Mε αφορμή
δημοσιεύματα, με φωτογραφικά στιγμιότυπα, που αναρτήθηκαν στα ηλεκτρονικά μέσα
ενημέρωσης από την εορτή των Θεοφανίων σε διάφορα μέρη της Ελλάδος και
την τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού των Υδάτων (ακολουθία συναρπαστική και
αποκαλυπτική των κοσμολογικών διαστάσεων της σωτηρίας) διαπιστώνεται ότι
αρκετοί από τους τελούντες τον Αγιασμό της εορτής, υπερβαίνουν τις υποστατικές
διατάξεις της Εκκλησίας με πολλές προχειρότητες και αυτοσχεδιασμούς.
Καταγράφοντας τις διάφορες παρεκτροπές δεν αποσκοπούμε στον έλεγχο αλλά στην
υπενθύμιση, στον προβληματισμό και στον επανατροχιασμό στην Ιερά Παράδοση της
Εκκλησίας.
Α. Καινοφανής συνήθεια που
εισήλθε στην Εκκλησία είναι η τέλεση του Αγιασμού προς δυσμάς, ενώ η αρχαιότατη παράδοση της
Εκκλησίας, που βασίζεται στην Αγία Γραφή, στους Αγίους Αποστόλους και
τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας επιβάλλει να προσευχόμαστε προς «ανατολάς». Αυτό έπραττε όλος ο χριστιανικός κόσμος
μέχρι την Β’ Βατικάνειο Σύνοδο.(1962). Η ξαφνική εμφάνιση της τελέσεως των
ιερών ακολουθιών προς δυσμάς, τυγχάνει αθεολόγητη και έξω από την ιερά
παράδοση, άρα πρέπει να εξαφανιστεί από την πράξη της Εκκλησίας.
Αλλ’ ας
εκθέσουμε εν συντομία το γιατί η Εκκλησία έχει αυτή την πρακτική.


































