ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ 1948


Δεν υπάρχει ομορφιά χωρίς αλήθεια

Ο
ρόλος του καλλιτέχνη είναι να ομορφαίνει τα μέσα του και τα γύρω του. Δεν
υπάρχει ομορφιά χωρίς αλήθεια.
Εγώ
αρνούμαι να λογοκριθώ, να υποκύψω, να μοιάσω, να συμμορφωθώ, να αρνηθώ τελικά
αυτά που πιστεύω.
Μη
φοβάστε τίποτα και κανέναν και δίνετε λογαριασμό μόνο στον Χριστό.
Θα έπρεπε να μετατραπεί σήμερα η Βουλή, σε μια Μεγάλη του Γένους Σχολή, όπου θα ξαναμαθαίναμε σωστά την ιστορία μας, τους ήρωες μας, τη γλώσσα μας, τους Αλέξανδρους, αλλά και τους Εφιάλτες μας.

Ἅγ. Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: Ὅποιος δέχεται τοὺς ψευδο-διδασκάλους αἱρετικούς, δέχεται τὸ διάβολο!


Ἴσως νὰ ἔρθει ἕνας καιρός, καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι σύντομα, θὰ ρωτᾶνε καθένα: ἐσύ, σὲ ποιόν πιστεύεις; θὰ ὁμολογήσουμε τότε τὸν Χριστὸ ἄφοβα; ἢ θὰ τὸν ἀρνηθοῦμε χάριν τῆς εὐημερίας καὶ τῆς ἡσυχίας;
Ό,τι έγινε στην Κωνσταντινούπολη αποτελεί εικόνα από το άμεσο μέλλον. Οι θείες λειτουργίες θα τελούνται εις το όνομα του φρικτού αιρεσιάρχου Πάπα και του επιχώριου μισθωτού μητροπολίτου.
Ενότητα εν ποικιλομορφία συνιστά το κυρίαρχο δόγμα των οικουμενιστών, δηλαδή, αρχή της Ενότητας μέσα στη διαφορετικότητα.
Απεδείχθη περιτράνως, ότι η ιεροκανονική Αποτείχιση τους τσουρουφλίζει & τους αποκαλύπτει στο λαό, γι' αυτό & λυσσωδώς την συκοφαντούν, οι δήθεν παραδοσιακοί κληρικοί. Όπερ αριδήλως εδείχθη!
Σήμερα, 11 τοῦ μηνός Νοεμβρίου, ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου.
Ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αἱρετικούς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια.
ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

Λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος μέ φωνή
βροντερή, ὅτι εἶναι ἐχθροί τοῦ
Θεοῦ, ὄχι μονάχα οἱ αἱρετικοί,
ἀλλά καί ὅλοι ἐκεῖνοι
πού ἔχουν κοινωνία μαζί
τους.
Καί ἀλλοῦ λέγει: «Οἱ μέν τέλεον περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν· οἱ δέ, εἰ καί τοῖς λογισμοῖς ού κατεποντίσθησαν, ὅμως τῆ κοινωνία τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται» (P.G. 99, 1164 Α).
Ο Επίσκοπος Τυχικός και δεξιά οι 10 Κύπριοι Αρχιερείς που αποφάσισαν την έκπτωσή του
Η δήλωση του πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, πως «καταδικάζει την αποτείχιση», προκάλεσε θλίψη, όχι γιατί προήλθε από έναν αδιάφορο ή αδιάβαστο επίσκοπο, αλλά ακριβώς γιατί ειπώθηκε από έναν άνθρωπο που στάθηκε με αξιοπρέπεια και ανδρεία απέναντι στο άδικο.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ήθος, την εγκράτεια και τη σεμνότητα του Τυχικού. Όμως, όταν η Εκκλησία περνά καιρούς πνευματικής σύγχυσης, η αξιοπρέπεια δεν είναι αρκετή· χρειάζεται ομολογία. Οι Άγιοι Πατέρες, στους οποίους όλοι καταφεύγουμε όταν θέλουμε να μιλήσουμε για πίστη, είχαν ξεκάθαρη γραμμή:
«Ἐν καιρῷ κινδύνου τῆς πίστεως, σιωπὴ ἴσον άρνησις.»
Δεν το είπαν για να καταδικάσουν τους ανθρώπους, αλλά για να προφυλάξουν την αλήθεια. Γιατί η πίστη δεν χρειάζεται ευγένεια, χρειάζεται καθαρότητα· δεν ζητά πολιτική ισορροπία, ζητά στάση.

Θα ήθελα να αντιπαραθέσω στην αντίληψη της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α', που εκφώνησε την 29 Ιουλίου, 2025, περί του ότι ο Θεός είναι ο ίδιος σ' όλες τις θρησκείες!!!
Ως Ορθόδοξος Αρχιερέας, θέλω να ομολογήσω, ότι δεν υπάρχουν πολλοί θεοί, αλλά ΈΝΑΣ είναι ο ΘΕΟΣ, ο Δημιουργός του ουρανού και της γης και όσα περιλαμβάνονται σ' αυτά.
Τα επιχειρήματα του Παναγιωτάτου κ. Βαρθολομαίου είναι εκτός πραγματικότητας, καθαρά οικουμενιστικές, αιρετικές και πλάνες. Διότι, οι άλλοι θεοί του κόσμου αυτού είναι καθαρά κατασκευάσματα των ανθρώπων, που και αυτοί είναι πλανεμένοι από τον μισάνθρωπο και μισόκαλο Διάβολο.

Νεκτάριος Μικκιός
Χριστός Ανέστη σε όλους!
Το σύστημα επιτέλους έφαγε και μια άνωθεν καρπαζιά μπας και ξυπνήσουμε από τον λήθαργο του ανάποδου κόσμου που προωθούν τα τελευταία χρόνια με τον «δικαιωματισμό της σύγχρονης ελευθερίας».
«...Ἤμουν πάντοτε “δοσμένος εἰς τὲς ἡδονές”, ποὺ λέει ὁ Καβάφης. Ὅλη μου τὴν ζωὴ εἶχα σχέσεις μὲ νέα κορίτσια... Ὀφείλω σὲ τέτοιες σχέσεις πάρα πολλὰἔργα μου.Καλὸς ὁ γάμος, ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἄλλους ὄχι γιὰ μένα! Ἀκολούθησα τὴν ἰδιωτική μου ὁδό, ζώντας χωρὶς φραγμούς. »
(συνέντευξη τοῦ Ὁ. Ἐλύτη)[1]
Στό Πολιτιστικό Κέντροτῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, τό Σάββατο 29 Μαρτίου 2014 μέ ἀφορμή τήν Παγκόσμια ἡμέρα Ποιήσεως ἡ ποιήτρια Ἰουλίτα Ἡλιοπούλου μίλησε με θέμα:
«Ἡ ἱερότητα στόν Ἐλύτη».
Ἐπιστολὴ ἐγκύκλιος τοῦ μακαρίου Ἀθανασίου ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας
Τοῖς κατὰ τόπον συλλειτουργοῖς, κυρίοις ἀγαπητοῖς, Ἀθανάσιος ἐν κυρίῳ χαίρειν.
Ἃ μὲν πεπόνθαμεν δεινὰ καὶ ἀφόρητά ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐπαξίως αὐτῶν μνημονεῦσαι· ἵνα δὲ ταχύτερον τὸ δεινὸν τῶν συμβεβηκότων γνωσθῆναι δυνηθῇ, καλὸν ἡγησάμην ἱστορίας ἀπὸ τῶν γραφῶν μνημονεῦσαι. ἀνήρ ποτε Λευίτης ἀδικηθεὶς εἰς τὴν γυναῖκα καὶ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ μύσους ἑωρακώς (Ἑβραία γὰρ ἦν ἡ γυνὴ καὶ ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἐτύγχανε) καὶ καταπλαγεὶς ἐπὶ τοῖς τολμηθεῖσιν εἰς αὐτὸν παρανομήμασιν, ὡς ἡ θεία τῶν Κριτῶν διαγορεύει γραφή, διελὼν τὴν γυναῖκα ἀπέστειλε κατὰ πᾶσαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ, ἵνα μὴ εἰς αὐτὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας κοινὸν τὸ τοιοῦτον ἀδίκημα πιστευθῇ, καὶ ἵνα, ἐὰν μὲν συμπαθῶσιν, ἐκδικήσωσιν, ἐὰν δὲ παρίδωσιν, ὡς αὐτοὶ λοιπὸν ἀδικήσαντες αἰσχυνθῶσι. καὶ οἱ μὲν ἀποσταλέντες τὸ γεγονὸς ἀπήγγελον, οἱ δὲ ἀκούοντες καὶ ὁρῶντες ἔλεγον μηδέποτε τὰ τοιαῦτα γεγενῆσθαι, ἀφ' ἧς ἡμέρας ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου.

''Ἡ σιγή, λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς,
σέ θέματα πίστεως εἶναι τρίτο εἶδος ἀθεΐας..''
Μόνο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κρατᾶ ἀκέραια καί ἀνόθευτη τήν διδασκαλία καί τόν τρόπο τῆς σωτηρίας. Τά ἄλλα χριστιανικά συστήματα καί οἱ ἄλλες λεγόμενες χριστιανικές ὁμολογίες ὅσο ποσοστό ἀλήθειας καί ἄν διατηροῦν, ἐφόσον δέν συνδέονται ὀργανικά μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι πλάνες.
Ἀδικοῦμε τήν Ὀρθοδοξία καί προσβάλλουμε τήν ἀλήθεια ὅταν ἀνομάζουμε «ἀδελφές Ἐκκλησίες» τίς ποικιλώνυμες χριστιανικές ὁμολογίες.
«Οὐδέν ὄφελος βίου καθαροῦ, δογμάτων διεφθαρμένων»
(Ἱερός Χρυσόστομος)
[Σέ τίποτε δέν ὀφελεῖ ἡ καθαρή ζωή, ὅταν δογματικῶς δέν πατᾶμε καλά]
Προσοχὴ πρὸ τοῦ κινδύνου τῆς αἱρέσεως, ἡ ὁποία ἀπὸ μόνη της ἔχει τὴν δύναμη νὰ ὁδηγήσει τὸν ἄνθρωπο στὴν ἀπώλεια.
Ὁ προσωπικός μας ἀγῶνας γιὰ τή νέκρωση τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου εἶναι χωρὶς ἀμφιβολία ἐπιβεβλημένος. Ἔχουμε ἰσόβιο χρέος νὰ μετανοοῦμε συνεχῶς μέχρι τελευταίας ἀναπνοῆς.
Ὡστόσο ὁ ἀγῶνας τῆς μετανοίας δὲν καταργεῖ τὸ χρέος μας νὰ ἐλέγχουμε τὴν αἵρεση καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν καταπολέμησή της.
Ὅσοι ὑπερτονίζουν τὴ μετάνοια καὶ ἀποσιωποῦν, (σκόπιμα ἄραγε, ἢ ἀπὸ ἄγνοια;), τὸν ἔλεγχο τῆς αἱρέσεως καὶ τῶν «ἀκάρπων ἔργων τοῦ σκότους», βρίσκονται σὲ λάθος δρόμο.