«ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΝΕΚΡΟΙ»
«Οἶδα σου τά ἔργα, ὅτι ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καί νεκρός εἶ» (Ἀποκ.3,1)
«ΤΑΦΟΙ ΚΕΚΟΝΙΑΜΕΝΟΙ»
«Παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μέν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δέ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καί ἀνομίας» (Μάτθ.23,27)
* * *
Ὁ Υἱός καί λόγος τοῦ Θεοῦ, συναΐδιος τῷ Πατρί καί τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ, ἤτοι ἄνευ ἀρχῆς (χρονικῆς ἀπαρχῆς, στιγμῆς ἐκκινήσεως) καί οὐδέν τι ἄλλο πράξας εἰ μή μόνον «λόγον εἰπών» (Ψαλ.32,9) «ἐποίησεν ἐντός πέντε ἡμερῶν ἅπασαν τήν ὑλικήν δημιουργίαν» (Γέν.1,23).
«Τῷ λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοί ἐστερεώθησαν καί τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν» (Ψαλ.32,6)
«Αὐτός εἶπε καί ἐγενήθησαν, αὐτός ἐνετείλατο καί ἐκτίσθησαν» (Ψαλ.32,9).
Οὗτος, ἀπό ἀγάπην καί μόνον κινούμενος, ὡς Τρισυπόστατος Θεότης, δηλαδή τῇ συμμετοχῇ καί συμπράξει τοῦ Πατρός καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «ἐποίησαν ἄνθρωπον» (Γέν.1,27) τήν «ἕκτην ἡμέραν» (Γέν.1,31), «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ» (Γέν.1,26), «ἵνα ἄρχῃ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καί τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καί πάντων τῶν κτηνῶν καί πάσης τῆς γῆς καί πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπί τῆς γῆς» (Γέν.1,28). «Ἄρρην, ἀνήρ» (Γέν.1,27) πλασθείς ὁ ἄνθρωπος, τό πρῶτον, καί κατόπιν «ἄρσεν καί θῆλυ, εὐλογήσας αὐτούς ὁ Θεός λέγων· αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς καί ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης κ.λ.π.» (Γέν.1,27-28).
Τοῦτον, τόν «κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ» (Γέν.1,26) πλασθέντα ἄνθρωπον ἄνδρα Ἀδάμ, ἔθετο ἐν ὁρισμένῳ Τόπῳ, «τῷ Παραδείσῳ» (Γέν,2,8 & 2,15)) «μεταξύ τεσσάτων ποταμῶν Τίγρητος, Εὐφράτου, Γεών καί Φισών» (Γέν.2,11-14), πρός δοκιμασίαν, ἀγωγήν, καλλιέργειαν, ἀνύψωσιν καί ἐπίτευξιν ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ «καθ’ ὁμοίωσιν» πρός τόν Θεόν, διά τῆς ἐξαρτήσεως καί ὑπακοῆς τοῦ Ἀδάμ πρός Ἐκεῖνον, «ἐν ἐλευθερίᾳ βουλήσεως καί αὐτεξουσίως», οὐχί δέ στανικῶς.
