Μετά τους 100.000 που πήγαν να προσκυνήσουν (και) την Βίσση, η Ελλάδα βρίσκεται στην χειρότερή της δύση.
Ο Νεοέλληνας βρίσκεται διασωληνωμένος
στην Εντατική, βαριά άρρωστος λόγω εκφύλισης του εγκεφάλου του.
Έτσι, κατήντησε ανίκανος να αντιληφθεί ότι, εκτός του ορατού, υπάρχει και ο αόρατος κόσμος.
Προσπαθώ εδώ και πολλά χρόνια (πάνω από 25) να κατανοήσω τη λογική, την ψυχοσύνθεση αλλά και τον απώτερο στόχο και την ουσία των αρχιερέων.
Αναφέρομαι σε αυτούς όχι με εμπάθεια ούτε, βεβαίως, με κάποιο ίδιον όφελος. Δεν θέλω να κατακρίνω· μόνο θα κρίνω καταστάσεις και γεγονότα που αφορούν, κυρίως, τη στάση των αρχιερέων απέναντι στους ιερείς που διαφεντεύουν. Δεν χρησιμοποιώ τυχαίως τη λέξη.
Μιλάμε για σχέση αφέντη με δούλο· σχέση Καίσαρα με ακολούθους και όχλο· σχέση ενός δικτάτορα με τον λαό.
Τώρα, στην ιστορία του κόσμου, αυτή η σχέση έχει περάσει από διάφορα επίπεδα. Έτσι βλέπουμε πολλές προσωπικότητες, πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες, πολλές φιλοσοφίες και κατευθύνσεις της απολυταρχίας, άλλους στόχους και διαφορετικό ύφος.
Με ένα, όμως, κοινό χαρακτηριστικό σε όλους αυτούς τους αντιδημοκρατικούς δικτάτορες, παποκαισάρες:
Δεν ανέχονται άλλη γνώμη από τη δική τους και διαφυλάττουν μέχρι θανάτου το υποτιθέμενο και ιερό, για αυτούς, αλάθητό τους. Και λέω «μέχρι θανάτου» και το εννοώ, διότι, προκειμένου να επιβεβαιώσουν σε όποιον απορεί την ορθότητα των αποφάσεών τους, είναι ικανοί να σκοτώσουν, με συκοφαντίες, ψεύδη και καταδίκες, τον αντίδικό τους, που τόλμησε να μιλήσει διαφορετικά από τον Καίσαρα.
Μάλιστα, αν τα ψέματα και οι δικαιολογίες δεν αρκούν, είναι έτοιμοι να προχωρήσουν και σε πιο δραστικά μέτρα τελικής εξόντωσης και μόλυνσης με το δηλητήριο της κακής φήμης του ανθρώπου που τόλμησε.
Ἀθ. Πλεύρης: Εἶχε συνεργασίαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 2012 μετὰ τῶν ἰατρῶν Θεοδωροπούλου καὶ Γάκα, μεθ' ὧν ὑπέβαλον ἀπὸ κοινοῦ αἴτησιν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον πρὸς ἵδρυσιν τοῦ «Ἑλληνικοῦ Ἰατρονομικοῦ Συμβουλίου»
Ἡ πολιτικὴ συνυπευθυνότης ἔναντι τῆς ἐμπορίας τῶν ψευδαισθήσεων: Ὁ Σπ. Γεωργιάδης καὶ ἡ προβολὴ τῶν «νανογιλέκων» ὡς πανακείας
Ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἀσθενείας, τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐλπίδος
Κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, σύμπασα σχεδὸν ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία παρακολουθεῖ μετὰ βαθείας συγκινήσεως καὶ ἐντόνου προβληματισμοῦ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ αἰφνιδίου θανάτου τοῦ λαοφιλοῦς ἀοιδοῦ Γεωργίου Μαζωνάκη, συμβάντος εἰς «μαυσωλεῖον» τῆς παραϊατρικῆς ἐν Κολωνακίῳ.
Ὁ περιώνυμος καλλιτέχνης, συμφώνως πρὸς τὰ σχετικὰ δημοσιεύματα, προσῆλθεν εἰς ἰδιωτικὸν ἰατρεῖον, προκειμένου νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς “πλασμαφαιρέσεως”, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας κατέρρευσεν αἰφνιδίως. Ἡ ὑπόθεσις ἐρευνᾶται ἤδη ἐνδελεχῶς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν.
Τὸ τραγικὸν τοῦτο συμβὰν ἐπαναφέρει μετὰ ἐπιτάσεως εἰς τὸ προσκήνιον γενικώτερον καὶ σοβαρώτατον ζήτημα: τὴν ἀνεξέλεγκτον ἐξάπλωσιν ποικίλων πρακτικῶν, αἵτινες ἐμφανίζονται εὐσχήμως ὡς «ἐναλλακτικαὶ θεραπεῖαι», «ὁλιστικαὶ μέθοδοι» ἢ μέθοδοι ἀνανεώσεως καὶ ἀναζωογονήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ.
Τὸ πρόβλημα καθίσταται ἔτι σοβαρώτερον, ὁσάκις πρακτικαὶ ἀμφιβόλου ἐπιστημονικοῦ κύρους συνδέονται μετὰ ψευδῶν ἰατρικῶν τίτλων καὶ ἐπαγγελματικῆς ἰδιότητος, ἐμποιούσαι τῷ πάσχοντι τὴν ψευδῆ ἐντύπωσιν ὅτι τὰ προτεινόμενα κέκτηνται ἀποδεδειγμένην ἐπιστημονικὴν βάσιν.
Πατέρες,
Εἶναι ἀδύνατον ἕως καὶ ἀδιανόητον καὶ ἀφύσικο καὶ ἐγκληματικό νὰ μὴ γνωρίζετε ἅπαντες, καὶ τῶν πλέον ἀκριτικῶν Ἱ. Μητροπόλεων, τὸν Μέγα Σκανδαλισμό ποὺ ἔχει προκαλέσει ὁ συνεπίσκοπός σας, ὁ Περιστερίου Γρηγόριος, στὸν πιστὸ λαό τοῦ Περιστερίου καὶ ὄχι μόνο.
Ἐδῶ καὶ τρία καὶ πλέον χρόνια (ποὺ ἐσεῖς τὸν ἀνέχεστε καὶ ὁ πιστὸς λαὸς τὸν ὑποφέρει) ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱ. Ναῶν τοῦ Περιστερίου καὶ τὴν αἱρετική του, βλάσφημη καὶ εἰκονομαχική διδασκαλία του, ἀλλὰ καὶ τὶς συχνὰ ἐπαναλαμβανόμενες συμπροσευχές του καὶ τοὺς ἐναγκαλισμούς του μὲ ἀκοινώνητους αἱρετικούς, χαρακτηρίζει καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ «μόνιμα πεθαμένο καὶ αἰώνια νεκρό» (!!!) (Ἐγκ. 1/2024).
Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 14//27.9.2026
Τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ
Χαιρετισμὸς Ἁγιορειτῶν Κελλιωτῶν Πατέρων
στὴν Σύναξη Ἀθηνῶν τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 2026 (ν. ἡμ.)
ΟΧΙ στὴν ἀφαίρεση τῆς ἐλευθερίας βούλησης
καὶ ἐπιλογῆς τοῦ ἀνθρώπου.
ΟΧΙ στὸν προσωπικὸ ἀριθμό,
ΟΧΙ στὴν κάρτα τοῦ πολίτη,
ΟΧΙ στὴν ἠλεκτρονικὴ-ψηφιακὴ ταυτότητα.
ΟΧΙ στὴν λαίλαπα
τοῦ ἑωσφορικοῦ ψηφιακοῦ μετανθρωπισμοῦ !
Σὲ συνέχεια προηγουμένων Συνάξεων γιὰ μία εἰσέτι φορὰ συναχθήκαμε στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν, τὴν πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, προκειμένου εἰρηνικὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς Δημοκρατίας, ἡμέρα τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ νὰ ὑψώσουμε καὶ ἐμεῖς τὴν φωνή μας, νὰ ἀφυπνίσουμε τοὺς ἀδελφούς μας, γιὰ τὴν σύγχρονη ψηφιακὴ τυραννία, ποὺ ἡ Νέα τάξη Πραγμάτων ἐγκαθιστᾶ ἐδῶ καὶ χρόνια ὕπουλα, μεθοδικὰ καὶ ὑποχθόνια μὲ ἀνόμους νόμους…
Θεολόγου- συγγραφέως-ιατρού
Εν Θεσσαλονίκη τη 27η Σεπτεμβρίου 2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η πρώτη Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό, μια περικοπή από το 5ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Η περικοπή αυτή αναφέρεται στην εκλογή και κλήση των πρώτων μαθητών, του Ανδρέου και Πέτρου, Ιακώβου και Ιωάννου, που έγινε εκεί στην παραλία της λίμνης της Γενισαρέτ, κατά την αρχή της δημοσίας δράσεως του Κυρίου.
ΟΛΟΙ οι δρόμοι οδηγούν στην Αθήνα!
Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς (Α΄ Λουκᾶ)
Ὁ Κύριος ἀναζητεῖ τούς ἀκροατές του ἀνάμεσα στούς ἁπλούς ἐργαζόμενους ἀνθρώπους τοῦ Λαοῦ. Στούς ἀνθρώπους τοῦ μόχθου. Ἡ ὐψηλἠ θρησκευτική τάξη τοῦ Ἰσραήλ, πού εἶχε ὡς ἐπάγγελμα τή μελέτη καί ἑρμηνεία τῆς Γραφῆς, ἐθεώρησε κατώτερο ν’ ακούσει τόν Χριστό καί νά τόν παραδεχθεῖ ὡς Διδάσκαλο. Τόν Χριστό τόν ἔβλεπαν ἀφ’ ὑψηλοῦ.
«...καί καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τούς ὄχλους» (Λουκ. ε΄ 3)
Ὁ «ὄχλος» τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι σχεδόν πάντα πρόθυμος νά ὑποτάξει τή λογική στήν πίστη.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ[:Β΄Κορ. 6, 16- 7,1]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά
Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 30-9-2001]
Στη σημερινή αποστολική περικοπή της Β΄ Κυριακής του Λουκά, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας δίδει την ευκαιρία να κατανοηθεί μια μεγάλη αλήθεια, που είτε διαφεύγει, είτε αγνοείται από τους πολλούς Χριστιανούς μας. Αναφέρεται ότι «ναός του ζώντος Θεού είναι το σώμα». Υπογραμμίζω: το σώμα. Ή, ακριβέστερα, αν θέλετε, όλη η ύπαρξις του πιστού ανθρώπου. Υπεγράμμισα προηγουμένως, για να τονίσω και την παρουσία του σώματος. Διότι «άνθρωπος» θα πει και ψυχή και σώμα. Δεν είναι μόνο ψυχή. Δεν είναι μόνο σώμα. Και ούτε είναι κάτι το ευτελές και το τιποτένιο και το παρακατιανό το σώμα, αφού θα βρεθεί στη Βασιλεία του Θεού, μετά την ανάσταση των νεκρών.
Εν Θεσσαλονίκη τη 26η Σεπτεμβρίου 2026
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως- ιατρού.
Δεσπόζουσα θέση, αγαπητέ, φίλε αναγνώστα, δεσπόζουσα θέση μεταξύ των αγίων αποστόλων κατέχει η μορφή ενός μεγάλου και κορυφαίου αποστόλου, του αγίου ενδόξου αποστόλου, φίλου, ηγαπημένου και παρθένου Ιωάννου του Θεολόγου, του οποίου την μετάσταση χαρμοσύνως πανηγυρίζει σήμερα η αγία μας Εκκλησία. Το γεγονός αυτό μας δίδει την αφορμή να στρέψουμε την προσοχή μας στο πρόσωπό του και να αναφερθούμε εν ολίγοις και με πολλή συντομία στον βίο του και στο άγιο Ευαγγέλιό του με οδηγό τα ευαγγελικά κείμενα και την εκκλησιαστική μας παράδοση.
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Α΄ Λουκά με θέμα:
«ΚΑΝΕ ΑΡΧΗ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-9-1990] Β239
Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την πρώτη Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, κάνει αρχή ευαγγελικών περικοπών από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο. Αλλά και το περιεχόμενο της ευαγγελικής περικοπής σήμερα αναφέρεται στην αρχή του δημοσίου έργου του Κυρίου μας και την εκλογή των πρώτων μαθητών Του. Γι' αυτό και εμείς σαν θέμα σήμερα να έχουμε τη σημασία ενός ξεκινήματος σε οποιοδήποτε τομέα της ζωής μας. Και μάλιστα ιδιαίτατα στον τομέα της σωτηρίας μας.
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ [ :Λουκά 5,1-11]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ ΞΕΚΙΝΗΜΑ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-9-1994]
Ήδη εισερχόμεθα, αγαπητοί μου, εις την ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Τελείωσε του Ματθαίου και εισερχόμεθα, όπως σας είπα, στην ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Εφεξής τα ευαγγελικά αναγνώσματα θα λαμβάνονται από τον Ευαγγελιστήν Λουκάν. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας θέτει στην πρώτη Κυριακή του Λουκά, σήμερα, περικοπή που αναφέρεται εις την αρχή του κηρύγματος του Ιησού.
|
Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ
Σήμερα ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία,
ἀγαπητοί μου ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί, ἐπιτελεῖ λαμπρὴ καὶ χαρμόσυνη πανήγυρη.
Σήμερα ἑορτάζουμε τὴ μνήμη ἑνὸς ἀπὸ τοὺς δώδεκα ἀποστόλους τοῦ Κυρίου,
ἑνὸς ἀπὸ τοὺς κορυφαίους ἀποστόλους, τοῦ ἁγίου ἐνδόξου εὐαγγελιστοῦ,
ἐπιστηθίου, φίλου, παρθένου καὶ ἠγαπημένου μαθητοῦ τοῦ Κυρίου, Ἰωάννου
τοῦ Θεολόγου.
 Γι᾽ αὐτὸ συναθροισθήκαμε κι ἐμεῖς στὸν
παλαιὸ καὶ λαμπρὸ τοῦτο ναὸ τοῦ Θεολόγου, στὸ εὐλογημένο τοῦτο χωριό,
γιὰ νὰ τιμήσουμε τὸ κατὰ δύναμη καὶ εὐχαριστήσουμε κατὰ χρέος, γιὰ ὅσα
προσέφερε καὶ προσφέρει σ᾽ ἐμᾶς, τὸν μέγιστο τοῦτον ἅγιο, μὲ ψαλμοὺς καὶ
ᾄσματα πνευματικά, καὶ νὰ δοξάσουμε συνάμα τὸν Θεό, «τὸν ἐνδοξαζόμενον
ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καταγόταν ἀπὸ
τὴ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, ἄσημη κώμη στὰ παράλια τῆς λίμνης Γενησαρέτ.
Ἦταν υἱὸς τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τῆς Σαλώμης, θυγατέρας τοῦ μνήστορος τῆς
Θεοτόκου Ἰωσήφ, γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς θεωρεῖται ὡς
θεῖος τοῦ ἀποστόλου Ἰωάννου. Ἡ Σαλώμη ὑπῆρξε καὶ μία ἀπὸ τὶς Μυροφόρες
γυναῖκες. |
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ"
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου
Λαρίσης στις 26-9-2001] Γ 208Α
Β΄έκδοσις
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την Μετάσταση του θαυμαστού και μεγάλου αποστόλου του Χριστού, του μαθητού της αγάπης και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου. Η μνήμη του συμπίπτει περίπου 1906 –από σήμερα- 1906 χρόνια από της συγγραφής του περιφήμου προφητικού του βιβλίου, του τελευταίου της Καινής Διαθήκης, της Αποκαλύψεως. Γιατί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, εξόριστος στην Πάτμο, συνέγραψε το βιβλίο αυτό το 95 μ.Χ. ύστερα από μια σειρά αποκαλύψεων που είχε σε ένα σπήλαιο του νησιού εν ημέρα Κυριακή, όπως ο ίδιος μάλιστα το καταγράφει. Και ξέρετε πρώτα εγράφη η Αποκάλυψις και μετά εγράφη το Ευαγγέλιον, αν το γνωρίζετε. Είναι λοιπόν το πρώτο βιβλίο που έγραψε. Και μετά δε και οι επιστολές. Όταν επανέκαμψε από την εξορία στην Έφεσο, εκεί έγραψε το ομώνυμον Ευαγγέλιον, όπως σας είπα, και τις επιστολές.
«ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ»
(Β΄έκδοσις)
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2000]Σήμερα η εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την μνήμην του αγίου ενδόξου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου. Και εφόσον η Ιερά μας Μονή έχει το προνόμιον να θεωρεί σαν προστάτη της τον ηγαπημένον μαθητήν, μετά από την Υπεραγίαν Θεοτόκον και τον μεγαλομάρτυρα Δημήτριον, οφείλομε να εγκωμιάσομε τον μεγάλον Απόστολο του Χριστού. Αλλά πώς να εγκωμιάσει κανείς έναν άγιον; Πρέπει να είναι στο παραπλήσιον ύψος του, για να τιμήσει δεόντως έναν άγιον. Ύστερα, όπως λέει η Γραφή: «Οὐχ ὡραῖος αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ». «Δεν είναι ωραίος ο αίνος, η δοξολογία, εις το στόμα ενός αμαρτωλού ανθρώπου». Αλλά για την αγάπη του λαού του Θεού και για την αγάπη προς τον μεγάλον Απόστολον, θα επιχειρηθούν λίγα απλά λόγια, σαν αγριολούλουδα του βουνού μας, που τα συλλέξαμε για να του τα προσφέρουμε.
Έρευνα: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Ο Θεολογικός σχολιασμός επικεντρώνεται κυρίως στη θεολογική νομιμοποίηση των «Μικτών Γάμων» (Άρθρο ΙΙ.5.α) και στην αναγνώριση εκκλησιαστικότητας/βαπτίσματος σε ετεροδόξους (Άρθρο ΙΙ.5.β). Από παραδοσιακή και αυστηρά Ορθόδοξη σκοπιά, αυτά τα άρθρα θεωρούνται ως υποχώρηση στον «οικουμενιστικό συγκρητισμό».
1. ΑΡΘΡΟ ΙΙ. 5 (α)
Το αυθεντικό κείμενο:
«Γάμος Ορθοδόξων μετά ετεροδόξων κωλύεται κατά κανονικήν ακρίβειαν (κανών 72 της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου).» |
Σχόλια :
Κατάργησις Σχολῶν Κληρικῶν – Συγχώνευσις Θεολογικῶν Σχολῶν!
ΑΙ ΣΧΟΛΑΙ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΝ!
Σοβαρά στελέχωσις καί πνευματική ἐργασία δύναται νά γίνη μόνον μέ κατηρτισμένους καί μορφωμένους Ἱερεῖς.
Ἡ Ἱεραρχία δέν τό κατανοεῖ; Ἡ Ὑπουργός, ἡ ὁποία καυχᾶται διά τόν θεολόγον πατέρα της, δέν θά ἀναλάβη πρωτοβουλίας;
Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος
Μετὰ τὴν πρόσφατον συνεδρίασιν τῆς ΔΙΣ (10/09/2026) ἐπραγματοποιήθη τελετὴ ἀπονομῆς διπλωμάτων τῶν ἀποφοίτων τῶν ΣΜΥΚ. Μὲ τὴν σύμπραξιν τῆς Ἱεραρχίας καὶ τὴν βούλησιν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας λειτουργοῦν πλέον «Σχολὲς Μαθητείας Ὑποψηφίων Κληρικῶν» (ΣΜΥΚ). Τὸ αἴτημα ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἀπὸ ἱδρύσεώς του προκειμένου νὰ στελεχώνεται ἡ Ἐκκλησία, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος θεωρεῖ διαχρονικῶς ὡς θεραπαινίδα τῶν ἐπιδιώξεων αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ δὲν εἶναι τυχαῖον ὅτι εἰς τὸν σκοπὸν τῆς δημιουργίας τῶν Σχολῶν ἀναφέρεται ἡ «προσήλωση [τῶν σπουδαστῶν] στὶς δημοκρατικὲς ἀξίες, γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν στὴν Ἑλλάδα ἢ στὶς κοινότητες τοῦ ἀπόδημου ἑλληνισμοῦ». Εἶναι αὐτονόητον ὅτι πρέπει νὰ ἐμφοροῦνται ἀπὸ δημοκρατικάς ἀξίας, ἀλλὰ τὸ Εὐαγγέλιον τῆς Ἀγάπης εἶναι ὑπεράνω κάθε ἀξίας, κάθε πολιτεύματος καὶ κάθε ἐθνικότητος. Προσέτι, διατί ἡ Ἑλλάδα νὰ μὴ ἐκπαιδεύη καὶ «ἐξάγη» ἱερεῖς εἰς κάθε ἄκρην τῆς οἰκουμένης ἀλλὰ μόνον εἰς Ἕλληνας ἀποδήμους;
Τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Μαξίμου Καραβᾶ
«Ἡ προσκύνησις τοῦ ‘‘πιθήκου τοῦ Χριστοῦ’’[1]»
Πορφυρίτης
Εἶναι πράγματι ὀδυνηρή ἡ, κατά τήν ἀνάγνωση τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου, συνειδητοποίηση δύο σημείων: α) ὅτι ἐνῶ ἀναγιγνώσκεις ἕνα προφητικό βιβλίο, μέ γεγονότα πού πρόκειται νά συμβοῦν στό μέλλον, ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι αὐτά πλέον εἶναι εἰκόνες καί γεγονότα τῆς καθημερινότητάς σου. Καί β) ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν βρισκόμαστε στήν λανθασμένη πλευρά τῆς Ἱστορίας.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου- συγγραφέως-ιατρού
Εν Θεσσαλονίκη τη 24η Σεπτεμβρίου 2026
Εισαγωγικά
Πριν από μερικές ημέρες είχα μιά συνάντηση με κάποιους εν Χριστώ αδελφούς και στη συζήτηση που είχα μαζί τους έγινε λόγος για τους Ιερούς Κανόνες με αφορμή μια πρόσφατη, λίαν πιθανή, παραβίαση Ιερού Κανόνος. Προσπαθούσα να τους εξηγήσω κάποιες βασικές και θεμελιώδεις αλήθειες που αφορούν τους Ιερούς Κανόνες, ωστόσο συνάντησα την πεισματώδη αντίδρασή τους και την φανατική προσήλωσή τους στις ιδεοληψίες τους και στις πλάνες τους σχετικά με το θέμα που συζητούσαμε. Προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τις παραβιάσεις των Ιερών Κανόνων ως μιά ιδιωτική υπόθεση αυτών που τους παραβαίνουν και επομένως δεν μας πέφτει λόγος να ανακατευόμαστε σε τέτοιου είδους θέματα, που δεν μας αφορούν. Κατά τους ισχυρισμούς των, όσοι επισημαίνουν παραβιάσεις Ιερών Κανόνων δεν έχουν αγάπη προς τους παραβάτες και πέφτουν στο αμάρτημα της κατακρίσεως. Πράγμα που σημαίνει κατ’ επέκταση ότι όσοι αγωνίζονται για τη υπεράσπιση των Ιερών Κανόνων και την τήρησή τους βρίσκονται σε λάθος δρόμο και σε πλάνη.
Εξοχότατοι,
Ένας νέος Αντιοχειανός Ρωμιός Χριστιανός σκοτώθηκε στη Συρία. Το όνομά του ήταν Hassan Jarrouj (Χασάν Τζαρούζ). Η οικογένεια και η κοινότητά του λένε ότι όλα ξεκίνησαν από μια μικρή σύγκρουση με μοτοσικλέτα — αλλά δεν ήταν αυτή που σκότωσε τον Χασάν. Λένε ότι στη συνέχεια ξυλοκοπήθηκε άγρια και πέθανε, και ότι σήμερα ασκούνται πιέσεις στην οικογένειά του για να παρουσιάσει τον θάνατό του απλώς ως τροχαίο δυστύχημα.
Αυτό ακριβώς φοβίζει τους Χριστιανούς της Συρίας: να γίνουμε ο εύκολος στόχος, η κοινότητα εναντίον της οποίας η βία θεωρείται εύκολη επειδή κανείς δεν περιμένει συνέπειες. Δεν έχουμε φυλή που θα κινητοποιήσει χιλιάδες ενόπλους όταν σκοτώνεται ένας από εμάς. Δεν έχουμε πολιτοφυλακή. Και δεν θέλουμε να έχουμε. Αλλά το ότι δεν έχουμε πολιτοφυλακή δεν μπορεί να σημαίνει ότι το αίμα μας αξίζει λιγότερο.
Πορφυρίτης
Ὁ ἅγιος πατήρ Σεραφείμ Ρόυζ, στό βιβλίο του «Ἡ ψυχή μετά τό θάνατο», περιγράφοντας τούς δαιμονικούς πειρασμούς πού δέχθηκε ἡ ἁγία Μαύρα, ἐννέα μέρες σταυρωμένη μαζί μέ τόν σύζυγό της, ἀναφέρει τά λόγια τῆς ἁγίας πρός τό σύζυγό της Τιμόθεο, καθώς καί τόν τρόπο ἀντιμετώπισης αὐτῶν τῶν πειρασμῶν.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΑ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ Αʹ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ — ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΔΥΝΗΣ
τοῦ κλήρου, τῶν μοναχῶν καὶ τῶν λαϊκῶν τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας — Πατριαρχείου Βουλγαρίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπικειμένην ἐπίσκεψιν Ὑμῶν εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν τῆς Ῥίλας
Παναγιώτατε,
Ἀπευθυνόμεθα πρὸς Ὑμᾶς, οὐχὶ ὁρμώμενοι ἀπὸ κοσμικὴν ἔχθραν ἢ ἀνθρωπίνην μεροληψίαν, ἀλλὰ παρακινούμενοι ἀπὸ βαθεῖαν πνευματικὴν ὀδύνην. Ἡ ὀδύνη αὕτη καταλαμβάνει τὰς καρδίας ἡμῶν, ὅταν βλέπωμεν πῶς ὁ Οἰκουμενικὸς Θρόνος, ὁ ὁποῖος ἄλλοτε ὑπῆρξε στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν δογμάτων, ἔχει σήμερον μεταβληθῆ εἰς πηγὴν σκανδαλισμοῦ δι᾿ ὁλόκληρον τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
ΜΕΡΟΣ Α΄
Αναμφίβολα, στις Προφητείες (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) υπάρχει μια καταγραφή της πραγματικότητας, σε δυναμική αληθείας, ως κοινωνία μίας πληροφορίας που μεταφέρει τον άνθρωπο - κόσμο στη σκηνή του μελλοντικού επιστητού.
Ο ίδιος ο Κύριος χρησιμοποίησε (πολλές φορές) φράσεις προφητών και προφητικών ψαλμών. Παράδειγμα, όταν συνόδευε δύο μαθητές του προς Εμμαούς, τους ήλεγξε «ως ανοήτους και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οις ελάλησαν οι προφήται» (Λουκ. 24, 25), δηλ. «ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν που δυσκολεύεστε να πιστεύετε εις όλα εκείνα που ελάλησαν οι προφήτες».
Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, στιγμιότηπα από τηλεοπτικές εκπομπές με τον αείμνηστο θεολόγο Νικόλαος Σωτηρόπουλο.
Οι σαμάνοι, αλλά και όσοι πειραματίζονται με τον σαμανισμό, κινδυνεύουν από παραφροσύνη, σωματικά βασανιστήρια και από κατοχή από πνεύματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την παρούσα αλλά και για την αιώνια ζωή.
Ο σαμανισμός αποτελεί έναν από τους πιο επικίνδυνους δρόμους και φυσικά είναι ασυμβίβαστος με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή. (Ι.Μ. Γλυφάδος)
Μαζωνάκης- γιατρός- Κολωνάκι
Μια άγνωστη στο ευρύ κοινό πλευρά της κοινωνικής ζωής του Ηλία Θεοδωρόπουλου, του προφυλακισμένου γιατρού για την υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, έρχεται στη δημοσιότητα.
Πρόκειται για την απόφαση της Αθηναϊκής Λέσχης, να αναστείλει την ιδιότητα του, ως μέλους του για το χρονικό διάστημα των έξι μηνών.
Ο κατηγορούμενος γιατρός, ήταν μέλος ενός από τους πλέον ιστορικούς και αυστηρά κλειστούς συλλόγους της χώρας, όπου για να συμμετάσχει κάποιος, πρέπει να πληροί εξαιρετικά αυστηρές προϋποθέσεις, ενώ ο συνολικός αριθμός των μελών, διατηρείται σταθερά κάτω από το όριο των 1.000 ατόμων.
Η παρουσία του Θεοδωρόπουλου, στη συγκεκριμένη Λέσχη, έχει ξεχωριστή σημασία, καθώς αποτυπώνει την διείσδυση και τις προσβάσεις που φαίνεται να διατηρούσε στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, της πρωτεύουσας. Το γεγονός ότι έγινε δεκτός σε ένα τόσο επιλεκτικό περιβάλλον, υποδηλώνει το ισχυρό δίκτυο γνωριμιών που είχε οικοδομήσει, πέρα από τη συνήθη επαγγελματική του πορεία, στο χώρο της ιατρικής.
