
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν.
Το ήθος όλης της πολιτείας είναι το ίδιο μ’ αυτό εκείνων που την κυβερνούν.
Ισοκράτης Αρχαίος Αθηναίος ρήτορας (436-338 π.Χ.)
σ.σ. Σήμερα ο μεγάλος ασθενής είναι η αλήθεια και δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να βλέπεις ανθρώπους σε εποχές αυταρχισμού και προδοσίας να σκύβουν το κεφάλι με τέτοια δουλοφροσύνη.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ | Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Posted on 31 Οκτωβρίου, 2026ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Δέκα (10) χρόνια μετά την επιχείρηση θεσμικής νομιμοποίησης του Οικουμενισμού στην Κρήτη (Κολυμπάρι, Ιούνιος 2016), κληρικοί και λαϊκοί οπαδοί της παναίρεσης "εορτάζουν" την μνήμη της με εκδηλώσεις, όπως αυτή που προαναγγέλλεται από την καλπάζουσα στην κούρσα της ηγεσίας της, Μητρόπολη Περιστερίου.
Έτσι, την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026 στον «φιλόξενο» (σε όλη την πανσπερμία αιρετικών) χώρο του επισκοπείου της Ι.Μ. Περιστερίου και με συντονιστή τον ίδιο τον Μητροπολίτη της, διοργανώνεται εκδήλωση με τίτλο «10 Χρόνια από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης. Συντελεστές και Προοπτικές της».
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην
Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 31-10-1999] [Β406]
Ακούσαμε όλοι, αγαπητοί μου, την σπουδαιοτάτην παραβολήν του πλουσίου και του Λαζάρου. Στην παραβολή αυτή δίδονται πολλές απαντήσεις που ενδιαφέρουν όλους τους ανθρώπους. Μία απάντησις είναι ότι ο θάνατος είναι ένα καθολικό φαινόμενο. Ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι πεθαίνουν, σε μικρή ή μεγάλη ηλικία και σε όποια κοινωνική κατάσταση κι αν βρίσκονται. Πλούσιοι και φτωχοί. Όλοι πεθαίνουν.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα: «ΠΗΓΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 2-11-1997] [Β364]
Όλοι γνωρίζομε, αγαπητοί μου, την θαυμασία παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. Κάθε της φράση, κάθε της λέξη, είναι και μία θεολογική αποκάλυψις. Και είναι αποκάλυψη, γιατί Αυτός ο Κύριος την εδίδαξε. Μέσα σε όσα ειπώθηκαν, διαλογικά, ανάμεσα στον πλούσιον και τον Αβραάμ, είναι και τούτα τα λόγια. Σας διαβάζω: «Ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πεισθήσονται».
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[:
Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα: «Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. ΔΥΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΙΕΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-11-1995] [Β323] (Έκδοσις Β΄)
Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, αγαπητοί μου, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, είναι μία κατασκευασμένη ιστορία, που ο Κύριος ήθελε να δώσει μία απάντηση εις τους Φαρισαίους.
ΜΕΡΟΣ Α΄
Ερμηνεία - Μετάφραση:
«Γιατί πως θα διαφυλάξει κανείς το θείο νόημα για όσα λέγεται ότι έγιναν, όταν προσέχει μόνο στη διήγηση;»
Αναμφίβολα, σημαντική είναι η ανωτέρω παρατήρηση-θέση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, ως στοχαστού, που προσεγγίζει θεολογικώς και ιστορικώς (σε πανοραμική εποπτεία) το Βίο του Προφήτη Μωυσή και τις ανάλογες συμπεριφορές του Ισραηλιτικού λαού.
Η προσπάθεια του Αγίου Γρηγορίου αποβλέπει να περιγράψει, να ανασυνθέσει και να ερμηνεύσει (θεολογικά) το παρελθόν (των Εβραίων) από τα βάθη της ιστορίας, της καταγεγραμένης στις σελίδες της Εξόδου από τον Μωυσή· να ερμηνεύσει τα γεγονότα πνευματικά, με φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και με συνειδησιακή φόρτιση αναξιότητας (ταπεινοφροσύνης) ικανής να ρίξη το μολύβι από τα χέρια.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η κυβέρνησή του υποδέχτηκαν μια αντιπροσωπεία Ραβίνων από την παγκόσμια εβραϊκή οργάνωση Chabad-Lubavitch στο Οβάλ Γραφείο στις 29 Σεπτεμβρίου 2025. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε προς τιμήν του Ραβίνου και Χασιδικό πνευματικό ηγέτη Menachem M. Schneerson, 1902–1994. Από το 1978, έχει τη δική του γιορτή στις ΗΠΑ που ονομάζεται Ημέρα Εκπαίδευσης και της Κοινής Χρήσης, η οποία καθιερώθηκε από τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ. Ο Ραβίνος Σνίρσον ίδρυσε ένα δίκτυο αρκετών χιλιάδων εβραϊκών σχολείων στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο. Πίστευε ότι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να μάθουν τα παιδιά ήταν η επίγνωση ενός «Υπέρτατου Οντος και ενός Νόμου που είναι ανώτερος από τον άνθρωπο» ή «ο φόβος ή η αγάπη για μια δύναμη μεγαλύτερη από τον άνθρωπο». Ο οργανισμός Chabad-Lubavitch υποστηρίζει την καθιέρωση των 7 Νόμων του Νώε για όλη την ανθρωπότητα. Φωτογραφία: Joyce Boghosian / White House Photo
Τον Νοέμβριο του 2026 θα πραγματοποιηθεί το Πρώτο Διεθνές Συνέδριο του Νώε. Εκπρόσωποι αυτής της θρησκευτικής πίστης που θα προέρχονται από όλες τις ηπείρους θα συναντηθούν στην Ιερουσαλήμ και στόχος τους είναι να τεθούν τα θεμέλια για μια Νέα Παγκόσμια Θεοκρατία που θα βασίζεται στους 7 Νόμους του Νώε, με επικεφαλής το Ισραήλ.
21 Σεπτεμβρίου 2026
Το Συντακτικό Προσωπικό του FWM (Free West Media = Ελεύθερα Μέσα της Δύσης)

Τοῦ π. Γερασίμου Βουρνᾶ, Πρεσβυτέρου
Ἡ ἐποχή τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὁμοιάζει ὡς ἕνα βαθμό μέ τήν δική μας σύγχρονη ἐποχή. Ὅπως καί σήμερα, ἔτσι καί τῷ καιρῷ ἐκείνῳ φαίνεται νά ὑπῆρχε μία θρησκευτικότητα χωρίς ἐπίγνωση πολλές φορές, ἐπάνω στήν ὁποία πάτησε ἡ κοσμική ἐξουσία στήν προσπάθειά της νά ὑποτάξει τήν Ἐκκλησία.[1] Κάτι ἀνάλογο ἐκτυλίσσεται καί στίς ἡμέρες μας. Ἡ κοσμική ἐξουσία ἐκμεταλλεύεται διαρκῶς ὁρισμένα στοιχεῖα μιᾶς ἐπιφανειακῆς καί ἀρρωστημένης θρησκευτικότητας μερίδας πιστῶν, μέ σκοπό νά προκαλέσει ταραχή στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἔριδες καί ἐν τέλει νά ἐπιτύχει τήν καθυπόταξη τῆς Ἐκκλησίας.
Κείμενο-ρετρό 100.0: Με αφορμή το βιβλίο του Αρχιμ. Χαρ. Βασιλόπουλου «Το θαύμα των Ελλήνων του Σαράντα»
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
|
Ι. ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΘΕΟ 1940…
Το 1980 είχε κυκλοφορήσει ένα βιβλιαράκι του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Βασιλόπουλου, προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη με τίτλο «Το θαύμα των Ελλήνων του Σαράντα».
Στον επίλογο του βιβλίου καταγράφονται χαρακτηριστικά δείγματα της Πίστης του Λαού, του Στρατού αλλά και των ηγετικών φυσιογνωμιών της εποχής εκείνης:
«Ο Θεός και η Υπέρμαχος Θεοτόκος δώσανε την νίκη στην Ελλάδα [κατά του Μουσολίνι]. Και την δώσανε, διότι η πίστις των Ελλήνων στον Θεό ήταν γνήσια και ιερή. Διότι ο αγώνας ήταν δίκαιος. Διότι πολεμήσανε για ιερά και όσια. Και ακόμη, διότι όλος ο Ελληνισμός ζήτησε την προστασία του Θεού και της Παναγίας».
![]() |
«Πωλεῖται ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων τοῦ Ἰούδα τό Σινᾶ» |
Μανιφέστον Σινᾶ: Ἱερὰ ἐξέγερσις καὶ ἐπανάστασις τῶν Πατέρων — Ἕτοιμοι πρὸς ἡρωικὸν ἐγκλεισμὸν καὶ αὐτοθυσίαν!
ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!
Ἡ πανίερος παρακαταθήκη καὶ αἱ ἐθνικαὶ μειοδοσίαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας
[Ὁ προδότης προςῆλθεν πρῶτος ἑκουσίως]: «Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα͵ // ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης͵ // πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς εἶπεν͵ // Τί θέλετέ μοι δοῦναι // κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; // οἱ δὲ ἔστησανῃ αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια» (Ματθ. κστ’ 14-15). |
Ἀπὸ τῆς αὐτοκρατορικῆς ἐξουσίας εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἀπεμπόλησιν
Ἡ δέλτος τῆς βυζαντινῆς ἱστορίας διδάσκει ἐμφαντικῶς ὅτι ἡ σύμπλεξις τῆς ἐκκλησιαστικῆς μετὰ τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας δύναται νὰ ἀποβῇ ὀλεθρία, ὁσάκις ὁ ἐκκλησιαστικὸς οἴαξ λησμονεῖ ὅτι οὐκ ἔστι δυνάστης, ἀλλὰ διάκονος ταπεινὸς τοῦ θεσμοῦ, ὅστις θεόθεν αὐτῷ ἐνεπιστεύθη.
Ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μιχαὴλ τοῦ Κηρουλαρίου ἀναδείκνυται πᾶσα ἡ ἰσχύς, ἀλλὰ ταυτοχρόνως καὶ ὁ μέγιστος κίνδυνος τῆς ἐκκλησιαστικῆς παρεμβάσεως εἰς τὰ τῆς πολιτείας· ὡς καὶ τὸ ἀντίστροφον, βεβαίως. Εἰς τὴν παράδοσιν διασῴζεται ἡ δραματικὴ καὶ ἔμπλεως ἐπάρσεως φράσις: «Ἐγώ, φούρνε μου, σὲ ἔκτισα, καὶ ἐγὼ θὰ σὲ γκρεμίσω!». Τοῦτο διετύπωσεν ἀπειλητικῶς ὁ ἐν λόγῳ Πρωθιεράρχης, ὁ ἀνεβοκατεβάζων αὐτοκράτορας καὶ ῥυθμίζων τὰς τύχας τῆς Βασιλευούσης. Τὰ ἀνάλογα, ἀντιστρόφως, συμβαίνουσιν ἐφ' ἡμερῶν ἡμῶν καθ’ ὑπερβολήν.
«Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ» (Β΄ Τιμ. α΄, 7).
Η επιλεγμένη φωτογραφική τεκμηρίωση που δημοσιεύουμε αποκαλύπτει τις σοβαρές παραβιάσεις της Αιγύπτου στην Κοιλάδα του Σινά. Η χώρα καταπατά τη Διεθνή Σύμβαση της UNESCO για την προστασία της περιοχής. Η δραστηριότητα αυτή απειλεί άμεσα την παλαίφατη Ιουστινιάνεια Μονή Σινά. Το ιστορικό μοναστήρι αποτελεί αναγνωρισμένο Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτισμικής και Φυσικής Κληρονομιάς.
Φωτογραφία 1- Ημερομηνία: 17 Ιανουαρίου 2026
Προέλευση: Masrawy – φωτορεπορτάζ «17 صورة تكشف عن مشروع التجلي الأعظم»
Πανοραμική άποψη της ζώνης του Great Transfiguration Project. Η λήψη αποτυπώνει τη συνολική κλίμακα των νέων οδικών χαράξεων, κτιριακών συγκροτημάτων, φυτεύσεων και διαμορφώσεων μέσα στην ορεινή λεκάνη της Αγίας Αικατερίνης
---------------------------------------------------------------------------------------
Φωτογραφία 2- Ημερομηνία: 2026
Προέλευση: Πρόσφατη αιγυπτιακή φωτογραφική τεκμηρίωση του Great Transfiguration Project
Κοντινή άποψη των νέων πολυώροφων ξενοδοχειακών κτιρίων στους πρόποδες του βραχώδους ορεινού όγκου. Η φωτογραφία δείχνει καθαρά την κλίμακα των νέων κατασκευών σε άμεση σχέση με το φυσικό ανάγλυφο.

Ο πρωθυπουργός αντί να παρακολουθεί με προσοχή τα στρατεύματα, προτίμησε το σερφάρισμα
Το “ντροπή” -για άλλη μια φορά- είναι λίγο.
Το βίντεο που δημοσιεύει το in.gr, είναι αποκαλυπτικό
Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουὴλ, ἱεροψάλτου
Τὸ 2ον Διεθνὲς Συνέδριον διὰ τὸν θρησκευτικὸν Φονταμενταλισμὸν καὶ τὸ «κατεστραμμένον» Μοναστήρι
«Ὁ φονταμενταλισμός, παρ’ ὅλο ποὺ δύναται νὰ ἀπολυτοποιήσει φανατικὰ τέτοια μνημεῖα, εἶναι συγχρόνως πρόθυμος νὰ τὰ καταστρέψει… Ἡ προστασία αὐτῶν τῶν χώρων δὲν ἀφορᾶ μόνο τὴ νομική τους θωράκιση, τὴ διατήρηση καὶ τὴν ἀποκατάστασή τους. Ἀφορᾶ ἐπίσης τὴ διαμόρφωση μίας κουλτούρας σεβασμοῦ καὶ τὴν καλλιέργεια μίας οὐσιαστικῆς κοινωνικῆς σχέσης μὲ τὴ θρησκευτικὴ ἑτερότητα» (‘Διεθνὲς Παρατηρητήριο’)
Γράφει ὁ Γεώργιος Τζανάκης
Ἡ περυσινὴ ἀντίδρασις τῆς Ἀδελφότητος τῆς μονῆς Σινᾶ στὰ ὅσα ἑτοίμαζαν γιὰ τὴν Μονὴ οἱ κυβερνήσεις Αἰγύπτου καὶ Ἑλλάδος μὲ τὴν συνέργεια τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ Δαμιανοῦ, μὲ τὴν καθαίρεσί του, φρέναρε τὸ ξεπούλημα τῆς Μονῆς.
Μετὰ τὴν ἐκλογὴ νέου Ἡγουμένου, ἀσχέτως ὑπὸ ποῖες πιέσεις καὶ μεθοδεύσεις ἔγινε αὐτή, ἀκολούθησε ἕνα μεγάλο διάστημα σιωπῆς καὶ ἀδράνειας ἀπὸ τὴν πλευρᾶ τῆς ἀδελφότητος, ἀλλὰ ἀνασυντάξεως καὶ ἀντεπιθέσεως τῶν ἐπιβούλων τῆς Μονῆς.
Καὶ φτάσαμε στὴ σημερινὴ κατάστασι, μὲ τὴν ἐπικοινωνιακὴ καταιγίδα γιὰ τὴν ἀνάγκη συμφωνίας ποὺ κατάληξε στὴν δήλωσι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συμεών, περὶ ἀποδοχῆς τῆς συμφωνίας κατόπιν καὶ τῆς συμπαραστάσεως Πατριαρχείων καὶ Ἐκκλησιῶν γιὰ ὑπογραφή τῆς συμφωνίας.
Ἡ ἀδελφότης δὲν ἔχει μελετήσει ἐν Συνόδῳ καμμία συμφωνία οὔτε ἔχει ἐξουσιοδοτηθῇ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ προβῇ στὶς ἐνέργειες τὶς ὁποῖες ἀναφέρει στὴν δήλωσί του τῆς 24ης τρέχοντος μηνός.