Ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση 29 Απρ 2026
Παρουσίαση Πρακτικῶν Ἐπιστημονικῆς Ἡμερίδος (1997), ἀντίθετης πρός τά σημερινά λεγόμενα καί πραττόμενα
Τήν Κυριακή, 26 Ἀπριλίου (τῶν Μυροφόρων) 2026, στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3), στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 – 13:00), ὁ πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης ἀνέπτυξε τό θέμα “Οἱ ἀγῶνες ἐναντίον τῆς ἀποϊεροποίησης καί τῆς βεβήλωσης τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Γεωργίου Ροτόντας Θεσσαλονίκης”.
Ἐξήγησε ὁ π. Θεόδωρος, ὅτι ἡ ἐπιλογή τοῦ θέματος ὀφείλεται στό ὅτι ἔχει σχέση μέ τό θέμα τοῦ προηγουμένου μαθήματος, πού ἀναφερόταν στίς “Βεβηλώσεις Ἱερῶν Ναῶν μέ κοσμικές ἐκδηλώσεις”, πού ἔλαβαν χώρα σέ Ναούς τῆς Θεσσαλονίκης κατά τήν διάρκεια τῆς δῆθεν “Λατρευτικῆς Ἑβδομάδας”, τήν ὁποία ὁ π. Θεόδωρος ὀνόμασε σατανική ἑβδομάδα.
Ἐξήγησε ὅτι στόν τίτλο τοῦ σημερινοῦ μαθήματος χρησιμοποίησε τίς λέξεις “ἀποϊεροποίηση” καί “βεβήλωση” τοῦ Ἱ. Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Ροτόντας τῆς Θεσσαλονίκης, διότι κατά τήν δεκαετία τοῦ 1990 ὑπῆρξε σύγκρουση μεταξύ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης καί τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας (Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ). Τό Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ διεκδικοῦσε τόν Ἱερό Ναό ὡς Μουσεῖο καί ἀπαγόρευε τήν χρήση του ὡς ἱεροῦ χώρου λατρείας, ἑπομένως ἀποϊεροποιοῦσε τόν Ναό, ἐνῷ ἡ Ἱερά Μητρόπολη ὀρθῶς καί βάσει τῶν βάσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων, σύνολης τῆς Βυζαντινῆς Νομοθεσίας, ἀλλά καί τῆς νεώτερης συνταγματικῆς καί νομοθετικῆς τάξεως, ὑπερασπιζόταν τόν ἀναλλοίωτο καί ἀμετάβλητο ἱερό χαρακτῆρα τῶν ἱερῶν Ναῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει ἀποκλειστικά νά χρησιμοποιοῦνται ὡς χῶροι λατρείας καί προσευχῆς.
Ἡ Ἀρχαιολογική Ὑπηρεσία ὄχι μόνο σφετερίσθηκε τήν ἰδιοκτησία τοῦ Ναοῦ καί τόν ἀποϊεροποίησε, χρησιμοποιώντας τον ὡς Μουσεῖο, ἀλλά καί τόν βεβήλωσε μέ ὀργάνωση ἐκθέσεων αἰσχροῦ περιεχομένου, συναυλιῶν, θεατρικῶν παραστάσεων κ.τ.λ., ὅπως δυστυχῶς πράττει σήμερα σέ πολλούς Ναούς τῆς Θεσσαλονίκης ὁ νέος Μητροπολίτης Φιλόθεος, συνεργαζόμενος μέ τόν Δῆμο Θεσσαλονίκης καί κατά πρωτοφανῆ στά ἐκκλησιαστικά θέσμια τρόπο· συνεργώντας στήν βεβήλωση ὄχι ἑνός Ναοῦ, τῆς Ροτόντας, ἀλλά πολλῶν Ναῶν.
Γιά νά δικαιώσει τούς παλαιούς ἀγῶνες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ὑπό τόν παραδοσιακό καί ἀκραιφνῶς Ὀρθόδοξο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β΄ (Χρυσοφάκη) καί ὑπό τόν τότε μαχητικό Πρωτοσύγκελλο καί μετέπειτα Μητροπολίτη Λαγκαδᾶ κυρό Ἰωάννη Τασσιᾶ, καί νά ἐπικρίνει τίς σημερινές ἀντορθόδοξες ἐνέργειες τοῦ νέου Μητροπολίτη Φιλοθέου, παρουσίασε ὁ π. Θεόδωρος τά Πρακτικά Ἐπιστημονικῆς Ἡμερίδος πού ἔλαβε χώρα στίς 21 Μαρτίου 1997 στή Θεσσαλονίκη. Ἡ ἡμερίδα εἶχε τίτλο “Ἅγιος Γεώργιος -Ροτόντα. Λατρευτικός ἤ μνημειακός χῶρος; Ἱστορική, Ἀρχαιολογική, Νομοκανονική καί Θεολογική προσέγγιση”. Ἁπό τά Πρακτικά προκύπτει, ὅτι οἱ Ἱεροί Ναοί ἀποτελοῦν ἀποκλειστικά χώρους λατρείας, καί ἡ εὐθύνη τῆς χρήσης τους ἀνήκει ἀποκλειστικά στήν Ἐκκλησία καί ὄχι σέ μή ἐκκλησιαστικούς θεσμούς, ὅπως ἡ Ἀρχαιολογική Ὑπηρεσία. Οἱ παραβαίνοντες αὐτήν τήν σταθερή ἱεροκανονική, νομική, ἱστορική καί θεολογική Παράδοση, πού εἶναι καί συνταγματικῶς κατοχυρωμένη, ὑπόκεινται σέ κρίση καί σέ ἐπιβολή ποινῶν.
Δέν πρόλαβε ὁ π. Θεόδωρος νά παρουσιάσει ὅλες τίς ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος εἰσηγήσεις τῶν εἰδικῶν τῆς Ἡμερίδας καί θά ὁλοκληρώσει μέ δεύτερο (Β΄) μάθημα, σύν Θεῷ, τήν ἑπομένη Κυριακή.