Νεκτάριος Δαπέργολας
Πολλαπλασιάζονται χρόνο μέ τόν χρόνο οἱ ἐπίσημες καρναβαλικές ἐκδηλώσεις καί ἐπεκτείνονται σέ κάθε πόλη καί χωριό τῆς πατρίδας μας. Μέ ρυθμό καί μέ ἔνταση ἀντιστρόφως ἀνάλογα πρός τίς ἀνάγκες πού ἐπιβάλλουν πραγματικά τἀ ἄκρως ἀνησυχητικά σημεῖα τῶν Καιρῶν. Καί ἐπειδή βεβαίως ταυτόχρονα συνεχίζονται καί οἱ γνωστές δηλώσεις περί τοῦ πόσο σημαντική εἶναι ἡ «ἐπιτυχία» ὅλης αὐτῆς τῆς κατάντιας γιά τό…καλό τοῦ τόπου, ἀποδεικνύεται δυστυχῶς γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι κάποιοι ἐπιμένουν στήν πεισματική ἄρνησή τους νά ἀντικρίσουν τή σκληρή πραγματικότητα. Εἴτε εἶναι δήμαρχοι καί λοιποί αὐτοδιοικητικοί παρατρεχάμενοι, εἴτε σωματεῖα αὐτοφερόμενα ὡς πολιτιστικά, εἴτε μαγαζάτορες πού ἐπείγονται νά πουλήσουν μερικούς καφέδες καί σουβλάκια παραπάνω, εἴτε πολῖτες πού συνεχίζουν νά παρεπιδημοῦν ἀμέριμνοι καί τραγικά ἀμετανόητοι στόν θλιβερό ἀνάποδο κόσμο τους.
Ἀρνοῦνται ὅλοι αὐτοί οἱ δύστυχοι νά ἀντιληφθοῦν σέ ποιόν ἀποτρόπαιο πνευματικό βοῦρκο βουλιάζουμε, ποιά τρομακτική λαίλαπα ἔρχεται κατά πάνω μας καί ποιός εἶναι ὁ μόνος δρόμος πού μπορεῖ νά μᾶς βγάλει ἀπό τό σκοτάδι. Καί φυσικά ἀρνοῦνται πεισματικά νά ἀντιληφθοῦν ὅτι τό «καλό τοῦ τόπου» δέν εἶναι οἱ ἐξαχρειωμένες νεοπαγανιστικές κραιπάλες καί τά κάθε λογῆς σιχαμένα νεοεποχίτικα ξεσαλώματα, πού τό μοναδικό τους ἐπίτευγμα εἶναι νά φορτώνουν τόν βόρβορο καί μέ νέες πηγές δυσωδίας.
Μέχρι πότε ἄραγε θά συνεχίσουμε τραγικά ἀνίδεοι καί ἀνυποψίαστοι νά κουτρουβαλᾶμε στόν κατήφορο, τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά θρηνοῦμε νυχθημερόν γιά τά ἀπερίγραπτα χάλια μας, μήπως καί ἐπισύρουμε τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ; Ἐμεῖς δυστυχῶς πράττουμε τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μέ ἀδιανόητα αὐτοκαταστροφική καί ἀπονενοημένη λύσσα…