ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, θεωρείται ο δημιουργός της θεολογίας της καθημερινής ζωής. Κι αυτό γιατί έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την οικογένεια.
Ο Θεός, προγνωρίζοντας το τι θα επακολουθούσε μετά τη δημιουργία των ανθρώπων, τους έπλασε βιολογικά έτοιμους για γάμου κοινωνίαν, γιατί προγνώριζε την πτώση των πρωτοπλάστων και γι αυτό επινόησε το γάμο.
ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ:
α) Ἡ ἀπόδοση τιμῆς πρὸς τὸν Χρυσορρήμονα Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας
β)Ἑρμηνεία τῆς προτάσεως τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου:
«Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε»
[ἐκφωνήθηκε στὶς 13-11-2000] (Γ 201Α)
Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾷ καὶ γιορτάζει τὴ μνήμη τοῦ μεγάλου διδασκάλου της, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ὅ,τι νὰ πεῖ κανεὶς ἢ νὰ ἐγκωμιάσει, πάντα θὰ ἔμενε φτωχὸ μπροστὰ σὲ μία τόσο μεγάλη μορφὴ τοῦ λόγου τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας καὶ τῆς ἁγιότητος ποὺ ἦτο ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος. Ἀλλ᾿ ἔστω καὶ ἐλλιπῶς, κάτι θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε.
Ἡ Ἐκκλησία μας τὸν χαρακτηρίζει μὲ πολλὰ ἐπίθετα, τὰ ὁποῖα καὶ σᾶς ἀπαριθμῶ: «χρυσήλατον σάλπιγγα» -δηλαδὴ μία σάλπιγγα χρυσή-, «θεόπνευστον ὄργανον», «δογμάτων πέλαγος ἀνεξάντλητον», «Ἐκκλησίας στήριγμα», «νοῦν οὐράνιον», «σοφίας βυθόν», «κρατῆρα πάγχρυσον», «ἀστέρα ἄδυτον», «μετανοίας κήρυκα», «πιστῶν ὑπογραμμόν», «μαρτύρων ἐφάμιλλον», «ἀγγέλων ἰσοστάσιον», «ἐνδιαίτημα Γραφῶν», καί, τέλος, «Χρυσόστομον». Ἔτσι βλέπομε ὅτι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἀγαπητοί μου, στάθηκε μιὰ πάρα πολὺ μεγάλη μορφή.
Σε περιόδους εκκλησιαστικής σύγχυσης, η Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας διδάσκει ότι η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται πάντοτε μέσα από θορυβώδεις δηλώσεις, αλλά συχνά μέσα από τη σιωπηλή ομολογία, την υπομονή και τη σταθερότητα στην Παράδοση. Σήμερα, η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο ένα παλαιό, αλλά πάντοτε επίκαιρο ερώτημα:
είναι αιρετικός εκείνος που αντιστέκεται στον οικουμενισμό και αρνείται τις συμπροσευχές με αιρετικούς ή μήπως αιρετική είναι η αλλοίωση της εκκλησιολογικής συνείδησης;
…………………………………..
Η εύκολη χρήση του όρου «αίρεση»
Στον σύγχρονο εκκλησιαστικό λόγο παρατηρείται ένα επικίνδυνο φαινόμενο: ο όρος «αίρεση» να χρησιμοποιείται όχι ως δογματικός χαρακτηρισμός, αλλά ως μέσο εκφοβισμού ή φίμωσης. Όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι απολύτως σαφής:
αίρεση δεν είναι η διαφωνία, ούτε η πιστότητα στην Παράδοση, αλλά η απόκλιση από την αλήθεια της πίστεως.
Βεβαίως ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς πρέπει νὰ προσφύγη εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια, ὅπως εἶχον προσφύγει οἱ 12 Μητροπολῖται εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ μερικῶς εἶχον δικαιωθῆ καὶ ἀποκατασταθῆ!!! Ἡ πρᾶξις προσφυγῆς δὲν εἶναι ἀντικανονικὴ διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον αἱ ἀποφάσεις αἱ συνοδικαὶ πρέπει νὰ εἶναι κανονικαὶ, ἀλλὰ καὶ νόμιμοι, κάτι τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ. Μὲ τὴν προσφυγὴν κανεὶς δὲν εἶναι δυνατόν νὰ ἐκλεγῆ εἰς τὴν Μητρόπολιν Πάφου, διότι δὲν θὰ εἶναι νόμιμος. Μὴ φοβούμεθα τὰς ἀπειλάς τῶν ἐνόχων.
Ἀπὸ τὴν ἑορτὴν τῶν Θεοφανείων, Ἰανουάριος 2026.
Ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος εἶναι φανερὸν ὅτι διακατέχεται ἀπὸ ἔντονα συνειδησιακὰ προβλήματα· γνωρίζει πολὺ καλὰ ὅτι τὰ κίνητρα, τὰ ὁποῖα τὸν ὤθησαν νὰ παραδώση τὸν τόμον εἰς τοὺς ἀχειροτονήτους Οὐκρανοὺς μόνον ἐκκλησιολογικὰ δὲν ἦσαν. Νὰ ὑπενθυμίσωμεν ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν δημιουργίαν τῆς σχισματικῆς ἐκκλησίας ἐκυκλοφόρησαν ἔντονοι φῆμαι εἰς τὸν ἐκκλησιαστικὸν χῶρον ὅτι ἐχρηματίσθη. Τότε ὁ Πατριάρχης διέψευσε τὴν εἴδησιν, ὀνειδίζων τὴν πληροφορίαν, λέγων ὅτι τάχα ἐπῆρε καραμέλας ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ πρώην Οὐκρανοῦ προέδρου Ποροσένκο. Ἔκτοτε ἡ ὑφέρπουσα φήμη δὲν λέει νὰ καταλαγιάση. Ὅπως ἐδήλωσε καὶ ὁ ἴδιος, «Ἰσχυρὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναγνωρίζει τὸ λάθος του μὲ συντριβὴ καρδιᾶς», πότε θὰ κάνη πρᾶξιν τὸν λόγον του, ἡ ἡλικία του δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ καθυστερῆ.
Πολεμικός μαζοχισμός φόβου καὶ τρόμου: Θεωρία τοῦ «Μαύρου Κύκνου» τοῦ ὀλιγοΠιθανοῦς συμβάντος
ΕΙΡΗΝΗ: ΟΥΚ ΕΓΓΙΖΕΙ Η “ΡΟΜΦΑΙΑ”
Ἐξεξαίνει ὁ Θεός, τόν “Σχισματάρχη” καί τούς ὁμοίους του καθιστᾶ ἀρΑσώτους καί ἀΓενείους
|
{Μελέτα καί
διανοοῦ} [Φεύγετε κάθε βδέλυγμα]: «Ὅταν
οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως
// τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου // ἑστὸς ἐν τόπῳ
ἁγίῳ͵ // ὁ ἀναγινώσκων νοείτω͵ // τότε
οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ
ὄρη͵ ...» (Ματθ. κδ’ 15-16). [Ἀληθῆ μόνο Θεϊκά μηνύματα]: «Ὅταν λοιπόν φθάση τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, // γιὰ τὸ ὁποῖο ὡμίλησε ὁ προφήτης Δανιήλ, // νὰ ἀνεβαίνει ἐπάνω σέ Ἅγιο Τόπο - // ὅποιος
διαβάζει, ἄς κατανοήση // - τότε, ὅσοι κατοικοῦν στὴν Ἰουδαία // ἄς δραπετεύσουν πρός τά βουνά, // ὥστε νά διασωθοῦν. …». |
Α. ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΕΣ ΤΡΟΜΟΥ
i.
“Πολεμοφοβία”
καί “Πολεμοπροφητεῖες”
Τὰ περιστατικὰ πολεμοφοβίας πληθύνονται κατὰ
τὴν ἐποχή μας. Σὲ κάποιο νησιωτικὸ μοναστήρι ἐπικρατεῖ ἡ πεποίθησις ὅτι ἐπίκειται πόλεμος. Συγκεντρώνουν
τρόφιμα καὶ τρομοκρατοῦν τοὺς ἀσθενεῖς στὴν πίστιν. Μέλη τῆς ἀδελφότητος ἔχουν,
κυριολεκτικῶς, καταρρεύσει ἀπὸ τὸν πανικόν τους. Ἐνεφανίσθησαν οἱ “προφητοπόλεμοι” καὶ ἀπεσύρθηκαν οἱ
Ἅγιοι.
Θλιβερὸν εἶναι τὸ
πόσον ὡλίσθησαν “ἁγιέμποροι” καὶ “ἀγῦρτες” πρὸς τὴν μαύρην προπαγάνδαν καὶ τὴν
ἀλαμπῆ παραπληροφόρησιν. Ἐξαπλώνουν “πολεμοπροφητικὰς” πλάνας μὲ τὸ διαδίκτυον καὶ συνταράσσουν
χλιαράν πίστιν τῶν Χριστιανῶν.
-Μοναχή μοῦ
ἀπεκάλυψε, ἔλεγε ψευδοπροφητολόγος, ὅτι εἶδε στὸ ὄνειρό της, τὴν μακαρίτισσαν
πρώην καθηγουμένην καὶ ὅτι ἐκείνη τῆς εἶπε: «Ἔχετε εἴκοσι (20) κατσίκες στὸ Μοναστήρι· νὰ
τὶς αὐξήσετε σέ σαράντα (40), διότι ἐπίκειται πεῖνα, θλῖψις, πόνος καὶ
πόλεμος».
-«Συγκεντρώσατε τρόφιμα», προεφήτευε ὁ ἴδιος τὸ 2020, «γιὰ ἕνα ἔτος! Κατέφθασε σύρραξις καὶ ὀδύνη».
Μέσα στὰ πολλὰ πρωτάκουστα καὶ «ἀνορθόδοξα» ποὺ συμβαίνουν στὸν ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικὸ χῶρο τῆς Αὐστραλίας κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, αὐτὲς τὶς ἡμέρες (μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ὀνομαστικῆς ἑορτῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας Μακαρίου (19/1/2026), ποὺ συγκέντρωσε στὸ Σύδνεϋ ὅλους τοὺς ἐν Αὐστραλίᾳ Ἐπισκόπους καὶ Βοηθοὺς Ἐπισκόπους του), συνεδριάζει τὸ Συνοδικὸ Δικαστήριο τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας προκειμένου, μεταξὺ ἄλλων, νὰ «δικάσει» σὲ δεύτερο βαθμὸ -καὶ πιθανότατα νὰ καθαιρέσει (χωρὶς κἄν νὰ τοῦ γνωστοποιεῖ τοὺς λόγους!)- ἕνα διάκονο ποὺ ἐδῶ καὶ ἕνα μήνα δὲν ἀνήκει πλέον στὴ δικαιοδοσία της, ἀλλὰ σὲ ἄλλη κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!
Ἀριστερά: Ὁ Μητρ. Περιστερίου ἀντικαθιστᾶ τοὺς «Ἐσταυρωμένους» εἰς τοὺς ἱ. ναοὺς μὲ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΚΟΥΣ Σταυρούς! Δεξιά: Εἰκονομάχοι πολεμοῦντες τὸν Ἐσταυρωμένον (Ψαλτήριον Χλουντόφ, 9ος αἰ. μ.Χ.).
Αἰχμὰς τοῦ Σεβ. Περιστερίου κατὰ τῆς ΔΙΣ εἰς κείμενον μὴ κοινοποιηθὲν εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ»!
Ὁ Σεβ. Γρηγόριος (Παπαθωμᾶς) ὑπερέβη κάθε ὅριον, διδάσκων τὸν Χριστὸν ἡττηθέντα εἰς τὸν Σταυρὸν ὑπὸ τοῦ Διαβόλου καὶ προσβάλλων τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐμπεσοῦσαν εἰς τὴν πλάνην, «υἱοθετώντας καρκινικὴ δυτικόφερτη παράδοση» κατὰ τὴν Μ. Πέμπτην, ἀνατρέπων παράδοσιν τοῦ 4ου αἰ. μ.Χ.
Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα, θεολόγου
Μαθήματα εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον καὶ τοὺς Μητροπολίτας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπεφάσισε νὰ παραδώση ὁ Σεβ. Περιστερίου, προβάλλων τὴν ἰδιότητά του ὡς Καθηγητὴς Πανεπιστημίου, μὲ ἀφορμὴν τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος προεκάλεσε μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ Ἐσταυρωμένου καὶ ταλανίζει τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος. Ὄχι μόνον ἐπιμένει εἰς τὰς θέσεις του ἀγνοῶν τὴν ΔΙΣ, ἀλλὰ καὶ βάλλει ἐναντίον αὐτῆς!
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου - Ιατρός - συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 25η Ιανουαρίου 2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η 15η Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Εβραίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 19ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει την ριζική μεταστροφή ενός αρχιτελώνου, του Ζακχαίου. Πρόκειται για ένα άλλου είδους θαύμα, ένα θαύμα στο οποίο ο Κύριος θεραπεύει όχι κάποια ασθένεια του σώματος, αλλά την ψυχή ενός ανθρώπου, του Ζακχαίου, που έπασχε από τη θανάσιμη πνευματική ασθένεια της φιλαργυρίας και της πλεονεξίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ IΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 19, 1-10]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-1-2000]
(Β 408)
[β΄έκδοσις]
Ο Κύριος, αγαπητοί μου, βρισκόταν εις την φημισμένην Ιεριχώ, στην πόλη των ρόδων και των φοινίκων. Πλήθος κόσμου έτρεχε στη συνάντησή Του, για να Τον δει. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν κι ένας αρχιτελώνης που τον έλεγαν Ζακχαίο. Θα λέγαμε ότι ο Κύριος βρέθηκε στην πόλη αυτή ειδικά για να συναντήσει τον Ζακχαίο. Η πιο κάτω ιστορία μάς το βεβαιώνει αυτό.
ΚΥΡΙΑΚΗ IΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 19, 1-10]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΚΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 29-1-1995] [B311]
Μας είναι συμπαθής η ιστορία του
Ζακχαίου, αγαπητοί μου, στην όμορφη πόλη της Ιεριχούς, όπως μας την διηγείται ο
ευαγγελιστής Λουκάς.
Ο Κύριος διήρχετο την Ιεριχώ. Διήρχετο σαν κάποιον να ζητούσε. Χάριν του οποίου και επεσκέφθη την Ιεριχώ. Ήταν ο Ζακχαίος. Αρχιτελώνης, πλούσιος και ασυμπαθής στον λαό. Εντούτοις, κανείς δεν γνωρίζει τι απεργάζεται η χάρις του Θεού στις ανθρώπινες ψυχές. Κάτι ξύπνησε στην ψυχή του Ζακχαίου. Και ήθελε να δει τον Ιησούν.
ΚΥΡΙΑΚΗ IΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 19, 1-10]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΟΣ:
Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-1-1982]
[B65]
Όταν, αγαπητοί μου, η καρδιά φλέγεται από τον πόθο να γνωρίσει τον Θεό, τότε κάθε κοσμικό σχήμα ευπρεπείας και ευγενείας εγκαταλείπεται. Δεν ήταν μικρό πράγμα για τον Ζακχαίο τον αρχιτελώνη, όταν άκουσε ότι στην πόλη τους θα εισήρχετο ο Ιησούς, ήθελε να Τον δει. Όπως μας λέγει ο ιερός Ευαγγελιστής: «Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστιν», Ποιος είναι. Η φήμη Του είχε φθάσει έως την Ιεριχώ.
Δεν υπάρχει ομορφιά χωρίς αλήθεια
Ο
ρόλος του καλλιτέχνη είναι να ομορφαίνει τα μέσα του και τα γύρω του. Δεν
υπάρχει ομορφιά χωρίς αλήθεια.
Εγώ
αρνούμαι να λογοκριθώ, να υποκύψω, να μοιάσω, να συμμορφωθώ, να αρνηθώ τελικά
αυτά που πιστεύω.
Μη
φοβάστε τίποτα και κανέναν και δίνετε λογαριασμό μόνο στον Χριστό.
Θα έπρεπε να μετατραπεί σήμερα η Βουλή, σε μια Μεγάλη του Γένους Σχολή, όπου θα ξαναμαθαίναμε σωστά την ιστορία μας, τους ήρωες μας, τη γλώσσα μας, τους Αλέξανδρους, αλλά και τους Εφιάλτες μας.
Πολλοί από τους πρώην εργαζομένους έχουν φρικώδεις μνήμες ιδίως από τη διαδικασία να συνενώνουν τα μέλη εμβρύων μετά την άμβλωση.
Η διαδικασία αυτή λαμβάνει χώρα μετά την άμβλωση έτσι ώστε οι εργαζόμενοι στην κλινική των αμβλώσεων να μπορούν να βεβαιώσουν ότι κανένα από τα μέλη του εμβρύου (χέρια, πόδια, κομμάτια του κρανίου, κ.λ.π.) δεν έχει μείνει μέσα στο σώμα της μητέρας· οιαδήποτε απομεινάρια θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια θανατηφόρα λοίμωξη.
«Ένα περιστατικό πραγματικά με τρέλλανε. Αφορούσε σε ένα αρσενικό βρέφος 24 και κάτι εβδομάδων, που ζύγισε το λιγότερο 1,3 κιλά. (...)
Ἅγ. Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: Ὅποιος δέχεται τοὺς ψευδο-διδασκάλους αἱρετικούς, δέχεται τὸ διάβολο!
Η έκφραση Μία εικόνα, χίλιες λέξεις χρησιμοποιείται για να διατυπώσει την υπεροχή της εικόνας στην απεικόνιση σύνθετων έννοιων ή συναισθημάτων σε σχέση με την λεκτική περιγραφή.την κινεζική υπάρχει η αντίστοιχη έκφραση :
«Το να ακούσεις κάτι 100 φορές δεν είναι καλύτερο από το να το δεις μια»
Πολλές «αρμόδιες» εισηγήσεις και συζητήσεις έχουμε ακούσει και διαβάσει γύρω από το θέμα «ποιοί ανήκουν ή όχι» στην Ορθόδοξη = Καθολική Εκκλησία, ως βασική στάση του Συμβόλου της Πίστεως, στο οποίο διατυπώνεται με ακρίβεια και καθαρότητα, χωρίς διφορούμενες εκφράσεις, η λογική και το νόημα της αληθινής Εκκλησίας∙ να θυμηθούμε την πίστη «εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν».
Υπάρχει μεγάλη ανάγκη, σήμερα, για την γνώση και τη συνείδηση, για το πνευματικό νόημα του εκκλησιολογικού επιπέδου «ανήκω στην Ορθόδοξη Εκκλησία».
Η σοβαρότητα της κρίσης με την εισβολή του αιρετικού οικουμενισμού στην Εκκλησία, οφείλεται (σ' ένα βαθμό) και στην έλλειψη σαφήνειας σχετικά με το νόημα-απάντηση στο ερώτημα «Πότε ανήκω στην Ορθόδοξη Εκκλησία;»
Ο Γέρων Βησσαρίων (κατά κόσμον Ανδρέας) Κορκολιάκος, ο Αγαθωνίτης, γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το έτος 1908. Στα 18 του χρόνια πήγε στην Καλαμάτα, όπου συνδέθηκε με πνευματικούς ανθρώπους και αποφάσισε να εισέλθει στον ιερό κλήρο.
Έγινε
Μοναχός και πήρε το όνομα Βησσαρίων. Γέροντας Βησσαρίων.Όταν
λειτουργούσε ο π. Βησσαρίων, έλαμπε ολόκληρος.
Ο π. Βησσαρίων ήταν και ο «κουβαλητής» του μοναστηριού.
Έβγαινε με την εικόνα της Παναγίας στα χωριά, όπου με
λαχτάρα τον περίμεναν στους δρόμους οι πιστοί.
Σε έναν από του ς διαλόγους τους μιλά για το όραμα που είχε με τον Τίμιο
Πρόδρομο:
-Γέρο-Βησσαρίων,
αν αγαπάς μου λέγεις και κάποιο άλλο θαύμα που έγινε σ’ αυτή την εκκλησία, και
πως είδες τον Τίμιο Πρόδρομο ζωντανό και μίλησες μαζί του;
Ο γερο-Βησσαρίων μειδίασε λίγο, και άρχισε με την συνηθισμένη του απλότητα να
λέει: 
