
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ο Κύριος κάλεσε κοντά Του έναν μεγάλο αγωνιστή και ομολογητή ιερομόναχο της εποχής μας, τον Γέροντα Μάξιμο Καραβά. Έτσι ήρθαν στη μνήμη μου τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν πριν από ένα χρόνο στη Μονή. Δεν είχαν γίνει ακόμη τα εννιάμερα και με έναν αδελφό συνεννοηθήκαμε να πάμε στο μοναστήρι για να ανάψουμε ένα κερί στο σημείο όπου ετάφη ο Γέροντας. Ήταν περίπου 9:00 το πρωί. Στη Μονή ήταν μόνο ένας λαϊκός και ένας μοναχός. Ο λαϊκός ήταν το «δεξί χέρι» και το αγαπημένο παιδί του Γέροντος Μαξίμου, ο Δημήτρης Ε. και ο μοναχός ο π. Ιγνάτιος που διέμενε στη Μονή, αλλά δεν ήταν γραμμένος στο μοναχολόγιό της.


















