Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» 4-6-2001

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-6-2001] (έκδοσις β΄) 

       Δέκα ημέρες μετά την Ανάληψιν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αγαπητοί μου, και πενήντα ημέρες μετά την Ανάστασή Του ο Κύριος έστειλε το Πνεύμα Του το Άγιον εις τους μαθητάς Του, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του. Βέβαια, η εορτή του Πάσχα και η εορτή της Πεντηκοστής ήσαν εβραϊκές εορτές που είχε καθορίσει ο ίδιος ο Θεός, ήσαν, όμως, τύποι των αληθινών εορτών, δηλαδή της Αναστάσεως του Χριστού –το Πάσχα- και της καθόδου του Αγίου Πνεύματος –Πεντηκοστή.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ « Η ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ‘’ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ’’» 19-6-2000]

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ‘’ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ’’»

[εκφωνήθηκε στην Ι.Μ. Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-6-2000]

      Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» 1-5-1985] [Σειρά 1/Δ45Α]

 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

[εκφωνήθηκε επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις

                                      1-5-1985] [Σειρά 1/Δ45Α]                                    

      […] από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιον, η οποία θα σταθεί και αφετηριακή όχι μόνον του σημερινού μας θέματος, αλλά και όλης της σειράς των θεμάτων που θα ακολουθήσουν. Είναι από το 16^ον κεφάλαιον: «᾿Ελθὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι, τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν ᾿Ιωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ ᾿Ηλίαν, ἕτεροι δὲ ῾Ιερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. 

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11] «Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» 18-6-1989] [Β218]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-1989] [Β218]

      Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει και τιμά την φανέρωσή της μέσα εις την Ιστορίαν. Η Εκκλησία ήτο πρώτα ουρανία πραγματικότης. Και σήμερα γίνεται υπόθεσις της γης. Πρώτα περιορίζετο μεταξύ του Αγίου Τριαδικού Θεού και των αγίων αγγέλων. Αλλά τώρα συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι. Είναι η δευτέρα της απόπειρα, στο πρόσωπο το θεανθρώπινον του Ιησού Χριστού, γιατί η πρώτη της απόπειρα απέτυχε με την πτώσιν των Πρωτοπλάστων. Διότι θα μετεφέρετο η Εκκλησία επί γης ως κοινωνία του Αγίου Τριαδικού Θεού με τους ανθρώπους. Η πτώσις, όμως, των Πρωτοπλάστων εματαίωσε την κοινωνίαν αυτήν, δηλαδή την Εκκλησία.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11] «ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» 15-6-1997] [Β356]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις

 15-6-1997] [Β356]

 

       Σήμερα, αγαπητοί μου, εορτάζομε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή το γεγονός της καθόδου του Αγίου Πνεύματος εις την Εκκλησίαν του Χριστού· και που αποτελεί το επισφράγισμα του έργου του Χριστού επί της γης. Και το έργον του Χριστού επί της γης είναι η ίδρυσις της Εκκλησίας Του. Και αυτή η ίδρυσις, το βαθύτερον μυστήριον, το «σεσιγημένον μυστήριον χρόνοις αἰωνίοις», όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, είναι η φανέρωσις της Εκκλησίας ως Σώματος Χριστού.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: «Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΣΗΜΕΙΟΝ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ» 18-6-2000 Β416

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΣΗΜΕΙΟΝ ΕΝΩΣΕΩΣ

ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ»

 

       [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-2000] (Β416)

 

   Το Πνεύμα το Άγιον, αγαπητοί μου, ήδη είχε ανακληθεί από την Γην. Το είπε σαφώς ο Πατήρ: «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Οι άνθρωποι είχαν εξοκείλει. Παρότι ο Θεός είχε πει να μη μιγούν οι δύο κλάδοι του Αδάμ. Ο ένας ήταν του Κάιν και ο άλλος του Σηθ. Εμίγησαν όμως κινούμενοι από κίνητρα υλιστικά. «Είδαν», λέγει, «οι υιοί, οι απόγονοι του Σηθ ότι οι θυγατέρες των απογόνων του Κάιν ήταν πολύ ωραίες· και εμίγησαν». Και εχάλασαν. Και έφθασαν σε ένα σημείο που προκαλείται πλέον η απόφασις του Θεού για να έλθει ο Κατακλυσμός. Γι'αυτό λέγει… προσέξτε αυτήν την θέσιν «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα - δεν λέει «εἰς τοὺς αἰῶνας»-  διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Έγιναν σαρκικοί.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ» 19-6-1994] (Β 299)

 

       ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

             «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-6-1994](Β 299)                                     

       Ζούμε πάλι, αγαπητοί μου, ἐν ἑορτῇ την χαρά της Πεντηκοστής. Είναι η χαρά από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, που υπεσχέθη ο Κύριος εις τους μαθητάς Του, αλλά και σε όλη την Εκκλησία, διαμέσου των αιώνων. Και ο Κύριος είπε: « Ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου(:«Μη χωριστείτε από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένετε την υπόσχεση του Πατέρα μου, που σας την έχω πει») ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας (:«Ο Ιωάννης εβάπτισε με νερό, σεις θα βαπτισθείτε με το Πνεύμα το Άγιον, όχι ύστερα από πολλές ημέρες»).

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ [: Εφ. 5,8-16] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ [ Υπομνηματισμός των χωρίων Εφ. 5,5-21, Ομιλίες ΙΗ’-ΙΘ΄]

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΛΟΥΚΑ[: Εφ. 5,8-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

            [ Υπομνηματισμός των χωρίων Εφ. 5,5-21, Ομιλίες ΙΗ’-ΙΘ΄]

    [Ομιλία ΙΗ΄]:«Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ. Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις· διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας(:Φυλαχτείτε απ’ όλα αυτά, διότι πρέπει να ξέρετε καλά αυτό, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ο οποίος ουσιαστικά είναι ειδωλολάτρης, αφού η λατρεία του χρήματος απορροφά ολόκληρη την καρδιά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα κληρονομιάς στην Βασιλεία του Χριστού και Θεού. Αυτή είναι η μόνο αλήθεια. Κι ας μη σας εξαπατά κανείς με λόγια κούφια και ψεύτικα· διότι για τα αμαρτήματα αυτά έρχεται η οργή του Θεού πάνω στους απείθαρχους και ανυπότακτους ανθρώπους)» [Εφ.5, 5-6].

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ [:Ματθ.18,10-20] ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ[:Ματθ.18,10-20]

     ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

           ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

   «῾Ορᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς(:Προσέχετε να μην περιφρονήσετε ούτε έναν απ’ τους μικρούς αυτούς˙ διότι σας λέω ότι οι φύλακές τους άγγελοι είναι  από εκείνους που έχουν πολλή παρρησία στον Θεό· διότι είναι από εκείνους που στον ουρανό αποτελούν το άμεσο περιβάλλον και βλέπουν πάντοτε το πρόσωπο του Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς)»[Ματθ.18,10].  

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄) «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»: ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ (Μέρος Α΄-Β΄)

(Μέρος Α΄)

Μέρος 1ον

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων                

               ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)

                             «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»:

     ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

                     ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

    Ε΄.Το Άγιο Πνεύμα έχει βέβαια διάφορες ονομασίες, Ένα όμως και το Αυτό είναι το Πνεύμα το Άγιο, αυτοζωή, αυθυπόστατο και πάντοτε παρευρίσκεται με τον Πατέρα και τον Υιό. Και όχι πως από το στόμα και τα χείλη του Πατέρα ή του Υιού λαλείται ή αναπνέεται, ούτε πως στον αέρα διαχέεται, αλλά είναι ενυπόστατο. Λαλεί και Αυτό και ενεργεί και διακυβερνά πάνσοφα και αγιάζει ταυτισμένο βουλητικά και ενεργητικά με τον Πατέρα και τον Υιό, αλλά χωρίς να χάνει τη δική Του ξεχωριστή υπόσταση. Δηλαδή η σωτήρια οικονομία προς εμάς είναι συνεχής, σύμφωνη και μία. Και προέρχεται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, όπως ήδη έχουμε εξηγήσει. Θέλω δηλαδή να θυμάστε όσα τελευταία είπαμε. Και εκείνο να ξέρετε καλά, ότι δεν είναι άλλο το Πνεύμα στον μωσαϊκό Νόμο και στους Προφήτες και άλλο στα Ευαγγέλια και στους Αποστόλους, αλλά είναι Ένα και το Αυτό το Πνεύμα το Άγιο και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, το Οποίο μίλησε στις θείες Γραφές.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ» 8-6-1998] [Β377]

 

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-6-1998] [Β377]

(Έκδοσις Β΄)

                                      

     Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, έφθασε στην 50ήν ημέρα από της εορτής του Πάσχα. Και η εορτή του Πάσχα ήταν εκείνη που έδωσε μετά την Πεντηκοστήν. Και η Πεντηκοστή ήταν η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος εις την Εκκλησίαν. Και είναι καρπός της Ενανθρωπήσεως του Υιού, της Σταυρώσεώς Του, της Αναστάσεώς Του και της Αναλήψεώς Του.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: «Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν…».

Εν Θεσσαλονίκη τη 30η Μαΐου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως-ιατρού

    Η εορτή της Πεντηκοστής, η «μεθέορτος και τελευταία εορτή» κατά τον ιερόν υμνογράφον, είναι η τελευταία, επειδή είναι η τελική τατάληξις όλου του έργου της ενσάρκου Θείας Οικονομίας. Όλα όσα έκαμε πάνω στη γή ο σαρκωθείς Θεός Λόγος, σ’ αυτόν τον σκοπόν απέβλεπαν, στο να έρθη δηλαδή το Άγιον Πνεύμα στην Εκκλησία και να καταστήσει τα μέλη της θεοφόρους και πνευματοφόρους, «θείας φύσεως κοινωνούς». Ωστόσο ήταν αδύνατον ο άνθρωπος να λάβη αυτή την μεγάλη δωρεά, εάν δεν είχε προηγηθεί ο σταυρός, η Ανάσταση και η εις ουρανούς άνοδος, όπως τούτο ξεκάθαρα διεσάφισε ο Κύριος προς τους μαθητές του ολίγον πρό του Πάθους: «εάν γαρ εγώ μη απέλθω, ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς, εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς» (Ιω.16,7).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ : «Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ»

(Ως πλήρωμα και αλήθεια των Αγιογραφικών υποσχέσεων) 

Μέσα στα μύρα της Άνοιξης, μετά τη Λαμπρή, ακολουθεί και η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής∙ οκτώ Κυριακές, συνολικά επτά εβδομάδες συνθέτουν (συναπαρτίζουν) την περίοδο του Πεντηκοσταρίου, στην οποία προσθέτουμε και την Κυριακή των Αγίων Πάντων.

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ: «O Ποταμός του Ιεζεκιήλ – Κεφ. 47, 1-12» (Άγιο Πνεύμα - Πεντηκοστή)

 

Στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ (Κεφ. 47, 1-12) βρισκόμαστε μπροστά στην περιγραφή ενός ζωογόνου ποταμού∙ είναι ένα πλησίασμα στο Μυστήριο που λέγεται Άγιο Πνεύμα και Μυστήριο της Πεντηκοστής. 

Ο περιγραφόμενος ποταμός μεταφέρει το ύδωρ της ζωής, ως ευλογία Θεού στη γη Χαναάν. 

Ένας Ουράνιος απεσταλμένος - ξεναγός (Άγγελος) χρησιμεύει ως οδηγός του Προφήτη στην μέτρηση και ανάλυση των χώρων του Ναού.

Φωτίου Μιχαήλ,Ιατρού: Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά.

 Ολίγον προ της Αλώσεως

Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά.

Φωτίου Μιχαήλ, ἰατροῦ

Στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Μακεδονικῆς Δυναστείας τὸ Βυζαντινὸ κράτος κυβερνήθηκε ἀπὸ αὐτοκράτορες, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς λαθεμένες ἐνέργειές τους τὸ ὁδήγησαν σὲ παρακμή. Οἱ αὐτοκράτορες αὐτοὶ πῆραν τὸ μέρος τῶν πλουσίων ἀξιωματούχων της πρωτεύουσας καὶ τῶν «δυνατῶν» των ἐπαρχιῶν, καὶ προχώρησαν στὰ ἑξῆς νομοθετικὰ μέτρα:

Ο Σχισματικός «Ολβίας Επιφάνιος» εκλέχθηκε «βοηθός επίσκοπος Εξαμιλίου»

Φανάρι: Εκλογή Επισκόπου Εξαμιλίου Επιφανίου (από Ολβίας) και Επισκόπου Ταμισού Παναρέτου [nyxthimeron.com/ ΕΔΩ και ΕΔΩ]

«Φανάρι, σήμερα, 26 Μαΐου 2026, στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου, στο πλαίσιο της συνεδρίας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, έγιναν οι εκλογές παμψηφεί δυο βοηθών Επισκόπων του Οικουμενικού Πατριάρχου: 
α) Επισκόπου Εξαμιλίου κ. Επιφανίου (του από Ολβίας, κανονικώς απολυθέντος από την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας) και β) Επισκόπου Ταμισού κ. Παναρέτου, του μέχρι τούδε Μεγάλου Ιεροκήρυκος και Εξάρχου του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Λιθουανία.»

Το παράδοξο του Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη – Όταν η «οικολογική» ευαισθησία εξαντλείται στον διωγμό ενός ναού και ενός ιερέα

Ο π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται από ομάδα δημοτών επειδή κάποιοι προτιμούν την εκκλησία «καρτ - ποστάλ» και όχι θεραπευτήριο ψυχών

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Μια εκκλησία έχει νόημα μόνο ως «διακοσμητικό» κτίσμα μιας περιοχής ή θα πρέπει να επιτελεί το πνευματικό έργο για το οποίο χτίστηκε; Στην Χριστιανική Ορθόδοξη Ελλάδα, σαφώς και ισχύει (ή θα έπρεπε να ισχύει) πάντα το δεύτερο. Ο ναός υπάρχει για να λειτουργεί ως θεραπευτήριο ψυχών και όχι σαν θέαμα μιας καρτ ποστάλ.

Όμως μια πρωτοβουλία μερικών πολιτών στην Ηλιούπολη δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται αυτό το απλούστατο πράγμα. Ο γνωστός ιερέας π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται τα τελευταία χρόνια από συλλογικότητες ανοιχτών και κλειστών… κυκλωμάτων της Ηλιούπολης, επειδή επιχείρησε να χτίσει έναν μεγαλύτερο ναό στη θέση του παλιού παρεκκλησίου του Προφήτη Ηλία στον Υμηττό.

Λουκάς Νοταράς : ένας μάρτυρας της Αλώσεως

Η συγκινητική ιστορία του Μεγάλου Δούκα Λουκά Νοταρά, που προτίμησε το μαρτύριο αντί να παραδώσει τον δεκατετράχρονο γιο του στην ασέλγεια του Σουλτάνου ζήτησε να θανατωθεί πρώτα ο γιος του και έπειτα ο ίδιος…

Λουκάς Νοταράς. Βυζαντινός αξιωματούχος, ο τελευταίος «μέγας δουξ» της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Χαλκογραφία (Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη). greekencyclopedia.com

Κάθε που ζύγωνε 29 Μαΐου ο Γερο-Ζαχαρίας δεν είχε αναπαμό. Έπρεπε να ετοιμάσει το στάρι για το κόλλυβο των «Μαρτύρων της Άλωσης». Ξάκρινε το καθαρό σπυρί – σπυρί και το ‘βαζε να βράσει ήσυχα μέχρι ν’ ανοίξει σαν το ρόδο. Ύστερα το στέγνωνε κι έπιανε κατόπιν να το στολίζει χωρίς βιάση. Μάστορας δουλεμένος στην Αγιογραφία, έπιανε το χέρι του. Πάνω στη χιονάτη ζάχαρη θά ‘φτιαχνε το δικέφαλο αετό μέσα σε στολίδια απίστευτα.

«Μνήσθητι Κύριε ως αγαθός των δούλων Σου…», μονολογούσε και τα δάκρυα του τρέχανε ποτάμι.

Φώτης Κόντογλου: Κωνσταντινούπολη, η αγιασμένη πολιτεία --Η μελαγχολία των Παλαιολόγων

Τι ήτανε, αληθινά, εκείνο το Βυζάντιο, εκείνη η Κωνσταντινούπολη; Παραμυθένιος κόσμος! Όχι μοναχά η αρχαία πολιτεία, μα κι η καινούρια, ως του σουλτάν-Χαμίτ τα χρόνια. Είχα γνωρίσει έναν χριστιανό Ανατολίτη κοσμογυρισμένον, που έζησε πολλά χρόνια στην Ευρώπη και στην Αμερική, στη Λόντρα, στο Παρίσι, στη Ρώμη, στη Νέα Υόρκη. «Όλες αυτές οι μεγάλες πολιτείες, μου έλεγε, είναι σπουδαίες, μα σαν την Κωνσταντινόπολη δεν υπάρχει άλλη στην οικουμένη, κι ούτε βρίσκεται στον ντουνιά τέτοια επίσημη αρχοντικιά και βασιλική πολιτεία».

ΟΜΙΛΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΕΛΙΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ (29-5-2020)

Εὐχαριστώντας γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες γιά ὅλους.

Σέ κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.

Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.

Ὡς μετοχή σέ ἄκτιστη καί κτιστή πραγματικότητα, ἡ ἱστορία της, μένει ἀνερμήνευτη σέ κάθε νοῦ ἀφώτιστο, ὅπως καί ἡ ταυτότητά της.

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως

 

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: Περὶ τοῦ μὴ ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"……μηδενὶ τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστὼς ζῇ καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμὴ αὐτὸς ἑκὼν τὴν ἐπισκοπὴν παραιτήσεται. Χρὴ γὰρ πρότερον τὴν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετὰ τὴν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπισκοπὴν προβιβάζεσθαι…… "

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης: Γιατί ἔπεσε ἡ βυζαντινή αὐτοκρατορία; [29 Μαΐου 1453]

29 Μαΐου 1453: Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Γιατί ἔπεσε ἡ Βυζαντινὴ αὐτοκρατορία;

«Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων» (Ψαλμ. 126,1) «Μνήσθητι, Κύριε, ὅ,τι ἐγενήθη ἡμῖν· ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. Κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις. Ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν… Ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν… Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάρχουσιν· ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν… Ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν» (Θρ. Ἰερ. 5,1-2,5,7,16)

Τίποτε, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε τυχαῖο στὸν κόσμο. Οὔτε μιὰ σταγόνα νεροῦ οὔτε ἕνα φύλλο ἀπὸ τὰ δέντρα δὲν πέφτει χωρὶς κάποια αἰτία. Κάθε πρᾶγμα ἢ γεγονὸς ἔχει τὴν αἰτία του. Ὁ νόμος τῆς αἰτιότητος εἶνε παγκόσμιος. Ἡ αἰτία ἐπιφέρει ἀποτέλεσμα, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα προϋποθέτει αἰτία, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα γίνεται αἰτία ἑνὸς νέου ἀποτελέσματος. Δημιουργεῖται ἔτσι μία μακρὰ ἁλυσίδα ἀπὸ αἰτίες καὶ ἀποτελέσματα, ποὺ ἐλάχιστοι μόνο κρίκοι της εἶνε ὁρατοί· οἱ ὑπόλοιποι κρύβονται ὅπως οἱ κρίκοι μιᾶς ἁλυσίδας ποὺ ῥίχνεται στὰ βαθειὰ τῆς θαλάσσης.

Αφιέρωμα για την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως! βίντεο

Ω Πόλις, Πόλις πόλεων πασών κεφαλή, ομορφιά μια και μόνη, Βασιλεύουσα του κόσμου πόσο μας πληγώνεις στα όνειρα μας, όνειρα του Έθνους..
Αναδρομή στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης από την ίδρυσή της στη θέση της αρχαίας πόλης Βυζάντιο μέχρι την Άλωσή της το 1453.
Περιήγηση στα σημαντικότερα μνημεία και στις γειτονιές όπου άκμασε χιλιάδες χρόνια το Ελληνικό στοιχείο ενώ σήμερα δε ζουν εξαιτίας των διώξεων που υπέστησαν από τους βαρβάρους παρά μόνο «μία χούφτα» Έλληνες…
Το καλύτερο αφιέρωμα που έχει προβληθεί στην Ελληνική τηλεόραση για την Κωνσταντινούπολη
«ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ Ω! ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΛΛΙΠΟΛΙΣ ΕΡΑΣΜΙΑ…»
Συγκλονιστικό,συγκινητικό αλλά και ελπιδοφόρο στο τέλος..

«Ω ξειν’, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι•
( ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙ 480 π.Χ…)

«Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοὶ δοῦναι οὔτ’ ἐμὸν ἐστίν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ•
( ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ 1453 μ.χ…)
Όσο υπάρχουν Λεωνίδες της φυλής το Ελληνικό έθνος μπορεί να ελπίζει ότι θα ανατείλει..

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ως μήνυμα από τη θλιβερή επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης Δ105Β 28-5-1994

 

        ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

  για την ανάγκη μετανοίας ως μήνυμα από τη θλιβερή επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης  

              Στόμιο Λαρίσης, Δ105Β  28-5-1994

                                     

    Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε μια πολύ θλιβερή επέτειο, την 29^η Μαΐου 1453. Άραγε τη θυμηθήκαμε; Ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίο να έχουμε μία μνήμη ιστορική, μόλις και ανάγκη να το πει κανείς· διότι, εάν έχουμε πάντοτε αυτήν την ιστορική μνήμη, μπορούμε πάντοτε, έχοντάς τη ως βοηθό και διδάσκαλο, να αποφεύγουμε εκείνα τα οποία στο παρελθόν μάς προξένησαν ζημιά, να πράττουμε όμως εκείνα τα οποία στο παρελθόν αποδείχτηκαν σωστά. Έτσι, όπως αντιλαμβάνεστε, πάντοτε μία επέτειος, είτε χαρούμενη, είτε θλιβερή έχει πολλά να διδάξει. Αναρωτηθήκαμε γιατί χάσαμε το Βυζάντιο; Διότι σαν και σήμερα, το 1453, ἑάλω ἡ Πόλις… Κατελήφθη η Πόλις. Τη χάσαμε την Πόλη. Και η Πόλη δεν ήταν απλώς μόνο η Κωνσταντινούπολη, ήταν η πρωτεύουσα του απεράντου εκείνου βυζαντινού κράτους, το οποίο λίγο-λίγο φαγώθηκε και έμεινε μόνο μία πόλις, ως κράτος, μόνο μία πόλις, και αυτή η πόλις έπεσε αυτήν την ημερομηνία.

Η Οικονομία των "ευσεβών" της εποχής εκείνης δεν ήταν θεάρεστη και όμως σήμερα το ίδιο λάθος συνεχίζεται χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής!

«Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν χιλιάδες ευσεβείς αλλά η Πόλις θα περιέλθει στα χέρια των Τούρκων διότι ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την κατάσταση. Δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιδρούν, δεν αγωνίζονται.» [Ιωσήφ Βρυέννιος]

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» Δ 97Α΄ 13-6-1992

 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]

                   [Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]

 

       Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».