«Ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ(:Κι έτσι, αφού ελευθερωθήκατε από την αμαρτία, γίνατε δούλοι στην αρετή )»[Ρωμ.6,18]. Εδώ δείχνει δύο δωρεές του Θεού, και την απελευθέρωση από την αμαρτία, και την υποδούλωση στην αρετή, πράγμα που είναι καλύτερο από κάθε ελευθερία. Γιατί ο Θεός έκανε το ίδιο, όπως θα έκανε κάποιος αν, παραλαμβάνοντας ένα ορφανό παιδί που μεταφέρθηκε από τους βαρβάρους στην χώρα τους, δεν το ελευθέρωνε μόνο από την αιχμαλωσία, αλλά και γινόταν γι΄αυτό πατέρας προνοητικός και το ανέβαζε στην πιο μεγάλη τιμή. Αυτό ακριβώς έγινε και σε μας. Γιατί όχι μόνον μας ελευθέρωσε από τα παλαιά κακά, αλλά και σε αγγελική ζωή μας οδήγησε, και άνοιξε για μας δρόμο άριστης διαγωγής, αφού μας παρέδωσε στην ασφάλεια της αρετής, θανάτωσε τα παλαιά κακά, νέκρωσε τον παλαιό μας άνθρωπο και μας οδήγησε στην αιώνια ζωή[…].
ΚΥΡΙΑΚΗ
Δ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ. 8,5-13]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-6-1991] (Β248)
Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί, με την ευκαιρία προβολής τόσο του θαύματος της θεραπείας του δούλου του εκατοντάρχου από τον Κύριον, όσο και της προβολής της πίστεως του Ρωμαίου αξιωματούχου, διακρίνουμε και κάτι ακόμη: την αυτογνωσία του. Ο εκατόνταρχος αυτός είχε βεβαίως κάποιο αξίωμα υπολογίσιμο. Σε μία μάλιστα επαρχιακή πόλη, όπως ήταν η Καπερναούμ. Ήταν καλός άνθρωπος, ο εκατόνταρχος αυτός, αν και ειδωλολάτρης, αν και αξιωματικός εκείνου του «σιδερένιου» ρωμαϊκού στρατού. Εντούτοις, η καλοσύνη του δεν τον εμπόδισε ακόμη να κτίσει συναγωγή των Εβραίων εις την Καπερναούμ. Και, αν θέλετε, τα ερείπιά της μέχρι σήμερα σώζονται. Αυτός, λοιπόν, ο άνθρωπος, ο εκατόνταρχος, που ήρθε να ζητήσει την θεραπεία του δούλου του, απεκαλύφθη μνημείον αυτογνωσίας.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ο ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ ΣΠΙΤΙΚΟΣ ΜΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-7-1987] (Β178)
Θαυμάζομε, αγαπητοί μου, τους γεμάτους πίστη λόγους του εκατοντάρχου προς τον Κύριον, όπως ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Ήσαν τόσο σπουδαίοι, ώστε αυτός ο Κύριος να θαυμάσει και να αναφωνήσει στους ακολούθους Του: «Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον».
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-7-2001]
(Β437)
Μας αφήνει καταπλήκτους, αγαπητοί μου, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, η θαυμασία στάσις του εκατοντάρχου προς τον Κύριον. Και βέβαια και το ενδιαφέρον του δια τον παράλυτον δούλον του, αλλά κυρίως δια την στάσιν του έναντι του Κυρίου, ως προς την θεραπείαν του δούλου του. Τι είπε; Στην πρόταση του Κυρίου -δεν ήτανε παιδί του, ήτανε δούλος του, κι αυτός ήταν, παρακαλώ, και Ρωμαίος πολίτης και στρατιωτικός, υποτίθεται σκληρός άνθρωπος- στην πρόταση του Κυρίου που του είπε:
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα: «ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»
[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 9-7-1995] (Β319)
Ἀκούσαμε, ἀγαπητοί, τὴν ὡραία περικοπὴ τοῦ Ματθαίου σήμερα, ποὺ ἕνας ἑκατόνταρχος ζητᾷ ἀπὸ τὸν Κύριον τὴν θεραπεία τοῦ δεινῶς βασανιζομένου δούλου του. Κι αὐτὸς ὁ ἑκατόνταρχος βεβαίως δὲν ἀνῆκε εἰς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ. Ἦταν Ρωμαῖος πολίτης, ἀξιωματοῦχος καὶ εἰδωλολάτρης. Ἡ στάση του, ὅμως, ἔναντι τοῦ Κυρίου ἦταν στάση ἀξιοθαύμαστη. Λέγει τὸ ἱερὸ κείμενο ὅτι: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.6,18-23]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή
Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-7-1993] (Β282)
Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή προς Ρωμαίους επιστολή του, περικοπή που ακούσαμε προηγουμένως, κάνει λόγο για την αμαρτία. Και δείχνει ότι η αμαρτία, ενώ φαίνεται ότι είναι ελευθερία, όμως στην πραγματικότητα είναι αιχμαλωσία του ανθρώπου, και κάτι χειρότερο: Η αμαρτία αποφέρει τον θάνατον. Έτσι γράφει συμπερασματικά: «Τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος». Προφανώς αυτό που γράφει είναι σπουδαιότατον και έτσι μας ενδιαφέρει να το προσεγγίσομε και να το ερευνήσουμε. Αναφέρεται το όλο χωρίον σε τρεις λέξεις: «Ἁμαρτία, ὀψώνια, θάνατος». Και δείχνουν σαφώς το αίτιον και το αποτέλεσμα: Η αμαρτία φέρει τον θάνατον.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας γιὰ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἀρχιερέων.
Ἐπειδὴ τὶς τελευταῖες ἡμέρες γίνομαι ἀποδέκτης ἐρωτήσεων καὶ σχολίων ἐκ μέρους Κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ἀδελφῶν μας γιὰ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν Μητροπολιτῶν, θεώρησα ἀναγκαῖο νὰ γνωστοποιήσω πρὸς τὸ εὐσεβὲς πλήρωμα τῆς Μητροπόλεώς μας, ὅτι εὐθὺς ὡς προέκυψε τὸ ζήτημα ἀυτό, ἐξέφρασα τὴν διαφωνία μου γιὰ τὴν προτεινόμενη αὔξηση, τόσο μὲ προφορικὴ δήλωσή μου (ὅταν ρωτήθηκα ἀπὸ δημοσιογράφο μεγάλου τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ), ὅσο καὶ μὲ ἐπιστολή μου πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο (ἀριθμ. πρωτ. 276/11-6-2026) ἡ ὁποία καὶ παρατίθεται στὴ συνέχεια.
Ὅπως ἐπισημαίνω καὶ στὴν σύντομη ἐπιστολή μου, ἡ ἐν λόγῳ διάταξη περισσότερο δημιουργεῖ ἀφορμὲς ἐπικρίσεων καὶ σκανδαλισμοῦ, παρὰ ἐπιλύει προβλήματα. Γι᾿ αὐτὸ καὶ πιστεύω ὅτι ἔστω τὴν τελευταία στιγμή πρέπει νὰ ἀποσυρθεῖ ἀπό τὸ ὑπὸ ψήφιση νομοσχέδιο.
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ
Ἀριθμ. Πρωτ. 276
Ἐν Νάξῳ τῇ 11ῃ Ἰουνίου 2026
Πρὸς
Τὴν Ἱερὰν Σύνοδον
Τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Εἰς Ἀθήνας
Μακαριώτατε Ἅγιε Πρόεδρε,
Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Σύνεδροι,
Ἐξ ἀφορμῆς τῆς προσφάτου δημοσιοποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ διαβούλευσιν πολυνομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι, μεταξὺ ἄλλων, προβλέπουν μίαν ἰδιαιτέρως ὑψηλὴν αὔξησιν τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν τῶν Ἀρχιερέων, μὲ προοπτικὴν ἐξισώσεως αὐτῶν μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν Γενικῶν Γραμματέων τῶν Ὑπουργείων, εὐσεβάστως προάγομαι ἵνα παρακαλέσω Ὑμᾶς, ὅπως προβῆτε εἰς σχετικὴν ἐπίσημον Συνοδικὴν ἀνακοίνωσιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ διευκρινίζηται σαφῶς ὅτι εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν διὰ τὴν τοιαύτην ρύθμισιν προέβη ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ἀλλὰ ὅτι ἀποτελεῖ μονομερῆ πρόθεσιν τῆς Πολιτείας, περὶ τῆς ὁποίας ὡς Ποιμαίνουσα Ἐκκλησία διαφωνοῦμεν ἀπολύτως, μή ἐπιθυμούντες νά δημιουργηθῇ σκανδαλισμός τῶν πιστῶν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ' ὅσον ἡ μεγάλη μερὶς τοῦ λαοῦ μας, πρωτίστως δὲ ὁ Ἱερὸς κλῆρος μας, καλεῖται νὰ ἐπιβιώνῃ μὲ πολὺ χαμηλοτέρους μισθούς, συντηρῶν μάλιστα καὶ μίαν ὁλόκληρον (ἐνδεχομένως καὶ πολύτεκνον) οἰκογένειαν.
Τις τελευταίες ημέρες δημιουργήθηκε έντονος δημόσιος θόρυβος γύρω από το ζήτημα της αναπροσαρμογής των αποδοχών των Αρχιερέων της Εκκλησίας μας. Παρακολούθησα με προσοχή όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν, άκουσα την απογοήτευση πολλών αδελφών μας, είδα την εύλογη δυσφορία μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται οικονομικά, αλλά και τις υπερβολές, τις απλουστεύσεις και τις εντυπώσεις που καλλιεργήθηκαν γύρω από ένα θέμα το οποίο, όσο κι αν φαίνεται ασήμαντο μπροστά στα μεγάλα θέματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, σχετίζεται με το πώς αντιλαμβανόμαστε την Εκκλησία, πώς βλέπουμε τον επίσκοπο, πώς κατανοούμε τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας, αλλά και πώς οφείλουμε όλοι, ιδίως όσοι έχουμε δημόσια ευθύνη, να στεκόμαστε απέναντι στον λαό που υποφέρει.
«Ως γέννημα θρέμμα της Πάφου, ως ένας άνθρωπος που πονάει αυτόν τον τόπο, δεν μπορώ και δεν δικαιούμαι πλέον να σωπαίνω. Αυτό που συμβαίνει στην πόλη μας το τελευταίο διάστημα ξεπερνά κάθε όριο λογικής. Δεν θυμίζει απλώς, είναι ένα στυγνό, ανήθικο πραξικόπημα.
Πώς φτάσαμε εδώ; Πώς επιτρέψαμε να ζούμε καθημερινά μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας, διάχυτου φόβου και συνεχών απειλών; Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οικογενειάρχες, έντιμοι πολίτες, βλέπουν τις ζωές και τα σπίτια τους να διαλύονται μέσα σε μια νύχτα από μια ενορχηστρωμένη, δολοφονική επίθεση κατά του χαρακτήρα τους. Είναι μια ανείπωτη, βαθιά ντροπή.
Αρχιμανδρίτου
Αθανασίου Μυτιληναίου
Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών
«Σύγχρονα καυτά θέματα»
σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα
Ομιλία 28η 9-11-1986.
Το απόσπασμα προέρχεται από το 12.51’ έως το 18.45΄ από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα». Τίτλος της συγκεκριμένης ομιλίας: «Ο κύκλος της Μαντείας. Ορνεοσκοπία, Σπλαχνομαντεία, Μετεωροσκοπία, Κλήδονας, Αστρολογία».
[…]Ερχόμεθα τώρα σε ένα έβδομο μαντικό στοιχείο, το οποίον είναι πάρα πολύ γνωστό και λέγεται Κλήδονας. Ιδίως στα χωριά αυτό το μαντικό στοιχείο το μετέρχονται. Τι είναι ο Κλήδονας; Είναι από την αρχαία λέξη «κληδών»(τοῦ κληδόνος) που θα πει φήμη, θα πει θεία φωνή, θα πει προφητεία. Είναι ένα μαντικό παιχνίδι. Πανάρχαιον. Πανάρχαιον, σας λέω. Πολλά τέτοια μαντικά έχουνε περάσει μέσα στη ζωή των Χριστιανών και έχουνε πάρει και χριστιανικό χρώμα.
ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
από την ερμηνεία του στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ.Α΄, εδάφια 13-17
«Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην».
ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού αρχιμανδρίτου
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
Η
ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ
από την ερμηνεία του στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ.Α΄, εδάφια 13-17
Ομιλίες εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, ομιλία 1η
[Εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-6-2001] Γ 206α
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει το Γενέσιον του μεγάλου προφήτου και Βαπτιστού Ιωάννου, του Προδρόμου. Μεγάλη μορφή και «μείζων τῶν προφητῶν» ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Ανάμεσα, βέβαια, στις αρετές που τον στόλιζαν αυτόν τον τελευταίο προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, εκείνη που ιδιαιτέρως έλαμπε ήταν η αρετή της ταπεινοφροσύνης.
(Η ζωντανή συνείδηση του Ορθοδόξου λόγου και η διαχρονική Δεσποτεία του αντι-αιρετικού-ομολογιακού λόγου του)
ΜΕΡΟΣ Α'
Όταν ανοίγω να διαβάσω λόγους του Οσίου Δανιήλ («εξ ερήμου διατυπώσεις»), τότε μονομιάς εισέρχομαι στις θερμότερες περιοχές της ορθής πίστεως και ομολογίας. Συμπληρώνονται δέκα (10) ολόκληρα χρόνια από τη σύγκλιση της ψευδοσυνόδου της Κρήτης (2016), τομή της οποίας προξένησε ο Όσιος Δανιήλ, δίχως προηγούμενο στην Ιστορία, προφητικά, πριν ακόμη συγκληθεί, στη μελέτη του «Φωνή εξ Αγίου Όρους διά την προσεχή οικουμενικήν Σύνοδον». Έχει γραφεί ότι: ο Όσιος Γέροντας Δανιήλ όχι απλώς κατείχε, λόγω της καθαρότητας της θεόληπτης καρδιάς του, το "θείον δώρημα της Θεολογίας" (άγιος Διάδοχος), αλλά αγρυπνούσε και διακαώς αγωνιζόταν για την διάσωση της ακραιφνούς ορθόδοξης πίστης».
Απαγορεύεται πλέον να ξέρεις τι τρως - Οι Ευρω-λομπίστες έστρωσαν το χαλί στις Big Pharma και τη «μεταλλαγμένη» αγορά της Mercosur!
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Η νεοταξική Ευρώπη ολοκληρώνει ένα διατροφικό έγκλημα, σε τρία μελετημένα βήματα. Πρώτα, η μαζική απαξίωση και φτωχοποίηση των ευρωπαίων αγροτών. Έπειτα η συμφωνία όνειδος της ΕΕ με την Mercosur και η πραξικοπηματική προώθηση της παρά το «μπλόκο» στο Ευρωκοινοβούλιο. Και ως τελευταίο καρφί στο φέρετρο ήρθε τώρα η χαλάρωση των κανόνων για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, που έλαβε πράσινο φως από την Ευρωβουλή.
Γ’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΥΛΕΙΑ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΑΠΟΚΡΥΒΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, στον Άγιο Παύλο Άνω Πόλης, άλλη μια αποτυχημένη εκδήλωση της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της αποϊεροποίησης των Ιερών Ναών και της μετατροπής τους σε αίθουσες καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.
Κατηγορία: "Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)".
Απορία περί Αναλαμπής & Ορθής Ερμηνείας των Προφητειών Απόσπασμα κατά το έτος 1991.
(Πρόσφατο κατόρθωμα του στην περιγραφή)
——-
———
Κεφαλλήνων πάντων, ο Αδελφός /τής Κεφαλληνίας, σπάνιος ο βλαστός / παιδιόθεν όλην, προσέφερες ζωήν σου / Χριστώ, τον Βασιλέα, Φωκά Γεράσιμε .*
Ὁ π. Γεράσιμος Φωκάς, Μητροπολίτης Κεφαλληνίας
Μποροῦσε νά κινεῖται ἐπί πτερύγων ἀνέμων
Ἐνῶ βρισκόταν στήν Ἀθήνα ἱερουργοῦσε σέ Ἀγρυπνία στήν Κεφαλονιά. Κάθε χρόνο ὁ π. Γεράσιμος τιμοῦσε τή μνήμη τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ μέ ἀγρυπνία στή Μονή τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα. Στίς 10-11 Ἰουνίου τοῦ 2015 ἔγινε πάλι ἀγρυπνία στόν Ἅγιο Ἀνδρέα, ἀλλά ὁ π. Γεράσιμος, Μητροπολίτης Κεφαλληνίας πλέον, βρισκόταν στήν Ἀθήνα, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἡμερομηνίας τῆς ἐνθρονίσεώς του εἰς τόν ἐπισκοπικό θρόνο τῆς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας.
Ὡστόσο, κάποιοι ἄνθρωποι τόν εἶδαν νά μπαίνει στήν ἐκκλησία, νά φοράει τά ἄμφια καί νά ἱερουργεί.
Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου. Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής. Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο. Ας είναι και έτσι όμως. Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.
Ιερώνυμος Λαρίσης, ο λαϊκιστής της «τρύπιας τσέπης».
Επιμέλεια :ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Γράφει ο Μέτοικος
Με αίσθηση της «αναξιότητάς του», ο Επίσκοπος Λαρίσης Ιερώνυμος που, για να «διακονήσει τον Χριστό και την Εκκλησία Του» θυσίασε «ενσυνείδητα την καριέρα του», υπερασπίστηκε με τον αρχιερατικό λαϊκισμό της «τρύπιας τσέπης» την απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει «το αίτημα της Ιεραρχίας εν συνόλω (Κυρ. Μητσοτάκης)» για αύξηση των μηνιαίων αποδοχών «Ἐν καιρῷ πενίας καί στερήσεων, ἀνυψώσεως τοῦ τιμαρίθμου τῶν πάντων, χαμηλῶν μισθῶν καί συντάξεων κ.τ.τ. (Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ)».
Η αλήθεια είναι ότι, ο «άγιος» Λαρίσης Ιερώνυμος, πριν «ενδώσει στον πειρασμό του σχολιασμού» της «εὐνοϊκής μεταχείρισις τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Σώματος ὑπό τῆς Πολιτείας (Κυθήρων Σεραφείμ)» «προσευχήθηκε να μην πέσει στην παγίδα του λαϊκισμού», την οποία, όμως, «θα έπρεπε αμέσως να διακρίνει ότι [του] έστησε… η τόσο παρορμητική των λέξεων προσφορά (Δημουλά)».
Πάντως, θα ήταν εξόφθαλμη η αδικία εάν κάποιος υποστήριζε ότι, οι υψηλόβαθμοι «θρησκευτικοί υπάλληλοι του κράτους [που] διαβαθμίζονται [σε] ογδόντα δύο (82) «μητροπολίτες» και επιλέγονται, κατά τον κάποτε οφικιάλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Χρήστο Γιανναρά «Μόνο με παρασκήνιο – η ψηφοφορία είναι μυστική, οι εκλέκτορες δεν αιτιολογούν την ψήφο τους. Πρόκειται για το απόλυτο της αυθαιρεσίας», λειτουργούν όλοι τους «μέ οἰκονομίστικα προτάγματα, κάποιοι [ενεργούν, όπως π.χ. ο Κυθήρων και Αντικυθήρων Σεραφείμ] μέ ὅρους εὐθύνης καί αἴσθησης καθήκοντος, ὄχι γιατί [τους] τό ἐπιβάλλουν κάποιοι ἄνθρωποι, ἀλλά γιατί ὑπάρχει φόβος (=σεβασμός) Θεοῦ».
Εάν, υποστηρίζει ο «άγιος» Λαρίσης Ιερώνυμος: «τό οἰκονομικό ἦταν τό κύριο μέλημά μας, πολύ ἁπλά δέν θά γινόμαστε Ἀρχιερεῖς [διότι] «Οἰκονομικά δέν ἀξίζει τόν κόπο… Ἡ πλειοψηφία τῶν Μητροπολιτῶν εἶχε ἐναλλακτικές ἐπαγγελματικῆς ἀποκατάστασης, χωρίς τίς τόσες εὐθύνες καί ὑποχρεώσεις ἑνός Ἐπισκόπου»(!)
Ποια, όμως, «επαγγελματική αποκατάσταση» θα εξασφάλιζε στους Επισκόπους αυτό το ασκητικό παρουσιαστικό που θυμίζει τους αββάδες της ερήμου και, γεννά τον αυθόρμητο σεβασμό;
