σχετικά με την αποστολική περικοπή της Κυριακής Δ΄ Λουκά με θέμα:
«ΜΙΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ
ΣΕΛΙΔΑ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά
Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-10-1989] Β225
Στέλνοντας,
αγαπητοί μου, την επιστολή του ο Απόστολος Παύλος στον Τίτο, Επίσκοπο Κρήτης,
όπως ακούσαμε στη σημερινή αποστολική περικοπή και που είναι γεμάτη από προτροπές ποιμαντικού και
ιεραποστολικού χαρακτήρος, αλλά και προσωπικού ακόμη χαρακτήρος, την
κατακλείνει την επιστολή του με δύο ακόμη λόγια ποιμαντικών προτροπών, όπως και
με δύο λόγια ιεραποστολικών προτροπών.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει στείλει εδώ και καιρό το μήνυμα ότι στα εθνικά ζητήματα μπορεί να εγείρει αξιώσεις σε βάρος της Ελλάδας οποιαδήποτε χώρα
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει στείλει εδώ και καιρό το μήνυμα ότι στα εθνικά ζητήματα μπορεί να εγείρει αξιώσεις σε βάρος της Ελλάδας οποιαδήποτε χώρα, ακόμα και διαλυμένη, όπως η σπαρασσόμενη από εμφύλιες διαμάχες Λιβύη, και να κερδίσει κάτι. Κι οι μικρές, μεσαίες και μεγάλες χώρες, αισθανόμενες την αδυναμία των ημετέρων «αρίστων» να χειριστούν επιτυχώς οτιδήποτε, μπαίνουν στον χορό των διεκδικήσεων είτε με άμεσο είτε με έμμεσο τρόπο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει αυτή την περίοδο με τη Ρουμανία και το ανύπαρκτο βλαχικό ζήτημα.
Η Μαρία Ευθυμίου αξιώθηκε 18 φορές το δώρο της μητρότητας!!!
Αιωνία η Μνήμη αυτής.
Απέραντη θλίψη σκόρπισε στην Κυπάρισσο Αγρινίου, με την είδηση της απώλειας της
Μαρίας Ευθυμίου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, αφήνοντας πίσω της
μια μεγάλη οικογένεια και μια ζωή γεμάτη αγάπη, προσφορά και πίστη.
Η Μαρία Ευθυμίου ήταν η μητέρα 18 παιδιών και μαζί με τον σύζυγό της, Γιώργο, δημιούργησαν μία από τις μεγαλύτερες υπερπολύτεκνες οικογένειες της χώρας. Η οικογένειά τους είχε απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης ήδη από τη δεκαετία του 1970, ενώ το 2014 βραβεύτηκε από την ΑΣΠΕ και τον Σύλλογο Πολυτέκνων Αγρινίου.
Με αφορμή την απώλειά της, ο κ. Χαράλαμπος Τσιτσιβός έγραψε ένα συγκινητικό αφιέρωμα στη μνήμη της:
Η ιστορία της Μαρίας Ευθυμίου είναι ένα αληθινό δίδαγμα ζωής, ελπίδας και πνευματικής δύναμης.
Σε έναν κόσμο που συχνά λυγίζει μπροστά στις δυσκολίες, παραπονιέται για το παραμικρό εμπόδιο, εκείνη στάθηκε βράχος όρθιος ..
Μέσα από τη φτώχεια, τις στερήσεις και τους καθημερινούς αγώνες μιας άλλης εποχής, κατάφερε να κάνει το θαύμα της… να φέρει στον κόσμο 18 παιδιά, προσφέροντάς τους όχι υλικά πλούτη, αλλά το πιο ακριβό εφόδιο την απεριόριστη αγάπη, την αφοσίωση και τις αξίες της….
Έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, στα 89 της χρόνια, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία κληρονομιά που δεν μετριέται σε περιουσίες, αλλά στις καρδιές μιας τεράστιας, ανθισμένης οικογένειας από παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.
Μια παρακαταθήκη για όλους εμάς που ζήσαμε κοντά της και βιώσαμε τα πνευματικά της χαρίσματα.
Η αφοσίωση της στην οικογένειά της και η αγόγγυστη πίστη της όταν οι θλίψεις και οι δοκιμασίες χτύπησαν την πόρτα της, το μεγαλείο της πίστεώς της ήταν αυτό που κράτησε έως τέλος της ζωής της.
Μιας ζωής που ήταν για εκείνη μια συνεχής θυσία χωρίς παράπονο, μια απόδειξη ότι η πραγματική ευτυχία γεννιέται μέσα από τη φροντίδα για τους άλλους….
Μετέτρεψε την έλλειψη σε περίσσευμα αγάπης, αποδεικνύοντας ότι η θέληση μιας μάνας μπορεί να νικήσει κάθε εμπόδιο…
Στον Focus FM, ο Νεκτάριος Δαπέργολας συζητά με τον Στέφανο Δαμιανίδη για τα οστά του Σαμουήλ, την επιστροφή ελληνικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία και τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Ο διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας παρουσιάζει τη δική του ιστορική και πολιτική αποτίμηση, εξηγώντας γιατί θεωρεί ότι η επιστροφή των κλεμμένων κειμηλίων πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτο ελληνικό αίτημα.
Η συνέντευξη εστιάζει στα κειμήλια της Εικοσιφοίνισσας, στον αριθμό των αντικειμένων που επιστρέφονται και στη στάση της εκκλησιαστικής ιεραρχίας.
21 Νοεμβρίου 1904. Γουμένισσα. Ο Ιωάννης Πίτσουλας, νεαρός δάσκαλος από τη Ναύπακτο, είχε αποφοιτήσει από το Διδασκαλείο Αθηνών και επέλεξε να υπηρετήσει ως εκπαιδευτικός στη Μακεδονία, σε μια εποχή που η ελληνική παιδεία αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα του Μακεδονικού Αγώνα. Διορίστηκε στη Γουμένισσα και εγκαταστάθηκε εκεί στα τέλη Οκτωβρίου του 1904. Δεν πρόλαβε όμως να διδάξει για πολύ.
Ηχηρή παρέμβαση στη συζήτηση για την ελληνοβουλγαρική συμφωνία – Η Εκκλησία της Καβάλας επαναφέρει τις αρπαγές, τους ομήρους και τα γεγονότα του 1913 και ζητά πλήρη επιστροφή των θρησκευτικών και πολιτιστικών θησαυρών
Με μία εκτενή παρέμβαση, που συνδέει τη σημερινή συμφωνία Ελλάδας-Βουλγαρίας για την επιστροφή κλεμμένων θρησκευτικών και πολιτιστικών κειμηλίων με τις δραματικές σελίδες της ιστορίας της Καβάλας και της Ανατολικής Μακεδονίας, τοποθετείται η Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου.
Αντίθετη στο Κράτος Δικαίου – Όνειδος διπλωματικό η μεθόδευση περί γιαλαντζί ανταλλαγών, την επικινδυνότητα και τον πανικό ενός καθεστώτος που καταρρέει φανερώνει !
Μεσούντος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου , την άνοιξη του 1917, ένοπλες βουλγαρικές μονάδες, καθοδηγούμενες από τινα ονόματι Βλαδίμηρο Σίς, τσέχο στην καταγωγή, που λειτουργούσε ως πράκτορας της Βουλγαρίας, εισέβαλλαν στα Πατριαρχικά και Σταυροπηγιακά Μοναστήρια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, όπου με την χρήση και απειλή ένοπλης βίας, λεηλάτησαν , λαφυραγώτησαν , διήρπασαν, συλαγώγησαν ότι και όσα είχαν σεβαστεί οι προηγηθέντες αιώνες και όλοι οι κυρίαρχοι του τόπου, μηδέ αυτών τούτων των μουσουλμάνων εξαιρουμένων, ήγουν, τα ατίμητης αξίας χειρόγραφα , περγαμηνά και χαρτώα, αυτοκρατορικά χρυσόβουλλα και πατριαρχικά σιγίλια, σουλτανικά φιρμάνια και τους κώδικες που καταγεγραμμένη υπάρχει η καθ΄ημέρα πολυαιώνια ιστορία και ζωή των ιερών αυτών Μονών και βέβαια θεολογικά και πατερικά συγγράμματα, μουσικά χειρόγραφα, ιστορικά βιβλία , το σύνολον των βιβλίων των πλουσίων βιβλιοθηκών τους και συν αυτοίς ότι άλλο πολύτιμο κειμήλιο υπήρχε, αρχαίες παλαιολόγειες εικόνες, ασημένια και χρυσά λειτουργικά αντικείμενα, χρυσοκέντητα ιερατικά άμφια και ξυλόγλυπτα εκκλησιαστικά έπιπλα !
[[ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Ο εγκωμιαστικός λόγος του Ιερού Χρυσοστόμου στην αγία Πελαγία την Παρθενομάρτυρα εκφωνήθηκε στην Αντιόχεια, κατά την ετήσια εορτή της μνήμης της στις 8 Οκτωβρίου, πιθανότατα κατά την περίοδο της ιερατικής και κηρυκτικής δράσης του εκεί (386–397 μ.Χ.). Το ακριβές έτος εκφώνησης δεν είναι γνωστό. Η αγία Πελαγία η Παρθενομάρτυς της Αντιόχειας έζησε στα τέλη του 3ου – αρχές του 4ου αιώνα μ. Χ. και μαρτύρησε σε ηλικία περίπου δεκαπέντε ετών, κατά την περίοδο των μεγάλων διωγμών κατά των Χριστιανών από τον Νουμεριανό.
Η αγία Πελαγία η Παρθενομάρτυς δεν πρέπει να συγχέεται με την επίσης Αντιοχειανή οσία Πελαγία(5ος αι. μ.Χ), η οποία, σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση, εγκατέλειψε τον προηγούμενο αμαρτωλό βίο της, μετανόησε και ακολούθησε αυστηρή ασκητική ζωή. Πρόκειται επομένως για δύο διαφορετικά πρόσωπα και δύο διαφορετικές μορφές αγιότητας: στην πρώτη δεσπόζει το μαρτύριο και η διαφύλαξη της παρθενίας, ενώ στη δεύτερη η μετάνοια και η άσκηση.
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των δύο στις 8 Οκτωβρίου, γεγονός που συχνά προκαλεί σύγχυση ως προς την ταυτότητά τους]].
……………………………………………………………………………………………………………
ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΟΜΙΛΙΑ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑ
α. Ευλογημένος ο Θεός! Και γυναίκες ακόμη τώρα πια περιπαίζουν τον θάνατο και νεαρές κόρες τον περιγελούν· και παρθένες πάρα πολύ νέες, που δεν έχουν γνωρίσει τον γάμο, ορμούν με χαρά στα ίδια τα κεντριά του Άδη και τίποτα φοβερό δεν παθαίνουν[Α΄Κορ.15,55-57: «Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; Ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος; τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡἁμαρτία, ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος.Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
Το εμβόλιο κατά της Covid-19 συνδέθηκε με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης αυτισμού και ADHD στα παιδιά, σύμφωνα με νέα ανάλυση αμερικανικών δεδομένων που εξέτασε 21.990 παιδιά ηλικίας 0-17 ετών.
Η μελέτη βασίστηκε στα στοιχεία της National Health Interview Survey (NHIS) για την περίοδο 2022-2024 και συνέκρινε παιδιά που είχαν εμβολιαστεί κατά της Covid-19 με παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν 32% υψηλότερες πιθανότητες να εμφανίζουν αυτισμό και 33% υψηλότερες πιθανότητες για ADHD, σε σύγκριση με τα μη εμβολιασμένα.
Παράλληλα, καταγράφηκαν αυξημένες πιθανότητες και για άλλες καταστάσεις. Συγκεκριμένα, η ανάλυση έδειξε:
Οι Διοικούντες την Εκκλησία "ξύπνησαν" μετά την προδοσία...
Μονή Εικοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν την Ορθοδοξία για 48 «αργύρια»!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Το ένα μετά το άλλο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίνει όλα τα πνευματικά προπύργια του Ελληνισμού σε αλλοεθνή αρπακτικά. Αφού αδιαφόρησαν για τη βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας, τα οποία ο Ερντογάν μετέτρεψε σε τζαμιά. Αφού παράτησαν τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων στη μοίρα τους, εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών. Αφού έβαλαν πλάτη στο ξεπούλημα της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με προωθούμενη αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τώρα ήρθε και η σειρά της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας να συμβιβαστεί (εξαναγκαστικά) με την αρπαγή των κειμηλίων της το 1917, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Η υπουργός εκποίησης Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, υπέγραψε «μνημόνιο κατανόησης» με τον Βούλγαρο ομόλογό της, Evtim Miloshev, για την επιστροφή της κάρας και των οστών του Τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία. Με αντάλλαγμα τον επαναπατρισμό μόλις 48 κλεμμένων εκκλησιαστικών κειμηλίων στην χώρα μας, από τα χιλιάδες που οι Βούλγαροι λήστεψαν από τη Βόρεια Ελλάδα, λεηλατώντας μοναστήρια και κατασφάζοντας χιλιάδες Έλληνες. Με λίγα λόγια, έχουμε μια ακατανόητη συμφωνία που αφορά αδιανόητα ιστορικά εγκλήματα, ξεπλυμένα σε ένα έγγραφο «κατανόησης».
Αγιορείτου μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτη: Τι είπωμεν εις τον ζηλωτήν π. Αυγουστίνο; Η «Σπίθα» σου κατακαίει τους φαύλους και αιρετικούς. Και γίνεται πνεύμα δρόσου εις τους δεξιάς προαιρέσεως. Μας παραπίκρανες. Μας ήλεγξες απο αγάπη και προς διόρθωσιν. Οι σοφού σε αγάπησαν περισσότερο. Οι υπο της ιδιας συνειδήσεως ελεγχόμενοι και οι αφελείς σε εμίσησαν. Μη σοι μελετω.
Γερ. Θεόκλητος Διονυσιάτης για τον Επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη: «ἐν τῷ κόσμῳ τὸ φραγγέλιόν σου γίνεται ρομφαία ἀρχαγγελική».
«Θα υπάρχουν δισεκατομμύρια ευτυχισμένα μωρά και εκατό χιλιάδες μάρτυρες που θα ΄χουν επωμιστεί την κατάρα της γνώσης του καλού και του κακού»
– Φ. Ντοστογιέβσκη, Ο Μέγας Ιεροεξεταστής
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ι. ΧΡΗΣΗ ΠΑΜΠΕΡΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΒΙΣΣΗ
ΙΙ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ-ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΒΡΕΦΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΗ-ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΑΥΤΟΒΡΕΦΟΠΟΙΗΣΗ
ΙΙΙ. Ο ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ
IV. TO ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ»
V. CODEX MAGICA
Α. ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ ΑΤΑΚΑ
Β. ΜΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΠΑΦΟΜΕΤ;
Γ. ΤΟ ΣΗΜΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΣΟΦΟΡΟΥ ΔΑΙΜΟΝΑ (ΕΛ ΝΤΙΑΜΠΛΟ);
Δ. ΤΟ ΣΗΜΑ ΤΟΥ ΟΚ Ή/ΚΑΙ ΤΟΥ 666;
Ε. ΜΠΗΤΛΣ
VΙ. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ TIME, 19.6.1972
VIΙ. ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΒΡΕΦΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΘΕΑΤΩΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΖΩΗΣ;
VIΙΙ. ΜΑΖΙΚΑ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ, ΘΛΙΒΕΡΑ ΑΠΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΒΡΙΔΙΚΕΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ
Ι. ΧΡΗΣΗ ΠΑΜΠΕΡΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΒΙΣΣΗ
Στην εκπομπή του Νάσου Γουμενίδη «Ρεπορτάζ τώρα» μίλησε προσφάτως η make up artist (ελληνιστί: μακιγιέζ) Μανώλια Αλεξάκη, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τις συνθήκες που επικρατούσαν στην πρόσφατη συναυλία που έδωσε η ΆνναΒίσση στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Ειδικότερα, η Αλεξάκη μετέφερε την πληροφορία ότι, στην πολυσυζητημένη αυτή συναυλία, αρκετός κόσμος πήγε φορώντας πάμπερς, επειδή πιθανολογούσε ότι, λόγω του ασφυκτικού συνωστισμού, δεν θα μπορούσε να επισκεφθεί τις τουαλέτες, αν προέκυπτε (ελάσσονα ή μείζονα) ανάγκη!
Ο διάλογος της Αλεξάκη (Α) με τον δημοσιογράφο της εκπομπής και τους λοιπούς συντελεστές (Δ/Σ) έχει ως εξής:
Η εκδήλωση διοργανώνεται από την Αδελφότητα της Μονής Ξενοφώντος με αφορμή τη συμπλήρωση μισού αιώνα από τη μετάβασή της από τα Μετέωρα στο Άγιον Όρος, τον Οκτώβριο του 1976
Χειροκροτήστε μας
«Εν ενί πνεύματι» αυτόπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.
Γράφει ο Μέτοικος
Με καλογερική ταπεινοφροσύνη που, κατά την επιταγή του αββά Αντώνιου, ξεπερνιούνται «όλες οι παγίδες του εχθρού (δηλαδή του διαβόλου) που, είναι απλωμένες πάνω στη γη», ο ηγούμενος Αλέξιος και το πλήρωμα της αγιορείτικης Μονής του Ξενοφώντα, γιόρτασαν το Χρυσό Ιωβηλαίο τους στην ταπεινή αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής στην πρωτεύουσα.
Με πρόφαση τη «δοξολογία Θεού» και [τον] ευχαριστήριο απολογισμό για τα πενήντα χρόνια πορείας της αδελφότητας [της Μονής του Οσίου Ξενοφώντα]», ήταν όλοι εκεί «Εν ενί πνεύματι» αυτόπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.
