Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Το ακούσαμε και αυτό ότι οι πιστοί που ζητούν την επιστροφή του Εσταυρωμένου, που οι αιρετικοί ρασοφόροι αφαίρεσαν από την θέση του πίσω από την Αγία Τράπεζα απειλούνται.
Εκφοβίζονται με πάσης φύσεως απειλές μεταξύ του οποίου και ο αφορισμός λέει.
Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης δηλαδή χριστιανοί μου.
Αυτούς τους ναούς που χτίσατε με αίμα εσείς ή οι πρόγονοι σας, μαζεύοντας δραχμή την δραχμή και ευρώ το ευρώ.
Θεολόγου - Ιατρού- συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 20η Ιανουαρίου 2026
Όπως είναι γνωστό για μια ακόμη φορά, (στις
8.1.2026), η Ιερά Συνόδος της Εκκλησίας της Κύπρου ασχολήθηκε με το θέμα του
εκπτώτου πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Στην έκτακτη αυτή Συνεδρία της,
έχοντας υπ’ όψη της τώρα νέα δεδομένα, απεφάσισε να επιβάλει στον κ. Τυχικό την
ποινή της επ’ αόριστον αργίας, η άρση της οποίας θα πραγματοποιηθεί, (σύμφωνα
με το συνοδικό ανακοινωθέν), μόνον υπό ορισμένους όρους, μόνον δηλαδή εφ’ όσον
ο κ. Τυχικός συμμορφωθεί με τις συγκεκριμένες απαιτίσεις τις οποίες θέτει η
Σύνοδος σ’ αυτόν. Μία από αυτές είναι η απαίτισή της να «καταδικάσει τον αποτειχισμό από
την Εκκλησία».
Η αποτείχιση, ως γνωστόν, έχει θεσπισθεί στην Πρωτοδευτέρα Ιερά Σύνοδο που συγκλήθηκε το 861 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη επί των ημερών του οικ. Πατριάρχη Μεγάλου Φωτίου με τον 15ο Ιερό Κανόνα της. Είναι γνωστόν επίσης ότι οι αποφάσεις της εν λόγω Ιεράς Συνόδου και οι Ιεροί Κανόνες της έγιναν αποδεκτοί από την καθολική συνείδηση της Εκκλησίας ως Κανόνες οικουμενικού κύρους και ως θεοφώτιστοι.
«Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ»(Γεν. 3, 19)
Γράφει ο Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς, Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας
14 Ιανουαρίου 2026
Με θλίψη παρατηροῦμε τὴ «δαιμονικὴ ἐπιδημία», ὅπου πολλοὶ ἄνθρωποι, εἴτε «δημοφιλεῖς» εἴτε ἀπλοί, καταφεύγουν στὴν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὰ ψυχοφθόρα ἀποτελέσματα ποὺ αὐτὴ ἔχει. Ἡ ἀντιχριστιανικὴ Πολιτεία φέρει μεγάλη εὐθύνη, διότι μὲ Νόμο (4277/2014, ἄρθρ. 48 καὶ 49) δίδει τὸ δικαίωμα σ’ ὅσους θέλουν νὰ προχωρήσουν στὴν πράξη αὐτή.
Θοδωρής Γκούμας
Αφορμή για ακόμη έναν κύκλο έντονων αντιδράσεων αποτέλεσε πρόσφατο βίντεο του Έντι Ράμα, στο οποίο ο Αλβανός πρωθυπουργός προχώρησε σε σχόλιο που ο ίδιος παρουσίασε ως χιουμοριστικό, αλλά το οποίο για την ελληνική πλευρά εκλήφθηκε ως υποτιμητικό και προκλητικό. Λίγες ημέρες αργότερα, ο ίδιος ο Ράμα επανήλθε με ανάρτηση στο X όπου ανέφερε ότι επρόκειτο για αστείο και σχολιάζοντας τις αντιδράσεις στην Ελλάδα έγραψε πως ορισμένοι «δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το χιούμορ».
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ –
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Αδελφοί κληρικοί και λαϊκοί της Κύπρου,
Η Εκκλησία της Κύπρου δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.
Δεν ανήκει ούτε στον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο, ούτε σε ομάδες συνοδικών, ούτε σε πρόσκαιρες πλειοψηφίες.
Ανήκει στον λαό του Θεού. Ανήκει στον κλήρο και στον λαό που τη συγκρότησαν, τη διαφύλαξαν και τη στήριξαν μέσα στους αιώνες των διωγμών, της σκλαβιάς, της κατοχής και των μεγάλων δοκιμασιών.
Τί δείχνουν ἀφ’ ἑνός ἡ πρωτοφανής καί μέσῳ βαρύτατων χαρακτηρισμῶν ρωσική ἐπίθεση κατά τοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου, ἀλλά καί ἀφ’ ἑτέρου τά ὅσα ἐκεῖνος εἶπε - γιά πρώτη φορά -ἀπευθυνόμενος πρός τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο, κατά τό πρόσφατο μιαρό συλλείτουργο στό Φανάρι;
Κάποια νέα δεδομένα στό ἐρεβῶδες ἐκκλησιαστικό (καί γεωπολιτικό) Οὐκρανικό Ζήτημα, ὅπως σχολιάστηκαν ἀπό τόν Νεκτάριο Δαπέργολα πρό ὀλίγων ἡμερῶν στόν Focus FM. Ἀκοῦστε πιό κάτω τό 17λεπτο ἠχητικό...
Ως καρδιοχειρουργός,
αλλά και ως άνθρωπος που έχει βιώσει επανειλημμένα την προσπάθεια φίμωσης και έκθεσης όποιου τολμά να ταράξει τα «ήρεμα νερά» του συστήματος,
αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ ξεκάθαρα.
Η ερώτηση που απευθύνθηκε στην Καρυστιανού δεν ήταν αθώα. Ήταν στοχευμένη.
Στόχος της δεν ήταν ο διάλογος, αλλά η παγίδευση και η δημόσια έκθεσή της.
Γιατί φοβούνται κάθε τι καινούργιο που βάζει σε κίνδυνο την επικοινωνιακή “δικτατορία” τους.
σ.σ. Για να καταλάβουμε πόσο υποβαθμισμένη χώρα έχουμε γίνει, στο Πουέρτο Ρίκο ο νόμος αναγνωρίζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τα αγέννητα παιδιά, ενώ στην Ελλάδα της αρπάχτρας και της μίζας, τα γεννημένα γίνονται αντικείμενα εμπορίας και κέρδους. [Το σκάνδαλο του DNA των νεογνών με απλά λόγια.]
Από τον David Ramos, απόφοιτο του Universidad Privada del Norte στο Trujillo στο Περού, στις Επιστήμες της Επικοινωνίας για την ιστοσελίδα του CNA
Το Πουέρτο Ρίκο θέσπισε έναν νέο νόμο που αναγνωρίζει επίσημα τα αγέννητα παιδιά ως άτομα με τα ίδια θεμελιώδη δικαιώματα που παρέχονται σε όλους τους γεννημένους ανθρώπους.
Το καθένα δείχνει να έχει διαφορετική αποστολή.
Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Σύμφωνα με δημοσίευση* προερχόμενη από το Caltech, (California Institute of Technology) στο τεύχος 3 – Δεκεμβρίου/2025 – του περιοδικού Cell, υπάρχει μια εξειδικευμένη ασυμμετρία μεταξύ των δύο πρώτων κυττάρων στα οποία μεταπίπτει ο ζυγώτης, ο πρώτος άνθρωπος στα πρώιμα στάδια ανάπτυξής του. Αυτή η διαπίστωση διαψεύδει την προηγούμενη υπόθεση ότι τα κύτταρα των εμβρύων αναλαμβάνουν τους εξειδικευμένους ρόλους τους μόνο αργότερα κατά την ανάπτυξη.
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι Βαθιώτης
Στην Φιλοκαλία των Νηπτικών και Ασκητικών διαβάζουμε:1
Είπεν ο αββάς Αντώνιος, γνωστός και ως «Καθηγητής της Ερήμου» ότι:
«Έρχεται καιρός, ίνα οι άνθρωποι μανώσι, και επάν ίδωσί τινα μη μαινόμενον, επαναστατήσωνται αυτώ λέγοντες ότι, ‘συ μαίνη’, διά το μη είναι όμοιον αυτοίς».
Δηλαδή:
«Θα έλθη καιρός που οι άνθρωποι θα γίνουν μανιακοί και όταν ιδούν κάποιον λογικό, θα ξεσηκωθούν εναντίον του λέγοντας, “εσύ είσαι μανιακός”, για το λόγο ότι δεν είναι όμοιος με αυτούς».
Θ΄ αναφερθώ σε μια δήλωση της πρώην Πρωθυπουργού της Αγγλίας κ. Θάτσερ, για να χαρακτηρίσει τον κομμουνιστή: «Ο κομμουνιστής όταν μιλάει, ψεύδεται, όταν δεν μιλάει κάτι κρύβει, όταν κυβερνάει κλέβει κι όταν χάνει την εξουσία καταστρέφει τα πάντα». Αυτά συνέβησαν στην χώρα των αετών όλα αυτά τα χρόνια, επίκαιρο και στις μέρες μας, διότι τις κυβερνητικές, δικαστικές κι άλλες εξέχουσες θέσεις τις κατέχουν και κυβερνούν οι απόγονοι των μελών του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος, του αλήστου μνήμης Ενβερ.
Πατριαρχεῖο, Ἀμερικάνοι, Ἐγγλέζοι καὶ Ρῶσσοι.
Ψεύδη, σενάρια, ὕβρεις...
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.
Τελευταῖα ξέσπασε ἕνας ἐπικοινωνιακὸς καταιγισμὸς, ἀπὸ ὅλα τὰ μέσα «ἐνημερώσεως», ὅπου διαμαρτύρονται καὶ ἐξανίστανται γιὰ τὴν «ἀήθη ἐπίθεσι» κατὰ τοῦ Oἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἀπὸ τὴν Ρωσικὴ μυστικὴ ὑπηρεσία SVR.
Τὰ κυριώτερα σημεῖα στὰ ὁποία ἐστιάζουν, ὅτι προβάλλει ἡ SVR, εἶναι (ἐπιλέγω ἀπὸ ἕνα μόνο ἱστότοπο, καθότι ὅλοι λένε περίπου τὰ ἴδια):
«Η SVR –κρατικό όργανο, που προφανώς έχει πλέον αναλάβει και “εκκλησιολογικά καθήκοντα”– κατηγορεί τον Παναγιώτατο ως δήθεν συνεργάτη βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και οργανωτή σχεδίων διάσπασης της ρωσικής εκκλησιαστικής επιρροής σε Ουκρανία, Βαλτική και Βαλκάνια». [1]
«Παρουσίαση καί ἀνάλυση τοῦ ἀντιπαπικοῦ ἔργου τοῦ Θεοδώρου Ἀγαλλιανοῦ ” Ἱερομνήμονός τινος διάλογος μετά Μοναχοῦ τινος κατά Λατίνων” τῆς δεκαετίας τοῦ 1440»
Ὁ πλασμένος διάλογος αὐτός εἶναι ἔργο ἀνωνύμου (κατ΄ ἀρχήν) λογίου συγγραφέως τοῦ 15ου αἰῶνος, ὁ ὁποῖος – σύμφωνα μέ τήν πλοκή τοῦ διαλόγου, ὡς πρωταγωνιστής του – ἦταν εὐρέως καί διεθνῶς γνωστός ὡς ὁμολογητής τῆς Ὀρθοδοξίας, τελοῦσε δέ ὑπό διωγμό ἀπό τίς ἐκκλησιαστικές καί αὐτοκρατορικές ὑπηρεσίες ἐντός τῆς Βασιλευούσης Κωνσταντινουπόλεως.
Ὅπως προκύπτει ἀπό ἔγκυρα στοιχεῖα, συντάκτης τοῦ κειμένου ὑπῆρξε ὁ Ἱερομνήμων Θεόδωρος Ἀγαλλιανός (1400-1474), γνωστός ὀρθόδοξος λόγιος, τῆς μερίδος τῶν κατά τοῦ λατινισμοῦ “ἐνισταμένων” (κατά τήν ἔκφραση τοῦ κειμένου του) Ὀρθοδόξων τῆς Κωνσταντινουπόλεως στά μέσα τοῦ 15ου αἰῶνος.
Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τελεῖ Τρισάγιον εἰς τὸν τάφον τοῦ μασόνου Πατριάρχου Ἀθηναγόρου εἰς τὸν περίβολον τῆς Μονῆς Βαλουκλῆ. Διακρίνεται ὁ Ἀρχ. Κύπρου Γεώργιος.
Σκοπὸς ἡ ὑποταγὴ τοῦ Μητρ. Πάφου εἰς τὰς κακοδοξίας τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης
Ο ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΒΑΝΑΥΣΩΣ!
Ἐπίσκοπος, ὁ ὁποῖος διασπᾶ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτυγχάνει εἰς τὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον τοῦ ἀνέθεσεν ὁ Κύριος, νὰ βόσκη δηλαδὴ τὰ πρόβατα ὡς γνήσιος ποιμὴν καὶ ὄχι ὡς μισθωτός.
Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος
Ἡ ἐκκλησιαστική ἱστορία ἔχει καταδείξει ὅτι ἡ φαυλότητα καί ἡ ἀντικανονικότητα δέν νομιμοποιοῦνται, καί ἀσφαλῶς δέν δύνανται νά θεσμοθετοῦνται, στήν πορεία τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Διότι οἱ ἐπίσκοποι ἔχουν χρέος νά ὑποτάσσωνται στίς συνοδικές ἀποφάσεις, μόνον ὅταν αὐτές ὑποτάσσωνται στό γράμμα καί στό πνεῦμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῆς Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας. Κάθε εἴδους ὑποταγή στήν παρανομία καί στήν αὐθαιρεσία συνιστᾶ ἀποδοχή τῆς πλάνης πού δημιούργησε τήν αὐθαιρεσία, καθώς καί συνέργια στόν ἀποπροσανατολισμό ὁλοκλήρου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος. Ἡ ἐπ’ ἀόριστον ἀργία, τήν ὁποία ἐπέβαλε ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου στόν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, ὁ ὁποῖος προσπάθησε νά ἐφαρμόσει κάποια αὐτονόητα τοῦ ἐπισκοπικοῦ του ποιμαντικοῦ καθήκοντος, (τοῦ ὁποίου ἡ ποιμαντική διακονία ἔχει ἀποδείξει ὅτι πρόκειται γιά ἕνα ἀληθινό Ποιμένα, ὅπως τόν ὅρισε ὁ Κύριος καί γιά ἕνα ἀκριβῆ τηρητή τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων), εἶναι πράξη φαύλη καί ἀντικανονική καί ὀφείλει γρήγορα νά καταπέση.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Σήμερα, 19 τοῦ μηνός, στὸν ὁρίζοντα τῆς Ἐκκλησίας μας ἀνέτειλε ὁ ἀστὴρ ποὺ λέγεται ἅγιος Μᾶρκος Ἐφέσου ὁ Εὐγενικός, ὁ Ἄτλας τῆς Ὀρθοδοξίας. Γεννήθηκε τὸ 1392, ἑξήντα περίπου χρόνια πρὶν τὴν ἅλωσι τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μέσα σὲ περιβάλλον πίστεως καὶ ἀρετῆς· ἀπὸ γονεῖς ἐπιφανεῖς μὲ φήμη εὐγενῶν, ὄχι τόσο γιὰ τὸν ὑλικὸ πλοῦτο ὅσο γιὰ γιὰ τὴν ψυχική τους ἀνωτερότητα. Διότι στὴν Ἐκκλησία μία μόνο εὐγένεια ὑπάρχει, ἡ ἐν Χριστῷ ἁγιότης.
Τὸ πρῶτο του ὄνομα ἦταν Μανουήλ. Ἦταν ἔξυπνος, μὲ ἔφεσι στὰ γράμματα. Στὰ σχολεῖα τῆς Βασιλευούσης πῆρε τὴν ἐγκύκλιο μόρφωσι.
Ένας απλός, ταπεινός μοναχός,
της Ιεράς Σκήτης της αγίας Άννας του Αγιωνύμου Όρους του Άθωνα, πριν πολλά
χρόνια (1895), έγραφε σε βιβλίο του: «Από τη μελέτη διαφόρων θεμάτων της
εκκλησιαστικής ιστορίας μας και τους αγώνες των Πατέρων της εκκλησίας
θαυμάζοντες, την προσοχή μου τράβηξε, ιδιαίτερα, ο Ιερός Μάρκος Αρχιεπίσκοπος
Εφέσου ο επικαλούμενος Ευγενικός, για τους αγώνες του υπέρ της Ορθοδοξίας και
για τα παθήματά του στην σύνοδο της Φλωρεντίας. Πολλές φορές συγκινήθηκα με
δάκρυα, για τα παθήματα αυτά». (Κάλλιστος Βλαστός)
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
email: synt.epitrope@gmai.com
Περιστέρι 18/01/2026
Σεβασμιώτατε ευλογείτε,
Για την ονομαστική σας εορτή ευχόμαστε έτη πολλά, καλλίκαρπα και καλό Παράδεισο.
Κινούμενοι από εκκλησιαστικό ενδιαφέρον, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι διαβάσαμε μετά εντόνου προβληματισμού την απάντηση που δώσατε αναφορικώς με την καταγγελία περί αφαιρέσεως του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας και μεταθέσεώς Του σε διπλανή Αγία Τράπεζα, ενώ στο κεντρικό κλίτος τοποθετήθη αντ’ Αυτού το αρχαίο σύνθρονο.
Ωστόσο, ένα πρώτο εύλογο ερώτημα είναι το γιατί με την τοποθέτηση του συνθρόνου αφαιρέθη παράλληλα ο Εσταυρωμένος, όταν μάλιστα προκαλείται τέτοια ταραχή και σκάνδαλο στο ποίμνιο.
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
«Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,10-11)
Μιλήσαμε, ἀγαπητοί μου, πρὸ ἡμερῶν γιὰ τὴν ἐπίτασι τῆς ἁμαρτίας, τὴν ἐπιδείνωσι τοῦ κακοῦ, ποὺ παρατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Ἀκοῦμε τὴν Ἀποκάλυψι νὰ λέῃ· «Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι»(Ἀπ. 22,10-11). Εἴδαμε ἕως ἐδῶ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ· ὅτι τώρα ἡ ἐνίσχυσι τοῦ κακοῦ εὐνοεῖται καὶ χειροκροτεῖται. Τὸ θλιβερὸ εἶνε ὅτι, ἐνῷ ὁ κόσμος προχωρεῖ ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, τὰ παιδιὰ τοῦ Φωτός, οἱ Χριστιανοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κοιμοῦνται ὅπως οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ τὴ νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης, ὅταν ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας ζοῦσε τὴ μεγάλη ἀγωνία. Ἑρμηνεύσαμε ὣς ἐδῶ τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ῥητοῦ τῆς Ἀποκαλύψεως. Συνεχίζουμε τώρα νὰ δοῦμε τὸ δεύτερο μέρος.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
Τι το καλύτερο, στην ταλαιπωρημένη εποχή μας, που βιώνει ανωμαλίες πολέμων, εκκλησιολογικές εκτροπές, δογματικές και ηθικές «μεταρρυθμίσεις», φάσεις ποιμαντικής χειμασίας και προσβολές άγχους, τι το καλύτερο από το να συγκεντρώσει την προσοχή της στη δράση και στην αρετή των Αγίων;
«Το
Μεγαλείον της Ορθοδοξίας»
(Αρχιεπισκόπου
Ιερωνύμου Α΄ Κοτσώνη - 1966)
Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Α' (1967-1973) είχε μια κεντρική αγωνία∙ ήταν η επιτάχυνση του ρυθμού της Ορθόδοξης ζωής του κοινωνικού συνόλου και των προσώπων, γι’ αυτό και εμπιστεύτηκε το βηματισμό της Εκκλησίας σε πολλούς νέους Αρχιερείς, τους οποίους, αργότερα, άδικα εκθρόνισε (όχι εν συνόλω) ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ Τίκας, διαπράττοντας, έτσι, θανάσιμο λάθος σε βάρος της ενότητας της Εκκλησίας. Ως φοιτητής, τότε, έδινα σημασία στα προέχοντα χαρακτηριστικά της επικαιρότητας, η οποία ασκούσε δριμύτατη κριτική (στον Ιερώνυμο) στην ταλάντευσή της ανάμεσα στις δυσκολίες του δικτατορικού καθεστώτος.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ
[εκφωνήθηκε
στις 18-1-2002]
Η Εκκλησία μας σήμερα, αγαπητοί μου, τιμά
ένα μεγάλο της τέκνον, τιμά την μνήμη του εν αγίοις Πατρός ημών, Αθανασίου του
Μεγάλου. Ο Μέγας Αθανάσιος εστάθη ένας
πολύαθλος άγιος· γι'αυτό εξάλλου έτυχε της μεγάλης τιμής να ονομαστεί
μέγας.
Βρέθηκε, κατά θείαν οικονομίαν, στην πιο κρίσιμη στιγμή της εκκλησιαστικής μας ιστορίας. Βέβαια, ο δράκων, ο όφις ο αρχαίος, ο διάβολος, ο σατανάς, ήταν έτοιμος να καταβροχθίσει, κατά το όραμα της Αποκαλύψεως, τον αναμενόμενον να σαρκωθεί Μεσσίαν. Το ενθυμείσθε, από την Αποκάλυψη. Γι'αυτό, όταν δεν το πέτυχε, εστράφη κατά της γυναικός, που είναι η Θεοτόκος, είναι η Εκκλησία, και την κατεδίωξε με σκοπό να την καταστήσει «ποταμοφόρητον», δηλαδή να την πνίξει μέσα στο νερό. Κι αυτό είναι το νοητό «νερό» που επιχείρησε και συνεχίζει να επιχειρεί ο διάβολος για να πνίξει την Εκκλησία. Τι; Η αίρεσις. Η νοθεία, η αίρεσις. Είναι το νοητό νερό που θέλει να πνίξει ο διάβολος, ξαναλέγω, αγαπητοί μου, την Εκκλησίαν. Και τότε, στην εποχή του Μεγάλου Αθανασίου, είχε εμφανιστεί η αίρεσις του Αρείου, που εστάθη κεντρική αίρεσις, και η φοβεροτέρα μέσα εις την εκκλησιαστική μας ιστορία.
Εκτός από το ελάχιστο ψωμί, που έτρωγε κάθε δύο, τρείς ή και τέσσερις μέρες, ούτε λάδι , ούτε κρασί, ούτε καμιά άλλη τροφή έβαζε στο στόμα του. Κοιμότανε πάνω σε μιά παλιά ψάθα ή και εντελώς κάτω στο χώμα.
.jpg)
ΚΥΡΙΑΚΗ IB΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 17, 12-19]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-1-1999] (Β 390) [β΄έκδοσις]
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας προβάλλει τη θεραπεία των δέκα λεπρών. Την διήγηση την ακούσατε από το ιερό Ευαγγέλιον. Είναι γεμάτη περιεχομένου, με πολλά διδάγματα και συμπεράσματα. Θα μείνομε ωστόσο σε ένα.
