Με πιο αντάλλαγμα έγινε η κατά 90% αύξηση των μισθών των δεσποτάδων, τι κρύβεται;;;

    Ύποπτη Πολιτική συναλλαγή και Κοινωνική πρόκληση αποτελεί  στο κοινό αίσθημα η συγκεκριμένη απόφαση - ρύθμιση  για να αυξηθούν οι μισθοί του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών που εξισώνονται μέχρι το 90% του μικτού μισθού του Γενικού Γραμματέα υπουργείου. Δηλαδή στο επίπεδο των 4.671,90 ευρώ,  δεδομένης αφενός της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βιώνει η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών αλλά και ενόψει των φλεγόντων θεμάτων που θα κλονίσουν τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας εν όψη της εφαρμογής του Προσωπικού Αριθμού, των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, της αναθεώρησης του Συντάγματος, των σοδομονόμων,  του συνεχόμενου εποικισμού, και άλλων κρισίμων εθνικών θεμάτων αμύνης που θίγουν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών και δεί των Πιστών Χριστιανών.   

    Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη αυξάνει τους μισθούς των δεσποτάδων προκειμένου να τους καταστήσει αφωνότερους των ιχθύων και να διαχέει την άθεη προπαγάνδα και να επιβάλει αδιαμαρτύρητα τους προδοτικούς  νόμους και τα χθόνια νεοταξικά σχέδια της  στους πιστούς, όπως και με τα εμβόλια που έκαναν τους ναούς εμβολιαστικά κέντρα...

       Δυστυχώς για τους δεσποτάδες, μερικοί εξ αυτών ενεργούν ως τυραννίσκοι, δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για αξιοπρεπείς μισθούς του Κλήρου που είναι οι χαμηλότεροι όλων των υπαλλήλων.

          Επισημαίνεται η τεράστια απόσταση ανάμεσα στις αποδοχές της ηγεσίας της ιεραρχίας και στους χαμηλούς μισθούς του κατώτερου κλήρου (των απλών εφημέριων/ιερέων), οι οποίοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της Εκκλησιαστικής και κοινωνικής προσφοράς χωρίς ανάλογη στήριξη.

      Ας μην ξεχνάμε δε ότι πολλοί ιερείς είναι άμισθοι και προσφέρουν δωρεάν.

      Όταν όμως είναι για τα πρόσωπά τους... τότε είναι δεινοί διαπραγματευτές, πέτυχαν 90% αύξηση των μισθών τους!!!                 

        Τίς είδε  έναντι ποίων ανταλλαγμάτων γίνονται αυτά;;;

                                                    5-6-2026      π. Νικόδημος

           Η ΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΞΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ

 

Μισθοί Αρχιεπισκόπου και Μητροπολιτών: Αυξήσεις έως 95% φέρνει το νέο πολυνομοσχέδιο

Σημαντική αύξησεις στους μισθούς του Αρχιεπισκόπου αλλά και των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος φέρνει το τελευταίο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών

Αυξήσεις στους μισθούς του Αρχιεπισκόπου αλλά και των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος φέρνει το τελευταίο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών. Πρόκειται για αυξήσεις στις μηνιαίες μικτές αποδοχές, από 60% έως και 95%. Πιο αναλυτικά, όπως ορίζεται στο άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου για τα μέτρα κατά της ενεργειακής κρίσης και για τις εισοδηματικές ενισχύσεις προς τις οικογένειες, τους συνταξιουχους και άλλες ευπαθείς ομάδες, οι μισθοί του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών που εξισώνονται και αυξάνονται μέχρι το 90% του μικτού μισθού του Γενικού Γραμματέα υπουργείου, δηλαδή στο επίπεδο των 4.671,90 ευρώ.  

ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΑΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΝ (ΚΑΙ ΣΗΨΙΝ ΤΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά

 Ἐν Πάφῳ: Εἰκοστός τέταρτος (24ος) μοιχεπιβάτης. Δήμαρχος ἐν ἀργίᾳ ἐγκαλούμενος διά βιασμόν καί ναρκωτικά. Ἕπονται νέαι τραγωδίαι;

 ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΑΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΝ 

       (ΚΑΙ ΣΗΨΙΝ ΤΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 Μνήμη: Διάδοχοι τῶν μοιχεπιβατῶν-διωκτῶν σκληρότεροι, ἐνοχικοί καί ἀνάλγητοι

 Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Κράζω διά δικαίωσιν]: «Κρῖνόν με͵ ὁ θεός͵ // καὶ δίκασον τὴν δίκην μου // ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου» (Ψαλμ. μβ’ 1). (Ἤγουν, κρῖνέ με, // Θεέ μου, // καὶ ὑπεράσπισε τὸ δίκαιό μου // ἀπέναντι σὲ ἔθνος ἀνόσιο).

Α. ΚΕΝΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝ

1. Ἑρινύες κατατρέχουσι τοὺς ἕξ ἀμετανοήτους (;) μοιχεπιβάτας

Δώδεκα δίκαιοι μητροπολῖται ἐξεθρονίσθησαν ἀδίκως, ἀδικάστως καί ἀναισχύντως ὑπό τοῦ τότε προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα τό 1974. Εἰς τάς ἕδρας αὐτῶν κατεστάθησαν ἀνόμως φιλόδοξοι μοιχεπιβάται. Μετά παρέλευσιν πεντήκοντα δύο (52) ἐτῶν, οἱ ἔτι ἐν ζωῇ ὄντες εἰσπηδητοί Ἐπίσκοποι οὐδόλως ἐπέδειξαν διάθεσιν μετανοίας καί αἰσχύνης.

Ἡ ἱεροσυλία συνώδευσε καί ἐκείνους, οἵτινες διέβησαν ἤδη τήν πύλην τοῦ θανάτου καί παρέστησαν ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Βήματος τοῦ Δικαιοκρίτου Κυρίου.

Ἐπιζῶσιν εἰσέτι ἕξ (6) ἐξ αὐτῶν, ὧν ἡ παρουσία προκαλεῖ τό κοινόν αἴσθημα. Τό ἐκκλησιολογικόν τοῦτο ἀνοσιούργημα καταδιώκει αὐτούς ὡς φάσμα νυχθημερόν. Αἱ χεῖρες αὐτῶν δέν ἔπαυσαν νά στάζουν αἷμα ἀδελφοκτόνον (κατά τήν λόγιαν διατύπωσιν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου). Οὐχ ἧττον, οὐδαμῶς φαίνονται προσφεύγοντες εἰς τήν μετάνοιαν καί τήν αἴτησιν συγγνώμης, καθ’ ὅν χρόνον διάγουν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ.

2. Ἡ θανὴ δὲν διαγράφει τὴν μοιχείαν καὶ μοιχεπιβασίαν

Μερικοί θά ἀποφανθοῦν ὅτι, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἐκοιμήθησαν ἐκεῖνοι οἱ δίκαιοι, τό ζήτημα ἐπελύθη αὐτομάτως. Φρονοῦμεν ὅτι τοῦτο κρίνεται ὡς τραγικόν ἀτόπημα.

Ἀνήρ αὐτάρεσκος ἐξορίζει τόν σύζυγον γυναικός καί καθίσταται μοιχός. Ὑπάρχει ποτέ περίπτωσις, ὅσα ἔτη καί ἄν παρέλθουν, τά τέκνα νά δεχθοῦν ὡς πατέρα τόν μοιχόν ἐκεῖνον; Καί φυσικά, καί μετά τόν θάνατον τοῦ πατρός, ὁ μοιχός ἐξακολουθεῖ νά εἶναι βαρύτατα ἔνοχος καί παραβάτης. Τό αὐτό, κατά πνευματικήν ἀναλογίαν, ἰσχύει καί διά τούς μοιχεπιβάτας τῶν δώδεκα Ἱερῶν Μητροπόλεων.

{Ἀναφερόμεθα συγκεκριμένως εἰς ἕξ (6) Ἐπισκόπους: τόν ἀπό Θηβῶν Μακαριώτατον Προκαθήμενον κ. Ἱερώνυμον Λιάπην (διατελέσαντα «ἔξαρχον» Λαρίσης), τόν Γουμενίσσης κ. Δημήτριον Μπεκιάρην - Μαυρογόνατον, τόν πρώην λεγόμενον Θεσσαλιώτιδος καί νῦν τιτουλάριον Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον Κουμαριανόν, τόν λεγόμενον Μεσογαίας κ. Νικόλαον Χατζηνικολάου, τόν λεγόμενον Ἰλίου κ. Ἀθηναγόραν Δικαιᾶκον καί τόν λεγόμενον Κηφισίας κ. Κύριλλον Μυσιακούλην}.

Δακρύζει η Κύπρος και η Ελλάδα βλέποντας τον άγιο Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό να αποχωρεί από τη Μητρόπολη. «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι» (Λουκ. 23,34).

Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά.

Ο Σεβασμ. Τυχικός είναι ο Κανονικός Μητροπολίτης Πάφου. 

 

Ο πιστός Λαός δεν θα δεχθεί ποτέ το  

"Καπαδόκειο τέρας", τον μοιχεπιβάτη Γρηγόριο.

 Ο Μητροπολίτης Τυχικός αποχωρεί από τη Μητρόπολη Πάφου. 

«Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι» (Λουκ. 23,34).

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας στην Πάφο: Ο Μητροπολίτης Τυχικός και η Αλήθεια που δεν Μπορεί να Σβήσει Κανένας

22 χρόνια προσφοράς και αυτοθυσίας: Από λαϊκός μέχρι Δεσπότης, δίπλα στο ποίμνιό του ενάντια στον άδικο διωγμό

Η παρατεταμένη κρίση στην Ιερά Μητρόπολη Πάφου, με τις μεθοδευμένες διώξεις κατά του Μητροπολίτη Τυχικού, δεν είναι ένα απλό διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας. Είναι μια ξεκάθαρη τροχιά προσωπικών επιδιώξεων που πλέον έχει γίνει πλήρως κατανοητή από όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πίσω από τις αποφάσεις αυτές κρύβεται προσωπικό μένος και εκδικητικότητα.

Μια Ζωή Αφοσιωμένη στη Διακονία της Πάφου

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας, πρέπει να κοιτάξει την πορεία αυτού του ανθρώπου. Ο Μητροπολίτης Τυχικός έκλεισε 22 ολόκληρα χρόνια προσφοράς μέσα σε αυτή τη Μητρόπολη. Ξεκίνησε από απλός λαϊκός, έζησε και ανδρώθηκε πνευματικά μέσα στους τοίχους της, διακονώντας καθημερινά με αγάπη, ταπείνωση και απόλυτη αυτοθυσία.

Υπηρέτησε τον λαό της Πάφου από κάθε βαθμίδα: ως διάκονος, ως αρχιμανδρίτης, ως πρωτοσύγκελος και τελικά ως ο εκλεγμένος Δεσπότης μας. Όλα αυτά τα χρόνια, παρήγαγε ένα τεράστιο πνευματικό έργο, στάθηκε δίπλα σε κάθε πονεμένο άνθρωπο και έχτισε μια σχέση ακλόνητης εμπιστοσύνης με το ποίμνιό του.

Η Πάφος ως «Σκαλοπάτι»

Όσο ο Γεώργιος βρισκόταν και διέμενε στην Πάφο, όλοι μας γνωρίζαμε πολύ καλά τις προθέσεις του. Σε όλους μας έλεγε και όλες του οι πράξεις αποδείκνυαν ότι ο μοναδικός του στόχος και όλη του η έννοια ήταν πώς θα φθάσει στη Λευκωσία. Η Πάφος αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα σκαλοπάτι για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Ο Γεώργιος πήρε τελικά αυτό που ήθελε. Θα έπρεπε, λοιπόν, να πάει στη Λευκωσία, να μείνει στη νέα του θέση και να ασκήσει τα καθήκοντά του με βάση την ιδιότητά του και να ευγνωμονεί τον Χριστό. Αντί αυτού Αχαριστία.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Αρχιεπίσκοπος είναι «πρώτος μεταξύ ίσων» και δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνει αυθαίρετα και να επιβάλλει τη θέλησή του στις αυτόνομες Μητροπόλεις. Αντίθετα, βλέπουμε μια συνεχή παρέμβαση και μια προσπάθεια εξόντωσης του κανονικού Μητροπολίτη Πάφου.

Εδώ όμως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Αφού, Γεώργιε, έφυγες και πήγες στη Λευκωσία, προς τι αυτή η εμμονή με την Πάφο; Γιατί αυτή η αδυναμία να αφήσεις την επαρχία να πορευτεί αυτόνομα, όπως ορίζουν οι κανόνες, και επιλέγεις να συντηρείς μια κατάσταση διχασμού;

Διώξεις με Εκβιασμούς και το Τελεσίγραφο της Αστυνομίας

«Περιμένουμε [από το 1992] την Νέα Εποχή του Αντιχρίστου»

 

Κείμενο-ρετρό 91.0: Διδάγματα και προβολές από μια παλαιά ομιλία του γέροντος Εφραίμ της Αριζόνας Konstantinos Vathiotis Jun 4 Ενημερώνει και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης ΕΙΣΑΓΩΓΗ Πριν από λίγες ημέρες αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο μια παλαιότερη, εκπληκτική ομιλία του χαρισματούχου γέροντος Εφραίμ του Αριζωνίτου ή Φιλοθεΐτου, η οποία είναι ένα ανεκτίμητο διαμάντι. Κατ’ αρχάς, επαληθεύει τις σοβαρές υπόνοιες ότι ο ανάποδος κόσμος είναι ο κόσμος του σατανά (παρατίθεται στο τέλος του παρόντος κειμένου). Είχε πει ο γέρων: «Χρειάζεται να παρουσιάσουμε τον πόλεμο που μας κάνει ο διάβολος και ποια είναι η τέχνη του και η επιστήμη του στο να μας γυρνάει ανάποδα, να μας παίρνει τον νου, την καρδιά, τα αισθήματα και να μας τα λερώνει» (01:00). Επίσης, η ομιλία αυτή επαληθεύει ότι ζούμε σε πολύ προχωρημένα έσχατα χρόνια, δηλ. σε χρόνια Αντιχρίστου, είτε αυτός βρίσκεται ήδη είτε πρόκειται να βρεθεί σύντομα ανάμεσά μας και να επισημοποιηθεί η παρουσία του. ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Ο γέρων λέει ξεκάθαρα ότι η επιστήμη και η τεχνολογία θα είναι τα μέσα με τα οποία ο Αντίχριστος θα ασκήσει την εξουσία του πάνω στους ανθρώπους (42:08).

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ : «Η ΑΓΙΟΤΗΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟΝ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ» 25-6-2000] [Β417]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΓΙΟΤΗΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟΝ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-6-2000] [Β417]

 

    Η  Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστήν, εορτάζει την μνήμη πάντων των αγίων, γνωστών και άγνωστων, καθ’ όλον το μήκος της Ιστορίας. Ο Συναξαριστής της ημέρας μάς πληροφορεί τα εξής: «Τῇ σήμερον ἡμέρᾳ, Κυριακῇ μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, τὴν τῶν ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐν Ἀσίᾳ, Λιβύῃ καὶ Εὐρώπῃ, Βορρᾷ τε καὶ Νότῳ, Ἁγίων πάντων ἑορτὴν ἑορτάζομεν».

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή των Αγίων Πάντων:Τα λείψανα των αγίων 22-6-1997] [Β357] Έκδοσις Β΄

 

     Στο βήμα ο Λαρίσης Θεολόγος αριστερά ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος  διδάσκουν τους νέους 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-6-1997] [Β357] Έκδοσις Β΄                                

   Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά πάντας τους αγίους, τους γνησίους φίλους του Θεού και ευεργέτας αληθινούς των πιστών. Είναι εκείνοι που όσο ζούσαν, επίστευσαν εις τον Θεόν και επολιτεύθησαν κατά Θεόν. Γι' αυτό είναι οι πρωτότοκοι του Θεού· που είναι απογεγραμμένοι εις τον ουρανόν. Και είναι πρωτότοκοι, γιατί θα τύχουν όλοι της μεγάλης και μοναδικής κληρονομίας, που είναι η Βασιλεία του Θεού. Όσοι θα είναι εις την Βασιλείαν του Θεού, λέγονται «πρωτότοκοι».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

                                                        

Μέ τήν Κυριακή τῶν ἁγίων Πάντων, κατακλείεται ὁ κινητός κύκλος τῶν ἑορτῶν, πού ἄρχισε ἀπό τήν Κυριακή τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου. Στό κατανυκτικό Τριῴδιο καί στό χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο μᾶς παρουσίασε ἡ Ἐκκλησία ὅλο τό ἔργο τῆς θείας οἰκονομίας μέ κέντρο τήν μεγάλη ἑορτή τοῦ Πάσχα.

Εἴδαμε τήν πτῶσι τῶν πρωτοπλάστων καί τήν ἀνόρθωσι τοῦ γένους μας διά τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Χαιρετίσαμε τήν ἔλευσι τοῦ Παρακλήτου στόν κόσμο καί πανηγυρίσαμε τήν γέννησι τοῦ νέου λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τόν ἐγκαινισμό καί τήν ἔκχυσι τοῦ ἁγίου Πνεύματος «ἐπί πᾶσαν σάρκα». Σέ στενό σύνδεσμο μέ τήν ἑορτή αὐτή εὑρίσκεται ἡ παροῦσα ἑορτή, ἡ σφραγίς καί τό τέλος τῆς μεγάλης ἑορταστικῆς περιόδου.

Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος,Κυριακή των Αγίων Πάντων: Πως ομολογώ τον Χριστό; 26-6-1994 (Β300)

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Πως ομολογώ τον Χριστό; (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΠΩΣ ΟΜΟΛΟΓΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;»

   [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 

26-6-1994]  (Β300)                                     

    Ο Χριστός, αγαπητοί μου, είπε εις τους μαθητάς Του και δι’ αυτών προς όλους τους πιστούς όλων των αιώνων και εποχών, έναν βαρυσήμαντο λόγο. Τους είπε: «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»· που σημαίνει ότι ο Χριστός ζητά την ομολογία μας υπέρ του προσώπου Του ενώπιον των ανθρώπων.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[:Εβρ. 11, 33-12,2] «ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ» 9-6-1996] [Β338] [ Β΄έκδοσις ]

 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[:Εβρ. 11, 33-12,2]   

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                                   «ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ»

          [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 

                               9-6-1996] [Β338] [ Β΄έκδοσις ]                

   Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την περασμένη Κυριακή, εόρτασε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος και την παραμονή Του εις την Εκκλησίαν. Την σημερινή Κυριακή, η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη πάντων των αγίων.

KYΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ [:Ματθ.ι΄32-33,37-38,ιθ΄27-30] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

 

KYΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ [:Ματθ.ι΄32-33,37-38,ιθ΄27-30]

 Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

            [Υπομνηματισμός των χωρίων της ευαγγελικής περικοπής

                     της Κυριακής των Αγίων Πάντων]

    Αφού απάλλαξε τους μαθητές Του από τον φόβο και την αγωνία που συντάρασσαν την ψυχή τους επειδή προηγουμένως τους είχε ομιλήσει για τους επερχόμενους διωγμούς, τους ενισχύει ενθαρρύνοντάς τους και πάλι με τα ακόλουθα λόγια, εκβάλλοντας τον φόβο με τον φόβο, και όχι μόνο με τον φόβο, αλλά και με την ελπίδα για μεγάλα έπαθλα. Και τους απειλεί με πολλή την εξουσία, προτρέποντάς τους από κάθε άποψη στο να κηρύττουν με παρρησία την αλήθεια και τους λέγει τα εξής:

Έγινε εκταφή των λειψάνων του Θεολόγου Νικολάου Ι. Σωτηρόπουλου στην Ι.Μ. Μυρτιάς Τριχωνίδος, χωρίς να ενημερωθούν οι συγγενείς.

 

Νικόλαος Σωτηρόπουλος

Σημείο ἐξ οὐρανοῦ

Ὁ ἀφορισθής Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἀπό τὸν διώκτη τῶν ὀρθοδόξων καὶ φίλο τῶν αἰρετικῶν καὶ ἀλλοθρήσκων Βαρθολομαῖο εκοιμήθη, την ίδια ακριβώς ημέρα (28/08/2014) καὶ τὴν ἴδια πρωϊνη ὥρα, 4 χρόνια μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ πνευματκοῦ του πατέρα Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου (28/8/2010).  Μπορεῖ νὰ εἶναι τυχαίο; Τὴν ἡμέρα κατά την οποία στους Αγίους Τόπους και το Άγιον Όρος τιμάται η μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Με τὸν ἴδιο θαυμαστό τρόπο ἔφυγαν καὶ ἄλλα δύο πνευματικά παιδιά τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱεράρχου, ποὺ ἔμειναν μέχρι τέλους κοντά του και στις ἀρχές του. Ὁ π. Ιερόθεος Κοκονός ἔφυγε τὴν ἴδια μέρα, τὴν ἴδια ὥρα μέ τον ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου π. Μάξιμο Καραβά. Ἔφυγαν γιὰ τὴν αἰωνιότητα στὶς 24/9/2025, τὸ ἴδιο ἔτος, τήν ἴδια μέρα και την ἴδια ὥρα τῆς 3 μ.μ., μὲ εικοσι μόνο λεπτά διαφορά. Τυχαῖο; Ὁ Θεός δίνει σημάδια στα παιδια τοῦ π. Αὐγουστίνου που τα παίρνει κοντά του.
Καὶ τώρα στο θέμα μας:

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΡΕΥΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗ ΟΤΙ
ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΛΟΠΗ, ΑΛΛΑ ΕΚΤΑΦΗ

ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΝ ΟΥΤΕ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ.

Δεῖτε βιντεο με φωτογραφικό υλικό από την ταφη στην Ἱερα Μονη των Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς Τριχωνίδος, σε παλαια μας ανάρτηση

Κύπρος_Μια ιδιαίτερη συνέντευξη με τον Δρ. Ελπιδοφόρο Σωτηριάδη για την απόφαση της Ιεράς Συνόδου σχετικά με τον Μητροπολίτη Τυχικό.

23 Μαΐου 2025.

Χριστός Ανέστη Γιατρέ. Ποια ήταν η αντίδραση σας σε σχέση με την πρόσφατη απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου;

Αληθώς Ανέστη ο Κύριος. Καταρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την φιλοξενία. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν μια γεύση ανείπωτης πικρίας και θλίψης. Είναι αλήθεια ότι μόλις πληροφορήθηκα το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, αστραπιαία μου ήρθε στο μυαλό μια συμβολική εικόνα και την περιέγραψα μάλιστα και στους παρευρισκόμενους που ήταν μαζί μου: είδα 6 Ορθόδοξους Αρχιερείς να ψηφίζουν υπέρ του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και 10 «καρδινάλιους» να ψηφίζουν εναντίον.

Τον γνωρίζατε εσείς τον Πάφου Τυχικό;

Δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του. Είχα όμως ακούσει πολύ καλά λόγια από πλήθος ανθρώπων και είχα επίσης την ευκαιρία να τον γνωρίσω από κοντά όταν με προσκάλεσε στην Μητρόπολη Πάφου για να κάνω μια διάλεξη για το θέμα του κορωνοϊού το καλοκαίρι του 2024. Η εμπειρία αυτής της μικρής προσωπικής επαφής με τον Μητροπολίτη άφησε ανεξίτηλη στην μνήμη μου την ειλικρινή του ταπείνωση και το ορθόδοξο ήθος που εξέπεμπε.

Έγινε πραγματική δίκη; πως κατέληξαν σε αυτή την απόφαση;

Πῶς καὶ ποῦ «λειτουργεῖ» σήμερα τὸ μέγα Ἰουδαϊκὸν Σύμβολον, ὁ Ναὸς τοῦ Σολομῶντος;

Ὅπως διαβάζομεν εἰς τεκτονικὰ ἔντυπα

Κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνες γίνεται συχνὰ λόγος σὲ διάφορα ἔντυπα κ.λπ. γιὰ τὸ μέγα σέβασμα τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ, τὸν πρῶτο, δεύτερο καὶ ἐνδεχόμενος μελλοντικὸ τρίτο Ναὸ τοῦ Σολομῶντος. Τὰ σχετικὰ ἄρθρα συνεργατῶν μας εἶναι τὰ καλύτερα.

Σημειώνουμε ἐδῶ ὀλίγα ἀπ’ ὅσα σχετικῶς γνωρίζουμε – “περίεργα” καὶ “παράξενα” – γύρω ἀπὸ τὸν Ναὸν ἐκεῖνον καὶ τὰ μυθώδη ἤ ὄχι μυστικά του, παραθέτοντας τὶς πηγές μας.

– Ὁ πρῶτος Ναὸς οἰκοδομήθηκε ἀπὸ τὸν Σολομῶντα τὸ 970 π.Χ. στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ καταστράφηκε ἀπὸ τοὺς Βαβυλωνίους τὸ 586 π.Χ. Ξανακτίστηκε καὶ ἐγκαινιάστηκε τὸ 516 π.Χ. Τὸ 70 μ.Χ. ΚΑΙ ὁ δεύτερος αὐτὸς Ναὸς κατεδαφίστηκε ἀπὸ τὸν στρατηγὸ τῆς Ρώμης, Τίτο. Ἑκατοντάδες χιλιάδες σκοτώθηκαν τότε καὶ ἄλλες, πολλὲς χιλιάδες διασκορπίστηκαν στὴν Εὐρώπη καὶ ἀλλοῦ.

Σαντορίνη: «Τιμή» για τον νεκρό να ποδοπατάνε τις στάχτες του – Αυτός είναι ο «σεβασμός» που εμπνέει η αποτέφρωση!

Να που οδηγεί ο μηδενισμός και η ασέβεια της καύσης των νεκρών - Μια Βρετανίδα τουρίστρια στη Σαντορίνη, σκόρπισε στα σοκάκια τις στάχτες του πατέρα της

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Αν ζητούσαμε να χωρέσουμε σε ένα περιστατικό όλη τη βαρβαρότητα που διακρίνει την καύση των νεκρών, αυτό θα ήταν το άθλιο σκηνικό που έλαβε χώρα στη Σαντορίνη.

Μια Βρετανίδα τουρίστρια μαζί με την παρέα της κατεβαίνει τα σκαλιά στα σοκάκια της Οίας και κρατά ένα διάφανο δοχείο με τη στάχτη του δύστυχου πατέρα της που αποτεφρώθηκε σε κάποιο κρεματόριο, προφανώς κατ’ επιλογήν του. Τελευταία του επιθυμία ήταν να σκορπιστούν τα αποκαΐδια της επίγειας ζωής του στα καλντερίμια της Σαντορίνης που φαίνεται πώς αγαπούσε.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΤΟΥ FILIOQUE.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως - ιατρού.

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Ιουνίου 2026. 

 

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το  ελληνικό κείμενο.

Από τη μοιχεία, στην περιτομή και το Μαρτύριο! Ο άγιος Νεομάρτυς Μάρκος ο εν Χίω 5 Ιουνίου [1801]

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο- συγγραφέα

ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟ: Ο Άγιος Νεομάρτυς Μάρκος καταγόταν από τη Σμύρνη. Ως γυρολόγος έμπορος εργαζόταν στην περιοχή του Κουσάντασι (Νέα Έφεσο) και απέναντι στη Χίο. Ήταν έγγαμος. Κάποια στιγμή, παρακινημένος από τον αδελφό του, πήγε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Έφεσο. Εκεί έμπλεξε με κάποια γυναίκα χριστιανή, ονόματι Μαρία, και απατούσε τη σύζυγό του. Όμως, κάποιοι τον κατέδωσαν στον αγά της περιοχής και μια νύχτα συνελήφθη επ’ αυτοφώρω. Το πρωί, στο δικαστήριο, για να γλιτώσουν τη διαπόμπευση και τη σχετική ποινή, εξώμοσαν και οι δύο. Ο Μάρκος, αφού περιετμήθη, υιοθετήθηκε από τον ίδιο τον αγά, ενώ η Μαρία μπήκε στο χαρέμι του. Αργότερα την άφησε ελεύθερη να ζει σε δικό της σπίτι, δίνοντάς της και μισθό.

Τζόνο Λάνκαστερ: Απορρίφθηκε από τους γονείς του αλλά αγκάλιασε τον κόσμο!

Κωνσταντίνος Οικονόμου

Οι γεννήτορές του [''γονείς''], αποχώρησαν από το νοσοκομείο πριν την συμπλήρωση 48 ωρών από τον τοκετό του. Στο αρχείο γράφτηκε ότι δεν ήταν από εκείνους αποδεκτός! Όμως, μια απλή γυναίκα επέλεξε διαφορετικά. Κι αυτό άλλαξε την ιστορία του γεννημένου παιδιού.

Όταν ο Τζόνο (Λάνκαστερ) είδε το πρώτο φως του κόσμου τούτου, στην Αγγλία, το 1985, η αίθουσα τοκετών βυθίστηκε σε μια παράξενη σιωπή! Ο λόγος ήταν πως το βρέφος γεννήθηκε με το σπάνιο σύνδρομο Τρέατσερ Κόλινς. Όσοι γεννιούνται με αυτό το σύνδρομο έχουν σοβαρό πρόβλημα με την ανάπτυξη οστών και ιστών του προσώπου. Έτσι, το προσωπάκι του Τζόνο δεν έμοιαζε μ΄ αυτό που αναμενόταν από ένα νεογέννητο. Ο πατέρας μαζί με τη μητέρα τον κοίταξαν άπαξ και απομακρύνθηκαν για το θάλαμο αρχικά και την επομένη για το σπίτι τους! Πριν αποχωρήσουν, οριστικά, από το νοσοκομείο, υπέγραψαν την παραίτησή τους από κάθε γονεϊκό δικαίωμα! Στο ιατρικό αρχείο που διασώθηκε περιέχει μία μόνο σημείωση: ''Καμία επαφή από γονείς. Δεν θέλουν να τον δουν''!

Ανοικτή επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Ιωαννίδη.

«Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου»

Πανοσιολογιώτατε,

Από τις ερήμους του Ιορδάνου μέχρι τα παράλια της Πάφου ακούγεται η ίδια φωνή.
Δεν είναι η φωνή ανθρώπων.
Δεν είναι η φωνή παρατάξεων.
Δεν είναι η φωνή συμφερόντων.

Είναι η φωνή του Τιμίου Προδρόμου.
«Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.»

Η φωνή αυτή δεν σίγησε με τον αποκεφαλισμό του. Δεν θάφτηκε μαζί με το τίμιο σώμα του. Δεν νικήθηκε από βασιλιάδες, αυλές και εξουσίες.

«Δεῖξόν μοι τὸν σὸν ἑταῖρον, ἵνα σοι εἴπω τίς εἶ»

 

Οἱ νομικοί παραστάται τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ ἐπισημαίνουν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος διετήρει ἀγαστὴν σύμπραξιν, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀξιοποίησιν οἰκοπέδων, γαιοκτημάτων καὶ τῆς ἐν γένει περιουσίας τῆς Μητροπόλεως, μετὰ τοῦ Δημάρχου τῆς πόλεως Πάφου.

Ἀργία Δημάρχου διά βιασμούς

Ὁ εἰρημένος Δήμαρχος διατελεῖ σήμερον ἐν ἀργίᾳ λόγῳ δικαστικῶν ἐκκρεμοτήτων, κατόπιν ἐπισήμων καταγγελιῶν ἐπὶ βιασμῷ, γενετησίῳ ἐπιθέσει καὶ ἐνδοοικογενειακῇ βίᾳ. Οὐδεμίαν μομφὴν ἢ ὑπόνοιαν ἐκφέρομεν κατὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Γεωργίου· ἁπλῶς ἱστοροῦμεν τὰ συγκεκριμένα, συγκλονιστικὰ καὶ ἀποκαλυπτικὰ γεγονότα, προσφέροντες πνευματικὴν ἐρεθιστικὴν τροφὴν πρὸς σκέψιν εἰς τοὺς νοήμονας καὶ ἐκκλησιαστικοὺς ἀνθρώπους. Διαφαίνεται σαφῶς ὅτι, πέραν τῶν καθαρῶς ἐκκλησιαστικῶν ἀντιδράσεων τοῦ Σεβασμιωτάτου Τυχικοῦ ὑπὲρ τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος —ἤτοι κατά τε τῆς ἐν Κολυμπαρίῳ Συνόδου, τοῦ οὐκρανικοῦ σχίσματος καὶ τῆς αἱρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ— συμπλέκονται προσέτι καὶ ἕτερα συμφέροντα, ἐμπορικῆς τε καὶ χρηματικῆς φύσεως».

Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά

« Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά. Τώρα ἡ συμφορά εἶναι παγκόσμια. Ἀλλά σέ μᾶς ἡ συμφορά δέν εἶναι τό ἴδιο πράγμα ὅπως στούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους. Ὅ,τι ἱερότερο ὑπάρχει στόν οὐρανό, τό ἔδωσε ὁ Θεός σέ μᾶς στούς Ὀρθοδόξους, ἐδῶ στή γῆ. Ἐμεῖς ἀντί νά κρατήσουμε τό καντήλι τῆς πίστης μας ἀναμμένο καί νά τό παραδώσουμε στόν κόσμο ὁλόκληρο, τό σβήσαμε καί τό ξανανάψαμε μέ τά φῶτα τῶν ἀλλοδόξων καί ἀλλοπίστων. Γέμισε ἡ ζωή μας μαυρίλα, καπνό καί σκοτάδι.

Η Τραγωδία του Άνετου Χριστιανισμού

Υπήρξε μια εποχή που το να είσαι Χριστιανός σήμαινε κίνδυνο. Η ομολογία του Χριστού ενείχε την πιθανότητα εξορίας, χλευασμού, φτώχειας, φυλάκισης ή θανάτου. Οι πρώτοι Χριστιανοί εισέρχονταν στην Εκκλησία γνωρίζοντας ότι μπορεί να έχαναν τα πάντα για χάρη του Ευαγγελίου. Οι μάρτυρες έμπαιναν στην αρένα ψάλλοντας ύμνους. Οι ασκητές κατέφευγαν στις ερήμους. Οι άγιοι έκλαιγαν για τις αμαρτίες τους. Οι πιστοί νήστευαν, προσεύχονταν, αγωνίζονταν, μετανοούσαν και υπέμεναν.

Σήμερα, ωστόσο, σε μεγάλο μέρος του σύγχρονου κόσμου, ο Χριστιανισμός έχει μετατραπεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Έχει γίνει άνετος. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η τραγωδία.

Ο σύγχρονος Χριστιανισμός συχνά δεν θέτει το ερώτημα: «Πώς μπορώ να σταυρώσω τα πάθη μου;» αλλά μάλλον: «Πώς μπορώ να παραμείνω άνετος ενώ εξακολουθώ να αποκαλώ τον εαυτό μου Χριστιανό;» Το πνεύμα της θυσίας έχει αντικατασταθεί από το πνεύμα της ευκολίας. Το στενό μονοπάτι για το οποίο μίλησε ο Χριστός έχει διευρυνθεί για να φιλοξενήσει τα πάθη της εποχής.