Ιωάννης Γεωργίου, Θεολόγος
«Οὐδὲν ἐφοβήθην ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, πλὴν τοὺς ἐπισκόπους.»
Η υπόθεση του Τυχικού Μητροπολίτη Πάφου έχει προκαλέσει έντονη αναστάτωση και βαθύ προβληματισμό σε κύκλους κληρικών και λαϊκών, όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο αλλά και ευρύτερα. Πολλοί εκφράζουν την πεποίθηση ότι πρόκειται για μια κατάφωρη αδικία, που δεν ανταποκρίνεται στο πνεύμα της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης και της κανονικής τάξης, ενώ ολοένα και περισσότερες φωνές μιλούν για μια εξέλιξη που αφήνει βαριά ερωτήματα.
Με αυξανόμενη ένταση διατυπώνεται η άποψη ότι οι λόγοι πίσω από αυτή την εξέλιξη δεν εξαντλούνται σε καθαρά ποιμαντικά ή πνευματικά κριτήρια, αλλά ενδέχεται να συνδέονται με άλλες σκοπιμότητες. Η αίσθηση αυτή, είτε επιβεβαιώνεται είτε όχι, είναι από μόνη της αρκετή για να κλονίσει την εμπιστοσύνη των πιστών και να δημιουργήσει βαθύ ρήγμα στη σχέση τους με την εκκλησιαστική ηγεσία.
Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος δεν δίστασε να υψώσει φωνή όταν έβλεπε την αλήθεια να υποχωρεί μπροστά στην εξουσία. Το ίδιο πνεύμα παρρησίας είναι αναγκαίο και σήμερα — όχι για να διχάσει, αλλά για να αποκαταστήσει το αίσθημα δικαίου και την εμπιστοσύνη.
Η Εκκλησία δεν μπορεί να πορεύεται μέσα σε σκιές ούτε να αφήνει περιθώρια για υποψίες. Οφείλει να στέκεται στο φως, με καθαρότητα, δικαιοσύνη και φόβο Θεού. Διαφορετικά, ο λόγος του Χρυσοστόμου παύει να είναι μια ιστορική υπενθύμιση και γίνεται μια ζωντανή καταγγελία για όσα πληγώνουν το σώμα της Εκκλησίας.
Η στιγμή δεν επιτρέπει σιωπή. Απαιτεί αλήθεια, διαφάνεια και θάρρος — ώστε η Εκκλησία να παραμείνει αυτό που καλείται να είναι: φως και όχι σκιά.