Μία απορία που μου γεννήθηκε μετά την αγιοκατάταξη του Οσίου πατρός ημών Δημητρίου (Γκαγκαστάθη) εφημερίου του χωριού Πλάτανος Τρικάλων και ο οποίος κατέχει μία εξέχουσα θέση μεταξύ των αγιασμένων μορφών του 20ου αιώνα. Πρόκειται για μια οσιακή μορφή, καίτοι έζησε ως έγγαμος στον κόσμο. Υπήρξε προικισμένος με πολλά χαρίσματα, με πολλή επιμέλεια, καθαρότητα συνειδήσεως, πίστη, βαθειά ταπείνωση και με πληρότητα αγάπης στο Θεό και τον πλησίον. Εκοιμήθη το 1975, στις 29 Ιανουαρίου εν ειρήνη.
Και αναρωτιέμαι: Εαν οπαπα-Δημήτρηςείχε σταυρωθείαπό το Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.Α.Σ.,όπως ο παπα-Γιωργης Σκρέκας, Εανείχε κρεμαστεί από τους ιδιους στην είσοδο του ναού, όπως ο ιερέας Παπαχρήστου Φώτιος, εάντου είχαν έκοψαν την μύτη, τα αυτιά, και τα χέρια και τον είχαν σκοτώσει δια λογχισμού, όπως τον ιερέα Αθανάσιο Φαρμακόπουλο, Εαν είχεκατακρεουργηθείαπό την παραστρατιωτική οργάνωση του ΚΚΕ την ΟΠΛΑ Βέροιας, όπως ο ιερέας Γρηγόριος Μιχαλόπουλος, Εαντου είχαν κόψει τα μάτια, τα αυτιά τη γλώσσα και έπειτα το κεφάλι-αφού πρώτα είχαν μπει ένοπλοι εντός της θείας λειτουργίας, κλωτσώντας το χέρι του που κρατούσε το δισκοπότηρο με την Θεία Κοινωνία, όπως στην περίπτωση του ιερέα Κωνσταντίνου Ελευθεριάδη, Εαντον είχαν κρεμάσειόπως τον παπά Σπύρο Κασσέλα από την Άρτα, πατέρα έξι παιδιών, Εαντου είχαν ξεριζώσει τα γένια και του είχαν έβγαλαν με τανάλια τα δόντια, και του είχαν ανοιξει την κοιλιά περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό, λέγοντάς του κοροϊδευτικά, σου φορέσαμε το πετραχήλι για να μας εξομολογήσεις, όπως στην περίπτωση του αρχιμανδρίτη Χριστόφορου Κοκκίνη ο οποίος καταγόταν από το Βαλτεσινίκο της Αρκαδίας, Εάν τον είχανακρωτηριάσει, όπως τον παπα-Χρήστο Βαϊδάνη, που καθώς ξεψυχούσεβίασαν μέχρι θανάτου την Ευφροσύνη την κόρη του μπροστά στα μάτια του και στην συνέχεια τους περιέλουσαν με πετρέλαιο και τους έκαψαν, Εαν για δέκα ημέρεςτου αποσπούσαν τις τρίχες της γενειάδας του, έσκιζαν με μαχαίρι τις σάρκες του και έριχναν αλάτι στις πληγές του, ώσπου στο τέλος λίγο πριν ξεψυχήσει από τις κακοποιήσεις, του συνέτριβαν το κεφάλι, όπως στην περίπτωση του π. Αντώνη Αντωνίου, άραγε θα είχε αγιοκαταταχθεί ο παπα-Δημήτρης;;;
Στην εκδήλωση αυτή της «ΕΞΟΔΟΥ» προσήλθαν κληρικοί, μοναχοί/ές και λαϊκοί
από γειτονικές πόλεις της Λαρίσης.
Από την Μητρόπολη της Λαρίσης,
πλην του εκπροσώπου, ουδείς ιερωμένος τόλμησε να προσέλθει να παρακολουθήσει την σημαντική και επίκαιρη
αυτή εκδήλωση προφανώς δια τον φόβο του Δεσπότη τους. Αυτό έκανε αλγεινή εντύπωση σε πολλούς παρισταμένους.
Είναι φυσικό επόμενο όταν ο δοκησίσοφος, όπως τον
χαρακτήρισαν, Δεσπότης της Λαρίσης, λειτουργεί
συστημικά και εφησυχαστικά μαζί με μερικούς HiTechαβάδες λογάδες και δεν συμμερίζονται την σκλαβιά του ψηφιακού ολοκληρωτισμού που επιχειρείται
να επιβληθεί με τον «Προσωπικό Αριθμό» και τις Ηλεκτρονικές ταυτότητες. Έτσι έχουν
αποκοιμίσει τους πιστούς της Λαρίσης.
Δεν ξεχνάμε ότι ο κ. Ιερώνυμος
Νικολόπουλος Λαρίσης υπήρξε πρωτοπόρος στο κλείσιμο των εκκλησιών και στην μετατροπή
τους σε εμβολιαστικά κέντρα, αλλά και θεωρητικός ινστρούχτορας, εφαρμοστής της επιβολής του εγκλεισμού της καθεστωτικής πανδημίας του κόβιτ
και των πειραματικών ενέσιμων σκευασμάτων θανάτου, λαμβάνοντας ο ίδιος πρωτοφανή ρόλο δράσης αστυνόμευσης των πιστών και των Ιερών Ναών.
Η τουρκοκρατία ανέδειξε ένα νέο νέφος μαρτύρων, το ίδιο ηρωικό με αυτό της αρχαίας Εκκλησίας. Είναι οι πολυπληθείς Νεομάρτυρες, οι οποίοι κοσμούν το εκκλησιαστικό στερέωμα ως αστέρες πολύφωτοι. Ένα τέτοιο πολύφωτο αστέρι της μαύρης αυτής εποχής, για την Εκκλησία και το Έθνος μας, είναι και η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, της οποίας τη μνήμη εορτάζει στις 19 Φεβρουαρίου.
Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 1522 από την επιφανή Οικογένεια των Μπενιζέλων και το κοσμικό της όνομα ήταν Παρασκευή. Οι ευσεβείς γονείς της Άγγελος και Σηρίγη, απόγονος της βυζαντινής οικογένειας των Παλαιολόγων, την ανάθρεψαν με ευσέβεια. Έμαθε τα πρώτα της γράμματα και σε ηλικία μόλις 14 την πάντρεψαν με τον πολύ μεγαλύτερό της άρχοντα των Αθηνών Ανδρέα Χειλά, χωρίς τη θέλησή της. Ύστερα από τρία χρόνια χήρεψε κληρονομώντας μια τεράστια περιουσία. Παρά τις πιέσεις που δεχόταν να ξαναπαντρευτεί, αρνήθηκε και αποφάσισε να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή. Μετά το θάνατο των γονέων της εκάρη μοναχή και έλαβε το όνομα Φιλοθέη. Το σπίτι της βρισκόταν στο σημείο που βρίσκονται τα γραφεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, στην οδό Αγίας Φιλοθέης, στο οποίο συγκέντρωσε πολλές ευσεβείς κόρες της Αθήνας και το οποίο μετέβαλε με τον καιρό σε μοναστήρι, με καθολικό τον παρακείμενο ναό του Αγίου Ανδρέα.
Το 2020, η ιστορικός Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ (σύζυγος Γάλλου αξιωματούχου), εξέφρασε δημόσια εγκώμια για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον λοιμωξιολόγο Σωτήρη Τσιόδρα, χαρακτηρίζοντας τη στάση τους για την τάση προς την υποχρεωτικοτητα και το ασφαλές της υγείας, ως υποδειγματική και υπεύθυνη, σε συνέντευξη στο podcast «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη.
Με βαθυτάτη συγκίνηση πληροφορηθήκαμε την κοίμηση του Γέροντος Μητροπολίτου πρώην Γάνου και Χώρας κυρού Αμφιλοχίου (Τσούκου), ενός ζηλωτή και αγωνιστή Ιεραποστόλου, που με υποδειγματική αφοσίωση και θυσιαστικό πνεύμα διακόνησε το ιεραποστολικό σκάμμα της Αφρικής, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού «πάση τη κτίσει».
Το σημερινό μάθημα εφαρμοσμένης προπαγάνδας είναι ένα ιδιαιτέρως κοπιαστικό συμπίλημα που ετοιμαζόταν εδώ και πολύ καιρό.
Ο θάνατος της Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή να δημοσιευθεί τώρα το κείμενο αυτό, προκειμένου αφ’ ενός να στηθεί ένα ανάχωμα στην παραπλανητική αγιογραφία της διακεκριμένης ιστορικού και έτσι να αποκατασταθεί η αλήθεια, αφ’ ετέρου να καταστεί εναργέστερος ο τρόπος λειτουργίας της φρενοβλαβοποιητικής προπαγάνδας και, ειδικότερα, του ανάποδου κόσμου στον οποίο ανήκει.
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται μόλις σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
ΕΛ. ΑΡΒΕΛΕΡ: «Φέρεται αυτή τη στιγμή σαν πατριώτης, σαν γνώστης των πραγμάτων και σαν υπεύθυνος μιας ομάδας υπεύθυνης. Δεν μπορούσαμε ίσως να βρούμε καλύτερο ηγέτη. Αυτή τη στιγμή για μένα ο Μητσοτάκης είναι δώρο για την Ελλάδα».
Το Δομένικο Ελασσόνας είναι ένα από τα χωριά της πατρίδας
μας, που μαρτύρησε την εποχή της γερμανικής και ιταλικής κατοχής, και το οποίο,
ενώ ξεχωρίζει για την μακραίωνα ιστορία του (6800 π.Χ. ως σήμερα), εν τούτοις
παραμένει άγνωστο στους πολλούς Έλληνες – τους μακράν και τους εγγύς. Και θα
παρέμεινε έτσι, αν δεν το έβγαζε στην επιφάνεια η εθνική υπερηφάνεια και ο
ηρωισμός των κατοίκων του, προβάλλοντας σθεναρή αντίσταση στην επέλαση του
Άξονα (1943) και υποκείμενο σε αιματηρές θυσίες.
Ανέκαθεν υπήρξε, γεωργοκτηνοτροφικό χωριό στο ενδιάμεσο της
απόστασης Λάρισας – Ελασσόνας, κατάσπαρτο με αρχαιολογικούς θησαυρούς, που
μαρτυρούν την ελληνικότητά του αλλά και τη σπουδαία γεωγραφική, θρησκευτική και
στρατηγική θέση. Βρίσκεται κτισμένο πάνω στην αρχαία πόλη Χυρετείες, σε
υψόμετρο 280 μ., στην κοιλάδα του Μ. Τιταρήσιου, μαζί με τις υπόλοιπες
Περραιβικές πόλεις: Ερινίκιο, Μανδέα, Μάλλοια και Μύλαι.
Τα ορφανά κορίτσια κ οι χήρες μάνες του μαρτυρικού Διστόμου Βοιωτίας
.Επιχρωματισμενη φωτογραφία του 1944 από τον όλεθρο των Νεάντερταλ ναζι τότε που άφησαν καμένη γη και αβάσταχτο πόνο στους ανθρώπους.Δεν πρέπει να ξεχνάμε.