Προς όσους επιλέγουν να υπηρετούν την εξουσία αντί την αλήθεια,
Ο ρόλος της δημοσιογραφίας δεν είναι να λειτουργεί ως γραφείο τύπου της εκάστοτε εξουσίας. Δεν είναι να λιβανίζει ισχυρούς, να αναπαράγει μονομερώς αφηγήματα ή να συγκαλύπτει αδικίες. Ο ρόλος της είναι να υπερασπίζεται την αλήθεια, το δίκαιο, το Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη φωνή εκείνου που δεν έχει δύναμη απέναντι στους μηχανισμούς επιρροής.
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Με τη Γνωμοδότηση 4/2026 που δημοσιεύτηκε στις 4 Μαΐου 2026 η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) εντοπίζει πολλά προβλήματα σε σχέδιο διάταξης του Υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με την επεξεργασία βιομετρικών δεδομένων στο Δημόσιο. Το Υπουργείο Εσωτερικών επιδιώκει να θεσπίσει σύστημα με το οποίο οι δημόσιοι υπάλληλοι θα ταυτοποιούνται βιομετρικά (π.χ. δακτυλικό αποτύπωμα, ψηφιακή αναγνώριση προσώπου, κ.λπ.), κυρίως για την καταγραφή της προσέλευσης/αποχώρησης και ενδεχομένως για την πρόσβαση τους σε χώρους αυξημένης ασφάλειας
Τήν Τετάρτη, 06 Μαΐου 2026 στήν Αἴθουσα “Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης” τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Συλλόγου ” Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής” (Μοναστηρίου 183, 2ος ὄροφος, Θεσσαλονίκη) καί ὧρες 19:00 – 20:30, στό πλαίσιο τοῦ “Φροντιστηρίου Ὀρθοδόξου Θεολογίας”, ὁ ὁσ. Μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης ἀνέπτυξε τό θέμα: “Ἐκκλησιολογικές ἀναλήθειες τοῦ Μητροπολίτου Κύκκου κ. Νικηφόρου”.
σ.σ. Τα λεγόμενα του π. Σεραφείμ Ζήση στο κάτωθι απόσπασμα εξηγούν τα παράλογα που βλέπουμε σήμερα σχετικά με τα ζώα. Αβάστακτα πρόστιμα στους ανθρώπους για θανάτωση ζώων σε σύγκριση με ανάλογες, ή πολύ ελαφρύτερες περιπτώσεις όπου θανατώνονται άνθρωποι. Αποτέφρωση και κομποστοποίηση νεκρών ανθρώπων για να γίνουν λίπασμα. Την ίδια ώρα εμφάνιση νεκροταφείων για ζώα. Οι αιρετικοί άρχισαν να δίνουν όστια (το παξιμάδι που ονομάζουν «θεία κοινωνία») σε ζώα, και στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής αποφάσισαν να επιτρέπεται η είσοδος σκύλων «υπηρεσίας» μέσα στους Ιερούς Ναούς. Η αναβάθμιση των ζώων και η υποβάθμιση των ανθρώπων είναι ένα σχέδιο που ετοιμάζεται εδώ και δεκαετίες από τα όργανα του Αντιχρίστου.
Ο π. Σεραφείμ απαντά σε εύστοχο σχόλιο ακροάτριας (ακούστε την στο σημείο ΕΔΩ ) για την ζωολατρεία. Η κυρία επισημαίνει το παράδοξο να βλέπουμε την προώθηση της αποτέφρωσης και κομποστοποίησης των ανθρώπων (λίπασμα οι άνθρωποι για ντοματιές και μελιτζάνες!) ενώ ταυτόχρονα έχουν ήδη δημιουργηθεί νεκροταφεία σκύλων, στα οποία οι σκύλοι θάβονται με τιμές ανθρώπου.
Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.
Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι σ΄αὐτὴ τἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργανώνει τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα : Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον
Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουήλ
Πρώτη ἀπάντησις εἰς τὴν «χλιαράν» Ἀπόφασιν τῆς Δ.Ι.Σ. μὲ ἀφορμὴν «τὸ δικαίωμα ἐγγάμων ὁμοφύλων ζευγαριῶν πρὸς υἱοθεσίαν ἀνηλίκου»
«Σκοπὸς τοῦ γάμου: “Δὲν πρέπει νὰ φροντίζουμε νὰ πάρουμε πλούσια γυναίκα, ἀλλὰ νὰ πάρουμε σύντροφο τῆς ζωῆς, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπόκτησι παιδιῶν”» (Ἱερὸς Χρυσόστομος)
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες, Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Ἐσταυρωμένος.
Ἄλλη μία τρανὴ ἀπόδειξη καταπάτησης τοῦ Συντάγματος τῆς Ἐκκλησίας, δηλ. τῶν Ἱερῶν Κανόνων -χάριν ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας- ἀποτελεῖ ἡ ὑπ’ ἀρ. 392/2026 (ἄκρως ἀντιευαγγελικὴ) ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ: «Συνταγματικὴ ἡ σύναψη πολιτικοῦ γάμου καὶ ἡ υἱοθεσία ἀνηλίκου ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια».
Γιατί προσβάλλουμε την Μητρότητα;
Από το Them Before Us
Τί χρειάζονται τα παιδιά; Σταθερότητα. Ασφάλεια. Αγάπη. Να μεγαλώνουν μαζί με τους δύο ανθρώπους στους οποίους οφείλουν την ύπαρξή τους. Ο πολιτισμός μας, όμως, ψάχνει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των ενηλίκων και όχι τις αληθινές ανάγκες ενός παιδιού.
Για το παιδί η μητέρα του δεν ανταλλάζεται με κανέναν άλλο “στοργικό” ενήλικα που εμφανίζεται εκ των υστέρων στην ζωή του. Δεν ανταλλάζεται με καμιά άλλη γυναίκα, ακόμη χειρότερα, η μητέρα δεν είναι ρόλος που μπορεί να μοιραστεί ή να αναπαραχθεί από έναν δεύτερο πατέρα.
(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Τα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα.
Η συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν κάμπτει τη σκόπιμη σιωπή, όσων επιλέγουν κάτι τέτοιο; Έως πότε όμως; Θα έλθουν καλύτερες μέρες για την Εκκλησία, γιατί ‘’Ο Χριστός κυβερνά την Εκκλησία’’, όπως τόνιζε ο Άγιος Παΐσιος.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου.
Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;
Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ, θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
Ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀποκάλυψε στό Ραδιοφωνικό Ἵδρυμα Κύπρου ὅτι μέχρι τό τέλος Μαΐου τά μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά ἐκλέξουν νέο Μητροπολίτη Πάφου. Οἱ συνοδικοί, ἀναφέρεται στό δημοσίευμα, θά συνέλθουν στίς 18, 19 καί 20 Μαΐου προκειμένου νά συζητήσουν καί νά ἐγκρίνουν τίς ἀλλαγές τοῦ καταστατικοῦ χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, πού εἰσηγεῖται ἁρμόδια ἐπιτροπή. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος μιλώντας στό ΡΙΚ ἐξέφρασε ἀπογοήτευση γιά ὅσα διαδραματίζονται τό τελευταῖο διάστημα στήν μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου, ἐνῶ δέν ἀπέκλεισε τό ἐνδεχόμενο ἀκόμη καί καθαίρεσης τοῦ τελοῦντα σέ ἀργία Μητροπολίτου Τυχικοῦ.
Πορφυρίτης
«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.
σ.σ. ‘Ηταν να μην γίνει η αρχή με τις βυζαντινές χορωδίες. Τώρα που ο κάθε πικραμένος ονομάζει «τέχνη» την κάθε βλακεία του, μέσα στους Ναούς θα γίνεται -αν το επιτρέψουμε- οτιδήποτε άλλο -βλάσφημο και υβριστικό- εκτός από αυτό για το οποίο προορίζονται.
Αργυρώ Μπουγατσά
Ο μητροπολίτης Καβάλας Στέφανος στις 26.4.2026 με πρόφαση την έλευση της εικόνας της Παναγίας Σουμελά στην Καβάλα, έβαλε μέσα στον ιερό ναό του Αγίου Παύλου και μετά το πέρας της Θείας λειτουργίας μικτές χορωδίες να ψάλλουν παπικούς ύμνους και με άθλιες δαιμονικές κραυγές.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ
ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,20-24]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ
ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά
Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 29-5-1994] (Β297) β΄έκδοσις
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας αναφέρει ως ευαγγελική περικοπή εκείνον τον θαυμάσιον διάλογον του Κυρίου μετά της Σαμαρείτιδος. Μέσα εις τον διάλογον αυτόν, αποκαλύπτει ο Κύριος παμμέγιστες αλήθειες, μεταξύ των οποίων και το πολύ, εκείνο, ενδιαφέρον θέμα, πού λατρεύεται ο Θεός· το οποίον έχει, βεβαίως, και τις προεκτάσεις του. Όπως ο τρόπος, δηλαδή το πώς, όχι μόνον πού, αλλά και το πώς λατρεύεται ο Θεός, όπως και ο χρόνος της λατρείας του Θεού. Και όλα αυτά, βεβαίως, όταν υπάρχουν οι αληθινοί προσκυνηταί.
Ὅλη
αὐτή
τήν περίοδο πού διανύομε τώρα, ἐπεκτεινομένη σέ πενήντα ἡμέρες,
ἑορτάζομε τήν ἀπό τούς νεκρούς ἀνάστασι τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μέ αὐτή τήν
παράτασι τήν ὑπεροχή της ἀπέναντι
στίς ἄλλες ἑορτές. ῎Αν καί βέβαια
αὐτή
ἡ περίοδος τῶν ἡμερῶν περιλαμβάνει καί τήν
ἐπέτειο
μνήμη τῆς ἐπανόδου στούς οὐρανούς, ἀλλά
καί αὐτή
δεικνύει τή διαφορά τοῦ ἀναστάντος Δεσπότου πρός τούς ἀνθρώπους ἐκείνους
πού κατά καιρούς ἔχουν
ἀναβιώσει.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Πράξεις 11, 19-30]
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα:
«ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»
[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 12-5-1996] (Β335β)
Μᾶς περιγράφει, ἀγαπητοί μου, ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, τίς πρῶτες ἡμέρες τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μετὰ τὴν Πεντηκοστή. Καὶ γράφει, ὅπως ἀκούσαμε εἰς τὸ σημερινὸν ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα ποὺ εἶναι ἀπὸ τίς Πράξεις: «Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας». Δηλαδὴ μετὰ ἀπὸ τὸν λιθοβολισμὸν τοῦ Στεφάνου, ἔπεσε ἕνας φόβος εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἔφυγαν πολλοί. Ὄχι οἱ Ἀπόστολοι. Ἔφυγαν πολλοί, διεσπάρησαν, λέγει. Καὶ ἄρχισαν νὰ κηρύσσουν Χριστὸν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Κι ἐδῶ βλέπομε ὅτι ἤδη τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου ἔφθασε εἰς τὴν Φοινίκην, ἔφθασε εἰς τὴν Κύπρον καὶ εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Καὶ τότε ἀντελήφθησαν ὅτι ἤδη τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου εἶχε φθάσει εἰς τὴν Κύπρο καί τὴν Ἀντιόχεια, ἀντελήφθησαν οἱ Ἀπόστολοι, ποὺ εἶχαν μείνει μέσα εἰς τὴν πόλιν καὶ βέβαια ἐν συνέχεια ἐνήργησαν σχετικά.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ"
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-5-1991] (Β245) Έκδοσις β΄
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, μας προβάλλει τον θαυμάσιον εκείνον διάλογον μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος γυναικός. Βέβαια, ο ευαγγελιστής Ιωάννης, δια μακρών και σχετικά λεπτομερώς, μας αναφέρει όσους διαλόγους παραθέτει μέσα στο ιερό του Ευαγγέλιο. Όμως, ο διάλογος, αυτός, του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα, είναι ο μακρύτερος και ο σπουδαιότερος. Διότι αναφέρεται σε δύο πελώρια θέματα: στο θέμα περί του Θεού και εις το θέμα περί του Μεσσίου. Με τον Νικόδημο, επί παραδείγματι, ο διάλογος είναι περί αναγεννήσεως του ανθρώπου. Αλλά όλα τα άλλα έρχονται από κάτω, αφού κορυφαίο θέμα είναι το θέμα του Θεού και το θέμα του Μεσσίου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,10]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-5-1985] [Β136]
Ο διάλογος, αγαπητοί μου, του Κυρίου μας μετά της Σαμαρείτιδος, περιέχει έναν ανεξάντλητον πλούτον αληθειών και αποκαλύψεων. Κατά τρόπον, μάλιστα αριστοτεχνικότατον.
Φεύγοντας ο Κύριος από την Ιουδαία και πηγαίνοντας στη Γαλιλαία, θα περνούσε, για συντομότερο δρόμο, από την Σαμάρεια. Ήταν μεσημέρι και ήταν κουρασμένος, «κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας». Και εκάθισε σε ένα πηγάδι, που ήταν αυτό το πηγάδι του Ιακώβ, που το είχε δώσει στο παιδί του, τον Ιωσήφ. Και ήρθε μία γυναίκα, Σαμαρείτις αυτή η γυναίκα, από την Σαμάρεια, να πάρει νερό. Κι εκεί διαμείβεται ένας διάλογος. Ο Κύριος τής λέγει:- «Δός μοι πιεῖν (: Δώσε μου να πιω νερό)».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ[:Πράξ.11,19-30]
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ
[Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ. 11, 19-30]
«Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:αλλά προτού συμβούν αυτά με τον Κορνήλιο, στους Χριστιανούς των Ιεροσολύμων επικρατούσε η προκατάληψη ότι οι εθνικοί δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους Ιουδαίους στη σωτηρία που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός. Εκείνοι λοιπόν που είχαν φύγει από τα Ιεροσόλυμα και είχαν διασκορπιστεί λόγω του διωγμού που είχε γίνει εξαιτίας του Στεφάνου, έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια. Και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)»[Πράξ. 11,19]. Δεν το έκαναν αυτό φοβούμενοι τους ανθρώπους, διότι τον φόβο δεν τον σκέφτονταν καθόλου, αλλά το έκαναν τηρώντας τον νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή σε αυτούς.
