Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: «Πιστεύω Κύριε Βοήθει μου τη απιστία», (Δ’ Κυριακή των Νηστειών).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου –Ιατρού- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 21η Μαρτίου 2026

    Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Δ΄  Κυριακή των νηστειών και την ημέρα αυτή η αγία μας Εκκλησία καθιέρωσε να τιμούμε την μνήμη μιάς μεγάλης οσιακής μορφής, του αγίου Ιωάννου του συγγραφέως της Κλίμακος, για να μας υπενθυμίσει ότι ο πνευματικός αγώνας, τον οποίο διεξάγουμε την περίοδο αυτή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι μια ανοδική πορεία προς τον αγιασμό και ότι σκαλί-σκαλί πρέπει να ανεβαίνουμε την κλίμακα των αρετών. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, που αναφέρεται στη θεραπεία ενός δαιμονιζόμενου νέου, που έγινε ευθύς μετά την κάθοδο του Κυρίου από το όρος Θαβώρ, μετά τη Μεταμόρφωση, περί το τέλος δηλαδή της δημοσίας δράσεώς του.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός: Κυριακή Δ΄ Νηστειών – Το παράπονο του Χριστού

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ)

Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.

Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου...). Πόση σκληρότητα!

Ὑπερμεγέθεις κατασκευές.... στήν ἐρημικὴ- ἀσκητική Καψάλα Ἁγίου Ὄρους. (Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή)

 

                   ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΚΕΛΛΙΩΤΙΚΗ ΦΩΝΗ.

                                                                                     

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 2//15.3.2026.

Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως.

Ὑπερμεγέθεις   κατασκευές....  στήν ἐρημικὴ- ἀσκητική Καψάλα  Ἁγίου Ὄρους.

Ὅταν προσκυνοῦν οἱ Παντοκρατορινοί τούς σχισματο-αἱρετικοὺς Οὐκρανούς...

(βλέπε ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος τοῦ αὐτοχειροτονημένου καὶ ἀφορισμένου Ἐπιφανίου Ντουμένκο στις 10-13 Ὀκτωβρίου 2025 ν.ἡμ.),

Τότε τὸ χρῆμα ρέει ἄφθονο γιὰ ὑπερμεγέθεις κατασκευὲς ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων...  ἐάν συγκριθοῦν μὲ τὰ ἀσκητικὰ ἀπέριττα παραδοσιακά κελλάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐρημική – ἀσκητικὴ Καψάλα...

Παντοκρατορινοί  συνέλθετε…!!! Καταστρέφετε συνείδητά τὸ Ἅγιον Ὄρος... Οὐαὶ καὶ ἀλίμονο σας …

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 6,13-20] «ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΟΧΥΡΟ, Η ΕΛΠΙΔΑ» 10-4-1994] (Β295)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Εβρ. 6,13-20]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΟΧΥΡΟ, Η ΕΛΠΙΔΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 10-4-1994]  (Β295)

                                                                                                                                                              

    Στη σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, ακούσαμε τον Απόστολο Παύλο να μας λέγει: «Ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος·  ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα». Δηλαδή  σε μία απόδοση:

Ο ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗ ΦΙΜΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΗΕ, 400 εκατομμύρια χριστιανοί αντιμετωπίζουν διώξεις παγκοσμίως. 

Ο διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας Νεκτάριος Δαπέργολας σχολιάζει αυτό το εύρημα στο Focus FM και αναλύει πώς ο χριστιανισμός, και ιδιαίτερα η Ορθοδοξία, αποτελεί τη θρησκεία με τη μακρύτερη ιστορία διωγμών. 

Ταυτόχρονα θέτει ερωτήματα για τη στάση της ελληνικής κοινωνίας, η οποία κατά την εκτίμησή του βρίσκεται σε κατάσταση ηθικής κρίσης με κλιμακούμενη εγκληματικότητα, βία στα σχολεία και γενικότερη απαξίωση ηθικών αξιών. Ασκεί σκληρή κριτική στη Διοικούσα Εκκλησία και προσωπικά στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, χαρακτηρίζοντας υποκριτική τη συγκίνησή του για τον σταυρό στη σημαία, ενώ κατά τον ίδιο σιώπησε σε κρίσιμα ζητήματα τα προηγούμενα χρόνια. Θεωρεί ότι η ηγεσία της Εκκλησίας φέρει μεγάλη ευθύνη για την πνευματική κατάπτωση.

 Τέλος, σχολιάζει τον επικείμενο νόμο για τις ψευδείς ειδήσεις, τον οποίο παρομοιάζει με ελεγκτικούς μηχανισμούς από τον Τζωρτζ Όργουελ, τονίζοντας ότι η αντίσταση και η ελευθερία λόγου δεν πρέπει να υποχωρήσουν.

Ο ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗ ΦΙΜΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ

Ο ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗ ΦΙΜΩΣΗ 

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου : «Χαίρε ότι τον πολύφωτον ανατέλεις φωτισμόν, Χαίρε ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν». (Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών).

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου - ιατρού- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 20η Μαρτίου 2026

Στον δεύτερο Οίκο της τέταρτης Στάσης των Χαιρετισμών, αγαπητοί μου αδελφοί, παρουσιάζεται η Παναγία ως φωτοδόχος λαμπάδα που φωτίζει τους εν σκότει ευρισκομένους ανθρώπους και τους οδηγεί προς την θεογνωσία. Γι’ αυτό και ο υμνογράφος στη συνέχεια, επεξηγώντας την αλήθεια αυτή, προσφωνεί αυτήν ως εξής: «Χαίρε ότι τον πολύφωτον ανατέλεις φωτισμόν, χαίρε ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν». Δηλαδή, Παναγία μας, εσύ είσαι η πνευματική ανατολή από όπου ανέτειλε ο πολύφωτος φωτισμός, ο Ήλιος της Δικαιοσύνης Χριστός. Εσύ είσαι η πηγή από την οποία αναβλύζει ο πολύρρυτος ποταμός, που ξεδιψά την ψυχή μας με την αληθινή χαρά. Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε κάπως αυτές τις μεγάλες αλήθειες.

Πορφυρίτης: πνευματική πατρότητα καί ἡ πνευματική ὀρφάνια.

Πορφυρίτης

Τί μεγάλη εὐλογία εἶναι ὁ πνευματικός Πατέρας! Ὁ καλός, ὁ παραδοσιακός, ὁ ἅγιος πνευματικός Πατέρας εἶναι εὐλογία Θεοῦ! Ὁ λόγος του «ὕδωρ ζῶν»[1], «πηγὴ ὕδατος ζωῆς ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον»[2]· πηγαῖος, γάργαρος, καθαρός, ἀληθινός καί ἁγιασμένος, ὅπως εἶναι ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ.

 Ἀσυμβίβαστος μέ τούς ἐπιβαλλόμενους νεωτερισμούς καί κακοδοξίες, ἀνυποχώρητος στίς ἐκβιαστικές πιέσεις, «κουφός» πρός τίς κοσμικές σειρῆνες. Ἕνας ὀρθόδοξος πνευματικός Πατέρας μπορεῖ νά ἀλλάξει, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνα χωριό, μιά πόλη μία ὁλόκληρη χώρα! Μπορεῖ νά ἀλλάξει ριζικά καί νά ἁγιάσει τίς καρδιές τῶν λογικῶν προβάτων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.

ΕΠΕΙΔΉ Η ΓΝΏΣΗ ΣΏΖΕΙ.ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟ !

                          

Από εκεί στον Άρειο Πάγο μίλησε ο κορυφαίος Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους με εκείνα τα θεσπέσια λόγια τα οποία είναι χαραγμένα σε αυτή τη χάλκινη πλάκα που διακρίνεται στο βάθος,επαληθεύοντας το σοφό Σωκράτη που αιώνες πριν, προτού τον καταδικάσουν σε θάνατο οι Αθηναίοι τους είχε πει "άνδρες Αθηναίοι τόν λοιπόν βίον καθεύδοντες διατελοῖτε ἄν, εἰ μή τινα ἄλλον ὁ Θεός ὑμῖν ἐπιπέμψειε κηδόμενος ὑμῶν». Δηλαδή, θά κοιμᾶσθε διά παντός, ἐκτός ἐάν σᾶς λυπηθῇ ὁ Θεός καί σᾶς ἀποστείλῃ κάποιον ἄλλον ὁ ὁποῖος θά σᾶς φροντίζη και θά σᾶς πῆ γιατί ζῆτε.

         

Ἱστορία τοῦ ἀποκρυφισμοῦ εἰς τήν Εὐρώπη

 

Ἱστορία τοῦ ἀποκρυφισμοῦ εἰς τήν Εὐρώπη 1ον 

Καμπαλιστική καί Ἑρμητική μαγεία

Τοῦ κ. Διοδώρου Ράμμου, Ἱστορικοῦ – Ἀρχαιολόγου

1. Πρόλογος

Ἡ λέξη ἀποκρυφισμὸς ἢ occultism, στὴν ἀγγλικὴ ὁρολογία, δηλώνει τὴν ἀναζήτηση μίας κρυμμένης γνώσης, κάποιας γνώσης ἡ ὁποία εἶναι ἄγνωστη στὸ εὐρὺ κοινὸ καὶ εἶναι γνωστὴ μόνο σὲ πολὺ συγκεκριμένους ἀνθρώπους. Συναντᾶται καὶ ἡ ὁρολογία ἀπόκρυφη τέχνη ἢ καὶ ἀπόκρυφη ἐπιστήμη.

Στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, ἡ ἔννοια τοῦ ἀποκρυφισμοῦ εἶναι συν­ώνυμη μὲ τὴν ἔννοια τῆς μαγείας. Ἡ λέξη μάγος, ὅπως ἀναφέρουν ἀρχαῖοι Ἕλληνες συγγραφεῖς, δήλωνε τὸν ἱερέα τῆς Περσίας καὶ αὐτὸ μᾶς εἶναι γνωστὸ καὶ ἀπὸ τοὺς τρεῖς μάγους μὲ τὰ δῶρα, ὅπως θυμόμαστε ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ «ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ» 6-4-1997] [Β354]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μνήμη αγίου Ιωάννου της Κλίμακος]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-4-1997] [Β354, έκδοσις β΄]                                        

     Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, αυτές τις πέντε Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τις αφιερώνει σε κάποια υπόθεση ή σε κάποια υπόθεση ή σε κάποιο πρόσωπο αγίου· διότι θέλει να εξυπηρετήσει κάποιους πνευματικούς σκοπούς.

Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ: «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΛΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΩΦΟΝ ΚΑΙ Ἡ ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ» 28-3-1993] (Β277)

  

Ο Λαρίσης ΘΕΟΛΟΓΟΣ και ο Γέροντας ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα:
«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΛΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΩΦΟΝ ΚΑΙ Ἡ ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 28-3-1993] (Β277)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας ἄγει τὴν τετάρτην Κυριακὴν τῶν Νηστειῶν. Σὲ αὐτὴν τὴν Κυριακὴ προβάλλει τὸ πρόσωπον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, συγγραφέως τοῦ βιβλίου «Κλῖμαξ», γιὰ νὰ μᾶς θυμίσει ὅτι σκαλί- σκαλὶ πρέπει νὰ ἀνεβαίνουμε τὴν κλίμακα τῶν ἀρετῶν. Ἀλήθεια, μιὰ Σαρακοστὴ γίνεται κλίμακα ἀνοδικῆς πορείας; Τίθεται τὸ ἐρώτημα. Ἢ μένουμε μόνο σὲ μιὰ τυπικὴ νηστεία, ποὺ πολλὲς φορές μᾶς καλλιεργεῖ μιὰ κρυφὴ ὑπερηφάνεια; Μάλιστα εἶναι μιὰ εὐκαιρία, μιὰ ποὺ ἔγινε λόγος ἂν δὲν ἔχουμε γνωρίσει αὐτὸ τὸ θαυμάσιον βιβλίον τῆς «Κλίμακος» μέχρι τώρα, εὐκαιρία νὰ τὸ γνωρίσουμε, νὰ τὸ προσεγγίσουμε. Εἶναι θαυμάσιο βιβλίο.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ(Εβρ.6,13 έως 20 ) ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

                                                         [ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ]          

    «Τῷ γάρ᾿Αβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ᾿ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ᾿ ἑαυτοῦ λέγων(:Οι επαγγελίες του Θεού θα πραγματοποιηθούν οπωσδήποτε. Διότι όταν έδωσε ο Θεός τις επαγγελίες στον Αβραάμ, ορκίστηκε ότι θα τις πραγματοποιήσει. Κι επειδή δεν είχε κανένα ανώτερό Του ο Θεός να ορκιστεί σε Αυτόν, ορκίστηκε στον εαυτό Του και είπε:) ‘’Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε’’(:‘’Σου υπόσχομαι αληθινά ότι θα σε ευλογήσω πολύ πλούσια και θα πληθύνω πάρα πολύ τους απογόνους σου)καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας(:Έτσι πήρε ο Αβραάμ την υπόσχεση του Θεού.

Κυριακή Δ΄ Νηστειών - Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τη θεραπεία του σεληνιαζόμενου νέου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μάρκ.9,14-29]

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

    «Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι(: και όταν έφθασαν στο πλήθος του λαού, Τον πλησίασε κάποιος άνθρωπος που γονάτισε μπροστά Του κι έλεγε: ‘’Κύριε, λυπήσου και σπλαχνίσου το παιδί μου, διότι σεληνιάζεται και υποφέρει άσχημα, αλλά και κινδυνεύει τον έσχατο κίνδυνο· διότι πολλές φορές πέφτει στη φωτιά, και πολλές φορές στο νερό, και κινδυνεύει έτσι να καεί ή να πνιγεί. Και τον έφεραν στους μαθητές Σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν)»[Ματθ.17,14-16].

Γιατί ὁ Θεός δίνει μερικές φορές ἀσθένειες καί σέ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους;

π. Θεόδωρος Ζἠσης, ὁμότιμος καθηγητής Πατρολογλίας τοῦ Α.Π.Θ.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος στόν λόγο «Περί Διακρίσεως» γράφει τά ἑξῆς:

Μερικές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστιες γιά νά καθαρίσουμε τίς ἁμαρτίες μας. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων».

Καί πολλές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστια γιά νά μᾶς ταπεινώσει τό φρόνημα· νά μή εἴμαστε, στηριζόμενοι στήν ὑγεία μας, ὑπερήφανοι.

«Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων· καί ἔστιν ἀσθένεια διά τό ταπεινωθῆναι τό φρόνημα».

Ὁ ἀγαθός καί Πανάγαθος Δεσπότης, ὅταν μᾶς βλέπει πολλές φορές νά εἴμαστε ὀκνηροί στήν ἄσκηση, τότε μέ τήν ἀρρώστια, σάν μία ἄσκηση, ταπεινώνει τή σάρκα μας, ἐξασθενεῖ τή σάρκα μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ» 9-4-1989] [Β213]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Ἡ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 9-4-1989] [Β213]

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου, προβάλλει τὸν ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, ἡγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σινᾶ καὶ μέγαν ἀσκητήν. Ὁ σκοπὸς αὐτῆς τῆς προβολῆς, ἂν καὶ γιορτάζει στὶς 30 Μαρτίου, εἶναι πιθανῶς ὅτι καθ᾿ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀνάγνωσμα εἰς τὴν τράπεζαν τῶν μοναστηριῶν, ἐχρησιμοποιεῖτο αὐτό του τὸ σύγγραμμα, «Κλῖμαξ». Ἔτσι ἐλέγετο. Σκάλα. Κλῖμαξ. Ἀλλὰ προβαλλόμενος, ὅμως, ὁ ἅγιος Ἰωάννης, οὐσιαστικὰ προβάλλεται τὸ κλασικὸ αὐτὸ σύγγραμμά του «Κλῖμαξ» ποὺ εἶναι προβολὴ ἀνόθευτος καὶ ὀρθόδοξος τῆς πνευματικότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς μας Ἐκκλησίας.

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ: «Οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου– Η ΚΛΙΜΑΞ» (Περί Ορθοδοξίας και Υπακοής)

 

«Οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου– Η ΚΛΙΜΑΞ»

(Περί Ορθοδοξίας και Υπακοής)

 

Στην «Κλίμακα» του Οσίου Ιωάννου φανερώνεται, αναμφίβολα, όλη η αλήθεια της Πίστεως μέσα στο φάσμα των εκδηλώσεων της Ασκητικής – Μοναχικής ζωής, όπως την βίωσε ο Όσιος Ιωάννης, απορρίπτοντας την αυτάρκεια του παρόντος κόσμου και κινούμενος υπαρξιακά στο αυθεντικό νόημα της Ορθοδοξίας.

Σ’ όλες τις «Κυριακές των Νηστειών» υπάρχει συνοχή και ενότητα μεταξύ τους, ως εμμένουσες στο αληθινό νόημα της πίστεως, παρά τις διαφορετικές ιδιαιτερότητες – ονομασίες τους. Και οι (5) πέντε είναι οι «Κυριακές της Ορθοδοξίας». Είναι αλήθεια, ότι η υψηλότερη προτεραιότητα της πνευματικής ζωής για τον όσιο Ιωάννη, ως καρδιά της καρδιάς των λόγων του, στο βιβλίο «Η ΚΛΙΜΑΞ», είναι η Ορθοδοξία∙ γι’ αυτό και αποτελεί άριστο (και διαχρονικό) οδηγό ορθοπραξίας για Μοναχούς και λαϊκούς.

«όποιος ελέγχει τον καιρό, θα ελέγχει τον κόσμο»

Στο «φως» αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA που αποδεικνύουν προσπάθειες «ελέγχου του καιρού»
Πρόκειται για έκθεση 18 σελίδων από το 1965  19.03.2026           

Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA, που ήρθαν ξανά στο προσκήνιο, αποδεικνύουν τις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών να ελέγξουν τον καιρό.

Πρόκειται για έκθεση 18 σελίδων από το 1965, η οποία αποδεσμεύτηκε το 2003 και εξετάζει τις δυνατότητες «τροποποίησης καιρού» — μια πρακτική που περιλαμβάνει τη χρήση αεροσκαφών ή πυραύλων για τη διάχυση χημικών στην ατμόσφαιρα, με στόχο την αλλαγή των καιρικών συνθηκών.

Παρότι τα έγγραφα δεν κατονομάζουν συγκεκριμένες ουσίες, αποκαλύπτουν έντονο ενδιαφέρον για την ενίσχυση της χρηματοδότησης τέτοιων προγραμμάτων. Μάλιστα, γίνεται αναφορά ότι τα κονδύλια επρόκειτο να τετραπλασιαστούν έως το 1967 — χρονιά κατά την οποία οι ΗΠΑ ξεκίνησαν επιχειρήσεις στο Βιετνάμ που στόχευαν στην πρόκληση πλημμυρών και κατολισθήσεων.

«Τὰ ἔργα τέχνης εἶναι ὁ πνευματικὸς καθρέπτης ἑνὸς ἔθνους»

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Στις 10 Μαρτίου 2026, επί τη συμπληρώσει ενός έτους από την εργαλειοποίηση του Ποινικού Δικαίου σε βάρος του Νίκου Παπαδόπουλου, ανεξάρτητου βουλευτή και Προέδρου του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ, ο οποίος στις 10 Μαρτίου 2025 κατεκρατήθη παρανόμως επί 5 και πλέον ώρες στον χώρο της Αντεθνικής Τερατοθήκης, δόθηκε κοινή συνέντευξη με τον γράφοντα στον δημοσιογράφο Διονύση Μακρή, εκδότη της εφημερίδας «Στύλος Ορθοδοξίας».

Με αυτήν την ευκαιρία φωτίσθηκαν όχι μόνο τα τεχνάσματα που εφαρμόσθηκαν από την κυβέρνηση, την εισαγγελία, την αστυνομία και, βεβαίως, την διεύθυνση του Μουσείου, αλλά και κάποιες άγνωστες πτυχές, οι οποίες που φέρνουν σε εξαιρετικά δυσμενή θέση όλους εκείνους που προσπάθησαν να εμφανίσουν διαστρεβλωμένο το συγκεκριμένο περιστατικό.

Μία από αυτές τις πτυχές σχετίζεται με ένα ευσύνοπτο κείμενο του ζωγράφου-χαράκτη Κώστα Μαλάμου που φέρει τον τίτλο «Η Εθνική Πινακοθήκη και το μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου» και το οποίο είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «Φιλολογική Πρωτοχρονιά» του έτους 1971.

Ενοχλεί η εικόνα του Χριστού; Από τη ματιά ενός τεχνοκράτη.

 

Του Δημ. Ιωάννου, Οικονομολόγος- Αναλογιστής

Θίγονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, από την εικόνα του Χριστού;

Παραβιάζεται  η ελευθερία έκφρασης των αθέων ;

Ενοχλεί τους αλλόθρησκους το θρησκευτικό σύμβολο της επικρατούσας θρησκείας;

Αυτά είναι κάποια από τα επιχειρήματα-ερωτήματα , μειοψηφίας της χώρας που απαιτεί με νομικά μέσα την αφαίρεση της εικόνας του Χριστού στην Συνταγματικά κατοχυρωμένη Ορθόδοξη Ελλάδα.

Απόψεις πολλές ακούγονται και γράφονται από πολιτικούς, νομικούς, Θεολόγους και ισχυρούς παράγοντες της χώρας.

Ελληνική σημαία: Όσο εμείς τιμούμε τη Σταυροπροσκύνηση, κάποιοι άλλοι μεθοδεύουν τη «Σταυροκατάργηση»!

 

Με όχημα την προσφυγή της Ένωσης Αθέων εναντίον των εικόνων στα δικαστήρια, κάποιοι θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ουδετερόθρησκο μίασμα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος το φώναζε από το έτος 2000, 26 χρόνια πριν: «Θα αφαιρεθεί από τους κοντούς των σημαιών ο τίμιος σταυρός. Ίσως θα αλλάξει και η σημαία μας επειδή έχει τον σταυρό επάνω. Βλέπουνε τον σταυρό και δαιμονίζονται, λες και ο σταυρός έβλαψε αυτόν τον τόπο».

Ελπιδοφόρος: Η μυστική επιστολή-σοκ κατά της UOC και η κρίση στην Αμερική

Πώς μια διαρροή ενός εμπιστευτικού εγγράφου αποκάλυψε τον αγώνα για την ορθόδοξη ειρήνη στην Αμερική.

Στις αρχές Μαρτίου 2026 είδε φως της δημοσιότητας ένα έγγραφο που διαφορετικά δεν θα είχε βγει ποτέ από τα όρια της κλειστής εκκλησιαστικής αλληλογραφίας. Μια πολυσέλιδη επιστολή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου, που στάλθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στις 21 Νοεμβρίου 2025, διαβιβάστηκε ανώνυμα στην αμερικανική συντακτική ομάδα της Ένωσης Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, της ίδιας ιστοσελίδας που αναφέρεται επανειλημμένα στην επιστολή ως «ρωσικός προπαγανδιστικός πόρος».

Αχιλλέως Β. Πιτσίλκα, Δρ, Θ.: Μασονικαί επιδράσεις εις τα έργα του Ν. Καζαντζάκη Μέρος (Α',Β', Γ')

Επιμέλεια: Στυλιανή

Του κ. Αχιλλέως Β. Πιτσίλκα, Δρ, Θ.

Προλεγόμενα

Είπαν κάποιοι ότι ο Ν. Καζαντζάκης ήταν δήθεν μεγάλος συγγραφέας και διανοητής, γιατί τα έργα του κυκλοφόρησαν μεταφρασμένα σε όλο τον κόσμο, αλλά δεν είχαν δίκιο, γιατί, κατά τον Κ. Παπαρρηγόπουλο, «μέγας δεν είναι ποτέ ο μη ευεργετήσας την ανθρωπότητα ή τουλάχιστον το έθνος αυτού» (Ιστορία… Β, 445). Όπως, δηλ., ο Ιουλιανός ο Παραβάτης δεν υπήρξε αληθινά μεγάλος, διότι, κατά τον μνημονευθέντα συγγραφέα, «δεν ευηργέτησε τον κόσμον» (όπ.π.), κατά παρόμοιο τρόπο και ο Ν. Καζαντζάκης δεν υπήρξε αληθινά μεγάλος ή και απλώς μεγάλος, αλλά μεγάλος αιρετικός ή ακριβέστερα αντίχριστος, που έκανε πολύ μεγάλο κακό στην πατρίδα μας και στην ανθρωπότητα ολόκληρη, εξαιτίας των παγανιστικών και μηδενιστικών αντιλήψεων που είχε, ως μασόνος, και που εγκατέσπειρε «τεχνηέντως» και «εν γνώσει» σε όλα τα έργα του, από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο. Εξαιτίας της τέχνης, δηλ., με την οποία εγκατέσπειρε τις αντιχριστιανικές αντιλήψεις σε όλα τα έργα του, υπάρχει κίνδυνος να εξαπατηθούν κάποιοι αστήρικτοι  πνευματικά και να ακολουθήσουν τις ιδέες και τον τρόπο της ζωής του, οδηγούμενοι κατά τον τρόπο αυτό μακρυά από το Χριστό-Σωτήρα, που για τους πιστούς χριστιανούς είναι «ἡ Ὁδὸς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωή» (Ιω. 14, 6), και να θεοποιήσουν τον εωσφόρο ή και το ίδιο το ίνδαλμά τους, που θέλησε σε κάποια στιγμή να ιδρύσει τη νέα θρησκεία (!) του πανσεξουαλισμού, που θα είχε ως σύμβολο το άνθος και ως κέντρο τον ίδιο τον εαυτό του.

Γεώργιος Κ. Τζανάκης: Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Μακρῆς περὶ Καζαντζάκη.

                                                 

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.

Ἔχει δημοσιευτεῖ στὸ διαδίκτυο ἡ ἄποψις τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τοῦ Μακρή γιὰ τὸν Νικόλαο Καζαντζάκη, ὅτι εἶναι ἐνσάρκωσις τοῦ Σατανᾶ, χωρὶς νὰ ἔχουν δημοσιοποιηθῇ τὰ σχετικὰ τεκμήρια, διότι ὁ δημοσιεύσας δὲν τὰ εἶχε. Τὸ ζήτημα δὲν θὰ εἶχε ἰδιαίτερη σημασία, ἄν ἡ περίπτωσις τοῦ ἔργου τοῦ Καζαντζάκη δὲν εἶχε γίνει ἕνας ἀπὸ τοὺς ἄξονες γιὰ τὴν μετάλλαξι τῆς Ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας σὲ ἕναν ἐλεγχόμενο ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμὸ, πρόθυμο καὶ κατάλληλο γιὰ τὸν χριστιανικὸ -καὶ κατόπιν τὸν διαθρησκειακὸ- οἰκουμενισμό, δηλ. τὴν θρησκευτικὴ παγκοσμιοποίησι, παραλλήλως μὲ τὴν πολιτική.[1]

Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας: «Λαός δυσσεβής καί παράνομος»...

      Νεκτάριος Δαπέργολας

      Αἷμα πάνω στό αἷμα. Ὕβρις πάνω στήν ὕβρι. Ἀποτροπιασμός πάνω στόν ἀποτροπιασμό. Τραγικά ἀνίδεοι καί ἀνυποψίαστοι συνεχίζουμε πάντα νά κουτρουβαλᾶμε στόν κατήφορο. Τήν ὥρα ποῦ τά μαῦρα σύννεφα πυκνώνουν στόν πνευματικό οὐρανό τῆς πατρίδας μας, τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά θρηνοῦμε νυχθημερόν γιά τά τρομακτικά χάλια μας, ἐμεῖς δυστυχῶς πράττουμε τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μέ ἀδιανόητα αὐτοκαταστροφική καί ἀπονενοημένη λύσσα.

«Σκοτώνω το παιδί μου την Πέμπτη» – Το ενοχικό υπόβαθρο της εκτρώσεως

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis:      Ὑπάρχουν ἁμαρτίες ποὺ ὁ νοῦς ἐπιχειρεῖ νὰ θάψει, ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ἀρνεῖται νὰ σβήσει. Αὐτὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς βαθύτερες ἀλήθειες ποὺ ἀναδύεται ἀπὸ τὴν ὀξυδερκῆ κλινικὴ καὶ ποιμαντικὴ μελέτη τοῦ καθηγητοῦ Ἰωάννη Κορναράκη (1926-2013), ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ἕλληνες ὀρθόδοξους ποιμαντικοὺς ψυχολόγους τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος. Στὸ κείμενό του «Τὸ ἐνοχικὸ ὑπόβαθρο μιᾶς ἐκτρώσεως», ὁ Κορναράκης παρουσιάζει μία συγκλονιστικὴ κλινικὴ περίπτωση: μία γυναίκα ἑξήντα ἐτῶν, γνωστὴ χριστιανή, ἀντιμετωπίζει ξαφνικὰ ἔντονες παρορμήσεις βίας κατὰ τοῦ βρέφους τῆς υἱοθετημένης κόρης της. Ἡ αἰτία; Δύο ἐκτρώσεις ποὺ εἶχε κάνει στὰ δεκαεπτά της χρόνια — πρὶν ἀπὸ δεκαετίες — καὶ τὶς ὁποῖες πίστευε ὅτι εἶχε «ξεχάσει», ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν ἐξομολόγησή τους. Ὁ Κορναράκης ἐπισημαίνει πώς τὸ ἀσυνείδητο οὔτε ξεχνᾶ οὔτε συγχωρεῖ ἀπὸ μόνο του. Τὸ ἐνοχικὸ βάρος μιᾶς ἐκτρώσεως, ὅταν δὲν ἀντιμετωπισθεῖ οὐσιαστικά, μεταφέρεται στὸ ἀσυνείδητο ὡς «ἀπωθημένο σύμπλεγμα ἐνοχῆς», ἕτοιμο νὰ ἀναδυθεῖ μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία.

Η κυρα-Φωτεινιώ και το άκτιστο φως (Αληθινή ιστορία)

         

    

                    

Πριν δέκα χρόνια, δώδεκα χρόνια γνώρισα μία Ψυχή. Μία Αγία Ψυχή. Θα πούμε ένα όνομα για να κρατήσουμε πάλι το προσωπικό δεδομένο. Την λένε Φωτεινιώ…Ή εγώ την λέω Φωτεινιώ.
Η κυρά Φωτεινιώ ήρθε με οικογένεια στο σπίτι της μητέρας μου, εκεί που φιλοξενούμουνα τότε, γιατί δεν είχα σπίτι και είχανε τακτοποιήσει τότε το χώρο – καλοσύνη της η μητέρα μου – είχε κάνει ένα μικρό Αρχονταρίκι με τα Εικονίσματά μας, με το Καντήλι, με τα κεράκια μας, με τα Άγια Λείψανα και είχαμε ένα μικρό καναπέ που με χωρούσε εμένα.

Μασονία και Εκκλησία της Κύπρου – Οι σκιές που βαραίνουν την Αρχιεπισκοπή

                                   

Μασονία και Εκκλησία της Κύπρου – Οι σκιές που βαραίνουν την Αρχιεπισκοπή

Η Εκκλησία της Κύπρου δεν είναι απλώς ένας οργανισμός διοίκησης ή κοινωνικής παρουσίας. Είναι ο χώρος όπου φυλάσσεται η αλήθεια της πίστης. Και όταν συσσωρεύονται φήμες, καταγγελίες και υποψίες για σχέσεις με τον Τεκτονισμό, οι πιστοί έχουν δικαίωμα να απαιτούν ξεκάθαρη απάντηση.

Καταγγελίες για διώξεις παραδοσιακών κληρικών