''Εάν δείτε αγαπητοί μου, ή τα παιδιά σας, κάποια ημέρα των ημερών να κτίζεται ο Ναός του Σολωμών, τότε να πείτε, τότε να πείτε, ο Αντίχριστος ήδη είναι στις ημέρες μας... ''
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

''Εάν δείτε αγαπητοί μου, ή τα παιδιά σας, κάποια ημέρα των ημερών να κτίζεται ο Ναός του Σολωμών, τότε να πείτε, τότε να πείτε, ο Αντίχριστος ήδη είναι στις ημέρες μας... ''
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Τα ίδια τα πολεμικά γεγονότα γίνονται «κήρυκες» μετανοίας κι όμως εμείς αρνούμαστε να τρέξουμε στα πνευματικά μας καταφύγια, τις εκκλησιές
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Ποια στιγμή είναι καλύτερη για μετάνοια, αν όχι εκείνη που λιγοστεύει περισσότερο το φως της ανθρωπότητας; Η πυριτιδαποθήκη που άναψε μονομιάς στη Μέση Ανατολή, μας έφερε αμέσως σε θέση μαθητευόμενων αναλυτών αλλά δεν δείχνει να μας φέρνει ακόμα σε θέση προσευχόμενων χριστιανών.
Ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ» Προφητική κραυγή για την Πάφο, τον διωγμό του Μητροπολίτη Τυχικού και τα σημεία των καιρών.
«Ἰδοὺ ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς» (Γεν. 4,10)
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της Εκκλησίας όπου η σιωπή δεν είναι αρετή αλλά ενοχή. Στιγμές όπου η αδικία δεν αφορά ένα πρόσωπο, αλλά τραυματίζει ολόκληρο το Σώμα. Μια τέτοια στιγμή είναι η 22α Μαΐου 2025.
Την ημέρα εκείνη, εντός λίγων ωρών, συντελέστηκε η παράνομη, αντικανονική και βαθιά άδικη έκπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

«καὶ πάντες
οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν
ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
διωχθήσονται.»
Κυριακή της Ορθοδοξίας,
ο αγωνιστής, ορθόδοξος,
ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Παπαδόπουλος, δίπλα σε δύο αξίους πατέρες :
- π. Αθανάσιο Μυτιληναίο
- μακαριστό επίσκοπο Λαρίσης Θεολόγο

Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει την πανηγυρική ανύψωση των ιερών εικόνων,
που σφράγισε το τέλος της οδυνηρής Εικονομαχίας στα χρόνια του Βυζαντίου.
Τιμούμε τις ιερές εικόνες, όχι τη λατρεία της ύλης, αλλά την τιμή προς το Πρόσωπο που αυτές προτυπώνουν.

Γράφει ο Δημήτρης Ι. Παπαδημόπουλος

«Μὲ μιὰ ἀπόφαση ποὺ χαιρετίζεται ὡς ἡ πρώτη τοῦ εἴδους της δικαστικὴ νίκη ἐναντίον τῆς βιομηχανίας “μετάβασης φύλου”, τὸ δικαστήριο ἐπιδίκασε 2 ἑκατομμύρια δολάρια σὲ μιὰ νεαρὴ γυναίκα, ἡ ὁποία ὡς ἔφηβη παραμορφώθηκε ἀπὸ τοὺς καλούμενους “γιατροὺς ποὺ ἀλλάζουν τὸ φύλο”.
Ἡ 22χρονη σήμερα Fox Varian, ἡ ὁποία δὲν αὐτοπροσδιορίζεται πιὰ ὡς “τράνς”, ὑποβλήθηκε σὲ διπλὴ μαστεκτομὴ ὅταν ἦταν μόλις 16 ἐτῶν. Ἡ Varian εἶχε καταθέσει κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δίκης ὅτι πολὺ γρήγορα μετὰ τὴν ἐπέμβαση μετάνιωσε ποὺ ἀκρωτηριάστηκε τὸ σῶμα της.
Ο βίος, η χριστιανική κατήχηση, το μαρτύριο, η φωτοφάνεια στον τάφο του και το Ιερό Λείψανο του Αγίου Γεωργίου εκ Ραψάνης, από τον Αρχιμανδρίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, Αθανάσιο Μισσό.
Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος ανήκε σε ανώτερη κοινωνικά και οικονομικά οικογένεια της Ραψάνης. Ο πατέρας του ονομαζόταν Χατζηλάσκαρης και ήταν υιός του Αναστασίου Ψάλτου. Δεν είναι γνωστό όμως αν το Ψάλτου είναι επώνυμο ή ιδιότητα του Αναστασίου. Η μητέρα του Νεομάρτυρα είχε το όνομα Σμαράγδα και ήταν θυγατέρα του Θεόδωρου Σακελλαρίδου. Σε κωνικό πώμα παλαιάς – πριν το 1900 – αργυρής λειψανοθήκης, η οποία αντικατέστησε ακόμη παλαιότερη πρόχειρη και απλή κατασκευή, είναι χαραγμένα με κεφαλαία γράμματα ακριβώς τα εξής:
«Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΘΛΗΣΑΣ ΕΝ ΤΥΡΝΑΒΩ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1818 ΕΠΙ ΒΑΛΗ ΠΑΣΙΑ ΥΙΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΙΑ ΗΤΟΝ ΥΙΟΣ ΧΑΤΖΗ ΛΑΣΚΑΡΕΩΣ ΥΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΟΥ ΨΑΛΤΟΥ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΣ ΣΜΑΡΑΓΔΑΣ ΘΥΓΑΤΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΟΥ».

Η υπόθεση του πατέρα Αντώνιου Παπανικολάου είναι από τις πιο σύνθετες περιπτώσεις κληρικού στη σύγχρονη ελληνική Εκκλησία. Ο π.Αντώνιος Παπανικολάου βρέθηκε ανάμεσα σε έντονο θαυμασμό και βαριά κριτική.
Πέρα όμως από τις αντιδράσεις, πρόκειται για έναν άνθρωπο που γνώρισε τόσο την αναγνώριση όσο και την αμφισβήτηση.
Α. Η Προσφορά που Ενόχλησε
Μια παγκόσμια μητρόπολη της διεστραμμένης ελίτ έγινε... σκορποχώρι μόλις έφυγε από τη μέση το απατηλό παραπέτασμα της ασφάλειας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Μέσα στο πολεμικό χάος της Μέσης Ανατολής από τον πόλεμο των ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον του Ιράν, έχει νομίζω ενδιαφέρον να σταθούμε σε όσα έγιναν στο περιλάλητο Ντουμπάι. Η πόλη που είχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο καπιταλιστικής μακαριότητας, είδε την υπέρμετρη ματαιοδοξία της να γίνεται «ελβετικό τυρί» από ιρανικούς πυραύλους.
Υπό αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου.
Ήδη από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, έχουμε εισέλθει με την Χάρη του Θεού στην κατανυκτική και αγωνιστική περίοδο του Τριωδίου. Μεταξύ των κατανυκτικών τροπαρίων που κυριαρχούν στην υμνογραφία αυτής της περιόδου, κυρίαρχη θέση κατέχουν τρία εξ’ αυτών, τα οποία ψάλλει η Εκκλησία μας σ’ όλες τις Κυριακές του Τριωδίου μέχρι και την πέμπτη Κυριακή των Νηστειών, μετά το εωθινό ευαγγέλιο και τον 50ο Ψαλμό.
Το πρώτο αρχίζει με την φράση: «Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας ζωοδότα…».
«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν».
Ήταν 3 Μαρτίου του 1957, μέρα κατά την οποία, οι πάνοπλοι Άγγλοι στρατιώτες, περικύκλωσαν το κρησφύγετο του Υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου και έριξαν μέσα σε αυτό βενζίνη και χειροβομβίδα, με αποτέλεσμα να πέσει μαχόμενος ο Σταυραετός του Μαχαιρά.
Ο Ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου ενταφιάστηκε την επομένη, 4 Μαρτίου, στις Κεντρικές Φυλακές, στα Φυλακισμένα Μνήματα.
Το γεγονός αυτό συγκλόνισε τον μεγάλο ποιητή Γιάννη Ρίτσο ο οποίος έγραψε ένα από τα συγκλονιστικότερα ποιήματα του με τίτλο «Αποχαιρετισμός».
Ποτὲ δὲν θὰ μποροῦσα νὰ πιστέψω πὼς ἡ στενότητα μιᾶς σπηλιᾶς
μποροῦσε νἄχει τόση εὐρυχωρία· μποροῦσε νὰ χωρέσει
τὴν πατρίδα μὲ τὶς ἐλιές της, τ’ ἀκρογιάλια της, τὰ βάσανά της, μὲ τὰ καΐκια της μ’ ὁλάνοιχτα πανιὰ στὸν ἀντρίκιον ἀγέρα της,
τὸν κόσμο μὲ τὰ φλάμπουρά του, τὰ ὄνειρά του, τὶς καμπάνες του,
καὶ τὰ μικρὰ ἀγριόχορτα. Ἀνασαίνω,
Τί περιέχουν τὰ Ἀρχεῖα τοῦ κυροῦ Αὐστραλίας Στυλιανοῦ καὶ δὲν ἔχουν ἴδει τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἕως σήμερον;

Ἦτο ὁ Μελόης ὁ ἐξ ἀπορρήτων τοῦ Αὐστραλίας Μακαρίου;
Δι’ ἀνεξήγητον λόγον καὶ μὲ ἀντικανονικὴν διαδικασίαν ὁ Κων/λεως ἔθεσεν εἰς ἀργίαν τὸν Σεβ. Μελόης Αἰμιλιανόν, ὁ ὁποῖος εὐθέως ἀπήντησεν εἰς τὸ Φανάρι «θὰ μποροῦσα νὰ γράφω βιβλία γι’ αὐτούς, μὲ τὰ πράγματα ποὺ γνωρίζω»!
Τοῦ κ. Δημητρίου Λαμπροπούλου, θεολόγου
Τὴν 10ην Φεβρουαρίου 2026 ὁ Κων/λεως καὶ ἡ περὶ αὐτὸν Σύνοδος ἐπέβαλεν ἀργίαν εἰς τὸν Μελόης Αἰμιλιανόν. Ὁ Μελόης ἐδήλωσεν εἰς δημοσιογράφον τῆς «Ἕνωσης Ὀρθοδόξων Δημοσιογράφων» τῆς 18ης Φεβρουαρίου: «Δὲν μποροῦν νὰ μὲ ἐμποδίσουν νὰ μιλάω γιὰ τὸν Θεό, ἀκόμα κι ἂν μὲ καθαίρεσαν κανονικὰ καὶ ἀνήθικα μὲ τὸν τρόπο ποὺ μόλις μὲ τιμώρησαν. Ὡστόσο, θὰ μποροῦσα νὰ γράφω βιβλία γι’ αὐτοὺς μὲ τὰ πράγματα ποὺ γνωρίζω. Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἐνδιαφέρον.». Τί λοιπὸν γνωρίζει;

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών - Δρος Θεολογίας
Εισήλθαμε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, σε μία περίοδο, κατά την οποία ο άνθρωπος καλείται με τον ψυχοσωματικό του αγώνα, να κατανοήση σε ποια κατάσταση βρίσκεται και να επαναπροσδιορίση την σχέση του με τον Δημιουργό του Θεό. Αφορμή γι᾽ αυτό μας δίδει το ευαγγελικό ανάγνωσμα της πρώτης Κυριακής των Νηστειών. Σε αυτό βλέπουμε ότι ο Θεάνθρωπος Κύριος κάλεσε στο έργο του τον Απόστολο Φίλιππο, ο οποίος με την σειρά του καλεί τον φίλο του Ναθαναήλ. Ο δεύτερος, όμως, έχει τις αντιρρήσεις του, στις οποίες ο Φίλιππος απαντά με το «έρχου και ίδε» (Ιωάν. 1, 47).
(Βάλτε αυτόματους Ελληνικούς υπότιτλους.)
Ο πρώην Βρετανός βουλευτής Άντριου Μπρίτζεν περιγράφει πώς η διαφθορά, σύμφωνα με τον ίδιο, διαπερνά πολλαπλά κυβερνητικά τμήματα του Ηνωμένου Βασιλείου. Μιλά για την καταστολή υποθέσεων εμπορίας παιδιών, τον εκφοβισμό των καταγγελτών, τον πολιτικό εκβιασμό και τον ρόλο της Ουκρανίας σε ευρύτερα δίκτυα εξουσίας. Αυτή η συνέντευξη διερευνά πώς λειτουργούν αυτοί οι μηχανισμοί — και γιατί ο Μπρίτζεν λέει ότι το σύστημα αυτοπροστατεύεται με κάθε κόστος.
Tο όνομα Τυχικός δεν είναι ένας τίτλος, ούτε ένα εκκλησιαστικό αξίωμα. Είναι πρόσωπο. Είναι φωνή. Είναι μνήμη. Είναι αγκαλιά. Είναι προσευχή.
Τον γνωρίσαμε πρώτα ως νέο άνθρωπο μέσα στην Εκκλησία. Πριν ακόμη χειροτονηθεί διάκονος το 2008, ήταν ήδη παρών στη ζωή μας. Από το 2003 τον θυμόμαστε στις κατασκηνώσεις της Μητρόπολης Πάφου: ομαδάρχη, καθοδηγητή, φίλο. Δεν στεκόταν από πάνω μας με αυστηρότητα, αλλά δίπλα μας με χαμόγελο. Έτρεχε μαζί μας, έπαιζε, άκουγε, εξηγούσε, παρηγορούσε.
Ο
Νικόλαος Πλανάς γεννήθηκε στη Νάξο το 1851 από εύπορη και ευσεβή
οικογένεια. Ο πατέρας του, Ιωάννης Πλανάς, είχε ένα εμπορικό καΐκι και η
μητέρα του, Αυγουστίνα Μελισσουργού, ήταν κόρη του ιερέα Γεωργίου
Μελισσουργού. Ο μικρός Νικόλας ανατράφηκε σε χριστιανικό περιβάλλον και
βοηθούσε στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα τον παππού του, από τον οποίον
έμαθε τα πρώτα γράμματα.
π. Δημήτριος Μπαθρέλλος, Εφημ. Ι. Ν. Αναλήψεως Ντράφι – Αναπλ. Καθ. Θεολ. Σχολής Τιμίου Σταυρού Βοστόνης

Χωρίς καμία αντίληψη της πραγματικότητας, αναλύουν και "υπογράφουν" για το μέλλον του...πλανήτη Γή.
Στα γρήγορα, μήπως και δεν προλάβω...
Απο μικρό παιδί, θυμάμαι αυτή την κατάσταση, την διαχρονικά παγιωμένη κατάσταση της προφητολογίας και της καταστροφολογίας του κόσμου.
Πόσο στενή σχέση είχαν Τραμπ και Επστάιν;;;
Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Ο !
Αμερικανοεβραίος Τζέφρι Επστάιν Ντόναλντ Τράμπ

Το Αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης προχώρησε στην δημοσίευση των πολύκροτων αρχείων¹ του Τζέφρι Επστάιν (Jeffrey Epstein), όπου περιέχονται δεκάδες χιλιάδες έγγραφα, φωτογραφίες και βίντεο σκληρού πορνογραφικού υλικού, γεγονός που αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας την εκτεταμένη ηθική διάβρωση των υψηλών κλιμακίων της δυτικής πολιτικοοικονομικής ελίτ, καθώς αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια της αποσβολωμένης ανθρωπότητας ένα πολυπλόκαμο παγκόσμιο δίκτυο παιδεραστίας, το οποίο εμπλέκεται στην σεξουαλική κακοποίηση, στον βασανισμό και σε δολοφονίες ανυπεράσπιστων παιδιών.
Την ίδια στιγμή, στα έγγραφα του FBI περιλαμβάνονται πολύ σοβαρές καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες τα πρόσωπα που συμμετείχαν στο ειδεχθές κύκλωμα παιδεραστίας, επιδίδονταν στο εξωτικό νησί του Επστάιν στην Καραϊβική, σε κάθε είδους σεξουαλική διαστροφή με ανηλίκους, ακόμη και σε τελετουργικές πράξεις με αποκρυφιστικό ή σατανιστικό περιεχόμενο και συμβολισμό.
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ.
11,24-26 και 32-40]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-3-2001]
Β431 [ β΄έκδοσις]
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει την νίκη της επί του πεδίου της ορθής πίστεώς της. Βέβαια πάντοτε έδιδε και δίδει μάχες ορθής πίστεως, που τα τρόπαιά των εστήνοντο με τις αποφάσεις όλων των οικουμενικών και τοπικών συνόδων. Όλως εξαιρετικά, όμως, σήμερα, τιμά την νίκη της, που εξεφράσθη με τους δογματικούς όρους της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Το αντικείμενό της ήταν η δυνατότητα εικονισμού του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Γι'αυτό κάνομε περιφορά των αγίων εικόνων.