Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 59ο
Το σημερινό μάθημα εφαρμοσμένης προπαγάνδας είναι ένα ιδιαιτέρως κοπιαστικό συμπίλημα που ετοιμαζόταν εδώ και πολύ καιρό.
Ο θάνατος της Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή να δημοσιευθεί τώρα το κείμενο αυτό, προκειμένου αφ’ ενός να στηθεί ένα ανάχωμα στην παραπλανητική αγιογραφία της διακεκριμένης ιστορικού και έτσι να αποκατασταθεί η αλήθεια, αφ’ ετέρου να καταστεί εναργέστερος ο τρόπος λειτουργίας της φρενοβλαβοποιητικής προπαγάνδας και, ειδικότερα, του ανάποδου κόσμου στον οποίο ανήκει.
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται μόλις σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe
ΕΛ. ΑΡΒΕΛΕΡ: «Φέρεται αυτή τη στιγμή σαν πατριώτης, σαν γνώστης των πραγμάτων και σαν υπεύθυνος μιας ομάδας υπεύθυνης. Δεν μπορούσαμε ίσως να βρούμε καλύτερο ηγέτη. Αυτή τη στιγμή για μένα ο Μητσοτάκης είναι δώρο για την Ελλάδα».
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: «Χωρίς την ταπεινότητα του Τσιόδρα ίσως η συμπεριφορά των Ελλήνων να ήταν εντελώς διαφορετική».
ΕΛ. ΑΡΒΕΛΕΡ: «Αυτό το πιστεύω! Αυτό στους Έλληνες όχι μόνο άρεσε αλλά γίνεται υποδειγματικό. Δηλαδή, αν σε κάποιο παιδί πούνε να γίνεις σαν τον Τσιόδρα, θα του έχουνε δώσει την μεγαλύτερη ευχή».
Αυτά είχε πει το 2020 η προσφάτως εκδημήσασα ιστορικός Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, μιλώντας στο podcast «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη1.
Στο 15:10 του παραπάνω βίντεο το εγκώμιο της Αρβελέρ για τον Κ. Μητσοτάκη.
Στο 16:13 το εγκωμιαστικό σχόλιο για τον Σ. Τσιόδρα.
Ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι θυμήθηκαν τα λυπηρά αυτά λόγια που είχε εκστομίσει η εκλιπούσα ιστορικός κατά τις μαύρες ημέρες της υγειονομικής δικτατορίας, αρνούμενη ως διανοούμενη να προασπίσει την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, οι οποίες είχαν αρχίσει να κουρελιάζονται από τους διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης.
Αντιθέτως, από την στιγμή που ανακοινώθηκε ο θάνατός της, η συντριπτική πλειονότητα του πολιτικού, δημοσιογραφικού, καλλιτεχνικού και εν γένει πνευματικού κόσμου επιδίδεται στην γνωστή «νεκρώσιμη αγιογραφία», η οποία ρίχνει όλο το φως των προβολέων μόνο πάνω στις θετικές πτυχές του νεκρού προσώπου.
Αν η μακαρίτισσα Αρβελέρ είχε σώας τας φρένας όταν έκανε εκείνες τις δηλώσεις της υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη (πλέον Μυξοτάκη), του Σωτήρη Τσιόδρα αλλά και υπέρ της Λίνας Μενδώνη, τότε είναι πιθανό να αποσκοπούσε στην προπαγανδιστική φρενοβλαβοποίηση (gaslighting) της δύσμοιρης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού (συμπεριλαμβανομένου του ποσοστού αποχής) που, τόσο στις βουλευτικές εκλογές όσο και στις ευρωεκλογές, δεν ψήφισε το κόμμα της Νέας Δικτατορίας και τώρα υποφέρει από την περιφρόνησή της, αλλά πρωτίστως από την πηδαλιούχηση του αποχριστιανοποιημένου και αφελληνισμένου σαπιοκάραβου που οδηγείται κατευθείαν πάνω στα βράχια.
Με αφορμή τις μητσοτακολατρικές παρόλες της μακαρίτισσας επιχειρείται στο παρόν κείμενο να αναδειχθούν οι κυριότερες πτυχές του χειρότερου και πιο επικίνδυνου Έλληνα πρωθυπουργού που βρέθηκε στο κυβερνητικό πηδάλιο μετά την δολοφονία Καποδίστρια.
Eίναι γνωστό ότι περί των νεκρών και των απόντων δεν επιτρέπεται κανένας λόγος ει μη μόνον όταν είναι καλός (de mortuis et de absentibus nihil nisi bene).
Ωστόσο, πρέπει να γίνεται εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα, όταν ο νεκρός παρέλειψε να σταθεί στο ύψος του πνευματικού του εκτοπίσματος και να αντισταθεί κατά του ύπουλου ολοκληρωτισμού, σαν κι αυτόν που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια με ολοένα και πιο οργουελικό τρόπο!
Όπως είχε πει η Αρβελέρ στο ανωτέρω podcast του Σταύρου Θεοδωράκη: η στέρηση των δικαιωμάτων επί εποχής κορνωοϊού δεν την ενοχλούσε!
Και, προφανώς, γι’ αυτόν τον λόγο δεν την πολεμούσε!
Ιδού, λοιπόν, ποιος είναι ο πλοίαρχος του λοξοδρομημένου σαπιοκάραβου με την ελληνική σημαία, που προπαγανδίσθηκε από την μακαρίτισσα ως δήθεν «καλύτερο ηγέτης» και «δώρο για την Ελλάδα»:
Ο κορυφαίος Ανθέλλην πρωθυπουργός από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, ο οποίος προγραμματίσθηκε να κυβερνά την χώρα μας κατά την κρισιμότερη πενταετία του 21ου (απατ)αιώνα: ορκισμένος πολέμιος του νατιβισμού, δηλ. των αυτόχθονων κατοίκων της Ελλάδος, σύμφωνα με την δήλωση που είχε κάνει στο Global Forum στο Ισραήλ στις 11 Ιουνίου 20182.
Ένας ανάλγητος δυνάστης-δικτατορίσκος, που επί κορωνοϊού ποδοπάτησε το πρόσωπό μας επιβάλλοντας «μάσκες παντού» και τώρα άρχισε να κατασκοπεύει το ποδοπατημένο πρόσωπό μας εγκαθιστώντας «κάμερες παντού». ετοιμάζεται, ως ο πιο πιστός υλοποιητής του οργουελιανού οράματος, να κατασκοπεύει το ποδοπατημένο πρόσωπό μας εγκαθιστώντας «κάμερες παντού».
Έχοντας, προφανώς, την φιλοδοξία να γίνει ο πιο πιστός υλοποιητής του οργουελιανού οράματος, αξιώνει από όλους τους πολίτες να λάβουν Προσωπικό Αριθμό και Ηλεκτρονικές Ταυτότητες, προκειμένου να γίνουν αντικείμενα ηλεκτρονικού φακελώματος και αργότερα τσιπαρίσματος.
Για να πείσει τον πολίτη να αποδεχθεί τον Προσωπικό Αριθμό βασίσθηκε στα ίδια τεχνάσματα και ψέματα που είχε εμπνευσθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν από 39 χρόνια: δήθεν για την πάταξη της γραφειοκρατίας και την εξυπηρέτηση του πολίτη με αξιοποίηση της τεχνολογίας.
Στο προσκήνιο βρίσκεται πάλι το παραπλανητικό σλόγκαν «γρήγορα – εύκολα – σίγουρα»: Ότι, όμως, γίνεται γρήγορα και εύκολα δεν μπορεί να είναι και ασφαλές. Μάλιστα, η επιλογή ενός μοναδικού Προσωπικού Αριθμού είναι η από τεχνικής πλευράς χειρότερη δυνατή επιλογή για την προστασία των δεδομένων των πολιτών. Ο πολίτης απειλείται περισσότερο παρά ποτέ από την παράνομη πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα του, την παράνομη διασύνδεση των προσωπικών δεδομένων του και την δυνατότητα δημιουργίας του ηλεκτρονικού βιοπορτραίτου του.
Το χειρότερο απ’ όλα: Όποιος δεν συμμορφώνεται, με το πάτημα ενός κουμπιού θα κλειδώνεται εκτός του συστήματος, βιώνοντας τον απάνθρωπο κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό του, προάγγελο του προφητευμένου αποκλεισμού όσων θα αρνηθούν το χάραγμα του Αντιχρίστου (Αποκ. Ιω. 13, 16).
Όποιος θεωρεί υπερβολική αυτήν την προσέγγιση, δεν έχει παρά να διαβάσει την απάντηση που έδωσε ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στον ανεξάρτητο βουλευτή και νυν Πρόεδρο του κόμματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ Νικόλαο Παπαδόπουλο, όταν ο τελευταίος τον ρώτησε για τα εναλλακτικά μέτρα που προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση, ώστε όσοι πολίτες, για λόγους ιδίως θρησκευτικής συνειδήσεως και ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων τους, αρνηθούν την λήψη του Προσωπικού Αριθμού και του νέου δελτίου ταυτότητας, να μην στερηθούν των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, όπως είναι η εργασία, η ασφαλιστική κάλυψη, η υγειονομική περίθαλψη, η λήψη μισθών και συντάξεων, η πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα, η εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων και η άσκηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας:
«Είμαι χριστιανός ορθόδοξος, και προσωπικά δεν έχω κανένα θέμα θρησκευτικής συνείδησης να βγάλω Προσωπικό Αριθμό. Εσείς αντιλαμβάνομαι ότι έχετε. Και πιθανώς ένας τρίτος για παράδειγμα, ο κύριος Αναγνωστόπουλος [ενν.: Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος, γ.γ. Ψηφιακής Διακυβέρνησης] πίσω, να έχει ένα άλλο θέμα θρησκευτικής συνείδησης ή θέμα συνείδησης μιας άλλης θρησκείας, και δεν θέλει να βγάλει δίπλωμα οδήγησης, γιατί δεν του αρέσει ο αριθμός που έχει πάνω, αλλά θέλει να οδηγεί, και ένας τέταρτος να έχει ένα τρίτο θέμα θρησκευτικής συνείδησης και να μην θέλει να βγάλει διαβατήριο, γιατί ο αριθμός στην ζώνη ασφαλείας του MRC των διαβατηρίων τού φαίνεται ύποπτος, αλλά παρόλα αυτά θέλει να ταξιδεύει χωρίς να βγάλει διαβατήριο.
Όπως καταλαβαίνετε, και το ξέρετε πολύ καλά, δεν δουλεύουν έτσι τα κράτη, η νομοθεσία δεν είναι α λα καρτ και δεν παίρνουμε όποιο κομμάτι της νομοθεσίας μας αρέσει. Δεν ψωνίζουμε όποιον νόμο μάς είναι βολικός. Πρόκειται για νόμο του κράτους, ήδη από το 2020, και ειδικότερα το άρθρο 11 του 4727, οπότε αφορά σε όλους τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθότητα και η ακεραιότητα των προσωπικών στοιχείων των φυσικών προσώπων που τηρούνται σε επιμέρους μητρώα του ελληνικού δημοσίου».
O διάλογος Παπαστεργίου-Παπαδόπουλου, όπως και η ανάλυση της σχετικής προβληματικής, έχουν καταγραφεί στο ακόλουθο βιβλίο.
Αν ο Προσωπικός Αριθμός χρησιμοποιηθεί από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, είναι βέβαιον ότι στην επόμενη φάση θα γίνει υποχρεωτική η εμφύτευσή του κάτω από το ανθρώπινο δέρμα.
Ένας μοντέρνος τύραννος που, κατά την προσφιλή τακτική κάθε τυράννου3, έγινε ωτακουστής της ζωής των πολιτών, υποκλέπτοντας τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις τους μέσω του Predator.
Φυσικά, όπως ήταν αναμενόμενο, αφού η διάκριση των εξουσιών του άρ. 26 του Συντάγματος έχει καταντήσει ένα θλιβερό κενοτάφιο, το δεκανίκι της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή η δικαστική και, ειδικότερα, ο Άρειος Πάγος, σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, απεφάνθη ότι στην Διάταξη της τότε Εισαγγελέως της ΕΥΠ για την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου ένεκα λόγων εθνικής ασφαλείας τηρήθηκε απαρέγκλιτα η διαδικασία του σχετικού Νόμου 2225/1994, επειδή, βάσει αυτής, δεν απαιτείται η παράθεση ειδικής αιτιολογίας για την κάμψη του επίμαχου συνταγματικού δικαιώματος.
Εν τούτοις, οι εισαγγελικές και δικαστικές αρχές δεσμεύονται από το άρθρο 139 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που είναι εκτελεστικός του Συντάγματος νόμος, και αξιώνει την ύπαρξη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για όλες ανεξαιρέτως τις εισαγγελικές διατάξεις. Αυτή η υποχρέωση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης αποτελεί μια ασφαλιστική δικλείδα του Κράτους Δικαίου, ώστε να μην απονευρώνονται και να μην παραλύουν τα θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα εξαιτίας πονηρών μεθοδεύσεων εκ μέρους της κυβέρνησης.
Ένας κατ’ εξακολούθησιν κουρελοποιητής και διακορευτής του Συντάγματος, όχι μόνο γιατί τον Μάρτιο του 2020, παραβιάζοντας το άρ. 13 (σε συνδ. με το άρ. 48 του Συντάγματος) έκλεισε τις εκκλησίες με πρόσχημα την επέλαση του «φονικού αόρατου εχθρού», δηλ. του κορωνοϊού, αλλά και γιατί, μεταξύ άλλων, έφερε τον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια (παραβιάζοντας το άρ. 16 Συντάγματος)4, τον νόμο για τον γάμο των ομοφυλοφίλων (παραβιάζοντας ιδίως το άρθρο 21 του Συντάγματος)5 και τους νόμους Βορίδη που κατ’ ουσίαν οδήγησαν στην καταστρατήγηση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο οποίο δεν προβλέπεται η απαγόρευση πολιτικού κόμματος.
Το άκρον άωτον της κουρελοποίησης του Συντάγματος σημειώθηκε με την κυβερνητικά ελεγχόμενη απόφαση του Εκλογοδικείου, ορθότερα: Παραλογοδικείου, το οποίο άφησε την Βουλή με 297 βουλευτές, εφευρίσκοντας ως δικαιολογία, σε αντίθεση με την αθωωτική κρίση του Μονομελούς Εφετείου, την εξαπάτηση των εκλογέων των ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ, παρότι δεν υπήρξε ούτε ένας ψηφοφόρος που να δήλωσε εξαπατημένος ή έστω να απεδείχθη ότι εξαπατήθηκε. Η πόλη το ’χε τούμπανο ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης είχε προσφέρει την ούτως ή άλλως δημόσια στήριξή του, αλλά η κυβέρνηση και τα πανούργα πλοκάμια της το είχαν κρυφό καμάρι6.
Το γνωστό επιχείρημα που προβάλλουν οι πατερνα-ληστές είναι ότι πρέπει να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους, προκειμένου να σώσουν την Δημοκρατία από τους «επικίνδυνους ακροδεξιούς εχθρούς» της!
Και για να την σώσουν, (θεωρούν ότι) έχουν το δικαίωμα να καταλύουν οι ίδιοι τους συνταγματικούς κανόνες, αφού, αλλιώς, θα πρέπει να συμβιβασθούν με το περιεχόμενο του προπαγανδιστικού σλόγκαν «η νομιμότητα μας σκοτώνει»!
Στο σκεπτικό αυτό αντανακλάται η θεωρία της μαχόμενης δημοκρατίας, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε ένα πολύ επικίνδυνο «όπλο» στα χέρια όποιων καθεστωτικών θέλουν να εξοντώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους:
Δεν έχουν παρά να ορίσουν τους αντιπάλους τους ως αξιακούς εχθρούς της Δημοκρατίας και, ακολούθως, να φορέσουν την προβιά του αγαθόβουλου προστάτη της, μετατρέποντας το Σύνταγμα σε κουρελόχαρτο. Με τα γυαλιά του ανάποδου κόσμου: Εχθρός είναι ο δήθεν προστάτης και προστάτης ο δήθεν εχθρός.
Για να καταλάβουμε την έκταση της δικαστικής και κυβερνητικής αυθαιρεσίας, ας διαβάσουμε το άρθρο 102 παρ. 2 του εκλογικού νόμου, όπου ορίζεται ότι:
«Αν ακυρωθεί η εκλογή για παράβαση των διατάξεων του νόμου και για πλημμέλειες εν γένει είτε στο σύνολο, είτε σε κάποια τμήματα της εκλογικής περιφέρειας, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται σε όσα τμήματα ακυρώθηκε η εκλογή, μέσα σ’ ένα μήνα από τη δημοσίευση της απόφασης του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, που προβλέπεται από το άρθρο 100 του Συντάγματος.
Κατά την επανάληψη της ψηφοφορίας απ’ αυτό το λόγο δεν επιτρέπεται πρόταση και ανακήρυξη νέων υποψηφίων, και η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται σε όσα τμήματα ακυρώθηκε η εκλογή, με βάση τους εκλογικούς καταλόγους που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχική ψηφοφορία»7.
Μία ακόμη κατάλυση του Συντάγματος αποτελεί η θέσπιση της διάταξης του άρθρου 39 Νόμου 5240/2025, η οποία υποτίθεται ότι θεσπίσθηκε για την προστασία της ακεραιότητας και της κατά προορισμό χρήσης του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη.
Η διάταξη αυτή είναι αντισυνταγματική, διότι, εκτός της κλασικής πλέον παραβίασης του άρ. 74 παρ. 5 εδ. γ΄ του Συντάγματος, η οποία δεν συγκινεί κανέναν («προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση»), αντίκειται και στο άρθρο 11 παρ. 2 αυτού, όπου προβλέπεται ότι:
«Mόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Oι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει [βλ. άρ. 7 Ν. 4703.2020]».
Ενόψει, λοιπόν, της παραγράφου αυτής, δεν είναι δυνατόν να έρχεται ο κοινός νομοθέτης και να παρακάμπτει εκ των προτέρων και σε αφηρημένο επίπεδο, τυφλά και συλλήβδην, την αξιολογική στάθμιση που αξιώνει ο συντακτικός νομοθέτης να κάνει η αστυνομία, προκειμένου να κρίνει αν στην συγκεκριμένη περίπτωση η επίμαχη συνάθροιση πρέπει να απαγορευτεί, επειδή επίκειται σοβαρός κίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια ή σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοιονομικής ζωής8.
Ένας θλιβερός αντιγραφέας του Στάλιν που μεταχειρίζεται τους πολίτες σαν ξεπουπουλιασμένες κότες, στις οποίες ρίχνει κάτι ψωροεπιδόματα για να τις κάνει να τρέχουν ξοπίσω του χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας.
Ένας στυγνός μονάρχης που εφαρμόζει την αυταρχική και χρεοκοπημένη θεωρία της μηδενικής ανοχής9, προσποιούμενος ότι αυτό είναι το φάρμακο για την θεραπεία όλων των κοινωνικών προβλημάτων, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για φαρμάκι που φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Ένας φρικαλέος λαϊκιστής-πατερναλιστής που τρομοκρατεί τους βρεφοποιημένους πολίτες και μετά τους πουλά ψευτοπροστασία «για την ασφάλειά τους», μιμούμενος τους νονούς της νύχτας.
Ο απόλυτος κυρίαρχος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ορθότερα: Εξαπάτησης), τα οποία αξιοποιεί ως καλο-λαδωμένα (με πακτωλό χρημάτων) γρανάζια επιβολής της καμουφλαρισμένης δικτατορίας του.
Ένας ποταπός προπαγανδιστής, ο οποίος διαστρεβλώνει συνεχώς την πραγματικότητα και αναποδογυρίζει την σημασία των λέξεων, βαφτίζοντας:
– ελευθερία τις υποχρεωτικότητες και τις απειλές
– δημοκρατία την δικτατορία
– πρόοδο την οπισθοδρόμηση
– συμπεριληπτικότητα τον αποκλεισμό
– ανθεκτικότητα την όσον ούπω κατάρρευση10
Ένας έμπορας της ελληνικής γης, που τα σημάδια δείχνουν ότι ετοιμάζεται να ξεπουλήσει το Αιγαίο στους Τούρκους, βαφτίζοντας το ξεπούλημα με κάποιον ανώδυνο όρο, όπως «συνεκμετάλλευση» (φυσικά είχε φροντίσει ο πασοκικός μέντοράς του Κ. Σημίτης να προλειάνει το έδαφος γκριζάροντας τα Ίμια και όχι μόνο11).
Ένας κλώνος του Mr Bean, ο οποίος εξευτελίζει την Ελλάδα με τις μύξες του, καθήμενος στην Άγκυρα σε επίσημη συνάντηση δίπλα στον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εξ ου και έλαβε το παρατσούκλι Μυξοτάκης12.
Ένας σύγχρονος Νέρωνας13 που έχει μετατρέψει το πράσινο των ελληνικών δασών στο λευκό των ανεμογεννητριών.
Ένας φοβερός υποκριτής, που, ενώ είναι προφανές ότι συγκάλυπτε την μαζική δολοφονία των Τεμπών, προσποιείτο συνεχώς τον ανήξερο, διερωτώμενος φαρισαϊκά:
«Να συγκαλύψουμε τι; Στο ερώτημα αυτό δεν παίρνω απάντηση. Να συγκαλύψουμε τι; Ότι δήθεν το τρένο μετέφερε ξυλόλιο, εκρηκτικά και εμείς σπεύσαμε την ώρα του ατυχήματος; Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν υπήρχε καμία συγκάλυψη. Αυτό το γνωρίζω πάρα πολύ καλά. Και θα σας επαναλάβω αυτό το οποίο είπα στη Βουλή και είναι βαριά προσβλητικό και δύσκολο για μένα. Τη στιγμή που κλήθηκα να διαχειριστώ τη μεγαλύτερη τραγωδία που μπορούσε κάποιος να διανοηθεί, εκείνο το βράδυ το μυαλό μας να ήταν σε τι ακριβώς; Κάτι το οποίο στη συνέχεια μάθαμε χωρίς αυτό να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ουσιαστικά στα Τέμπη συναντήθηκε το ανθρώπινο λάθος με χρόνιες παθογένειες της δημόσιας διοίκησης κάτι το οποίο δε το έκρυψα ποτέ»14.
Στις 12 Μαρτίου 2024 (καλεσμένος στην εκπομπή του ΣΚΑΪ «Αταίριαστοι»), είχε πει πάλι τα εξής, παίζοντας την κασέτα της δήθεν μεγίστης απορίας.
«Έρχομαι στο θέμα της συγκάλυψης και σε όλη αυτή τη λογική της συγκάλυψης: Να συγκαλύψουμε τι ακριβώς, αναρωτιέμαι15. Εγώ δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που βρέθηκα, αμέσως μετά, στον τόπο του δυστυχήματος. Τις εικόνες, τις μυρωδιές, ήταν ό,τι πιο δύσκολο έχω κάνει στην ζωή μου και ξέρω πολύ καλά ότι τις επόμενες μέρες έπρεπε να σταθεροποιηθεί το έδαφος να πάνε οι γερμ… [στο σημείο αυτό ο Κυρ. Μητσοτάκης κάνει σαρδάμ και φαίνεται πως πάει να πει «Γερμανοί» αντί γερανοί], να πάνε οι γερανοί να βρούμε αν υπάρχουν άλλοι αγνοούμενοι μες στα συντρίμμια. Αυτό το οποίο έγινε δεν ήταν τίποτε άλλο από την σταδιακή αφαίρεση των βαγονιών της επιβατικής αμαξοστοιχίας, δεν μιλάω για την εμπορική για την οποία γίνεται η όλη συζήτηση… για να δούμε, τότε ψάχναμε όλοι σορούς. Αυτή ήταν η πραγματικότητα τότε. Και να βγαίνουνε κάποιοι να μιλάνε για μπάζωμα και για τσιμέντωμα. Λυπάμαι πραγματικά, ε, λυπάμαι και οργίζομαι, ε, ταυτόχρονα. Η δουλειά έγινε από τους επιχειρησιακούς, ε, ε, παράγοντες, όσο καλύτερα μπορούσε να γίνει».
Ένας ξεδιάντροπος κωλοτούμπας, που, ανάλογα με τον ομιλητή που έχει απέναντι του και με το ποιος εκλέγεται Πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν διστάζει να κάνει στροφή 180 μοιρών, προπαγανδίζοντας εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.
Έτσι, τον Μάρτιο 2024, σε συζήτηση που είχε με τον Γιώργο Καπουτζίδη κατά το 3ο ετήσιο συνέδριο του The Upfront Initiative (στο Ωδείο Αθηνών) είχε διερωτηθεί αν «η πολιτεία πρέπει να νομοθετεί για τους λίγους ή για τους πολλούς», δίνοντας ακολούθως την εξής απάντηση:
«Η πολιτεία πρέπει να νομοθετεί για όλους. Ο κίνδυνος είναι η τυραννία της πλειοψηφίας. Γι’ αυτό και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε δημοψηφισματικές πολιτικές»
Κατά την συζήτηση, όμως, που είχε τον Νοεμβρίου 2024 με τον Γάλλο συγγραφέα Πασκάλ Μπρυκνέρ στο αμφιθέατρο της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών, ο Κυρ. Μητσοτάκης είχε δηλώσει τα εξής:5
«Θυμάμαι έναν από τους καθηγητές μου, τον Harvey C. Mansfield, ιδιαίτερα επιφανής συντηρητικός, είπε κάτι το 1991 που παραμένει πολύ επίκαιρο σήμερα: εάν έχεις το δικαίωμα να μιλάς έχεις επίσης την υποχρέωση να ακούς. Φοβάμαι ότι η υποχρέωση να ακούς έχει χαθεί στην αποκαλούμενη woke κουλτούρα στις ΗΠΑ, όπου ομάδες επιδιώκουν να προωθήσουν τη διχόνοια, τον θυμό και τη σύγκρουση, όπου ο λόγος δεν χρησιμοποιείται τόσο για τη διατύπωση επιχειρημάτων όσο για να προκληθεί ο άλλος. Αυτό, κατά την άποψή μου, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από τον παραδοσιακό φιλελευθερισμό. Είναι στην ουσία ο ορισμός του ανελευθερισμού (illiberalism), όπου μια μειοψηφία προσπαθεί να επιβληθεί της πλειοψηφίας. Εάν τολμήσεις να εκφράσεις αμφιβολίες για τη γνώμη τους, σε βαφτίζουν “φασίστα”, “υποστηρικτή της πατριαρχίας” ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
Η έννοια της τυραννίας της πλειοψηφίας προωθήθηκε από τον John Stuart Mill, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στις δημοκρατίες υπάρχει ένα πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων των μειοψηφιών. Τώρα βρισκόμαστε σε άλλο επίπεδο, έχουμε την τυραννία των μειοψηφιών, οι οποίες δεν επιτρέπουν σε οποιονδήποτε να αμφισβητήσει την άποψή τους. Εάν τολμήσεις να εκφράσεις αμφιβολίες για τη γνώμη τους σε «βαφτίζουν» φασίστα, υποστηρικτή της πατριαρχίας ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
Συνεπώς, για τον φρενοβλαβοποιητή Μητσοτάκη και τον θίασό του η κατάσταση έχει διαμορφωθεί ως εξής:
Στην εποχή Μπάιντεν, τύραννος ήταν η πλειοψηφία και θύμα της οι μειοψηφίες, αλλά στην εποχή Τραμπ Νο 2, την θέση του τυράννου κατέλαβαν αίφνης οι μειοψηφίες και εκείνη του θύματος κατέλαβε η πλειοψηφία16.
Ένας παθολογικός νάρκισσος που αυτοθαυμάζεται, επειδή εμφανίσθηκε στην 88η ΔΕΘ για 6η χρονιά ως πρωθυπουργός17. Τον ναρκισσιμό του τροφοδότησαν, όμως, και εκείνοι οι μοναχοί του Αγίου Όρους, οι οποίοι του φίλησαν το χέρι, όταν φέτος, μετά από 39 χρόνια, το επισκέφθηκε ξανά, αυτήν την φορά χωρίς τον πατέρα του (;) Κωνσταντίνος Μητσοτάκη.
Ένας ελεεινός φορομπήχτης που, φορολογώντας μέχρι και τα φιλοδωρήματα, επαληθεύει την προφητεία του Κοσμά του Αιτωλού ότι «κάποια μέρα θα μας βάλουν φόρο στα κοτέτσια και στα παράθυρα».
Αν κάτι μας δίδαξε ο κορωνοϊός είναι ότι όλα όσα χαρακτηρίσθηκαν ως «δώρα Θεού» (βλ. ιδίως μάσκες και εμβόλια) δεν ήταν παρά το ακριβώς αντίθετο: «θανάσιμες παγίδες του διαβόλου»18.
Κάτι αντίστοιχο ισχύει, λοιπόν, και για τον προπαγανδιζόμενο ως «καλύτερο ηγέτη-δώρο» προς την Ελλάδα (άραγε ποιος αόρατος μαριονετίστας είναι ο δωρητής μας;), που φαντασιώθηκε η Αρβελέρ ότι αποτελεί για την Ελλάδα ο καλούμενος και πατερ(κ)ούλης των Νεοελλήνων.
Σημειωτεόν ότι και ο Κυρ. Μητσοτάκης είχε πλέξει ο ίδιος το εγκώμιο της Αρβελέρ πριν από λίγα χρόνια, αποκαλώντας την, μεταξύ των άλλων «αυτοκράτειρα των καιρών μας»
Ήταν απολύτως αναμενόμενο ότι θα προέβαινε σε αγιογραφική ανάρτηση υπέρ της μακαρίτισσας, αποκαλώντας την «ξεχωριστή φίλη» και «πολύτιμη σύμβουλο».
Με την βοήθεια της θεωρίας του Θαυμαστού Ανάποδου Κόσμου, αν αυτός ο ελεεινός και τυραννικός «πρωθυπούργος» διαφημίζεται περίπου σαν θείο δώρο για την Ελλάδα, τότε η χώρα μας κυβερνάται αναμφίβολα από ένα αντίγραφο του Αντιχρίστου (άλλωστε, Αντίχριστοι πολλοί γεγόνασι), ο οποίος, ως τέτοιος, είναι ανίκανος να απαγγείλει σωστά ακόμη και το Πάτερ Ημών19.
Είναι, βεβαίως, επικίνδυνο να επαναλαμβάνεται συνεχώς ο χαρακτηριστικός για την εποχή μας κωδικός, δηλαδή ο «ανάποδος κόσμος», που, ταυτοχρόνως, είναι και ο κόσμος της προπαγάνδας, δεδομένου ότι όσοι ασκούν την τέχνη της επιδιώκουν να αναποδογυρίσουν τα μυαλά μας, ώστε να φθάσουμε να βλέπουμε ό,τι ακριβώς θέλουν οι προπαγανδιστές να βλέπουμε.
Ο κίνδυνος εντοπίζεται στο ενδεχόμενο να εξοικειωθεί ο πολίτης με την ζοφερή αλήθεια, φθάνοντας στο σημείο να την αποδεχθεί, καθώς θα την φωνάζει σταθερά με το πραγματικό της όνομα!
Εξίσου βέβαιο, όμως, είναι το μεγάλο κέρδος από την συνειδητοποίηση ότι ζούμε σε έναν ανάποδο κόσμο. Διότι έτσι έχουμε καταφέρει να ταυτοποιήσουμε τον εχθρό και να σπάσουμε τον σατανικό του κώδικα.
Ας το συνειδητοποιήσουμε:
Άρχων του ανάποδου κόσμου μας δεν είναι άλλος από τον υποκρυπτόμενο εωσφόρο, που από πρώτος και ωραιότερος άγγελος εξέπεσε στον ουραγό και δυσμορφότερο διάβολο.
Με ταυτοποιημένο, λοιπόν, τον μισάνθρωπο εχθρό μας, έχουμε μειώσει τις πιθανότητες να είναι τούτος σε θέση, μέσω των προσκυνημένων και δαιμονισμένων μαριονετών του, να μας παραπλανά για πολύ καιρό ακόμη, βάζοντας στο στόμα των πρόθυμων υπηρετών του την απατηλή καραμέλα των καλοκάγαθων προθέσεών τους:
Πότε με πρόταξη του φαρισαϊκού συνθήματος «για το καλό σας / για την ασφάλειά σας» (διάβαζε ανάποδα: «για το κακό σας / για την ανασφάλειά σας») και πότε με αναμάσημα του εωσφορικού τριπτύχου «γρήγορα – εύκολα – σίγουρα», όπου «σίγουρα» σημαίνει, και πάλι ανάποδα, «καθόλου σίγουρα»!20
Σε ό,τι αφορά την ευχή «να γίνεις σαν τον Τσιόδρα» που, κατά την Αρβελέρ, θα είναι η μεγαλύτερη ευχή που θα έχουν δώσει σε κάποιο παιδί, το δυστοπικό λεξικό με τα αντώνυμα του ανάποδου κόσμου είναι και σε αυτήν την περίπτωση άκρως ωφέλιμο. Διότι όποιος ανατρέξει στο λήμμα «ευχή» θα διαπιστώσει ότι σημαίνει «κατάρα»!
Όποιος, παρά ταύτα, σκεφθεί να υιοθετήσει την ευχή της Αρβελέρ, ας έχει στο μυαλό του πώς χτίστηκε το προφίλ του «σωτήρα Σωτήρη» από τις αρχές της πανδημίας.
Στο ευρύ κοινό παρουσιάσθηκε:
Ως ένας ευσυγκίνητος καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, που λύγισε μπροστά στην κάμερα, συγκρατώντας με δυσκολία τα δάκρυά του για τον πιθανό χαμό των παππούδων και των γιαγιάδων μας από τον φονικό «αόρατο εχθρό».
Ως ένας φανατικός προπαγανδιστής του πειραματικού εμβολίου που, όμως, επέλεξε να φορά γαριασμένο φανελάκι κατά την στιγμή του δημόσιου εμβολιασμού του, δίδοντας την σε κάποιους την αφορμή να τον παραλληλίσουν με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (!), που, όταν πρωτοπήγε στα γραφεία της εφημερίδας «Ακρόπολις», φορούσε ξεθωριασμένο πουκάμισο και τρύπιο παλτό21.
Ως ένας διαπρεπής επιστήμων αλλά και πολύτεκνος θρησκευόμενος που εκτελούσε ενίοτε και χρέη ψάλτη (έψελνε και ο Παπαδιαμάντης!), παντρεύοντας έτσι ιδανικά την θρησκεία με την επιστήμη, συνδυασμός απαραίτητος για την αποτελεσματικότερη προπαγάνδα μέσω της επίκλησης της αυθεντίας22.
Στο κλείσιμο αυτού του σύντομου μαθήματος προπαγάνδας δεν θα έβλαπτε καθόλου ένα φρεσκάρισμα του Θαυμαστού Ανάποδου Κόσμου που βιώσαμε μετ’ επιτάσεως στην εποχή της πανδημίας του κορωνοϊού.
Καλή ακρόαση!