«Ἡ προσκύνησις τοῦ ‘‘πιθήκου τοῦ Χριστοῦ’’[1]»
Πορφυρίτης
Εἶναι πράγματι ὀδυνηρή ἡ, κατά τήν ἀνάγνωση τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου, συνειδητοποίηση δύο σημείων: α) ὅτι ἐνῶ ἀναγιγνώσκεις ἕνα προφητικό βιβλίο, μέ γεγονότα πού πρόκειται νά συμβοῦν στό μέλλον, ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι αὐτά πλέον εἶναι εἰκόνες καί γεγονότα τῆς καθημερινότητάς σου. Καί β) ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν βρισκόμαστε στήν λανθασμένη πλευρά τῆς Ἱστορίας.
Καί καθώς βρισκόμαστε στά «ἔσχατα τῶν ἐσχάτων»[2], κατά τήν ρήση τοῦ ὁσίου γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου, ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ μᾶζα, ὁ ὄχλος προτιμᾷ τή μύησή του στό μυστήριο τῆς ἀνομίας, ἀντί γιά τήν εἴσοδό του στήν χαρά τοῦ Κυρίου, στό μυστήριο τῆς εὐσεβείας. Αὐτές οἱ δύο «πλευρές», τά δύο αὐτά μυστήρια συμβαδίζουν καί «ξεκινοῦν νά ἐνεργοῦν ἤδη ἀπό τούς πρώτους ἀπογόνους τοῦ Ἀδάμ»[3].
Παρατηρῶντας τήν ἐποχή μας, ἀντιλαμβανόμαστε, χωρίς ἰδιαίτερη δυσκολία, ὅτι τό εὐγενές δημιούργημα τῆς κτίσεως, ὁ ἄνθρωπος, μετετράπη σέ «σάρκες», «κρέατα», χειρότερος τῶν ζώων. Ἡ κριτική σκέψη ἐξουδετερώθηκε ἀπό τήν πλύση ἐγκεφάλου τῆς τηλεόρασης καί τοῦ διαδικτύου. Τό μυαλό παρέλυσε ἀπό τήν ἀγυμνασία· προτιμᾷ πλέον, τήν εἰκόνα ἀπό τήν βάσανο τῆς μελέτης. Ἀνώτερα καί αἰώνια ἰδανικά, ὅπως ἡ ἐλευθερία, καταπατήθηκαν ἀπό τήν ἐφήμερη ἀπόλαυση τῆς σάρκας. Τό εἴδαμε αὐτό καθαρά, στήν σκοτεινή περίοδο τῆς κορωνοχούντας. Ἐλεύθεροι ἄνθρωποι, ὑποτάχθηκαν μέ ὑπογεγραμμένες «δηλώσεις μεταμελείας», μέ «πιστοποιητικά μπολιασματικῶν φρονημάτων» ἔναντι ἑνός φλυτζανιοῦ καφέ. Ἐξέλειπε τό ἀγωνιστικό φρόνημα, ἡ θυσία ἀκόμη καί γιά εὐτελῆ πράγματα. Καί ἴσως τό χειρότερο: διέβλεπαν στό πρόσωπο ἑνός ἀφορισμένου πολιτικοῦ, ἕναν σωτῆρα! Πίστευσαν ὅτι ὅ,τι ἔγινε ἦταν γιά τό «καλό» μας! Τό ἔχουν πεῖ οἱ Πατέρες: ἡ ἁμαρτία γίνεται λέπι στό μάτι τοῦ ἀνθρώπου καί σκοτεινιάζει τή ματιά του, καί ἐνῶ βλέπει, δέν βλέπει!
Λίγοι εἶναι αὐτοί πού ἀντιστάθηκαν καί γι’ αὐτό λοιδορήθηκαν. Λίγοι εἶναι αὐτοί πού ἀντιστέκονται. Εἶναι ὄντως θλιβερό, οἱ περισσότεροι θά χαθοῦν, δέ θά γευτοῦν τή σωτηρία! Εἶναι αὐτοί πού δέν δέχθηκαν τήν ἐσταυρωμένη Ἀλήθεια. Εἶναι «αὐτοί πού γύρισαν τήν πλάτη τους στήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. ‘‘καί διά τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεός ἐνέργειαν πλάνης εἰς τό πιστεῦσαι αὐτούς τῷ ψεύδει’’, γι’ αὐτόν τόν λόγο θά ἐπιτρέψει ὁ Θεός νά ἔχουν πνεῦμα πλάνης, νά πιστέψουν στό ψεῦδος καί νά χαθοῦν.»[4]. Σκληρό ἴσως, ἀλλά ἀποτελεῖ ἐλεύθερη ἐπιλογή ἑνός ἑκάστου, νομοτελειακή συνέπεια ἕνεκα τῆς εὐθύνης ἐπιλογῆς του.
Ὁ «Ἀντίχριστος ἐμφανίζεται ὡς θηρίον ἐξ αἰτίας τῆς ἀπανθρωπιᾶς του, ἀλλά καί τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως ἀνθρώπινων αἰσθημάτων.»[5]. Τά πολιτικο-κομματικά πρόσωπα τά ὁποία ἔδειξαν τό σκληρό καί ἀδίστακτο πρόσωπό τους, καθώς καί ἕνα μεγάλο εὗρος ἀσυνειδήτων καί ἀπανθρώπων (στόν ἰατρικό, ἐπιστημονικό, νομικό, δημοσιογραφικό, κ.ἄ. τομέα) κατέληξαν ἡ μαϊμοῦ τῆς Μαϊμοῦς τοῦ Κυρίου, καί ἔτσι, πλῆθος ἀνθρώπων ὁδηγήθηκε στήν σκλαβιά, στόν πνευματικό βιασμό, στόν θάνατο.
«Τά ἑπτά κεφάλια (τοῦ θηρίου), ὅπως σᾶς εἶπα, συμβολίζουν τό πολυκέφαλο τοῦ κακοῦ, ἀλλά καί τό πολυπρόσωπο τῶν βοηθῶν του καί τῶν ἀκολούθων τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας τούς λέει ὑπασπιστές του.»[6]. Θλιβερότερο ἴσως ὅλων, εἶναι ἡ τρομερή πτῶσις ὅσων ἔχουν δεχθεῖ τό ὕψιστο δῶρο τῆς Ἱερωσύνης. Τεράστιο ὕψος, τεράστια καί ἡ πτῶσις! Πόσο μᾶλλον, ὅταν αὐτοί οἱ ταλαίπωροι γίνονται ὄργανα τοῦ «πιθήκου τοῦ Χριστοῦ». Ἀπό μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, γίνονται μέλη τῆς χορείας τῶν ὑπασπιστῶν τῆς μαϊμοῦς Του.
«’’Καί ἐπί τάς κεφαλάς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας.’’ Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι οἱ ὑπασπιστές τοῦ Ἀντιχρίστου θά βλασφημοῦν συνεχῶς τόν Ἰησοῦ Χριστό. ... οἱ ὑπασπιστές τοῦ Ἀντιχρίστου δέν θά παύουν νά ἀποδίδουν ποικίλες βλασφημίες ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας του. ... Ἔχουμε, ἀγαπητοί μου, σήμερα τήν αἴσθηση καί τήν πληροφορία ὅτι αὐτοί οἱ ὑπασπιστές τοῦ Ἀντιχρίστου ἔχουν γίνει στίς ἡμέρες μας πάμπολλοι;»[7]. Καί αὐτό εἰπώθηκε ἀπό τόν ὅσιο γέροντα τό 1982! Σήμερα ἡ αἴσθηση ἔγινε βεβαιότητα! Δόξα τῷ Θεῷ πού ἐπέτρεψε νά ζήσουμε τήν κορωνοσκλαβιά! Μεγάλη παιδαγωγία, μεγάλο σχολεῖο! Εἴδαμε τήν βλασφημία τῶν ὑπασπιστῶν τῆς μαϊμοῦς. Κλειστές ἐκκλησιές, ἀπαγόρευση θείας Λειτουργίας καί θείας Κοινωνίας, πλαστικά κουταλάκια μιᾶς χρήσης, προτροπή καί ἐκβιασμός γιά τά ἐκτρωτικά μπόλια... Βλασφημία καί ἀπανθρωπιά!
Κλείνοντας τό σύντομο αὐτό σημείωμα, θά ἀναφερθοῦμε στό κέρατο τοῦ θηρίου. «Τό τέταρτο θηρίο ὅπως τό βλέπει ὁ Δανιήλ, εἶχε δέκα κέρατα. Σέ μιά στιγμή βλέπει ὁ Δανιήλ νά ξεφυτρώνει ἕνα φοβερό μικρό κέρατο ἀνάμεσα στά δέκα... ... Καί ὅπως ἑρμηνεύει ἕνας ἄγγελος στόν Δανιήλ, τό κέρατο ἐκεῖνο εἶναι βασιλιᾶς, πού... αὐτός ὁ βασιλιάς, αὐτό τό κέρατο τό περίεργο πού ξεφύτρωσε, θά ἐκστομίσει, θά βγάλει ἀπό τό στόμα του ὑβριστικούς λόγους ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καί τούς ἁγίους τοῦ Θεοῦ θά τούς παλαιώσει, δηλαδή θά τούς καταρρακώσει, θά τούς ἐξουθενώσει, θά τούς παραμερίσει, θά τούς διώξει. Καί θά σκεφθεῖ αὐτός ὁ βασιλιάς νά ἀλλοιώσει ‘‘καιρούς’’, τήν φύση, ‘‘καί νόμον’’, τόν νόμο τοῦ Θεοῦ· δηλαδή θά σκεφθεῖ νά ἀλλοιώσει ὄχι μόνο τόν ἠθικό, τόν ἐξ ἀποκαλύψεως νόμο, ἀλλά καί τόν φυσικό νόμο.»[8]. Μένουμε ἄναυδοι! Ἤδη οἱ Ἅγιοι (καί οὐσιαστικά τό Εὐαγγέλιο, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ) μέ τήν μεταπατερική θεολογία θεωροῦνται παρωχημένοι. Ἤδη οἱ συνεχόμενοι ἀνεξέλεγκτοι νεωτερισμοί καί καινοτομίες μετάλλαξαν τήν Ὀρθή Πίστη. Φθάσαμε ὅμως, καί στήν πλήρη ἀλλοίωση τοῦ φυσικοῦ νόμου, μέ τήν νομιμοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας τήν ὁποία ἀποδέχθηκαν κραυγαλέως οἱ ὑποτιθέμενοι φύλακες -ὑπασπιστές τῆς μαϊμοῦς- πού νανουρίζουν τόν ἤδη κοιμισμένο λαό! Εἴθε ὁ μακρόθυμος Κύριος νά δίδει μετάνοια σέ ὅλους μας!
Πορφυρίτης
……………………………………………………………….
[1] «...ὁ Ἀντίχριστος θά προσπαθήσει νά μιμηθεῖ τόν Χριστό ὅσο μπορεῖ περισσότερο, ἀκόμη καί στή σταύρωσή του καί τήν ἀνάστασή του! Γι’ αὐτό ὁ ἱερός Αὐγουστῖνος λέει ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά εἶναι ὁ πίθηκος τοῦ Χριστοῦ, ἡ μαϊμοῦ τοῦ Χριστοῦ!». ΠΑΤΡΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ, «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ», ΤΟΜΟΣ Δ΄, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΜΝΗΝΕΙΟΥ ΣΤΟΜΙΟΝ ΛΑΡΙΣΗΣ.
[2] ΠΑΤΡΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ, «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ», ΤΟΜΟΣ Δ΄, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΜΝΗΝΕΙΟΥ ΣΤΟΜΙΟΝ ΛΑΡΙΣΗΣ.
[3] Ὅ.π.
[4] Ὅ.π.
[5] Ὅ.π.
[6] Ὅ.π.
[7] Ὅ.π.
[8] Ὅ.π.