Ἡ ἠθική τῆς γλώσσας στόν άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Μπαμπινιώτης Γεώργιος

Ἡ ἠθική τῆς γλώσσας στόν Χρυσόστομο

Μπαμπινιώτης Γεώργιος 

(Καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπιστημίου 'Αθηνῶν

Ἐννόημα

 • Ὁ Χρυσόστομος, πιστεύοντας στήν ἁγιότητα τῆς

γλωσσικῆς ἐπικοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου προτρέπει νά μή μολύνουμε τήν γλώσσα καί νά τή διατηροῦμε «ἀντάξια του Θεοῦ», στόν ὁποῖο ἀπευθυνόμαστε μ' αὐτήν. Γιατί «ἡ γλώσσα ὡς προσευχή γίνεται τό χέρι πού ἀγκαλιάζει τά γόνατα τοῦ Θεοῦ».

• Ὁ καλός ὁ λόγος, ἡ καλή κουβέντα στόν ἄλλο εἶναι εὐλογία· συχνά εἶναι καλύτερος ἀπό τό νά δώσεις στόν ἄλλον κάτι.

• Κύρια εὐθύνη τοῦ καθενός μας, λοιπόν, εἶναι νά χαλιναγωγήσουμε τή γλώσσα μας, νά μετρᾶμε καί νά ἐλέγχουμε καλά τά λόγιά μας. Τή γλώσσα καί τά μάτια σου, μᾶς λέει ὁ Χρυσόστομος.

• Αὐτό πού θέλει νά περάσει στόν χριστιανό ὁ Χρυσόστομος εἶναι ἕνα « ἦθος τῆς γλώσσας», ἕνα γλωσσικό ἦθος πού πρέπει νά διέπει τή γλωσσική διαπαιδαγώγηση τῶν νέων: Ὄχι στίς διαβολές· ὄχι στίς ὕβρεις· ὄχι στά κουτσομπολιά, ὄχι στίς βωμολοχίες. Σεβασμό στήν ἱερότητα τῆς γλώσσας, εὐπρέπεια, σεμνότητα, διακριτικότητα.

• Ποιός θά μᾶς προφυλάξει ἀπό τήν γλωσσική ἀκράτεια, ἀπό τήν ἀμετροέπεια καί ἀπό τά δεινά ποὺ αὐτή ἐπιφέρει; Ὁ λογισμός, ἡ σκέψη καί ἡ περίσκεψη, ἀπαντᾶ ὁ Χρυσόστομος.

Εἶναι γνωστό ὅτι στούς Τρεῖς Ἱεράρχες ὀφείλεται κατ' ἐξοχήν ἡ ὑπέρβαση τῆς ἀντιθέσεως Ἑλληνισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ καί ἡ οἰκοδόμηση τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ ἰδεώδους. Εἶναι ἐπίσης γνωστό ὅτι οἱ τρεῖς Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἀκαταγώνιστοι κήρυκες τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἀπεδείχθησαν καί ἐξαιρετικῆς ἑλληνικῆς παιδείας ἄνδρες ὑπῆρξαν.

Πατήρ Σεραφείμ Ζαφείρης - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜ ΣΗΜΕΡΑ (04-05-2014)

Ο πατήρ Σεραφείμ Ζαφείρης σε αυτή του την ομιλία, αναλύει τις παραδόσεις και τα έθιμα του Ισλάμ καθώς επίσης και τη ρητορική μίσους που έχει επί παντός επιστητού και το συγκρίνει με τις αλήθειες και τη ρητορική της ανιδιοτελούς αγάπης που έχει η Ορθοδοξία.

Πατήρ Σεραφείμ Ζαφείρης - ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΕΝ ΒΟΥΝΕΝΟΙΣ (ΑΝΘΗΛΗ 08-05-2014)

Ἡ ἐλευθερία στὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν

Α΄ -  (Προβλήματα τῆς σύγχρονης οἰκογένειας)

Ὄλοι ἔχουμε τὴ διάθεση νὰ ­βλέπουμε τὰ παιδιά μας νὰ ἐπιλέγουν ­πάντα τὸ καλό. Αὐτὸ ὅμως ­πρέπει νὰ τὸ ­κάνουν ἐλεύθερα. Δὲν ὑπάρχει ­ἀνα­γκαστικὴ καλοσύνη, δὲν ἀξίζει ἡ ὑποχρεω­τικὴ ἀρετή. Τὸ νὰ ­ὁδηγήσουμε τὰ παιδιὰ σὲ μιὰ ἀνώτερη ἐλευθερία, μὲ τὴν ὁποία θὰ ἐπιλέγουν ­πάντα ­αὐτοπροαίρετα τὸ ἀγαθό, εἶναι ­δύσκολο, εἶναι «τέχνη τε­χνῶν καὶ ἐπιστήμη ­ἐπιστημῶν».

Χρειάζεται νὰ γνωρίζουμε πῶς νὰ φερθοῦμε στὸ κάθε παιδί, στὴν κάθε περίσταση, στὴν κάθε ἡλικία. Πότε θὰ παραβλέψουμε ἕνα λάθος, πότε θὰ τὸ ἀντιμετωπίσουμε μὲ ἐπιείκεια, πότε θὰ γίνουμε αὐστηροί.

Συνήθως εἴμαστε αὐστηροί, διότι αἰσθανόμαστε τὴν ὑποχρέωση νὰ προστατεύσουμε τὰ παιδιά μας. Δὲν εἶναι ὅμως μικρότερη ἡ ὑποχρέωσή μας νὰ ὑπερασπισθοῦμε τὴν ἐλευθερία τους. Μᾶλλον, δὲν μποροῦμε νὰ προστατεύσουμε τὰ παιδιά, ἂν δὲν ὑπερασπισθοῦμε τὴν ἐλευθερία τους.

Ισλάμ και Ορθοδοξία μέσα από τους διαλόγους του αγ. Γρηγορίου Παλαμά

Ισλάμ και Ορθοδοξία μέσα από τους διαλόγους του αγ. Γρηγορίου Παλαμά

Χθές, μαζὶ μὲ τοὺς ἁγίους Ἀπόστολο Φίλιππο καὶ Νεομάρτυρα Κωνσταντῖνο τὸν Ὑδραῖο, συνεορτάσαμε καὶ τὸν μεγάλο ἀντιπαπικὸ ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ,Ἀρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης (Ἡ ἑορτή του μετεφέρθη καὶ τιμᾶται τὴν Β΄ Κυριακὴ τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς). Ὅπως σὲ ἄλλες ἐποχὲς καὶ σὲ ἄλλες Οἰκουμενικὲς Συνόδους ὁ Θεὸς ἔστελνε τους Ἁγίους τους γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς αἱρετικούς, ἔτσι καὶ τὸν 14^ο αἰῶνα καὶ στὴν Η΄ (8η) Οἰκουμενικὴ Σύνοδο,  ἔστειλε τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν Παπικὴ κακοδοξία, ἡ ὁποία, κηρυττομένη ἀπὸ τὸν Καλαβρὸ μοναχὸ Βαρλαάμ, ἔσπερνε τὴν σύγχυση στὶς ψυχὲς τῶν Ὀρθοδόξων.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁριοθέτησε ὡς θεόπτης, καὶ στηριζόμενος στοὺς πρὸ αὐτοῦ Ἁγίους ὡς ὁ κατ’ ἐξοχὴν θεολόγος τῆς Παραδόσεως, τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ αὐτὸ τὸ «πλήρωσε»: συκοφαντήθηκε, χαρακτηρίστηκε αἱρετικός, διώχθηκε, ἐξορίστηκε, φυλακίστηκε.

Αὐτὴ εἶναι ἡ διὰ Χριστὸν κακοπάθεια τῶν Ἁγίων κάθε ἐποχῆς, γι’ αὐτὸ πολὺ σωστὰ ἐγράφη ὅτι, οἱ διαμένοντες σὲ πολυτελεῖς οἴκους, οἱ χρυσοστόλιστοι καὶ ἀεὶ πανηγυρίζοντες Ἐπίσκοποι καὶ Ποιμένες, οἱ εὐφραινόμενοι ὅταν ἀποκαλοῦνται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων «Γέροντες» καὶ «ραβί, ραβί», εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀντισταθοῦν καὶ νὰ πολεμήσουν τὶς αἱρέσεις τῆς κάθε ἐποχῆς.

Τὸ παρακάτω ἄρθρο γιὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, εἶναι τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Κοκολάκη.

 Oἱ διάλογοι τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμα μέ τούς Μουσουλμάνους εἶναι τόσο ἐπίκαιροι ὅσο ποτέ ἄλλοτε. Οἱ συχνές προκλήσεις τους διά τῶν ὁποίων ἀπό τή μιά ἀνακινοῦν τό μεγάλο κεφάλαιο τοῦ ρατσισμοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη μέ τήν προβιά τῆςἀνεξιθρησκείας προσπαθοῦν νά ἐπιβάλλουν τή λυκόμορφη θρησκεία τους μᾶς ὑποχρεώνουν νά παραθέσουμε τούς παρακάτω διαλόγους γιά νά φανεῖ τό ἦθος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στή σχέση της μέ παντός εἴδους ἀνθρώπους διαφόρων θρησκειῶν   ἀλλά καί γιά νά ἐνισχυθεῖ τό φρόνημα τῶν πιστῶν Χριστιανῶν μέἀτράνταχτα θεολογικά ἐπιχειρήματα.

(Σέ ὁρισμένα πολύ σημαντικά σημεῖα τοῦ διαλόγου παρατίθενται καί σχετικοί λόγοι τοῦ ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ)

  Λίγα λόγια γιά τήν ἐποχή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ:

Ἡ ἐποχή  τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, 14ος αἰ. μ. Χ. χαρακτηρίζεται ἀπό τρεῖς βασικούς κινδύνους: Τίς ἐπιδρομές τῶνὈθωμανῶν, τήν ἀνάπτυξη τῶν σλαβικῶν λαῶν (Ρῶσοι, Πολωνοί, Τσέχοι, Σέρβοι) καί τόν Σχολαστικισμό τῆς Δύσεως (Βαρλααμισμός). Οἱ Βαρλααμιστές ἑρμηνεύουν ὅλη τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μέ βάση τή λογική μέ συνέπεια νά ἀκυρώνουν στήν πράξη τό μυστήριο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου· σημαντικές παρεκκλίσεις ἀπό τήνὀρθόδοξη διδασκαλία εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς διακρίσεως οὐσίας καίἐνεργειῶν, ἡ κακοδοξία περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ κλπ.

ΠΑΠΙΚΑ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ: ΟΤΑΝ ΟΡΓΙΖΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ ! του ιερεως π. Διονυσιου ταμπακη

MAZI ME ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ του χρόνου εξελίχθηκε και η νοημοσύνη μας και έτσι μπορούμε πιο αποδοτικά κι’ αποτελεσματικά να ελισσόμαστε  σε θέματα πίστεως και όχι να φερόμεθα «ανοήτως» όπως τόσα εκατομμύρια Μαρτύρων,Ομολογητών, Νεομαρτύρων και Ηρώων που έχυσαν χιλιάδες βυτιοφόρα αίματος ενόσω  θα μπορούσαν να φερθούν με «διπλωματία» και «οικονομία» ούτως ώστε και την ζωούλα τους να περισώσουν αλλά και με τον Θεό καλά να τα έχουν.

Εμείς λοιπόν  μπορούμε ανά πάσα στιγμή να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας , όμως ο Θεός δεν περιπαίζεται και μάλιστα πολλές φορές έχει φανερώσει την οργή και αγανάκτησή του όταν με τόση ευκολία και επιπολαιότητα κάνουμε εκπτώσεις στην αλήθεια και στην ακριβοπληρωμένη πίστη μας.

Και επειδή το θέμα είναι πλέον επίκαιρο,  θα αναφέρουμε λίγα παραδείγματα πνευματικών γραμματείων που ξεπλήρωσαν όσοι φέρθηκαν με πνευματικό ενδοτισμό προδίδοντας την Ορθόδοξη πίστη και Παράδοση εμπρός

στον αλεπουδο-Παπισμό και τις αιρετικές εμμονές και απόψεις του:

Όπως γράφει ο Ιστορικός Συρόπουλος:

Η αναχώρηση της Ορθοδόξου αντιπροσωπίας προς την Δύση για την ψευτοσύνοδο της Φερράρας έγινε ύστερα από πλήθος εμποδίων: « Πολλά κωλύματα επήγαγεν ο Θεός προς το μη γενέσθαι την Σύνοδον» και ενώ βρίσκονταν στο λιμάνι και  ήταν έτοιμοι προς αποβίβασιν   «ευθύς σεισμός εγένετο μέγας»

Οι συνετώτεροι εθεώρησαν τον σεισμόν ως «θεομηνίαν» και ένα «εκ των απαισίων οιωνών»

ΠΟΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ = ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗΣ;ΠΟΥ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;

«Οι ληστές της Θείας Διδασκαλίας» Ένα βιβλίο που ξεσκεπάζει τους σύγχρονους ψευδοδιδασκάλους και τον επιβουλεύοντα πολιορκούντα Οικουμενισμό, την "εσχάτη αίρεση" στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

«Οι ληστές της Θείας Διδασκαλίας»

Ένα βιβλίο που ξεσκεπάζει τους σύγχρονους
ψευδοδιδασκάλους   και τον επιβουλεύοντα  πολιορκούντα Οικουμενισμό, την  "εσχάτη αίρεση"  στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Σήμερα μόνο το 3% των Ελλήνων εκκλησιάζονται συστηματικά.

Πάνω από το 90%  αυτού  του ποσοστού γνωρίζει  για την Πίστη , τον  δρόμο και τον τρόπο της εν Χριστώ σωτηρίας πολύ λιγότερα από όσα  γνωρίζει για τα Τούρκικα σήριαλ , το ποδόσφαιρο  ή τις συνταγές μαγειρικής.
Κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη  «οι αδιάφοροι χριστιανοί  δεν θα σωθούν, όχι γιατί δεν πιστεύουν αλλά γιατί δεν ξέρουν σε τι πιστεύουν».

Απ΄την άλλη μεριά, η «Νέα Τάξη» πραγμάτων ή αλλιώς η  «Παγκοσμιοποίηση» , απαιτεί και οικοδομεί  μια νέα παγκόσμια θρησκεία για να κάνει εφικτή την διακυβέρνηση   όλου του κόσμου. Στο γενικευμένο κλίμα αδιαφορίας για την Πίστη, "Ορθόδοξοι"  ποιμένες  συνεργάζονται συστηματικά για την  εξάπλωση αυτής της νέας παγκόσμιας θρησκείας που ονομάστηκε από τους εμπνευστές  της Οικουμενισμός.

Σε όλη την ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας   υπεισέρχονταν  σε αυτήν μεθοδικά και ύπουλα «υπάλληλοι», «μισθωτοί», «λύκοι» και «φίδια» ( χαρακτηρισμοί  που απέδωσαν ο Χριστός και οι Απόστολοι στους ψευδοδιδασκάλους)

που διέφθειραν πνευματικά  τα λογικά πρόβατα του  Χριστού  εξυπηρετώντας τα προσωπικά τους πάθη .
Μεγάλο τμήμα των πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας σήμερα μολύνεται  από τις κακοδοξίες και τα  έργα  αιρετικών και αιρετιζόντων μασκοφόρων και οδηγείται   στην απώλεια.

Στο βιβλίο "Οι ληστές της Θείας Διδασκαλίας"  του Ι.Ρίζου - που προλογίζει ο Ομότιμος καθηγητής θεολογίας του Α.Π.Θ  π.Θεόδωρος Ζήσης και εκδίδει η Ι.Μονή Αγίας Παρασκευής Πτολεμαϊδας-  εμφανίζονται απλά και κατανοητά ,  όχι μόνο οι  νοθείες και παραχαράξεις της Ορθόδοξης Πίστης  που υλοποιούν σήμερα πατριάρχες και επίσκοποι, αλλά και οι  Ορθόδοξες Αγιογραφικές και Αγιοπατερικές θέσεις που προφυλάσσουν τον πιστό από τον κίνδυνο της συμμετοχής του, στην ολέθρια αίρεση του Οικουμενισμού.

Το βιβλίο περιέχει:

       α)   296    σελίδες 

       β)   46      κεφάλαια
       γ)   146    Οικουμενιστικές παρεκτροπές
       δ)    282    Αγιοπατερικές ρήσεις (σε αντιπαράθεση των παρεκτροπών).
       ε)    134    κατάλληλα ανά περίσταση Αγιογραφικά χωρία
     στ)    75     φωτογραφίες- ντοκουμέντα 

        ζ)   515    παραπομπές και σημειώσεις
        η)   140    βιβλία Βιβλιογραφία

Στο site  μας :  www.αντι-οικουμενισμος.eu  μπορείτε να :

• Διαβάσετε ένα κεφάλαιο του βιβλίου.
• Δείτε τα περιεχόμενα του .
• Διαβάσετε  επιστολές Επισκόπων για το βιβλίο.
• Αγοράσετε  on-line

       τιμή βιβλίου :  8 ευρώ 

Κεντρική διάθεση, παραγγελίες στο :    στο  6976786356 ή στο 24630-27005 εργάσιμες ημέρες και ώρες.

  ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ  και στα γραφεία της εφημερίδος:  
 "ΑΓΩΝΑΣ" ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ  ΛΑΡΙΣΑΣ: Αιόλου 20 και        Αστροναυτών τηλεφ. 2410 284644 
                και fax 2410 551113

Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός, Θεόδωρος Ν. Γάλλος

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/

Μιὰ πολὺ καλὴ εἰσήγηση, ἐκλαϊκευμένη, σφαιρική. Ἀναφέρεται στὴν Παγκοσμιοποίηση, στὸν Οἰκουμενισμό, τὶς δραστηριότητες τῶν ἡγετῶν τῆς Ὀρθοδοξίας παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, μὲ ἀφορμὴ τὸ θαυμάσιο βιβλίο τοῦ κ. Ἰω. Ρίζου. Θέτει τὸ ὀδυνηρὸ πρόβλημα τοῦ διχασμοῦ τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, ἐξ αἰτίας τῶν προδοτικῶν ἐνεργειῶν κυρίως τῆς αἱρετικῆς σφηκοφωλιᾶς τοῦ Φαναρίου. Μνημονεύει τοὺς πρωταγωνιστὲς τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν. Ἀναφέρεται καὶ στὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς, καὶ τὴν κακόδοξη θεωρία του περὶ τοῦ «κοινοῦ ποτηρίου» (ὡς τοῦ κόκκινου ὁρίου ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ δικαιολογήσει τὴν Ἀποτείχιση).

Ἕνα σημεῖο, πρὸς τὸ παρόν, πρέπει νὰ σχολιάσουμε, γιὰ τὸ ὁποῖο φαίνεται δὲν ἔχει καλὴ ἐνημέρωση. Τὸ ὅτι δηλαδή, τὴν δικαιολογημένη «Διακοπὴ Μνημοσύνου» (ποὺ κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες προστατεύει τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ σχίσματα), τὴν θεωρεῖ ὡς ἀφετηρία σχίσματος: «Δεν πρέπει (γράφει) με κανένα τρόπο να εγκαταλείψουμε το σκάφος της Εκκλησίας μας».

Μὰ τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ τὴν Ἀλήθεια Χριστός, τὴν ἐγκαταλείπουν, τὴν διαφθείρουν καὶ τὴν τορπιλίζουν οἱ αἱρετίζοντες, κι ὄχι ὅσοι ἀνθίστανται διὰ τῆς ἀποτειχίσεως. Οἱ τελευταῖοι εἶναι ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας (ἀφοῦ –καὶ ἐφ’ ὅσον–ἐφαρμόζουν τοὺς Ἱ. Κανόνες της καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων της)·ἐκτὸς τῆς Ἀληθείας εἶναι οἱ αἱρετίζοντες.

Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός

Θεόδωρος Ν. Γάλλος

Εισήγηση στη Σύναξη Θεολόγων Νομού Ιωαννίνων

(25/09/2014)

Βασική πηγή άντλησης στοιχείων

 «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», του Ιωάννη Ρίζου

Αφορμή, γι’ αυτή την παρέμβασή μου, αποτέλεσε η ανθρώπινη διαίσθησή μου –όχι αβάσιμα θέλω να πιστεύω– ότι άγριες θύελλες απειλούν να πλήξουν και την Εκκλησία μας, όπως ήδη πλήττουν το έθνος μας. Μόνο ο Θεός μπορεί να αποτρέψει το να ζήσουμε στον εκκλησιαστικό μας χώρο, τραγικές καταστάσεις, όπως αυτές των πρωτοχριστιανικών χρόνων, εξαιτίας των αιρέσεων. Και αυτό, λόγω της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης και της παναίρεσης του Οικουμενισμού.

Βασική πηγή πληροφοριών μου, για όσα εν συνεχεία θα εκθέσω, αποτέλεσε το αποκαλυπτικότατο βιβλίο του κ. Ιωάννη Ρίζου, με τίτλο:«Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», το οποίο προλογίζει ο π. Θεόδωρος Ζήσης. Το βιβλίο αυτό έρχεται να ενισχύσει, να επιβεβαιώσει, αλλά και να θεμελιώσει, αγιογραφικά και πατερικά, τα περιεχόμενα των δύο δημοσιευμάτων μου στο περιοδικό «ΚΟΙΝΩΝΙΑ». Το πρώτο, στο τεύχος 4, του 1992 με τίτλο: «Βατικανό–παπιστές, διαρκής κίνδυνος της Ορθοδοξίας» και το δεύτερο, στο τ. 3 του 2007, με τίτλο: «Ποιοι, πως και γιατί επιχειρούν την απορθοδοξοποίηση των Ορθοδόξων μαθητών».

Όταν μιλούσε κάποιος για «παγκοσμιοποίηση» πριν λίγα χρόνια, άλλοι αδιαφορούσαν, θεωρώντας πως αφορά μόνο τους άλλους ανθρώπους και λαούς και όχι εμάς  άλλοι αγνοούσαν και τη σημασία της λέξης  άλλοι υποτιμούσαν το γεγονός  και άλλοι χλεύαζαν τους ενασχολούμενους με το θέμα αυτό.

Σήμερα όλοι μας βιώνουμε με τραγικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής και οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Είναι πλέον πασιφανές ότι μια μικρή παγκόσμια ελίτ έχει συσσωρεύσει –και συνεχίζει να συσσωρεύει στα χέρια της– τον παγκόσμιο πλούτο  και ασχολείται πλέον με τη διαδικασία ελέγχου της ζωής και της μοίρας μας. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί και οι εθνικές κυβερνήσεις, απανταχού της γης, έχουν μεταβληθεί σε όργανα υλοποίησης των σχεδίων αυτής της παγκόσμιας ελίτ.

Μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο εξελίχτηκαν τα πράγματα στη χώρα μας δημιουργεί τη βεβαιότητα ότι εφαρμόστηκε ένα οργανωμένο σχέδιο, με τη συμμετοχή των εθνικών πολιτικών δυνάμεων, το οποίο οδήγησε στη σημερινή αιχμαλωσία της πατρίδας μας σε αλλότριες δυνάμεις. Ζούμε, λοιπόν, σε ένα κράτος που αποδυναμώνεται η πολιτιστική του ταυτότητα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  η γλώσσα, η ιστορία, η ορθόδοξη πίστη, πλήττονται συστηματικά και συνειδητά από οργανωμένες ορατές και αόρατες δυνάμεις.

Προσέξτε όμως τούτο!

Αποτελεί πλέον τραγική βεβαιότητα πως στο όραμα και συνάμα στο άρμα της παγκοσμιοποίησης είναι προσδεδεμένες και οι θρησκείες, με πρωταγωνιστή την παρασυναγωγή του Βατικανού και τον επωνομαζόμενο «Πάπα των φτωχών», «Πάπα των φτωχών στο μυαλό», θα πρόσθετα εγώ. Έτσι, στις 31-10-2011, ο Πάπας, αυτός ο ακάματος εργάτης του οράματος της νέας τάξης, θα δηλώσει ότι: «η παγκοσμιοποίηση ενώνει τους λαούς και είναι θέλημα Θεού»…

Επιστολή καταπέλτης του καθηγητή Δ. Τσελεγγίδη για τον Διμερή Θεολογικό Διάλογο Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΟΜΕΑΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ι. ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ

541 24 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τηλ. Γραφ. 2310-996-957, Οικ. 2310-342-938
Θεσσαλονίκη 1-10-2014

                                                                              Πρός
                                                                           τήν Ἱερά Σύνοδο
                                                                           τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
                                                                           Ἰ. Γενναδίου 14
                                                                           11521 ΑΘΗΝΑ

Κοινοποίηση: Σέ ὅλους τούς Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Μακαριώτατε Ἅγιε Πρόεδρε

Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Γιά ἄλλη μιά φορά, ὡς Πανεπιστημιακός Καθηγητής τῆς Δογματικῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας, θά ἤθελα νά ἀπευθυνθῶ εὐλαβῶς πρός Ἐσᾶς, ὡς τήν Ἀνωτάτη Διοίκηση τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας μας, γιά ἕνα σοβαρότατο ἐκκλησιολογικό θέμα.

Συγκεκριμένα, πρίν λίγες ἡμέρες, ζήτησα νά ἐνημερωθῶ ἀπό κάποιους γνωστούς μου Ἐπισκόπους γιά τόν Διμερῆ Θεολογικό Διάλογο Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν, στό Ἀμμάν τῆς Ἰορδανίας (15-19 Σεπτεμβρίου 2014). Εἰδικότερα, ἐρώτησα νά μάθω, ἄν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος συζήτησε ἐν Συνόδῳ καί ἔλαβε κάποια ἀπόφαση γιά τόν ἐν λόγῳ Θεολογικό Διάλογο. Καί, παρά τό γεγονός ὅτι οἱ τρεῖς ἀπό τούς Ἐπισκόπους αὐτούς ἦταν Συνοδικοί, μοῦ ἀπάντησαν πώς δέν ἐγνώριζαν τίποτε γιά τό περιεχόμενο αὐτοῦ τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου.

Έξω οι κύνες... και πας ο ποιών το ψεύδος! Ερχομαι ταχύ! Ναί έρχου Κύριε Ιησού!

"Περσέᾳ"

Ἀδελφοί! «Τί ὑμᾶς ἐβάσκανε»; Alea jacta est, Νίκος Χειλαδάκης

Ἀδελφοί! «Τί ὑμᾶς ἐβάσκανε» καὶ δὲν καταλαβαίνετε τὰαὐτονόητα;

Ἀκόμα κι ἂν οἱ Ἅγιοι Πατέρες δὲν εἶχαν διδάξει τὴν ΔιακοπὴΜνημοσύνου, ἔπρεπε νὰ τὴν ἀνακαλύψουμε!

 Γιατί, ὅσες διαμαρτυρίες, ὅσες φιλότιμες ἀναλύσεις τοῦΟἰκουμενιστικοῦ φαινομένου κι ἂν ἔγιναν ἕως τώρα, δὲν ἔφεραν κανένα ἀποτέλεσμα! Καταχωνιάζονται στὴν παγκόσμια ἰντερνετικὴ βιβλιοθήκη γιὰ τὶς ἀναδιφήσεις τῶν ἐναπομεινάντων ρομαντικῶν φιλοσοφούντων θεολόγων! Οἱ Οἰκουμενιστὲς τὶς ἐκλαμβάνουν ὡς γραφικὲς πινελιές, φανερὴ ἀδυναμία ἀντίστασης, ποὺ τοὺςἐπιτρέπει –ἀνέλπιστα– νὰ ἀποτελειώσουν χωρὶς ἐντάσεις τὸκακορίζικο ἔργο του!  

Ἀδελφοί! «Τί ὑμᾶς ἐβάσκανε» μὴ πείθεσθε τοῖς ἁγίοις πατράσι; Διαπιστώνεται τὸ αἷμα στὰ χέρια τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀπὸ τὶς ἀχνίζουσες πληγὲς τοῦἐκκλησιαστικοῦ σώματος, καὶ ἐπιμένετε νὰ κοινωνεῖτεμαζί τους;

Νὰ κοινωνεῖτε, μετ’ αὐτῶν ποὺ συνθέτουν τὴν «ἐκκλησίαν τῶν πονηρευομένων»;

Ο κύβος ερρίφθη, Alea jacta est

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Φαίνεται πως τα ψέματα τελειώνουν για όσους είχαν ακόμα την ελπίδα ότι θα αποφεύγονταν το μοιραίο, για όσους ακόμα έλπιζαν πως θα συνεχίσουν να τηρούνται οι Ιεροί Κανόνες, για όσους ακόμα έτρεφαν την προσδοκία πως η Ορθοδοξία θα παραμείνει Ορθοδοξία, όπως παρέμεινε επί τόσους αιώνες. Ενώ η χώρα αυτή υποφέρει τραυματισμένη από τα μαρτύρια της ξένης μνημονικιακής κατοχής, ενώ ο εκκλησιασμός διώκεται με κάθε μέσο, ο προκαθήμενος της Κωνσταντινούπολης έχει πάρει την οριστική του απόφαση.

Βαρθολομαίος: «H επανένωση Ορθόδοξης και Καθολικής Εκκλησίας συνιστά καθήκον της εποχής μας». Χωρίς πλέον κανένα δισταγμό, χωρίς πλέον κανένα πρόσχημα, χωρίς καμία αμφιβολία, σε μια σημαντική συνέντευξη σε αυστριακή εφημερίδα ο κ. Βαρθολομαίος σημειώνει πως, «η αποκατάσταση της διάσπασης της και η επανένωση της Εκκλησίας συνιστά μεγάλο καθήκον της εποχής μας, και παραπέμπει στα πρώτα βήματα που ξεκίνησαν σε αυτή την κατεύθυνση πριν από 50 χρόνια ο Πάπας Παύλος ο Έκτος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας», ενώ, όπως παρατηρεί, «ο επίσημος Θεολογικός Διάλογος ανάμεσα στις Εκκλησίες βοήθησε να εξαλειφθούν παρεξηγήσεις και διαφορές απόψεων» (;;;).