Θρασύτατον μνημόσυνον λοιδωρίας του Λαρίσης Θεολόγου υπό μοιχεπιβατών τελεσθέντος ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ! (Προωθήστε το)

Θρασύτατον μνημόσυνον λοιδωρίας του Λαρίσης Θεολόγου

υπο μοιχεπιβατών τελεσθέντος

                       Φωτογραφίες αρχ.  Ιωάννου Δήμτσα, από ΙΜΛ και το διαδίκτυο

                                            ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ που προηγήθηκε στον σύνδεσμο:

ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ: Αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σε Μνημόσυνο φιέστα – παγίδα με δόλωμα τον Λαρίσης Θεολόγο, όσοι σεβόμαστε τη μνήμη του και την αξιοπρέπειά μας.

 ΤΟ  ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ  ΕΔΩ : Τριακονταετές Μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κυρού Θεολόγου

Θρασύτατον μνημόσυνον λοιδωρίας του Λαρίσης  Θεολόγου υπό μοιχεπιβατών τελεσθέντος

Περὶ τῆς ἀληθοῦς τιμῆς τῶν ἐκδιωχθέντων Ἱεραρχῶν. Ἰδιοτελές μνημόσυνον

Ὅταν ἡ μνήμη τῶν δικαίων τιμᾶται χωρὶς μετάνοιαν, ἡ εὐλάβεια μεταβάλλεται εἰς ὑπόκρισιν

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Κοσμίδης

[Μακάριοι οἱ διωχθέντες διά Κύριον]: «μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης͵ // ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. // μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς // καὶ διώξωσιν // καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ΄ ὑμῶν// [ψευδόμενοι] ἕνεκεν ἐμοῦ·» (Ματθ. ε’ 10-11).

Α΄ ΔΙΩΚΤΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

• Ἡ ἀδικία τῆς ἐκθρονίσεως καὶ ἡ πληγὴ τῆς Ἐκκλησίας

Τῇ 1/8/26, ἐν Λαρίσῃ, ἐτελέσθη τὸ τριακοσιοστὸν ἐτήσιον μνημόσυνον τοῦ ἀοιδίμου ἁγίου Μητροπολίτου Λαρίσης Θεολόγου, τοῦ ἀδίκως ἐκδιωχθέντος, παρανόμως τε καὶ ἀντικανονικῶς ἐκθρονισθέντος, μετὰ καὶ ἑτέρων ἕνδεκα Ἱεραρχῶν. Ἡ πρᾶξις αὕτη, ἥτις ἐτραυμάτισε βαθέως τὴν κανονικὴν τάξιν τῆς Ἐκκλησίας, παραμένει μέχρι σήμερον ἀνοικτὴ πληγὴ ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ συνειδήσει.

Εἰς τοὺς θρόνους τῶν διωχθέντων τούτων Ἱεραρχῶν ἐνεθρονίσθησαν, κατὰ διαφόρους χρόνους, εἴκοσι τέσσερες (24) “μοιχεπιβάται”, καταλαβόντες ἕδρας, ἃς ἕτεροι κανονικοὶ ποιμένες ἐκέκτηντο. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης χαρακτηρίζει τὴν “μοιχεπιβασίαν” οὐχὶ ὡς διοικητικὴν μόνον ἀνωμαλίαν, ἀλλ’ ὡς χαίνουσαν πληγὴν τοῦ ἰδίου τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, καθότι «τὰ τῆς Ἐκκλησίας οὐκ ἐπιτρέπεται θεραπεύεσθαι διὰ παρανομίας».

• Οἱ παριστάμενοι μέ ἱστορικήν εὐθύνην

Τὸ τελεσθὲν μνημόσυνον ὑπῆρξεν ἀτυχέστατον, ἵνα μὴ εἴπωμεν ἄκρως προκλητικὸν καὶ προσβλητικόν, ὅσον ἀφορᾷ τε τὴν ὀργάνωσιν καὶ τοὺς συμμετέχοντας. Ἔδει γὰρ τιμηθῆναι τὸν Θεολόγον, τὸν ἀδίκως σφαγιασθέντα ὑπὸ τοῦ Προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα. Ἐν Λαρίσῃ δὲ ὁ Μητροπολίτης Ἱερώνυμος ὑποπίπτει εἰς τραγικὸν σφάλμα. Προσκαλεῖ γὰρ εἰς τὸ μνημόσυνον τοῦ Θεολόγου, αὐτοπροσώπως, δύο ζῶντας “μοιχεπιβάτας”. Οἱ ἐν λόγῳ ἀντικανονικῶς κατέλαβον τμῆμα τῆς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, τοῦ Μητροπολίτου Νικοδήμου.

Καὶ ἡ δυὰς αὕτη, μετ’ ἀπείρου ἀφελείας καὶ θρασύτητος, προσῆλθεν εἰς τὸ Ἱερὸν Μνημόσυνον, ἤτοι ὁ λ. Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος καὶ ὁ λ. Μητροπολίτης Ἰλίου Ἀθηναγόρας, οὐδεμίαν ἔχοντες αὐτοσυνειδησίαν τῆς οἰκείας “μοιχεπιβασίας”. Ἡ Λάρισα, ἥτις ὑπέστη τὰ πάνδεινα ὑπὸ τῶν “μοιχεπιβατῶν”, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ αὐτούς; Ἐπὶ δεκαετίας γὰρ οἱ πιστοὶ ἐξυβρίζοντο καὶ ἐτύπτοντο ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων (ΜΑΤ), συρόμενοι ἑξακοσίας πεντήκοντα φοράς εἰς τὰ διατεταγμένα καταδικαστήρια.

Ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος : Χρέος αγάπης και συγχωρητικότητας προς τους διώκτες

                              

Ομιλία μετά τη δεύτερη Εξορία

Ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος τέλεσε τήν πρώτη του λειτουργία μετά τήν δεύτερη ἐξορία του (τήν βίαιη ἐκτόπισή του ἀπό τό μητροπολιτικό Μέγαρο τῆς Κηφισιᾶς), τήν Κυριακή 29/9/1996 στό ἀγαπημένο του μοναστήρι, τήν μονή Νέου Στουδίου. Ἡ λειτουργία αὐτή εἶχε ἕνα ἔντονο συγκινησιακό χαρακτῆρα. Κοντά του, στήν προσφορά τῆς εὐχαριστίας, τά ἀγαπημένα παιδιά του (ἦταν κοντά του στούς ἀγῶνες του καί τώρα κοντά του στήν ἐξορία του). Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τοῦ κηρύγματος κρεμάσθηκαν κυριολεκτικά ὅλοι ἀπό τά χείλη του. Τό εὐαγγελικό κείμενο ἀναφερόταν στήν ἀγάπη στούς ἐχθρούς μας. Καί ὁ ἐπίσκοπος ἀλλοιωμένος τή στιγμή ἐκείνη ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπηύθυνε τά παρακάτω, ἀπροσδόκητα γιά ὅλους μας λόγια, πού μόνο μιά ἁγιασμένη ψυχή μποροῦσε νά ἐκστομίσει:

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ: «Άμα γαρ τω εισαχθήναι την αίρεσιν (στις εκκλησίες), απέστη ο έφορος των εκείσε άγγελος…»

(Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης – Προς Μοναχό Μεθόδιο)

Είναι οφθαλμοφανές, ότι υπάρχει εξοβελισμός (όχι τυχαία) της Πατερικής αντι-αιρετικής διδασκαλίας σήμερα.

Κοσμικά στην Ιστορία παρεμβαίνουν καθοριστικά - δεσμευτικά οι ισχυρότερες πολιτικοκοινωνικές δυνάμεις με προώθηση «κυρίαρχων» εννοιών, όπως – να θυμηθούμε – τον «προλεταριακό διεθνισμό» της ανατολής (Ε.Σ.Σ.Δ.) και τον δυτικό ουμανισμό των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» των Η.Π.Α. Σε θρησκευτικό επίπεδο προωθούνται οι οικουμενιστικές ιδεολογίες του Π.Σ.Ε. με την αιρετική θεώρηση της αγάπης. Σωτήριο (ψυχοφελές) είναι να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στις ορθόδοξες αναλυτικές εκκλησιολογίες των Πατέρων στη διαχρονική κλίμακα της ζωής της Εκκλησίας.

Στην Επιστολή «Προς Μοναχό Μεθόδιο» του Αγίου Θεοδώρου διαβάζουμε τα εξής συγκλονιστικά (και τραγικά) για τις συνέπειες των αιρέσεων. 

«ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» Αυγουστίνος Καντιώτης

 

                

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23] «ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» 8-8-1999] (Β403β)

 

                                     ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                              με θέμα: «ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

            [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-8-1999]  (Β403β) 

     Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αγαπητοί μου, με τους τρεις μαθητάς του, Πέτρον, Ιάκωβον και Ιωάννην, είχαν κατέλθει από το όρος της Μεταμορφώσεως, το Θαβώρ. Έζησαν εκεί οι τρεις μαθηταί αληθινά βιώματα της Βασιλείας του Θεού. Γιατί ο χρόνος αυτός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ήτο μία παρένθεσις, μία χρονική παρένθεσις της Βασιλείας του Θεού. Ένα κομμάτι της Βασιλείας του Θεού.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23] Η παιδική ηλικία 12-8-2001] (Β440)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-8-2001]  (Β440) [έκδοσις Β΄]    

      Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, μας φέρει στο προσκήνιον ένα πάντα επίκαιρο θέμα: Το παιδί. Ή τα προβλήματα της παιδικής ηλικίας. Σας υπενθυμίζω, στην περικοπή ήταν ένας πατέρας που πήγε το παιδί του -ήταν δαιμονισμένο παιδί- το οδήγησε στον Κύριο. Ο Κύριος, όμως, απουσίαζε, ήταν στο Θαβώρ με τους τρεις μαθητάς. Και έφερε το παιδί του εις τους άλλους εννέα μαθητάς, τους παρεκάλεσε να το θεραπεύσουν το παιδί, εκείνοι δεν μπόρεσαν, κορόιδευαν δε κάποιοι Φαρισαίοι και Γραμματείς κ.τ.λ. Ήρθε ο Κύριος και εθεράπευσε το παιδί. Αυτό το θαύμα είναι που μας διηγείται ο ευαγγελιστής Ματθαίος, αγαπητοί.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου : ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23] «ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ» 27-8-2000] (Β420), έκδ. β΄

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα: «ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-8-2000] (Β420), έκδ. β΄                                         

     Σήμερα, αγαπητοί μου, ο ευαγγελιστής Ματθαίος μάς διηγείται το περιστατικό ενός σεληνιαζομένου νέου που οδηγήθηκε εις τον Κύριον να τον θεραπεύσει, αφού προηγουμένως εδοκίμασαν, αλλά ανεπιτυχώς οι μαθηταί Του.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Α΄Κορ. 4, 9-16] «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΟΤΗΣ» 24-8-1997] (Β360)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Α΄Κορ. 4, 9-16]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα: «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΟΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-8-1997]  (Β360)                                                                     

     Οι Κορίνθιοι, αγαπητοί μου, στάθηκαν αγαπημένα παιδιά του Παύλου, που, όμως, παρά ταύτα, πολύ τον ελύπησαν. Στάθηκαν οι Χριστιανοί που πόνεσε στον πνευματικό του τοκετό. Αναφέρεται στις προσωπικές του περιπέτειες η σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, όπως είδαμε, από την Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του, σε ό,τι τους γράφει, για να τους δείξει ότι χάριν αυτών υπέστη και υφίσταται ό,τι υφίσταται.

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.17, 14-23]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

   «Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄ Κορ. 4,9-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

     Είδες πώς φανερώνει συγχρόνως και τη σοβαρότητα και την πατρική φροντίδα του και τον φιλόσοφο νου του; Είδες πώς αφαιρεί την αλαζονεία; «Δοκῶ γάρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: «Ώ γενεά άπιστος και διεστραμμένη..» (Κυριακή Ι΄Ματθαίου)

 

«Ώ γενεά άπιστος και διεστραμμένη..» (Κυριακή Ι΄Ματθαίου)

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως -ιατρού Ι. Μ. Κυθήρων και

Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 17η Αυγούστου 2025

    Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η δεκάτη Κυριακή του Ματθαίου και το μεν Αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε Ευαγγελικό, μια περικοπή από το 17ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας περιγράφει το γνωστό σε όλους μας θαύμα της θεραπείας του σεληνιαζομένου νέου, που είχε ταυτόχρονα και δαιμονική ενέργεια μέσα του. Πρόκειται για ένα θαύμα που έκανε ο Κύριος περί το τέλος της δημοσίας του δράσεως, αμέσως μετά την μεταμόρφωσή του στο όρος Θαβώρ, το οποίο περιγράφουν και οι τρείς συνοπτικοί ευαγγελιστές.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23] «Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ» 4-9-1983 (Β97)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα: «Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-9-1983]  (Β97)

      Όταν, αγαπητοί μου, ο Κύριος επέστρεψε από το όρος Θαβώρ με τους τρεις μαθητάς Του, τον Ιάκωβον, τον Ιωάννην και τον Πέτρον, έφθασε εκεί που ήσαν οι άλλοι μαθηταί, οι εννέα, τους οποίους είχαν περικυκλώσει πλήθος πολύ κόσμου, Φαρισαίοι, και ακόμη ένας δυστυχισμένος πατέρας, ο οποίος έφερε το παιδί του εις τους μαθητάς του Κυρίου να το θεραπεύσουν, που ήταν δαιμονισμένο και δεν μπόρεσαν. Και τώρα έρχεται εις τον Κύριον και Του λέγει: «Κύριε, σε παρακαλών, κάνε καλά το παιδί μου, γιατί το έφερα στους μαθητάς σου και δεν μπόρεσαν να μου το κάνουν καλά». Και τότε ο Κύριος αναστέναξε και είπε: «Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! Ἓως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; Ἓως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;». «Ω γενεά άπιστη και διεστραμμένη, έως πότε θα είμαι μαζί σας, έως πότε θα σας ανέχομαι, που είδατε τόσα θαύματα και μένετε ακόμη στην απιστία σας;». Και τότε εζήτησε να φέρουν το παιδί μπροστά Του, από το οποίον έβγαλε το δαιμόνιον και το απήλλαξε.

Ἀντισιωνιστὴς καθηγητὴς δικαιώνεται ἀπὸ τὰ βρετανικὰ δικαστήρια

 

Γράφει ὁ Χαράλαμπος Μηνάογλου 

Βλέπετε, δυστυχῶς, δὲν συμβαίνουν μόνον ἐδῶ αὐτά... ἀλλὰ εὐτυχῶς ἡ δικαιοσύνη ἀκόμη, τόσο ἐδῶ ὅσο καὶ στὴν Ἀγγλία, προασπίζεται τὴν ἐλευθερία τοῦ λόγου... 
Πανεπιστήμιο ἔχασε τὴν ἔφεσή του, ἀφοῦ τὸ δικαστήριο ἔκρινε ὅτι ἔκανε διακρίσεις εἰς βάρος ἑνὸς καθηγητή ἀπολύοντάς τον λόγῳ τῶν ἀντισιωνιστικῶν του ἀπόψεων καὶ τῆς κριτικῆς του πρὸς τὸ Ἰσραήλ. 
Ὁ καθηγητὴς Ντέϊβιντ Μίλερ ἀπολύθηκε ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Μπρίστολ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2021 μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι «δὲν πληροῦσε τὰ πρότυπα συμπεριφορᾶς [τοῦ πανεπιστημίου]». 
Ἔκανε ἐπιτυχή ἔφεση κατὰ τῆς ἀπόλυσής του τὸ 2024 καὶ ἰσχυρίστηκε ἄδικη ἀπόλυση, παραβίαση σύμβασης καὶ διάκριση ἢ θυματοποίηση λόγῳ θρησκείας ἢ πεποιθήσεων. 

Ἀποστολικὴ Διακονία: Ὁ ἀνεκμετάλλευτος θησαυρὸς τῆς Ἐκκλησίας

 

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτου, θεολόγου

  Ἱστορικά, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρξε ὁ θεματοφύλακας τῶν Ἱερῶν Κειμένων, διαφυλάσσοντας, ἀντιγράφοντας καὶ διαδίδοντας τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν Πατερικὴ σοφία στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης. Στὴ σύγχρονη ἐποχή, αὐτὸς ὁ ρόλος ὄφειλε νὰ ἔχει ἐνισχυθεῖ ἀπὸ τὴν Ἀποστολικὴ Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ὡστόσο, μιὰ νηφάλια καὶ κριτικὴ ματιὰ στὴν σημερινὴ πραγματικότητα ἀποκαλύπτει μιὰ ὀδυνηρὴ ἀναντιστοιχία ἀνάμεσα στὶς τεράστιες δυνατότητες τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τὴν πενιχρή τους ἀξιοποίηση.

Έκαναν Λιτανεία τον Τίμιο Σταυρό και Ιερές εικόνες και η φωτιά δεν εισήλθε μέσα στα Βίλια

 Είναι πραγματικά συγκλονιστικό και προκαλεί δέος πώς μέσα σε μια τέτοια καταστροφή, όπου η φύση και οι περιουσίες δοκιμάζονται σκληρά επί τρεις ημέρες, ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στα Βίλια παρέμεινε ανέπαφος, με το μέτωπο της φωτιάς να σταματά ακριβώς έξω από την πόρτα του, σύμφωνα με ελληνικό ΜΜΕ. Η τεράστια φωτιά που κατακαίει εδώ και τρεις μέρες τη δυτική Αττική έφτασε μέχρι την πόρτα του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στα Βίλια, μετατρέποντας σε στάχτη το τοπίο γύρω του και σταματώντας έξω από τις θύρες του. Μόνο πέντε δέντρα δίπλα από τον Ναό κάηκαν, ενώ η φωτιά δεν πέρασε στο εσωτερικό του.

Βέβηλοι έκλεψαν Ευαγγέλιο και αφόδευσαν μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Τρύφωνα στον Αμπελώνα Λαρίσης

Οργή, αγανάκτηση και θλίψη κυριαρχούν στην κοινωνία του Αμπελώνα, μετά την κλοπή και τη βεβήλωση που προκάλεσαν στο εκκλησάκι του Αγίου Τρύφωνα ασυνείδητοι ιερόσυλοι εισβολέων.

Η οργή και ο αποτροπιασμός έγιναν ακόμη μεγαλύτεροι αφού οι δράστες δεν περιορίστηκαν μόνο στην αφαίρεση ιερών αντικειμένων, αλλά προχώρησαν σε μια ακραία προσβλητική και ανεπίτρεπτη πράξη ιεροσυλίας, αφοδεύοντας εντός του ναού,

Σύμφωνα με πληροφορίες του paidis.com οι θρασύτατοι ιερόσυλοι κλέφτες παραβίασαν τον χώρο του ναού και αφαίρεσαν από το εσωτερικό του το Ιερό Ευαγγέλιο από την Αγία Τράπεζα, δύο καντήλες από το Τέμπλο, καθώς και δύο κουτιά κεριά.

Ἡ ρωσοφοβία καὶ ἡ σερβοφοβία ὡς συνέπεια τῆς ἀντιπαραδόσεως τοῦ ἐκδυτικισμένου οἰκουμενισμοῦ

Ἡ ρωσοφοβία καὶ ἡ σερβοφοβία ὡς συνέπεια τῆς ἀντιπαραδόσεως τοῦ ἐκδυτικισμένου οἰκουμενισμοῦ1

Τοῦ κ. Γκόραν Ἴγκιτς2

  Ἡ ἔννοια τῆς ἐσφαλμένα νοούμενης ἰσότητας βρίσκεται στὴ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πνευματικὸ προϊόν τῆς μινιμαλιστικῆς δογματικῆς ἀντίληψης τοῦ Ὁλλανδοῦ ὀρθολογιστῆ Βαροὺχ Σπινόζα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἄθεος. Συγκεκριμένα, προκειμένου νὰ συμφιλιώσει Καθολικοὺς καὶ Προτεστάντες, πρότεινε οἱ κοσμικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀρχὲς νὰ διαμορφώσουν ἕνα ἐλάχιστο ἀριθμὸ δογμάτων, στὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ συμφωνοῦν καὶ οἱ δύο πλευρές, ἐνῶ γιὰ τὰ ὑπόλοιπα ὁ καθένας θὰ μποροῦσε νὰ πιστεύει, ὅπως ἐπιθυμεῖ.

  Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴ λογική, ὅ,τι δὲν ἀπαγορεύεται ρητὰ ἐπιτρέπεται· ἔτσι ὅμως στὴν πράξη ὁδηγούμαστε στὸ συμπέρασμα ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ βρίσκεται στὸν ἀδογματισμό. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς οἰκουμενιστικῆς λογικῆς, ἐνῶ αὐτὸ ποὺ ἀναπτύχθηκε στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τῆς ἀγγλοσαξονικῆς γεωπολιτικῆς ἀποτελεῖ συν­έχεια αὐτοῦ τοῦ τρόπου σκέψης.

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου Ιησού Χριστού [:Β΄ Πέτρ.1,10-19] ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου Ιησού Χριστού[:Β΄Πέτρ.1,10-19] 

          ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

           ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

    «Διὸ μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε(: Γι'αυτό, αδελφοί, καταβάλλετε μεγαλύτερη προσπάθεια, με περισσότερη σπουδή και επιμέλεια, ώστε, αποκτώντας τις αρετές αυτές, να διασφαλίσετε και να σταθεροποιήσετε την κλήση σας και την εκλογή σας. Διότι όταν ασκείτε τις αρετές αυτές, δεν θα σκοντάψετε ποτέ πάνω σε κάποιο εμπόδιο, αλλά θα φθάσετε με ασφάλεια στο τέρμα της σωτηρίας σας)» [Β΄Πε.1,10].

Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως – Λόγος εις την Μεταμόρφωσιν του Σωτήρος

 

Ὅμως νὰ μὴν ἀπελπιζόμαστε, ἐπειδὴ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε: «Μὴ φοβοῦ τὸ μικρὸν ποίμνιον· ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν» (Λουκ. 12, 32)
Ἡ μεγάλη γιορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ θυμηθοῦμε τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: «Οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστι; Τὰ ρήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ, ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μένων αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα. Πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί· εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετέ μοι» (Ἰωάν. 14, 10-11).

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ [:Ματθ. 17,1-13] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ[:Ματθ.17,1-13]                 

    ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

      «Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην(:ύστερα από έξι ημέρες ο Ιησούς πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη τον αδελφό του)»[Ματθ.17,1]. Άλλος όμως ευαγγελιστής, ο Λουκάς, λέγει ότι τους παρέλαβε μετά από οκτώ ημέρες, χωρίς αυτό να έρχεται σε αντίθεση προς αυτά που λέγει ο Ματθαίος, αλλά αντιθέτως μάλιστα και συμφωνεί πάρα πολύ[βλ. Λουκά 9,28: «Ἐγένετο δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτὼ καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι(:Οκτώ περίπου ημέρες από τότε που είπε τα λόγια αυτά ο Ιησούς, πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί)»· διότι ο μεν Λουκάς συμπεριέλαβε και την ημέρα που τους είπε τα παραπάνω λόγια και την ημέρα που τους ανέβασε στο όρος, ενώ ο Ματθαίος ανέφερε μόνο τις ενδιάμεσες ημέρες.

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου : Τι σημαΊνει για μας ἡ Μεταμόρφωσις;

«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν» (Ματθ. 17, 2)

Ἑορτή, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ μεγάλη, δεσποτική· ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ Ἕλληνες τιμοῦμε τὴν ἑορτὴ αὐτὴ ἰδιαιτέρως μὲ ναοὺς σὲ ὑψώματα καὶ κορυφές, ὅπως καὶ στὸ Ἅγιο Ὄρος.

Ἀξίωσε κ᾽ ἐμᾶς ὁ Θεὸς νὰ χτίσουμε ναὸ τῆς Με­­ταμορφώσεως καὶ πάνω στὴν κορυφὴ τοῦ ὑ­ψώ­ματος 1020 τῆς Φλωρίνης. Συγκινοῦ­μαι βα­θειὰ ὅταν τὸ σκέπτωμαι αὐτό. Ἦταν ἡ­μέρες τοῦ 1946 – ᾽47, ἡμέρες ἐμφυλίου σπαρα­­γμοῦ, ὅταν χυ­νόταν αἷμα ἀδελφικό· ἡμέρες ποὺ ἐπὶ τοῦ ὑψώματος αὐτοῦ μιὰ φούχτα ἡρώων ὑ­περασπιζόταν τὸν τόπο ἐν­αντί­ον ἐπιδρομέων, οἱ ὁ­ποῖοι ἦρθαν νὰ καταλύσουν τὴν ἀνεξαρ­τησία τῆς χώ­ρας. Ἐδῶ ἤμουν τότε κ᾽ ἐγώ. Καὶ μὲ ἀ­ξί­ωσε κα­τόπιν ὁ Θεὸς νὰ χτίσουμε τὸ ναό. Καὶ χτίστηκε ἐν μέσῳ μεγάλης ἀν­τιδράσεως. Ὅ­ταν μά­λιστα στήσαμε τὸν τίμιο σταυ­­­ρὸ ὕ­ψους τρι­αν­τριῶν περίπου μέτρων, βρέθη­καν κάποιοι ποὺ ἤθελαν νὰ τὸν γκρεμίσουν καὶ στὴ θέσι του νὰ στήσουν τὸ σύμβολο τῆς ἀ­­θεΐας καὶ ἀ­­πιστίας. Ἀλ­λὰ ὁ Θεὸς δὲν ἐπέτρεψε, καὶ ἔ­τσι συνεχίζεται ἀκόμη ἡ λατρεία του.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἱστορικὸ τῆς ἀ­νεγέρσεως τοῦ ναοῦ ἔρχομαι στὸ πιὸ οὐσιαστικό, ποὺ ἐκ­φράζει τὸ ἐρώτημα· Τί σημαίνει γιὰ μᾶς ἡ Μεταμόρφωσις; τί μᾶς λέει σήμερα;

Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου : ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ [: Ματθ. 17,5] «Αὐτοῦ ἀκούετε» [6-8-1988] (Γ103β)

 

ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ (Ματθ. 17,5)

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:  «ΑΥΤΟΥ ΑΚΟΥΕΤΕ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 6-8-1988] (Γ103β)

Ὁ σκοπὸς μιᾶς ἑορτῆς, ἀγαπητοί μου, εἶναι νὰ ξαναζωντανέψει ἕνα γεγονὸς καὶ νὰ δημιουργήσει, ἂν τοῦτο βέβαια εἶναι δυνατόν, τὰ ἴδια βιώματα, ὅπως ὅταν τὸ γεγονὸς ἐλάβαινε χώρα.

Ἔτσι, ὅταν οἱ μαθηταὶ Πέτρος, Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶδαν τὸ ὑπερφυὲς αὐτὸ θαῦμα τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, ἐκινήθησαν ἀνάμεσα σὲ δύο ἀκραῖα αἰσθήματα. Αὐτὰ ποὺ μέσα στὴν Ἱστορία καλεῖται ὁ κάθε πιστός, ὅπως σᾶς εἶπα, αὐτὸς ὁ σκοπὸς τῶν ἑορτῶν, νὰ κινηθεῖ. Ἦταν ἡ γοητεία τῆς θέας, ὥστε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος νὰ φθάσει νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ μείνουν γιὰ πάντα στὸ Θαβώρ. Ἀλλὰ καὶ ὁ τρομακτικὸς φόβος, ὥστε νὰ πέσουν πρηνεῖς, ὅπως πολὺ ὡραία τὸ ἐκφράζει κατὰ δυναμικότατον τρόπον ἡ βυζαντινὴ ἁγιογραφία, ὅταν ἄκουσαν τὴν φωνὴν τοῦ Οὐρανίου Πατρὸς ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς νεφέλης: «Καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτος ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε». «Καὶ νά, φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης, ἡ ὁποία ἔλεγε: Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός -δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς- εἰς τὸν Ὁποῖον ἀναπαύομαι· Αὐτὸν νὰ ἀκοῦτε».

Εκκλησάκι σώζεται μόνο του από την φωτιά… την ώρα που στην ιεραρχία αποϊεροποιούν Ναούς και Μοναστήρια.

«Άφρισαν» οι θεομπαίχτες με το εκκλησάκι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που γλίτωσε απ’ τη φωτιά!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Πόσο σατανική διαστροφή μπορεί να έχουν μερικοί άνθρωποι, όταν ενώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, σε εκείνους φταίει ένα μικρό ερημικό εκκλησάκι που δεν κάηκε!

Αφρούς βγάζουν στο διαδίκτυο με το εκπληκτικό φαινόμενο των εκκλησιών στην πατρίδα μας, που παραμένουν ανέπαφες από το καταστροφικό πέρασμα πυρκαγιών. Κόντρα σε κάθε λογική φυσικών νόμων, τέτοια θαυμαστά περιστατικά συμβαίνουν κυριολεκτικά κάθε καλοκαίρι. Μια φωτεινή ακτίνα θεϊκής παραμυθίας μέσα στο μαύρο καμίνι της ανθρώπινης ερείπωσης.

Η Ελλάδα ξεπουλιέται βάση σχεδίου….. Αυτό το γνωρίζουν όλοι , εκτός από τους Ελληνοφωνους ραγιάδες!!

 

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: Σύντομος σχολιασμός της μελέτης του κ. Γεωργίου Αποστολάκη, με τίτλο: «Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως-ιατρός 

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Αυγούστου 2026

    Πάμπολλα άρθρα, μελέτες και βιογραφίες έχουν κυκλοφορήσει στη δημοσιότητα για τη σύγχρονη οσιακή μορφή του αγίου Παϊσίου, έτσι ώστε η προσθήκη μιάς ακόμη εγκωμιαστικής αναφοράς στο πρόσωπό του, νομίζω είναι περιττή. Για μένα ήταν μια ξεχωριστή ευλογία του Θεού το γεγονός ότι αξιώθηκα να τον γνωρίσω προσωπικά για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1974, από τότε που ήμουν λαϊκός. Η πρώτη αυτή γνωριμία με τον άγιο έγινε αφορμή, κάθε φορά που πήγαινα στο άγιον Όρος, να τον επισκέπτομαι στο ασκητήριό του στην Καψάλα και αργότερα στο κελλί του στην «Παναγούδα», που βρίσκεται απέναντι από τη Σκήτη του αγίου Παντελεήμονος, πολύ κοντά στις Καρυές. Μου δόθηκε η ευκαιρία στις συναντήσεις αυτές να συζητήσω αρκετές φορές μαζί του για διάφορα θέματα που με απασχολούσαν και να ακούσω τις θεοφώτιστες συμβουλές του. Δεν είναι του παρόντος να διηγηθώ κάποιο θαυμαστό γεγονός που έζησα σε μια από τις επισκέψεις μου αυτές, διότι ξεφεύγει από τον σκοπό του παρόντος σχολιασμού. Ήταν για μένα το πρόσωπο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να εγκαταλείψω τον κόσμο και να ακολουθήσω τον μοναχισμό στο άγιον Όρος.

Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας

 

«Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας»

Γεώργιος Αποστολάκης, αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.

Περίληψη

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου σχετικά με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και το ενδεχόμενο του «χαράγματος», υπό το φως της πατερικής εσχατολογικής παραδόσεως. Στόχος της εργασίας δεν είναι η αξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων με πολιτικά ή τεχνοκρατικά κριτήρια, αλλά η θεολογική αποτίμηση του πνευματικού νοήματος που αποδίδει ο Άγιος στο ζήτημα της ελευθερίας, της συνείδησης και της σταδιακής αλλοίωσης του ανθρώπου.

Η μελέτη αποδεικνύει ότι ο λόγος του Οσίου Παϊσίου δεν συνιστά ιδιωτική ή καινοφανή εσχατολογική προσέγγιση, αλλά κινείται σε σαφή συνέχεια με την πατερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως, εκφρασθείσα από Πατέρες όπως ο Ιππόλυτος Ρώμης, ο Ανδρέας και ο Αρέθας Καισαρείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Θεοδώρητος Κύρου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην απουσία χρονολογικών προσδιορισμών, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη γνήσια εκκλησιαστική προφητικότητα. Συμπεραίνεται ότι η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου αποτελεί σύγχρονη ποιμαντική έκφραση πατερικών αρχών και όχι τεχνοφοβική ή συνωμοσιολογική τοποθέτηση.