Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΛΟΙΜΙΚΗ ΝΟΣΟ



 Αγαπητοί αδελφοί, μονάχα ο Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας μπορεί να μας βοηθήσει στις δύσκολες ώρες που περνάμε-και είναι δύσκολες όχι τόσο λόγω του περίφημου κορωνοϊού, όσο επειδή δεν μας επιτρέπουν πλέον να τελούμε τις ιερές ακολουθίες στους ιερούς μας ναούς. 
   Ας υψώσουμε όλοι μαζί λοιπόν τα χέρια στον ουρανό και ας συμπροσευχηθούμε για να σταματήσει αυτή η λοιμώδης ασθένεια που έχει ενσκήψει και απειλεί όχι τόσο τα σώματα όσο τελικά τις ίδιες τις ψυχές μας, εφόσον προσπαθούν με την πρόφαση του ιού αυτού να μας κόψουν από το οξυγόνο μας, την κοινή συμμετοχή στη θεία λατρεία και τα Άχραντα Μυστήρια. Στείλτε, τυπώστε, διαδώστε με κάθε τρόπο το παρακάτω έγγραφο με τις προσευχές που σας στέλνω, μήπως με την κοινή μας προσευχή μας εισακούσει ο Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας και μας ελεήσει.

    ΠΡΟΣΕΥΧΗ  ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΛΟΙΜΙΚΗ ΝΟΣΟ
   Κύριε ησο Χριστέ Θεός μν,  διά τήν πολλήν Σου γαθότητα ποιήσας τόν νθρωπον, ατρός τν ψυχν καί τν σωμάτων μν, πρόσχες νν πί τήν δέησιν τν τέκνων Σου, καί ύσαι μς τς πελθούσης  τ κόσμΣου πειλής· τι  νόσος νέσκηψε δεινή, καί φόβος θανάτου κύκλωσεν μς. Πλεστοι σθένησαν, καί κανοί κ το λοιμο κοιμήθησαν, καί οκ στιν λυτρούμενος πλήν Σου Κύριε.
     Οδαμεν, γαθέ, τι πρός νουθεσίαν μν πήγαγες τατα φ’μς· λλά νν  πιστρέφοντες, ν μετανοί κραυγάζομεν· τήν νομήν το λοιμο νάστειλον, καί πάντας ς οκτίρμων θεράπευσον· τούς δέ θανόντας δελφούς μν ν τας σκηνας Σου νάπαυσον. Ερήνην τ οκουμέν δώρησαι, καί γνώτωσαν πάντες τι Σύ ε Θεός μόνος, καί ο  πιστεύοντες ες Σέ ο δεδοίκασιν θάνατον.
    τι Σύ ε λπίς μν, καί ες χείρας Σου ζωή μν πασα, καί Σοί τήν δόξαν ναπέμπομεν, σύν τ Πατρί καί τ γί Πνεύματι, νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μν.
              ΕΥΧΗ ΣΕ ΑΠΕΙΛΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ
    μάρτομεν, νομήσαμεν, δικήσαμεν νώπιόν Σου, πανάγαθε Δέσποτα· παρέβημέν Σου τς σωτηρίους ντολάς, τς ερς συνθήκας μν, ς π τ θεί Βαπτίσματι, κατέναντι το μεγάλου Σου Θυσιαστηρίου, νώπιον γγέλων ποιησάμεθα κα νθρώπων· θετήσαμεν τ φρικτν Αμα τς διαθήκης, ν γιάσθημεν, κοινν γησάμενοι, κα τ Πνεύματι τς χάριτος νυβρίσαντες, κα τς φοβερς κα περφυος υοθεσίας καταφρονήσαντες. Πσα Γραφ κα θεος Νόμος κα διδασκαλία θεόπνευστος, ψόφος κενς, ήματα πράξεως ρημα παρ᾿ μν λογίσθησαν· νόματι μόνον κα λόγοις τ σεπτν Εαγγέλιον κα τν ληθ Χριστιανισμν ο τάλανες περιφέρομεν.
    Α χερες μν πρς πσαν ρπαγν κα πλεονεξίαν γεγόνασιν πιτήδειοι· ο πόδες ξες κα νομώτατοι, κα πρς πσαν δικίαν κα κακεντρέχειαν τοιμοι, τς μερίδος τν δελφν πιβαίνειν κα καταπατεν, κα κατεσθίειν τος πένητας· τ στόμα, τ τν ερν εχν τε κα λόγων ργανον, πάσης ασχρότητος κα μωρολογίας, πιορκίας τε κα διαβολς πετελέσαμεν ργανον· τος φθαλμος μν, κα πάσας μν τς ασθήσεις, σωτίας κα πάσης σελγείας καθ᾿ περβολν πληρώσαμεν· τν ν μν βασιλεύοντα νον, τ θεον κενο σπέρμα καταπατήσαντες, κα τ μέλη σο το Χριστο πόρνης μέλη ποιήσαντες, κα ντ ναν το Θεο, φθορς κα καθαρσίας ποθκαι γενόμενοι.
   Δι τοτο, πανάγαθε Δέσποτα, τν πολλήν Σου φιλανθρωπίαν πρς γανάκτησιν τρέψαμεν ο ταλαίπωροι· τ πλθος τν σν εεργεσιν ες τιμωρίας μν φρόνως μετατεθείκαμεν. Κα πειδή, μήτε τος μετέροις γαθος, μήτε τος λγεινος το πλησίον βελτίονες γεγόναμεν, δικαίως καθ᾿ μν ατν τν δικαίαν Σου παίδευσιν κα τν πληγν κινήσαμεν. λλ μ τ θυμ σου λέγξς μς, μηδ τ ργ Σου παιδεύσς μς, Κύριε. Σο μόν μάρτομεν, λλ κα Σ προσκυνομεν μόνον, κα μετ συντετριμμένης καρδίας, ς θυσίαν καθαράν, τν ξομολόγησιν προσφέρομεν.
    νες, φες, φιλάνθρωπε Δέσποτα· στσον τν καθ᾿ μν φερομένην δικαίως ταύτην μάστιγα τς παπειλούσης μν λοιμικς σθενείας· νικησάτω τ πλθος τν οκτιρμν Σου τ τν μαρτιν μν πονηρν σύστημα· τ τς σς πείρου χρηστότητος πέλαγος κατακαλυψάτω τς κακίας μν τν πικρν θάλασσαν. χομεν τς σς φιλανθρωπίας ποδείγματα μέγιστα, λστς κα πόρνας, τελώνας κα τν σωτον υόν, τινες μς τος θλίους παρευδοκιμοσι, κα ες τν τν ορανν Βασιλείαν προάγουσι.
   Μετ τούτων κα μς ξομολογουμένους σοι κα προσπίπτοντας πρόσδεξαι, Δέσποτα· ε δ κα τς ατν πιστροφς κα ελικρινος μετανοίας πλεστον πολειπόμεθα, τ λεπον ποπληρωσάτω πειρος γαθότης σου, μλλον δ κα τ πν· πειδ κα το παντς λως λειπόμεθα. χεις ον εσπλαγχνίαν τε κα συγγνώμην παρακαλοντάς σε, τν Σταυρόν, κα τν κούσιον θάνατον, ν πρ μν τν χαρίστων πέμεινας, τος γνας τν ποστόλων, τος τν σίων δρτας κα τν Μαρτύρων τ αματα, κα πρ πάντων τν κοινν τν πάντων λπίδα κα σωτηρίαν, τν πρ λόγον σπόρως τεκοσάν σε Θεοτόκον· ν τς ντεύξεις φιλανθρώπως δεξάμενος, κα σν ατος τας πρεσβείαις το γίου νδόξου ερομάρτυρος Χαραλάμπους, τς γίας νδόξου μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας κα τν σίων κα θεοφόρων πατέρων μν νθίμου το ν Χίου κα Νικηφόρου το Λεπρο, κα τς παρούσης λοιμικς σθενείας, κα τς μελλούσης αωνίου κολάσεως μς λευθέρωσον.
   Χάριτι κα φιλανθρωπί το νάρχου Σου Πατρός, μεθ᾿ ο ελογητς ε, σν τ παναγί, κα γαθ, κα ζωοποι σου Πνεύματι, νν, κα εί, κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.