Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας

  

(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Τα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα. 

 Η συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν κάμπτει τη σκόπιμη σιωπή, όσων επιλέγουν κάτι τέτοιο;  Έως πότε όμως;   Θα έλθουν καλύτερες μέρες για την Εκκλησία, γιατί ‘’Ο Χριστός κυβερνά την Εκκλησία’’, όπως τόνιζε ο Άγιος Παΐσιος. 

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου.

Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ, θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;

 Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

  Ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀποκάλυψε στό Ραδιοφωνικό Ἵδρυμα Κύπρου ὅτι μέχρι τό τέλος Μαΐου τά μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά ἐκλέξουν νέο Μητροπολίτη Πάφου. Οἱ συνοδικοί, ἀναφέρεται στό δημοσίευμα, θά συνέλθουν στίς 18, 19 καί 20 Μαΐου προκειμένου νά συζητήσουν καί νά ἐγκρίνουν τίς ἀλλαγές τοῦ καταστατικοῦ χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, πού εἰσηγεῖται ἁρμόδια ἐπιτροπή. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος μιλώντας στό ΡΙΚ ἐξέφρασε ἀπογοήτευση γιά ὅσα διαδραματίζονται τό τελευταῖο διάστημα στήν μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου, ἐνῶ δέν ἀπέκλεισε τό ἐνδεχόμενο ἀκόμη καί καθαίρεσης τοῦ τελοῦντα σέ ἀργία Μητροπολίτου Τυχικοῦ.

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

Πορφυρίτης

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.

Χορωδία ΟΥΡΛΙΑΖΕ μέσα σε Ναό της Καβάλας σαν δαιμονισμένη ! (βίντεο)

σ.σ. ‘Ηταν να μην γίνει η αρχή με τις βυζαντινές χορωδίες. Τώρα που ο κάθε πικραμένος ονομάζει «τέχνη» την κάθε βλακεία του, μέσα στους Ναούς θα γίνεται -αν το επιτρέψουμε- οτιδήποτε άλλο -βλάσφημο και υβριστικό- εκτός από αυτό για το οποίο προορίζονται.

Αργυρώ Μπουγατσά

Ο μητροπολίτης Καβάλας Στέφανος στις 26.4.2026 με πρόφαση την έλευση της εικόνας της Παναγίας Σουμελά στην Καβάλα, έβαλε μέσα στον ιερό ναό του Αγίου Παύλου και μετά το πέρας της Θείας λειτουργίας μικτές χορωδίες να ψάλλουν παπικούς ύμνους και με άθλιες δαιμονικές κραυγές.

«ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ!»

Ο Νίκος Παπαδόπουλος εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν παρέστη στην ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Βουλή.

Στην ανακοίνωσή του αναφέρεται στον σεβασμό του προς τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και στη διαφωνία του με συγκεκριμένες θέσεις και ενέργειες που, όπως υποστηρίζει, πληγώνουν την Ορθόδοξη Εκκλησία.

            

«ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ!»

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου:ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,20-24] «ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ» 29-5-1994] (Β297)

                                          

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,20-24]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 29-5-1994] (Β297) β΄έκδοσις

 

    Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας αναφέρει ως ευαγγελική περικοπή εκείνον τον θαυμάσιον διάλογον του Κυρίου μετά της Σαμαρείτιδος. Μέσα εις τον διάλογον αυτόν, αποκαλύπτει ο Κύριος παμμέγιστες αλήθειες, μεταξύ των οποίων και το πολύ, εκείνο, ενδιαφέρον θέμα, πού λατρεύεται ο Θεός· το οποίον έχει, βεβαίως, και τις προεκτάσεις του. Όπως ο τρόπος, δηλαδή το πώς, όχι μόνον πού, αλλά και το πώς λατρεύεται ο Θεός, όπως και ο χρόνος της λατρείας του Θεού. Και όλα αυτά, βεβαίως, όταν υπάρχουν οι αληθινοί προσκυνηταί.

+ Τῆς Σαμαρείτιδος ( Ιωαν. 4, 5- 42) Ὁ Σωτήρ τοῦ Κόσμου ( Α /Α 925) 2-6-2002 Β 459

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ Καί ὅτι πρέπει νά καταφρονοῦμε τά παρόντα

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμά                       

Ὅλη αὐτή τήν περίοδο πού διανύομε τώρα, ἐπεκτεινομένη σέ πενήντα ἡμέρες, ἑορτάζομε τήν ἀπό τούς νεκρούς ἀνάστασι τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μέ αὐτή τήν παράτασι τήν ὑπεροχή της ἀπέναντι στίς ἄλλες ἑορτές. ῎Αν καί βέβαια αὐτή ἡ περίοδος τῶν ἡμερῶν περιλαμβάνει καί τήν ἐπέτειο μνήμη τῆς ἐπανόδου στούς οὐρανούς, ἀλλά καί αὐτή δεικνύει τή διαφορά τοῦ ἀναστάντος Δεσπότου πρός τούς ἀνθρώπους ἐκείνους πού κατά καιρούς ἔχουν ἀναβιώσει.

Πραγματικά ὅλοι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπό τούς νεκρούς ἀναστήθηκαν ἀπό ἄλλους καί, ἀφοῦ ἀπέθαναν πάλι, ἐπέστρεψαν στή γῆ. Ὁ δέ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς, δέν κυριεύεται πλέον καθόλου ἀπό τόν θάνατο. Διότι μόνο αὐτός, ἀφοῦ ἀνέστησε τόν ἑαυτό του τήν τρίτη ἡμέρα, δέν ἐπέστρεψε πάλι στή γῆ, ἀλλά ἀνέβηκε στόν οὐρανό, καθιστώντας τό φύραμά μας πού εἶχε λάβει ὁμόθρονο μέ τόν Πατέρα ὡς ὁμόθεο.

Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ [:Πράξεις 11, 19-30] «ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» [12-5-1996] (Β335β)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Πράξεις 11, 19-30]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 12-5-1996] (Β335β)

Μᾶς περιγράφει, ἀγαπητοί μου, ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, τίς πρῶτες ἡμέρες τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μετὰ τὴν Πεντηκοστή. Καὶ γράφει, ὅπως ἀκούσαμε εἰς τὸ σημερινὸν ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα ποὺ εἶναι ἀπὸ τίς Πράξεις: «Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας». Δηλαδὴ μετὰ ἀπὸ τὸν λιθοβολισμὸν τοῦ Στεφάνου, ἔπεσε ἕνας φόβος εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἔφυγαν πολλοί. Ὄχι οἱ Ἀπόστολοι. Ἔφυγαν πολλοί, διεσπάρησαν, λέγει. Καὶ ἄρχισαν νὰ κηρύσσουν Χριστὸν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Κι ἐδῶ βλέπομε ὅτι ἤδη τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου ἔφθασε εἰς τὴν Φοινίκην, ἔφθασε εἰς τὴν Κύπρον καὶ εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Καὶ τότε ἀντελήφθησαν ὅτι ἤδη τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου εἶχε φθάσει εἰς τὴν Κύπρο καί τὴν Ἀντιόχεια, ἀντελήφθησαν οἱ Ἀπόστολοι, ποὺ εἶχαν μείνει μέσα εἰς τὴν πόλιν καὶ βέβαια ἐν συνέχεια ἐνήργησαν σχετικά.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ- ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ [:Ιω. 4, 25-26 και 42β ]5-5-1991] (Β245)

                                          

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,25-26 και 42β]

   

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ"

   [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-5-1991] (Β245) Έκδοσις β΄                                                                                              

    Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, μας προβάλλει τον θαυμάσιον εκείνον διάλογον μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος γυναικός. Βέβαια, ο ευαγγελιστής Ιωάννης, δια μακρών και σχετικά λεπτομερώς, μας αναφέρει όσους διαλόγους παραθέτει μέσα στο ιερό του Ευαγγέλιο. Όμως, ο διάλογος, αυτός, του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα, είναι ο μακρύτερος και ο σπουδαιότερος. Διότι αναφέρεται σε δύο πελώρια θέματα: στο θέμα περί του Θεού και εις το θέμα περί του Μεσσίου. Με τον Νικόδημο, επί παραδείγματι, ο διάλογος είναι περί αναγεννήσεως του ανθρώπου. Αλλά όλα τα άλλα έρχονται από κάτω, αφού κορυφαίο θέμα είναι το θέμα του Θεού και το θέμα του Μεσσίου.

Γεροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή της Σαμαρείτιδος -- Ο Χριστός, πηγή ζωής 12-5-1985] [Β136]

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,10]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-5-1985]  [Β136]

       Ο διάλογος, αγαπητοί μου, του Κυρίου μας μετά της Σαμαρείτιδος, περιέχει έναν ανεξάντλητον πλούτον αληθειών και αποκαλύψεων. Κατά τρόπον, μάλιστα αριστοτεχνικότατον.

 Φεύγοντας ο Κύριος από την Ιουδαία και πηγαίνοντας στη Γαλιλαία, θα περνούσε, για συντομότερο δρόμο, από την Σαμάρεια. Ήταν μεσημέρι και ήταν κουρασμένος,  «κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας». Και εκάθισε σε ένα πηγάδι, που ήταν αυτό το πηγάδι του Ιακώβ, που το είχε δώσει στο παιδί του, τον Ιωσήφ. Και ήρθε μία γυναίκα, Σαμαρείτις αυτή η γυναίκα, από την Σαμάρεια, να πάρει νερό. Κι εκεί διαμείβεται ένας διάλογος. Ο Κύριος τής λέγει:- «Δός μοι πιεῖν (: Δώσε μου να πιω νερό)».

Κυριακή της Σαμαρείτιδος – Ο Ιερός Χρυσόστομος για την αποστολή του Παύλου και του Βαρνάβα στην Αντιόχεια

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ[:Πράξ.11,19-30]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ. 11, 19-30]

    «Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:αλλά προτού συμβούν αυτά με τον Κορνήλιο, στους Χριστιανούς των Ιεροσολύμων επικρατούσε η προκατάληψη ότι οι εθνικοί δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους Ιουδαίους στη σωτηρία που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός. Εκείνοι λοιπόν που είχαν φύγει από τα Ιεροσόλυμα και είχαν διασκορπιστεί λόγω του διωγμού που είχε γίνει εξαιτίας του Στεφάνου, έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια. Και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)»[Πράξ. 11,19]. Δεν το έκαναν αυτό φοβούμενοι τους ανθρώπους, διότι τον φόβο δεν τον σκέφτονταν καθόλου, αλλά το έκαναν τηρώντας τον νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή σε αυτούς.

Ομιλία εις την τέταρτη Κυριακή μετά το Πάσχα – Κυριακή της Σαμαρείτιδος Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

(Ευαγγέλιο: Ιωάν. δ΄ 5-42)

    Ανθρωπε! Αν εξακολουθείς να πιστεύεις πως η σω­ματική τροφή και το ποτό είναι ικανά να θρέψουν και να ξεδιψάσουν την ψυχή σου, θα βρεθείς στο επίπεδο όπου βρίσκονται τα οικόσιτα ζώα και τα άγρια κτήνη. Αν κατόρθωσες να ξεπεράσεις το επίπεδο αυτό κι ελπί­ζεις πως η ψυχή σου μπορεί να τραφεί και ν’ αναζωο­γονηθεί από την ανθρώπινη σοφία και το εγκόσμιο κάλ­λος, τότε θα βρεθείς στο επίπεδο εκείνων που έχουν απο­κτήσει ημι-εμπειρία, ημι-ανάπτυξη. Η πρώτη σκέψη είναι ανόητη, η δεύτερη (η ελπίδα) είναι στείρα. Στο δεύτερο αυτό επίπεδο ακούς τα βογγητά και τις κραυ­γές
του διψασμένου κόσμου και νομίζεις πως είναι τρα­γούδια κι ευωχίες, μια προσπάθεια να ξεδιψάσει κανείς με τη δίψα των άλλων. Αν ξεπέρασες το επίπεδο αυτό κι ένιωσες μια ανέκφραστη δίψα, που καμιά πηγή στον κόσμο δε θα μπορούσε να τη σβήσει – που δε θα μπο­ρούσε ούτε κι ολόκληρος ωκεανός να τη σβήσει – τότε έχεις αποκτήσει πραγματική εμπειρία, είσαι άνθρωπος αληθινός. Μόνο όταν βρεθείς στο επίπεδο αυτό της ακό­ρεστης πνευματικής δίψας, της δίψας εκείνης που ένιω­σε κι ο Δαβίδ, θα κατανοήσεις με πληρότητα το σημε­ρινό ευαγγέλιο.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος- Γιὰ μία ψυχὴ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Γιὰ μία ψυχὴ

                                        (Ομιλία του †Μητροπολίτου Φλωρίνης

Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει»(Ἰω. 4,27)

Ο Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὰ Ἰεροσόλυμα πηγαίνει πρὸς βορρᾶν. Εἶνε Μάιος, ὁ ἥλιος καίει, ἀλλὰ μὲ τὴ συνοδεία τῶν μα-θητῶν του βαδίζει. Ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καὶ ἀρ-χιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, θαυμάστε τὴν ἁπλότητά του. Δὲν ἔχει ἅμαξα μὲ ἄλογα. Αὐτός, ποὺ εἶπε «Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετει - νὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ  ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ»(Ματθ. 8,20. Λουκ. 9,58), πεζοπορεῖ σὰν ὁ πιὸ φτωχὸς τῶν ἀνθρώπων, διανύει δεκάδες χιλιόμετρα.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος – Ο Ιερός Χρυσόστομος για τη συνάντηση και τον διάλογο του Κυρίου με τη Σαμαρείτιδα

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[: Ιω. 4, 5-42]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ

     «Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης- καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ᾿ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ-ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν(:όταν λοιπόν έμαθε ο Κύριος ότι οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι ο Ιησούς προσελκύει και βαπτίζει περισσότερους μαθητές παρά ο Ιωάννης – αν και ο ίδιος ο Ιησούς δεν βάπτιζε, αλλά βάπτιζαν οι μαθητές Tου – για να μην ερεθίζει τον φθόνο των εχθρών Tου άφησε την Ιουδαία και αναχώρησε πάλι για τη Γαλιλαία, όπου δεν υπήρχαν πολλοί αντίζηλοί Tου)»[Ιω.4,1-3].

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η γνώσις του Αληθινού Θεού (Κυριακή της Σαμαρείτιδος) 9-5-1999 (Β397)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,5-42]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                      «Η ΓΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ»

       [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-5-1999]  (Β397)                                     

     Το πρώτο σύμπτωμα της πτώσεως των Πρωτοπλάστων, αγαπητοί μου, ήταν η απώλεια της γνώσεως του αληθινού Θεού. Κάποιες βέβαια λίγες γενεές μετά από τον Αδάμ, εκράτησαν αυτήν την πίστιν. Κατά παραδοσιακόν φυσικά τρόπον, την στιγμή που ο Αδάμ και η Εύα είπαν στα παιδιά τους, στα εγγόνια τους παρακάτω, πώς ήσαν εις τον Παράδεισον, πώς εγνώρισαν τον αληθινόν Θεόν κ.λπ.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου : ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,5-42]] « ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ» 17-5-1998] (Β375)

 

                ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,5-42]]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                « ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ»

             [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις

                          17-5-1998] (Β375)  Β΄έκδοσις                                                                                           

     Σε όλους μας είναι γνωστός, αγαπητοί μου, ο θαυμάσιος εκείνος διάλογος που διημείφθη ανάμεσα εις τον Κύριον και την Σαμαρείτιδα γυναίκα, όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή, Κυριακή της Σαμαρείτιδος.

Μία ιστορική επιστολή του Οσίου Ιουστίνου Ποποβιτς (Τσέλιε) περί της διακοπής της λειτουργικής κοινωνίας με τους πατριάρχες – οικουμενιστές

Χωρεπισκόπου Νοβο-Μπρτνο και Παννονίας Μαξίμου

Α. Εισαγωγή: Η αποκάλυψη των Συγγραμμάτων του Αγίου Ιουστίνου

Τα πρόσφατα δημοσιευμένα Συγγράμματα του Αγίου Ιουστίνου του Κελίου, σε δύο τόμους, έχουν αποκαλύψει περαιτέρω στο ορθόδοξο κοινό μας το βάθος, την ορθοδοξία, την ευαγγελικότητα και τη ζωντάνια του πνεύματος, της παράδοσης και των λόγων αυτού του αγίου πατέρα. Δεν είναι δυνατόν να αποδοθούν σε ένα σύντομο άρθρο όλα τα πνευματικά μαργαριτάρια από τα Συγγράμματα του Αγίου Ιουστίνου, ειδικά τα ομολογιακά, που στρέφονται κατά της εκκλησιαστικής και θεοαντιφατικής αίρεσης του οικουμενισμού.

8 Μαΐου 1980 - 8 Μαΐου 2026 • 46 έτη από την κοίμηση του Οσίου Φιλοθέου

 

Οι Μοναχές συγκλονισμένες από την κοίμηση του Πνευματικού Πατρός των και διδασκάλου σημειώνουν:

...Την 4ην πρωϊνήν (8ης Μαΐου 1980) ετελείωσαν την ανάγνωσιν αι αδελφαί εις τον Γέροντα. Έμειναν πλησίον του δύο όπως πάντα.

- Εγώ σήμερα, λέγει εις τας αδελφάς, θα φύγω.

- Πού το ξέρετε Άγιε Γέροντα; τον ερωτά η αδελφή.

- Το ξέρω, το καταλαβαίνω. Σήμερα θα φύγω.

Η ώρα ήτο 5η πρωϊνή. Αι αδελφαί ασήμανον το καμπανάκι της κέλλας του. Όλαι ευρέθησαν εις το κελλίον του. Ο Άγιος Πατήρ με τρεις αναπνοάς άφησεν την Αγίαν ψυχήν του να πετάξη εις τα Ουράνια σκηνώματα, τα τόσον αγαπητά και περιπόθητα και συγκατετάγη εις τον χορόν των Αγίων Πατέρων τους οποίους με όλας του τας δυνάμεις πνευματικάς και σωματικάς ετίμησεν με ολονυκτίους αγρυπνίας, μελέτην των Θείων έργων των και μίμησιν της αγωνιστικής ζωής των. Προσετέθη εις την χορείαν των Αγίων ένα ακόμα μυρίπνοον άνθος του Παραδείσου που με την αδαμάντινον θέλησίν του κατόρθωσεν να διατηρηθή ανέπαφον και ακηλίδωτον από την αμαρτίαν του ταλαιπώρου αιώνος μας.

 

 

Μια που σήμερα συμπληρώθηκαν αισίως 46 χρόνια από την εις Κύριον εκδημία του οσίου της Πάρου, π.Φιλοθέου (Ζερβάκου), δημοσιεύουμε αυτή την νεανική του φωτογραφία του έτους 1931.