Οι Μοναχές συγκλονισμένες από την κοίμηση του Πνευματικού Πατρός των και διδασκάλου σημειώνουν:
...Την 4ην πρωϊνήν (8ης Μαΐου 1980) ετελείωσαν την ανάγνωσιν αι αδελφαί εις τον Γέροντα. Έμειναν πλησίον του δύο όπως πάντα.
- Εγώ σήμερα, λέγει εις τας αδελφάς, θα φύγω.
- Πού το ξέρετε Άγιε Γέροντα; τον ερωτά η αδελφή.
- Το ξέρω, το καταλαβαίνω. Σήμερα θα φύγω.
Η ώρα ήτο 5η πρωϊνή. Αι αδελφαί ασήμανον το καμπανάκι της κέλλας του. Όλαι ευρέθησαν εις το κελλίον του. Ο Άγιος Πατήρ με τρεις αναπνοάς άφησεν την Αγίαν ψυχήν του να πετάξη εις τα Ουράνια σκηνώματα, τα τόσον αγαπητά και περιπόθητα και συγκατετάγη εις τον χορόν των Αγίων Πατέρων τους οποίους με όλας του τας δυνάμεις πνευματικάς και σωματικάς ετίμησεν με ολονυκτίους αγρυπνίας, μελέτην των Θείων έργων των και μίμησιν της αγωνιστικής ζωής των. Προσετέθη εις την χορείαν των Αγίων ένα ακόμα μυρίπνοον άνθος του Παραδείσου που με την αδαμάντινον θέλησίν του κατόρθωσεν να διατηρηθή ανέπαφον και ακηλίδωτον από την αμαρτίαν του ταλαιπώρου αιώνος μας.
Μια που σήμερα συμπληρώθηκαν αισίως 46 χρόνια από την εις Κύριον εκδημία του οσίου της Πάρου, π.Φιλοθέου (Ζερβάκου), δημοσιεύουμε αυτή την νεανική του φωτογραφία του έτους 1931.
Πίσω και αριστερά,είναι ο Ιερός Ναός της οσίας Θεοκτίστης της εν Πάρω,τον οποίο ανήγειρε ο ίδιος στην θέση Κουνάδος στην περιοχή των Καμαρών Πάρου.
Δεξιά πίσω φαίνεται η Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πάρου,η οποία είναι μετόχι της Μονής Λογγοβάρδας χωρίς μοναχούς.
Όλοι εμείς οι οποίοι είχαμε την εξαιρετική και ιδιαίτερη ευλογία να γνωρίσουμε τον άγιο Γέροντα,να εξομολογηθούμε στο πετραχήλι του,να ακούσουμε τις θεόπνευστες συμβουλές του,να τον ζήσουμε σαν στοργικό πατέρα,αισθανόμαστε σήμερα μια ιδιαίτερη χαρά.
Τον νιώθουμε ότι είναι κοντά μας,μας φροντίζει στοργικά και μας ευεργετεί ακόμα.Δεν ξεχνούμε τα πολύ ελπιδοφόρα λόγια του : «αν βρω παρρησία στον Θεό,δεν θα σας αφήσω».
Η παρηγοριά αυτή διώχνει από μέσα μας την αίσθηση της απουσίας του και μας γεμίζει από αισιοδοξία στις σκληρές μέρες που ζούμε.