Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2020

Τὸ oὐκρανικὸν δὲν ἀφορᾶ εἰς τὴν Οὐκρανίαν

Τὸ oὐκρανικὸν δὲν ἀφορᾶ εἰς τὴν Οὐκρανίαν

Τοῦ κ. Παναγιώτου Κατραμάδου
Ἔχει δοθῆ ἡ λανθασμένη ἐντύπωσις εἰς τὸ εὐρὺ κοινὸν ὅτι τὸ οὐκρανικὸν ἀφορᾶ κάποιους ἄλλους, τοὺς Οὐκρανούς, τοὺς Ρώσους κ.ἄ. ἢ πρόκειται γενικῶς καὶ ἀορίστως διὰ γεωπολιτικὰ συμφέροντα, εἰς τὰ ὁποῖα καλύτερα εἶναι ἡ Ἑλλάς νὰ μὴ ἐμπλέκεται. Ὑπαίτιοι δι’ αὐτὴν τὴν εἰκόνα εἶναι ἐν πολλοῖς δημοσιογράφοι ἄσχετοι μὲ τὰ ἐκκλησιαστικά, οἱ ὁποῖοι ἐνῶ δὲν δύνανται νὰ κατανοήσουν ποία εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ζητήματος, ποὺ ἀφορᾶ ἄμεσα ὅλους μας, διαμορφώνουν τὴν κοινὴν γνώμην.
Δυστυχῶς, ἡ ἐσφαλμένη αὐτὴ ἀντίληψις συνεπικουρεῖται καὶ ἀπὸ ἀντιοικουμενιστικοὺς κύκλους, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὴν φιλότιμον καὶ ἀξιέπαινον προσπάθειαν νὰ καταδείξουν τὰς παραβάσεις τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ νὰ στηλιτεύσουν τὰς ἐνεργείας τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, παρουσιάζουν τὸ ὅλον θέμα ὡς νὰ εἶναι θεωρητικὸν καὶ νὰ ἀφορᾶ μία θεολογικὴν μάχην μὲ τὸν οἰκουμενισμὸν πού, βεβαίως, εἶναι ἀτέρμων.

Πολὺ ὀρθῶς παρουσιάσθησαν ἐξαντλητικῶς ἱστορικὰ τεκμήρια ποὺ μὲ ἀδιάψευστον τρόπον ἀποτελοῦν κραυγαλέας μαρτυρίας διὰ τὴν ἀλήθειαν τῶν πραγμάτων, ποὺ ἀφήνουν ἔκθετον καὶ ἀναπολόγητον τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον. Μόνον ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος παρέμεινεν ἀσυγκίνητος διὰ τοὺς γνωστοὺς ἰδιοτελεῖς λόγους τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ ἕνεκα τῆς θεολογικῆς ἀπαιδευσίας ἐνίων Ἀρχιερέων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὄντως ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία προβλέπει τὴν ὕπαρξιν ἑνὸς Πάπα εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Κωνσταντινουπόλεως. Δὲν μᾶς ἐκπλήσσει πλέον τίποτε, ἐφόσον οἱ ἴδιοι οἱ Μητροπολῖται αὐτοκαταργοῦνται στερούμενοι ἑκουσίως τὸ μόνον δικαίωμα ποὺ ἔχουν εἰς τὸ συνοδικὸν σύστημα: νὰ ψηφίζουν ἰσοτίμως διὰ κάθε ἀπόφασιν.
Πῶς μᾶς ἀφορᾶ;
Διὰ νὰ ἀπαντήση κανεὶς εἰς τὸ ἐρώτημα δὲν ἀρκεῖ ἡ διαπίστωσις τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν, ἀλλὰ ὀφείλει ἀπαραιτήτως νὰ ἐνατενίση πρὸς τὸ μέλλον, δηλ. εἰς τὰς ἐπιπτώσεις ποὺ θὰ ἔχουν αἱ παροῦσαι πράξεις.
Ἐπίπτωσις πρώτη: Εἰς τὸ ἑξῆς ὁ Πατριάρχης θὰ ἀκυρώνη ἀποφάσεις ἄλλων Ἐκκλησιῶν ἀκόμη καὶ ὅταν τὰς ἔχη προσ­υπογράψει! Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Οὐκρανικοῦ ὁ Κωνσταντινουπόλεως δὲν ἀνήρεσε μονομερῶς τὴν συμφωνίαν ποὺ εἶχε μὲ τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας, ἀλλὰ καὶ ἀνεθεώρησε πλήρως τὰς ὑπογραφάς ποὺ εἶχε θέσει διὰ τὰς καταδίκας καὶ ἀναθεματισμοὺς τῶν σχισματικῶν. Τοιουτοτρόπως, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ νὰ ἀναγνωρίση ἀνύπαρκτα προνόμια τοῦ Πατριάρχου ἀποδέχεται ὅτι οἱανδήποτε στιγμὴν δύναται νὰ καταργήση τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος πλήρως καὶ νὰ ἀναιρέση κάθε ἀπόφασιν αὐτῆς. Μήπως δὲν γίνεται ἡ ἀπαρχὴ μὲ ὅσα τώρα συμβαίνουν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κρήτης, ὅπου ὑπάρχει σαφὴς ἀνατροπὴ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου αὐτῆς; Εἰς δὲ τὸ Κολυμβάριον ὁ Πατριάρχης ἔδωσε τὸν λόγον του ὅτι δὲν θὰ ζητήση τὰς Νέας Χώρας. Ἂν ἀποσύρη τὴν ὑπογραφήν του ἀπὸ κείμενα, δὲν εἶναι τὸ πλέον εὔκολον νὰ ἀποσύρη τὴν προφορικήν του δέσμευσιν;
Ἐπίπτωσις δευτέρα: Εἰς τὸ ἑξῆς ὁ Πατριάρχης θὰ ἐντάσση ὁποτεδήποτε εἰς τὴν δικαιοδοσίαν του οἱανδήποτε περιφέρειαν θεωρεῖ ὅτι τοῦ ἀνήκει! Ἂν ἔπειτα ἀπὸ 300 ἔτη ἰσχυρίσθη ὅτι ἔλαβε («ἐτσιθελικῶς») τὴν Οὐκρανίαν καὶ πάλιν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν του, τί θὰ συμβῆ ὅταν ἔχη δηλώσει ὅτι κάποτε ὅλη ἡ Οἰκουμένη ἀνῆκεν εἰς τὸ Φανάρι; Νὰ ὑπενθυμίσωμεν ὅτι εἶχε δηλώσει ὅτι τοῦ ἀνήκει τὸ Κατάρ; Μήπως χρειάζεται νὰ ἀναφέρωμεν ὅλην τὴν ἱστορίαν σχετικῶς μὲ τὴν «παραχώρησιν»(!) τῆς Ἀφρικῆς εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας;
Ἐπίπτωσις τρίτη: Εἰς τὸ ἑξῆς ὁ Πατριάρχης θὰ ἀποκαθιστᾶ ἢ θὰ καταδικάζη ὅποιον θέλει δι’ οἱοδήποτε παράπτωμα κανονικὸν ἢ ἠθικὸν μὲ μίαν ὑπογραφήν! Ἂν ἀποκατέστησε τὸν ψευδοπατριάρχην Κιέβου Φιλάρετον, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον εἶχε καταδικασθῆ ἐκτὸς ἀπὸ σχίσμα καὶ διὰ ἠθικά, ἀλλὰ ἐπιπλέον –καὶ ἰδοὺ τὸ σκάνδαλον τῶν σκανδάλων- παραμένει ἀποκατεστημένος ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν ἀποχώρησίν του ἀπὸ τὴν ψευδοεκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας(!), τότε σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα μέτρον οὔτε ἠθικόν οὔτε κανονικόν οὔτε λογικὸν καὶ ἀποκλειστικὸν κριτήριον εἶναι τὸ τί εὐαρεστεῖ τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον! Μάλιστα, ἀπεκατέστησε τὸν Μακάριον Μάλετιτς, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἐζήτησε τὴν ἀποκατάστασίν του!
Ἐπίπτωσις τετάρτη: Ὁ Πατριάρχης θὰ ὁρίζη ποῖος ἔχει ἱερωσύνην καὶ ποῖος ὄχι ἀνεξαρτήτως κανονικῆς χειροτονίας! Παρὰ τὰς ἀποδείξεις ὅτι καὶ αἱ δύο σχισματικαὶ παρατάξεις ποὺ συναπετέλεσαν τὴν νέαν δομήν, αὐταὶ τοῦ Φιλαρέτου Ντενισένκο καὶ τοῦ Μακαρίου Μάλετιτς, περιέχουν Ἐπισκόπους ὄχι ἁπλῶς καθηρημένους ἀλλὰ ἐπιπλέον ἀχειροτονήτους, ὁ Πατριάρχης ἐθεώρησεν ὅλους ὡς ἔχοντας Ἅγιον Πνεῦμα! Δύναται ἐν μιᾷ νυκτὶ νὰ ἀποκαταστήση ὅλους τούς Παλαιοημερολογίτας τῆς Ἑλλάδος, ἂν αὐτοὶ βεβαίως ἐδήλωναν ἀπόλυτον ὑποταγὴν εἰς αὐτόν!
Ἐπίπτωσις πέμπτη: ὁ Πατριάρχης θὰ ἀποφασίζη μόνος ἐξ ὀνόματος ὅλης τῆς Ἐκκλησίας χωρὶς νὰ ἐρωτᾶ κανένα! Ἐφόσον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τοῦ ἀνεγνώρισε τὸ προνόμιον νὰ δίδη καὶ νὰ ἄρη αὐτοκεφαλίας, τότε ἐκεῖνος θὰ ἀποφασίζη ποία Ἐκκλησία εἶναι ἀξία νὰ ὑφίσταται καὶ ποία ὄχι. Τὸ τραγικώτερον εἶναι ὅτι τοῦ ἀνεγνώρισεν αὐτὴν τὴν ἀνυπόστατον ὑπεροχὴν παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖνος τὴν περιεφρόνησε πρὶν ἀποφασίση, ἀλλὰ καὶ μετέπειτα ὅταν ἀπέστειλεν ἀντιπροσωπίας ὄχι ἔστω διὰ σύσκεψιν ἀλλὰ δι’ ἐνημέρωσιν. Τοιοῦτος αὐτοεξευτελισμὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συνέβη μόνον ἐπὶ τοῦ νῦν Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν παρόντων Μητροπολιτῶν. Καὶ εἰς ἑπομένην περίπτωσιν, ὡς περὶ τῶν σχισματικῶν τῶν Σκοπίων, ἀφοῦ καταλαγιάση ὀλίγον ἡ παροῦσα περιπέτεια, θὰ ἀποφασίση χωρὶς νὰ ἐρωτηθῆ ὄχι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἢ αἱ ἄλλαι ἑλληνόφωνοι, ἀλλὰ οὔτε κἄν οἱ πλησιόχωροι Μητροπολῖται. Διὰ τὸ Πατριαρχεῖον τῆς Σερβίας οὔτε λόγος…
Ἐπίπτωσις ἕκτη: Ὁ Πατριάρχης μόνος θὰ ἀποφασίζη, ἂν θὰ συγκληθῆ ἢ ὄχι Πανορθόδοξος Σύνοδος! Ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ προκύψαντος ὡς μὴ ὤφειλε οὐκρανικοῦ, ὅλαι αἱ Ἐκκλησίαι ἔτεινον πρὸς τὴν ἄποψιν ὅτι ἀπαιτεῖ­ται Πανορθόδοξος Σύνοδος, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ συγκρούσεις. Ἀκόμη καὶ ἡ πολλὰ ὑποσχομένη συν­άντησις εἰς Κύπρον τῶν τριῶν παλαιφάτων Πατριαρχείων ἐναυάγησε διότι, ὡς ἐδήλωσεν ὁ Κύπρου, «δὲν ἤθελε ὁ Οἰκουμενικός». Ἀκυρώνει τὴν ἐπιθυμίαν τῶν Προκαθημένων, ἀκυρώνει τὴν ἐπιθυμίαν τῶν Πατριαρχῶν, ἀκυρώνει καὶ τὸ προσφάτως κατατεθὲν αἴτημα τῶν τεσσάρων Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀκυρώνει ἅπαντας! Σύμπασα ἡ Ὀρθοδοξία δεσμεύεται ἀπὸ τὴν βούλησιν ἑνὸς καὶ μόνου ἀνθρώπου, διότι οἱ Ἱεράρχαι μας δὲν διαθέτουν τὴν στοιχειώδη λογικὴν νὰ ἰδοῦν ὀλίγον μακρύτερα ἀπὸ τὰ προσωπικὰ τους συμφέροντα. Ἔστω αὔριον προκύψει ἕτερον ζήτημα καὶ πάλιν θὰ ἀναμένουν ὅλοι τὴν ἀπόφασιν τοῦ Κωνσταντινουπόλεως, ἀκόμη καὶ ἂν πρόκειται διὰ μεῖζον ζήτημα, ὡς τώρα εἶναι καὶ τὸ οὐκρανικόν.
Ἐπίπτωσις ἑβδόμη: Ὅλαι αἱ Ἐκκλησίαι θὰ εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ συντάσσωνται μαζί του εἰς οἱανδήποτε ἀπόφασιν! Ἦτο καὶ τώρα ἀδιανόητον, ἀλλὰ κατέστη πραγματικότης πὼς π.χ. ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας ποὺ ἐπανειλημμένως δημοσίως εἶχε ταχθῆ ὑπὲρ τοῦ κανονικοῦ Κιέβου Ὀνουφρίου μετεστράφη 180 μοίρας! Ἂν κανεὶς ὑποχωρῆ καὶ μάλιστα μὲ τόσον προσωπικὸν κόστος, διότι πλέον ὁ Ἀλεξανδρείας τυγχάνει ἀνυπόληπτος, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὑπάρχουν τὰ «μέσα» ποὺ θὰ πιέζουν κάθε φοράν. Ἦτο προφητικὴ ἡ δήλωσις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου πρὸ μηνῶν ὅτι «πρώτη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀναγνωρίση» ἢ μήπως ὅλα ἦσαν κανονισμένα μὲ τὸν Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἐχειραγώγησεν ὅλην τὴν Ἱεραρχίαν;
Ἡ Ἑλλὰς αἰχμάλωτος τοῦ Πάπα τῆς Ἀνατολῆς
Κατόπιν ὅσων ἐξετέθησαν καθίσταται εὔληπτον ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ὁδηγεῖται εἰς ἀδιέξοδον: ὅποιος θὰ ἐλέγχη τὸν ἕνα, τὸν Πατριάρχην τοῦ Φαναρίου, θὰ δύναται νὰ κατευθύνη δι’ αὐτοῦ ὁλόκληρον τὴν Ἐκκλησίαν! Ὁ αἰχμάλωτος τῶν Τούρκων καὶ τῶν ΗΠΑ θὰ ὁρίζη τὴν πλεῦ­σιν τῆς Ἐκκλησίας, ἐφόσον οἱ ἴδιοι οἱ Ποιμένες τῆς Ἑλλάδος παρεχώρησαν εἰς αὐτὸν ἄνευ ὅρων καὶ πάσης ἀντιλογίας(!) τὸ πηδάλιον. Ἡ πορεία πρὸς μίαν ψευδοένωσιν μὲ τὸν παπισμὸν εἶναι ἤδη γεγονός, ἀφοῦ εἰς τὴν Οὐκρανίαν ὁ ψευδοκιέβου Ἐπιφάνιος συνελειτούργησε μὲ παπικὸν κληρικὸν τὴν 14ην Ὀκτωβρίου 2019.
Ὑποκατεστήσαμεν τὴν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον μὲ τὸν Πατριάρχην Κων/λεως καὶ αὐτὸ παράγει καταστροφικάς συνεπείας.
Ἑπομένως, τὸ οὐκρανικόν μᾶς ἀφορᾶ ὅλους, διότι δι’ αὐτοῦ ἐν ὀνόματι μάλιστα τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ ἐδόθη «πᾶσα ἡ ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς» εἰς τὸν ὑπόδουλον Πατριάρχην νὰ ἀποφαίνεται ὑπεράνω ὅλων καὶ ἐξ ὀνόματος τῆς Ἐκκλησίας διὰ τὴν ἀποστολικὴν διαδοχήν, τὰς δικαιοδοσίας, τὴν λειτουργίαν ἢ μὴ τῆς συνοδικότητος, τὴν ἄφεσιν φρικτῶν ἀνομημάτων κ.ἄ. καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἀναθεωρῆ ἀκόμη καὶ τὰς ἀποφάσεις ποὺ ἔλαβε πρὸ ὀλίγου!
Θὰ ἐκπληρώση ὅμως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν προφητείαν του «ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος»!