Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της ΔΙΣ της 169ης Συνοδικής Περιόδου
Και όμως! Σε καιρούς όσο ποτέ σεισμικούς και κοσμογονικούς η λεγόμενη ΔΙΣ συνεδρίασε για δύο μόλις ημέρες το μήνα Αύγουστο....
Εάν δε δει κανείς και το θεματολόγιο των συνεδριάσεων θα μελαγχολήσει για μια ακόμη φορά για την ποιότητα της σύγχρονης εκκλησιαστικής διοίκησης...
"Περί όνου σκιάς"
(Κωνσταντίνου Λαγού - Ιστορικού)
Η έκφραση «περί όνου σκιάς» αναφέρεται για οποιοδήποτε ασχολείται με σαχλά πράγματα αντί για τις σοβαρές υποθέσεις που αφορούν το μέλλον του.
Μία γαϊδουροϊστορία
Μια μέρα που ο Δημοσθένης αγόρευε στην εκκλησία του Δήμου για ένα σοβαρό ζήτημα που αφορούσε την Αθήνα, πρόσεξε ότι οι συμπολίτες του αδιαφορούσαν. Πολλοί δεν έκρυβαν τη βαρεμάρα τους, ενώ κάποιοι είχαν αρχίσει να χασμουριούνται. Τότε ο Δημοσθένης διέκοψε την αγόρευσή του και είπε στους Αθηναίους ότι αντί για το σοβαρό κρατικό ζήτημα θα τους διηγούνταν μια αστεία ιστορία.
Ο σπουδαίος ρήτορας τότε άρχισε να τους λέει πως κάποιος αποφάσισε να πάει από την Αθήνα στα Μέγαρα. Στο δρόμο νοίκιασε ένα γάιδαρο από ένα αγωγιάτη, για να μην περπατήσει σε όλη τη διαδρομή. Ο αγωγιάτης περπατούσε δίπλα στο γάιδαρό του και τον ενοικιαστή.
Όταν είχε φθάσει μεσημέρι και έκανε ζέστη, ο ταξιδιώτης αποφάσισε να κάνει μία στάση και να ξεκουραστεί. Στην περιοχή δεν υπήρχε ούτε ένα δέντρο για να καλυφθεί στη σκιά του. Έτσι αποφάσισε να ξαπλώσει στη σκιά του γαϊδάρου. Τότε ο αγωγιάτης τον εμπόδισε να το κάνει.
Ο ταξιδιώτης ξαφνιασμένος τον ρώτησε: «Γιατί άνθρωπε μου; Δεν νοίκιασα το γάιδαρο για όλη μέρα;» «Ναι», του απάντησε ο αγωγιάτης, «αλλά για να σε μεταφέρει, όχι για να σου δίνει τη σκιά του!».
Οι δύο άνδρες ξεκίνησαν να καυγαδίζουν για το ποιος είχε δίκιο. Γύρισαν στην Αθήνα, όπου αλληλομηνύθηκαν και κατέληξαν στα δικαστήρια....
Στο σημείο αυτό ο Δημοσθένης σταμάτησε την αφήγησή του. Οι Αθηναίοι που παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία άρχισαν να του φωνάζουν να τους πει ποια ήταν η απόφαση της δίκης για την “γαϊδουροσκιά...
Ο Δημοσθένης τότε τους χλεύασε λέγοντας τους ότι ενδιαφέρονταν για τη σκιά ενός γαϊδάρου («περί όνου σκιάς») παρά για ένα ζήτημα ζωής και θανάτου για την πόλη τους, όπως αυτό για το οποίο τους μιλούσε για την πόλη τους, όπως αυτό για το οποίο τους μιλούσε προηγουμένως και εκείνοι αδιαφορούσαν!...
Έτσι η έκφραση «περί όνου σκιάς» αναφέρεται σε κάποιο που ασχολείται με ασήμαντα ή ακόμη και σαχλά πράγματα αντί για σοβαρές υποθέσεις που έχουν να κάνουν με το μέλλον το δικό του και των παιδιών του....
Η αναφορά του Δημοσθένη σχετίζεται και με τις «Σφήκες» του Αριστοφάνη όπου υπάρχει η φράση αυτή. Ο Δημοσθένης δεν επινόησε την ιστορία με τη σκιά του γαϊδάρου, αφού ο Αριστοφάνης πέθανε περίπου την ίδια χρονιά (384 π. Χ.) που γεννήθηκε ο Δημοσθένης. Είναι πιθανό όμως, ότι ο ρήτορας έβγαλε μία δική του εκδοχή από μία ιστορία που ήταν ήδη γνωστή.
Γαϊδούρι από τα Άβδηρα
Άλλες αρχαίες φιλολογικές πηγές ισχυρίζονται ότι το περιστατικό έλαβε χώρα στα Άβδηρα και όχι στην Αθήνα και ότι ήταν σοβαρότερο απ’ ότι αναφέρει ο Δημοσθένης.
Εκεί λέγεται ότι οι πολίτες χωρίστηκαν σε δύο μερίδες με τους οπαδούς του αγωγιάτη στη μία και του ταξιδιώτη στην άλλη. Σύντομα άρχισαν να φανατίζονται σε τέτοιο σημείο για το ποιος είχε δίκιο, που ξεκίνησαν να χτυπιούνται μεταξύ τους στο δρόμο.
Τα Άβδηρα έφθασαν για την σκιά του γαϊδάρου στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου
Δεν θα ήταν οι τελευταίοι Έλληνες που θα αλληλοσκοτώνονταν «περί όνου σκιάς»....
Από το ιστολόγιο: ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ