Αυτά είναι τα αποτελέσματα τής Αυτοκεφαλίας τής Ουκρανίας σε αχειροτονήτους. Ας καμαρώνουν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ που τους αναγνωρίζουν, ο Ιερώνυμος Αθηνών, ο Γεώργιος Κύπρου, ο Θεόδωρος Αλεξανδρείας για τα δαιμονικά τους έργα.
Πριν από τρεις ημέρες, στις 23 Αυγούστου 2026, ένας ευλαβής μοναχός, γνωστός για την πνευματική του ζωή, ο πατήρ Βαρσανούφιος Τουριάνσκι από τη Λαύρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Σβιατοχίρσκ στην Ουκρανία δολοφονήθηκε με φρικτό τρόπο από τρεις δράστες. Σύμφωνα με άλλον αυτόπτη μάρτυρα ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά, οι επιτιθέμενοι περιγράφηκαν ως άτομα με στρατιωτική ενδυμασία.
Η φονική επίθεση σημειώθηκε στον προαύλιο χώρο της μονής και συγκεκριμένα κοντά στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, ο οποίος βρίσκεται στο ανώτερο τμήμα του μοναστηριακού συγκροτήματος. Μάρτυρες αναφέρουν ότι ο μοναχός πέθανε με αξιοπρέπεια, προσευχόμενος και λέγοντας τα ακόλουθα λόγια: «Δόξα τω Κυρίω Ιησού Χριστώ! … Είμαι μοναχός…».
Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου που εκδόθηκε από το παράρτημα του Σλοβιάνσκ του Περιφερειακού Γραφείου Ιατροδικαστικής Εξέτασης του Ντονέτσκ, ο πατήρ Βαρσανούφιος δεν πέθανε μόνο από τραύματα με μαχαίρι, αλλά και από πυροβολισμό στο κεφάλι και στον λαιμό, ο οποίος προκάλεσε βλάβες στα οστά του κρανίου και προήλθε από επίθεση με πρόθεση ανθρωποκτονίας, με χρήση πιστολιού.
Η αδελφότητα της μονής βρήκε τον μοναχό πεσμένο μέσα σε λίμνη αίματος σε ένα πλατύσκαλο της κλίμακας των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Για την επίθεση έχουν κινηθεί ποινικές διαδικασίες και η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη.
Τέτοια περιστατικά καταδεικνύουν πόσο επιτακτική είναι η ειρηνική και θεσμική επίλυση του εκκλησιαστικού ζητήματος στην Ουκρανία, με σεβασμό στη θρησκευτική ελευθερία, στην ασφάλεια των πιστών και στην ευθύνη των εκκλησιαστικών και κρατικών αρχών. Όσο η εκκλησιαστική διαίρεση παραμένει ανοικτή πληγή και εργαλειοποιείται μέσα σε συνθήκες πολέμου, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος νέας βίας, νέων διώξεων και βαθύτερου κοινωνικού διχασμού.
Καμία πολιτική, εθνική ή στρατιωτική σκοπιμότητα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη βία, τον εξαναγκασμό ή τις διώξεις εναντίον μοναχών, κληρικών και πιστών, από οποιαδήποτε πλευρά και αν προέρχονται. Αυτό αφορά τόσο τις πιέσεις και τα περιοριστικά μέτρα που υφίσταται η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία από τις ουκρανικές κρατικές αρχές, όσο και όσα καταγγέλλονται στις υπό ρωσική κατοχή περιοχές, όπου ενορίες και κληρικοί της ίδιας Εκκλησίας υφίστανται εξαναγκασμούς να υπαχθούν απευθείας στο Πατριαρχείο Μόσχας.
Ούτε το Κίεβο ούτε η Μόσχα δικαιούνται να μετατρέπουν την Εκκλησία σε εργαλείο κρατικής πολιτικής ή τον εκκλησιαστικό διχασμό σε ακόμη ένα μέτωπο του πολέμου.