Ἔγιναν καὶ αὐτά; Ναί, γίνονται, Ἀπὸ ποίους γίνονται;
Γίνονται ἀπὸ μερικούς, σεβαστούς, Πατριάρχες τῆς πολύπαθης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας! Σεβαστοὺς γιὰ τὸ ὑψηλὸ πατριαρχικό τους ἀξίωμα καὶ λειτούργημα. Καταφεύγουμε λοιπὸν -ὅπως πάντα – σὲ ἀσφαλῆ πηγή, ἀντλώντας ἀπὸ ἐκεῖ τὶς σχετικὲς ἀποδείξεις δι’ ὅσα γράφουμε παρακάτω.
Διαβάζουμε ἔτσι τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὶς ὑψηλὲς τιμητικὲς ἐκκλησιαστικὲς διακρίσεις ποὺ ἀπενεμήθησαν εἰς ἀξιόλογο γενικότερα πρόσωπο τῆς ἑλλην. κοινωνίας, ΑΛΛΑ – ἀλλά ποὺ εἶναι ὑψηλόβαθμος καὶ ὑψηλότιτλος τέκτων, πρόσωπο δηλαδὴ ποὺ εἶναι δραστήριο μέλος – ἡγέτης, Ὀργανώσεως σφόδρα ἀποδοκιμαζόμενης ὑπὸ τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, Συνοδικῶς καὶ πολλάκις.
Διαβάζουμε ἔτσι ἀπὸ τὴν ἀσφαλῆ μας πηγή, ἐκπληττόμενοι, τὰ ἑξῆς σχετικῶς:
[Τὸ πρόσωπο περὶ τοῦ ὁποίου ὁ λόγος – ΩΣ ΤΕΚΤΩΝ καθ’ ὅσον μᾶς ἐνδιαφέρει, ἔλαβε] “τὸ ὀφφίκιο τοῦ Ἄρχοντα τοῦ μεγάλου Ρεφερενδάριου τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ θρόνου, ποὺ τὸ 1992 τοῦ ἀπένειμε ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ Πάσης Ἀφρικῆς, Παρθένιος Γ΄, ἐπιβραβεύοντάς τον γιὰ τὶς σημαντικές του πρωτοβουλίες καὶ τὴν ἀνακήρυξή του σὲ μέγα εὐεργέτη. Τὸ Ἔτος 2005 (συνεχίζει ἡ πηγὴ μας] ἡ Α.Θ.Μ., ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς Θεόδωρος Β΄ προάγει αὐτὸν ἀπὸ μέγα Ἄρχοντα Ρεφερενδάριο [3] σὲ Μέγα Ἄρχοντα Λογοθέτη [4] καὶ τὸν διορίζει ὡς Ἐκπρόσωπο Δημοσίων Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα καὶ Συντονιστὴ ὅλων τῶν Ὑδρυμάτων καὶ Ἀδελφοτήτων τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας…».
Σωρεία τιμητικῶν τίτλων καὶ διακρίσεων…
Συνεχίζοντας ἀναφέρουμε καὶ τοὺς ὑπόλοιπους τιμητικοὺς ἐκκλησιαστικοὺς τίτλους καὶ τὶς διακρίσεις ποὺ δόθηκαν στὸ πρόσωπο ἐκεῖνο, γράφοντας μόνο τὰ ἀρχικὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, γιὰ λόγους εὐνόητους:
«… Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὁ Σ.Κ. ἀπὸ τὸ 1979 ὡς τὸ 1987 ἐχρημάτισε Γενικὸς Γραμματέας τῆς Διεθνοῦς Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος “Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Μεγάλος”, ποὺ τελεῖ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, ἐνῶ παράλληλα Πρόεδρος τῆς Ἀδελφότητας τῶν Ὀφφικιάλιων τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ Πάσης Ἀφρικῆς “ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ”, ἕως τὸ ἔτος 2005 [καὶ] Ἡγέτης τῆς Ἀρχαίας Πατριαρχικῆς Τάξεως Παραβαλανέων “ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ”!
Ἐπίσης διαβάζουμε γιὰ τὸ ἴδιο ἐκεῖνο πρόσωπο ὅτι: «… Καταξιωμένος κοινωνικὰ καὶ ἐπαγγελματικὰ ὁ Σ.Κ. ἔχει τιμηθεῖ μὲ πλῆθος διακρίσεων, ὅπως ὁ Χρυσὸς Σταυρὸς Χιλιετηρίδας τοῦ Ἁγίου Ὄρους (1963) καὶ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὁ Σταυρὸς μὲ στέμμα καὶ δάφνη (ταξιάρχης) τοῦ Παναγίου Τάφου (Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων), ὁ ἀνώτερος ταξιάρχης τοῦ Τάγματος Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου, ὁ Σταυρὸς Α΄ Τάξεως Ἁγίου Μάρκου (Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας), ὁ Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, Μεγαλόσταυρος τοῦ Τάγματος τῆς Ἁγίου Λαζάρου, Μεγαλόσταυρος τοῦ Ἁγίου Μάρκου Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας κ.π.ἄ…».
(πηγή. πάντα ταῦτα περιέχονται στὸ βιβλίο τοῦ ἰδίου τοῦ Σ.Κ. ὑπὸ τὸν τίτλο Ἑλλὰς-Ρωσία, σελίδες 173-174 ἔτος ἐκδόσεως 2009, ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Ἀγγελάκη, Ἀθήνα)
Ναί, ἀλλά…
Ναί, ὁ περὶ τοῦ ὁποίου ὁ λόγος ἔντιμος συμπολίτης μας μὲ τὶς ἀμέτρητες ἐκκλησιαστικὲς διακρίσεις, πιθανότητα νὰ ἐνίσχυε τὰ πατρειαρχεῖα μας, οἰκονομικῶς ἤ ἄλλως πως, καὶ ἄλλα, εἶναι: ὄχι μόνο ὑψηλόβαθμος τέκτων μὰ καὶ μέγας Ἀξιωματοῦχος τῆς “Ἱερᾶς- τεκτονικῆς – Αὐτοκρατορίας”, ὅπως αὐτοαποκαλεῖται ἡ Μασονία, καὶ “Ὕπατος” ἄρχων αὐτῆς!
Πῶς γνωρίζουμε ὅλα ἑτοῦτα;
Τὰ γνωρίζουμε, τὰ διαβάζουμε στὰ ἐπισημότατα κείμενα τοῦ τεκτονισμοῦ, δηλαδὴ στὸ Σύνταγμα καὶ τὰ τυπικά του, ὡς ἀκολούθως:
Τὸ 1998, εἶναι: «Κραταιὸς Μέγας Τελετάρχης» τοῦ Ὑπάτου Τεκτονικοῦ Συμβουλίου (= τοῦ Σώματος τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τοῦ Τεκτονισμοῦ 4-33ο). Πηγή: Τυπικὸν τοῦ 30 βαθμοῦ Ἀρείου Πάγου τῶν Μεγάλων Ἱπποτῶν Καδώς (= τῶν Ἁγίων τῆς μασονίας), σελ. 3.
Τὸ 2002, εἶναι: “Κραταιὸς Μέγας Καγκελλάριος, Μέγας Γενικὸς Γραμματεύς» τοῦ Ὑπάτου Συμβουλίου τοῦ 33ο διὰ τὴν Ἑλλάδα. Πηγή: “Ὕπατον Συμβούλιον τοῦ 33ου… Τυπικὸν τοῦ 28 βαθμοῦ “Ἱππότου τοῦ Ἡλίου”, σελ. 5.
2005. (Ἀναφέρεται πάντα μὲ τὸ πλῆρες του ὄνομα, ἐμεῖς βάζουμε μόνο τὰ ἀρχικὰ ψηφία ἐδῶ). Τὸ ἔτος 2005 λοιπὸν ὁ. κ. Σ.Κ. ἀναφέρεται ὡς 33ος Κραταιὸς Μέγας Καγκελλάριος Μέγας Γραμματεὺς καὶ Σφραγιδοφύλαξ. (πηγή: Τυπικὰ Ἐργασιῶν 13ου καὶ 14ου Βαθμοῦ, ἔκδοσις Ὑπάτου Συμβουλίου τοῦ 33ου διὰ τὴν Ἑλλάδα, Ἀθῆναι 2005, σελ. 5).
2006. Τὸ 2006 συνεχίζει νὰ εἶναι Κραταιὸς Μέγας Καγκελλάριος, Μέγας Γενικὸς Γραμματεὺς (προστιθέμενου): τῆς Ἱερᾶς Αὐτοκρατορίας [!] Πηγή: Κανονισμοὶ τοῦ Ἀρχαίου ἀποδεδειγμένου Σκωτικοῦ Τύπου διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἔκδοση τοῦ Ὑπάτου Συμβουλίου, 2006, σελ. 7).
2008. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ τὸν βρίσκουμε νὰ εἶναι Ἀνθύπατος Μέγας Ταξιάρχης (ἀνῆλθε δηλαδὴ εἰς Ὑπαρχηγόν). πηγή: Τυπικὸν τοῦ Δωδεκάτου Ὀγδόου βαθμοῦ, Πρίγκιψ Ροδόσταυρος, Ἱππότης τοῦ Ἀετοῦ καὶ τοῦ Πελεκάνου, Ἀθήνα 2008, σελ. 10.
2009. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ ὁ Σ.Κ. ἔχει τὸ ἴδιο ἀξίωμα, ὅπως τὸ 2008. πηγή. Μεγάλα Συντάγματα (…) τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ, τεκτ. ἔκδοση, 2009, σελ. 9).
2011. Ὁ κ.Σ.Κ. συνεχίζεται νὰ εἶναι Κραταιὸς Ἀνθύπατος Μέγας Ταξιάρχης. Πηγὴ τὸ τυπικὸν τῆς Συνόδου τοῦ 32 βαθμοῦ, ὅπου ὅλοι οἱ τέκτονες ποὺ ἔχουν αὐτὸν τὸν βαθμὸ ὀνομάζονται Ὑπέρτατοι Πρίγκιπες τοῦ Βασιλικοῦ Μυστικοῦ. [5], σελ. 7).
2014. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτό, ὁ κ. Σ.Κ. εἶναι πλέον (ἀνυψωθεὶς) Ὕπατος Μέγας Ταξιάρχης Κραταιότατος 33°, Ἀρχηγὸς δηλαδὴ τοῦ τεκτονικοῦ Σώματος τῶν βαθμῶν 4-33. Πηγὴ τὸ βιβλίο τοῦ ἰδίου τοῦ Σ.Κ. μὲ τὸν τίτλο Ἀχαρνῶν 19 καὶ Σουρμελῆ [6], Ἔκδοσις Ὕπατον Συμβούλιον τοῦ 33ου διὰ τὴν Ἑλλάδα, Ἀθήνα 2014, σελ. 7.
2015. Κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ τὸ βιβλίο τοῦ τέκτονα Ἀνδρέα Χρ. Ριζόπουλου ὑπὸ τὸν τίτλο Θεμελιώδη Κείμενα… (τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τοῦ τεκτονισμοῦ) προλογίζει ὁ κ. Σ.Κ., θέτοντας τὴν ὑπογραφή του ἐκεῖ ὡς ὁ Ὕπατος Μέγας Ταξιάρχης [τοῦ Σώματος τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν τοῦ τεκτονισμοῦ]. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ κ. Σ.Κ. βλέπουμε τὸν ὀκταπλοῦν σταυρὸν καθὼς καὶ τὸ ἀκτινοβολοῦν τρίγωνο στὸ κέντρο τοῦ ὁποίου ἐγγράφεται ὁ ἀριθ. 33.
Σημειώνουμε ὅτι τὰ σχήματα, τὰ σύμβολα αὐτὰ συνοδεύουν πάντα τὶς ἐπίσημες ὑπογραφὲς τοῦ ἀνώτατου ἀξιωματούχου τὸν ψηλῶν βαθμῶν τοῦ τεκτονισμοῦ…
Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα “κρούσματα” τέτοιων βραβεύσεων;
Ναί, ὑπάρχουν. Ἀναφέρουμε ἐν συνεχείᾳ ἕνα, μόνον ἕνα παρόμοιο “κροῦσμα”, τιμητικῆς ἐκκλησιαστικῆς διακρίσεως, ἀπὸ Πατριάρχην (κοιμηθέντα πλέον) πρὸς ἄλλον ὑπέρτατον Ἄρχοντα τοῦ τεκτονισμοῦ!
Διαβάζουμε ἔτσι σὲ αὐθεντικὸ τεκτ. ἔντυπο τὰ ὡς ἀκολούθως πρωτάκουστα, ἀπαράδεκτα καὶ ἀπογοητευτικὰ γιὰ τοὺς πιστοὺς χριστιανούς, ποὺ συνέβησαν στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν στὶς 28-1-1989 χωρὶς ν’ ἀκούσουμε διαμαρτυρίαν τινὰ ἀπὸ χείλη Ἀρχιερέως τῆς Ἐκκλησίας μας…
Ἰδοὺ τὸ σχετικό, τεκτονικὸ δημοσίευμα.
Διαβάζουμε:
«…Τὴν 28-1-1989 ἐπίσκεψη καὶ ἀκρόασις μελῶν τῆς Μεγάλης Στοᾶς καὶ τοῦ Μεγάλου Διδασκάλου ὑπὸ τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Παρθενίου. Ὁ Πατριάρχης Παρθένιος ἐδεξιώθη εἰς τὸ Ξενοδοχεῖον “Μεγάλη Βρεττανία”, τὸν Προέδρον τῆς Δημοκρατίας, τὸν Πρόεδρο καὶ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, τοὺς Ἀρχηγοὺς Ξένων Ἐκκλησιῶν, τοὺς Προέδρους, Ἀνωτάτων Δικαστηρίων, Ἀρχηγοὺς Ἐνόπλων Δυνάμεων, Τὸν Μέγα Διδάσκαλο ἀδελφὸν Χ[…] Μ[…] καὶ τὸν Ἔνδοξο Ἀδελφὸ Κ[…] Μ[…]…,
Ἐν συνεχείᾳ, τότε:
“… Ὁ Πατριάρχη Παρθένιος ἀπένειμε εἰς τὸν ἀδελφὸν Χ[…] Μ[…] ὡς Πρόεδρον τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος [!] τὸν Χρυσοῦν Σταυρὸν τοῦ Ἁγ. Μάρκου μετὰ διπλώματος…» (Στὸ τεκτ. περιοδικὸ Πυθαγόρας, Ἑνημερωτικὸ Δελτίο τῶν Μελῶν τῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, ἔκδοση Τεκτονικὸ Ἵδρυμα, Μεγάλη Στοὰ τῆς Ἑλλάδος, Τόμος Ζ΄, ἔτος 1989, τεῦχος 29, σελ. 304-305…
Τὸ σχόλιον τοῦ Μοναχοῦ Ἀβερκίου
Ναί:
– Ἡ Αὐτοῦ θειοτάτη Μακαριότης ὁ Πάπας καὶ Πατριάρχης τῆς μεγάλης Πόλεως Ἀλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αἰθιοπίας καὶ πάσης Ἀφρικῆς, Πατὴρ Πατέρων, Ποιμὴν Ποιμένων, Ἀρχηγὸς Ἀρχιερέων, τρίτος καὶ δέκατος τῶν Ἀποστόλων καὶ Κριτὴς τῆς Οἰκουμένης [7] Ναὶ ὁ ἄλλοτε Πατρ. Ἀλεξανδρείας Παρθένιος ὁ Γ΄ (1987-1996) ἀπένειμε τὸν Χρυσοῦ Σταυρὸν τοῦ Ἁγίου Μάρκου στὸν Χ.Μ., ὄχι εἰς ἕνα ὄντως ἀξιόλογο πρόσωπο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀλλὰ «ὡς πρόεδρον τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος»… (ὅπως παραπάνω).
Διερώτημα: Μήπως ὅλα ἐτοῦτα καὶ ἄλλα καὶ τὰ ἀνάλογα καὶ τὰ χειρότερα, ποὺ γίνονται κατὰ καιροὺς ἐν ταῖς αὐλαῖς τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, μήπως ὅλα ἐτοῦτα γίνονται αἰτίες καὶ ἀφορμὲς νὰ σείωνται αἱ Λυχνίαι μερικῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν μας; Νὰ σείωνται καὶ νὰ “μετακινῶνται”, πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως, ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους, Ἱεροὺς Τόπους των;
Μοναχὸς Ἀβέρκιος
Σημειώσεις:
1. “Ὕπατος…” εἶναι ὁ τίτλος τοῦ ἀνώτατου “Ἀρχηγοῦ” τοῦ Σώματος τῶν ὑψηλῶν βαθμῶν 4-33 τῆς Μασονίας. Τὸ Παγκόσμιο Κέντρο αὐτοῦ τοῦ Τεκτονικοῦ Σώματος εἶναι στὶς ΗΠΑ καὶ τὸ δημιούργησε “ὁ Ἰουδαῖος Μόριν” περὶ τὰ τέλη τοῦ 18ου αἰώνα, ἀρχὲς 19ου ὁμοίου. 2. Οἱ ὑψηλόβαθμοι τέκτονες ἀποκαλοῦνται “ἡγεμόνες”, καὶ “πρίγκιπες” τοῦ βασιλικοῦ Μυστικοῦ. Τὸ δὲ “τεκτονικὸ – ἐν προκειμένῳ- μυστικὸ” συνίσταται εἰς τὴν προσπάθεια τῆς Μασονίας νὰ πραγματοποιηθεῖ ὁ συγκρητιστικὸς θρησκειακὸς οἰκουμενισμός, μεθοδικά, πονηρο/ἔξυπνα… (πάντα ταῦτα περιέχονται εἰς πλῆθος αὐθεντικῶν τεκτονικῶν κειμένων). 3. “Ρεφερενδάριος” = ἱστορικὸ ἐκκλησιαστικὸ ἀξίωμα (ὀφφίκιο) τῶν Πατριαρχείων, ποὺ ἀπονέμεται σὲ διακεκριμένα μέλη τῆς Κοινωνίας ὡς ἀναγνώριση τῆς προσφορᾶς των στὰ Πατριαρχεῖα. 4. “Μέγας Ἄρχων Λογοθέτης” = Κορυφαῖος τιμητικὸς τίτλος (ὀφφίκιο) ποὺ ἀπονέμει – βασικῶς- τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο σὲ λαϊκὲς προσωπικότητες. 5. βλέπε παραπάνω τὴν ὑποσημείωση 2. 6. Ὁδός, Σουρμελῆ καὶ Ἀχαρνῶν εἶναι τὸ κεντρικὸ κτήριο τῆς Ἑλλην. Μασονίας. 7. Ἡ πλήρης σειρὰ τῶν ἐπισήμων τίτλων τοῦ ἐκάστοτε Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας.