Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

Καθηγητής Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης: Τεχνολογία, πλουτοκρατία, παγκόσμια δικτατορία

 

Τεχνολογία, πλουτοκρατία, παγκόσμια δικτατορία

Με αφορμή το συλλαλητήριο κατά της ηλεκτρονικής δικτατορίας που πραγματοποιήθηκε στα Προπύλαια την Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2026, συνοψίζονται εδώ κάποιες ζοφερές αλήθειες, τις οποίες πρέπει να έχει ο αναγνώστης στο μυαλό του για να μπορέσει να αμυνθεί στην κολοσσιαία τεχνολογική επίθεση που ετοιμάζει η ελίτ εναντίον του λαού.

Η ομιλία αυτή έχει δημοσιευθεί εδώ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ & ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ: Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΑΘΙΩΤΗ

ΚΡΑΤΟΣ-ΕΧΘΡΟΣ

Το κράτος είναι διαχρονικά εχθρός του πολίτη, γιατί οι κυβερνήσεις που το ενσαρκώνουν αποτελούνται πάντοτε από τα μεγάλα «τζάκια» της ελίτ (τους μοντέρνους κοτζαμπάσηδες) που μεταχειρίζονται τους πολίτες σαν «κούτσουρα»: άλλοτε περιττά, άλλοτε ενοχλητικά και άλλοτε χρήσιμα.

Από τα περιττά και τα ενοχλητικά «κούτσουρα», η ελίτ φροντίζει να απαλλαγεί, ενώ τα χρήσιμα «κούτσουρα» τα αξιοποιεί για να σιγοκαίει η φωτιά που συντηρεί την ζεστασιά των προνομιούχων μελών της. Όλα, όμως, τα «κούτσουρα» η ελίτ θέλει να τα επιτηρεί νυθημερόν, ώστε η φωτιά να μη μετατραπεί ποτέ σε πυρκαϊά που μπορεί να κατακάψει τις οικίες των «τζακιών». Μόλις η ελίτ δει κάποια «κούτσουρα» να φουντώνουν, τα βαπτίζει «εχθρούς της δημοκρατίας», ώστε να προστατευθεί η «δικτατορία της ελίτ».

Την επιτήρηση μέσω της αριθμοποίησης του πληθυσμού την ήθελαν τα πασοκικά «τζάκια» από το 1986, όταν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν «καβουρδιστήρια». Τότε τα νεοδημοκρατικά «τζάκια» ωρύονταν μέσα στην Βουλή ότι ο Ενιαίος Κωδικός Αριθμό Μητρώου (Ε.Κ.Α.Μ.) θα στρώσει το οργουελικό χαλί για το χάλι του ηλεκτρονικού φακελώματος.

Στις μέρες μας, όμως, ο Όργουελ και ο Χάξλεϋ στρογγυλοκάθονται στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, αλλά, την ίδια στιγμή, μέσα στην Βουλή, το τοτέμ της «δημοκρατίας» εκφυλίζεται διαρκώς σε μια απατηλή βιτρίνα με κατανεμημένους ρόλους ανάμεσα αφ’ ενός σε μια δήθεν φιλελεύθερη αλλά στην πραγματικότητα ελευθεροκτόνα κυβέρνηση και αφ’ ετέρου σε ένα τσούρμο από κόμματα που υποδύονται την αντιπολίτευση.

Η σύγχρονη μετα-δημοκρατία, ιδίως η ελληνική ψευτο-δημοκρατία, δεν είναι παρά μια σκηνοθεσία από την πλευρά εκείνων που διορίζουν τα «τζάκια», τα οποία, διά το θεαθήναι, θα πρέπει να φαίνεται ότι τσακώνονται μεταξύ τους, ενώ στην πραγματικότητα ανήκουν στον ίδιο θίασο που δίνει επαναλαμβανόμενες παραστάσεις για πολίτες-θεατές, πλανεμένους ή πουλημένους χειροκροτητές. Αυτοί είναι τα «κούτσουρα» που περιμένουν την σειρά τους για να μετατραπούν, κάποια στιγμή, στην χόβολη των «τζακιών».

ΤΟ ΜΟΤΙΒΟ ΤΗΣ ΕΛΙΤ

40 χρόνια μετά την αποτυχημένη προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να μας «σφραγίσει» με τον Ε.Κ.Α.Μ., πρέπει να επιχειρούμε συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, μελετώντας το διαχρονικό μοτίβο της ελίτ. Ό,τι μας έλεγαν το 1986 οι πασοκικοί «παππούδες» μας, το επαναφέρουν στο προσκήνιο το 2026 οι νεοδημοκρατικοί «τυραννικοί γονείς» μας, με επιχειρήματα-καρμπόν, βγαλμένα μέσα από τον «τσελεμεντέ» της προπαγάνδας.

Καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, διευκόλυνση του πολίτη, ασφάλεια των συναλλαγών, είναι οι κοινές πολυχρησιμοποιημένες καραμέλες τους, που έχουν ανάποδο περιεχόμενο:

Οι νέες ταυτότητες και ο Προσωπικός Αριθμός μεταφέρουν την γραφειοκρατία στις οθόνες μας και οι συναλλαγές μας καθίστανται διάτρητες μπροστά σε κάθε επιδέξιο χάκερ. Παράλληλα, διευκολύνεται ο διακαής πόθος κάθε κυβέρνησης και κάθε τεχνολογικής ιδιωτικής εταιρείας να μας επιτηρεί νυχθημερόν, να μας κατασκοπεύει φτιάχνοντας το προφίλ μας και να μας αποκλείει κοινωνικά και οικονομικά όταν δεν συμμορφωνόμαστε με τις νεοταξίτικες εντολές.

Προσφάτως, στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συζητήθηκε το παράδειγμα της Νιγηρίας, η οποία με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Τράπεζας αναπτύσσει ένα ψηφιακό οικοσύστημα (digital ecosystem) που συνδέει τον Εθνικό Αριθμό Ταυτoποίησης με τραπεζικές συναλλαγές, δημόσιες υπηρεσίες, κοινωνικά προγράμματα και λοιπές καθημερινές δραστηριότητες. Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη για να συνειδητοποιήσουμε πόσο κοντά στο μοντέλο της Νιγηρίας βρίσκεται η Ελλάδα της ψηφιακά αφηνιασμένης κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη!

Είναι, λοιπόν, κοινός τόπος ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι οι δύο όψεις του ίδιου ανθελληνικού νομίσματος. Έτσι, έφθασαν να συγκυβερνήσουν, και τελικώς να συγχωνευθούν στην παρούσα γαλαζοπράσινη κυβέρνηση, η οποία ανέδειξε σημιτικούς μισθοφόρους, βασιλικότερους του βασιλέως. Για το «ξεκάρφωμα» χώθηκε ανάμεσά τους και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία το 2019 παρέδωσε την ελεγχόμενη σκυτάλη στον ψευτο-αντίπαλό του.

Επιπλέον, βρισκόμαστε στο ατελείωτο μέτρημα των αλληλοδιάδοχων συμφορών, των περιοδικών ανθρωποθυσιών, των πολλαπλών (τεχνητών) κρίσεων. Διεξάγεται ένας υβριδικός πόλεμος της ελίτ εναντίον του λαού, πρωτίστως του ελληνικού, αλλά και όλων των υπόλοιπων λαών. Τα δύο βασικά υπερόπλα της ελίτ είναι η προπαγάνδα και η τεχνολογία. Την πρώτη μπορούμε να μάθουμε να την αναγνωρίζουμε, την δεύτερη μόνο να την φανταστούμε, πιθανολογώντας ότι στα εργαστήριά τους δουλεύουν πυρετωδώς.

Το μεγάλο μας μειονέκτημα: Η τεχνολογία αρέσει τρελά στους μαζανθρώπους που θέλουν όλα να τα κάνουν γρήγορα-εύκολα-σίγουρα, μόνο που ό,τι γίνεται γρήγορα και εύκολα είναι φύσει αδύνατον να γίνεται και σίγουρα. Αυτό το προπαγανδιστικό τρίπτυχο είναι η μάσκα της σύγχρονης, δήθεν «φιλικής» προς τον πολίτη δικτατορίας.

Γι’ αυτό, δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τον λύκο που θέλει να καταβροχθίσει την κοκκινοσκουφίτσα, αλλά να εντρυφούμε στα τεχνάσματα της ελίτ, να βγάζουμε την μάσκα της και να ενεργούμε έξυπνα. Προπάντων, πρέπει να ακολουθούμε τα ανεξίτηλα αποτυπώματα που έχουν αφήσει στο διάβα της ιστορίας τα ανίερα τέρατα της ελληνικής και υπερεθνικής ελίτ ή εκείνοι που μελετούν τα μισάνθρωπα σχέδιά της.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ

Στην συνέχεια παρατίθενται κάποιοι σημαντικοί σταθμοί, μέσα από τους οποίους πέρασε το «τρένο της αριθμοποίησης», το οποίο ξεκίνησε την πορεία του από το Γ΄ Ράιχ και ολίγον κατ’ ολίγον κατέληξε στον μεγάλο σταθμό του 2020 (για εμβάθυνση σε αυτούς τους σταθμούς βλ. το βιβλίο: Από τον εμβολιασμό στην αριθμοποίηση των ζωανθρώπων – και στο βάθος τσιπάρισμα. Ο κόσμος του Τζωρτζ Όργουελ στην «Νέα Εποχή» της ηλεκτρονικής δικτατορίας, εκδ. Νοών, 2025).

1941 – Οι κρατούμενοι στο Άουσβιτς παίρνουν αριθμό που εντυπώνεται με τατουάζ πάνω στο δέρμα τους, ενώ ράβεται και πάνω στα ρούχα τους.

«Αν κάποιος φύλακας ήθελε να κατηγορήσει έναν κρατούμενο για κάποια πράξη του, απλώς έριχνε μια ματιά στον αριθμό του (και πόσο τις τρέμαμε τέτοιες ματιές!)· δεν τον ρωτούσε ποτέ πώς τον λένε» (από το βιβλίο του Β. Ε. Φρανκλ, Το νόημα της ζωής, μτφ.: Γ.-Ι. Μπαμπασάκης, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2018, σελ. 29).

1942 – Κάθε κάτοικος του Γ΄ Ράιχ πρέπει να έχει έναν 12ψήφιο αναγνωριστικό αριθμό (Kennzahl).

«Όλοι ήλπιζαν κρυφά σε έναν βομβαρδισμό των Συμμάχων που θα διέλυε τα συστήματα καταγραφής και μαζί τους ατομικούς φακέλους που στοίχειωναν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Κάθε Γερμανός, όπου κι αν πήγαινε, ήταν υποχρεωμένος να ταυτοποιεί τον εαυτό του με αυτόν τον αριθμό» (Aly/Roth, Η ασταμάτητη καταγραφή. Καταμέτρηση, ταυτοποίηση και έλεγχος στο Τρίτο Ράιχ, 2022, σελ. 265 επ.)¹.

1968 – Γιάννης Λάμψας, Ο γενικός φάκελος απειλεί τον σύγχρονο άνθρωπο, περιοδικό «Επίκαιρα» (26.4.1968, σελ. 34 επ.):

«Ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος μπορεί να γίνει η καρδιά ενός συστήματος παρακολουθήσεως, που θα μεταβάλη την κοινωνία σε έναν γυάλινο κόσμο. Έναν κόσμο όπου η οικογενειακή μας ζωή, η οικονομική μας κατάσταση, η πνευματική και σωματική μας υγεία θα είναι γυμνές και ανυπεράσπιστες στα μάτια του πρώτου τυχόντος».

1986 – Με τον Ν. 1599 το ΠΑΣΟΚ θεσπίζει τον πρόγονο του Προσωπικού Αριθμού, δηλ. τον Ε.Κ.Α.Μ.

Ως δικαιολογία χρησιμοποιεί την «καταπολέμηση της γραφειοκρατίας» και την «εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου» μέσω της τεχνολογίας. Είναι οι ίδιες δικαιολογίες που αναμάσησε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργι-όργουελ, για να πείσει τον ελληνικό λαό να σπεύσει να εκδώσει την νέα ηλεκτρονική ταυτότητα.

Εν τούτοις, σύσσωμη η αντιπολίτευση κραυγάζει για τον κίνδυνο του ηλεκτρονικού φακελώματος και για την μετατροπή της Ελλάδας στην δυστοπία που είχε προβλέψει ο Τζωρτζ Όργουελ.

1990 – Άρθρο του Βαγγέλη Γρηγόρη στο περιοδικό «ΕΝΑ» (25.4.1990, σελ. 28):²

«Η πληροφορική μοιάζει με τη μυθική Σειρήνα που, πριν φυλακίσει για πάντα τα θύματά της στο σκοτεινό βασίλειό της, τα γοητεύει με το τραγούδι της. Υπόσχεται τη διευκόλυνση, την αποτελεσματικότητα, την ταχύτητα, τον προγραμματισμό, την ταξινόμηση, την ακρίβεια».

1991 – Με το άρ. 6 Ν. 1988/1991 καταργείται ο Ε.Κ.Α.Μ. (επανεμφανίζεται, όμως, στο άρ. 3 παρ. 8 του Ν. 2472/1997 για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα).

1992 – Νικόλαος Ψαρουδάκης, Αντίχριστος, 666 και Ε.Κ.Α.Μ., Εκδόσεις Ε.Χ.Ο.Μ., Αθήνα 1992, σελ. 137:

«Μονάχα τυφλοί πια δεν βλέπουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα παγκόσμιο σατανικό σχέδιο μεθοδευμένης αφαίρεσης των ελευθεριών των λαών».

1999 – Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, εκπομπή «Αρχονταρίκι», ΕΤ-1, 11.4.1999:

«Πολύ φοβούμαι μήπως στο τέλος χάσουμε και το όνομά μας και είμαστε απλώς ένας αριθμός. Ο 21ος αιώνας, που θα είναι η Νέα Εποχή, η Νέα Τάξη Πραγμάτων, με την παγκοσμιοποίηση επεκτεινόμενη σε όλους τους τομείς και σε όλες τις φάσεις της ζωής, τελικά θα είναι για το καλό μας ή για την εξουθένωσή μας;» (βλ. το βίντεο που ακολουθεί ιδίως μετά το λεπτό 25:54).



2010 – Σπυρίδων-Άδωνις Γεωργιάδης:

«Είναι κάτι φρικώδες. Ό,τι έγραψε ο Όργουελ γίνεται. Σε μία καρτούλα θα μπαίνουν όλα τα δεδομένα μας. Εγώ δεν θα την δεχθώ ποτέ!».



2011 – Στο άρθρο 32 Ν. 3979/2011 προβλέπεται η διαδικασία επιβεβαίωσης της ταυτότητας (αυθεντικοποίησης) του πολίτη που επιθυμεί να κάνει χρήση των υπηρεσιών της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

2014 – Ιδρύεται η ΜΚΟ ID2020, η οποία μαζί με το ίδρυμα Ροκφέλερ, την Microsoft και την Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση (GAVI), θέτουν ως στόχο τους την προώθηση της ψηφιακής ταυτότητας (Digital ID) για τον παγκόσμιο πληθυσμό.

Το πρόσχημα: η δυνατότητα αποτελεσματικού ελέγχου των πληθυσμών σε περιπτώσεις εμφάνισης, στην πραγματικότητα: τεχνητής πρόκλησης, κυμάτων πανδημιών και λαθρομετανάστευσης³.

2020 – Η μεγάλη συνωμοσία της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη και της φαρισαϊκής αντιπολίτευσης σε βάρος του ελληνικού λαού:

Χωρίς καμία σοβαρή αντίδραση, ούτε καν από εκείνους που αυτοχαρακτηρίζονται ως «πατριώτες», ψηφίζεται ο νόμος 4727/2020, με τον οποίο θεσπίσθηκε ο υποχρεωτικός Προσωπικός Αριθμός.

Η ιστορική αυτή προδοσία σφραγίσθηκε το 2025 σε δύο βήματα:

Πρώτον, με την ψήφιση του άρθρου 31 Ν. 5188/2025, όπου προβλέφθηκε ότι «o προσωπικός αριθμός αναγράφεται στο Δελτίο Ταυτότητας Ελλήνων πολιτών και αποθηκεύεται στο ενσωματωμένο ηλεκτρονικό μέσο αποθήκευσης του δελτίου ταυτότητας, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και τη διευκόλυνση των συναλλαγών του Δημοσίου με τους πολίτες».

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για διευκόλυνση του Δημοσίου ως προς το «ηλεκτρονικό φακέλωμα» των Νεοελλήνων αλλά και τον κοινωνικο-οικονομικό αποκλεισμό των πάσης φύσεως «αρνητών» με το πάτημα ενός και μόνο κουμπιού.

Δεύτερον, με την έκδοση του προεδρικού διατάγματος 40/2025, στο άρθρο 7 παρ. 1 του οποίου κρύβεται η φωλιά της απύθμενης υποκρισίας του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, αφού εκεί προβλέπεται ότι: «Αποκλειστικός σκοπός της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα […] είναι η επαλήθευση της ταυτότητας των φυσικών προσώπων, ο οποίος επιτυγχάνεται μέσω και των κάτωθι επιμέρους στόχων ασφάλειας: (α) της διευκόλυνσης και της ενίσχυσης της ασφάλειας κατά την πρόσβαση των φυσικών προσώπων σε ψηφιακές υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς του δημοσίου τομέα, (β) της ανάπτυξης διαλειτουργικών συστημάτων με έγκυρα, ακριβή και επικαιροποιημένα στοιχεία των φυσικών προσώπων που συναλλάσσονται με τον δημόσιο τομέα και (γ) της αποφυγής επαναλαμβανόμενων καταχωρίσεων από διαφορετικά σημεία με αυξημένο διαχειριστικό κόστος και κίνδυνο σφαλμάτων για το φυσικό πρόσωπο και το Δημόσιο (εφαρμογή της αρχής «μόνον άπαξ»).

Εκ της απλής, όμως, αναγνώσεως της προηγούμενης παραγράφου, ακόμη κι ένας αδαής περί τα νομικά αντιλαμβάνεται ότι η καταγραφή της επαλήθευσης της ταυτότητας ως αποκλειστικού σκοπού είναι προσχηματική, αφού στον τρόπο επίτευξής του παρεισάγονται επιμέρους «στόχοι», οι οποίοι δεν αποτελούν λογική και αναγκαία προϋπόθεση της επαλήθευσης της ταυτότητας. Ισχύει το ακριβώς ανάποδο: Η εύκολη και ασφαλής πρόσβαση σε ψηφιακές υπηρεσίες προϋποθέτει την επαλήθευση της ταυτότητας. Ομοίως, η ανάπτυξη διαλειτουργικών συστημάτων προϋποθέτει την ταυτοποίηση με έγκυρα, ακριβή και επικαιροποιημένα στοιχεία.

Συνεπώς, η επαλήθευση της ταυτότητας του φυσικού προσώπου μέσω του Προσωπικού Αριθμού φαίνεται ότι είναι το άλλοθι του νομοθέτη για την επίτευξη των πονηρών επιμέρους «στόχων», οι οποίοι καταλήγουν στο ηλεκτρονικό φακέλωμα ή στην δημιουργία ψηφιακού βιοπορτραίτου για κάθε πολίτη. Άρα, ο πολίτης είναι ο πραγματικός «στόχος»!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΒΩΛΟΣ

Εκείνοι που χλευάζουν ως τεχνοφοβικούς, ψεκασμένους συνωμοσιολόγους, θρησκόληπτους ή/και ακροδεξιούς όσους αναλυτές εκτιμούν ότι το «τρένο της αριθμοποίησης» θα πολτοποιήσει την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του πολίτη και θα τον οδηγήσει στην πύλη ενός υβριδικού-ηλεκτρονικού στρατοπέδου συγκεντρώσεως με αόρατα ψηφιακά κελλιά επιτηρούμενα παγκοσμίως από την ευάριθμη ελίτ των πλουτοκρατών που διαχειρίζεται τις τύχες της Ελλάδος και της ανθρωπότητος, αξίζει να πληροφορηθούν τι έγραφε για την πανούργα πλουτοκρατία πριν από 98 χρόνια ο πρωθυπουργός της αριστερής «κυβέρνησης του Βουνού», διαπρεπής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή Αθηνών Αλέξανδρος Σβώλος:

«Η “κυβερνώσα τάξις”, η οποία κρύπτει υπό τους συνταγματικούς τύπους τας επηρείας εξ ων κινείται, κατορθώνη να παριστάνη ότι η άσκησις της πολιτικής εξουσίας αφορά το συμφέρον του “Λαού”, ενώ κατά βάθος ωφελεί απλώς τους “εκμεταλλευτάς” της» (Α. Ι. Σβώλος, Το νέον Σύνταγμα και αι βάσεις του πολιτεύματος, 1928, σελ. 95).

Συμπέρασμα: Επί έναν και πλέον αιώνα επαναλαμβάνεται το ίδιο φαινόμενο, δηλ. κυριαρχεί η ψευτοδημοκρατία, που είναι απολύτως ελεγχόμενη από την ολιγαρχική πλουτοκρατία της ελίτ.

Τώρα που η ελίτ ελέγχει απολύτως και την προηγμένη τεχνολογία, είναι σε θέση να εγκαθιδρύσει την παγκόσμια δικτατορία, που φυσικά θα υποκριθεί ότι είναι αναγκαία για την επίλυση των παγκόσμιων (τεχνητών) προβλημάτων.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΣΤΟΝ ΔΑΙΔΑΛΟ: NOMEN EST OMEN

Πόσο περίεργο που η Ελλαδίτσα, πάλαι ποτέ «Ψωροκώσταινα», συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 14 χώρες με την ισχυρότερη παρουσία στην κατάταξη υπερυπολογιστών!

Στις 19 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκαν στο Λαύριο τα εγκαίνια του «εθνικού υπερυπολογιστή» (sic) ΔΑΙΔΑΛΟΣ, αξίας 58,9 εκατομμυρίων ευρώ!

H αντίστροφη μέτρηση για την τεχνολογική κτηνωδία ξεκίνησε. Το μήνυμα που, μέσω της ονομασίας του «εθνικού υπερυπολογιστή», μπορεί να στέλνει στο υποσυνείδητο των πολιτών η δαιμόνια κυβερνητική ελίτ είναι το εξής:

Όπως κατά την μυθολογία ο Δαίδαλος κατασκεύασε τον Λαβύρινθο, όπου φυλάκισε τον Μινώταυρο, έτσι και τα «τέρατα» της μητσοτακικής Νέας Δικτατορίας έστησαν στο Λαύριο την ηλεκτρονική φυλακή για κάθε πολίτη που θα κάνει το λάθος να λάβει ηλεκτρονική ταυτότητα με Προσωπικό Αριθμό. Όποιος μπει σε αυτό το τριπάκι, δεν θα βρει ποτέ την έξοδο από τον ηλεκτρονικό Λαβύρινθο!

Κι όπως ο Μινώταυρος ήταν όνειδος για τον βασιλέα της Κρήτης, έτσι και ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ είναι η απόλυτη ντροπή για κάθε άνθρωπο, που θέλει να διατηρήσει την θεόσδοτη ταυτότητά του!

Ας ευχηθούμε να πάθει ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ό,τι έπαθε ο Ίκαρος από την κατάχρηση της τεχνολογικής καινοτομίας που εμπνεύσθηκε ο μηχανικός πατέρας του, δηλ. να καούν τα ηλεκτρονικά φτερά του υπερυπολογιστή από την ανεξέλεγκτη αλαζονεία των χειριστών του.

Αλλιώς το Λαύριο θα αναδειχθεί σε ψηφιακή φυλακή χωρίς αύριο, όπως η φυλακή του Μινώταυρου που αποσκοπούσε στο να παγιδευτεί ο φυλακισμένος για πάντα μέσα στο σκοτάδι.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ποτέ η σαδιστική ελίτ δεν επιλέγει τυχαία τις ονομασίες της. Πάντοτε υποκρύπτονται σε αυτήν καίριοι συμβολισμοί. Nomen est omen, ελληνιστί: το όνομα είναι οιωνός. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι τα εμβολιαστικά κέντρα μαζικής εξολόθρευσης του παγκόσμιου πληθυσμού με τις ηλεκτρικές καρέκλες τους κατά του ευκολόπιστου λαού έφεραν το όνομα ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ!

Αναρτήθηκε από
Ετικέτες: ,