
Ὁ Κρήτης ἀσπάζεται τήν χεῖρα τῆς γυναικός ὑπουργοῦ, (Μενδώνη) ἐνῶ αὐτή ὄχι;


Περί τῆς συγχρόνου δουλικότητος, ἀσυγχρόνων ἐπισκόπων
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ
Μακαριώτατος Εὐγένιος: Ἐτέλεσεν τρισάγιον εἰς τόν ἀντθέλληνα Ν. Καζαντζάκην
Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης
Α. ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥ
«Ἐκζητοῦμεν νέον ἀσυμβίβαστον κλῆρον» (Χρυσόστομος)
Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, διὰ μέσου τῶν αἰώνων, διεκρίθη διὰ τὸ ἀσυμβίβαστον πνευματικὸν αὐτῆς ἦθος καὶ τὴν ἀκατάβλητον ἐσωτερικὴν ἐλευθερίαν ἔναντι τῶν κοσμικῶν ἐξουσιῶν. Ἡ ποιμαντικὴ διακονία τῶν Ἱεραρχῶν δὲν ἐρείδεται ἐπὶ τῆς ἀνθρωπίνης κολακείας οὐδὲ ἐπὶ τῆς δουλοπρεποῦς ὑποκλίσεως πρὸ τῶν ἰσχυρῶν τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου.
Δυστυχῶς, ὅμως, ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, παρατηροῦνται φαινόμενα ἐκτροπῆς ἀπὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς δεοντολογίας, ἅτινα προκαλοῦσιν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν καὶ βαθύτατον προβληματισμὸν εἰς τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα.
Ἀσέβεια ἐν τῇ λεβεντογέννα Κρήτῃ






















