Επιμέλεια : ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
«Οι ποιμένες..., άνδρες αδόκιμοι αρετής, άπιστοι, ως λύκοι
γενήσονται...».
Ἅγιος Ἱππόλυτος
«Οἱ ποιμένες ὡς λύκοι γενήσονται. Οἱ ἱερεῖς τὸ ψεῦδος ἀσπάσονται. Οἱ μοναχοί τὰ τοῦ κόσμου ποθήσουσιν...».
"Δέν
προσμετρᾶς το μέγεθος της ἐκτροπής, ἄν δέν τήν ἀντιπαραβάλης μέ τόν
κανόνα. Δέν ἀντιλαμβάνεσαι τήν διοικητική καί ἐκκλησιολογική ἀπόκλιση τῶν ἡμερῶν
μας, ἄν δέν ἀντιπαραβάλης τήν σημερινή κατάσταση μέ τόν λόγο καί τήν πράξη τῶν
Πατέρων".
Ο Λαρίσης κ. Ιερώνυμος αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο!
 |
| Ιερώνυμος Λαρίσης και ο Ραβίνος της Συναγωγής ανάβουν κερί μαζί σε εβραϊκή εκδήλωση 25-1-2024 |
Εισαγωγικά.
Στο κήρυγμά του για την εορτή του Αγίου Νεομάρτυρος Ιωάννου του Μονεμβασιώτου στη Λάρισα, ο Μητροπολίτης Λαρίσης ανέπτυξε μια θεώρηση περί «μαρτυρίας αγάπης», στρέφοντας στη συνέχεια τα πυρά του κατά των πιστών και κληρικών που επιλέγουν την αποτείχιση απέναντι στις οικουμενιστικές εκτροπές.
(Σχετικό video υπάρχει στο link. https://www.youtube.com/watch?v=HvWh5nFVr_8&t=12s)
Στην συνέχεια εξετάζουμε τις θέσεις του επισκόπου υπό το πρίσμα της Ορθόδοξης Παραδόσεως. Η μελέτη των κειμένων των Αγίων Πατέρων συντρίβει την αυθαίρετη και δεσποτική αντίληψη της διοικητικής αυθαιρεσίας, αποκαλύπτοντας το αληθινό πρόσωπο της εκκλησιαστικής διοίκησης.
Η εκκλησιαστική ενότητα δεν είναι ποτέ ούτε μπορεί να γίνει τυφλή, δουλοπρεπής υποταγή σε θεσμικούς άρχοντες που εκτρέπονται από την Αλήθεια. Ο 15ος Ιερός Κανόνας, η ασυμβίβαστη στάση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή και η ομόφωνη, αδιάψευστη διδασκαλία των Πατέρων διακηρύσσουν με απόλυτη αυστηρότητα ότι το ακέραιο Ορθόδοξο Δόγμα αποτελεί τον υπέρτατο και αδιαπραγμάτευτο κανόνα ζωής, υπεράνω προσώπων, θεσμών και Συνόδων που προδίδουν την ορθόδοξη παρακαταθήκη.
---------------------------------------------------------------------------------
Α. Η Θεολογική και Δικανική Έννοια της «Μαρτυρίας» και ο «Νόμος της Αγάπης»
Τί λέει το κήρυγμα; Το κήρυγμα ξεκινά με τη λέξη «μαρτυρία». Δανείζεται την έννοια από τα παλιά ρωμαϊκά δικαστήρια. Έτσι, η ομολογία της πίστης γίνεται μια επίσημη κατάθεση μπροστά στην κοινωνία. Η αληθινή μαρτυρία δεν είναι μόνο λόγια. Τα λόγια κρύβουν συχνά υποκρισία και ψέματα. Η αλήθεια φαίνεται στα έργα και στη ζωή μας, σύμφωνα με τα λόγια του Χριστού για την αγάπη. Σήμερα, όμως, η αγάπη έχει καταντήσει επιφανειακή. Αυτό φέρνει μίσος, βία και ψυχικά προβλήματα. Ο επίσκοπος συνδέει αυτά τα αδιέξοδα με τα καθημερινά μας προβλήματα. Μιλά για την οικονομική στενότητα και για το ακριβό κόστος θέρμανσης σε σπίτια και εκκλησίες ενόψει χειμώνα. Ζητά επίσης να ενισχυθούν τα φιλανθρωπικά ιδρύματα της Μητρόπολης, όπως το Οικοτροφείο Θηλέων. Μέσα από αυτή τη συμπαράσταση, ο επίσκοπος προετοιμάζει το έδαφος για να ζητήσει τελικά αυστηρή πειθαρχία στα εκκλησιαστικά ζητήματα. |
ΣΧΟΛΙΑ. Από την πλευρά της ορθόδοξης πατερικής διδασκαλίας, το να περιορίζουμε τη «μαρτυρία» μόνο σε μια καλή κοινωνική συμπεριφορά κρύβει τον κίνδυνο να πέσουμε σε «οικουμενιστική ηθικολογία». Για τους Αγίους Πατέρες, όπως τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, ο μάρτυρας δεν δίνει τη ζωή του για μια αόριστη ειρήνη στην κοινωνία, αλλά μόνο για να κρατήσει ακέραια την ορθή Πίστη. Η αληθινή αγάπη πηγαίνει πάντα μαζί με την Αλήθεια. Επομένως, το φιλανθρωπικό έργο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να κρύβονται δογματικές υποχωρήσεις και ανοίγματα στον οικουμενισμό.
Συγκρίνοντας τη θέση του κηρύγματος με την πατερική θεολογία, φαίνεται η καθαρή διαφορά ανάμεσα σε μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση και στην ακρίβεια της Ορθόδοξης Παράδοσης. Το κήρυγμα συνδέει τη μαρτυρία με το ρωμαϊκό δίκαιο και υποστηρίζει ότι η πίστη πρέπει να φαίνεται στα έργα αγάπης και όχι στα λόγια. Όμως, οι Πατέρες τονίζουν ότι αν ξεκόψουμε τη μαρτυρία από το Δόγμα, η πίστη καταντά μια απλή κοινωνική καλοσύνη. Παράλληλα, ενώ το κήρυγμα καταδικάζει την επιφανειακή «αγάπη» που φέρνει μίσος, βία και ψυχικά προβλήματα, η ορθόδοξη κριτική αποκαλύπτει ότι η «αγάπη» συχνά χρησιμοποιείται ως εργαλείο στον διαχριστιανικό διάλογο για να σιωπήσει ο δογματικός έλεγχος και να επιβληθούν συμβιβασμοί. Τέλος, όσον αφορά την κοινωνική προσφορά, όπως η θέρμανση των ναών ή η στήριξη του Οικοτροφείου, η πατερική θεολογία θυμίζει ότι η Πίστη προηγείται από όλα. Η φιλανθρωπία είναι απαραίτητη, αλλά δεν μπορεί να αναπληρώσει ούτε να δικαιολογήσει τη αλλοίωση της Ορθόδοξης Ομολογίας. Οποιαδήποτε «αγάπη» υπάρχει χωρίς την Ορθόδοξη Αλήθεια δεν είναι πραγματική αγάπη, αλλά αφήνει τον άνθρωπο στην πλάνη και τον απομακρύνει από τη σωτηρία.
