Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά
Α. ΚΕΝΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝ
Ἑρινύες κατατρέχουσι τοὺς ἕξ ἀμετανοήτους (;) μοιχεπιβάτας
Δώδεκα δίκαιοι μητροπολῖται ἐξεθρονίσθησαν ἀδίκως, ἀδικάστως καί ἀναισχύντως ὑπό τοῦ τότε προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα τό 1974. Εἰς τάς ἕδρας αὐτῶν κατεστάθησαν ἀνόμως φιλόδοξοι μοιχεπιβάται. Μετά παρέλευσιν πεντήκοντα δύο (52) ἐτῶν, οἱ ἔτι ἐν ζωῇ ὄντες εἰσπηδητοί Ἐπίσκοποι οὐδόλως ἐπέδειξαν διάθεσιν μετανοίας καί αἰσχύνης.
Ἡ ἱεροσυλία συνώδευσε καί ἐκείνους, οἵτινες διέβησαν ἤδη τήν πύλην τοῦ θανάτου καί παρέστησαν ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Βήματος τοῦ Δικαιοκρίτου Κυρίου.
Ἐπιζῶσιν εἰσέτι ἕξ (6) ἐξ αὐτῶν, ὧν ἡ παρουσία προκαλεῖ τό κοινόν αἴσθημα. Τό ἐκκλησιολογικόν τοῦτο ἀνοσιούργημα καταδιώκει αὐτούς ὡς φάσμα νυχθημερόν. Αἱ χεῖρες αὐτῶν δέν ἔπαυσαν νά στάζουν αἷμα ἀδελφοκτόνον (κατά τήν λόγιαν διατύπωσιν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου). Οὐχ ἧττον, οὐδαμῶς φαίνονται προσφεύγοντες εἰς τήν μετάνοιαν καί τήν αἴτησιν συγγνώμης, καθ’ ὅν χρόνον διάγουν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ.
Ἡ θανὴ δὲν διαγράφει τὴν μοιχείαν καὶ μοιχεπιβασίαν
Μερικοί θά ἀποφανθοῦν ὅτι, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἐκοιμήθησαν ἐκεῖνοι οἱ δίκαιοι, τό ζήτημα ἐπελύθη αὐτομάτως. Φρονοῦμεν ὅτι τοῦτο κρίνεται ὡς τραγικόν ἀτόπημα.
Ἀνήρ αὐτάρεσκος ἐξορίζει τόν σύζυγον γυναικός καί καθίσταται μοιχός. Ὑπάρχει ποτέ περίπτωσις, ὅσα ἔτη καί ἄν παρέλθουν, τά τέκνα νά δεχθοῦν ὡς πατέρα τόν μοιχόν ἐκεῖνον; Καί φυσικά, καί μετά τόν θάνατον τοῦ πατρός, ὁ μοιχός ἐξακολουθεῖ νά εἶναι βαρύτατα ἔνοχος καί παραβάτης. Τό αὐτό, κατά πνευματικήν ἀναλογίαν, ἰσχύει καί διά τούς μοιχεπιβάτας τῶν δώδεκα Ἱερῶν Μητροπόλεων.
{Ἀναφερόμεθα συγκεκριμένως εἰς ἕξ (6) Ἐπισκόπους: τόν ἀπό Θηβῶν Μακαριώτατον Προκαθήμενον κ. Ἱερώνυμον Λιάπην (διατελέσαντα «ἔξαρχον» Λαρίσης), τόν Γουμενίσσης κ. Δημήτριον Μπεκιάρην - Μαυρογόνατον, τόν πρώην λεγόμενον Θεσσαλιώτιδος καί νῦν τιτουλάριον Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον Κουμαριανόν, τόν λεγόμενον Μεσογαίας κ. Νικόλαον Χατζηνικολάου, τόν λεγόμενον Ἰλίου κ. Ἀθηναγόραν Δικαιᾶκον καί τόν λεγόμενον Κηφισίας κ. Κύριλλον Μυσιακούλην}.
Ὁμολογητής Εὐσεβής Λαός: ΜητροΜπολῖται τῶν Βαξινίων
Κατά τήν τριετῆ περίοδον τοῦ καταναγκασμοῦ καί τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἐπικινδύνων ἐμβολίων κατά τοῦ Covid-19, Μητροπολῖται μετεβλήθησαν εἰς προώρους διαφημιστάς καί προωθητάς τῶν ἐμβολιαστικῶν τούτων σκευασμάτων. Ἀντιθέτως, ὁ πιστός λαός, εἰς μέγα ποσοστόν, ἀνεδείχθη εἰς ὁμολογητήν τῆς πίστεως, ἀρνούμενος τήν λῆψιν τῶν οὐσιῶν mRNA, αἵτινες στρέφονται κατά τῆς ὑπό τοῦ Θεοῦ δημιουργηθείσης ἀνθρωπίνης φύσεως, εἰδικῶς τοῦ DNA του.
Ἱεροσύλως μεγαλόσχημός τις Ἐπίσκοπος, διάδοχος διωκτῶν, ἐξηνάγκασε τούς σεμνούς Κληρικούς τοῦ Κυρίου, προκειμένου νά ἐξαλλάξουν τούς Ἱερούς Ναούς τῆς μυσταγωγίας εἰς φονικά ἐμβολιαστικά κέντρα.
Ἰδού λοιπόν τά ὑποδόρια αἴτια, ἕνεκα τῶν ὁποίων ὁ ἀφωρισθείς Πρωθυπουργός τῆς πλέον βεβήλου κυβερνήσεως κ. Κυριάκος Μητσοτάκης ἐβλασφήμησε αἰσχρῶς πρός τούς Ἐπισκόπους. Διέρρευσε δέ καί ἐδημοσιοποιήθη ἡ ἀσεβής καί ὑβριστική συνομιλία αὐτοῦ μετά συναφωρισθέντος φίλου του εἰς τά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως (Facebook), δίχως οὐδέποτε νά διαψευσθῇ ἐπισήμως.
«… Πρόεδρος: Άντε, να τελειώνουμε με δαύτους (τούς Ἐπισκόπους) και να μπει το τελικό σχέδιο σε εφαρμογή». «Έχω κουραστεί, ρε συ… Μου έχουν πρήξει τα παπ@@ρια με τον Χριστό τους. Πάλι καλά που οι περισσότεροι είναι κότες και κάθονται στα κλουβιά τους». (Ἐπιστολή πρ. Μητροπολίτου Αἰγιαλίας κ. Ἀμβροσίου, 20 Ἰουλ. 2020).
Β. ΠΡΟΚΑΛΟΥΟΝΤΑΙ ΕΘΝΙΚΑΙ ΣΥΜΦΟΡΑΙ
Νέμεσις καὶ Νόμος δικαίας Ἀνταποδόσεως
Ὅταν ἀδικώμεθα, τότε ἀναμένομεν ὑπό τοῦ Κυρίου νά μᾶς δικαιώσῃ. Ἐάν ὅμως καί ἡμεῖς ἔχωμεν ἀδικήσει, τότε ὑφίσταται περίπτωσις δικαιώσεως τοῦ ἀδίκου; Οὐδόλως φρονοῦμεν (Νόμος τῆς δικαίας ἀνταποδόσεως)
Μετά τήν Κυπριακήν τραγωδίαν (1974) κραυγάζομεν ζητοῦντες δικαιοσύνην ὑπό τῶν παγκοσμίων ἐμπόρων τοῦ πολέμου καί τῆς ἀδικίας. Μά ὁ Κύριος ἡμῶν, διά ποῖον λόγον δέν μᾶς προσφέρει τό ἔλεός Του; Δέν βλέπει τά τέκνα Αὐτοῦ νά ὑποφέρουν;
Βάσει τῶν νόμων τῆς Ἱστορίας, ὅταν ἐπικρατοῦν καταστάσεις ἐκκλησιαστικῶν ἐκτροπῶν, τότε ἐπακολουθοῦν καί ἐθνικαί συμφοραί καί ὀδύναι.
Διά τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πραξικοπήματος τῆς 14ης Ἰουλίου 1973, ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κύπρου, Προκαθήμενος Μακάριος (Μοῦσκος), κατεδίωξε καί καθῄρησεν ὁλόκληρον τήν Ἱεράν Σύνοδον, ἤτοι τούς πατριώτας Ἐπισκόπους τῆς Κύπρου: τόν Πάφου Γενάδιον, τόν Κιτίου Ἄνθιμον καί τόν Κυρηνείας Κυπριανόν. Ἆραγε θεοσημεία; Μετά ἀκριβῶς ἕν ἔτος, ξέσπασε τό ἐναντίον του πραξικόπημα καί ἡ τουρκική εἰσβολή (15-20 Ἰουλίου 1974). Εἶχε προηγηθεῖ δέ καί ἕτερον μέγα ἀνοσιούργημα, ἡ κακουργηματική ἐκθρόνισις τῶν δώδεκα (12) δικαίων Μητροπολιτῶν ἐν Ἑλλάδι (22 Μαΐου 1974). Ἅπαντα ταῦτα συντελέσθησαν ἐντός ἀκριβῶς ἑνός βδελυροῦ ἐνιαυτοῦ: τό πραξικόπημα τοῦ Μακαρίου, τό πραξικόπημα τοῦ Σεραφείμ, τό πραξικόπημα τοῦ Ἰωαννίδου καί ἡ εἰσβολή τῶν Τούρκων.
Ἐπιπροσθέτως, ἕνα ἀκριβῶς μῆνα μετά τήν ψευδοσύνοδον τοῦ Κολυμβαρίου (17/6/2016), ξέσπασε τό ἀποτυχόν ἀμερικανοκίνητον πραξικόπημα ἐναντίον τοῦ Ποντίου Ἐρντογάν (16/7/2016). Προσέτι, μετά τρία ἀκριβῶς ἔτη ἀπό τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας (Ἰανουάριος 2019) ὑπό τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου (ἔνθα καταχωρίζονται καί οἰκονομικαί δοσοληψίαι), ἐξερράγη ὁ ἐμφύλιος πόλεμος μεταξύ Ῥωσίας καί Οὐκρανίας (Φεβρουάριος 2022).
Πρόσφατα ἡ Κυπριακή Σύνοδος προέβη καί εἰς ἑτέραν βδελυράν ἐνέργειαν· διέκοψε τήν κοινωνίαν μετά τοῦ κανονικοῦ Προκαθημένου τῆς Οὐκρανίας, Μακαριωτάτου Ὀνουφρίου, καί ἀνεγνώρισε τούς ἀχειροτονήτους σχισματικούς τῆς ὑπό τόν Ἐπιφάνιον (Ντουμένκο) δομῆς.
Ἐσχάτως, ἐσυνέχισε διά τοῦ διωγμοῦ τοῦ Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικοῦ καί τῆς ἐκλογῆς τοῦ μοιχεπιβάτου Γρηγορίου (Ἰωαννίδου) (26/5/2026).
Ἡ Κύπρος, ἡ ἐπιθέτουσα ἀδίκους χεῖρας ἐπί ἀθῴων, ἀσφαλῶς δέν θά λάβῃ ἔλεος παρά Κυρίου, ὅπερ εἶναι καί ἑπόμενον.
Διάδοχοι τῶν μοιχεπιβατῶν, ἐπιτεινομένης ἀναλγησίας
Εἰς τὰς ἕδρας τῶν δεκαπέντε (15) ἐκδιωχθέντων δικαίων Μητροπολιτῶν, ἐν Ἑλλάδι καὶ Κύπρῳ κατεστάθησαν εἴκοσι τρεῖς (23) μοιχεπιβάται, καθότι οἱ ἀρχικοί μοιχεπιβάται «ἀπέθανον καὶ ἐτάφησαν» (Λουκ. ιστ’ 22) βαθμιαίως.
Τό χείριστον ὅμως εἶναι ὅτι καί οἱ διάδοχοι τῶν μοιχεπιβατῶν οὐδόλως διαφέρουν κατά τήν ποιότητα καί τό ἐκκλησιαστικόν φρόνημα τῶν ληστῶν-προκατόχων αὐτῶν.
Καταγράφουμε καί τό ἀπαίσιον δεδομένον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἔνθα μετά τόν Ἀρχιεπίσκοπον Μακάριον (Μοῦσκον), τόν καταστροφέα τῆς νήσου καί σφαγέα τῶν τριῶν Ἐπισκόπων τῆς Κυπριακῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τόν ὁποῖον διεδέχθησαν ὁ Χρυσόστομος ὁ Α΄ καί ἐν συνεχείᾳ ὁ Χρυσόστομος ὁ Β΄, ὁρμώμενος ἐκ Πάφου καί ἐμπλεκόμενος ἴσως εἰς τά οἰκονομικά τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Οὗτος εἶχε τό πρωτοφανές θράσος νά πλαστογραφήσῃ τάς ὑπογραφάς Ἐπισκόπων, οἵτινες δέν προσυπέγραψαν εἰς τήν ψευδοσύνοδον τοῦ Κολυμβαρίου (2016). Καί ἀντιφάσκων φαιδρῶς πρός τάς ἀρχικάς θέσεις αὐτοῦ, ἀνεγνώρισε τούς σχισματικούς ἀχειροτονήτους τοῦ Κιέβου.
Ἀκολούθως, ὁ διάδοχος αὐτοῦ, ὁ πολύς Προκαθήμενος Γεώργιος, προβαίνει εἰς τήν ἐκδίωξιν τοῦ κ. Τυχικοῦ καί εἰς τήν τοποθέτησιν μοιχεπιβάτου, Γρηγορίου τινός, εἰς τήν Πάφον. Ταῦτα ἀποτελοῦν κραυγαλέα περιστατικά τῆς στάσεως τῶν διαδόχων τῶν διωκτῶν. Ἢ μήπως πρέπει νά ἀνατρέξωμεν ἱστορικῶς εἰς τούς διαδόχους τῶν διωκτῶν τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ ἁγίου Νεκταρίου καί πολλῶν ἑτέρων θεοφόρων πατέρων;
Τό σύστημα ἐκκλησιατικῆς διοικήσεως πότε θά προβῆ εἰς ἀποκατάστασιν τῶν δεκαπέντε Ἐπισκόπων. Καί μέ ποῖον τρόπο δικαίου;
Γ. ΝΕΟΚΥΠΡΙΑΚΑΙ ΕΚΤΡΟΠΑΙ. ΑΝΑΜΟΝΗ ΝΕΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ;
Ἐπισκοπή Πάφου: “Μοιχεπιβάτης” διά καλπονοθείας
Ὁ Προκαθήμενος τῆς Κύπρου κ. Γεώργιος ἐζήλωσε τάς παρανομίας τοῦ προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα, προβὰς εἰς τόν κανονικόν σφαγιασμόν τοῦ Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικοῦ. Τόν νόμιμον καί κανονικόν Μητροπολίτην ἐξεδίωξεν αὐθαιρέτως, ἄνευ τῆς προβλεπομένης ὑπό τῶν Ἱερῶν Κανόνων δικαστικῆς διαγνώσεως ὑπό πρωτοβαθμίου καί δευτεροβαθμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου. Ἐν συνεχείᾳ, προέβη ταχύτατα καί εἰς ἕτερον ἐκκλησιαστικόν ὀλίσθημα· μετά σπουδῆς ἐξετέλεσεν ἀντικανονικήν ἐκλογήν μοιχεπιβάτου διά τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Πάφου (26/5/2026), ἐνῷ εἰσέτι ἐκκρεμοῦν πολλαί ὑποθέσεις, ἀναδείξας οὕτω τόν Ἀρχιμανδρίτην Γρηγόριον Ἰωαννίδην.
Τό τραγικόν εἶναι ὅτι οὐδείς ἐκ τῶν αὐτοαποκαλουμένων δῆθεν παραδοσιακῶν ἀντέδρασεν, οὐδέ ψιθύρισε λόγον ἀποστροφῆς.
«Δεῖξόν μοι τὸν σὸν ἑταῖρον, ἵνα σοι εἴπω τίς εἶ». Οἱ νομικοί παραστάται τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικοῦ ἐπισημαίνουν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος διετήρει ἀγαστήν σύμπραξιν, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀξιοποίησιν οἰκοπέδων, γαιοκτημάτων καὶ τῆς ἐν γένει περιουσίας τῆς Μητροπόλεως, μετά τοῦ Δημάρχου τῆς πόλεως Πάφου.
Ὁ Δήμαρχος Πάφου ἐγκαλεῖται διά βιασμόν καί ναρκωτικά
Ὁ εἰρημένος Δήμαρχος διατελεῖ σήμερον ἐν ἀργίᾳ λόγῳ δικαστικῶν ἐκκρεμοτήτων, κατόπιν ἐπισήμων καταγγελιῶν ἐπὶ βιασμῷ, γενετησίῳ ἐπιθέσει, χρήσει ναρκωτικῶν οὐσιῶν καὶ ἐνδοοικογενειακῇ βίᾳ.
Οὐδεμίαν μομφὴν ἢ ὑπόνοιαν ἐκφέρομεν κατὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Γεωργίου· ἁπλῶς ἱστοροῦμεν τὰ συγκεκριμένα, συγκλονιστικὰ καὶ ἀποκαλυπτικὰ γεγονότα, προσφέροντες πνευματικὴν ἐρεθιστικὴν τροφὴν πρὸς σκέψιν εἰς τοὺς νοήμονας καὶ ἐκκλησιαστικοὺς ἀνθρώπους.
Διαφαίνεται σαφῶς ὅτι, πέραν τῶν καθαρῶς ἐκκλησιαστικῶν ἀντιδράσεων τοῦ Σεβασμιωτάτου Τυχικοῦ ὑπὲρ τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος —ἤτοι κατά τε τῆς ἐν Κολυμπαρίῳ Συνόδου, τοῦ οὐκρανικοῦ σχίσματος καὶ τῆς αἱρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ— συμπλέκονται προσέτι καὶ ἕτερα συμφέροντα, ἐμπορικῆς τε καὶ χρηματικῆς φύσεως».
Φαιδρόν “ἔκκλητον” καὶ σφαγιαστική ἔκπτωσις
Ὁ χριστιανική ἐφημερίς “Ὀρθόδοξος Τύπος” ἐπεδίωξεν ἐξ ἀρχῆς ἐπικοινωνίαν μετὰ τοῦ διωκομένου Μητροπολίτου Τυχικοῦ, ὡς εἰκός, ἀλλ’ ἐκεῖνος ἀπέρριψε πᾶσαν ἐπαφήν. Ὁ Σεβασμιώτατος Τυχικός, εἰς τὸ ἐκδοθὲν διάγγελμά του, διαπιστώνει ὅτι ὑπέστη ἐξευτελισμὸν καὶ κανονικὴν ὑποβάθμισιν, ὁσάκις ἐποιήσατο χρῆσιν τοῦ ἀντικανονικοῦ δικαιώματος τῆς ἐκκλήτου προσφυγῆς (ἐκκλήτου παραπομπῆς) πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως.
Ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ ἐπιγνώσει διατραγῳδεῖ νῦν τὴν δεινὴν κατάστασίν του, ἐλπίζων ὅτι οἱ πρωτοστατοῦντες εἰς τὸ σχίσμα καὶ τὸν ἐνδοορθόδοξον πόλεμον θὰ συνδράμουν αὐτόν, ἵνα ἀποκατασταθῇ εἰς τὸν θρόνον του.
Πλὴν ὅμως, οἱ σχισματοποιοὶ ἐκεῖνοι, οἱ διαρρηγνύοντες τὸν ἄρραφον χιτῶνα τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν κατατέμνοντες, οἱ κοινωνοῦντες ἐπίσης εἰς τραπέζας εἰδωλοθύτους τῆς Ἰεζάβελ, οὐδαμῶς προτίθενται νὰ οἰκτείρουν ἕτερον θῦμα τῆς τε διοικητικῆς αὐθαιρεσίας καὶ τῆς ἐκκοσμικεύσεως τῶν ὑπερεχόντων κλιμακίων τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως.
Συντριβόμεθα πρό δεσμίοις κενοδοξίας
Ἀγαλλόμεθα πρό τῶν δικαίων πατέρων καί συντριβόμεθα πρό τῶν θυμάτων τῆς φιλοδοξίας καί τῆς ἁμαρτίας. Κλίνομεν γόνυ ἐνώπιον τῶν ἁγίων Κληρικῶν ἡμῶν, ὅλων τῶν ἐποχῶν, οἵτινες ἀποκαλοῦνται Ὁμολογηταί, καθότι ἐξεδιώχθησαν, διεπομπεύθησαν ἤ καί ἐδολοφονήθησαν ἀσπλάγχνως ὑπό ψευδοσυνόδων, ἀναξίων προκαθημένων καί ὑπό τῆς χριστιανικῆς πολιτείας, ἀγομένης ὑπό μεγαλοσχήμων καί ἀναξίων κληρικῶν. Τρανόν παράδειγμα ἀποτελεῖ, μετά από πολυετές μαρτύριον, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (404-407 μ.Χ.).
Ἀντιθέτως, τά θύματα τῆς ἁμαρτίας ὡδηγήθησαν εἰς παρανομίας, ἕως τοῦ σημείου ὥστε πολλοί νά ἀναρωτῶνται ἐάν πράγματι πιστεύουν εἰς τόν Θεόν. Ἀναφερόμεθα εἰς διωγμούς ἁγίων πατέρων, ἀλλά καί εἰς συμβιβασμούς μετά ἀντιχριστιανικῶν νομοθετῶν, ὡς ἐπί παραδείγματι διά τούς σοδομονόμους τούς ἀφορῶντας εἰς τάς ΛΟΑΤΚΙ+ ὁμάδας, καί οὐχί μόνον.
ΠΙΘΑΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ
ΚΛΑΥΤΗ ΜΝΗΜΗ: Ἕν ἔτος ἀκριβῶς καί ἐλάχισται
ἡμέραι μετά τήν ἔκπτωσιν δεκαπέντε Ἐπισκόπων
ΦΩΤΟ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ
ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΙΣ
«Το παρελθόν έτος 1974, εξ απόψεως εκκλησιαστικής κρινόμενον, τολμώμεν να είπωμεν, είναι το θλιβερώτερον έτος εξ όσων η Εκκλησία της Ελλάδος έζησεν αφ’ ής ημέρας εγένετο αυτοκέφαλος.
Μία τελευταία επέμβασις του δικτατορικού καθεστώτος, επέμβασις θίγουσα όχι μόνον τον εξωτερικόν αλλά και τον εσωτερικόν βίον της Εκκλησίας, προεκάλεσε τεκτονικόν σεισμόν και εδημιούργησεν ερείπια.
Μητροπολίται αδιαβλήτου ήθους, εν οίς και άνδρες υπηρετίσαντες Εκκλησίαν και Γένος κατά τας φοβεράς ημέρας και θέσαντες τον τράχηλόν των υπέρ του λαού, εξεθρονίσθησαν άνευ απολογίας και δίκης…»
(Χριστ. Σπίθα – Ιανουάριος 1975 – Αριθ. 371).
Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ 12 ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ .
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ 1974
