Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

ΟΥΚ ΕΝ ΤΟΙΣ ΤΕΙΧΕΣΙΝ Η ΑΛΚΗ, ΑΛΛ’ ΕΝ ΤΩΙ ΟΙΣΤΡΩΙ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

                        Η παλαιότερη χριστιανική μονή στον κόσμο βρίσκεται στο Όρος Σινά

Μετὰ τὸ Σινᾶ, ὑφέρπων τρόμος καὶ διὰ Φανάριον, Ἁγίαν Γῆν κ.τ.λ.;


ΟΥΚ ΕΝ ΤΟΙΣ ΤΕΙΧΕΣΙΝ Η ΑΛΚΗ, ΑΛΛ’ ΕΝ ΤΩΙ ΟΙΣΤΡΩΙ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ


Ἀνεκκλήτως ἐπικείμενον ὄνειδος ἡ εὐτελὴς καὶ ἀτιμωτικὴ παραίτησίς τε καὶ ἀποπομπὴ τοῦ ἄχρι καιροῦ Ἀρχιεπισκόπου Συμεών

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης


Νέα σελίδα για τη Μονή Σινά: Στη θέση του Δαμιανού εξελέγη αρχιεπίσκοπος ο Συμεών Παπαδόπουλος | Flash


[Μή κλαίετε]: «Ἰερουσαλὴμ Ἰερουσαλήμ͵ ... // ἰδοὺ ἀφίεται (ἔρημος) ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν» (Λουκ. ιγ’ 34-35). «Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ͵ // μὴ κλαίετε ἐπ΄ ἐμέ· // πλὴν ἐφ΄ ἑαυτὰς κλαίετε // καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν͵...» (Λουκ. κγ’ 28).


Α. ΚΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΑΣ


  1. Ἔτος ἓν ἀπὸ τῆς ἐνθρονίσεως τοῦ Συμεὼν — Τί ἀπομένει ἐκ τῶν ἠχηρῶν ὑποσχέσεων;


Τὴν 2αν Νοεμβρίου 2025, πρὸ ἐνιαυτοῦ, ἐνεθρονίσθη ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος Σινᾶ κ. Συμεών. Ἦτο τελετὴ μετὰ ἰδιαιτέρας πολιτικῆς τε καὶ ἐκκλησιαστικῆς σημασίας, ἐν ᾗ παρέστη καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς Κυριάκος Μητσοτάκης. Κατὰ τὸν χαιρετισμὸν αὐτοῦ, ὁ Πρωθυπουργὸς ἀνέγνωσεν ἀπὸ γραπτοῦ κειμένου τὰς εὐχὰς καὶ τὰ συγχαρητήρια αὐτοῦ πρὸς τὸν νέον Ἀρχιεπίσκοπον. Ἡ ἀνάγνωσις μέντοι αὕτη συνοδεύθη ὑπὸ χαρακτηριστικοῦ πολλαπλοῦ λεκτικοῦ ὀλισθήματος, ὅπερ κατεγράφη τε καὶ ἐσχολιάσθη. Παραπαίει λεκτικῶς, καθότι προφανὴς τυγχάνει ἡ ταραχή, ἡ ἐκτὸς κλίματος παρουσία, τὸ ἐνδόμυχον ἄγχος τῆς πίστεως ἢ τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀθεΐας, ὡς ἀνθρώπου προσηλωμένου εἰς τὰ κελεύσματα τῆς ἀνατολικῆς φιλοσοφίας ἢ θρησκείας, καὶ ὁ πνευματικὸς κλονισμὸς ἔναντι τῆς ἑτεροθρησκείας: 

«...ἀποτελεῖ ξεχωριστὴ τιμὴ γιὰ νὰ βρίσκομαι ἐδῶ σήμερα ὡς πρωθυπουργὸς τῆς ἑλλάδος συμμετέχοντας στὴ λαμπρὴ ἀνθόνιση τοῦ ἀρχιεπισκόπου σινᾶ καὶ νέου καθοδηγούμενου τῆς ἱερᾶς μονῆς...»

καί:

«Τὰ θερμά μου συλλ... συγχαρητήρια καὶ τὰς εὐχάς μου διὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν ὑψηλῶν καθηκόντων σας. Προσδοκία πάντων ἐστὶν ἡ Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατουρίνης...». (Αυτούσιος ψηφιακή καταγραφή εκ του πρωτοτύπου οπτικοακουστικού υλικού της ενθρονίσεως, https://www.youtube.com/watch?v=4nbwCjeOzrM)

Αἱ φράσεις αὗται ἀπέκτησαν, ἐκ τῶν ὑστέρων, ἰδιότυπόν τινα συμβολικὴν διάστασιν. Ὡστόσο, ἑνὸς ἔτους παρελθόντος, τὸ ἐρώτημα παραμένει: Ἆρά γε ἐξεπληρώθη ἡ προσδοκία αὕτη;

Ἐνιαυτὸς ὅλος παρῆλθεν ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς παραλαβῆς τῆς διοικήςσεως παρὰ τοῦ ὑπερήλικος προκατόχου αὐτοῦ, Ἀρχιεπισκόπου Δαμιανοῦ. Ὁ ἀπολογισμὸς ἐν τούτοις οὐδόλως δύναται νὰ περιορισθῇ εἰς τυπικὰς διαβεβαιώσεις καὶ ἐπισήμους ἀνακοινώσεις

Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐδημοσιοποιήθη ἡ πληροφορία ὅτι ὁ Συμεὼν προτίθεται νὰ ὑπογράψῃ συμφωνίαν ἀφορῶσαν εἰς τὰς σχέσεις τῆς Μονῆς μετὰ τοῦ Αἰγυπτιακοῦ Κράτους. Τοῦτο πράττει ἄνευ οὐδενὸς δικαιώματος, ἐλλείψει τῆς ὑπογραφῆς τῶν ἐγκαταβιούντων ὁσίων πατέρων.


  1. Ἡ ἀπουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τὰ ἀναπάντητα ἐρωτήματα


Ἕτερον ἀκόμη ζήτημα, ὅπερ οὐδόλως δύναται νὰ παρακαμφθῇ, τυγχάνει ἡ μακρὰ ἀπουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἐκ τῆς Μονῆς. Συμφώνως πρὸς τὰς διαθεσίμους δημοσιογραφικὰς πληροφορίας, ὁ Συμεὼν εὑρίσκεται ἐν Ἀθήναις ἀπὸ τῆς 10ης Αὐγούστου 2026. Ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας αὐτοῦ, ὁ τόπος τῆς διαμονῆς αὐτοῦ καὶ ἡ ἱκανότης πρὸς ἄσκησιν τῶν ὑψηλῶν καθηκόντων αὐτοῦ οὐδαμῶς ἐπαρουσιάσθησαν μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης σαφηνείας.

Κατὰ τὰς ἀρχὰς Νοεμβρίου 2026, αἱ φῆμαι ἐπετάθησαν ὡς πρὸς ὑποτροπήν τινα τῆς ὑγείας αὐτοῦ. «Ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα» (Ἰωάν. 10, 12), καθότι ἡ Μονὴ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διατελῇ ὑπὸ καθεστὼς ἀβεβαιότητος, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου αὐτῆς μακρὰν τοῦ θρόνου καὶ τῆς ὁσίας ἀδελφότητος εὑρισκομένου, ἐν ᾧ δὴ τὰ κρισιμώτερα ζητήματα τοῦ μέλλοντος αὐτῆς ἵστανται ἐνώπιον ῥαγδαίων πολιτικῶν τε καὶ δικαστικῶν ἐξελίξεων.


  1.  Ὁ ἀγὼν οὐκ ἔστι μόνον διὰ τὰ τείχη — Ἔστι δὲ πρωτίστως διὰ τοὺς θεσμοὺς καὶ τὴν πνευματικὴν κληρονομίαν


Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἐγίγνωσκον ὅτι ἡ ἰσχὺς μιᾶς πολιτείας οὐχὶ ἐν τοῖς τείχεσιν αὐτῆς ἐδράζεται, ἀλλὰ πρωτίστως ἐν τοῖς νόμοις καὶ τοῖς θεσμοῖς αὐτῆς· τὰ μὲν γὰρ τείχη προστατεύουσι τὴν πόλιν, οἱ δὲ νόμοι διαφυλάττουσι τὴν ταυτότητα καὶ τὴν ἐλευθερίαν αὐτῆς. Κατὰ τὴν αὐτὴν τοιγαροῦν λογικήν, ὁ ἀγὼν διὰ τὸ Σινᾶ οὐκ ὀφείλει νὰ περιορίζηται εἰς τὴν διατήρησιν τῶν κτηρίων καὶ τῶν τειχῶν αὐτοῦ. Πρέπει νὰ εἶναι πρωτίστως ἀγὼν διὰ τὴν διαφύλαξιν τῶν θεσμῶν, τῶν δικαιωμάτων, τῆς αὐτονομίας καὶ τῆς πνευματικῆς αὐτοῦ παραδόσεως. Οὐχὶ μόνον διὰ γῆν τινα ἀγωνιζόμεθα, ἀλλὰ διὰ μίαν ἱερὰν παρακαταθήκην, ἥτις οὐδαμῶς ἀνήκει ἡμῖν ὡς ἰδιοκτησία προσωπική, ἀλλ' ἐνεπιστεύθη ἡμῖν ὑπὸ τῆς Ἱστορίας, ἵνα παραδώσωμεν αὐτὴν ἀκεραίαν ταῖς ἐπερχομέναις γενεαῖς.

Κατὰ τὴν ὅλην ἐξέλιξιν τῆς ὑποθέσεως τοῦ Σινᾶ, διετυπώθησαν ἤδη σοβαραὶ καταγγελίαι καὶ ἀνεφέρθησαν πιέσεις, ἀπειλαί τε καὶ ἐκφοβισμοί. Ἡ ὑπόθεσις, συνεπῶς, οὐδαμῶς ἀφορᾷ μόνον τὴν τύχην ἑνὸς μοναστηριακοῦ συγκροτήματος. Ἤδη ἐμνημονεύσαμεν τὰ γνωστά σημεῖα ἀπεμπολήσεως καὶ προδοσίας. «Ἵνα τί γέγονεν ὁ οἶκος ὁ ἅγιος εἰς ἄνδρα ἀδόξαστον; τὰ σκεύη τῆς δόξης αὐτῆς αἰχμάλωτα ἀπήχθη» (Μακκ. Α΄ 2, 8-9), καθὼς ἡ τοιαύτη προδοσία ἰσοδυναμεῖ πρὸς τὴν ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τὴν ἅλωσιν. Ἡ ἀπώλεια τοῦ Σινᾶ ἤθελεν εἶσθαι ἀπώλεια μοναδικοῦ πνευματικοῦ τε καὶ ἱστορικοῦ χώρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἧστινος ἡ σημασία ἠδύνατο νὰ συγκριθῇ πρὸς ἑτέρας μεγάλας ἐθνικὰς τραγῳδίας, οἵα ἡ Κυπριακὴ Τραγῳδία καὶ ἡ Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Οὐχὶ μόνον περὶ τοῦ Σινᾶ πρόκειται, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν συμφορὰν μέλλουσι νὰ ὑποστῶσι πάντα τὰ ἅγια προσκυνήματα τῆς οἰκουμένης, τῆς τε Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν ἑτέρων δογμάτων. Ἡ σπάθη ἐπικρέμαται ἤδη καὶ ὑπὲρ τὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ ὑπὲρ τοὺς Ἁγίους Τόπους, καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ κ.τ.λ.. Εἰς τὸ αἶσχος καὶ τὴν παρασπονδίαν τῆς Αἰγύπτου θὰ εἰσέλθωσιν, ὡς εἰκός, εἰς τὸν πειρασμὸν νὰ ἀκολουθήσωσι καὶ ἕτερα ἀντιχριστιανικὰ ἔθνη.


  1. Οἱ σύγχρονοι Ἐφιάλται τῆς ἐκποιήσεως τοῦ Ἔθνους: Ἀπὸ τὰ Μνημόνια καὶ τὰς Πρέσπας εἰς τὴν παράδοσιν τοῦ Σινᾶ


Μερικοί Ἐφιάλται κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔμαθον νὰ ὑπογράφωσι τὴν κατάλυσιν τῆς Ἑλλάδος, ἀρχόμενοι ἀπὸ τῶν ληστρικῶν μνημονίων, προχωροῦντες εἰς τὴν προδοσίαν τῶν Πρεσπῶν καὶ ἀποκορυφοῦντες νῦν τὴν δράσιν αὐτῶν διὰ τῆς ἐκποιήσεως τοῦ Σινᾶ· παρομοίαν ἀθλιότητα οὐδέποτε ὑπέστη ἡ Ἑλλὰς καθ’ ὅλον τὸν αἰῶνα.

Ὁ μὲν τέως αἰσχρός Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, ἀπεκαλύφθη ἀποφαινόμενος κυνικῶς: «Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ καταρρίψει τὰ τουρκικὰ μαχητικά, διότι δὲν εἶναι κυρίαρχο κράτος... Ἡ Ἑλλάδα εἶναι μία χρεωκοπημένη χώρα ὑπὸ κηδεμονίαν καὶ δικαίωμα πρὸς κατάρριψιν κέκτηται μόνον ἡ Γερμανία». Τουτέστιν, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἡ Γερμανία οὐδόλως ἐνοχλεῖται ἐκ τοῦ ὅτι ἡ Τουρκία παραβιάζει τὸν ἐναέριον χῶρον τῆς «περιουσίας» της ἐν Ἑλλάδι, οὐδὲν ζήτημα ὑφίσταται· ἐὰν δὲ οἱ Γερμανοὶ ἐνοχληθῶσιν ἐκ τῶν παραβιάσεων τῶν Τούρκων ἐν τῷ ἰδίῳ αὐτῶν «οἰκοπέδῳ», τότε μόνον θὰ καταρρίψωσι τὰ τουρκικὰ μαχητικά.

Αὐτὴν τὴν δομικὴν κυριαρχικὴν ἀπογύμνωσιν ἐσφράγισαν αἱ ὑπογραφαὶ τῶν κρατούντων. Ὁ ἀείμνηστος ἔγκριτος συνταγματολόγος Γεώργιος Κασιμάτης, εἰς βαρυσήμαντον δήλωσιν αὐτοῦ ἤδη ἀπὸ τῆς 3ης Ἰουνίου 2015, διεκήρυττεν ἐμφαντικῶς: «Ὑπάρχει ἐν τῷ μνημονίῳ ῥητὴ παραίτησις ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας. Οὐδέποτε εἶχεν ὑπογραφῆ τι τοιοῦτον κατὰ τὸ παρελθόν. Τοῦτο γίγνεται διὰ πρώτην φορὰν ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῆς ἀνθρωπότητος· οὔτε μὲ τὸ πιστόλι εἰς τὸν κρόταφον δὲν ὑπογράφεις τι τοιοῦτον!»


  1. Αἱ οἰκονομικαὶ ἐξαρτήσεις καὶ αἱ σκιαὶ τῶν πολιτικῶν πιέσεων


Ἕτερον ἰδιαζόντως σοβαρὸν ζήτημα, ὅπερ ἤδη ἐτέθη εἰς τὴν δημοσιότητα, ἀφορά εἰς τὰς οἰκονομικὰς σχέσεις Ἐκκλησίας τε καὶ Πολιτείας, ὡς καὶ εἰς τὰς πιθανὰς πολιτικὰς πιέσεις τὰς ἐξ αὐτῶν ἀπορρεούσας. Διευθυντής τις ἡμερησίας ἐφημερίδος... περιέγραψε παλαιοτέραν τινὰ ὑπόθεσιν, ἥτις, ἐὰν ἀληθεύῃ, χρίζει μετὰ πολλῆς προσοχῆς ἐξετάσεως. Συμφώνως γὰρ πρὸς τὴν σχετικὴν αὐτοῦ ἀναφοράν, ὅτε τὸ κράτος ἀντιμετώπιζε δυσχερείας οἰκονομικάς, ἐζητήθη παρὰ τῆς Ἐκκλησίας ὅπως συνδράμῃ διὰ τῆς συνάψεως δανείων. Τότε, ἐπὶ τῆς ἀρχιεπισκοπείας τοῦ μακαριστοῦ Ἱερωνύμου Α΄ καὶ τῇ συμμετοχῇ τοῦ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν διευθυντοῦ τῆς Ἐκκλησίας, μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἰωαννίνων Θεοκλήτου, φέρεται συναφθὲν δάνειον σημαντικοῦ ὕψους, ὅπερ ἐξελίχθη εἰς δυσβάστακτον ὑποχρέουσιν, ἀνερχομένην, ὡς λέγεται, εἰς τὸ δυσθεώρητον ποσὸν τῶν ὀγδοήκοντα ἑκατομμυρίων εὐρώ, οὗτινος ἡ ἀποπληρωμὴ τυγχάνει ἀδύνατος βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ταμείου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Εὔδηλον γὰρ ὅτι τοιαύτη οἰκονομικὴ ἐκκρεμότης δύναται νὰ δημιουργήσῃ ἰσχυρὰς πολιτικὰς ἐξαρτήσεις, καθιστώσας τὸν ἑκάστοτε Προκαθήμενον ὑποπόδιον τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας. Καίτοι δὲ διετυπώθησαν ἰσχυρισμοὶ ὅτι μεταγενέστεροι κυβερνητικοὶ χειρισμοὶ ἐρρύθμισαν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀνακύπτει ἐνταῦθα τὸ κρίσιμον ἐρώτημα: Ἆρά γε δύναται ἡ Ἐκκλησία νὰ ἀσκῇ ἀκωλύτως τὴν πνευματικὴν καὶ θεσμικὴν αὐτῆς ἀποστολήν, ὅταν ὑφίστανται οἰκονομικὰ δεσμὰ μετὰ τῆς Πολιτείας;


  1. Ἡ πνευματικὴ ἐλευθερία ἔναντι τῶν κοσμικῶν σκοπιμοτήτων


Τὸ ζήτημα ἀποκτᾷ μείζονα βαρύτητα, ὅταν ἀναλογισθῇ τις ὅτι ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νὰ τοποθετηθῇ ἐπὶ κρισίμων κοινωνικῶν τε καὶ θεολογικῶν θεμάτων, οἷον ἐπὶ τῶν ἀμφιλεγομένων ἐμβολίων mRNA, τῆς γενετικῆς μηχανικῆς, τῆς νομοθεσίας τῆς ἀφορώσης εἰς τὸν γάμον καὶ τὴν τεκνοθεσίαν ὑπὸ ὁμοφύλων ζευγῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ἐπικαίρου ὑποθέσεως τῆς ἀπεμπολήσεως τῶν δικαίων τοῦ Σινᾶ.

Ἡ διοίκησις τῆς Ἐκκλησίας κινδυνεύει οὕτω νὰ μεταβληθῇ εἰς ὄργανον πολιτικῶν σκοπιμοτήτων. Ἡ πνευματικὴ μέντοι αὐτῆς ἐλευθερία οὐδαμῶς ἐπιτρέπεται νὰ ὑποθηκεύηται εἰς οἰκονομικὰς ὑποχρεώσεις, διότι, κατὰ τὸ γεγραμμένον: «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει· οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ. 6, 24).


Β. ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΜΕΙΟΔΟΤΑΙ


  1. Ἡ μεγάλη ἀντίφασις τῆς Σιναϊτικῆς ὑποθέσεως καὶ αἱ νομικαὶ ἀστοχίαι


Ἕν τι τῶν μάλιστα κρισίμων κεφαλαίων τῆς ὑποθέσεως τοῦ Σινᾶ συνδέεται μετὰ τῶν νομικῶν ἐξελίξεων ἐν Αἰγύπτῳ καὶ τῶν χειρισμῶν τῶν γενομένων κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀρχιερατείας τοῦ μακαριστοῦ Δαμιανοῦ. Συμφώνως γὰρ πρὸς τὴν περιγραφὴν τῆς σχετικῆς νομοθεσίας, ἐπεδιώχθη ἡ ρύθμισις τῆς παραχωρήσεως καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως δικαιωμάτων ἐπὶ γαιῶν εἰς ἰδιώτας, ὑπὸ ῥητὰς προϋποθέσεις μακροχρονίου καλλιεργείας ἢ νομῆς. Ἐν τούτῳ τῷ πλαισίῳ, ἀναφέρεται ὅτι ἡ εἰκοσαετὴς κατοχὴ ἢ ἐκμετάλλευσις γῆς ἠδύνατο, συντρεχουσῶν τῶν προϋποθέσεων, νὰ θεμελιώσῃ δικαίωμα διεκδικήσεως ἢ ἀναγνωρίσεως ἐμπραγμάτων δικαιωμάτων.

Κατὰ τὰς κυκλοφορησάσας πληροφορίας, ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Δαμιανὸς μετέβη εἰς τὸ Κυβερνεῖον τοῦ Νοτίου Σινᾶ καὶ προέβη εἰς ἐνεργείας πρὸς κατοχύρωσιν τῶν ἐκτάσεων καὶ τῶν ἰδιοκτησιῶν τῶν συνδεομένων μετὰ τῆς Μονῆς. Ἐὰν αἱ ἐνέργειαι αὗται ἐγένοντο μετὰ τοῦ συγκεκριμένου νομικοῦ σκεπτικοῦ, τότε δέον ἐξετασθῆναι μήπως, ἀντίθετα πρὸς τὴν ἐπιδιωκομένην κατοχύρωσιν, ὑπῆρξεν ἀναγνώρισις ἢ ἀποδοχὴ δικαιωμάτων τοῦ αἰγυπτιακοῦ κράτους. Ἐν τούτῳ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ μεγάλη ἀντίφασις· ἐὰν γὰρ ἡ Μονὴ κατέχῃ τε καὶ χρησιμοποιῇ συγκεκριμένας ἐκτάσεις ἐπὶ αἰῶνας, τίνος ἕνεκεν νὰ ἐπιζητῇ τὴν κατοχύρωσιν τῆς παρουσίας αὐτῆς διὰ διαδικασιῶν αἵτινες ἐνδέχεται νὰ ἐντάσσωσιν αὐτὴν εἰς ἀλλότριον νομικὸν καθεστώς; Ἆρά γε ἐπρόκειτο περὶ ὀλεθρίας νομικῆς συμβουλῆς, περὶ ἀτυχοῦς διοικητικῆς πρωτοβουλίας, ἢ περὶ ἐνεργείας γενομένης ἄνευ σταθμίσεως τῶν μακροπροθέσμων συνεπειῶν αὐτῆς;


  1. «Ἡ ἑτερογονία τῶν σκοπῶν» — Ὅτε μία ἐνέργεια ἄγει εἰς τὸ ἐναντίον ἀποτέλεσμα


Καθὼς αἱ ἄστοχοι βουλαὶ ἀποβαίνουσιν εἰς βάρος τοῦ ἁγίου οἴκου, κατὰ τὴν σοφίαν τῆς Σειράχ, «ἀνὴρ συνετὸς οὐκ ἀπολέσει διανόημα, ἀλλότριος δὲ καὶ ὑπερήφανος οὐ πτήξει ὑπὸ φόβου» (Σοφ. Σειρ. 32, 18). Ἐνταῦθα δὴ ἀνακύπτει τὸ φαινόμενον ὅπερ ἐν τῇ φιλοσοφίᾳ τε καὶ κοινωνικῇ θεωρίᾳ καλεῖται «ἑτερογονία τῶν σκοπῶν»· ὅτε δῆλα δὴ ἐνέργειά τις, ἀποβλέπουσα εἰς ὡρισμένον σκοπόν, καταλήγει εἰς τὸ παράγειν ἀποτελέσματα ἐξ ἴσου σημαντικά, ἢ καὶ σημαντικώτερα, ἐνίοτε δὲ καὶ ἐναντία τῶν ἐπιδιωκομένων. Ἔοικε γὰρ τῷ ζητοῦντί τινα ἄργυρον καὶ ἀνακαλύπτοντι χρυσόν· πλὴν ὅμως ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Σινᾶ ἡ ἀνακάλυψις αὕτη ἐνδέχεται νὰ ἀποβῇ ὀδυνηρὰ μὲν διὰ τὴν Μονήν, χρυσοφόρος δὲ διὰ τοὺς ἐξ Ἑλλάδος καὶ Αἰγύπτου ἀπίστους ἐπιχειρηματίας.


  1. Μία ἱστορικὴ Μονὴ οὐδαμῶς δύναται νὰ μεταβληθῇ εἰς ἀντικείμενον διοικητικῶν πειραματισμῶν


Ἐπιπροσθέτως, διετυπώθησαν ἤδη ἀναφοραὶ καθ' ἃς ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ μακαριστοῦ Δαμιανοῦ συνέδετο καὶ μετὰ ἐσωτερικῶν διαφωνιῶν, ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἀδελφότητος καὶ τὴν πιθανὴν μεταγωγὴν νέων μοναχῶν ἐξ Ἑλλάδος. Ἆρά γε ὁ Σεβασμιώτατος ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ψῆφον τῶν πατέρων, ἢ μόνος ὡς μονάρχης ἔδρα ὑπογείως;

Κατὰ τὴν ἐκδοχὴν ταύτην, ἡ πρόθεσις τῆς συγκροτήσεως νέας ὀργανωμένης ἀδελφότητος προὐκάλεσεν ἀντιδράσεις, δικαίας ἢ ἀδίκους, ἅτε ὑπαρχούσης ἀνησυχίας διὰ τὴν μελλοντικὴν διοικητικήν τε καὶ πνευματικὴν φυσιογνωμίαν τῆς Μονῆς. Ἆρά γε ἡ ἀδελφότης ἔχει ἀνὰ χεῖρας πολυχρόνιον οἰκονομικὸν ἀπολογισμὸν τῆς διαχειρίσεως τῶν ἐσόδων τῆς Μονῆς; Αἱ φῆμαι οὐδόλως τεκμηριώνουσιν ἀποδείξεις, πλὴν ὅμως καὶ ἡ σιωπὴ οὐκ ἀπέχει τῆς βαρείας ἐνοχῆς.


  1. Ἡ βίαιος ἐπιδρομὴ κατὰ τῶν πατέρων καὶ ἡ διαρπαγὴ τῶν κελλίων


Παρεμπιπτόντως, οἱ κακοποιοὶ καὶ ἔνοπλοι ἐπιδρομεῖς, οἵτινες εἰσῆλθον βιαίως εἰς τὴν Ἱερὰν Μονήν, ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Σιναίων Δαμιανοῦ, κατέλαβον τὰ κελλία τῶν πατέρων καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἔξω· ἐπληρώθησαν δὲ διὰ τῶν χρημάτων καὶ τῶν τιμαλφῶν, ἅτινα ὑφείλοντο ἐκ τῶν κελλίων, ποσῶν δῆλα δὴ ἅτινα ἀνῆκον εἰς τὸ προσωπικὸν αὐτῶν ταμεῖον ἐκ τῶν ἰδίων δικαιωμάτων τε καὶ ἐνισχύσεων.

Καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐμψύχου ἀνανεώσεως χρίζει ἐνδελεχοῦς διερευνήσεως· ἡ γὰρ ἀνανέωσις μοναστικῆς τινος ἀδελφότητος οὐδαμῶς ἐπιτρέπεται νὰ ἀποτελῇ πρόσχημα διὰ προσωπικὰς ἢ διοικητικὰς ἀντιπαραθέσεις, δημιουργίαν ἐξουσιαστικῶν συσχετισμῶν καὶ ἀλλοίωσιν τοῦ μοναστικοῦ πλαισίου. Οὐδεμία δὲ τοποθέτησις συνηγορεῖ εἰς τὴν ἀποδυνάμωσιν τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος.


  1. Ἡ συστηματικὴ δικαστικὴ ἀμφισβήτησις καὶ ἡ ἀποδυνάμωσις τοῦ Σινᾶ


Ἰδιαιτέραν σημασίαν κέκτηνται καὶ αἱ πληροφορίαι αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὰς δικαστικὰς διεκδικήσεις. Ἀνεφέρθη γὰρ ὅτι ἡ Κυβερνῆτις Περιφέρεια τοῦ Νοτίου Σινᾶ εἶχε καταθέσει ἑβδομήκοντα περίπου αἰτήματα ἀμφισβητήσεως ἢ ἀνακτήσεως ἐκτάσεων, εἰς ἃ φέρεται ὅτι προσετέθησαν ἕτερα δέκα, ἀναβιβάζοντα τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν εἰς ὀγδοήκοντα. Ἐὰν οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι ἐπαληθευθῶσι, προφανῶς οὐχὶ περὶ μεμονωμένης δικαστικῆς διαφορᾶς πρόκειται, ἀλλὰ περὶ συστηματικῆς καὶ πολυεπιπέδου ἀμφισβητήσεως τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς Μονῆς.

Τὸ ζήτημα, συνεπῶς, οὐχὶ μόνον ἐν τῷ πόσαι ἐκτάσεις διεκδικοῦνται ἔγκειται, ἀλλ' ἐν τῷ εἰ ἡ ὅλη διαδικασία ἄγει βαθμηδὸν εἰς τὴν ἀποδυνάμωσιν τῆς μοναστηριακῆς παρουσίας καὶ εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ὁσίας ἀδελφότητος, κατὰ τὸ γεγραμμένον: «Ὅτι ἐκύκλωσαν οἱ ἐχθροί μου τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐγενήθην ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος» (Ψαλμ. 101, 8), ἐν μέσῳ ἐπιβουλῶν καὶ ἐρημώσεως.


  1. Τὴν μειοδοσίαν ἐμφανίζουσιν ὡς θρίαμβον


Τὸ τρομερὸν εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ στρατευμένα μέσα πλύσεως ἐγκεφάλου ἐμφανίζουσι τὴν μυστικὴν συμφωνίαν ὡς ἐπιτυχίαν, ὡσὰν νὰ κατεκτήσαμεν θριαμβευτικῶς τὸν ἀλύτρωτον Ἑλληνισμὸν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

Ἐὰν ἐπιχειρῆται νὰ παρουσιασθῇ ὡς ἐπιτυχία συμφωνία τις αὕτη, ἥτις ἐάσει ἀνοικτὰ τὰ θεμελιώδη ζητήματα τῆς κυριότητος, τῶν περιουσιακῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς διοικητικῆς αὐτονομίας, τότε προφανῶς οὐχὶ περὶ διασφαλίσεως πρόκειται, ἀλλὰ περὶ μεταθέσεως τοῦ προβλήματος εἰς τὸ μέλλον. Ἐνταῦθα δὴ ἀνακύπτει τὸ βαρύτατον ἐρώτημα: Τίς ἆρά γε ἀναδέχεται τὴν εὐθύνην, ἐὰν αἱ σημεριναὶ ἀποφάσεις ἀποδειχθῶσιν αὔριον ἀνεπανόρθωτοι;

Ἡ Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης οὐκ ἔστι διπλωματικὸν ἀντάλλαγμα, οὔτε διοικητικὸν παράρτημα τοῦ αἰγυπτιακοῦ κράτους, οὐδὲ πεδίον διευθετήσεως προσωπικῶν φιλοδοξιῶν· τυγχάνει ἓν τῶν θειοτάτων μνημείων τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ παγκοσμίου πολιτισμοῦ. Ἡ ὑπεράσπισις αὐτῆς ἀπαιτεῖ ἀποφασιστικότητα, ἐκκλησιαστικὴν ὁμοψυχίαν καὶ ἐθνικὴν συνέπειαν, καθὼς γέγραπται: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε» (Α΄ Κορ. 16, 13) ἔναντι πάσης ἐπιβουλῆς.


  1. Ἡ σιωπὴ τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν ἔναντι τῆς Σιναϊτικῆς ἐπιβουλῆς


Καὶ ἐνταῦθα ἀνακύπτει ἴσως τὸ πλέον ὀδυνηρὸν ἐρώτημα: Ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἰαχὴ τῆς Ὀρθοδοξίας;

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὰ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα, αἱ κατὰ τόπους Ἐκκλησίαι, ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, αἱ ἱστορικαὶ Μοναὶ καὶ οἱ πνευματικοὶ φορεῖς τῆς Ὀρθοδοξίας οὐδόλως δύνανται νὰ παρακολουθῶσιν ἀμέτοχοι ὑπόθεσίν τινα, ἥτις ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐπιβίωσιν καὶ τὴν αὐτοτέλειαν ἑνὸς ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων μοναστικῶν καθιδρυμάτων τῆς Χριστιανοσύνης. Τὸ μὲν Ἅγιον Ὄρος ἐξαπέστειλεν ἐπιστολὴν σάλπιγγος, ἀλλὰ τὸ τρεμοσβῆνον Φανάριον ἐκάλεσε δὶς τοὺς πατέρας εἰς ἀπολογίαν καὶ ἀνάκλησιν τοῦ κειμένου. Ὁ μὲν Προκαθήμενος τῆς Ἑλλάδος ἔπραξε διὰ διαμαρτυρίας αὐτοῦ τὸ καθῆκον, ἐπηκολούθησαν δὲ καὶ τεσσαράκοντα Ἀρχιερεῖς· οἱ δὲ λοιποὶ διετάχθησαν ὑπὸ τοῦ Ἀρχιγραμματέως, τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Σκιάθου κ. Ἰωάννου Καραμούζη, ἵνα ἀναστείλωσι πᾶσαν ἐνεργητικὴν πρᾶξιν, καὶ οὗτοι, ὡς ἄβουλα ὄντα, ἐπειθάρχησαν.


Γ. ΠΡΟΚΡΙΜΑ ΝΕΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΩΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


  1. Ὅταν οἱ φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας σιωπῶσιν — Ἡ προφητικὴ καὶ πατερικὴ καταδίκη


Ὁ Προφήτης Ἠσαΐας οὐχὶ ἁπλῶς καλεῖ τὸν λαὸν νὰ ἀποδοκιμάζῃ τὴν ἀδικίαν, ἀλλὰ νὰ ἀναλαμβάνῃ δρᾶσιν ὑπὲρ τοῦ ἀδικουμένου. Ἡ προφητικὴ φωνὴ ἀπαιτεῖ δικαιοσύνην, προστασίαν καὶ ἔμπρακτον παρέμβασιν: «Μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ῥύσασθε ἀδικούμενον» (Ἠσ. 1, 17).

[Ὁ Κύριος ἔκλαυσεν] «Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτῇ, λέγων ὅτι... ἥξουσιν ἡμέραι ἐπί σε καὶ παρεμβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι καὶ περικυκλώσουσί σε καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν, καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοὶ λίθον ἐπὶ λίθον, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου» (Λουκ. ιθ΄ 41-44).

Μὲ δεδομένα, τοιγαροῦν, τὴν ἀδιόρατον καὶ ὕποπτον ἀσθένειαν τοῦ Σιναίων, τὴν δραματικὴν καὶ παρατεταμένην αὐτοῦ φυγαδείαν ἐκ τῆς Μονῆς, τὸ ἀκέφαλον καὶ ἔρημον αὐτῆς, καὶ πρωτίστως τὴν κατάπτυστον καὶ δουλκὴν δήλωσιν ὑπογραφῆς τοῦ ἐπαράτου καὶ ἐθνοκτόνου ἐξωνήματος, ἡ ἀτιμωτική, εὐτελὴς καὶ ἀνεπίστροφος ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ τε καὶ ΑΠΟΠΟΜΠΗ αὐτοῦ οὐχὶ μόνον ὡς μονόδρομος λογίζεται, ἀλλ’ ὡς κραυγὴ δικαιοσύνης καὶ ὕστατον χρέος τιμῆς ἔναντι τοῦ αἰωνίου Ἑλληνορθοδόξου Θεσπίσματος!

[Ὁ Κύριος ἔκλαυσεν] «ἰδὼν τὴν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπ΄ αὐτήν͵ // ... παρεμβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι καὶ περικυκλώσουσίν σε ... καὶ οὐκ ἀφήσουσιν // λίθον ἐπὶ λίθον ἐν σοί͵ ἀνθ΄ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου» (Λουκ. ιθ’ 41)._





Γλωσσορρημονεῖ ἀκουσίως-εἰς προσφώνησι μόλις τεσσάρων λεπτῶν- ἐκ τῆς ἀμηχανίας, καθότι 

οἱ κεκρυμμένοι σχεδιασμοὶ αὐτοῦ εἰσὶν ἀλόγιστοι 




Μονή Σινά: Η ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Συμεών - Παρών ο Κ. Μητσοτάκης και... | Πολιτική Ειδήσεις


«Ὑποταγὴ εἰς τὸν ἐκβιασμὸν τοῦ ἀφωρισμένου, τοῦ νέου δῆθεν Μωϋσέως καὶ ἀπελευθερωτοῦ ἐκ τῆς φαραωνικῆς δουλείας»


Πιθανή φωτογραφία

Η παλαιότερη χριστιανική μονή στον κόσμο βρίσκεται στο Όρος Σινά

Οὐχὶ πτερὸν ἐν τῷ ἀνέμῳ τὸ Σινᾶ, ἀλλ’ ἐν τῇ παλάμῃ τοῦ Θεοῦ καὶ τῇ μερίμνῃ τῆς Ῥωμιοσύνης

ΦΩΤΟ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΙΣ


«Πωλεῖται ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων 

τοῦ Ἰούδα τό Σινᾶ»




Ὅταν ἴδης τόν φίλον σου (Κυρ. Μητσοτάκην) μέ τόν ἐχθρόν σου (Σι-Σι) σέ ἀγαστήν φιλίαν, τότε ἀμφότεροι εἶναι ἀσπονδοι ἐχθροί σου





Αρχιεπίσκοπος πρώην Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Δαμιανός - Βικιπαίδεια





Αρχιεπίσκοπος Σινά Συμεών Παπαδόπουλος




Μονή Σινά: «Είμαι όμηρος» λέει ο Δαμιανός – Οι στασιαστές δεν τον αφήνουν να πάρει τα φάρμακά του | Ειδήσεις για την Οικονομία | newmoney


Στην τελική ευθεία η συμφωνία για τη Μονή Σινά - Το μήνυμα Μητσοτάκη, το παρασκήνιο και ο ρόλος των μοναχών