Νεκτάριος Δαπέργολας
Καί ἐνῷ μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας συνεχίζει σέ πλήρη χαυνωτική ἀποβλάκωση τόν θλιβερό ὕπνο του, ἡ ἀντίχριστη χούντα τοῦ ψυχικά διαταραγμένου κνώδαλου συνεχίζει καί αὐτή ἀπτόητη τήν δυστοπική πορεία πρός τό πλῆρες ὀργουελικό φακέλωμα/μπουντρούμιασμα πού ἔχει δρομολογήσει καί προωθεῖ ἐδῶ καί μία συναπτή ἑξαετία.
Προηγήθηκε βεβαίως τό ἀπολύτως ἐπιτυχημένο ἐκεῖνο πείραμα τῆς ψευτοπανδημίας, πού μέ τήν ἀπρόσμενη ἀκόμη καί γιά τήν κυβερνῶσα συμμορία ἐπιτυχία του, τούς ἔπεισε ὅτι μποροῦν γρήγορα νά περάσουν στά ἑπόμενα βήματα. Ὅπερ καί ἐγένετο, πρωτίστως μέ τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα καί τόν προσωπικό ἀριθμό, ἀλλά καί μέ τήν προϊοῦσα ἐξοικείωση-ἰδρυματοποίηση τῶν πολιτῶν μέ τίς κάθε λογῆς ἐπιδοματικές πλατφόρμες, μέ τήν συστηματοποίηση τῆς παρακολούθησης μέσῳ καμερῶν (πάντα γιά την…ασφάλειά μας, βεβαίως), καθώς καί μέ τήν ἀπόπειρα ἐξοικείωσης μέ τήν ἰδέα τοῦ ψηφιακοῦ χρήματος.
Τό νέο κυβερνητικό μέτρο τοῦ point system πού βρίσκεται ἤδη ἐπί θύραις, ἐν εἴδει κινέζικης ὁλοκληρωτικῆς φρίκης, ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη βῆμα τοῦ τρομακτικοῦ ἐφιάλτη πού προωθοῦν καί σταδιακά ἐπιβάλλουν τά ἀχρεῖα παλιοτόμαρα τοῦ νεοεποχίτικου μετανθρωπικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Ἕνα point system πού πολύ ἁπλᾶ ἐγγυᾶται τόν μελλοντικό χωρισμό τῶν πολιτῶν σέ ἀμνούς καί ἐρίφια, μέ κριτήριο ἀρχικά τήν οἰκονομική τους «συνέπεια», ἀλλά σύντομα (ποιός κλινικά κρετίνος ἐπί τέλους ἀκόμη ἀμφιβάλλει;) καί τήν κοινωνική καί πολιτική τους «ὑπευθυνότητα», τό ποσοστό δηλαδή τῆς πολιτικῆς τους εὐπείθειας, ὑπακοῆς καί ὑποταγῆς. Ἐγγυᾶται τόν ὁλοκληρωτικό ἔλεγχο, τήν ποινικοποίηση, τόν ἀποκλεισμό καί τόν ἐξοστρακισμό
Ἄραγε ὅλα τά δύσμοιρα ζόμπι πού ἔχουν πιά ἐθιστεῖ στό νά δικαιώνουν κάθε ἀνεκδιήγητη κίνηση τῆς τρισάθλιας χούντας, μέ τά γνωστά «ἐπιχειρήματα» τοῦ τύπου «διευκολύνεται ἔτσι ἡ καθημερινότητά μας» ἤ «οὕτως ἤ ἄλλως μᾶς παρακολουθοῦν» ἤ «δέν ἔχουμε τίποτε νά κρύψουμε», θά συνεχίσουν καί τώρα νά τά βλέπουν ὅλα ὡραία, βολικά καί φυσιολογικά, σπεύδοντας σάν ἀνοϊκά κοπάδια νά στριμωχτοῦν καί στήν νέα ψηφιακή πλατφόρμα καί παράλληλα χλευάζοντας μέ τό γνωστό εἰρωνικό ὕφος πανεπιστήμονα ξερόλα ὡς συνωμοσιολόγους καί ψεκασμένους ὅσους ἁπλῶς μποροῦν ἀκόμη νά διακρίνουν τά προφανῆ;\
Ἄς μήν ἔχουμε τήν παραμικρή αὐταπάτη γιά τό ὅτι αὐτό ἀκριβῶς καί πάλι θά συμβεῖ. Γιατί θεωρῶ πώς ἡ εἰκόνα εἶναι δυστυχῶς ξεκάθαρη: ὅσοι ἦταν νά ξυπνήσουν, ἔχουν ἤδη ξυπνήσει. Δηλαδή, ὅσοι ἀκόμη δέν ἔχουν καταλάβει τί συμβαίνει γύρω μας, μετά ἀπό μία τόσο ἐκκωφαντικά ἀποκαλυπτική ἑξαετία, μέ τέτοια χυδαῖα μέτρα στυγνοῦ φασισμοῦ ἀλλά καί ἀπίστευτης παράνοιας, μέ τέτοιο ἀνεκδιήγητο καθεστωτικό ἐμπαιγμό, μέ τέτοιο ξεβράκωμα τῶν προθέσεων καί τῶν κινήσεων τοῦ φασιστοκαθεστῶτος καί ὅλων τῶν θεσμικῶν (ἐκκλησιαστικῶν, δικαστικῶν καί δημοσιογραφικῶν) κολαούζων του καί γενικά μέ τέτοιο συστηματικό κοσκίνισμα μέσα ἀπό τόσες διαφορετικές κρησάρες, δέν πιστεύω πλέον πώς ἔχουν τίς (ἀντιληπτικές καί βασικά πνευματικές) προϋποθέσεις γιά νά ἀφυπνιστοῦν ἐφ’ ἑξῆς. Αὐτοί θά εἶναι ἀμέριμνοι καί πανευτυχεῖς, ἀκόμη καί ἄν ὁ Μεγάλος Ἀδελφός βάλει αὔριο κάμερες στά σαλόνια, τίς τουαλέτες καί τίς κρεβατοκάμαρές τους. Ἀκόμη καί ἄν ἀρχίσουν νά τούς τεμαχίζουν, γιά νά τούς γεμίσουν κοριούς, κάμερες καί τσιπάκια, αὐτοί καί πάλι θά λένε πώς ὅλα γίνονται γιά τό καλό τους.
Ὑπάρχει ὅμως καί μία μεγάλη μερίδα πού ἔχει καταλάβει – καί πού εὐτυχῶς δείχνει πρόθυμη νά ἀντισταθεῖ. Τό εἴδαμε τότε στήν ψευτοπανδημία, τό διαπιστώνουμε ἐδῶ καί μερικούς μῆνες καί μέ τήν ψευδοταυτότητα καί τόν προσωπικό ἀριθμό, ὁ δρόμος εἶναι καί τώρα ἀκριβῶς ὁ ἴδιος: ἀποφασισμένη ἀντίδραση, ἀνένδοτη ἀντίσταση καί πλήρης ἄρνηση ὑποταγῆς. Καί δέν χωρᾶ κανένας φόβος, γιατί ἰσχύει καί ὡς πρός αὐτή τή νέα ἐξέλιξη ὅλα ὅσα γνωρίζουμε ἤδη: ὅσο παραμένουμε πολλοί αὐτοί πού ἀντιστεκόμαστε, κανένα σύστημα ἐκ μέρους τῶν καθαρμάτων δέν μπορεῖ νά σταθεῖ καί νά λειτουργήσει. Καί πάνω ἀπό ὅλα βεβαίως ἰσχύει το ἀκόμη σημαντικότερο: ὅτι ὁ Θεός δέν θά μᾶς ἀφήσει καί θά εἶναι κοντά μας, ἄν ἐμεῖς ἀποφασίσουμε νά μήν γονατίσουμε.
Ἐμεῖς, σύν Θεῶ, παραμένουμε ὄρθιοι λοιπόν. Παραμένουμε ἀνυπάκουοι. Καί (γιά νά μήν ξεχάσω καί τήν γνωστή ταμπέλα) βεβαίως παραμένουμε καί ἀρνητές. Ἀρνητές τοῦ στυγνοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, τῆς ἑκούσιας ὑποταγῆς, τῆς λοβοτομημένης μακαριότητας. Παραμένουμε ἐλεύθεροι, κόντρα στά γαυγίσματα τῶν καθεστωτικῶν μαντρόσκυλων, ἀλλά καί στά χάχανα τῶν γονατιστῶν, ἐξηλιθιωμένων σκλάβων…