(Τί ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος γιά γενναῖες χρηματικές προσφορές σέ Μοναστήρια, ὅταν αὐτές προέρχονται ἀπό πλούσιους ψευτοενθουσιασμένους ἤ ἀπό ἀντίχριστους).
Τό
μοναστήρι τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἔγινε μέ πολλούς κόπους, μέ ἱδρῶτα καί
μεγάλο ἀγῶνα, διότι ἔτσι ἤθελε ὁ ἅγιος Πορφύριος.
Ἐάν
καί ἔπρεπε νά βρεθοῦνε πάρα πολλά λεφτά, ἐντούτοις ὁ Ἅγιος ἀρνήθηκε τά χρήματα
πού πρόσφεραν κάποιοι πλούσιοι ἄνθρωποι. Μέ διάκριση, δεχόταν χρήματα μόνο ἀπό
αὐτούς πού ἤθελε.
Μία ἡμέρα
τόν ἐπισκέφθηκε ἕνας μασόνος ὁ ὁποῖος
ἐνθουσιάστηκε μέ τήν συνομιλία τους καί θέλησε νά προσφέρει ἕνα σημαντικό ποσό
γιά τό Μοναστήρι· ἀλλά ὁ Ἅγιος τό ἀρνήθηκε
εὐγενικά, παρ’ ὅλο πού τό εἶχε μεγάλη ἀνάγκη.
Μία ἡμέρα μοῦ εἶπε: «Αὐτό τό Μοναστήρι εἶναι τοῦ Χριστοῦ
καί ὁ Χριστός δέν θέλει τό Μοναστήρι Του νά γίνει ἔτσι..., μέ τέτοια χρήματα. Αὐτά τά χρήματα πού δέν εἶναι νόμιμα,
διώχνουνε τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Ἅγιος ἤθελε νά γίνει τό Μοναστήρι μέ πολύ κόπο καί μέ τήν
συμμετοχή πολλῶν ἀνθρώπων πού μέ χαρά θά προσφέρανε χειρωνακτική ἐργασία καί
τόν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου τους, γιά νἀ πάρουν ὅλοι εὐλογία ἀπό τόν Θεό.
