Πού και πότε ο επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία;
Γράφει ο Μέτοικος
Ο παραλογισμός στο μεγαλείο του.
Η Βουλή των Ελλήνων βράβευσε τον επίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως ως «θεματοφύλακα της ορθοδοξίας!» και, ο Βαρθολομαίος Αρχοντώνης σκέπασε με ένα ακόμη κομμάτι χρυσού το «επιθυμητικό» και μαύρο, κατά τον Πλάτωνα, μέρος της ψυχής του, νομίζοντας ο τάλας, ότι τη φοβερά ημέρα της κρίσεως θα γελάσει τον Κριτή, όπως την εποχή του Κρόνου οι «στολισμένες» με πλούτο και δόξα ψυχές έκρυβαν την «μαύρη αλήθεια» τους, ξεγελώντας τους τρεις κριτές.
Ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, γιατρός το επάγγελμα και, από τον θυμόσοφο Ελληνικό λαό στολισμένος με εκείνο το «ουδείς», σε ποια έργα του Βαρθολομαίου Αρχοντώνη τον είδε ως «θεματοφύλακα της Ορθοδοξίας, της ελληνικής γλώσσας και της παράδοσης»;
Πού και πότε ο επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία;
Μήπως όταν έκανε από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, μονάχα αυτός, δεκτά τα θεολογικώς απαράδεκτα κείμενα της Επιτροπής του Μικτού Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και των Μη-Χαλκηδόνιων εκκλησιών;
Ποιος Ορθόδοξος Πατριάρχης θα δεχόταν τα συμπεράσματα αυτού του διαλόγου μεταξύ των Ορθοδόξων και Μη-Χαλκηδόνιων στη Γενεύη, περί της υπάρξεως κοινής δογματικής διδασκαλίας «για την υποστατική ένωση των δυο φύσεων στον Χριστό» και, πως, η διαίρεση των 15 αιώνων οφείλεται στη «διαφορετική ορολογία που χρησιμοποιήθηκε για τη διατύπωση αυτής της διδασκαλίας»;
Που είδε τον Βαρθολομαίο Αρχοντώνη, ως υπερασπιστή του Ορθοδόξου Δόγματος, ο Νικήτας Κακλαμάνης;
Μήπως στην δαιμονική εμμονή του π.Βαρθολομαίου για την πλήρη κοινωνία με τους αιρετικούς, μετά την αποδοχή εκ μέρους του της απαράδεκτης κατά πάντα συμφωνίας με τους παπικούς στο Balamand του Λιβάνου;
Είναι υπερασπιστής ή υπονομευτής της Ορθοδοξίας αυτός που αποκαλεί τους Ιερούς Κανόνες «τείχη του αίσχους» Νικήτα Κακλαμάνη;
Υπερασπίζεται την Ορθόδοξη Αλήθεια ο Βαρθολομαίος Αρχοντώνης όταν «Γυμνή τη κεφαλή» διαλαλεί «από άμβωνος» ότι, η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ρωμαιοκαθολική αίρεση κατέχουν ακέραιες τις «αλήθειες» τους και, «ὡς Ἀδελφαί Ἐκκλησίαι, [είναι] ὑπεύθυνοι ἀπό κοινοῦ διά τήν διατήρησιν τῆς μοναδικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ»;
Γιατί η Βουλή, χωρίς βουλή, βράβευσε τον Βαρθολομαίο Αρχοντώνη;
Ποτέ τους δεν άκουσαν οι «εθνοπατέρες», για το μέγιστο και οδυνηρότατο σχίσμα που προκάλεσε στην Εκκλησία του Χριστού ο Βαρθολομαίος Αρχοντώνης, με τον εκκλησιαστικό εμφύλιο που προκάλεσε και τροφοδοτεί στην Ουκρανία;
Έχουν βουλώσει την ορθόδοξη συνείδηση τους και τα αυτιά τους με κερί οι «βολευτές» και, γιαυτό δεν άκουσαν οι άβουλοι χειροκροτητές τη θρασύτατη δήλωση του π.Βαρθολομαίου πως : «Είτε αρέσει στους φίλους μας τους Ρώσους είτε δεν αρέσει, αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσουν την λύση που θα δώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι δεν έχουν άλλη επιλογή» ή, την ξετσιπωσιά του με τη δήλωσή του «Σκασίλα μου (που δε με μνημονεύουν) οι Ορθόδοξοι Ρώσοι»;
Γιατί τον βράβευσαν;
Μήπως, γιατί ο Φαναριώτης κληρικός, ήθελε εις τους αιώνας των αιώνων ραγιάδες τους Έλληνες στους Τούρκους αποκαλώντας τους ήρωες αγωνιστές του 1821 «ξεβράκωτους» που «διέκοψαν την υπέροχη συμβίωση των δυο λαών δημιουργώντας τις γνωστές προστριβές», τουτέστιν, την επανάσταση του 1821;
Βράβευσαν ως ειρηνιστή αυτόν που ευλόγησε τα όπλα των Τούρκων για την εισβολή στη Συρία εναντίον των Κούρδων;
Βράβευσαν οι Έλληνες βουλευτές, που ορκίζονται στο Σύνταγμα «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», ως υπερασπιστή της Ορθοδοξίας αυτόν που δωρίζει, αντί του Ιερού Ευαγγελίου, το Κοράνι!
Ποια είναι για τον π.Βαρθολομαίο « Ἡ γνησία πίστις [που] εἶναι ὁ αὐστηρότερος κριτής τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ καί τῆς μισαλλοδοξίας». Μήπως ο π.Βαρθολομαίος λογίζει ως έχοντας «γνησία πίστη» όσους κληρικούς κοινωνούν αιρετικούς και αβάπτιστους Φράγκους, όπως έκανε αυτός στη Ραβέννα της Ιταλίας;
Για τον π.Βαρθολομαίο, οι νεομάρτυρες, οι μάρτυρες και οι Άγιοι της Ορθοδοξίας όπως ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής είναι φονταμενταλιστές και, είχαν «έκπτωσιν του θρησκευτικού βιώματος», διότι υπερασπιζόμενοι την Ορθοδοξία διαφώνησαν με τυράννους και αιρετικούς πατριάρχες θυσιάζοντας τη ζωή τους για την Ορθοδοξία;
Επί των ημερών της πατριαρχίας Βαρθολομαίου, ποια εποχή «τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὑπῆρξε καί παραμένει λάβαρον τῆς παγκοσμιότητος τῆς πίστεως, τοῦ ἤθους καί τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας, ζωτικόν σημεῖον ἀναφορᾶς διά τό Γένος μας καί σύμβολον τῶν περιπετειῶν καί τῶν ἐλπίδων του»;
Μήπως την εποχή που, αναισχύντως, ο Βαρθολομαίος Αρχοντώνης αποκάλεσε τους Αγίους Πατέρες «ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως, που ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού»;
Για ποια αλληλεγγύη μιλά ο π.Βαρθολομαίος που, «εἶναι ἡ ἔλλογος καί πλήρης ἐνσυναισθήσεως ἀνθρωπιά, [και] διασώζει τά χαρακτηριστικά τῆς «ἀρετῆς»; Γιαυτήν την αλληλεγγύη που έδειξε στους ουκρανούς Ορθοδόξους, όταν οι φασίστες τους έπαιρναν με τη βία τις εκκλησίες τους;
Και ποια ακριβώς «δικαιώματα» του ανθρώπου υπερασπίζεται ο Βαρθολομαίος Αρχοντώνης που, οι φονταμενταλιστές από «παρανόηση του Ορθόδοξου ήθους» τα απορρίπτουν;
Γιατί δεν μπαίνει στον κόπο να τα απαριθμήσει, για να τιμηθεί με χρυσό παράσημο από τις συλλογικότητες των αλληλέγγυων, δικαιωματιστών και τους LGBTQI+ ;
Δια το πλήθος των ανομημάτων μας, η μακρά πατριαρχία στον επισκοπικό θρόνο της Βασιλεύουσας Πόλης του υπονομευτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας Βαρθολομαίου Αρχοντώνη.