Συγκλονιστικά στιγμιότυπα από την Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Κανάνγκα. Ομιλεί ο Σεβασμ. Ιγνάτιος Μανδελίδης

                

Καθηγητής Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης: H ηγεσία της ελληνικής αστυνομίας ως ένας (ακόμη) Χατζηαβάτης της μητσοτακικής δικτατορίας

Με αφορμή την αντισυνταγματική και οργουελική απαγόρευση της δημόσιας συνάθροισης των Ελλήνων πολιτών για τις εκδηλώσεις των Ιμίων

Kωνσταντίνος Βαθιώτης

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

ΠΡΟΣΦΙΛΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ είναι να απαγορεύουν το δικαίωμα των πολιτών να πραγματοποιούν συναθροίσεις σε δημόσιους χώρους. Κι όταν δεν απαγορεύουν ευθέως τις συναθροίσεις αυτές, εκδίδοντας κάποιο φιρμάνι μέσω της αστυνομίας, τις απαγορεύουν έμμεσα, επιστρατεύοντας τον «παρακρατικό στρατό» τους, με άλλα λόγια: τους καθοδηγούμενους από το βαθύ κράτος «μπαχαλάκηδες», προκειμένου να προκαλέσουν επεισόδια που θα δώσουν στην αστυνομία το πάτημα να κάνει χρήση δακρυγόνων και να διαλύσει την διαδήλωση.

Αφιέρωμα στο Άγιο Τριώδιο

«ΜΗ ΚΑΘΕΥΔΟΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΓΡΗΓΟΡΩΜΕΝ ΚΑΙ ΝΗΦΩΜΕΝ»!

(Νοητή περιδιάβαση στο Άγιο Τριώδιο, στην ιερότερη και κατανυκτικότερη εόρτια περίοδο της Εκκλησίας μας, για μια οντολογική μετοχή στην νηπτική πορεία προς το Άγιο Πάσχα)                   

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η μακρά περίοδος του Τριωδίου, η οποία αρχίζει την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο, είναι η πιο σημαντική εορτολογική περίοδος της Εκκλησίας μας, διότι δίνει την ευκαιρία σε μας τους πιστούς να συναισθανθούμε τη λαθεμένη πορεία της ζωής μας, να τη διορθώσουμε και να επανακαθορίσουμε τη στάση μας απέναντι στο Θεό και τους συνανθρώπους μας. Αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουμε κεκαθαρμένοι και αλλαγμένοι, να εορτάσουμε το άγιο Πάσχα, σύμφωνα με την παύλειο προτροπή, όχι όπως οι Ιουδαίοι, τυπικά, «άλλ' εν αζύμοις ειλικρινείας και αληθείας», αποβάλλοντας την παλαιά  ζύμη της κακίας και της πονηρίας μας (Α΄ Κορ.5,8).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: Η συντριβή της καρδίας και το ταπεινό φρόνημα του Τελώνου, (Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου).

                                   Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου   

Θεολόγου - Ιατρού - συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 1η Φεβρουαρίου 2026

    Από σήμερα, Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, η αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, μας εισάγει σε μιά νέα περίοδο του εορτολογίου της, την περίοδο του Τριωδίου. Είναι μια πένθιμη και κατανυκτική περίοδος, που αρχίζει, από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φθάνει μέχρι τον Εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου. Είναι περίοδος εντονωτέρου πνευματικού αγώνος, στην οποία η Εκκλησία, με τα τροπάρια, τους ύμνους, τα αναγνώσματα, τις κατανυκτικές Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες, με την  νηστεία, στην οποία θα εισέλθουμε σε λίγες ημέρες και με την όλη κατάλληλη ατμόσφαιρα των ημερών αυτών μας καλεί σε μιά ακριβέστερη και βαθύτερη βίωση του μυστηρίου της μετανοίας.

Αλαζονεία και κενοδοξία (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκ. 18, 9-14]

   Πνευματικά  θησαυρίσματα από ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

                                   ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ

      Αν θέλεις να συνετίσεις έναν υπερήφανο άνθρωπο, μη μεταχειριστείς πολλά λόγια. Θύμισέ του μόνο την ανθρώπινη φύση του και τη ρήση του σοφού Σειράχ: «Τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός;(:Γιατί έχει τόση αλαζονεία και υπερηφανεύεται ο άνθρωπος, που είναι χώμα και στάχτη;)»[Σοφία  Σειράχ 10,9]. Κι αν εκείνος σου πει ότι χώμα και στάχτη θα γίνει μετά τον θάνατό του, δώσε του να καταλάβει ότι και τώρα, που ζει δεν είναι τίποτα περισσότερο. Ας μην ξεγελιέται, βλέποντας την ομορφιά του· έχοντας την υγεία του, νιώθοντας τη δύναμη του, απολαμβάνοντας τις χαρές της σύντομης επίγειας ζωής. Χώμα και στάχτη είναι, «αφού, και όσο ακόμα ζει, αρχίζει η φθορά του»[Σοφ.Σειρ.10,9: «ὅτι ἐν ζωῇ ἔῤῥιψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ(:διότι του υπερήφανου ανθρώπου, ενόσο ακόμη ζούσε, έριξα κάτω τα εντόσθιά του)»].

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ [:Λουκ. 18, 9-14] Πνευματικά θησαυρίσματα ἀπό ὁμιλίες τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ [:Λουκ. 18, 9-14]

Πνευματικὰ θησαυρίσματα ἀπὸ ὁμιλίες τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ

Ἄν ἡ ἁμαρτία, ὅταν εἶναι ἑνωμένη μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη, τρέχει τόσο γρήγορα στὸ δρόμο τῆς θεϊκῆς εὐσπλαχνίας, ὥστε μπορεῖ νὰ ξεπεράσει καὶ τὴν ἀρετὴ ποὺ τρέχει μὲ ἀλαζονεία, τότε ποῦ δὲν θὰ φτάσει ἡ ἀρετή, ὅταν συνυπάρχει μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη; Ἄν ἐκεῖνοι ποὺ ὁμολογοῦν τὰ ἁμαρτήματά τους, βρίσκουν ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριο, τότε πόσα στεφάνια δὲν θὰ κερδίσουν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν πλήρη ἐπίγνωση τῶν ἀγαθῶν τους πράξεων καὶ παραμένουν ταπεινοί;

O ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ – «Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3,12)

                 Κυρ. Τελώνου & Φαρισαίου (Β΄ Τιμ. 3,10-15)
       Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 O ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ

«Οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3,12)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει τὸ Τριῴ­διο. Τί εἶνε Τριῴδιο; Ἂν ρωτήσουμε τοὺς κοσμικοὺς ἀνθρώπους, θὰ μᾶς ποῦν· Τριῴδιο ἴ­σον χοροί, διασκεδάσεις, γλέντια, μάσκες, καρ­ναβάλια. Αὐτὸ ὅμως εἶνε πλάνη. Αὐτὸ δὲν εἶ­νε Τριῴδιο· εἶνε ἀντιτριῴδιο, ἀντίθετο μὲ τὸ Τριῴδιο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας. Τρι­ῴ­διο εἶνε μία ἱερὰ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστι­κοῦ ἔτους, περίοδος ἐντατικωτέρας ἀσκήσε­ως. Ὅπως ὁ στρατὸς ἔχει περίοδο ἀσκήσεων, γιὰ νὰ εἶνε οἱ στρατιῶτες πανέτοιμοι διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον, ἔτσι καὶ τὸ Τριῴδιο εἶνε περίοδος ἱερῶν ἀσκήσεων τῶν Χριστιανῶν. Τὸ Τρι­ῴ­­διο εἶνε δέκα ἑβδομάδες· πρώτη ἡμέρα εἶνε σήμερα, καὶ τελευταία ἡμέρα εἶνε τὸ Μέγα Σάββατο, ὅταν ὁ ἱερεὺς γεμᾶτος ἐνθουσιασμὸ σκορπάει μέσ᾽ στὸ ναὸ δεξιὰ – ἀριστερά, πάνω – κάτω, φύλλα δάφνης καὶ ψάλλει «Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν» (Ψαλμ. 81,8).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: Καρναβάλια. Το αντι-τριώδιο του διαβόλου.

               

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Υπευθύνου του Γρ. Αιρέσεων και παραθρησκειών

Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων & Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 25η Φεβρουαρίου 2025

Εισήλθαμε και φέτος στο άγιο Τριώδιο, το οποίο είναι μια από τις σημαντικότερες εορτολογικές περιόδους της Εκκλησίας μας. Είναι μια πένθιμη και κατανυκτική περίοδος, που αρχίζει, από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φθάνει μέχρι τον εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου. Αυτήν διαδέχεται κατόπιν η χαρμόσυνη περίοδος του Πεντηκοσταρίου, που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και φθάνει μέχρι την Κυριακή των αγίων Πάντων.

Αγγλία: Οι «θεωρίες συνομωσίας» γίνονται πραγματικότητα – Ζώνες των 15 λεπτών με εσωτερικά «διαβατήρια» μετακίνησης στην Οξφόρδη

100 μέρες ελεύθερης κυκλοφορίας και μετά πρόστιμα - Το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης μετατρέπεται σε «συνάλλαγμα» συμμόρφωσης

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Για άλλη μια φορά οι υποτιθέμενες «θεωρίες συνομωσίας» λαμβάνουν σάρκα και οστά με κάθε θεσμική επισημότητα, με μια είδηση που μας έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο, ένα κράτος που βρίσκεται στην «αιχμή» της Νέας Τάξης και μας απασχολεί συχνά για τις δυστοπικές πολιτικές που προωθούνται εκεί.

Η Υποκρισία Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου] 'Οταν το “φαίνεσθαι” γίνεται σημαντικότερο του “είναι”

του Κων/νου Αθ. Οικονόμου δασκάλου , συγγραφέα

ΟΡΙΣΜΟΣ: 

Υποκρισία είναι η απόκρυψη των αληθινών αισθημάτων και σκέψεων, δηλαδή η προσποίηση. Υποκρισία είναι όταν λέω ένα πράγμα αλλά κατά βάθος πιστεύω κάτι άλλο, όταν φανερώνω ένα πρόσωπο αλλά κατά βάθος είμαι κάποιος άλλος. Οι τόσο κοινοί στο νεοελληνικό μας λεξιλόγιο όροι υποκριτής και υπόκριση προέρχονται από το αρχαίο ελληνικό θέατρο, όπου δηλώνουν τον ηθοποιό και την επί σκηνής τέχνη του, αντίστοιχα.
Όταν χρησιμοποιώ την ηθοποιϊα στην καθημερινότητα και στις σχέσεις μου με τους συνανθρώπους, είμαι υποκριτής. Η υποκρισία, με άλλα λόγια, είναι το αντίθετο της γνησιότητας και της ειλικρίνειας. Ένας άνθρωπος πέφτει στην κατάσταση της υποκρισίας όταν προσπαθεί να διατηρήσει μια εξωτερικά καλή εικόνα του εαυτού του προς τους άλλους, χωρίς ταυτόχρονα να φροντίζει ώστε και εσωτερικά να είναι αυτός ο καλός άνθρωπος που θέλει να φαίνεται ότι είναι.

Ταυτοποίηση μαθητῶν στὶς ἐξετάσεις: Τί νὰ ἀπαντήσετε σὲ σχολεῖο ἢ ἐξεταστικὸ κέντρο

(Ὁδηγὸς γιὰ γονεῖς καὶ μαθητές) 

Τὸ τελευταῖο διάστημα ἔχουν καταγραφεῖ περιστατικὰ ὅπου διευθυντὲς σχολείων ἢ ἐπιτηρητὲς ἀπαιτοῦν ἀπὸ μαθητὲς τὴν ἔκδοση νέας ψηφιακῆς ἀστυνομικῆς ταυτότητας (μὲ Π.Α.), ἀκόμη καὶ ὡς προϋπόθεση συμμετοχῆς σὲ ἐξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων τῶν Πανελλαδικῶν. Ἡ ἀπαίτηση αὐτὴ δὲν ἔχει καμία νομικὴ βάση. 

1. «Δὲν ἀπαιτεῖται ἀστυνομικὴ ταυτότητα γιὰ τὴ συμμετοχὴ στὶς ἐξετάσεις» 

Ἐὰν σᾶς ζητηθεῖ νέα ἀστυνομικὴ ταυτότητα, ἀπαντῆστε ξεκάθαρα: «Δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴ νομοθεσία ὑποχρέωση κατοχῆς ἀστυνομικῆς ταυτότητας γιὰ τὴ συμμετοχὴ μαθητῶν στὶς ἐξετάσεις, οὔτε στὶς Πανελλαδικές.» 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ανεξ. βουλευτή Νίκου Παπαδόπουλου στην υπόθεση Τυχικού.

                         

 Στις 4 Σεπτεμβρίου 2025 υπέβαλα γραπτή ερώτηση στην Υπουργό Παιδείας της Ελλάδος, απαιτώντας εξηγήσεις για την απαράδεκτη  παρέμβασή της, τόσο με επιστολή όσο και δια ζώσης (!) στην Εκκλησία της Κύπρου, στην υπόθεση του –κατά κοινή ομολογία- ευλαβούς Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ TEΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκά 18,10-14] «ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΥΨΟΣ» 20-2-2000] [Β 409]

 ΚΥΡΙΑΚΗ TEΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκά 18,10-14]

     Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου 

                                  με θέμα:

                             «ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΥΨΟΣ»

       [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-2-2000] [Β 409]

                                                                                                                       

     Θαυμασία η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, αγαπητοί μου, που η Εκκλησία μας την τοποθετεί καθώς ανοίγει το Τριώδιον. Το Τριώδιον είναι ένα βιβλίον της Εκκλησίας μας· το οποίον συνέθεσε ο άγιος Κοσμάς, ο ποιητής. Κι επειδή αναφέρεται σε κανόνες της Εκκλησίας που έχουν μόνο τρεις ωδές, προς τιμήν του Αγίου Τριαδικού Θεού, γι΄αυτό ακριβώς λέγεται και Τριώδιον. Τρεις ωδές. Είναι γνωστό ότι ένας κανονικός, ένας αρτιμελής, ας μου επιτραπεί να το πω έτσι, κανόνας, στην σύνθεσή του είναι εννέα ωδές. Εδώ, όμως, είναι τρεις ωδές, για τον λόγο που σας εξήγησα προηγουμένως. Ανοίγει σήμερα το Τριώδιον και κλείνει το Μεγάλο Σάββατο. Για να περάσομε σε ένα άλλο βιβλίο λειτουργικό, που είναι το Πεντηκοστάριον και το οποίο κι αυτό είναι έως την 50ήν ημέρα, δηλαδή έως την Πεντηκοστή.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ TEΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκά 18,10-14] «Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ» 12-2-1995] [Β 312]

ΚΥΡΙΑΚΗ TEΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκά 18,10-14]

     Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου 

                                  με θέμα:

                 «Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ»

        [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-2-1995] [Β 312]

                                                                                                                       

      Και πάλι, αγαπητοί μου, προ των οφθαλμών μας η πολύτιμη παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Με αυτήν την παραβολή θέλησε ο Κύριος να δώσει πολλά διδάγματα. Να μας πει για την ταπείνωση και την  υπερηφάνεια. Για την πνευματική ή ηθική, αν θέλετε, επάρκεια και ανεπάρκεια. Για το περιεχόμενο μιας καλής ή κακής προσευχής.

Οι Τρεῖς Ιεράρχαι ἦταν ἄριστοι ἐπιστήμονες, μεγάλης ἀρετῆς, με αγγελική ἀγάπη στόν Χριστό.

Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι ἦταν ἄριστοι ἐπιστήμονες. Εἶχαν κλίσι στὰ γράμματα, ἦταν ἐπιμελεις στὰ μαθήματα, μισούσαν τὴν διαφθορᾶ, ἀλλὰ παραπάνω ἀπὸ τὰ γράμματα καὶ τὴ φιλοσοφία καὶ τὶς ἐ­πιστῆμες ἀγάπησαν τὴν ἀρετή. Ὦ ἀρετή, ποὺ σὲ ὕμνησαν οἱ πρόγονοί μας ὅταν ἔλεγαν, «Πᾶς ὁ ἐπὶ γῆς καὶ ὑπὸ γῆς χρυσὸς ἀρετῆς οὐκ ἀντάξιος»! (Πλάτων, Νόμ. 5,728Α)… Ἡ ἀρετὴ ὡς ἐγκράτεια, ὡς φιλαλήθεια, ὡς θάρρος καὶ ἀνδρεία, ὡς ἐνθουσι­ασμός, ὡς ἐλεημοσύνη, ὡς φιλοστοργία, ὡς φιλοπατρία. Ἰδού τὰ ἔξοχα στοιχεῖα ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἀρετή. Αὐτὰ ἀγάπησαν οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι, καὶ ἀναδείχθηκαν ἐνάρετοι.

ΜΗΤΕΡΑ, ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΗΜΕΡΑ!!!

Με αφορμή τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, «μνείαν ποιούμεθα και των μητέρων αυτών». Πίσω από τα μεγάλα αυτά αναστήματα της Πίστεως υπάρχουν κρυμμένα στην σιωπή και την ταπείνωση τα αρραγή θεμέλια του προσωπικού τους μεγαλείου. Οι μητέρες τους. Οι τρείς «Φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος» ευτύχησαν να έχουν άγιες και σοφές κατά Θεόν και κατά άνθρωπον μητέρες. Δε θα μπορούσε άλλωστε να συμβεί διαφορετικά. Είναι αξίωμα το ρητό: «πίσω από κάθε σπουδαίο άνδρα υπάρχει μια γυναίκα». Τις περισσότερες φορές αυτή είναι η μάννα.

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ [:Ματθ. 5,14-19] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ [:Ματθ. 5,14-19]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

      «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων(:Εσείς οι μαθητές μου είστε το πνευματικό αλάτι των ανθρώπων της γης (επειδή με το παράδειγμα και την διδασκαλία σας έχετε την δυνατότητα να νοστιμεύετε τη ζωή των ανθρώπων και να προλαβαίνετε την ηθική σαπίλα)· εάν όμως το αλάτι χάσει αυτήν την ιδιότητά του, με τι άλλο θα αλατιστεί, ώστε να αποκτήσει πάλι την ουσία και δύναμή του; Δεν έχει πλέον καμία αξία και σε τίποτε άλλο δεν χρειάζεται, παρά να πεταχτεί στον δρόμο και να καταπατείται από τους ανθρώπους. Εάν λοιπόν και εσείς χάσετε την ηθική σας δύναμη, δεν θα γίνετε μόνο άχρηστοι, αλλά και θα περιφρονηθείτε από τους ανθρώπους)»[Ματθ.5,13].

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου: Οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος»

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου -Ιατρού - συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 30η Ιανουαρίου 2026

    Ξεχωριστή θέση, αγαπητοί μου αδελφοί, στη χορεία των Ιεραρχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας κατέχουν οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος», όπως τους αποκαλεί ο υμνογράφος στο απολυτίκιο της εορτής, δηλαδή ο μέγας Βασίλειος, ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, των οποίων την ιερά μνήμην ευλαβώς και χαρμοσύνως τιμά και πανηγυρίζει η Εκκλησία μας σήμερα σε μια κοινή εορτή και πανήγυρη. Και οι τρείς υπήρξαν μεγάλοι και κορυφαίοι θεολόγοι, μεγάλοι και κορυφαίοι Ιεράρχες και ποιμένες και πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας. Τους εορτάζει ο ουρανός, η θριαμβεύουσα Εκκλησία, τους εορτάζει και η επί γης στρατευομένη και τους προβάλλει ως παραδείγματα προς μίμηση, ως παραδείγματα αρετής και αγιότητος τόσο στον κλήρο όσο και στο λαό. Προ πάντων όμως και κυρίως τους προβάλλει ως υποδείγματα αγίων ποιμένων και διδασκάλων της Εκκλησίας μας γι’ αυτό και σ’ αυτούς βρίσκει πλήρη και τελεία εφαρμογή ο λόγος του Κυρίου μας «Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων», (Ιω. 10,11).

Mητροπολιτης Φλωρινης Αυγουστινος: «Ακουω τη φωνη των πατερων σαν σαλπιγ­γα να ᾽ρχεται απο την Καισαρεια, την Αντιοχεια, την Αρ­μενια· Αγωνισθητε να καθαριστη η Εκκλη­σια!

 

«Πάσα επιστήμη, χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής, πανουργία, ου σοφία φαίνεται» (Μενέξ. 247Α)
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗ απο τους τσοπαναραιους, απο τους εργατες & τους αγραμματους· κινδυνευει απο τους επιστημονας, χωρις Θεο.
Διαφωνώ με τους πνευματικούς που λένε· Εμείς να κοιτάξουμε την ψυχούλα μας· μη μας νοιάζει τι κάνει ο διάκος, ὁ πα­πᾶς, ὁ δεσπότης!…
Αν είσαι Χριστι­ανός, κον­τά στον αγώνα για την ψυχή σου, θα αγωνιστής & για την Εκκλησία σου. Η ανοχή που δείχνουμε, είναι ενοχή, αμαρτία, έγκλημα!»

Οι Τρεις Ιεράρχαι και η εκκλησιαστική ζωή Η στάσι τους απέναντι στα σκάνδαλα

Τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Καὶ πάλι, ἀδελφοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱ­­­­εραρχῶν ζωντανεύει μπροστά μας τὴ ζωὴ καὶ τοὺς ἀγῶνες τους. Ἡ ἐποχή τους χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ὡς χρυσὸς αἰώνας, ἡ ἐκκλησιαστι­κὴ ζωὴ ὅ­μως παρουσίαζε καὶ σκιές. Σοβαρὲς κα­­κί­ες ῥα­σοφό­­­ρων (ἀμάθεια, αὐθάδεια, ἀνη­θικό­της, φιλαρ­γυρία, καὶ πρὸ παν­τὸς ἀ­­θε­ο­φοβία – θεομπαιξία) σκαν­­δάλιζαν. Ἀπέναντι σ᾽ αὐτὴ τὴ φαυλό­τητα οἱ ἱ­εροὶ πατέρες δὲν ἔμειναν ἀδιάφοροι. Καὶ ἀξίζει νὰ δοῦμε ποιά ἦταν ἡ ἀντίδρασί τους.

Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός: Παιδεία μετάληψις αγιότητος

«Δε με μέλει περί του τί λέγουσι και τί θα είπωσι περί εμού. Με ενδιαφέρει μόνον να ευρίσκωμαι εν ειρήνη προς την συνείδησήν μου, όπως και ευρίσκωμαι, χάρις τω Θεώ».

Γράφει ο Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός

 

«Η Παιδεία μετάληψις αγιότητος εστί» (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Σύντομη ομιλία ,σε εκδήλωση του Λυκείου Λαγκαδά, για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών Στην αποψινή εορταστική εκδήλωση , ανάμεσα στα παιδιά , τους καθηγητές τους και τις αρχές του τόπου μας , δηλώνουμε ταπεινά παρόντες κι εμείς οι γονείς . Φορτωμένοι με χαρές αλλά πιο πολύ με βάσανα , με κόπο και προβλήματα . Βιώνοντας , κυριολεκτικά , έναν κατακλυσμό. Έναν σύγχρονο κατακλυσμό , όπου η αξία «άνθρωπος» έχει ευτελιστεί με βαναυσότητα και όπου απειλούνται με αφανισμό αυτά τα ίδια τα πνευματικά βάθρα του πολιτισμού μας . Και ψάχνουμε απεγνωσμένα όλοι μας , δάσκαλοι και γονείς , σανίδα σωτηρίας .

Το υπόλοιπο του χρόνου και ο παπά Δημήτρης Γκαγκαστάθης

Κυνηγημένος από μια δεκαμελή ομάδα ενόπλων ανταρτών, Κυριακή πρωί, στις 20 Οκτωβρίου 1945, ο παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, μόλις χτύπησε την καμπάνα, αναγκάσθηκε να φύγει από την Εκκλησία για να γλυτώσει. Έπιασε μια ρεματιά και τους ξέφυγε, μα σε λίγο τον πρόλαβαν πάλι, γιατί ήταν έφιπποι. Τον πυροβολούσαν, όμως καμιά σφαίρα δεν τον χτυπούσε. Του έριχναν με τα στεν, φορητά αυτόματα, χωρίς να μπορούν να τον σκοτώσουν. Οι σφαίρες τρυπούσαν τα ράσα του, τις καταλάβαινε πάνω του, αλλά κυλούσαν στο χώμα χωρίς να τον πληγώνουν. Τον κύκλωσαν βρίζοντάς τον χυδαία και φωνάζοντας. Βλέποντας τον θανάσιμο κίνδυνο σήκωσε τα χέρια του προς τον ουρανό και φώναξε «εκ βαθέων»:

– Μιχαήλ, αρχιστράτηγε των Αγγέλων, σώσε με, κινδυνεύω!

Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης. Ὁ ὅσιος καί ἅγιος λευΐτης τοῦ Πλατάνου Τρικάλων

Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης

Ὁ ὅσιος καί ἅγιος λευΐτης τοῦ Πλατάνου Τρικάλων

Tοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

Στίς μέρες μας πού «ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία», ὅπως γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ρωμ. ε´, 20), ὁ Θεὸς ἀνέδειξε μεγάλους ἁγίους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν καταφύγιο τῶν πονεμένων καί δυσκολεμένων χριστιανῶν, δηλαδή ἔγινε αὐτό πού στή συνέχεια σημειώνει ὁ Ἀπόστολος «ὑπερ­επερίσσευσεν ἡ χάρις».

Ἀπὸ τὸν βίον τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη

Παραθέτομεν ἕνα ἀπόσπασμα, ὅπως παρουσιάζεται μέσα ἀπὸ τὰ γραπτά του (ἁγιοκατετάχθη 10 Ἰουλίου 2025):

Ο ΒΙΟΣ ΜΟΥ

Ἐγεννήθην τήν 1ην Αὐγούστου 1902 ἀπὸ γονεῖς πτωχούς. Ἐτελείωσα τό Δημοτικό Σχολεῖο τοῦ χωριοῦ μου τό 1915. Ἀπό μικρό παιδί ἐξυπηρετοῦσα μέσα στό ναό τόν ἱερέα τοῦ χωριοῦ μου. Ὅταν πήγαινα στὸ σπίτι καί εὕρισκα εὐκαιρία, ἔκαμνα ἐκεῖνα πού ἔκαμνε καί ὁ ἱερεύς στήν Ἐκκλησία. Τό ἴδιο ἔκαμνα καί ὅταν ἔβοσκα τά ζῶα ἔξω εἰς τόν κάμπο καί τό βουνό. Μόλις εὕρισκα κατάλληλη εὐκαιρία ἔκαμνα τήν προσκομιδή καί τήν ἁγία Τράπεζα. Εἶχα διάφορα πράγματα, διά νά κάμω τά καθήκοντα τοῦ ἱερέα. Μοῦ ἄρεσε νά κάμνω μικρά καί πρόχειρα ἐκκλησάκια· ἐπίσης νὰ μελετῶ διάφορα χριστιανικά βιβλία, ἰδιαίτερα βίους ἁγίων. Τακτικά ἐπήγαινα καί εἰς τόν ναό τῶν Ταξιαρχῶν, γιά νά τόν περιποιοῦμαι καί γιά νά προσεύχωμαι.

Ὅπου ὁρίζει ὁ Κύριος ἐκεῖνο γίνεται

Ανοικτή Επιστολή. Θεσμική εκτροπή, σύγκρουση συμφερόντων και επιτακτική ανάγκη ελέγχου. Η υπόθεση Τυχικού και οι βαριές ευθύνες της διοίκησης υπό τον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο.

 

Η Εκκλησία, όσο και αν επικαλείται το πνευματικό της έργο, δεν απαλλάσσεται από τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου, της χρηστής διοίκησης και της λογοδοσίας. Αντιθέτως, ακριβώς λόγω της ηθικής και κοινωνικής επιρροής της, η απαίτηση για διαφάνεια είναι αυξημένη. Όταν δε, η ανώτατη εκκλησιαστική ηγεσία ενεργεί με τρόπο που γεννά σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας, σύγκρουσης συμφερόντων και ενδεχόμενης κατάχρησης εξουσίας, η κατάσταση παύει να είναι «εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα» και καθίσταται θεσμικό πρόβλημα δημοσίου ενδιαφέροντος.

Η απαίτηση του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου να παραδοθούν τα κλειδιά του χώρου διαμονής του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, συνοδευόμενη από την εντολή να εγκαταλείψει τον χώρο χωρίς σαφή, θεσμικά ασφαλή εναλλακτική, συνιστά πράξη διοικητικής βίας στο πλαίσιο εκκρεμούς διαδικασίας.

Απάντηση Τυχικού στα δημοσιεύματα: «Διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα»

 

       
                           

Διευκρινίσεις για τη διαμονή, τη μείωση μισθού και την κατάσταση της υγείας του Μητροπολίτου Τυχικού - Έκκληση για υπευθυνότητα και σεβασμό στους θεσμούς.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 27.01.2026

Απάντηση στα πρόσφατα δημοσιεύματα σχετικά με τον Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου κ. Τυχικό.

Με λύπη και προβληματισμό παρακολουθούμε τα τελευταία δημοσιεύματα που αφορούν το πρόσωπο του Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου κ. Τυχικού και τα οποία διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, δημιουργώντας λανθασμένες εντυπώσεις στο εκκλησιαστικό πλήρωμα και στην κοινή γνώμη.

Δημογραφικό: Μόλις 42.000 Ελληνόπουλα γεννήθηκαν από γονείς Έλληνες εις το γένος το 2025!

Η καταστροφή ξεκίνησε από το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α.Παπανδρέου το 2010 - Ιστορικό χαμηλό γεννήσεων στην Ελλάδα το 2025 25.01.2026 

 

Απογοήτευση προκαλούν τα στοιχεία που ήρθαν στη δημοσιότητα σχετικά με τις γεννήσεις στην Ελλάδα, καθώς το 2025 υπήρξε η χρονιά με τις λιγότερες στην ιστορία της χώρας.

Σημειώνεται πως το 40% των γεννήσεων αφορά παιδιά από γονείς μη Έλληνες εις του γένος (ανεξάρτητα αν οι γονείς τους ή οι παππούδες τους ήρθαν στην Ελλάδα από τ0 1990), άρα τελικά λίγο περισσότερα από 40.000 ήταν τα Ελληνόπουλα που γεννήθηκαν από Έλληνες εις το γένος.

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, (1986-2026).

 Δεν ξεχνώ ! Η αφίσα αυτή λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε  από τον Κων. Καραμανλή της Ν. Δ. που εμπλέκεται στο Σιδηροδρομικό δυστύχημα των 57 νεκρών στα Τέμπη.  

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου - Ιατρού - συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 27η Ιανουαρίου 2026

    Συμπληρώνονται φέτος 40 χρόνια από τότε που η ελληνική Πολιτεία ψήφισε τον εθνοκτόνο και αιμοσταγή νόμο 1609/1986 για τις εκτρώσεις με τον παραπλανητικό τίτλο: «Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης και προστασίας της υγείας της γυναίκας…», με τον οποίο ουσιαστικά απενοχοποιήθηκε το στιγερό και ειδεχθές αυτό έγκλημα.

Ιεραπόστολος π. Κοσμάς Γρηγοριάτης . Εν oδώ τελειούται

  27 Ιανουρίου 1989, Το μαρτύριο του έγινε δρόμος.  

Ο πατήρ Κοσμάς Γρηγοριάτης πήγε στην Αφρική για να μείνει. Έμαθε το χώμα, τη γλώσσα, την αναμονή. Κι όπου υπήρχε έλλειψη, άφηνε τον εαυτό του. Ο δρόμος, τον κράτησε μέχρι τέλους, ώσπου η διακονία του έγινε επιλογή και τα βήματά του δεν θα να γύριζαν πίσω. Το τραγικό ατύχημα στις 27 Ιανουαρίου του 1989 δεν ήταν διακοπή· ήταν σφράγισμα. Το αίμα του έμεινε στη γη εκείνη. Και η γη το κράτησε.

Ο Π. Κοσμάς Γρηγοριάτης ο Ιεραπόστολος – Μάρτυρας του Κονγκό. Το ξαφνικό τέλος του και τα θαυμαστά σημεία († 27 Ιανουαρίου 1989)

Τόν Ἰούνιο τοῦ 1988 ὁ π. Κοσμᾶς ἦλθε γιά τελευταία φορά στό

Μοναστήρι μας, τήν Μονή Ὁσίου Γρηγορίου. Ἦλθε νά ξεκουρασθῆ σωματικά καί ψυχικά.

Μᾶς ἔλεγε: «Μέ πονοῦν τά πόδια μου. Δέν ἠμπορῶ νά κατέβω μέχρι τήν παραλία». Τόν συνεῖχε ἡ ἀγωνία τοῦ ἔργου. Ζητοῦσε ἀδελφούς ἀπό τήν Μονή, ἀλλά οἱ Πατέρες ἦσαν ἀκόμη νέοι καί ἀνώριμοι γιά νά ἐξέλθουν στόν κόσμο.

Τώρα βρῆκε τόν χρόνο νά προβληματισθῆ γιά τήν προώθησι τῶν προγραμμάτων του καί τήν ἐπίλυσι πολλῶν ἐκρεμοτήτων. Ἔτσι, ξεκίνησε νά γράψη ἕνα μικρό βιβλίο, τό ὁποῖον ὠνόμασε: «Σκέψεις γιά τήν ἱεραποστολή μέσα ἀπό τήν πρᾶξι». Ἤθελε νά μᾶς ἀφήσει σάν παρακαταθήκη τό ἀποστάλαγμα τῶν ἐμπειριῶν του καί τίς σοφές συμβουλές του. Ἄραγε νά προαισθανόταν  κάτι ὅτι γρήγορα θά μᾶς ἄφηνε;