Ο σταυρωτής μιλά για ανάσταση!
Γράφει ο Μέτοικος
Ο σταυρωτής του «Αγνού χωρίς προσποίηση κι αληθινού χωρίς υποκρισία» Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, μιλά για ανάσταση! Στο Πασχάλιο μήνυμα του.
Κούφια λόγια, κρύα πολυλογία, διχαλωτή η γλώσσα υποκρισίας του Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Γεωργίου.
Όταν σταυρώνεις τον αδελφό σου Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, γιατί αταλάντευτα περπατά στα ίχνη των Πατέρων της Εκκλησίας, πως τολμάς και μιλάς για την Ανάσταση του Κυρίου Γεώργιε;Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ή ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός θα χαρακτήριζαν διαφορετικά τον Πάπα Ρώμης που ο επίσκοπος Πάφου Τυχικός ονόμασε «εκπρόσωπο του Διαβόλου»;
Ο Κύριος της Ζωής Ιησούς Χριστός πράγματι επίσκοπε Γεώργιε «απέδειξε ότι το μίσος των Αρχιερέων και των Φαρισαίων ήταν εφήμερο». Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αποδεικνύει με την καρτερικότητα και μεγαλοψυχία του πως, η «κακία των σταυρωτών του είναι παροδική. Η κουστωδία του φαναριώτη Καϊάφα και οι σφραγίδες της έκπτωσής του από τον επισκοπικό θρόνο της Πάφου αδύναμες να κατισχύσουν» της εκκλησιαστικής και Πατερικής αλήθειας και, βεβαίως, της αγάπης του χριστεπώνυμου πληρώματος.
«Ποιό το όφελος και ποιά ἡ αξία της οποιασδήποτε προόδου και της ίδιας της ζωής [σου «ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπε» Γεώργιε], όταν ο τάφος σφραγίσει οριστικά την [εκκλησιαστική σου] πορεία;
Θα σε θυμούνται ως σταυρωτή του αδελφού σου, θα σε μνημονεύουν ως επικεφαλή της φαναριώτικης κουστωδίας, θα σε αναφέρουν ως φανατικό διώκτη Ορθόδοξου Ιεράρχη.
Πράγματι Γεώργιε Κύπρου «Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μᾶς βεβαιώνει ὅτι θὰ ἔρθει ἡ ἡμέρα καὶ τῆς δικῆς μας ἀνάστασης», όπως θα έρθει και η ανάσταση του αδίκως μισουμένου και διωκομένου Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
«Ἡ ἀδικία [Σου Γεώργιε] δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἐπικρατήσει γιὰ πάντα», όπως και ο αυταρχισμός του Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου.
Το Χριστός Ανέστη και η ζωή πολιτεύεται «ἂς εἶναι ἡ ἀπάντησή μας πρὸς [εσάς! Τους σταυρωτές των ορθοδόξων χριστιανών π.Βαρθολομαίε και Κύπρου Γεώργιε] και σε αυτούς «ποὺ ἔχασαν τὸ θάρρος καὶ τὴν ἐλπίδα τους».
«Εν τω πλήθει της δυνάμεως Κυρίου, ψεύσονται οι εχθροί» του επισκόπου Τυχικού, Βαρθολομαίε και Γεώργιε.