Χρόνια καθήμενος στὸ κελλίον μου, φέρνω αὐτὰ τὰ πράγματα στὸν νοῦ μου. Φέρνω στὸν νοῦ μου τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ καὶ πτοοῦμαι καὶ φοβοῦμαι. Στὴν προσπάθειά μου νὰ διευκρινίσω ποιὲς εἶναι αὐτὲς οἱ παγίδες, κατέληξα ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς παγίδες τῶν ἡδονῶν, μεγάλη παγίδα εἶναι τὰ χρήματα.