή του Ιησού Χριστού από τον ανθύπατο - διοικητή της Ιουδαίας.-- Επιστολή του Πουλβίου Λεντούλου προς τον Καίσαρα Τιβέριο της Ρώμης.

"Έχει το ωραιότερον παράστημα του κόσμου.

Είναι ωραίος ως την Μητέρα Του, ήτις έστιν η ωραιοτέρα γυνή, ήτις ποτέ εθεάθη εις τα μέρη ταύτα.

Λέγουσιν οι Εβραίοι, ουδέποτε εκηρύχθει διδασκαλία ως η δική του".

Επιστολή του ανθύπατου-διοικητού  της Ιουδαίας,  Πουλβίου Λεντούλου προς τον Αυτοκράτορα Τιβέριο Ρώμης.

Η επιστολή του τότε Ρωμαίου ανθύπατου στην Ιουδαία Πούπλιο Λεντούλου προς τον Αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριο Ιούλιο Καίσαρα, μας περιγραφει το πως ήταν η Ιησούς Χριστός

Ο Πούπλιο Λεντούλο ήταν ο προκάτοχος του Πόντιου Πιλάτου και από τη θέση αυτή που είχε, ενημέρωνε τον Καίσαρα για τον άνθρωπο που ήταν άξιος λόγου. Ο συντάκτης είχε αντικρίσει τον Χριστό και είναι ακριβέστατος στην περιγραφή του. Όπως διαπιστώνεται το έγγραφο συμφωνεί με την χριστιανική παράδοση. 

Την έκθεση είχε ζητήσει ο αυτοκράτορας εξαιτίας του θορύβου που προκάλεσαν στη Ρώμη η διδασκαλία και τα θαύματα Του.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου : «Χαίρε ότι τον πολύφωτον ανατέλεις φωτισμόν, Χαίρε ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν». (Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών).

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου - ιατρού- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 20η Μαρτίου 2026

Στον δεύτερο Οίκο της τέταρτης Στάσης των Χαιρετισμών, αγαπητοί μου αδελφοί, παρουσιάζεται η Παναγία ως φωτοδόχος λαμπάδα που φωτίζει τους εν σκότει ευρισκομένους ανθρώπους και τους οδηγεί προς την θεογνωσία. Γι’ αυτό και ο υμνογράφος στη συνέχεια, επεξηγώντας την αλήθεια αυτή, προσφωνεί αυτήν ως εξής: «Χαίρε ότι τον πολύφωτον ανατέλεις φωτισμόν, χαίρε ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν». Δηλαδή, Παναγία μας, εσύ είσαι η πνευματική ανατολή από όπου ανέτειλε ο πολύφωτος φωτισμός, ο Ήλιος της Δικαιοσύνης Χριστός. Εσύ είσαι η πηγή από την οποία αναβλύζει ο πολύρρυτος ποταμός, που ξεδιψά την ψυχή μας με την αληθινή χαρά. Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε κάπως αυτές τις μεγάλες αλήθειες.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: «Χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις…», (Γ΄ στάση Χαιρετισμών).

 

  

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου–Ιατρού - συγγραφέως- Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 13η Μαρτίου 2026

Η ακολουθία των Χαιρετισμών, αγαπητοί μου αδελφοί, μοιάζει με έναν ανθόσπαρτο κήπο, στον οποίον ο κάθε στίχος της είναι και ένα ευωδιαστό λουλούδι, που αναδίδει την ευωδία της Χάριτος. Ένα από αυτά τα ευωδιαστά και πανέμορφα λουλούδια είναι και ο στίχος: «Χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις, χαίρε απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις», από την τρίτη στάση των χαιρετισμών.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου «Χαίρε δι ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε δι’ ής η αρά εκλείψει».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου - ιατρού- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 27η Φεβρουαρίου 2026

Την πένθιμη και κατανυκτική ατμόσφαιρα της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, έρχεται να διαλύσει ο φαιδρός και χαρμόσυνος τόνος της ακολουθίας του Ακαθίστου Ύμνου, ή των Χαιρετισμών, όπως λέγεται. Από αρχαιοτάτων χρόνων καθιέρωσε η Εκκλησία μας να ψάλλεται πανηγυρικά η ακολουθία αυτή κάθε χρόνο την περίοδο της αγίας Τεσσαρακοστής, τις Παρασκευές των πέντε εβδομάδων των νηστειών. Η ακολουθία είναι εντεταγμένη μέσα στα πλαίσια της ακολουθίας του μικρού αποδείπνου και ψάλλεται μαζί με τον κανόνα του Ακαθίστου τις πρώτες τέσσερις Παρασκευές τμηματικά και την πέμπτη ολόκληρη. Ο ύμνος αποτελείται από το προοίμιο και 24 οίκους, (στροφές), σε αλφαβητική ακροστιχίδα από το Α μέχρι το Ω.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Σχόλιο στα Εισόδια της Θεοτόκου.

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- Ιατρού - συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

 

Εν Κυθήροις τη 21η Νοεμβρίου 2025

 

Η εις τον Ναόν τον νομικόν είσοδος και αφιέρωσις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, αγαπητοί μου αδελφοί, απετέλεσε από αρχαιοτάτων χρόνων υπόθεση εορτής Θεομητορικής, την οποία εορτάζει η Εκκλησία μας την 21ην Νοεμβρίου, διότι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς της επί γης ζωής της. Γύρω από τα ιστορικά πλαίσια της εορτής αυτής δεν μας δίδει καμιά πληροφορία η αγία Γραφή, αλλά ό,τι γνωρίζουμε σχετικά, προέρχεται από την Παράδοση της Εκκλησίας μας.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου :ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ « ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ» 21-11-1982 βίντεο

 ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

« ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

ΚΑΙ ΤΑ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ»

    [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-11-1982]
                                                                                                                                                                                                       «Την θεόπαιδα Παρθένον  καί Θεοτόκον ἐν ναῷ Κυρίου προσαγομένην εὐσεβῶς ἀνευφημήσωμεν…»

     Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την Είσοδον της Υπεραγίας Θεοτόκου εις τον ναόν του Σολομώντος, εις τα Άγια των Αγίων. Είναι γνωστό ότι οι γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, Ιωακείμ και Άννα, ήσαν στείροι. Δηλαδή δεν έκαναν παιδιά. Και είχαν φθάσει σε μία προχωρημένη ηλικία, και παιδί δεν είχαν. Επειδή δε εθεωρείτο όνειδος, κυρίως εις την γυναίκα που δεν έκανε παιδιά, γι’ αυτό τον λόγο νυχθημερόν παρακαλούσαν τον Κύριο να τους δώσει ένα παιδί. Και ο Κύριος εισήκουσε την προσευχή τους. Και τους έδωκε ένα κορίτσι. Την Υπεραγίαν Θεοτόκον. Και στις προσευχές τους μέσα, είχαν τάξει εις τον Θεόν να προσφέρουν το παιδί εις τον ναόν.

Τα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου) [+ΒΙΝΤΕΟ+ΚΑΝΩΝ]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου

   Μία από τις μεγαλύτερες Θεομητορικές εορτές είναι τα Εισόδια. Η είσοδος της Θεοτόκου στο ναό, κατά το εορταστικό απολυτίκιο, είναι προοίμιο της αναγγελίας του Χριστού και η πραγματοποίηση του σχεδίου της θείας οικονομίας. Η εορτή αποτελεί τήν βάση για όλη την μετέπειτα ζωή της Θεοτόκου. Όταν η Μαρία έγινε τριετής, οι γονείς της την προσέφεραν, σαν σήμερα, στον ναό, καθώς είχαν υποσχεθεί, αφιερώνοντάς την στον Θεό, που τους την χάρισε σε προχωρημένη ηλικία. Την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία, που την δέχτηκε λέγοντας: «Εμεγάλυνε ο Κύριος το ονομά σου σε όλες τις γενεές. Με σένα θα ευλογηθούν τα έθνη...», και την έβαλε στον ιερότερο χώρο του ναού όπου εισερχόταν μόνο ο Αρχιερέας. “απετέθη δικαίως σήμερα στα άγια άδυτα, σαν θησαυρὸς του Θεού, η κόρη που εξελέγη ανάμεσα στους εκλεκτοὺς απὸ αιώνες, που ἀναδείχθηκε αγία των αγίων.¹”

Ἁγ Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ -- Λόγος εἰς τὸ Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

 (νεοελληνικὴ ἀπόδοσις)

 Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλῶσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴν γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴν λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». Τί ἄλλο λοιπὸν ἀπὸ λόγο νὰ προσφέρουμε στὴν Μητέρα τοῦ Λόγου; Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸν κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δηλ. τὴν Παναγία.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΜΑΡΙΑ, ΤΟ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» [8-9-1987] [Α26]

ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:                 

                  «ΜΑΡΙΑ, ΤΟ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»

           [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-9-1987]  [Α26]

    Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας εορτάζει το Γενέθλιον της Θεοτόκου. Είναι γνωστόν ότι γενέθλιος ημέρα δεν είναι η ημέρα που γεννάται κανείς, αλλά γενέθλιος ημέρα είναι η ημέρα που αναγεννάται κανείς. Γι΄αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι η γενέθλιος ημέρα του κάθε ανθρώπου είναι η ημέρα που εβαπτίσθη· διότι εκεί, εις την κολυμβήθρα, ανεγεννήθη. Η τελείωσις δε αυτής της γενεθλίου ημέρας, θεωρουμένου του βίου ως μία ημέρα, είναι η ημέρα κατά την οποία ο άνθρωπος εξέρχεται από τον παρόντα βίον. Γι΄αυτό ως γενέθλιος ημέρα πάντων των αγίων, δεν θεωρείται ούτε η ημέρα που εγεννήθησαν -πολύ περισσότερο- ούτε η ημέρα του βαπτίσματος, αλλά η ημέρα της εξόδου των από την παρούσαν ζωή, όταν δηλαδή φεύγουν από τον παρόντα κόσμον. Αυτή λέγεται «γενέθλιος ημέρα», διότι ουσιαστικά αναγεννάται ο άνθρωπος δια την καθ’ αυτό ζωήν, που είναι η αιώνιος ζωή.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου : ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 8-9-1995 [Α42]

 

                                     ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                  «Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΜΑΡΙΑ, Ο ΑΛΗΘΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ»

            [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-9-1995]  [Α42]

     Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει το Γενέθλιον της Θεοτόκου. Είναι γνωστόν ότι γενέθλιος ημέρα θεωρείται η ημέρα στην αυγή της με το Άγιον Βάπτισμα, στην δύση της με το άγιον τέλος, κατόπιν αγώνων του βίου τούτου. Η βιολογική γέννησις δεν έχει βεβαίως καμία σημασία δια την Βασιλεία του Θεού. Έτσι εις τους αγίους έχομε γενέθλιον ημέραν την ημέραν του θανάτου των που είναι και η τελείωσίς των. «Τελείωσις» θα πει ολοκλήρωσις · που πέραν του χρόνου τούτου του θανάτου, δεν υπάρχει άλλος χρόνος γι' αυτήν την τελείωσιν.

«Ἡ προτύπωση τῆς Παναγίας στήν Κιβωτό τῆς Διαθήκης»

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Εὑρισκόμενοι στό τέλος τοῦ Αὐγούστου, τοῦ κατ’ ἐξοχήν θά μπορούσαμε να ποῦμε «Θεομητορικοῦ» μηνός, ἑορτάζουμε τήν Κατάθεση τῆς τιμίας Ζώνης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἀφού ξεκινήσαμε τόν Αὔγουστο μέ τίς Ἀκολουθίες τῶν Παρακλητικῶν Κανόνων, κατόπιν ἑορτάσαμε μέ λαμπρότητα τήν Κοίμηση καί Μετάσταση τῆς Θεοτόκου γιά ἑννέα ὁλόκληρες ἡμέρες, ἐρχόμαστε σήμερα μέ τήν μικρά Θεομητορική αὐτή ἑορτή νά «κλείσουμε» τόσο τόν Αὔγουστο, ὅσο καί τό ἐκκλησιαστικό ἔτος, καθότι αὔριο 1η Σεπτεμβρίου εἶναι ἡ «Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου», δηλαδή κατά κάποιον τρόπο ἡ Ἐκκλησιαστική Πρωτοχρονιά.

Τί γνωρίζουμε γιὰ τὴν Τίμια Ζώνη τῆς Παναγίας;

Στὶς 31 Αὐγούστου ἑορτάζουμε τὴν Κατάθεση τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἱερὸ κειμήλιο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου καὶ διασῴζεται μέχρι σήμερα στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Βατοπαιδίου στὸ Ἅγιο Ὅρος, στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὴν ὕφανε ἀπὸ τρίχες καμήλας.Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου εἶναι λιγοστὲς καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ ἀπὸ τὴν παράδοση ποὺ διασώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς ἀκόμη χρόνους. Ἡ Θεοτόκος μέχρι τὴν Κοίμησή της παρέμεινε...
στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦταν μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. Τὴ φροντίδα τῆς εἶχε ἀναλάβει ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης.Οἱ τελευταῖες στιγμὲς τῆς ἐπίγειας ζωῆς τῆς εἶναι θαυμαστὲς καὶ συγκινητικές.

Η Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου 31.8 [+ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ]

Οικονόμου Α. Κωνσταντίνος

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Στὶς 31 Αὐγούστου ἑορτάζουμε τὴν Κατάθεση τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἱερὸ κειμήλιο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου καὶ διασῴζεται μέχρι και σήμερα στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Βατοπαιδίου στὸ Ἅγιο Ὄρος, στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὴν ὕφανε, κατά την Παράδοση, ἀπὸ τρίχες καμήλας.ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου εἶναι λιγοστὲς καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ ἀπὸ τὴν παράδοση ποὺ διασώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς ἀκόμη χρόνους.Ἡ Θεοτόκος μέχρι τὴν Κοίμησή της παρέμεινε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦταν μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας.

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου - «Ἐπί σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις»

  

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιό πολλοί σήμερα, τώρα πού ἔπρεπε νά προσπέσουμε μέ δάκρυα καυτερά στήν Παναγία καί νά ποῦμε μαζί μέ τό Θεόδωρο Δούκα τό Λάσκαρη, πού σύνθεσε μέ συντριμμένη καρδιά τόν παρακλητικό κανόνα: «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρῖον, Παρθένε». «Σάν τά μελίσσια πού τριγυρίζουνε γύρω στήν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μέ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καί πέσανε ἀπάνω στήν καρδιά μου καί τήν κατατρυπᾶνε μέ τίς φαρμακερές σαΐτες τους. Ἄμποτε, Παναγία μου, νά σέ βρῶ βοηθό, νά μέ γλυτώσεις ἀπό τά βάσανα».

Τό θαῦμα τῆς κοπῆς τῶν χειρῶν τοῦ αὐθάδουςἙβραίου πού ἐπεχείρησε νά ἀνατρέψη τό ἱερόν σκῆνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου 14-08-82

 Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου- Εἰς τήν Ἀγρυπνίαν τῆς Παραμονῆς τῆς Ἑορτῆς– ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 14-08-82

Τό θαῦμα τῆς κοπῆς τῶν χειρῶν τοῦ αὐθάδουςἙβραίου πού ἐπεχείρησε νά ἀνατρέψη τό ἱερόν σκῆνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Η Θεοτόκος ως πηγή της σωτηρίας

 

Η  Θεοτόκος ως πηγή της σωτηρίας

Του Αρχ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκα της Ι.Μ.Πατρών -Δρ. Θεολογίας

Αναψυχή και παρηγορία μέσα στον πολυκύμαντο και τεταραγμένο βίο του σημερινού ανθρώπου αποτελεί η περίοδος του Δεκαπενταυγούστου με τους καθ'  εκάστην ψαλλόμενους Παρακλητικούς Κανόνες προς την Υπεραγία Θεοτόκο. 

Σαν φάρος μέσα στο ζοφερό σκοτάδι της απέλπιδος εποχής μας το Φως που εκπέμπεται από την Αγνή Κόρη της Ναζαρέτ καθοδηγεί τους πεπλανημένους στις δαιδαλωδεις ατραπούς της ματαιοδοξίας και του υλισμού προς την όντως ευδαιμονία και χαρά, τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό, τον Υιόν και Θεόν της.