Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [Λουκά 10,2

  «Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;(:Εκεί που κάθονταν, ιδού σηκώθηκε κάποιος νομοδιδάσκαλος για να δοκιμάσει τον Χριστό και να αποδείξει ότι δεν γνώριζε ο Ιησούς τον νόμο και Του είπε: ‘’Διδάσκαλε, ποιο έργο αρετής ή ποια θυσία πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω τη μακάρια και αιώνια ζωή;’’). Ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτόν, ᾽Εν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης [τῆς] καρδίας σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ἰσχύϊ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν(: και ο Κύριος τού είπε: ‘’Στον νόμο τι έχει γραφεί; Εσύ που σπουδάζεις και ερευνάς τον νόμο, τι διαβάζεις εκεί για το ζήτημα αυτό; Και πώς το αντιλαμβάνεσαι;’

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ.10,25-37] ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ.10,25-37]

 ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,

«Ὁμιλία εἰς τὴν παραβολὴν τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς»(παραβολή του καλού Σαμαρείτη)

     Ακούσαμε, αδελφοί μου, στο Ευαγγέλιο, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό να λέει: «Κατέβαινε κάποιος άνθρωπος από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ κι έπεσε στα χέρια ληστών· αυτοί αφού τον έγδυσαν από τα ρούχα του, τον χτύπησαν γεμίζοντάς τον με πληγές και τον παράτησαν μισοπεθαμένο. Ένας ιερέας κι ένας Λευίτης, περνώντας από εκείνο τον δρόμο, αν και τον είδαν, τον προσπέρασαν και  συνέχισαν τον δρόμο τους. Ένας Σαμαρείτης όμως που ήρθε στον τόπο αυτό, όταν τον είδε τον σπλαχνίστηκε, και αφού έβαλε λάδι και κρασί και τα ανακάτεψε, τα έβαλε στις πληγές του, έδεσε προσεκτικά τα τραύματά του, κι αφού τον έβαλε πάνω στο δικό του ζώο, τον οδήγησε σε ένα πανδοχείο και έδωσε στον πανδοχέα δύο δηνάρια και του είπε: ‘’Φρόντισε τον άνθρωπο αυτόν και αν ξοδέψεις περισσότερα, εγώ όταν θα επανέλθω, θα σου τα αποδώσω’’». Ας δούμε λοιπόν το νόημα της παραβολής και με συνετή καρδιά κατανοώντας το σε βάθος, ας γνωρίσουμε τα μυστήρια του Θεού. 

Κυριακή Η΄ Λουκά – «Ὁμιλία Ιερού Χρυσοστόμου εἰς τὴν παραβολὴν τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς»(παραβολή του καλού Σαμαρείτη)

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ.10,25-37]

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,

«Ὁμιλία εἰς τὴν παραβολὴν τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς»(παραβολή του καλού Σαμαρείτη)

     Ακούσαμε, αδελφοί μου, στο Ευαγγέλιο, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό να λέει: «Κατέβαινε κάποιος άνθρωπος από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ κι έπεσε στα χέρια ληστών· αυτοί αφού τον έγδυσαν από τα ρούχα του, τον χτύπησαν γεμίζοντάς τον με πληγές και τον παράτησαν μισοπεθαμένο. Ένας ιερέας κι ένας Λευίτης, περνώντας από εκείνο τον δρόμο, αν και τον είδαν, τον προσπέρασαν και  συνέχισαν τον δρόμο τους. Ένας Σαμαρείτης όμως που ήρθε στον τόπο αυτό, όταν τον είδε τον σπλαχνίστηκε, και αφού έβαλε λάδι και κρασί και τα ανακάτεψε, τα έβαλε στις πληγές του, έδεσε προσεκτικά τα τραύματά του, κι αφού τον έβαλε πάνω στο δικό του ζώο, τον οδήγησε σε ένα πανδοχείο και έδωσε στον πανδοχέα δύο δηνάρια και του είπε: ‘’Φρόντισε τον άνθρωπο αυτόν και αν ξοδέψεις περισσότερα, εγώ όταν θα επανέλθω, θα σου τα αποδώσω’’». Ας δούμε λοιπόν το νόημα της παραβολής και με συνετή καρδιά κατανοώντας το σε βάθος, ας γνωρίσουμε τα μυστήρια του Θεού. 

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: «Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΟΥ: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟΝ, ΙΑΤΡΕΙΟΝ, ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» 15-11-1981] [Β 60]

 

                                       ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 10, 25-37]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                   με θέμα:

                   «Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΟΥ:

   Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟΝ, ΙΑΤΡΕΙΟΝ, ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»                         

          [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-11-1981]  [Β 60]

 

      Και μόνη, αγαπητοί μου, η παραβολή του καλού Σαμαρείτου, που ηκούσαμε σήμερα στην ευαγγελικήν περικοπήν, αν εγράφετο, μαζί με την άλλη παραβολή του ασώτου υιού, θα ήτο αρκετό να μας δώσει ένα θαυμάσιο διάγραμμα της πτώσεως του ανθρώπου, της αγάπης του Θεού και της σωτηρίας του ανθρώπου. Αυτό το βλέπομε ιδίως σήμερα, όπου, όπως αναφέρεται, κάποιος άνθρωπος κατήρχετο από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ, που γεωγραφικά η Ιερουσαλήμ είναι υψηλοτέρα της Ιεριχούς. Η Ιερουσαλήμ είναι ο τύπος του αρχεγόνου Παραδείσου· και η Ιεριχώ είναι η γη της απαθλιώσεως και της αποστασίας. Η πτώσις εις τους ληστάς δεν είναι παρά η πτώσις του ανθρώπου στα χέρια των δαιμόνων και των παθών. Ακόμα, ο ιερεύς και ο Λευίτης που προσέρχονται, περνούν, παρέρχονται, αλλά δεν δύνανται να βοηθήσουν, είναι ο τελετουργικός νόμος, ο ηθικός νόμος, αν θέλετε, ακόμη και η φιλοσοφία.

Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΓΑΠΗ Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, (ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΛΟΥΚΑ).

Εν Θεσσαλονίκη τη 15η Νοεμβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως-ιατρού.

    Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η ογδόη Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 10ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει μια από τις ωραιότερες παραβολές του Κυρίου, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, με την οποία έχουμε ασχοληθεί και σε προηγούμενα χρόνια.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 10, 25-37] «Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ» 12-11-1995] [Β 324]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 10, 25-37]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-11-1995] [Β 324]

         Και πάλι, αγαπητοί μου, μπροστά μας, η θαυμασία παραβολή του καλού Σαμαρείτου. Αυτή η παραβολή-αδάμας· που δείχνει το μέγεθος της αγάπης του Θεού. Λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον». Και εις αυτό το «οὕτω», «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν», «τόσο…». Πόσο; «Τόσο!».  Που θέλει να εκφράσει το μέγεθος της αγάπης του Θεού, ένα μικρό δείγμα εκφράζεται στην παραβολή του καλού Σαμαρείτου.

Καθηγητής ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ: «Νάνι-νάνι τό ποίμνιο νά κάνει» (Ὑπνωτιστές λυκοποιμένες καί νανουριστές παρατρεχάμενοι σέ ξεδιάντροπες ἐκστρατεῖες ἀποκοίμισης καί ἐφησυχασμοῦ)…

                                

     Ἔχοντας ἀπόλυτη γνώση τοῦ τί φρονεῖ καί τί κηρύττει στό δύσμοιρο καί - ἀπολύτως συνειδητά καί ἐσκεμμένα - ἀκατήχητο ποίμνιό του ὄχι μόνο τό ζοφερό νεοταξίτικο ἀρχιερατεῖο τῶν ἐσχάτων χρόνων ἀλλά πλέον καί μέγα μέρος (πιθανῶς καί ἡ συντριπτική πλειονότητα) τοῦ ὑπόλοιπου κλήρου, δέν νιώσαμε κάποια ἰδιαίτερη ἔκπληξη γιά τήν εἴδηση πού ἔφτασε (γιά μία ἀκόμη φορά) ἀπό τά μέρη τοῦ (ἐκκλησιαστικά μαρτυρικοῦ) Βόλου.

Ὄχι, ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη ΔΕΝ εἶναι «ποιητικὸ» βιβλίο – Εἶναι προφητεία!

                                

Φοβερά ολισθήματα σε τοποθετήσεις κληρικών - Η Αποκάλυψη γίνεται «ποιητικό κείμενο», ο Αντίχριστος γίνεται «δήθεν» και η πατερική γραμματεία ρίχνεται στα αζήτητα!

 

                                                           Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Όχι, η Αποκάλυψη του Ιωάννη δεν είναι σε καμία περίπτωση «ποιητικό» βιβλίο. Είναι τουλάχιστον θλιβερό, ενώ γίνεται λόγος για ανάγκη επανακατήχησης στο χριστεπώνυμο πλήρωμα, να γυρίζουμε τόσο πίσω που παρερμηνεύουμε το «άλφα» της αλφαβήτας. Και μάλιστα αυτή η διαστρέβλωση να προέρχεται από εισηγήσεις σε ιερατικές συνάξεις!

Σε μια τέτοια σύναξη ιερέων που πρόσφατα έλαβε χώρα στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος υπό την προεδρεία του Μητροπολίτη Ιγνατίου, προωθήθηκε η ανοίκεια – για τα δεδομένα της Ορθοδοξίας - άποψη ότι η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι απλώς ένα… ποιητικό και ομολογιακό βιβλίο (θεόπνευστο αλλά όχι προφητικό), που αφορά αποκλειστικά την ιστορική εποχή του ευαγγελιστή Ιωάννη και όχι γεγονότα του μέλλοντος.

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ: "Ει γαρ τις μόνον εις την ιστορίαν βλέποι, πως η θεοπρεπής έννοια τοις γεγενήσθαι λεγομένοις διασωθήσεται;" (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης – «Εις τον βίον του Μωϋσέως») (Μέρος Α΄, Β΄, Γ',)

ΜΕΡΟΣ Α΄

Ερμηνεία - Μετάφραση:

«Γιατί πως θα διαφυλάξει κανείς το θείο νόημα για όσα λέγεται ότι έγιναν, όταν προσέχει μόνο στη διήγηση;»

Αναμφίβολα, σημαντική είναι η ανωτέρω παρατήρηση-θέση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, ως στοχαστού, που προσεγγίζει θεολογικώς και ιστορικώς (σε πανοραμική εποπτεία) το Βίο του Προφήτη Μωυσή και τις ανάλογες συμπεριφορές του Ισραηλιτικού λαού.

Η προσπάθεια του Αγίου Γρηγορίου αποβλέπει να περιγράψει, να ανασυνθέσει και να ερμηνεύσει (θεολογικά) το παρελθόν (των Εβραίων) από τα βάθη της ιστορίας, της καταγεγραμένης στις σελίδες της Εξόδου από τον Μωυσή· να ερμηνεύσει τα γεγονότα πνευματικά, με φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και με συνειδησιακή φόρτιση αναξιότητας (ταπεινοφροσύνης) ικανής να ρίξη το μολύβι από τα χέρια.

H Διαχρονικη βάναυσος κακοποίησις του Ιερού Χρυσοστόμου.

Η κάρα του Μεγαλομάρτυρα Αγίου με το αυτί του άφθαρτο 1620 χρόνια.

Πότε λέμε πώς κακοποιείται ένας άνθρωπος; Ασφαλώς είτε όταν κακοποιείται σωματικά , είτε όταν κακοποιείται φραστικά, διά του λόγου.Υπάρχει δηλαδή η σωματική κακοποίησι, υπάρχει και η φραστική κακοποίησι.

Ο Μεγαλομάρτυρας της Εκκλησιας μας αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κακοποιήθηκε ΣΦΟΔΡΑ και τότε που με την απαίτησι του φθονερού και χρυσομανούς πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοφίλου και των ραδιούργων Επισκόπων και την θέλησι του βασιλιά Αρκάδιου και της βασίλισσας Ευδοξίας, οδηγούνταν και σύρονταν βιαίως στην εξορία από τους εναλασσομένους όλο και βαρβαρότερους πραιτωριανούς, για να τον πεθάνουν μία ώρα αρχίτερα.

Αλλά και σήμερα 1620 μετά από την κοίμησί του, συνεχίζει βαναύσως βαναυσότατα να κακοποιείται και μάλιστα από όλους τους ειδικευμένους καλαμαράδες …της ντροπής!!! Δεν σταμάτησε ποτέ διαχρονικά το μαρτύριο της κακοποίησής του, με την δόλια, σκόπιμη και εσκεμμένη απόκρυψι και αποσιώπησι συγκεκριμμένων περιστατικών της ζωής του.

Εχω διαβάσει πολλά κείμενα που αναφέρονται στον βίο και στην διδασκαλία του όντως ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ αγίου και ιερού Χρυσοστόμου. Και δεν είδα ΠΟΥΘΕΝΑ να τονίζονται τα περιστατικά που στη συνέχεια θα αναφέρω. Γιατί άραγε; Όλα είναι αυτονόητα. Θίγεται το δεσποτικό κατεστημένο. Θίγεται η δουλικότητα των δούλων και υποδούλων ραγιάδων ιερέων και λαϊκών, προς αυτούς που τους επιβάλλονται και τους επικυριαρχούν. Βολεύει το παπαδοκρατικό και το δεσποτικό κατεστημένο. Και επειδή βολεύει αυτό το άθλιο κατεστημένο, το …θάβουν και το αποσιωπούν. ΟΛΟΙ τους.

Πολλὰ τὰ κύματα καὶ χαλεπὸν τὸ κλυδώνιον· ἀλλ' οὐ δεδοίκαμεν, μὴ καταποντισθῶμεν· ἐπὶ γὰρ τῆς πέτρας ἑστήκαμεν.

Μαινέσθω ἡ θάλασσα, πέτραν διαλῦσαι οὐ δύναται· ἐγειρέσθω τὰ κύματα, τοῦ Ἰησοῦ τὸ πλοῖον καταποντίσαι οὐκ ἰσχύει. 

Τί δεδοίκαμεν, εἰπέ μοι; 

Τὸν θάνατον; Ἐμοὶ τὸ ζῇν Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος. 

Ἀλλ' ἐξορίαν, εἰπέ μοι; Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. 

Ἀλλὰ χρημάτων δήμευσιν; Οὐδὲν εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲν ἐξενεγκεῖν δυνάμεθα· καὶ τὰ φοβερὰ τοῦ κόσμου ἐμοὶ εὐκαταφρόνητα, καὶ τὰ χρηστὰ καταγέλαστα. 

 

Οὐ πενίαν δέδοικα, οὐ πλοῦτον ἐπιθυμῶ· οὐ θάνατον φοβοῦμαι, οὐ ζῆσαι εὔχομαι, εἰ μὴ διὰ τὴν ὑμετέραν προκοπήν. 

∆ιὸ καὶ τὰ νῦν ὑπομιμνήσκω, καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν θαῤῥεῖν ἀγάπην.

Οἱ δύο λόγοι «Εἰς Εὐτρόπιον» τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (354-407)

Είς Εὐτρόπιον - Ἁγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Πρόλογος

Οἱ δύο λόγοι «Εἰς Εὐτρόπιον» τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (354-407) εἶναι ἀναμφισβήτητα ἀπό τά πιό ἀντιπροσωπευτικά δείγματα τόσο τῆς ρητορικῆς δεινότητος ὅσο καί τῆς ποιμαντικῆς δεξιοτεχνίας τοῦ μεγάλου ἱεράρχη.

Ἀλλά ποιός ἦταν ὁ Εὐτρόπιος; Ἕνας εὐφυής καί πανοῦργος αὐλικός, πού εἶχε κατορθώσει μέ τέχνασμα νά δώσει ὡς σύζυγο στόν τότε αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο (395-408) τήν Εὐδοξία, πανέμορφη κόρη στρατιωτικοῦ. Κερδίζοντας ἔτσι τήν εὔνοια τῆς νεαρῆς αὐτοκράτειρας, ἀναρριχήθηκε στήν ἐξουσία καί σύντομα ἔγινε πρωθυπουργός. Πανίσχυρος καί ἀσύδοτος καθώς ἦταν, χρησιμοποιοῦσε ἀδίσταχτα κάθε µέσο γιά νά ἱκανοποιεῖ τήν ἀχαλίνωτη φιλοδοξία καί τήν ἀκόρεστη πλεονεξία του. Ὁ λαός τόν μισοῦσε καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος ἀσκοῦσε δριμύτατο ἔλεγχο τῶν παρονομιῶν καί τῶν ἐγκλημάτων του.

Μητροπολίτης Δράμας για κειμήλια Εικοσιφοίνίσσης: «Δεν γνωρίζουμε αν επιστρέφουν ως δάνειο ή ως κυριότητα»

Ο Μητροπολίτης Δράμας ζητά σαφείς απαντήσεις για το αν τα κειμήλια της Ιεράς Μονής Παναγίας Εικοσιφοίνίσσης επιστρέφουν οριστικά ή ως δάνειο, καταγγέλλοντας έλλειψη ενημέρωσης και απουσία πρόσκλησης στις εκδηλώσεις.

Τα κειμήλια Εικοσιφοίνισσας επέστρεψαν στην Ελλάδα από τη Βουλγαρία, ωστόσο η υπόθεση αποκτά νέα διάσταση μετά τη δημόσια παρέμβαση του Μητροπολίτη Δράμας Δωρόθεου, ο οποίος ζητά να αποσαφηνιστεί το νομικό καθεστώς της επιστροφής τους.

Ο ιεράρχης θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα, αν τα ιστορικά εκκλησιαστικά αντικείμενα αποδίδονται οριστικά στους δικαιούχους τους ή παραχωρούνται με συγκεκριμένους όρους

Την ίδια ώρα, αποκαλύπτει ότι δεν προσκλήθηκε στις πανηγυρικές εκδηλώσεις της 8ης Νοεμβρίου στις Σέρρες, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, παρότι η πλειονότητα των κειμηλίων προέρχεται από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, η οποία υπάγεται εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Δράμας.

Απορών επιχειρώ … Ερωτήματα του κ. Μάρκου Μπόλαρη προς τον Μητροπολίτη Σερρών Θεολόγο.-- ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ Πρέπει να διαβασθεί απ' όλους

Ο Μητροπολίτης Σερρών Θεολόγος, διαχειρίστηκε την υπόθεση της επιστροφής των κλεμμένων κειμηλίων  από την Βουλγαρία ΠΑΡΑΝΑΝΟΜΑ, ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑ και ΖΗΜΙΟΓΟΝΑ  πρέπει να επιληφθεί η πολιτική Δικαιοσύνη άμεσα και να ακυρώσει αυτή την ντροπιαστική συναλλαγή,  το δε  επισκοπικό δικαστήριο της Ιεραρχίας να καθαιρέσει τον Σερρών κ. Θεολόγο. 

Επίσης διότι  έδωσε βήμα,  στον αφορισμένο Μητσοτάκη μέσα στο Ναό, ενώπιον του Ιερού Βήματος, για να αναπτύξει προπαγανδιστικό κίβδηλο λόγο. 

    «Οἱ ποιμένες ὡς λύκοι γενήσονται. Οἱ ἱερεῖς τὸ ψεῦδος ἀσπάσονται. Οἱ μοναχοί τὰ τοῦ κόσμου ποθήσουσιν...». (Ἅγιος Ἱππόλυτος)

...ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου. (Β΄Τιμ. 3 ,5)

                                                                           π. Νικόδημος 

σ.σ. Καθώς πέφτει η κάπνα της φαρσοκωμωδίας που διοργάνωσαν το καθεστώς Μητσοτάκη και ο Μητροπολίτης Σερρών Θεολόγος, για να περάσει ως «επιτυχία» η εξευτελιστική συμφωνία Μητσοτάκη-Μενδώνης με την Βουλγαρία για την δήθεν επιστροφή των κλεμμένων κειμηλίων της Ορθοδοξίας, Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ του κ. Μάρκου Μπόλαρη για να αντιληφθείτε ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΙΟΔΟΣΙΑΣ.

Μάρκος Μπόλαρης

Ήταν ο Αριστοτέλης πρώτος που διασαφήνισε ότι «φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δε αλήθεια», κι είναι τούτη η διατύπωση της απορίας μου, που χάριν αλήθειας διατυπώνεται, αφού το διακυβευόμενον δεν είναι προσωπική υπόθεση ούτε ατομική ιδιοκτησία, αλλά μείζον της ιστορικής διαχρονίας της Ρωμιοσύνης, της πολυκύμαντης διαδρομής των Ελλήνων, της περιπέτειας της πολυτίμητης Ελληνίδας γλώσσας, των επιτευγμάτων του ελληνικού πολιτισμού η διακύβευση !

Το Ευαγγελικόν ρήμα έχων κατά νούν, από το κατά Ιωάννην, κεφ. η’ , 32 «Γνώσεσθε την Αλήθεια και η Αλήθεια ελευθερώσει ημάς». Τούτη την απορία που με διακατέχει, σε ψηφίδες μικρές, ως ερωτήσεις, θα αναλύσω, την Αλήθεια των γεγονότων επιχειρών να προσεγγίσω, υπέρ του Κοινού Συμφέροντος της Θεοφρουρήτου των Σερρών Πόλεως, της Μακεδονίας και Θράκης της Ελλάδος, εν τέλει, γιαυτό εν πλήρει απορία ευρισκόμενος ερωτώ:

Σέ καιρούς δαιμονοκρατίας, τέσσερα βασικὰ Μαθήματα Πολιτικῆς Ἀγωγῆς ἀπὸ δικούς μας Δασκάλους

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός 

ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ: Ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1), στὸ βιβλίο του «Πολιτικὸν θέατρον», γράφει: «Οἱ πολῖτες μιμοῦνται τοὺς ἄρχοντές τους. Γι' αὐτὸ καὶ ἐκεῖνοι πρέπει νὰ προσέχουν πάρα πολύ, ὥστε νὰ μὴ τοὺς φθείρουν μὲ τὸ κακό τους παράδειγμα». 

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ὁ γνωστὸς πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης (2) δίδασκε σχετικῶς καὶ τὰ ἑξῆς: «Τὸ μέγεθος τοῦ ἁμαρτήματος εἶναι ἀνάλογο πρὸς τὸν βαθμὸ τοῦ ἀξιώματος ποὺ ἔχει ὁ ἁμαρτάνων. Καὶ πολλὲς φορὲς σφάλματα, ποὺ τὰ παραβλέπουμε καὶ τὰ συγχωροῦμε στοὺς ἁπλούς ἀνθρώπους, τὰ θεωροῦμε ἀσυγχώρητα γιὰ τοὺς ἄρχοντες». 

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Προς Εβραίους, κεφ. Ζ΄, εδάφια 26-28 και κεφ. Η΄ εδάφια 1-2

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

     Προς Εβραίους, κεφ. Ζ΄, εδάφια 26-28 και κεφ. Η΄ εδάφια 1-2

 ΚΕΦ. Ζ΄ ²⁶ Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος, ²⁷ ὃς οὐκ ἔχει καθ' ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας. ²⁸ Ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν, ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον.