Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα που αδικείται ο Τυχικός
Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα
Σε μια εποχή που η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες με πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον λαό, φαίνεται πως αναζητείται κάτι πολύ πιο… σύγχρονο. Το ιδανικό προφίλ του «εκλεκτού» μοιχεπιβάτη του θρόνου. Ένα προφίλ με σαφείς προδιαγραφές, για να μην υπάρξουν και παρεξηγήσεις.
Πρώτη βασική προϋπόθεση: να είναι οικουμενιστής. Να προσαρμόζεται εύκολα σε κάθε νέα τάση και να μη δεσμεύεται από παραδόσεις, Ιερούς Κανόνες και Αγίους Πατέρες. Αυτά είναι παλιά πράγματα. Σήμερα χρειάζεται ευελιξία. Και κυρίως, προθυμία.
Δεύτερη προϋπόθεση: να είναι πειθήνιο όργανο. Να μην έχει δική του άποψη. Να μη φέρνει αντιρρήσεις. Να μη σηκώνει κεφάλι. Να ακούει, να υπακούει και να εκτελεί. Άλλωστε, οι ανεξάρτητες προσωπικότητες δημιουργούν προβλήματα. Οι βολικές προσωπικότητες λύνουν… καταστάσεις.
Τρίτη προϋπόθεση: να είναι αυταρχικός προς τον λαό, αλλά ευγενικός προς την εξουσία. Να μη δίνει σημασία στις φωνές των πιστών, αλλά να δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους κύκλους επιρροής. Να μην είναι φιλακόλουθος, αλλά να είναι πάντα παρών σε δημόσιες σχέσεις, εκδηλώσεις και χειραψίες.
Τέταρτη προϋπόθεση: να μη βλέπει τη Μητρόπολη ως διακονία, αλλά ως σκαλοπάτι. Να μη νοιάζεται για τον τόπο, αλλά για τον θρόνο. Να σκέφτεται την επόμενη θέση πριν ακόμη καθίσει στην προηγούμενη. Διότι οι φιλοδοξίες είναι απαραίτητες… για την «πρόοδο».
Πέμπτη προϋπόθεση: να λέει μεγάλα λόγια. Πολλά μεγάλα λόγια. Για ενότητα, για αγάπη, για ταπεινότητα. Και φυσικά να μην εφαρμόζει τίποτα από αυτά. Να υπόσχεται πολλά και να πράττει ελάχιστα. Να μιλά για διάλογο και να επιβάλλει αποφάσεις. Να μιλά για ενότητα και να προκαλεί διχασμό.
Και όλα αυτά, την ώρα που ο Τυχικός, που πολλοί πιστοί θεωρούν άξιο, ταπεινό και αφοσιωμένο ποιμένα, βρίσκεται στο περιθώριο. Ένας άνθρωπος που, σύμφωνα με τους υποστηρικτές του, έμεινε κοντά στον λαό, στάθηκε πιστός στην παράδοση και δεν αποδέχθηκε να γίνει βολικός.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πρόβλημα. Ότι δεν είναι βολικός. Ότι δεν είναι πειθήνιος. Ότι δεν λέει μεγάλα λόγια χωρίς αντίκρισμα. Ότι δεν βλέπει τον θρόνο ως σκαλοπάτι, αλλά ως σταυρό.
Και έτσι, ενώ αναζητείται ο «ιδανικός» υποψήφιος με όλα τα παραπάνω προσόντα, ο λαός παρακολουθεί με απορία. Γιατί τελικά το ερώτημα δεν είναι ποιος είναι ο πιο βολικός, αλλά ποιος είναι ο πιο άξιος.
Και αυτό το ερώτημα, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να το αποφύγουν, παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ.
Λαός και Πιστοι της Πάφου,όλης της Κύπρου,της Ελλάδας και όλου του Ορθόδοξου κόσμου