ΤΕΡΑΤΑ ! Εισέβαλαν σε σπίτι ευλαβούς ιερέα κατατρομοκρατώντας τα 5 μικρά του παιδιά! Η ΧΟΥΝΤΑ του Μητσοτάκη ΠΡΟΚΑΛΕΙ.

 

Τέτοιες ενέργειες μόνον ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ μυαλά θα μπορούσαν να τις συλλάβουν!

Την ώρα που η Ελλάδα ΣΕΙΕΤΑΙ από τα ΣΚΑΝΔΑΛΑ :

- των παράνομων τηλεφωνικών υποκλοπών πολιτικών, υπουργών, στρατιωτικών ...

- του ΟΠΕΚΕΠΕ,

- των ανύπαρκτων μέτρων ασφάλειας στους σιδηροδρόμους

- του κλεισίματος των εργοστασίων λιγνίτη που κόστισαν δισεκατομμύρια ευρώ

- την ώρα που "πεθαίνουν" ο ένας μετά τον άλλον οι μάρτυρες σε κρίσιμες υποθέσεις πχ Noor1

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: «Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν…».

Εν Θεσσαλονίκη τη 30η Μαΐου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως-ιατρού

    Η εορτή της Πεντηκοστής, η «μεθέορτος και τελευταία εορτή» κατά τον ιερόν υμνογράφον, είναι η τελευταία, επειδή είναι η τελική τατάληξις όλου του έργου της ενσάρκου Θείας Οικονομίας. Όλα όσα έκαμε πάνω στη γή ο σαρκωθείς Θεός Λόγος, σ’ αυτόν τον σκοπόν απέβλεπαν, στο να έρθη δηλαδή το Άγιον Πνεύμα στην Εκκλησία και να καταστήσει τα μέλη της θεοφόρους και πνευματοφόρους, «θείας φύσεως κοινωνούς». Ωστόσο ήταν αδύνατον ο άνθρωπος να λάβη αυτή την μεγάλη δωρεά, εάν δεν είχε προηγηθεί ο σταυρός, η Ανάσταση και η εις ουρανούς άνοδος, όπως τούτο ξεκάθαρα διεσάφισε ο Κύριος προς τους μαθητές του ολίγον πρό του Πάθους: «εάν γαρ εγώ μη απέλθω, ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς, εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς» (Ιω.16,7).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ : «Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ»

(Ως πλήρωμα και αλήθεια των Αγιογραφικών υποσχέσεων) 

Μέσα στα μύρα της Άνοιξης, μετά τη Λαμπρή, ακολουθεί και η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής∙ οκτώ Κυριακές, συνολικά επτά εβδομάδες συνθέτουν (συναπαρτίζουν) την περίοδο του Πεντηκοσταρίου, στην οποία προσθέτουμε και την Κυριακή των Αγίων Πάντων.

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ: «O Ποταμός του Ιεζεκιήλ – Κεφ. 47, 1-12» (Άγιο Πνεύμα - Πεντηκοστή)

 

Στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ (Κεφ. 47, 1-12) βρισκόμαστε μπροστά στην περιγραφή ενός ζωογόνου ποταμού∙ είναι ένα πλησίασμα στο Μυστήριο που λέγεται Άγιο Πνεύμα και Μυστήριο της Πεντηκοστής. 

Ο περιγραφόμενος ποταμός μεταφέρει το ύδωρ της ζωής, ως ευλογία Θεού στη γη Χαναάν. 

Ένας Ουράνιος απεσταλμένος - ξεναγός (Άγγελος) χρησιμεύει ως οδηγός του Προφήτη στην μέτρηση και ανάλυση των χώρων του Ναού.

Φωτίου Μιχαήλ,Ιατρού: Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά.

 Ολίγον προ της Αλώσεως

Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά.

Φωτίου Μιχαήλ, ἰατροῦ

Στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Μακεδονικῆς Δυναστείας τὸ Βυζαντινὸ κράτος κυβερνήθηκε ἀπὸ αὐτοκράτορες, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς λαθεμένες ἐνέργειές τους τὸ ὁδήγησαν σὲ παρακμή. Οἱ αὐτοκράτορες αὐτοὶ πῆραν τὸ μέρος τῶν πλουσίων ἀξιωματούχων της πρωτεύουσας καὶ τῶν «δυνατῶν» των ἐπαρχιῶν, καὶ προχώρησαν στὰ ἑξῆς νομοθετικὰ μέτρα:

Ο Σχισματικός «Ολβίας Επιφάνιος» εκλέχθηκε «βοηθός επίσκοπος Εξαμιλίου»

Φανάρι: Εκλογή Επισκόπου Εξαμιλίου Επιφανίου (από Ολβίας) και Επισκόπου Ταμισού Παναρέτου [nyxthimeron.com/ ΕΔΩ και ΕΔΩ]

«Φανάρι, σήμερα, 26 Μαΐου 2026, στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου, στο πλαίσιο της συνεδρίας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, έγιναν οι εκλογές παμψηφεί δυο βοηθών Επισκόπων του Οικουμενικού Πατριάρχου: 
α) Επισκόπου Εξαμιλίου κ. Επιφανίου (του από Ολβίας, κανονικώς απολυθέντος από την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας) και β) Επισκόπου Ταμισού κ. Παναρέτου, του μέχρι τούδε Μεγάλου Ιεροκήρυκος και Εξάρχου του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Λιθουανία.»

Το παράδοξο του Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη – Όταν η «οικολογική» ευαισθησία εξαντλείται στον διωγμό ενός ναού και ενός ιερέα

Ο π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται από ομάδα δημοτών επειδή κάποιοι προτιμούν την εκκλησία «καρτ - ποστάλ» και όχι θεραπευτήριο ψυχών

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Μια εκκλησία έχει νόημα μόνο ως «διακοσμητικό» κτίσμα μιας περιοχής ή θα πρέπει να επιτελεί το πνευματικό έργο για το οποίο χτίστηκε; Στην Χριστιανική Ορθόδοξη Ελλάδα, σαφώς και ισχύει (ή θα έπρεπε να ισχύει) πάντα το δεύτερο. Ο ναός υπάρχει για να λειτουργεί ως θεραπευτήριο ψυχών και όχι σαν θέαμα μιας καρτ ποστάλ.

Όμως μια πρωτοβουλία μερικών πολιτών στην Ηλιούπολη δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται αυτό το απλούστατο πράγμα. Ο γνωστός ιερέας π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται τα τελευταία χρόνια από συλλογικότητες ανοιχτών και κλειστών… κυκλωμάτων της Ηλιούπολης, επειδή επιχείρησε να χτίσει έναν μεγαλύτερο ναό στη θέση του παλιού παρεκκλησίου του Προφήτη Ηλία στον Υμηττό.

Λουκάς Νοταράς : ένας μάρτυρας της Αλώσεως

Η συγκινητική ιστορία του Μεγάλου Δούκα Λουκά Νοταρά, που προτίμησε το μαρτύριο αντί να παραδώσει τον δεκατετράχρονο γιο του στην ασέλγεια του Σουλτάνου ζήτησε να θανατωθεί πρώτα ο γιος του και έπειτα ο ίδιος…

Λουκάς Νοταράς. Βυζαντινός αξιωματούχος, ο τελευταίος «μέγας δουξ» της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Χαλκογραφία (Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη). greekencyclopedia.com

Κάθε που ζύγωνε 29 Μαΐου ο Γερο-Ζαχαρίας δεν είχε αναπαμό. Έπρεπε να ετοιμάσει το στάρι για το κόλλυβο των «Μαρτύρων της Άλωσης». Ξάκρινε το καθαρό σπυρί – σπυρί και το ‘βαζε να βράσει ήσυχα μέχρι ν’ ανοίξει σαν το ρόδο. Ύστερα το στέγνωνε κι έπιανε κατόπιν να το στολίζει χωρίς βιάση. Μάστορας δουλεμένος στην Αγιογραφία, έπιανε το χέρι του. Πάνω στη χιονάτη ζάχαρη θά ‘φτιαχνε το δικέφαλο αετό μέσα σε στολίδια απίστευτα.

«Μνήσθητι Κύριε ως αγαθός των δούλων Σου…», μονολογούσε και τα δάκρυα του τρέχανε ποτάμι.

Φώτης Κόντογλου: Κωνσταντινούπολη, η αγιασμένη πολιτεία --Η μελαγχολία των Παλαιολόγων

Τι ήτανε, αληθινά, εκείνο το Βυζάντιο, εκείνη η Κωνσταντινούπολη; Παραμυθένιος κόσμος! Όχι μοναχά η αρχαία πολιτεία, μα κι η καινούρια, ως του σουλτάν-Χαμίτ τα χρόνια. Είχα γνωρίσει έναν χριστιανό Ανατολίτη κοσμογυρισμένον, που έζησε πολλά χρόνια στην Ευρώπη και στην Αμερική, στη Λόντρα, στο Παρίσι, στη Ρώμη, στη Νέα Υόρκη. «Όλες αυτές οι μεγάλες πολιτείες, μου έλεγε, είναι σπουδαίες, μα σαν την Κωνσταντινόπολη δεν υπάρχει άλλη στην οικουμένη, κι ούτε βρίσκεται στον ντουνιά τέτοια επίσημη αρχοντικιά και βασιλική πολιτεία».

ΟΜΙΛΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΕΛΙΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ (29-5-2020)

Εὐχαριστώντας γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες γιά ὅλους.

Σέ κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.

Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.

Ὡς μετοχή σέ ἄκτιστη καί κτιστή πραγματικότητα, ἡ ἱστορία της, μένει ἀνερμήνευτη σέ κάθε νοῦ ἀφώτιστο, ὅπως καί ἡ ταυτότητά της.

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως

 

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: Περὶ τοῦ μὴ ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"……μηδενὶ τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστὼς ζῇ καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμὴ αὐτὸς ἑκὼν τὴν ἐπισκοπὴν παραιτήσεται. Χρὴ γὰρ πρότερον τὴν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετὰ τὴν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπισκοπὴν προβιβάζεσθαι…… "

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης: Γιατί ἔπεσε ἡ βυζαντινή αὐτοκρατορία; [29 Μαΐου 1453]

29 Μαΐου 1453: Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Γιατί ἔπεσε ἡ Βυζαντινὴ αὐτοκρατορία;

«Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων» (Ψαλμ. 126,1) «Μνήσθητι, Κύριε, ὅ,τι ἐγενήθη ἡμῖν· ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. Κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις. Ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν… Ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν… Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάρχουσιν· ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν… Ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν» (Θρ. Ἰερ. 5,1-2,5,7,16)

Τίποτε, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε τυχαῖο στὸν κόσμο. Οὔτε μιὰ σταγόνα νεροῦ οὔτε ἕνα φύλλο ἀπὸ τὰ δέντρα δὲν πέφτει χωρὶς κάποια αἰτία. Κάθε πρᾶγμα ἢ γεγονὸς ἔχει τὴν αἰτία του. Ὁ νόμος τῆς αἰτιότητος εἶνε παγκόσμιος. Ἡ αἰτία ἐπιφέρει ἀποτέλεσμα, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα προϋποθέτει αἰτία, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα γίνεται αἰτία ἑνὸς νέου ἀποτελέσματος. Δημιουργεῖται ἔτσι μία μακρὰ ἁλυσίδα ἀπὸ αἰτίες καὶ ἀποτελέσματα, ποὺ ἐλάχιστοι μόνο κρίκοι της εἶνε ὁρατοί· οἱ ὑπόλοιποι κρύβονται ὅπως οἱ κρίκοι μιᾶς ἁλυσίδας ποὺ ῥίχνεται στὰ βαθειὰ τῆς θαλάσσης.

Αφιέρωμα για την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως! βίντεο

Ω Πόλις, Πόλις πόλεων πασών κεφαλή, ομορφιά μια και μόνη, Βασιλεύουσα του κόσμου πόσο μας πληγώνεις στα όνειρα μας, όνειρα του Έθνους..
Αναδρομή στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης από την ίδρυσή της στη θέση της αρχαίας πόλης Βυζάντιο μέχρι την Άλωσή της το 1453.
Περιήγηση στα σημαντικότερα μνημεία και στις γειτονιές όπου άκμασε χιλιάδες χρόνια το Ελληνικό στοιχείο ενώ σήμερα δε ζουν εξαιτίας των διώξεων που υπέστησαν από τους βαρβάρους παρά μόνο «μία χούφτα» Έλληνες…
Το καλύτερο αφιέρωμα που έχει προβληθεί στην Ελληνική τηλεόραση για την Κωνσταντινούπολη
«ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ Ω! ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΛΛΙΠΟΛΙΣ ΕΡΑΣΜΙΑ…»
Συγκλονιστικό,συγκινητικό αλλά και ελπιδοφόρο στο τέλος..

«Ω ξειν’, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι•
( ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ 480 π.Χ…)

«Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοὶ δοῦναι οὔτ’ ἐμὸν ἐστίν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ•
( ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ 1453 μ.χ…)
Όσο υπάρχουν Λεωνίδες της φυλής το Ελληνικό έθνος μπορεί να ελπίζει ότι θα ανατείλει..

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ως μήνυμα από τη θλιβερή επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης Δ105Β 28-5-1994

 

        ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

  για την ανάγκη μετανοίας ως μήνυμα από τη θλιβερή επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης  

              Στόμιο Λαρίσης, Δ105Β  28-5-1994

                                     

    Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε μια πολύ θλιβερή επέτειο, την 29^η Μαΐου 1453. Άραγε τη θυμηθήκαμε; Ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίο να έχουμε μία μνήμη ιστορική, μόλις και ανάγκη να το πει κανείς· διότι, εάν έχουμε πάντοτε αυτήν την ιστορική μνήμη, μπορούμε πάντοτε, έχοντάς τη ως βοηθό και διδάσκαλο, να αποφεύγουμε εκείνα τα οποία στο παρελθόν μάς προξένησαν ζημιά, να πράττουμε όμως εκείνα τα οποία στο παρελθόν αποδείχτηκαν σωστά. Έτσι, όπως αντιλαμβάνεστε, πάντοτε μία επέτειος, είτε χαρούμενη, είτε θλιβερή έχει πολλά να διδάξει. Αναρωτηθήκαμε γιατί χάσαμε το Βυζάντιο; Διότι σαν και σήμερα, το 1453, ἑάλω ἡ Πόλις… Κατελήφθη η Πόλις. Τη χάσαμε την Πόλη. Και η Πόλη δεν ήταν απλώς μόνο η Κωνσταντινούπολη, ήταν η πρωτεύουσα του απεράντου εκείνου βυζαντινού κράτους, το οποίο λίγο-λίγο φαγώθηκε και έμεινε μόνο μία πόλις, ως κράτος, μόνο μία πόλις, και αυτή η πόλις έπεσε αυτήν την ημερομηνία.

Η Οικονομία των "ευσεβών" της εποχής εκείνης δεν ήταν θεάρεστη και όμως σήμερα το ίδιο λάθος συνεχίζεται χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής!

«Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν χιλιάδες ευσεβείς αλλά η Πόλις θα περιέλθει στα χέρια των Τούρκων διότι ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την κατάσταση. Δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιδρούν, δεν αγωνίζονται.» [Ιωσήφ Βρυέννιος]

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» Δ 97Α΄ 13-6-1992

 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]

                   [Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]

 

       Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».

Γρηγόριε, Δεν σε κάλεσε ΟΥΤΕ ο λαός, ΟΥΤΕ ο Θεός!

                                  

Η Πάφος θα γίνει
ο ΤΑΦΟΣ της αίρεσης του Οικουμενισμού


Δείτε το βίντεο ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

https://youtu.be/TvTTbpJZ3D8?is=TxCfmoRz6EzXQ6YT

Έγκλημα 1ο:
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ αλλαγή του «Καταστατικού χάρτη» της «Εκκλησίας της Κύπρου» πριν μόλις λίγες μέρες .
Άλλαξαν δηλαδή το σύστημα "διοίκησης" της εκκλησίας για να καταφέρουν να "διορίσουν" άλλον δεσπότη στη θέση του ευλαβούς Τυχικού!

Η αναίρεση της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας

Σύνοδος στο Κολυμβάρι Χανίων τον Ιούνιο του 2016.

Ιδού οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο

Γράφει ο Β. Χαραλάμπους, θεολόγος

Ένα θέμα που δεν τολμήθηκε ποτέ οποιαδήποτε θεολογική ανάλυση, από τους απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, είναι και οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της Δήλωσης του Τορόντο, οι οποίες έχουν παρεισφρήσει στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. Ενώ πολλοί είναι εκείνοι εκ των πανεπιστημιακών, οι οποίοι έγιναν απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, στο θέμα τούτο τηρούσαν αφωνία.

Δίκη παρωδία… Μοιραία η σύγκριση Αγίου Νεκταρίου και Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

 

Το δικαίωμα απολογίας του προσώπου το χορηγεί ο Ιδιος ο Θεός και κανείς δεν έχει δικαίωμα να το ποδοπατήσει!

Ο άγιος Νεκτάριος εκδιώχθηκε αδίκως χωρίς να του δοθεί δικαίωμα να απολογηθεί. Αναγκάστηκε να γράψει την απολογία διαμαρτυρίας του την οποία και έστειλε στον Πατριάρχη Αφού κανείς δεν τον κάλεσε να απολογηθεί…

Μοιραία η σύγκριση!

Η επιστολή που ο Αγιος Νεκταριος αποστελλει προς τον Πατριάρχη Σωφρόνιο απολογούμενος με ημερομηνία 11 Μαρτίου 1895:

«Τοσούτον, Παναγιώτατε, εγενόμην εγώ κακός προς Υμάς, ώστε μετά τέσσαρα έτη από της αδικωτάτης από Αιγύπτου αναχωρήσεώς μου, καθ’ α εζήτουν (φυτωζωών) τον επιούσιον άρτον, όπως μερίζομαι αυτόν τοις φτωχοίς, κωφός και άναυδος γενόμενος προς τας ποικίλας των Πατριαρχικών κατ’ εμού κατηγορίας, οι Πατριαρχικοί τοιαύτας κατ’ εμού να δώσωσι πληροφορίας ούτως επισήμως ζητηθείσας παρά της Ελληνικής Κυβερνήσεως;

Πότε, Παναγιώτατε, κατενοήσατε τας αντιπειθαρχικάς μου διαθέσεις;

Εν οποίαις εξεδηλώθησαν έργοις;

Μοιχεπιβάτης Πάφου Γρηγόριος: Ανυπομονησία να γνωρίσει τον κόσμο της επαρχίας, διαβεβαιώνοντας πως θα πορευτεί «μαζί με τον λαό» στη βάση του Ευαγγελίου και της παράδοσης της Εκκλησίας.

Νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Τριμυθούντος και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της Κύπρου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ιωαννίδης.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο από την πρώτη ψηφοφορία με 11 θετικές ψήφους.

26.05.2026

Νέος Μητροπολίτης Πάφου Γρηγόριος: «Θα έχουμε ανοιχτές πόρτες για όλους»

Με αισθήματα συγκίνησης, ευθύνης και βαθιάς ευγνωμοσύνης προς τον Θεό υποδέχθηκε την εκλογή του  o νέος Μητροπολίτης Πάφου Ιωαννίδης, στις πρώτες του δηλώσεις μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου.