Ἕνας ἀριθμὸς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἔχει καταλήξει στὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ περισσότεροι Ἐπίσκοποι τῆς Ἑλληνοφώνου Ὀρθοδοξίας δὲν εἶναι τοῦ Χριστοῦ ἀλλὰ τοῦ Καίσαρα. Αὐτὸ τὸ στηρίζουν στὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἀντιδροῦν στὶς ἀντιχριστιανικὲς πρωτοβουλίες καὶ τοὺς ἀντιχριστιανικοὺς νόμους. Καὶ ὅταν ὁ Καίσαρας ἐπιβάλη ὅ,τι θέλει, «ξεχνοῦν» τὸ θέμα καὶ συνεχίζουν τὴν συνεργασία τους μὲ τὸν Καίσαρα σὰν νὰ μὴ συνέβη τίποτα.
Όταν ο Επίσκοπος γίνεται …δεσπότης!
Μισθωτοὶ ποιμένες, μισθωμένοι ἄρχοντες.
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων
Σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν αὐξήσεων τῶν μισθῶν τῶν ἀρχιερέων, ἡ χρονικὴ συγκυρία καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἔγινε, δημιουργεῖ πολλὰ ἐρωτήματα σχετικῶς μὲ τὸ γιατί τώρα αὐτὴ ἡ κίνησις ἀπὸ τὴν πλευρᾶ τῆς κυβερνήσεως, ἀπὸ ποὺ σχεδιάστηκε καὶ ποιά ἡ βαθυτέρα στόχευσι αὐτῆς τῆς ἐνεργείας.
Αὐτὸ ποὺ ἀμέσως πολλοὶ ἐπεσήμαναν καὶ ἐσχολίασαν, καὶ σωστά, εἶναι ὅτι ἡ κυβέρνησις ξεχρεώνει (καὶ μάλιστα φτηνά) τὶς μέχρι τώρα ὑπηρεσίες τῆς Ἱεραρχίας καὶ προκαταβάλει τὴν ἐξαγορά τους γιὰ ὅσα θὰ ἀκολουθήσουν (ἐκλογὲς, ταυτότητες, μεταναστευτικό, ἐθνικὲς ὑποχωρήσεις, τὴν σιωπὴ στὰ σκάνδαλα, τὴν οἰκονομικὴ καταβαράθρωσι τοῦ λαοῦ καὶ τὸ ξεπούλημα τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου).
———
Ἀπομαγνητοφωνημένο το ἀπόσπασμα:
«…Θὰ μαζευτοῦν καὶ δεσποτᾶδες μὲ τὰ ἐγκολπιά τους καὶ μὲ τὶς φεγγοβολοῦσες μιτρες τους. Ἔ, Χριστιανοί μου, κάνω μιὰ ὑπόθεση.
Σᾶς ἐνθουσιάζει αὐτὴ ἡ πανηγύρις; Σᾶς ἐνθουσιάζουνε οἱ στολὲς οἱ λαμπρὲς τῶν παπάδων μας καὶ τὰ ραβδιὰ τὰ δεσποτικὰ καὶ τὰ στέμματα καὶ οἱ φωνὲς καὶ οἱ πανηγύρεις; Δὲν ξέρω, ἕνα σᾶς λέω μόνο.
Γιὰ φανταστεῖτε, τὴν ὥρα ἐκείνη ποὺ εἶναι ὅλοι αὐτοὶ μαζευμένοι ἐκεῖ, νὰ ἔρθει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μὲ τὸ ραβδί του, χωρὶς νὰ ἔχει μίτρα στὸ κεφάλι… πῶ πῶ!
Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ μία μίτρα…
Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ παστούνια καὶ μὲ πολυτέλεια. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ αὐτοκίνητα πολυτελείας. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ διαταγὰς καὶ ἀστραπὰς καὶ βροντάς. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο σάν Ἀλὴ Πασᾶ νὰ κυβερνᾶ τὴν Ἐκκλησία. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο…! Εἶναι μία ἄρνηση τοῦ Χριστιανισμοῦ ὅλη αὐτή ἡ ἐμφάνιση.
Ἐὰν πραγματικῶς, μὲ ἀλεξίπτωτο τοῦ οὐρανοῦ ἔπεφτε πάνω ἀπὸ τὰ οὐράνια κάτω (στη γη), τὴν ὥρα ἐκείνη καὶ ἔλεγε Παῦλο ὁ Ἀπόστολος.
Πρωτοπρεσβ. Ἀγγελος Ἀγγελακόπουλος 29-06-2026
Στίς 26 Αὐγούστου 2019 ὁ Σεβ. Μητρ. Πειραιῶς Σεραφείμ, μέσῳ τοῦ Πρωτοσυγκέλλου, ἐδίωξε τήν ἐλαχιστότητά μου, ἀπολύοντάς με, παραδίδοντάς μου τόν ὑπηρεσιακό μου φάκελο καί διακόπτοντας τὴν μισθοδοσία μου. Τὸ χρονικὸ αὐτῆς τῆς δίωξής μου καὶ τὰ αἴτιά της περιγράφονται στὰ δύο τότε δημοσιευμένα κείμενά μου μὲ τίτλο : «Τὸ χρονικὸ τῆς ἑκούσιας ἀπόλυσής μου ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Πειραιῶς»[1] (29-10-2019) καὶ «Ἡ πραγματικὴ αὐτονόμηση καὶ ἀποστασιοποίησή μου ἀπὸ τὸν Μητρ. Πειραιῶς Σεραφεὶμ»[2] (18-12-2019).
13 ᾿Ελθὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; 14 Οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν ᾿Ιωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ ᾿Ηλίαν, ἕτεροι δὲ ῾Ιερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. 15 Λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγεται εἶναι; 16 Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. 17 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 18 Κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. 19 Καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ
ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
«Κατὰ ἀτιμίαν λέγω, ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήσαμεν. ἐν ᾧ δ᾿ ἄν τις τολμᾷ, ἐν ἀφροσύνῃ λέγω, τολμῶ κἀγώ (:Με ντροπή μου το λέω, σαν να υπήρξαμε εμείς ασθενείς και να μην μπορούσαμε να σας κάνουμε ό,τι σας έκαναν εκείνοι. Μάθετε όμως ότι για οτιδήποτε κι αν τολμά να καυχηθεί κανείς –με αφροσύνη το λέγω αυτό– τολμώ κι εγώ να καυχηθώ)»[Β΄Κορ.11,21].
Περίληψη 28ης Ομιλίας, στην περικοπή Ματθ. 16,13-19. 
ΜΝΗΜΗ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις
Σειρά Γ--- 29-6-2001]
Εάν, αγαπητοί μου, ο μέγας Απόστολος Παύλος ωνομάσθη «Απόστολος των Εθνών», για μας τους Έλληνες είναι ο Απόστολος της Ελλάδος. Η Ελλάς πολλά του οφείλει. Είναι ο Απόστολος που αγάπησε τους Έλληνες, γιατί και οι Έλληνες τον αγάπησαν. Εκοπίασε για μας υπερβαλλόντως. Εκείνα που ακούσαμε στην σημερινή αποστολική περικοπή, που αναφέρεται εις τους κόπους του, μέρος έχουμε και εμείς, εμείς οι Έλληνες, μέρος των κόπων του μεγάλου Παύλου. Ό,τι μας είπε όταν ήρθε εδώ, συμπυκνούται στον λόγο του στον Άρειο Πάγο στην Αθήνα. Είναι ένας λόγος που καθρεπτίζει την πνευματική κατάσταση της Ελλάδος, αλλά και την προσφορά του Παύλου. Γι΄αυτό πρέπει συχνά να μελετούμε τον λόγον αυτόν του Παύλου στον Άρειο Πάγο.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου, συγγραφέως, ιατρού.
Εν Θεσσαλονίκη τη 28η Ιουνίου 2026
Κυρίαρχη θέση, αγαπητοί μου αδελφοί, κυρίαρχη θέση στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας κατέχουν οι άγιοι απόστολοι και μάλιστα οι κορυφαίοι εξ’ αυτών Πέτρος και Παύλος, «οι των αποστόλων πρωτόθρονοι», όπως τους χαρακτηρίζει το απολυτίκιο της εορτής. Και τούτο, διότι οι άγιοι απόστολοι υπήρξαν οι «αυτόπται και υπηρέται του Λόγου», τα πρόσωπα εκείνα, που εκλήθησαν από τον Χριστό, να γίνουν οι αυτόπτες μάρτυρες της ζωής, του πάθους, και της αναστάσεώς του, οι συνεχιστές του έργου του, οι μετά το πρώτον θεμέλιον, τον Χριστόν, θεμέλιοι λίθοι της Εκκλησίας, σύμφωνα με τον λόγον του Παύλου «εποικοδομηθέντες επί τω θεμελίω των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου αυτού Ιησού Χριστού» (Εφ.2,20). Γι’ αυτό άλλωστε η Εκκλησία έχει καθιερώσει και περίοδο νηστείας, για τον επάξιο εορτασμό των, την νηστεία των αγίων αποστόλων, από την Κυριακή των αγίων Πάντων μέχρι την ημέρα της εορτής των. Το γεγονός αυτό μας δίδει την αφορμή να στρέψουμε την προσοχή μας χρεωστικώς προς τους μεγάλους αυτούς φωστήρας και να αναφερθούμε σ’ αυτούς, δανειζόμενοι την θεοφώτιστη γλώσσα των αγίων Πατέρων μας και μάλιστα του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου- συγγραφέως-ιατρού
Εν Θεσσαλονίκη τη 29η Ιουνίου 2026
Πριν από δέκα χρόνια ακριβώς πραγματοποιήθηκε, όπως είναι γνωστό, στο Κολυμπάρι της Κρήτης η ψευδοσύνοδος της Κρήτης, (16 έως 27 Ιουνίου 2016). Ένα κατ’ εξοχήν τραγικό και συγκλονιστικό εκκλησιαστικό γεγονός παγκοσμίων διαστάσεων με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ζωή της Εκκλησίας. Ένα γεγονός, που προκάλεσε το πλέον οδυνηρό πλήγμα στο σώμα της Εκκλησίας. Ένα γεγονός, που σήμανε τον θρίαμβο της παναιρέσεως του Οικουμενισμού και γέμισε με απερίγραπτη θλίψη την θριαμβεύουσα και τη στρατευομένη Εκκλησία του Χριστού.
Τεσσαράκοντα παλλικάρια εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου; Ἡ θρησκεία καὶ ἡ πολιτικὴ ἐν τῇ πραγματικότητι ἀνταλλάσσουν “Μανδύαν”.
Καὶ εἶναι ὁ κόσμος οὗτος ὅστις πράγματι ὁμιλεῖ, ὅταν ἡ μία ἐξ αὐτῶν λαλῆ τὴν γλῶσσαν τῆς ἑτέρας.
ΠΟΡΦΥΡΟΥΣ ΧΙΤΩΝ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ-ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ
Οἱ εὐσεβεῖς καταφλέγονται ὑπὸ ἀνηκούστων μυστικῶν σκανδάλων
Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης
Α. ΑΝΤΑΛΛΑΣΣΟΥΝ ΜΑΝΔΥΑ ΚΑΤΑΦΟΡΑΣ
Ὁ Μ. Ναπολέων καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος: «Κάτι τοῦ λείπει»
Κατά τὴν συνάντησιν τοῦ ἐκ Μάνης Μεγάλου Ναπολέοντος μετὰ τοῦ Τσάρου Ἀλεξάνδρου Α΄, πρὸ τῆς εἰσβολῆς εἰς τὴν Ῥωσίαν, ὁ πρῶτος ἐθαύμασε τὸ παράστημα καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ ἀνδρός. Ἀλλὰ προσέθεσε μετὰ νοήματος: «Ὅλα ὑπέροχα, ἀλλὰ κάτι τοῦ λείπει».
Ἀνάλογον περιστατικόν, ἢ μᾶλλον ἀντιγραφέν, ἔχομεν ὅταν ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ ἐπεσκέφθησαν ἐν Φλωρίνῃ τὸν ἐλεγκτικόν Μητροπολίτην π. Αὐγουστῖνον Καντιώτην. Ἐδίδαξεν αὐτοὺς πολλά, καί τινα στιγμὴν ἐκεῖνοι ἠρώτησαν αὐτόν: «Τίνα γνώμην ἔχετε διὰ τὸν τάδε ῥασοφόρον, ὅστις ὀρέγεται ὑψηλὸν θρόνον;». Ἀπήντησε πανομοιοτύπως μετὰ τοῦ Βοναπάρτου: «Εἶναι χαρισματικός, φαίνεται ἐξαιρετικός, ἀλλὰ κάτι τοῦ λείπει». Τί ἀκριβῶς εἶναι τὸ βασικὸν τοῦτο στοιχεῖον, διά τε τὸν Βασιλέα καὶ διὰ τὸν φέροντα βασιλικὴν μίτραν κληρικόν; Φαντασθήτω τις, ἀναζητησάτω, ἀνευρέτω.
Πρὸ δὲ τοῦ φερέτρου τοῦ ῥασοφόρου ἐκείνου, πνευματικὸς αὐτοῦ ἀδελφὸς ἐξεμυστηρεύθη: «Ἂς ψηφίσωμέν τινα ὅστις νὰ ὄζῃ θυμιάματος, διότι οὗτος ἐδῶ οὐδὲν ἀπολύτως ἐπίστευεν».
