ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Κ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ : Καποδίστριας

 

Ιστορικές  διευκρινήσεις ως προς το τέλος του  Καποδίστρια

 

Επειδή τα καλοκάναλα της Δημοκρατίας ξεσαλώνουν πάλι μέρες επετειακές που είναι εναντίον του Καποδίστρια και παρουσιάζουν τους δολοφόνους του Μαυρομιχαλαίους σαν τα καημένα θύματα που σκότωσαν έναν δικτάτορα, παραθέτουμε τα κάτωθι σύντομα ιστορικά στοιχεία προς διευκρίνιση και γνώσιν.

Ο Καποδίστριας είχε φυλακίσει στο Ναύπλιο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, πολιτικό ηγέτη, δημογέροντα και πρωτοπόρο της επαναστάσεως στην Πελοπόννησο, κάτω στη Μάνη. Για τη νομή της πολιτικής εξουσίας η διαμάχη. Η γνωστή ελληνική διχόνοια που φυλάκισε επανειλημμένα και καταδίκασε σε θάνατο και τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη το 1832 αμέσως μετά από τον Καποδίστρια και που η ποινή την τελευταία στιγμή δεν εκτελέστηκε με την παρέμβαση των δικαστών Γεωργίου Τερτσέτη και του Προέδρου Αναστάσιου Πολυζωίδη, για να λάβει κατόπιν χάρη από τον βασιλέα Όθωνα μόλις αυτός ενηλικιώθηκε και ανέλαβε την εξουσία από την Αντιβασιλεία. Διαφορετικά, θα είχαμε καταγράψει στην Ιστορία μας άλλο ένα φρικτό έγκλημα εμφύλιου σπαραγμού και πολιτικής δολοπλοκίας.

ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η "ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΙΩΣΗ" ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΖΥΓΟ

Επειδή οι μέρες πλησιάζουν ας θυμηθούμε κάποιες σκηνές "ΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ" μας με τούς Τούρκους, σύμφωνα πάντα με τούς παραχαράκτες τής Ιστορίας (που συνεχώς αποθρασύνονται).
Περιγράφει, λοιπόν, ξένος αυτόπτης μάρτυρας:
«Οι Τούρκοι σκότωσαν επιτόπου πολλούς Έλληνες ενώ άλλους τούς έδεσαν με σκοινιά και τούς έσερναν στα καλντερίμια, ώσπου οι σάρκες αποκολλήθηκαν από τα οστά και οι δύστυχοι βρήκαν φρικτό θάνατο».
«Το άλλο πρωί είδα πολλούς Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, κρεμασμένους ανάποδα στα παράθυρά τους. Τα θύματα ακόμα σπαρταρούσαν, ενώ στα οπίσθια πολλών είχαν καρφώσει μαχαίρια και σπαθιά.

Η ηθική άλωση του νεότερου ελληνισμού / Ἰωάννη Σ. Φριτζαλᾶ*

Ἡ Πόλις ἐάλω… 568 ἒτη. Πεντέμισι καί πλέον αἰώνες ἒχουν παρέλθει μέσα στήν «ἀκίνητο αἰωνιότητα» τοῦ Πλάτωνος (Τίμαιος) ἀπό τήν ἃλωση τῆς πολυύμνητης καί πολυαγαπημένης Βασιλίδος τῶν Πόλεων· τήν ὁριστική της ἃλωση ἢ ἁπλῶς τό ἐπιστέγασμα μίας ἠθικῆς καί πνευματικῆς «ἁλώσεως» πού προλείανε ἢδη ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 11^ου αἰώνος τό ἒδαφος γιά τήν εἰσβολή τῶν ἐκτουρκισμένων ὁρδῶν στόν γεωπολιτικό χῶρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ· στόν προμαχῶνα τῆς Δύσεως καί ὃλης τῆς ἀνθρωπότητος.

Γιά μία ἀκόμα χρονιά «θυμηθήκαμε», προβάλλοντας τήν εἰκόνα τοῦ δέντρου καί ὂχι τοῦ δάσους. Μιλήσαμε γιά «ἀποφράδα ἡμέρα», ἐπεκρίναμε τούς «γείτονες» γιά τήν ἂσπλαχνη ἐπέλασή τους, ἐξαίροντας παράλληλα τήν ἡρωική στάση τοῦ προδομένου ἀπό ὃλους – πλῆν τοῦ Θεοῦ – «μοναχικοῦ» αὐτοκράτορος. Καί τήν ἑπομένη; Λήθη, κατά τά εἰωθότα.

Ελευθέριος Ανδρώνης : 25η Μαρτίου Δεν ανήκει σε εσάς αυτή η γιορτή...

25η Μαρτίου: Δεν ανήκει σε εσάς αυτή η γιορτή. Δεν γιορτάζουμε μαζί σας. Αυτή η επέτειος, αυτή η ιστορική μέρα δεν σας χωρά. Ούτε ο τόπος…

Δεν έχετε θέση στις μεγάλες τιμές προς τους ήρωες της Παλιγγενεσίας.

Δεν σας αξιώνει κανένας Έλληνας, να γιορτάσετε μια Εθνική Επέτειο χωρίς Έλληνες.

Όχι δεν έχετε θέση στη γιορτή.

Όχι με τον λαό κλεισμένο στα σπίτια του.

Όχι με 4.000 αστυνομικούς να φροντίζουν για την ομαλή λειτουργία της απολυταρχίας σας.

Όχι με το να καταχράστε το σύνθημα της Ελευθερίας, προβάλλοντας το αντίκρυ σε φυλακισμένους πολίτες.

Όχι με drones, ελικόπτερα και ελεύθερους σκοπευτές σε ταράτσες, για να προστατεύουν το «κύρος» της μπανανίας που έχετε δημιουργήσει.

Άγιος Παΐσιος: «Έτσι από μερικά παλληκάρια κρατήθηκε το Έθνος!»

Τί ἔλεγε ὁ Ἅγιος Γέροντας Παΐσιος για τον Ι. Μακρυγιάννη

Ἔτσι ἀπὸ μερικὰ παλληκάρια κρατήθηκε τὸ Ἔθνος!

Ὅσοι πεθαίνουν παλληκαρίσια, δὲν πεθαίνουν. Ἂν δὲν ὑπάρχει ἡρωισμός, δὲν γίνεται τίποτα. Καὶ νὰ ξέρετε ὁ πιστὸς εἶναι καὶ γενναῖος. Ὁ Μακρυγιάννης ὁ καημένος τί τράβηξε! Καὶ σὲ τί χρόνια!

– «Κάπνισαν τὰ μάτια μου», λέει κάπου Γέροντα.

– Ναὶ κάπνισαν τὰ μάτια του. Ἀπὸ τὴν ἔνταση καὶ τὴν ἀγωνία ποὺ εἶχε, ἦταν σὰν νὰ ἔβγαζαν ὑδρατμοὺς τὰ μάτια του. Βρέθηκε σ’ ἐκείνη τὴν κατάσταση καὶ ἀπὸ πόνο καὶ ἀγάπη θυσιαζόταν συνέχεια. Δὲν σκέφθηκε, δὲν ὑπολόγισε ποτὲ τὸν ἑαυτό του. Δὲν φοβήθηκε μὴν τὸν σκοτώσουν, ὅταν ἀγωνιζόταν γιὰ τὴν Πατρίδα.

Το άγιο λείψανο που λιτανεύει ο Δεσπότης , θεωρεί πως μεταδίδει λοιμώξεις;;;

 θα είχε ενδιαφέρον να μας πει ο εικονιζόμενος αρχιερεύς εάν το άγιο λείψανο που λιτανεύει , θεωρεί πως μεταδίδει , δια των αλλεπάλληλων ασπασμών των χριστιανών, λοιμώξεις .... Αν έτσι νομίζει , προς τι η λιτάνευσις ;; αν δεν πιστεύει πως το άγιο λείψανο μεταδίδει θάνατο , προς τι η μασκοφορία ;;

 Το Άγιο Λείψανο  του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά

Το Ιερό Λείψανο είναι του Αγίου  Λουκά του Ιατρού, του πολιούχου και προστάτου της πόλεως Λαμίας και ολοκλήρου της Φθιώτιδος

 http://trelogiannis.blogspot.com/2021/03/blog-post_468.html?m=1

26 Μαρτίου 2021

Καποδίστριας: Ποιοι ήταν οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του

Καποδίστριας: Ποιοι ήταν οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του

Το χρονικό της δολοφονίας ενός μεγάλου Έλληνα ανάμεσα σε τόσους σκάρτους

Στο εξωτερικό όταν οι πολιτικοί επιστήμονες, οι ιστορικοί και οι καθηγητές πανεπιστημίων αναφέρονται στο έργο του Ιωάννη Καποδίστρια, μιλούν για την Δεύτερη Μεγάλη Ελληνική Αφύπνιση. Η Πρώτη ήταν ο αγώνας που έδωσε το Γένος και η οποία έγινε γνωστή στο εξωτερικό μετά τις φρικαλεότητες που έπραξαν οι Οθωμανοί σε μέρη όπως την Χίο. Ο ομώνυμος πίνακας του Ντελακρουά με την Σφαγή, ήταν εκείνος που όχι μόνο συγκλόνισε την κοινή γνώμη αλλά που υπενθύμισε πως ο κίνδυνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας παραμένει – άλλωστε κάποια στιγμή στο παρελθόν έφτασαν έξω από την Αυστρία, γράφει ο Κώστας Χρήστου στο ratpack. gr.

Η συμμετοχή του Ράσου στην Επανάσταση του ‘21

 

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΡΑΣΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ‘21

Η συμμετοχή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και γενικά όλου του Ράσου στον πανεθνικό Αγώνα του '21 ήταν αδύνατη χωρίς μία πολύ δύσκολη αυθυπέρβαση. Και η αυθυπέρβαση αυτή δεν έχει σχέση, όπως θα δεχόταν η αντικληρική προπαγάνδα, με κάποια εθελοδουλία ή αδιαφορία για το Γένος. Αντίθετα, σχετιζόταν άμεσα με την γνήσια και αυθεντική αποκατάστασή του. 

Ας θυμηθούμε εδώ το βαθύτερο στόχο της Εθναρχίας και του Κλήρου μέσω της «περιορισμένης συνεργασίας» με τον κατακτητή. Ήταν η ανάσταση όλου του Ρωμαίικου, δηλαδή της αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, με την παλαιά έκταση και εύκλειά της. Αυτό εννοούσε ο Πατροκοσμάς λέγοντας συχνά: «αυτό μια μέρα θα γίνει ρωμαίικο». Αυτό εννοούσε και ο Ρήγας Βελεστινλής, έστω και σε ένα άλλο ιδεολογικό πλαίσιο, όταν έλεγε στο «Θούριό» του: «Βούλγαροι κι Αρβανίτες και Σέρβοι και Ρωμηοί, αράπηδες και άσπροι, με μια κοινή ορμή, για την ελευθερίαν να ζώσωμεν σπαθί».

«Υπάρχει δρόμος ωρέ! Ο δρόμος του Θεού»

 

«Υπάρχει δρόμος ωρέ! Ο δρόμος του Θεού»

Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

«Ήταν πρωί, Σάββατο του Λαζάρου, 10 Απριλίου του 1826, όταν συγκροτήθηκε το νεκροδόξαστο εκείνο συμβούλιο αποφάσεως. Ήταν ένα συμβούλιο θανάτου. Οι καπεταναίοι είχαν αναλάβει να διερευνήσουν, με ανιχνευτές την ύπαρξη μυστικού δρόμου-διόδων για ακίνδυνο πέρασμα των Ελεύθερων Πολιορκημένων στην ελευθερία. Κανένας όμως δεν έφερε ελπιδοφόρα πληροφορία. Οι λόγχες και οι στενωποί φυλάγονταν άγρυπνα από τους πολιορκητές σε βάθος χώρου και τόπου. Γενική ήταν η κατήφεια και η σιωπηλή θλίψη. Την σιωπή της στιγμής έσπασε η βροντώδης και σταθερή έκρηξη του τρανοδύναμου αρχηγού της Φρουράς, του  Θανάση Ραζη-Κότσικα.

Υπάρχει δρόμος ωρέ!

Μια ομιλία για τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ που λογοκρίθηκε

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης

ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟ Ε´

Α´ Τά περιστατικά τῆς ἐκφώνησης καί τῆς λογοκρισίας

Ἡ παραχάραξη τῆς ἱστορίας μέ αὐθαίρετες ἑρμηνεῖες τῶν γεγονότων καί κατασυκοφάντηση ἱστορικῶν προσώπων, λόγῳ ἰδεολογικῶν προκαταλήψεων, εἶναι συνηθισμένο φαινόμενο στίς ἡμέρες μας. Πρόκειται γιά κατευθυνόμενη καί καλά ὀργανωμένη καί καλοπληρωμένη προσπάθεια, ποὺ ἔχει ὡς στόχο νά γκρεμίσει τά παραδοσιακά ἐρείσματα καί νά οἰκοδομήσει νέα, μέ ὑλικά ξένα πρός τόν Ἑλληνισμό καί τήν Ὀρθοδοξία.

OMIΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24-3-1997

                               

ΔΕΥΤΕΡΑ 24-3-1997

ΑΚΡΙΒΗΣ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΚΑΡΑΜΙΝΤΖΑ

        Για την Υπεραγία Θεοτόκο!

       Αύριο έχουμε του Ευαγγελισμού. Πότε συνελήφθη ο Χριστός; Εις τα σπλάχνα της Παναγίας μας; Συνελήφθη μόλις πήρε ο άγγελος την απάντησιν της Θεοτόκου ότι είναι δεκτική εις την πρόταση του Θεού. «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα Σου». Να, εγώ προσφέρομαι. Είμαι δούλη του Κυρίου και ας γίνει όπως το είπες. Από την στιγμή, λοιπόν που αποδέχεται η Θεοτόκος το μήνυμα αυτό του Θεού, διά του αγγέλου, έγινε η σύλληψις εις τα σπλάχνα της Υπεραγίας Θεοτόκου! Δηλ. ο Θεός Λόγος πήρε την ανθρώπινη φύση. Την πήρε απ’ ό,τι εκλεκτότερο και αντιπροσωπευτικότερο από τους ανθρώπους, από την ανθρωπίνη φύση. Και αυτή ήτο η Θεοτόκος. Δεν μπορούμε να συλλάβωμε, αγαπητοί, το μέγεθος, το βάθος και το ύψος της αγιότητος της Θεοτόκου. Δεν μπορούμε να το συλλάβωμε. Όση προσπάθεια κι αν κάνομε, δεν μπορούμε. Γι’ αυτό ακριβώς δεν είναι ένας λεκτισμός, ένας τριτονισμός, όταν λέμε ότι η Θεοτόκος είναι πλατυτέρα των ουρανών, υψηλοτέρα, καθαρωτέρα λαμπηδόνων ηλιακών, Χερουβείμ και Σεραφείμ. Δεν είναι ρητορισμοί. Δεν είναι φιλολογικά άνθη. Είναι μια πραγματικότητα. Κι αυτό δεν μπορούμε να το συλλάβωμε. Δεν μπορούμε.

Λόγος Πανηγυρικός στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου Μαρίας.(Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων Ηλία Μηνιάτη)

 «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοι­τό μοι κατά το ρήμα σου».

Ω, βάθος ταπεινώσεως, που μας ανεβάζει στους ουρανούς! Ω, θαυμαστή δύναμη μιας παρθένου Κόρης, που με ένα: «γένοιτο» κάνει το Θεό και αλλάζει με τη γη τα αστέρια! Μα, για ποιό λόγο   πανακήρατη Κόρη, θεόσοφη Μαριάμ, τώρα, που υψώθηκες σε τόση μεγαλειότητα και τιμή, πέφτεις σε τόση ταπείνωση; Τάχα δεν έπρεπε να δοξαστείς, τώρα που έγινες δοχείο χωρητικό της Θεότητας και θρόνος ηλιοστάλακτος του Βασιλέως της δόξας; Εσύ τώρα είσαι Μητέρα Θεού, και πώς ονομάζεσαι  δούλη Κυρίου; «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου». Αλλά μου φαίνεται εύλογο να μου απαντά  η Παρθένος. Επειδή  σε αυτήν κατοικούσε  ο Κύριος, που «υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν», σωστά ταπεινώθηκε και ξέροντας πως «εγγύς Κύριος τοις συντετριμμένοις τη καρδία», έπρεπε να ετοιμασθεί με κάθε  ταπείνωση, για να δεχθεί το θείο Λόγο.

Νεκτάριου Δαπέργολα: 2021 - Ἀναζητώντας καί πάλι ἀνάσταση καί λευτεριά…

 

  τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

    Ξημερώνει ἄλλη μία παράξενη, θλιμμένη καί σκοτεινή 25η Μαρτίου. Αὔριο θά χτυπήσουν ξανά οἱ καμπάνες, ἀλλά θά εἶναι κούφιος ὁ ἦχος τους. Γιατί οἱ καμπάνες εἶναι γιά νά καλοῦν στή λατρεία -καί ἡ λατρεία στόν τόπο μας παραμένει ἀπαγορευμένη (καί εἶναι τέτοια, ἀκόμη καί ἐκεῖ πού ὑποτίθεται πώς οἱ ναοί παραμένουν ἀνοιχτοί, ἀλλά μέ τούς γνωστούς πιά καί τρισάθλιους κατοχικούς ὅρους). Δέν θα τήν ψάλλουμε αὔριο τήν Παναγιά μας στή μεγάλη της γιορτή μέ τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς σωτηρίας μας, παρά μόνο στά κρυφά, στίς γνωστές πλέον κρυπτοχριστιανικές συνθῆκες. Ἀλλά οὔτε καί ἡ ἄλλη μεγάλη γιορτή της πατρίδας δέν θά τιμηθεῖ μέ παρελάσεις σέ ὅλες τίς πόλεις καί μέ ἄλλες φανερές, ἐπίσημες ἐκδηλώσεις. Καί ἐκεῖ ὅμως πού δῆθεν θά τιμηθεῖ ἐπίσημα (στή θλιβερή πρωτεύουσα τῆς τσαλαπατημένης ἀποικίας), θά εἶναι σέ συνθῆκες ντροπῆς καί αὐτοακύρωσης. Μέ ἀπόντα τόν λαό, μέ παρόντες τούς δεσμοφύλακες βιαστές τῆς λευτεριᾶς μας, μέ φίμωτρα καί προφυλάξεις, μέ κυρίαρχα καί ὀφθαλμοφανῆ παντοῦ τά σύμβολα τῆς σύγχρονής μας σκλαβιᾶς.

Αιωνία η ευγνωμοσύνη μας και η μνήμη του αθάνατου Γέρου του Μοριά.

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 

«Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά κι ο ήλιος στα λαγκάδια

λάμπουν και τα ‘λαφρά σπαθιά των Κολοκοτρωναίων»

 

4 Φεβρουαρίου του 1843. Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης, αρπάζεται από τα φτερά της δόξας και μπαίνει διά παντός στο άγιο εικονοστάσι του Γένους. Τελευταία του επιθυμία, να βάλουν, στο μνήμα του την ημισέληνο, κάτω από τα τσαρούχια του, να την πατάει και πεθαμένος την Τουρκιά, όπως την πατούσε και όταν την πολεμούσε και την κατατρόπωνε…

ΗΡΩΪΚΗ “ΕΞΟΔΟΣ” ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ

Οἱ Πιστοί ἐπιτακτικά ἔξω ἀπό τά Ἐπισκοπεῖα!

ΗΡΩΪΚΗ “ΕΞΟΔΟΣ” ΕΙΣ ΤΗΝ
ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ

«“Καστρο-Φύλακες”, ἄς “Προελαύνουμε”
ἀπό τά “Ἐσωτερικά Κάστρα” τῆς Ψυχῆς,
στά Φρούρια τῆς Χριστο-Πατρίδος».

                Γράφει ὁ κ. Λεωνίδας Ἀλεξάνδρου, θεολόγος

{Εὐαγγελικά: Στήν Ἑορτή (τοῦ Πάσχα) ὁ Λαός θά Προστατεύση τόν Χριστό!} [Ἀρχιερεῖς, Φαρισαῖοι]: «Καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατήσωσιν καὶ ἀποκτείνωσιν·» [Φόβος λαϊκοῦ ἑορτασμοῦ ]: «ἔλεγον δέ͵ μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ͵ ἵνα μὴ θόρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ» (Ματθ. κστ’ 4-5) . [Παράφρασις]: [(Sυνεδριάζοντας οἱ Ἀρχιερεῖς καί Φαρισαῖοι μυστικῶς) ἀπεφάσισαν, νά συλλάβουν τόν Κύριο μέ δόλιο τρόπο καί νά τόν δολοφονήσουν. Φοβισμένοι δέ ἀπεφάνθησαν ὅτι, ἐπιβάλλεται ἡ ἐκτέλεσις νά μή συντελεσθῆ κατά τήν Ἑορτή τοῦ Πάσχα. Ἀλλά προηγουμένως, διότι διαφορετικά, θά ἐνσκήψη θόρυβος καί ὁ Εὐσεβής Λαός θά “Προστατεύση” τόν Χριστό!].

 

[Οἱ Ἥρωες Μεθοῦσαν μέ τά λόγια τους]

Οἱ Πατέρες μας ἐβίωσαν στά χρόνια τῆς φωτιᾶς. Οἱ θρυλικοί Ἥρωές μας Μεθοῦσαν μέ τά ἴδια τους τά λόγια. Ἐμεῖς; Βιώνουμε τούς ἑορτασμούς τῶν σημαδικῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν Παλιγγενεσία καί τήν 25^η Μαρτίου μέ ἀλγεινό συναίσθημα.

Ἀπαιτεῖται ψυχικός καί σωματικός ἑορτασμός τοῦ σύμπαντος Ἑλληνισμοῦ. Τῶν 10 ἑκατομμυρίων τῆς Ἑλλάδος, τῶν 50 ἑκατομμυρίων τοῦ Ἀποδήμου, τοῦ Ἀλυτρώτου καί τοῦ Ἐλευθέρου Γένους. Μαζί καί τά ἑκατομμύρια τῶν “Κρυπτοχριστιανῶν” καί “Κρυπτο-Ρωμιῶν”. Ἐπιβάλλεται νά ἐπιδώσουμε τό “Χρυσοπόρφυρο Ἐμβόλιο”, τό “Χριστοπόρφυρο Φάρμακο”, τοῦ ξυπνήματος τῶν ἀλλοιωμένων Ἐθνικῶν, Χριστιανικῶν, Ὀρθοδόξων Συνειδήσεων ἀνά τόν Κόσμο.

Ὑφίσταται ὁ σφριγηλός «ὁ Ἑλληνισμός χωρίς Σύνορα». «Κι’ ἄν πάρω χίλιες ξενητειές / δέν κάνουν μιά Πατρίδα». (λαϊκό ἆσμα). «Ὅπου καί ἄν πάω ταξιδεύω στήν Ἑλλάδα». «Τῶν Ἑλλήνων οἱ Kοινότητες //φτιάχνουν ἄλλους Γαλαξίες».

Σύμπαντες λοιπόν, ἄς Πανηγυρίσουμε μέ Μαζική “Κάθοδο” στίς Πατροπαράδοτες Ἐκδηλώσεις.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΚΑΡΑΒΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΊΑΣ. Ο ΜΗ ΛΕΓΩΝ ΤΟΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙΣ ΑΝΑΘΕΜΑ ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ. ΄΄Ζ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ΄

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΟΣ (βίντεο)

ΚΥΡΙΑΚΗ  ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΊΑΣ

Ο ΜΗ ΛΕΓΩΝ ΤΟΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙΣ ΑΝΑΘΕΜΑ ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ.

΄΄Ζ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ΄΄

Στοῦ ἄγι Άντώνη τό κελλί

Βρισκόμαστε καί πάλι,

Γιά  νά βροντοφωνάξωμε

μέ ὄρθιο τό κεφάλι.

Ὄχι στὀν οἰκουμενισμό,

Ὄχι στήν προδοσία.

Ἀνάθεμα σ’ όλους αὐτούς ,

Φωνάζ’ ὴ Ἐκκλησία .

Αφιέρωμα γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση Ἐπιμέλεια - Δημιουργία: Κωστούλας Βασίλης

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ[:Εβρ. 2,11-18] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

   «Ὃ τε γὰρ ἁγιάζων(: καθόσον υπάρχει στενός σύνδεσμος μεταξύ του αρχηγού της σωτηρίας και εκείνων που σώζονται μέσω Αυτού· διότι και ο Ιησούς που μας αγιάζει και μας σώζει)», λέγει ο Απόστολος Παύλος, «καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες. δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν (:και εμείς που αγιαζόμαστε και σωζόμαστε, όλοι καταγόμαστε από έναν Πατέρα. Γι' αυτήν ακριβώς την αιτία και ο Χριστός δεν ντρέπεται να ονομάζει αυτούς, που καλεί σε σωτηρία, αδελφούς Του)». Να πάλι πώς ενώνει τιμώντας αυτούς και παρηγορώντας και κάνοντάς τους αδελφούς Του Χριστού, σύμφωνα με αυτό, με το ότι κατάγονται όλοι από τον ίδιο Πατέρα. Στη συνέχεια πάλι βεβαιώνοντας αυτό και για να δείξει, ότι εννοεί την κατά σάρκα ένωση, πρόσθεσε το «ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι (:Εκείνος που αγιάζει και αυτοί που αγιάζονται)». Βλέπεις πόση είναι η διαφορά; Γιατί Εκείνος αγιάζει και εμείς αγιαζόμαστε. Και παραπάνω ονόμασε τον Ιησού Αρχηγό της σωτηρίας των ανθρώπων. Γιατί ένας είναι ο Θεός, από τον οποίο προέρχονται τα πάντα.

ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΞΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

 

ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΕΣ

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΞΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Επιλογή Ψαλμών, τόμος Β΄, εκδόσεις Ι.Μ.Κ. ερμηνεία του Ψαλμού 142].

 

  […]  Ξέρετε πόσο σπουδαίο πράγμα είναι να μελετά κανείς είτε την προσωπική του ιστορία, είτε την Ιστορία του λαού του; Πολύ μεγάλο πράγμα· έχει πολύ μεγάλη αξία, αγαπητοί μου· αν δεν είχε αξία η μελέτη της Ιστορίας, δεν θα έρχονταν εχθροί να τη διαστρέφουν και να τη διαστρεβλώνουν… Και η Ιστορία στην εποχή μας διαστρεβλώνεται όσο ποτέ άλλοτε. Ακούω κάτι πράγματα…, μα κάτι πράγματα που διδάσκονται οι μαθητές και οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο, ή ,αν δεν διδάσκονται μέσα στο Πανεπιστήμιο, που κυκλοφορούν σε βιβλία, και διαστρέφεται η Ιστορία σε βαθμό εξοργιστικό…

Αθανασίου Μυτιληναίου : ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» 25-3-1983

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα: «ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ

ΤΗΣ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-3-1983]

    Ω, αγαπητοί μου, ελάτε να ψηλαφήσουμε αυτό το καινούριο μυστήριο, το καινόν μυστήριο, το όντως καινόν μυστήριον υπό τον ήλιον, για να αισθανθούμε αυτά τα μυστήρια του Θεού.

    Η Θεοτόκος αποτελεί πράγματι το καινόν όνομα και το καινόν μυστήριον. Διότι αληθώς είναι καινόν πράγμα. Λέγει ο Εκκλησιαστής: «οὐδέν καινόν ὑπό τον ἣλιον», δεν υπάρχει τίποτα καινούριο κάτω από τον ήλιον. Και όμως, ένα μόνο είναι καινούριο. Εκείνο το σεσιγημένον μυστήριον, το κεκρυμμένον και εις τους ανθρώπους και εις τους αγγέλους. Και αυτό το μυστήριον είναι ότι άνθρωπος θα γινόταν Θεοτόκος! Θα γεννούσε τον Θεό! Αυτό είναι όντως το καινούριο μυστήριο.  Γι' αυτό σας είπα ότι η Θεοτόκος είναι το καινόν όνομα και το καινόν πράγμα.

Γραικός, Γενίτσαρος και Βενετσιάνος

 

ΓΡΑΙΚΟΣ, ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΣ ΚΑΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΟΣ ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΒΙΝΤΕΟ

ΓΙ΄ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΘΑΙΝΑΜΕ ΟΙ ΠΑΛΙΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ

ΤΕΤΟΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΟΣΜΟΥΣΑΝ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΘ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Ήταν περασμένα τα μεσάνυχτα. Φωνή καμιά! Κανένα ζωντανό δεν έβγαζε φωνή στα ρημαγμένα μέρη. Και αν κάπου κάπου κανένα τριζόνι έκανε πως θα αρχίσει το παραπονιάρικο σκοπό του, ως κι αυτό σώπαινε από το φόβο του.
Μακριά ακούστηκε και ένα πετεινάρι να λαλεί πίσω από κάτι χαλάσματα, μα και αυτού η φωνή τρομαγμένη πνίγηκε στο λαρύγγι του.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ

            ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ 

Επιλογή Ψαλμών, τόμος Α΄, Ομιλίες απομαγνητοφωνημένες, Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη, Μάιος 2014, σελ. 180-188[ ομιλία 5^η, Ψαλμός 32^ος]’Δευτέρα, 14-11-1977

   […]  Εμείς δυστυχώς δεν έχουμε πια κύριο τον Θεό! Εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε πλέον για κύριό μας τον Θεό. Έχουμε άλλους κυρίους. Άλλους… Έχουμε τη δύναμή μας! Δεν είναι πια κύριος του λαού μας ο Θεός. Αυτό είναι ένα θλιβερό κατάντημα, που βέβαια εμείς οι Έλληνες σιγά-σιγά το εργασθήκαμε. Και ξέρετε από πότε; Από το 1821 μέχρι και σήμερα!...Αυτό είναι κάτι που δεν το διανοήθηκε ούτε το Βυζάντιο, ούτε η Τουρκοκρατία. Προσέξτε: ούτε η Τουρκοκρατία δεν το διανοήθηκε να μην είναι κύριος του λαού μας ο Θεός! Αυτό άρχισε να χαλκεύεται από το 1821,όπως σας είπα. Ήλθαν από την Ευρώπη οι λόγιοί μας και κουβάλησαν κι αυτήν την αρρώστια, ότι δεν μπορεί σε έναν λαό να είναι κύριος ο Θεός του, αλλά θα είναι κάποιος κυβερνήτης, θα είναι η Βουλή, θα είναι ο στρατός, θα είναι οι νόμοι... Αυτά θα είναι. Αλλά ότι αυτά τελικά δεν μπορούν να νικήσουν, αποδείχθηκε ιστορικά.