Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ 25ον


ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ : ΑΓΩΝΑΣ α.Φ.188 
http://www.agonas.org


ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡ. Π. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΚΟΛΛΑ
1.- ΘΕΟΛΟΓΙΑ. (συνεχεία)
ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ: Ο Θεός δεν αποκαλύπτεται στο κόσμο πάντοτε ενιαίως (= στην ολότητά Του) και κατά τον ίδιο τρόπο, αλλά «πολυμερώς και πολυτρόπως πάλαι ο Θεός λαλήσας ... επ’ εσχάτων των ημερών τούτων ελάλησεν ημίν εν Υιώ», [Εβρ. 1,1-2]. Ο Θεός είναι Πρόσωπον, δεν είναι όπως ο ήλιος ο οποίος αποκαλύπτεται πάντοτε κατά τον ίδιο τρόπο.
Στην υπερφυσική αποκάλυψή Του ο Θεός αποκαλύπτεται δια του ΛΟΓΟΥ Του, σε αντίθεση προς την φυσική αποκάλυψη όπου αποκαλύπτεται δια των ΕΡΓΩΝ Του, απροσώπως. Αποκαλύπτεται ο Θεός ως ΛΟΓΟΣ (= ως Πρόσωπον), το οποίον ομιλεί, διαλέγεται (= συνομιλεί). Παρά ταύτα ο ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΣ δεν είναι ανθρώπινος λόγος. Αυτό είναι και το χαρακτηριστικό γνώρισμα της υπερφυσικής αποκάλυψης. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ερευνούν, ούτε και να δημιουργούν αυτό τον ΛΟΓΟ. Ο ΛΟΓΟΣ αυτός διακρίνεται: α΄.-) Στο Λόγο ο οποίος ελάλησε «πάλαι (= παλαιότερα» στους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης ασάρκως (= χωρίς ανθρώπινη μορφή]. β΄.-) Στο ΛΟΓΟ ο οποίος «ελάλησεν επ’ εσχάτων των ημερών εν Υιώ», ενσάρκως (= με ανθρώπινη μορφή). Έχουμε δηλαδή δύο αποκαλύψεις του Θεού δια του Λόγου Του: Μίαν άσαρκο στους Προφήτες της Π. Διαθήκης, και μίαν ένσαρκον «εν Υιώ (= εν Ιησού Χριστώ»). Στην Εκκλησία δεν έχουμε νέα φανέρωση ταυ Λόγου, αλλά διαιώνιση Αυτού «εν Αγίω Πνεύματι».

ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ: Μεταξύ φυσικής και υπερφυσικής αποκάλυψης υπάρχει η εξής βασική διαίρεση: Η μεν φυσική αποκάλυψη έχει γενικό χαρακτήρα, απευθύνεται προς όλους, η δε υπερφυσική αποκάλυψη έχει ειδικόν χαρακτήρα, ήτοι επιλέγει ο Θεός ορισμένα άτομα - πρόσωπα ως όργανά Του, ως συνεργούς Του καθ’ ωρισμένον τρόπον, όπως λ.χ. τον Αβραάμ, τον Μωϋσή, τους Προφήτες, κ.λ.π.
ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ: Η υπερφυσική αποκάλυψη λαμβάνει χώρα στην ιστορία, εντός ωρισμένου τόπου και χρόνου, σε ωρισμένες εποχές και κατά αόριστο τρόπο. Ο Θεός μεταβάλλει την ιστορία σε δικιά Του ιστορία, σε πεδίο δράσης Αυτού, και την αναζωογονεί με την παρουσία Του εντός αυτής. Η ιστορία του ανθρώπου είναι ιστορία της αμαρτίας, ενώ η ιστορία του Θεού είναι η αναζωογονούσα, είναι το καινόν (= καινούργιο) της ιστορίας του ανθρώπου. Το μόνο νέο στην ιστορία είναι η παρέμβαση του Θεού.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ: Ο Θεός δεν αποκαλύπτεται στον κόσμο ως ένα ουράνιο σώμα, το οποίον πέφτει στη γη, [λίθος της Μέκκας], δεν αποκαλύπτεται αόριστα, αλλά ως πρόσωπο συγκεκριμένο, ο Ιησούς Χριστός.
Ο Ιησούς Χριστός είναι ο φανερωθείς Θεός, ο οποίος αποκαλύφτηκε στο κόσμο, «Θεός εφανερώθη εν σαρκί», [Α’ Τιμ. 3,16], ως πρόσωπο συγκεκριμένο και είναι η αλήθεια, η αγάπη, η ζωή, «Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή», [Ιωάν. 14, 6]. Αυτός φέρνει στον κόσμο ένα μήνυμα αποφασιστικής σημασίας για τη ζωή του ανθρώπου, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να οδηγήσει τον άνθρωπο στην αυτογνωσία.
[ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ]