"Δεν πίστευα ότι ο Μαέστρος ιερέας στην γυναικεία φιλαρμονική χορωδία μπορεί να είναι πνευματικοπαίδι του Γέροντος Αθανασίου και του Λαρίσης Θεολόγου ... Άκουγα, αλλά δεν πίστευα.
Αν έτσι έχουν τα πράγματα ... καλύτερα που οι άγιοι πατέρες "έφυγαν" δεν είναι εδώ να βλέπουν..."
Μου θύμισε μια διδακτική ιστορία:
-"Ποίος σε πρόδωσε πάτερ;
-Ο γιός μου.
- Για αυτό η καρδιά σου στάζει αίμα....
Έτσι εξηγείται ο πνιγηρός λιβανωτός .... Κατάλαβα... τώρα εξηγούνται όλα... "
ΣΧΕΤΙΚΑ:
Και τι θα δούμε ακόμη ...
ΔΕΙΤΕ στο βίντεο το τραγούδι εμπνεύσεως του μαέστρου π. Νικηφόρου Κοντογιάννη ύμνος -- θυμίαμα στον κ. Ιερώνυμο Λαρίσης :
Μήπως σκανδαλίζετε τα παιδιά, τις νεανίδες και τις κυρίες-ους; ως μη συνάδοντα ταύτα με την ιεροσύνη; Αλλά οι δεσποτάδες, τόσους επαίνους και ευλογίες έδωσαν στο διευθυντή της φιλαρμονικής ... Λέω μήπως...;
Μήπως μείνετε με τα τύμπανα, τις τρομπέτες, την μπαγκέτα και το τρόπαιο ( αυτό τον πάσσαλο με την φούντα που περιφέρεται τρομπάροντας πάνω κάτω) θα λειτουργεί και ως ραβδί ...; Πάντως ο δεσπότης δεν πρόκειται να σε σώσει, θα επικαλεσθεί την ατομική, ιδία ευθύνη σου.
Η δυσαρέσκεια από τον σκανδαλισμό και η φαιδρότητα ξεπέρασε τα σύνορα της Λάρισας.
Γιατί ο δεσπότης καταδέχεται τέτοια διαπόμπευση; Αλλά από ποιόν να παραδειγματιστεί και αυτός ; από τους δικούς μου; των Τρικάλων τους δερβίσηδες δεσποτάδες του τραγουδιού και του χορού;
Έχουμε και τον δικό μας τον διευθυντή στη Μητρόπολη Λάρισας, τον Τρικαλινό "Σωτηράκη Τσόδρα" όπως κολακευτικά τον αποκαλούν στη Λάρισα. Γιατί, κ. καθηγητά, δεν προστατεύεις το επισκοπικό κύρος;;; Είσαι και οφικιάλιος, που σημαίνει θυσιάζεσαι για το στέμμα.
Ξέχασες τις καλογερικές μας αρχές;;; Στα δεσποτικά γραφεία είναι γνωστό ότι δια της ευσεβιστικής διπλωματίας υποχωρείς και νοθεύονται οι αρχές σου.
Καταλάβατε τώρα, γιατί δεν κατεβαίνω από τον βράχο μου εδώ στα Μετέωρα ;;;
Σήμερα Δευτέρα 15 Ιουνίου 2024, καθώς η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Ιερωνύμου του Πενταγλώσσου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος διάγει τα ονομαστήριά του.
Η Ενοριακή μας Συντροφιά “ΓΑΛΙΛΑΙΑ” του Ι.Ν.Μεγ. Αγίου Γεωργίου Λαρίσης, με τον πνευματικό μας π.Νικηφόρο Κοντογιάννη, μεταβήκαμε στο Επισκοπείο προκειμένου να εκφράσουμε την αγάπη και τις ευχές μας στον Σεβασμιώτατό μας.
“Τρίζουν τα κόκαλα του Αυγουστίνου Καντιώτη”: Ο Μητροπολίτης Ειρηναίος
αποθέωσε υπουργούς και βουλευτές, χαρακτηρίζοντάς τους «Αγγέλους της Αναστάσεως» από το βήμα της ΜΕΤΑΒΑΣΗ Α.Ε. στην Πτολεμαΐδα (ηχητικό)
Η δήλωση του Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίου, ο οποίος στην εκδήλωση της “ΜΕΤΑΒΑΣΗ Μ.Α.Ε” που έγινε χθες (23-7) στην Πτολεμαΐδα, χαρακτήρισε τους υπουργούς της κυβέρνησης «Αγγέλους της Αναστάσεως», δεν είναι απλώς μια ατυχής υπερβολή.
Είναι μια τοποθέτηση που γεννά εύλογα ερωτήματα για τα όρια ανάμεσα στον πνευματικό και τον πολιτικό λόγο.
Ο ρόλος ενός Μητροπολίτη είναι να στέκεται δίπλα στον λαό, να παρηγορεί, να ελέγχει την εξουσία όταν χρειάζεται και να διατηρεί την Εκκλησία υπεράνω κομματικών εντυπώσεων.
Δεν είναι να απονέμει πολιτικούς επαίνους ούτε να περιβάλλει κυβερνητικά στελέχη με συμβολισμούς που παραπέμπουν στον πυρήνα της χριστιανικής πίστης.
Η συγκεκριμένη δήλωση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα επειδή ειπώθηκε στη Δυτική Μακεδονία.
Αποτελεί φαινόμενο η συμπεριφορά του μαινόμενου δεσπότη στο παρατιθέμενο παρακάτω βίντεο. Άραγε, να είναι επίδραση εκ συνδυασμού των εμβολίων και των παρενεργειών - υποσχεθέντων ανταμοιβών σε σχέση με τον διπλασιασμό του μισθού ενός μισθωτού Δεσπότη; Δείτε τα παρακάτω βίντεο.
Δεν του έφταναν 2300€ και του τα έκαναν 5000€ (άνευ τυχερών)
Σχόλιο: Στυλιανή Σταυροπούλου
Επιμέλεια ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Όταν ο Επίσκοπος γίνεται …δεσπότης!
Μισθωτοὶ ποιμένες, μισθωμένοι ἄρχοντες.
Τα "πρωτοπαλίκαρα", Λαρίσης Ιερώνυμος (Νικολόπουλος) και Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος διεκδίκησαν μαχητικά τον μισθό των 4671 Ε προκειμένου να εξισωθούν με αυτόν των Μουφτήδων και κέρδισαν ...!
«Τὸ τῆς ἐπισκοπῆς ἀξίωμα οὐκ εἰς αὐθεντίαν καὶ δεσποτείαν, ἀλλ᾽ εἰς διακονίαν καὶ προστασίαν κέλεται.»(Το αξίωμα του επισκόπου δεν δόθηκε για αυθαιρεσία και δεσποτεία/εξουσιασμό, αλλά για διακονία και προστασία). ~Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης,Επιστολή 125 προς Επίσκοπο Ιέρακα~
Είδα σε ένα ολιγόλεπτο απόσπασμα τηλεοπτικής εκπομπής στον δίαυλο του Open,τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο να υπερασπίζεται αρειμανίως τις νέες αυξήσεις των μητροπολιτών.Ομολογώ πως στάθηκα με ιδιαίτερη έκπληξη μπροστά σε μια δημόσια τοποθέτηση που, ανεξαρτήτως προθέσεων, άφηνε την εντύπωση μιας εξόφθαλμης και ανίερης μετατόπισης από τη θεολογική γλώσσα του λειτουργήματος στη ξύλινη τυπολατρική γλώσσα της διοικητικής και μισθολογικής αντιστοίχισης, όπως αυτή συνηθίζεται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Με λίγα λόγια ούτε λίγο ούτε πολύ απάντησε στην δημοσιογράφο Μίνα Καραμήτρου η οποία τον "έφερε στα σχοινιά" ότι όπως κάθε υψηλόβαθμο επάγγελμα του δημοσίου αμοίβεται καλά έτσι αντίστοιχα πρέπει να αμείβονται και οι ανώτεροι θεσμικά ιεράρχες.
Με αίσθηση της «αναξιότητάς του», ο Επίσκοπος Λαρίσης Ιερώνυμος που, για να «διακονήσει τον Χριστό και την Εκκλησία Του» θυσίασε «ενσυνείδητα την καριέρα του», υπερασπίστηκε με τον αρχιερατικό λαϊκισμό της «τρύπιας τσέπης» την απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει «το αίτημα της Ιεραρχίας εν συνόλω (Κυρ. Μητσοτάκης)» για αύξηση των μηνιαίων αποδοχών «Ἐν καιρῷ πενίας καί στερήσεων, ἀνυψώσεως τοῦ τιμαρίθμου τῶν πάντων, χαμηλῶν μισθῶν καί συντάξεων κ.τ.τ. (Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ)».
Η αλήθεια είναι ότι, ο «άγιος» Λαρίσης Ιερώνυμος, πριν «ενδώσει στον πειρασμό του σχολιασμού» της «εὐνοϊκής μεταχείρισις τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Σώματος ὑπό τῆς Πολιτείας (Κυθήρων Σεραφείμ)» «προσευχήθηκε να μην πέσει στην παγίδα του λαϊκισμού», την οποία, όμως, «θα έπρεπε αμέσως να διακρίνει ότι [του] έστησε… η τόσο παρορμητική των λέξεων προσφορά (Δημουλά)».
Πάντως, θα ήταν εξόφθαλμη η αδικία εάν κάποιος υποστήριζε ότι, οι υψηλόβαθμοι «θρησκευτικοί υπάλληλοι του κράτους [που] διαβαθμίζονται [σε] ογδόντα δύο (82) «μητροπολίτες» και επιλέγονται, κατά τον κάποτε οφικιάλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Χρήστο Γιανναρά «Μόνο με παρασκήνιο – η ψηφοφορία είναι μυστική, οι εκλέκτορες δεν αιτιολογούν την ψήφο τους. Πρόκειται για το απόλυτο της αυθαιρεσίας», λειτουργούν όλοι τους «μέ οἰκονομίστικα προτάγματα, κάποιοι [ενεργούν, όπως π.χ. ο Κυθήρων και Αντικυθήρων Σεραφείμ] μέ ὅρους εὐθύνης καί αἴσθησης καθήκοντος, ὄχι γιατί [τους] τό ἐπιβάλλουν κάποιοι ἄνθρωποι, ἀλλά γιατί ὑπάρχει φόβος (=σεβασμός) Θεοῦ».
Ποια, όμως, «επαγγελματική αποκατάσταση» θα εξασφάλιζε στους Επισκόπους αυτό το ασκητικό παρουσιαστικό που θυμίζει τους αββάδες της ερήμου και, γεννά τον αυθόρμητο σεβασμό;
σ.σ. Στοχευμένη η αναφορά της κας Φλώρου στον 97ο Κανόνα της Πανθέκτης και στο άρθρο 13 του Συντάγματος που παραβιάζονται με τις κοσμικές εκδηλώσεις μέσα στους Ι. Ναούς.. (Τας Θύρας)
*Φλώρου Κωνσταντίνα
Όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα της αποϊεροποίησης, άλλως βεβήλωσης των ιερών μας ναών σε πολλές Μητροπόλεις της πατρίδας μας (πρόσφατα στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στα Ιωάννινα και στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη), με την άδεια φυσικά και συναίνεση των οικείων Μητροπολιτών. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να έχει κανείς κάποια ιδιαίτερη θεολογική κατάρτιση και ιδιαίτερες θεολογικές γνώσεις για να αντιληφθεί, ότι αυτές οι ενέργειες είναι βλάσφημες και αντικανονικές, απαγορεύονται μάλιστα ρητά από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, πολλοί από τους οποίους προβλέπουν την καθαίρεση για τους Αρχιερείς/ιερείς και τον αφορισμό για τους λαϊκούς. Ενδεικτικά, οι Πατέρες της Εκκλησίας με τον 97 ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου ορίζουν, ότι αυτός πού αδιάκριτα μεταβάλλει τούς Ιερούς Ναούς σε κοινούς κοσμικούς τόπους, εάν είναι κληρικός πρέπει να καθαιρεθεί και εάν είναι λαϊκός πρέπει να αφορισθεί.
Προσωπικά, σε όλη μου τη ζωή προσπάθησα να αναθέτω τη μέριμνά μου στα χέρια του Θεού. Δεν θα ήθελα καμία μισθολογική βοήθεια ως προσωπική εξασφάλιση. Ελπίζω στην αγάπη και στο έλεος του Θεού, το οποίο αισθανόμαστε να μας ακολουθεί όλες τις ημέρες της ζωής μας.
Τις τελευταίες ημέρες δημιουργήθηκε έντονος δημόσιος θόρυβος γύρω από το ζήτημα της αναπροσαρμογής των αποδοχών των Αρχιερέων της Εκκλησίας μας. Παρακολούθησα με προσοχή όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν, άκουσα την απογοήτευση πολλών αδελφών μας, είδα την εύλογη δυσφορία μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται οικονομικά, αλλά και τις υπερβολές, τις απλουστεύσεις και τις εντυπώσεις που καλλιεργήθηκαν γύρω από ένα θέμα το οποίο, όσο κι αν φαίνεται ασήμαντο μπροστά στα μεγάλα θέματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, σχετίζεται με το πώς αντιλαμβανόμαστε την Εκκλησία, πώς βλέπουμε τον επίσκοπο, πώς κατανοούμε τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας, αλλά και πώς οφείλουμε όλοι, ιδίως όσοι έχουμε δημόσια ευθύνη, να στεκόμαστε απέναντι στον λαό που υποφέρει.
