Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Μακεδονία: Ντροπή νά ντροπιαστοῦμε…


“Ατό πού κερδήθηκε μέ αμα δέν μπορε νά ξεπουληθε μέ τό μελάνι μις πογραφς”


“Ατό πού κερδήθηκε μέ αμα δέν μπορε νά ξεπουληθε μέ τό μελάνι μις πογραφς”
Μπαίνω πευθείας στό θέμα, νευ περιστροφν καί προλόγων. ν βρεθε, ν τολμήσει “λληνική” κυβέρνηση, κυβέρνηση Γραικύλων, νά πογράψει τήν προδοσία, τήν μεγαλύτερη πό καταβολς νεοελληνικο κράτους, πού λέγεται «βόρεια νω νέα «Μακεδονία», θά πρέπει νά γνωρίζει τι:
Πρώτον: τό πλέον ετελές καί νάξιο λόγου. Δέν πρόκειται νά ξαναδε ξουσία. πως στήν περίπτωση το στορικο κουρελουργήματος τς Ρεπούση, θά πάρξει τέτοια κινητοποίηση πό τόν πατριωτικό χρο, πού ο κυβερνντες –
ποιοι κι ν εναι- θά τρίβουν κυριολεκτικά τά μάτια τους. δίως ο βουλευτές τς Μακεδονίας, ς τοιμάζονται γιά σόβια, τιμη καί χι τιμητική, διώτευση. ς γνωρίζουν τι θά ντιμετωπίσουν, σέ περίπτωση πογραφς τς προδοσίας, ,τι ντιμετώπισαν ο παπόδουλοι πίσκοποι, ταν γύρισαν στήν Κωνσταντινούπολη τό 1438, μετά τήν ψευτοσύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας. πέγραψαν νωση – ποταγή τς ρθοδοξίας – τν κκλησιν καί φτάνοντας στήν Πόλη τούς νέμενε λαός… ταν μαθεύτηκε τι λατινοφρόνησαν καί πέκυψαν στά «φλωρία» το Πάπα, εσεβής λαός τούς προπηλάκισε καί τούς έφτυσε. Ταραγμένοι καί μετανιωμένοι ψέλλιζαν ο μητραλοίες: «Πεπράκαμεν (πουλήσαμε) τήν πίστην μν, ντηλλάξαμεν τή σεβεία τήν εσέβειαν, προδόντες τήν καθαράν θυσίαν (τήν ρθοδοξία), ζυμται (παπικοί) γεγόναμεν. Κόψατε τήν δεξιάν μν τήν πογράψασαν (κόψτε τό χέρι πού πέγραψε), κριζώσατε τήν γλώσσαν μν τήν τοιατα μολογήσασαν». (Δ. Παναγόπουλου, «Ες ναντι μυρίων»). Χέρι πού θά πογράψει καί γλώσσα πού θά μολογήσει «Βόρεια νω Νέα Μακεδονία» θέλουν κόψιμο ξερίζωμα. Τελεία καί παύλα. Σέ θέματα Πατρίδος καί Πίστεως δέν χωρε συγκατάβασις.
Δεύτερον: στάση μας στό θέμα τς Μακεδονίας εναι λυδία λίθος γιά τό σύνολο τς ξωτερικς μας πολιτικς. ν ποκύψουμε στούς μούς κβιασμούς καί παραδώσουμε μαχητί τό νομα νοίγει σκός το Αόλου. Πέραν τς διεθνος νυποληψίας καί περιφρόνησης-πού ήδη…πολαμβάνουμε- δημιουργεται κακό προηγούμενο. λοι-Αλβανοί, Βούλγαροι καί ο πάτρωνές τους Τορκοι- θά παιτον, θά ρμον καλύτερα, καί μες θά παιτομε τήν σύμπραξη νύπαρκτων συμμάχων. ς γνωστόν ο λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις συναγάγουν συμπεράσματα γιά τήν πολιτική τους, χι μέ κριτήριο τήν «τοιμότητα ποκλίσεων», λλά μέ κριτήριο τήν σχύ τν κρατν στίς περιφέρειες, τήν κανότητα – ποφασιστικότητα τν κυβερνήσεών τους νά περασπίσουν τά θνικά τους συμφέροντα καί τό εδικό γεωπολιτικό βάρος πού ναπτύσσουν στούς περιφερειακούς συσχετισμούς σχύος.
Τρίτον: ν συμβε τό πευκταο, προδοσία, εναι σίγουρο πώς ο Σκοπιανοί εθύς θά καταπατήσουν τίς πογραφές τους καί θά θέσουν, πό θέσεως σχύος πλέον, λα τά συμπαρομαρτούντα μέ τό Σκοπιανό ζητήματα: λυτρωτισμός, περιουσίες, νοματοδοσία προϊόντων, τοπονυμίων, εροδρομίων, «μακεδονική» κκλησία, στορική κληρονομιά. Μς ναμένει, δέν χει σημασία ν εναι ες τό γγύς τό πώτερο μέλλον, τό μακεδονικό Κόσοβο. Καί τότε θά ρωτηθομε μες ο Μακεδόνες, ο γηγενες. «Εστε λληνες Μακεδόνες; σοι λληνες κάτω πό τόν λυμπο… Μακεδονία νήκει στούς Μακεδόνες».
Τέταρτον: «Τήν δέ πόλιν σοί δοναι οτ’ μόν στί οτ’ λλου τν κατοικούντων ν ατ…». Κωνσταντνος Παλαιολόγος, ρωικός ατοκράτορας, διδάσκει ς εί. Κανείς δέν χει τό δικαίωμα νά πουλήσει πατρίδα. Στήν πατρίδα νήκουμε καί δέν μς νήκει. Ατό πού κερδήθηκε μέ αμα δέν μπορε κανείς νά τό περιφέρει σέ συνέδρια παρανόμων, νά τό διαγράψει μέ τό μελάνι μις πογραφς. Κάποιοι θέλουν νά «ρευστοποιήσουν» κόκαλα ερά σέ σταδιοδρομίες, ξιώματα δρανα πρωθυπουργικά. «Παίζουνε πασιέντζες τό θνος λάκερο γιά νά κανοποιήσουν τίς μωροφιλοδοξίες τους», πως λεγε Πάν. Κολοκοτρώνης. Ματαιοπονον. Πολλές φορές σταυρώθηκε λληνισμός πό ξένους καί βαρβάρους, πολιτισμένους καί πολίτιστους, πολλές φορές καί πό τούς δικούς μας, τούς φιάλτες καί μηδίζοντες, παλαιούς καί νέους, λλά, «δού ζμεν». «Τρνε πό μας καί μένει καί μαγιά». Καί λλη φορ Μακεδονία χάθηκε μέ τό μελάνι τς πογραφς. Τό 1878 συνθήκη το γίου Στεφάνου τήν παραχωροσε σχεδόν ξ λοκλήρου στή Βουλγαρία. Ες μάτην. Κατέπεσε μέσα σέ λίγους μνες τό ψεδος καί δικία. συνθήκη το Βερολίνου ποκατέστησε τήν τότε τάξη τν πραγμάτων. Σ’ ατά τά ζητήματα λειτουργον καί πνευματικοί νόμοι. «Το Κυρίου γ καί τό πλήρωμα ατς, οκουμένη καί πάντες ο κατοικοντες ν ατ». (Ψαλμός, ΚΔ΄).
Πέμπτον: Τυχόν πογραφή σέ κείμενο καταισχύνης καί διασυρμο πού θά ναγνωρίζει κράτος Μακεδονίας, θά τινάξει στόν έρα τήν λληνική κπαίδευση. Θά παρουσιαστομε νώπιον τν μαθητν μας ψετες, ποκριτές, μέ λλειψη φιλοπατρίας, φο τόσα χρόνια διδάσκουμε μία καί μοναδική Μακεδονία, ναπόσπαστο τμμα το λληνισμο. λεγχόμαστε τσι γιά τήν πνευματική μας νεντιμότητα, γιά τήν παιδαγωγική μας ελικρίνεια. ταν ντικρίσουν ο μαθητές μας στίς θόνες τούς Σκοπιανούς νά πανηγυρίζουν γιά τήν ποκλοπή, καί τούς χάρτες νά μφανίζουν «Νέα Μακεδονία», τί θά τούς πομε τό λλο πρωί; Πς φιλότιμος καί εαίσθητος λληνας δάσκαλος θά τενίσει τό βλέμμα τν μαθητν του; Θά μς τοξεύει λύπητα πορία ερωνεία, γωνία τν παιδιν γιά τήν περχόμενη θύελλα.
Ντροπή νά ντροπιαστομε ωρέ!! 8500 νεκροί πολεμιστές στό Κιλκίς, τό 1913, πεσαν γιά τήν Μακεδονία μας. Θά καταδεχτομε να μαγαρίσουμε τό χμα πού φιλοξενε τά κόκκαλά τους τά ιερά;
Τήν περίοδο τς Τουρκοκρατίας ο γυνακες διναν στό παιδί πού βαφτίζανε μία εχή: «Μή χάσεις τό νομά σου», πονοώντας τόν κίνδυνο λλαξοπιστίας. Καί σήμερα στήν λαλιασμένη ποχή μας μιά πρέπει νά εναι εχή καί προσευχή μας: νά μήν χάσουμε τό νομά μας, τό νομά μας πού εναι Μακεδονία.
Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-Κιλκίς
Μέλος του ΙΗΑ