Το καλυβάκι άντεξε στην πρώτη πολιορκία
των Τούρκων (25 Οκτ.-25 Δεκ. 1822) και δεν έπεσε. Στη δεύτερη πολιορκία
(15 Απριλίου 1825-10 Απριλίου 1826), όμως, παρ’ όλο που έγιναν κάποια
οχυρωματικά έργα από το μηχανικό Μιχαήλ Κόκκινη, δεν
άντεξε γιατί πολιορκήθηκε από πολυπληθέστερες δυνάμεις, ο αποκλεισμός
ήταν ασφυκτικός και δεν μπορούσε να του παρασχεθεί βοήθεια σε τρόφιμα
και πολεμοφόδια χωρίς στρατιωτική υποστήριξη απ’ έξω. Η κυβέρνηση Γ.
Κουντουριώτη και οι πολιτικοί, όμως, ασχολούμενοι με τις εκλογές για την
Γ’ Εθνοσυνέλευση και τις ίντριγκες, ολιγώρησαν και δεν έστειλαν έγκαιρα βοήθεια.
Η
μάχη των Χριστουγέννων κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου το
1822. Έργο του Γάλλου ζωγράφου Alphonse de Neuville (1835-1885).
Η πολιορκία είχε στόχο την πτώση του
Μεσολογγίου και την υποταγή της Στερεάς, ώστε να διευκολυνθεί η
κατάπνιξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο. Στην πρώτη φάση της
πολιορκίας (Απρίλιος-Νοέμβριος 1825) οι υπό τον Κιουταχή
τουρκικές δυνάμεις υπέστησαν μεγάλες απώλειες. Στη δεύτερη φάση (12
Δεκεμβρίου-10 Απριλίου 1826), όταν τη διεύθυνση των επιχειρήσεων ανέλαβε
ο Ιμπραήμ επικεφαλής 10.000 Τουρκοαιγυπτίων, [1] οι Μεσολογγίτες μετά την εξάντληση των τροφίμων και την έλλειψη ανεφοδιασμού αποφάσισαν την ηρωική Έξοδο.
Ο Ιμπραήμ είχε καταλάβει μέχρι τα τέλη
Μαρτίου όλα τα νησιά της λιμνοθάλασσας, το Βασιλάδι (25 Φεβρουαρίου),
τον Ντολμά και τον Πόρο (28 Φεβρουαρίου) και το Ανατολικό (1 Μαρτίου).



























