Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου - Ιατρός- συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 2α Φεβρουαρίου 2026
Σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, εορτάζει η αγία μας Εκκλησία την εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου μας. Η λέξη Υπαπαντή σημαίνει υποδοχή και προϋπάντηση. Πρόκειται για την υποδοχή που έγινε στον μικρόν Ιησούν από ένα δίκαιο και ενάρετο άνδρα της Παλαιάς Διαθήκης, τον άγιο Συμεών τον Θεοδόχο, όταν η Παναγία μητέρα του Κυρίου τον προσέφερε στο Ναό 40 ημέρες μετά την γέννησή του.
Στην συνέχεια το κείμενο των Μεγαλυναρίων και στις παρενθέσεις η εξαιρετική απόδοση στα νεοελληνικά της Ελένης Χρήστου από την ιστοσελίδα του ”Συλλόγου Ορθοδόξων Τυφλών Ελλάδος” http://www.orp.gr/?p=326
.
Ωδή θ’. Εν ή ψάλλονται τα επόμενα Μεγαλυνάρια. (Ήχος γ΄.)
Ακατάληπτον εστί, το τελούμενον εν σοί, και αγγέλοις και βροτοίς, Μητροπάρθενε αγνή. (Είναι αδύνατο να καταλάβουν και οι άγγελοι και οι άνθρωποι αυτό που συμβαίνει και τελείται μέσα Σου, Θεοτόκε, Μητροπάρθενε και αγνή.)
Αγκαλίζεται χερσίν, ο πρεσβύτης Συμεών, τον του νόμου Ποιητήν, και Δεσπότην του παντός.
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον μωσαϊκό νόμο, για να μην έχει πρόφαση η απιστία των Ιουδαίων· γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρη του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώσει τους μαθητές Του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται και Αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε αναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη Τον αρνηθούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από τη γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν.
Ο Άγιος Συμεών κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην Εκκλησία μας, καθώς θεωρείται ο πρώτος αναγνωρισμένος Άγιος. Η ζωή κ η πορεία του σηματοδοτούν τη μετάβαση από την Παλαιά Διαθήκη στην Καινή, καθώς υπήρξε μελετητής των προφητειών κ μάρτυρας της εκπλήρωσής τους, ενώ ταυτόχρονα είχε κ προφητικό χάρισμα. Με την παρουσία κ τη σοφία του, συνέδεσε δύο εποχές κ έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αντίληψη του θείου σχεδίου της σωτηρίας.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
ΠΡΟΣΦΙΛΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ είναι να απαγορεύουν το δικαίωμα των πολιτών να πραγματοποιούν συναθροίσεις σε δημόσιους χώρους. Κι όταν δεν απαγορεύουν ευθέως τις συναθροίσεις αυτές, εκδίδοντας κάποιο φιρμάνι μέσω της αστυνομίας, τις απαγορεύουν έμμεσα, επιστρατεύοντας τον «παρακρατικό στρατό» τους, με άλλα λόγια: τους καθοδηγούμενους από το βαθύ κράτος «μπαχαλάκηδες», προκειμένου να προκαλέσουν επεισόδια που θα δώσουν στην αστυνομία το πάτημα να κάνει χρήση δακρυγόνων και να διαλύσει την διαδήλωση.
Θεολόγου - Ιατρού - συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 1η Φεβρουαρίου 2026
Από σήμερα, Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, η αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, μας εισάγει σε μιά νέα περίοδο του εορτολογίου της, την περίοδο του Τριωδίου. Είναι μια πένθιμη και κατανυκτική περίοδος, που αρχίζει, από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φθάνει μέχρι τον Εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου. Είναι περίοδος εντονωτέρου πνευματικού αγώνος, στην οποία η Εκκλησία, με τα τροπάρια, τους ύμνους, τα αναγνώσματα, τις κατανυκτικές Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες, με την νηστεία, στην οποία θα εισέλθουμε σε λίγες ημέρες και με την όλη κατάλληλη ατμόσφαιρα των ημερών αυτών μας καλεί σε μιά ακριβέστερη και βαθύτερη βίωση του μυστηρίου της μετανοίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκ. 18, 9-14]
Πνευματικά θησαυρίσματα από ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ
Αν θέλεις να συνετίσεις έναν υπερήφανο άνθρωπο, μη μεταχειριστείς πολλά λόγια. Θύμισέ του μόνο την ανθρώπινη φύση του και τη ρήση του σοφού Σειράχ: «Τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός;(:Γιατί έχει τόση αλαζονεία και υπερηφανεύεται ο άνθρωπος, που είναι χώμα και στάχτη;)»[Σοφία Σειράχ 10,9]. Κι αν εκείνος σου πει ότι χώμα και στάχτη θα γίνει μετά τον θάνατό του, δώσε του να καταλάβει ότι και τώρα, που ζει δεν είναι τίποτα περισσότερο. Ας μην ξεγελιέται, βλέποντας την ομορφιά του· έχοντας την υγεία του, νιώθοντας τη δύναμη του, απολαμβάνοντας τις χαρές της σύντομης επίγειας ζωής. Χώμα και στάχτη είναι, «αφού, και όσο ακόμα ζει, αρχίζει η φθορά του»[Σοφ.Σειρ.10,9: «ὅτι ἐν ζωῇ ἔῤῥιψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ(:διότι του υπερήφανου ανθρώπου, ενόσο ακόμη ζούσε, έριξα κάτω τα εντόσθιά του)»].
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ [:Λουκ. 18, 9-14]
Πνευματικὰ θησαυρίσματα ἀπὸ ὁμιλίες τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ
Ἄν ἡ ἁμαρτία, ὅταν εἶναι ἑνωμένη μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη, τρέχει τόσο γρήγορα στὸ δρόμο τῆς θεϊκῆς εὐσπλαχνίας, ὥστε μπορεῖ νὰ ξεπεράσει καὶ τὴν ἀρετὴ ποὺ τρέχει μὲ ἀλαζονεία, τότε ποῦ δὲν θὰ φτάσει ἡ ἀρετή, ὅταν συνυπάρχει μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη; Ἄν ἐκεῖνοι ποὺ ὁμολογοῦν τὰ ἁμαρτήματά τους, βρίσκουν ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριο, τότε πόσα στεφάνια δὲν θὰ κερδίσουν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν πλήρη ἐπίγνωση τῶν ἀγαθῶν τους πράξεων καὶ παραμένουν ταπεινοί;
ΣΗΜΕΡΑ,
ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει τὸ Τριῴδιο. Τί εἶνε Τριῴδιο; Ἂν ρωτήσουμε τοὺς
κοσμικοὺς ἀνθρώπους, θὰ μᾶς ποῦν· Τριῴδιο ἴσον χοροί, διασκεδάσεις,
γλέντια, μάσκες, καρναβάλια. Αὐτὸ ὅμως εἶνε πλάνη. Αὐτὸ δὲν εἶνε
Τριῴδιο· εἶνε ἀντιτριῴδιο, ἀντίθετο μὲ τὸ Τριῴδιο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ
Χριστοῦ μας. Τριῴδιο εἶνε μία ἱερὰ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους,
περίοδος ἐντατικωτέρας ἀσκήσεως. Ὅπως ὁ στρατὸς ἔχει περίοδο ἀσκήσεων,
γιὰ νὰ εἶνε οἱ στρατιῶτες πανέτοιμοι διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον, ἔτσι καὶ τὸ
Τριῴδιο εἶνε περίοδος ἱερῶν ἀσκήσεων τῶν Χριστιανῶν. Τὸ Τριῴδιο εἶνε
δέκα ἑβδομάδες· πρώτη ἡμέρα εἶνε σήμερα, καὶ τελευταία ἡμέρα εἶνε τὸ
Μέγα Σάββατο, ὅταν ὁ ἱερεὺς γεμᾶτος ἐνθουσιασμὸ σκορπάει μέσ᾽ στὸ ναὸ
δεξιὰ – ἀριστερά, πάνω – κάτω, φύλλα δάφνης καὶ ψάλλει «Ἀνάστα, ὁ Θεός,
κρῖνον τὴν γῆν» (Ψαλμ. 81,8).
Εισήλθαμε και φέτος στο άγιο Τριώδιο, το οποίο είναι μια από τις σημαντικότερες εορτολογικές περιόδους της Εκκλησίας μας. Είναι μια πένθιμη και κατανυκτική περίοδος, που αρχίζει, από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φθάνει μέχρι τον εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου. Αυτήν διαδέχεται κατόπιν η χαρμόσυνη περίοδος του Πεντηκοσταρίου, που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και φθάνει μέχρι την Κυριακή των αγίων Πάντων.
100 μέρες ελεύθερης κυκλοφορίας και μετά πρόστιμα - Το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης μετατρέπεται σε «συνάλλαγμα» συμμόρφωσης
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Για άλλη μια φορά οι υποτιθέμενες «θεωρίες συνομωσίας» λαμβάνουν σάρκα και οστά με κάθε θεσμική επισημότητα, με μια είδηση που μας έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο, ένα κράτος που βρίσκεται στην «αιχμή» της Νέας Τάξης και μας απασχολεί συχνά για τις δυστοπικές πολιτικές που προωθούνται εκεί.
του Κων/νου Αθ. Οικονόμου
δασκάλου , συγγραφέα
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2025 υπέβαλα γραπτή ερώτηση στην Υπουργό Παιδείας της Ελλάδος, απαιτώντας εξηγήσεις για την απαράδεκτη παρέμβασή της, τόσο με επιστολή όσο και δια ζώσης (!) στην Εκκλησία της Κύπρου, στην υπόθεση του –κατά κοινή ομολογία- ευλαβούς Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΥΨΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-2-2000] [Β 409]
Θαυμασία η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, αγαπητοί μου, που η Εκκλησία μας την τοποθετεί καθώς ανοίγει το Τριώδιον. Το Τριώδιον είναι ένα βιβλίον της Εκκλησίας μας· το οποίον συνέθεσε ο άγιος Κοσμάς, ο ποιητής. Κι επειδή αναφέρεται σε κανόνες της Εκκλησίας που έχουν μόνο τρεις ωδές, προς τιμήν του Αγίου Τριαδικού Θεού, γι΄αυτό ακριβώς λέγεται και Τριώδιον. Τρεις ωδές. Είναι γνωστό ότι ένας κανονικός, ένας αρτιμελής, ας μου επιτραπεί να το πω έτσι, κανόνας, στην σύνθεσή του είναι εννέα ωδές. Εδώ, όμως, είναι τρεις ωδές, για τον λόγο που σας εξήγησα προηγουμένως. Ανοίγει σήμερα το Τριώδιον και κλείνει το Μεγάλο Σάββατο. Για να περάσομε σε ένα άλλο βιβλίο λειτουργικό, που είναι το Πεντηκοστάριον και το οποίο κι αυτό είναι έως την 50ήν ημέρα, δηλαδή έως την Πεντηκοστή.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-2-1995] [Β 312]
Και πάλι, αγαπητοί μου, προ των οφθαλμών μας η πολύτιμη παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Με αυτήν την παραβολή θέλησε ο Κύριος να δώσει πολλά διδάγματα. Να μας πει για την ταπείνωση και την υπερηφάνεια. Για την πνευματική ή ηθική, αν θέλετε, επάρκεια και ανεπάρκεια. Για το περιεχόμενο μιας καλής ή κακής προσευχής.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
«Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων(:Εσείς οι μαθητές μου είστε το πνευματικό αλάτι των ανθρώπων της γης (επειδή με το παράδειγμα και την διδασκαλία σας έχετε την δυνατότητα να νοστιμεύετε τη ζωή των ανθρώπων και να προλαβαίνετε την ηθική σαπίλα)· εάν όμως το αλάτι χάσει αυτήν την ιδιότητά του, με τι άλλο θα αλατιστεί, ώστε να αποκτήσει πάλι την ουσία και δύναμή του; Δεν έχει πλέον καμία αξία και σε τίποτε άλλο δεν χρειάζεται, παρά να πεταχτεί στον δρόμο και να καταπατείται από τους ανθρώπους. Εάν λοιπόν και εσείς χάσετε την ηθική σας δύναμη, δεν θα γίνετε μόνο άχρηστοι, αλλά και θα περιφρονηθείτε από τους ανθρώπους)»[Ματθ.5,13].
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου -Ιατρού - συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 30η Ιανουαρίου 2026
Ξεχωριστή θέση, αγαπητοί μου αδελφοί, στη χορεία των Ιεραρχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας κατέχουν οι «τρείς μέγιστοι φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος», όπως τους αποκαλεί ο υμνογράφος στο απολυτίκιο της εορτής, δηλαδή ο μέγας Βασίλειος, ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, των οποίων την ιερά μνήμην ευλαβώς και χαρμοσύνως τιμά και πανηγυρίζει η Εκκλησία μας σήμερα σε μια κοινή εορτή και πανήγυρη. Και οι τρείς υπήρξαν μεγάλοι και κορυφαίοι θεολόγοι, μεγάλοι και κορυφαίοι Ιεράρχες και ποιμένες και πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας. Τους εορτάζει ο ουρανός, η θριαμβεύουσα Εκκλησία, τους εορτάζει και η επί γης στρατευομένη και τους προβάλλει ως παραδείγματα προς μίμηση, ως παραδείγματα αρετής και αγιότητος τόσο στον κλήρο όσο και στο λαό. Προ πάντων όμως και κυρίως τους προβάλλει ως υποδείγματα αγίων ποιμένων και διδασκάλων της Εκκλησίας μας γι’ αυτό και σ’ αυτούς βρίσκει πλήρη και τελεία εφαρμογή ο λόγος του Κυρίου μας «Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων», (Ιω. 10,11).
– Μιχαήλ, αρχιστράτηγε των Αγγέλων, σώσε με, κινδυνεύω!
Παραθέτομεν ἕνα ἀπόσπασμα, ὅπως παρουσιάζεται μέσα ἀπὸ τὰ γραπτά του (ἁγιοκατετάχθη 10 Ἰουλίου 2025):
Ο ΒΙΟΣ ΜΟΥ
Ἐγεννήθην τήν 1ην Αὐγούστου 1902 ἀπὸ γονεῖς πτωχούς. Ἐτελείωσα τό Δημοτικό Σχολεῖο τοῦ χωριοῦ μου τό 1915. Ἀπό μικρό παιδί ἐξυπηρετοῦσα μέσα στό ναό τόν ἱερέα τοῦ χωριοῦ μου. Ὅταν πήγαινα στὸ σπίτι καί εὕρισκα εὐκαιρία, ἔκαμνα ἐκεῖνα πού ἔκαμνε καί ὁ ἱερεύς στήν Ἐκκλησία. Τό ἴδιο ἔκαμνα καί ὅταν ἔβοσκα τά ζῶα ἔξω εἰς τόν κάμπο καί τό βουνό. Μόλις εὕρισκα κατάλληλη εὐκαιρία ἔκαμνα τήν προσκομιδή καί τήν ἁγία Τράπεζα. Εἶχα διάφορα πράγματα, διά νά κάμω τά καθήκοντα τοῦ ἱερέα. Μοῦ ἄρεσε νά κάμνω μικρά καί πρόχειρα ἐκκλησάκια· ἐπίσης νὰ μελετῶ διάφορα χριστιανικά βιβλία, ἰδιαίτερα βίους ἁγίων. Τακτικά ἐπήγαινα καί εἰς τόν ναό τῶν Ταξιαρχῶν, γιά νά τόν περιποιοῦμαι καί γιά νά προσεύχωμαι.
Ὅπου ὁρίζει ὁ Κύριος ἐκεῖνο γίνεται
Η Εκκλησία, όσο και αν επικαλείται το πνευματικό της έργο, δεν απαλλάσσεται από τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου, της χρηστής διοίκησης και της λογοδοσίας. Αντιθέτως, ακριβώς λόγω της ηθικής και κοινωνικής επιρροής της, η απαίτηση για διαφάνεια είναι αυξημένη. Όταν δε, η ανώτατη εκκλησιαστική ηγεσία ενεργεί με τρόπο που γεννά σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας, σύγκρουσης συμφερόντων και ενδεχόμενης κατάχρησης εξουσίας, η κατάσταση παύει να είναι «εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα» και καθίσταται θεσμικό πρόβλημα δημοσίου ενδιαφέροντος.
Η απαίτηση του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου να παραδοθούν τα κλειδιά του χώρου διαμονής του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, συνοδευόμενη από την εντολή να εγκαταλείψει τον χώρο χωρίς σαφή, θεσμικά ασφαλή εναλλακτική, συνιστά πράξη διοικητικής βίας στο πλαίσιο εκκρεμούς διαδικασίας.
